Procedura : 2016/2990(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B8-1256/2016

Teksty złożone :

RC-B8-1256/2016

Debaty :

Głosowanie :

PV 24/11/2016 - 8.1

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0444

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 164kWORD 56k
23.11.2016
PE593.690v01-00}
PE593.691v01-00}
PE593.692v01-00}
PE593.693v01-00}
PE593.697v01-00}
PE593.703v01-00}
PE593.706v01-00} RC1
 
B8-1256/2016}
B8-1257/2016}
B8-1258/2016}
B8-1259/2016}
B8-1263/2016}
B8-1269/2016}
B8-1272/2016} RC1

złożony zgodnie z art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu

zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy:

Verts/ALE (B8-1256/2016)

ECR (B8-1257/2016)

EFDD (B8-1258/2016)

PPE (B8-1259/2016)

S&D (B8-1263/2016)

GUE/NGL (B8-1269/2016)

ALDE (B8-1272/2016)


w sprawie Gui Minhaia, wydawcy uwięzionego w Chinach (2016/2990(RSP))


Cristian Dan Preda, Elmar Brok, Lars Adaktusson, Roberta Metsola, Andrey Kovatchev, Eva Paunova, Jarosław Wałęsa, Tunne Kelam, Tomáš Zdechovský, Luděk Niedermayer, Lefteris Christoforou, József Nagy, Marijana Petir, Claude Rolin, Milan Zver, Pavel Svoboda, Patricija Šulin, Dubravka Šuica, Michaela Šojdrová, Joachim Zeller, László Tőkés, Bogdan Brunon Wenta, Sven Schulze, Laima Liucija Andrikienė, Eduard Kukan, Anna Záborská, Jaromír Štětina, Stanislav Polčák, Adam Szejnfeld, Tadeusz Zwiefka, Csaba Sógor, Anna Maria Corazza Bildt, Ivan Štefanec, David McAllister, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, Ramona Nicole Mănescu, Therese Comodini Cachia, Inese Vaidere w imieniu grupy PPE
Elena Valenciano, Pier Antonio Panzeri, Josef Weidenholzer, Victor Boştinaru, Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, Maria Arena, Francisco Assis, Zigmantas Balčytis, Hugues Bayet, Brando Benifei, José Blanco López, Vilija Blinkevičiūtė, Biljana Borzan, Soledad Cabezón Ruiz, Nicola Caputo, Nicola Danti, Isabella De Monte, Elena Gentile, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Sylvie Guillaume, Sergio Gutiérrez Prieto, Eva Kaili, Cécile Kashetu Kyenge, Krystyna Łybacka, Vladimír Maňka, Costas Mavrides, Sorin Moisă, Alessia Maria Mosca, Victor Negrescu, Demetris Papadakis, Vincent Peillon, Pina Picierno, Tonino Picula, Kati Piri, Miroslav Poche, Liliana Rodrigues, Tibor Szanyi, Marc Tarabella, Julie Ward, Damiano Zoffoli, Carlos Zorrinho w imieniu grupy S&D
Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Bas Belder, Monica Macovei, Ruža Tomašić, Jana Žitňanská, Notis Marias, Angel Dzhambazki, Raffaele Fitto, Branislav Škripek w imieniu grupy ECR
Fredrick Federley, Ramon Tremosa i Balcells, Ilhan Kyuchyuk, Pavel Telička, Beatriz Becerra Basterrechea, Izaskun Bilbao Barandica, Petras Auštrevičius, Marielle de Sarnez, Gérard Deprez, Martina Dlabajová, José Inácio Faria, Nathalie Griesbeck, Marian Harkin, Ivan Jakovčić, Petr Ježek, Louis Michel, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Carolina Punset, Frédérique Ries, Marietje Schaake, Jasenko Selimovic, Hannu Takkula, Ivo Vajgl, Johannes Cornelis van Baalen, Hilde Vautmans, Paavo Väyrynen, Cecilia Wikström, Viktor Uspaskich, Valentinas Mazuronis w imieniu grupy ALDE
Malin Björk, Marie-Christine Vergiat, Xabier Benito Ziluaga, Lola Sánchez Caldentey, Estefanía Torres Martínez, Tania González Peñas, Miguel Urbán Crespo, Merja Kyllönen w imieniu grupy GUE/NGL
Bodil Valero, Jakop Dalunde w imieniu grupy Verts/ALE
Ignazio Corrao, Fabio Massimo Castaldo, Isabella Adinolfi w imieniu grupy EFDD

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Gui Minhaia, wydawcy uwięzionego w Chinach (2016/2990(RSP))  

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji w Chinach, w szczególności rezolucję z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie zaginionych wydawców książek w Hongkongu(1), z 16 grudnia 2015 r. w sprawie stosunków UE–Chiny(2) oraz rezolucję z dnia 13 marca 2014 r. w sprawie priorytetów UE na 25. sesję Rady Praw Człowieka ONZ(3),

–  uwzględniając oświadczenie rzecznika Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) z dnia 7 stycznia 2016 r. w sprawie zaginięcia osób związanych z wydawnictwem Mighty Current w Hongkongu,

–  uwzględniając 18. roczne sprawozdanie Komisji Europejskiej i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych w sprawie Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong (SRA) z kwietnia 2016 r.,

–  uwzględniając rozpoczęty w 1995 r. dialog na temat praw człowieka między UE a Chinami oraz 34. rundę tego dialogu, która odbyła się w dniach 30 listopada i 1 grudnia 2015 r. w Pekinie,

–  uwzględniając oświadczenie wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka z dnia 16 lutego 2016 r.,

–  uwzględniając wspólny komunikat Komisji Europejskiej i ESDZ do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 2016 r. pt.: „Elementy nowej strategii UE wobec Chin”,

–  uwzględniając Ustawę zasadniczą Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong Chińskiej Republiki Ludowej, w szczególności jej artykuły dotyczące wolności osobistych i wolności prasy, a także uwzględniając Kartę praw Hongkongu,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z dnia 16 grudnia 1966 r.,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając przyjęcie nowej ustawy o bezpieczeństwie narodowym przez Stały Komitet Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych w dniu 1 lipca 2015 r. oraz przyjęcie nowej ustawy o zarządzaniu zagranicznymi organizacjami pozarządowymi w dniu 28 kwietnia 2016 r. przez Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych, a także przyjęcie nowej ustawy o bezpieczeństwie cybernetycznym w dniu 7 listopada 2016 r.,

–  uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że Gui Minhai, wydawca książek i udziałowiec w wydawnictwie i księgarni sprzedającej literaturę krytyczną wobec Pekinu, zaginął bez śladu w Pattaya w Tajlandii w dniu 17 października 2015 r.;

B.  mając na uwadze, że od października do grudnia 2015 r. zaginęło także czterech innych mieszkańców Hongkongu (Lui Bo, Zhang Zhiping, Lam Wing-Kee i Lee Bo), którzy pracowali dla tej samej księgarni;

C.  mając na uwadze, że Gui Minhai jest obywatelem Szwecji chińskiego pochodzenia, a zatem obywatelem UE;

D.  mając na uwadze, że w dniu 17 stycznia 2016 r. Gui Minhai pojawił się w chińskim programie telewizyjnym i rzekomo przyznał, że dobrowolnie powrócił do kontynentalnych Chin, aby stawić się przed sądem w związku z podejrzeniem o popełnienie przestępstwa w związku z wypadkiem samochodowym w 2003 r.; mając na uwadze, że istnieją poważne przesłanki, aby sądzić, iż jego pojawienie się w telewizji zostało zaaranżowane oraz że został on zmuszony do odczytania wcześniej przygotowanego tekstu;

E.  mając na uwadze, że Gui Minhai przez ponad rok przebywał w areszcie, bez prawa kontaktu, oraz mając na uwadze, że miejsce jego pobytu pozostaje nieznane; mając na uwadze, że Gui Minhai jest jedynym księgarzem w grupie wciąż uwięzionych osób;

F.  mając na uwadze, że szwedzkie władze zwróciły się do chińskich władz o pełne wsparcie w celu ochrony praw ich obywatela oraz pozostałych „zaginionych” osób; mając na uwadze, że ani rodzina Gui Minhaia, ani szwedzki rząd nie zostały poinformowane o żadnych formalnych zarzutach mu postawionych ani też o oficjalnym miejscu jego uwięzienia;

G.  mając na uwadze, że Lui Bo i Zhang Zhiping uzyskali zgodę na powrót do Hongkongu w dniu, odpowiednio, 4 marca i 8 marca 2016 r., po pobycie w areszcie w Chinach kontynentalnych; mając na uwadze, że zwrócili się do policji o wycofanie zarzutów i wrócili na teren Chin kontynentalnych jeszcze tego samego dnia, w którym przyjechali; mając na uwadze, że Lee Bo powrócił do Hongkongu w dniu 24 marca 2016 r. i zaprzecza jakoby go porwano; mając na uwadze, że Lam Wing-Kee powrócił do Hongkongu w dniu 16 czerwca 2016 r.;

H.  mając na uwadze, że w czerwcu 2016 r. Lam Wing-Kee, jeden z wydawców, powrócił do Hongkongu, aby doprowadzić do zakończenia śledztwa w sprawie jego zaginięcia, ale zamiast powrócić na kontynent oświadczył mediom, że został porwany przez chińskie służby bezpieczeństwa, które przetrzymywały go w odosobnieniu i zmusiły do przyznania się przed kamerami telewizyjnymi do przestępstw, których nie popełnił;

I.  mając na uwadze, że Hongkong szanuje oraz chroni wolność słowa, wypowiedzi i publikacji; mając na uwadze, że publikacja jakichkolwiek materiałów krytycznych wobec chińskiego przywództwa jest legalna w Hongkongu, chociaż zakazana w Chinach kontynentalnych; mając na uwadze, że zasada „jeden kraj, dwa systemy” gwarantuje Hongkongowi autonomię od Pekinu pod względem swobód określonych w art. 27 ustawy zasadniczej;

J.  mając na uwadze, że w rocznym sprawozdaniu z 2015 r. w sprawie Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong ESDZ i Komisja uważają sprawę pięciu wydawców za najpoważniejsze wyzwanie dla ustawy zasadniczej Hongkongu i zasady „jeden kraj, dwa systemy” odkąd Hongkong powrócił do Chińskiej Republiki Ludowej w 1997 r.; mając na uwadze, że tylko legalne organy ścigania z Hongkongu mają prawo egzekwować przestrzeganie prawa w Hongkongu;

K.  mając na uwadze, że Komitet ONZ przeciwko Torturom zgłaszał poważne obawy z powodu powtarzających się doniesień z różnych źródeł na temat utrzymującej się praktyki nielegalnego przetrzymywania osób w tajnych i nielegalnych zakładach karnych znanych jako „czarne więzienia”; mając na uwadze, że komitet wyraził również poważne obawy z powodu powtarzających się doniesień o tym, że praktyka tortur i brutalnego traktowania jest wciąż głęboko zakorzeniona w systemie sądownictwa karnego, który w zbyt dużym stopniu uzależnia wydanie wyroku skazującego od przyznania się do winy;

L.  mając na uwadze, że Chiny podpisały Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (ICCPR), ale jeszcze go nie ratyfikowały; mając na uwadze, że Chiny nie podpisały ani nie ratyfikowały Międzynarodowej konwencji w sprawie ochrony wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem;

M.  mając na uwadze, że podczas 17. szczytu UE–Chiny, który odbył się dnia 29 czerwca 2015 r., otwarto nowy rozdział w dwustronnych stosunkach oraz mając na uwadze, że w ramach strategicznych na rzecz praw człowieka i demokracji UE zobowiązała się do umieszczenia kwestii praw człowieka w centrum swoich stosunków z wszystkimi krajami trzecimi, w tym ze swoimi strategicznymi partnerami; mając na uwadze, że na zakończenie 18. szczytu UE–Chiny, który odbył się w dniach 12–13 lipca 2016 r., wydano oświadczenie, w którym stwierdzono, że przed końcem 2016 r. odbędzie się kolejna runda dialogu na temat praw człowieka między UE a Chinami;

1.  wyraża poważne zaniepokojenie brakiem informacji na temat miejsca pobytu Gui Minhaia; wzywa do natychmiastowego opublikowania szczegółowych informacji na temat jego miejsca pobytu i apeluje o jego natychmiastowe bezpieczne uwolnienie i przyznanie mu prawa do komunikacji;

2.  wyraża zaniepokojenie z powodu zarzutów, że organy ścigania Chin kontynentalnych działają w Hongkongu; przypomina chińskim władzom, że jakakolwiek działalność ich organów ścigania w Hongkongu stałaby w sprzeczności z zasadą „jeden kraj, dwa systemy”;

3.  wzywa właściwe władze Tajlandii, Chin i Hongkongu do wyjaśnienia okoliczności tych zaginięć zgodnie z zasadą praworządności;

4.  stanowczo potępia wszelkie przypadki naruszeń praw człowieka, w szczególności niesłuszne aresztowania, nielegalne wydawanie więźniów, wymuszone zeznania, tajne przetrzymywanie, zatrzymanie bez prawa kontaktu, a także naruszenia wolności publikacji i wypowiedzi; przypomina, że należy zagwarantować niezależność wydawcom książek, dziennikarzom i blogerom; wzywa do natychmiastowego położenia kresu łamaniu praw człowieka i politycznemu zastraszaniu;

5.  potępia ograniczenia i penalizację wolności wypowiedzi oraz ubolewa z powodu zaostrzenia ograniczeń wolności wypowiedzi; wzywa chiński rząd, by zaprzestał blokowania swobodnego przepływu informacji, w tym przez nakładanie ograniczeń w korzystaniu z internetu;

6.  wyraża zaniepokojenie z powodu nowej ustawy dotyczącej bezpieczeństwa cybernetycznego przyjętej 7 listopada 2016 r., która mogłaby wzmocnić i zinstytucjonalizować praktyki cenzury i kontroli cyberprzestrzeni, a także z powodu przyjętej ustawy dotyczącej bezpieczeństwa narodowego oraz projektu ustawy o zwalczaniu terroryzmu; zwraca uwagę na obawy chińskich proreformatorskich prawników i obrońców praw obywatelskich, że ustawy te spowodują dalsze ograniczenie swobody wypowiedzi i nasilenie autocenzury;

7.  wzywa Chiny do uwolnienia pokojowo nastawionych krytyków rządu, antykorupcyjnych działaczy, prawników i dziennikarzy lub do wycofania postawionych im zarzutów;

8.  wyraża zaniepokojenie faktem, że wkrótce wejdzie w życie nowa ustawa o zarządzaniu zagranicznymi organizacjami pozarządowymi w dniu 1 stycznia 2017 r., ponieważ ustawa ta drastycznie utrudni działalność chińskiego społeczeństwa obywatelskiego i poważnie ograniczy wolność zrzeszania się i wolność słowa w tym kraju, wprowadzając między innymi zakaz finansowania jakiegokolwiek obywatela lub organizacji w Chinach przez zagraniczne organizacje pozarządowe, które nie są zarejestrowane w chińskim Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego i wydziałach bezpieczeństwa publicznego w poszczególnych prowincjach, a także zakaz prowadzenia przez chińskie grupy „działań” w imieniu niezarejestrowanych zagranicznych organizacji pozarządowych lub za ich pozwoleniem, w tym organizacji posiadających siedzibę w Hongkongu i Makau; wzywa chińskie władze do zapewnienia organizacjom pozarządowym bezpiecznych i sprawiedliwych warunków i przejrzystych procedur prowadzenia swobodnej i skutecznej działalności w Chinach;

9.  podkreśla zobowiązanie Unii Europejskiej do wzmacniania demokracji, w tym praworządności, niezawisłości sądownictwa, podstawowych praw i wolności, przejrzystości, swobodnego dostępu do informacji, a także wolności słowa w Hongkongu;

10.  wzywa Chiny do ratyfikowania ICCPR i do podpisania i ratyfikowania Międzynarodowej konwencji w sprawie ochrony wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem;

11.  podkreśla zobowiązanie Unii Europejskiej do wzmacniania praworządności, niezawisłości sądownictwa i podstawowych praw i wolności, zwłaszcza przejrzystości, a także swobodnego dostępu do informacji, a także wolności słowa we wszystkich krajach, z którymi nawiązała stosunki dwustronne; uważa, że należy nawiązać konkretny i otwarty dialog dotyczący praw człowieka oparty na wzajemnym szacunku; uważa, że ożywione obecnie stosunki UE–Chiny muszą zapewniać skuteczną platformę dla dojrzałego, konkretnego i otwartego dialogu dotyczącego praw człowieka opartego na wzajemnym szacunku;

12.  podkreśla, że handel i stosunki gospodarcze są istotne dla zwiększania dobrobytu obu obszarów; przypomina, że takie stosunki mogą się rozwijać tylko w atmosferze dobrej woli i wzajemnego zaufania; podkreśla, że respektowanie praw człowieka i przejrzystość to element nowoczesnych umów handlowych;

13.  wzywa odpowiednie instytucje UE do szybkiego działania i umieszczenia sprawy Gui Minhaia w programie następnego dialogu na temat praw człowieka między UE a Chinami;

14.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządowi i parlamentowi Chińskiej Republiki Ludowej oraz zwierzchnikowi władz wykonawczych i zgromadzeniu Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong.

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0045.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0458.

(3)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0252.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności