Procedura : 2018/2784(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B8-0323/2018

Teksty złożone :

RC-B8-0323/2018

Debaty :

PV 05/07/2018 - 4.2
CRE 05/07/2018 - 4.2

Głosowanie :

PV 05/07/2018 - 6.2
CRE 05/07/2018 - 6.2

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0304

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 382kWORD 56k
4.7.2018
PE621.751v01-00}
PE621.752v01-00}
PE621.753v01-00}
PE621.755v01-00}
PE621.759v01-00}
PE621.762v01-00} RC1
 
B8-0323/2018}
B8-0324/2018}
B8-0325/2018}
B8-0327/2018}
B8-0331/2018}
B8-0334/2018} RC1

złożony zgodnie z art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu

zastępujący tym samym następujące projekty rezolucji:

B8-0323/2018 (ECR)

B8-0324/2018 (Verts/ALE)

B8-0325/2018 (S&D)

B8-0327/2018 (ALDE)

B8-0331/2018 (PPE)

B8-0334/2018 (GUE/NGL)


w sprawie Somalii (2018/2784(RSP))


Cristian Dan Preda, Michaela Šojdrová, Elmar Brok, Tomáš Zdechovský, Marijana Petir, Jaromír Štětina, Željana Zovko, Bogdan Andrzej Zdrojewski, Ivan Štefanec, Luděk Niedermayer, Pavel Svoboda, Anna Záborská, Patricija Šulin, Lorenzo Cesa, Elisabetta Gardini, Tunne Kelam, Brian Hayes, Milan Zver, Bogdan Brunon Wenta, Csaba Sógor, David McAllister, Mairead McGuinness, Adam Szejnfeld, Romana Tomc, Eduard Kukan, Giovanni La Via, Lefteris Christoforou, Seán Kelly, Deirdre Clune, Dubravka Šuica, Sandra Kalniete, Ivana Maletić, Ivo Belet, Joachim Zeller, Stanislav Polčák, Jiří Pospíšil, Krzysztof Hetman, László Tőkés, Inese Vaidere w imieniu grupy PPE
Elena Valenciano, Victor Boştinaru, Soraya Post, Pier Antonio Panzeri w imieniu grupy S&D
Charles Tannock, Karol Karski, Anna Elżbieta Fotyga, Valdemar Tomaševski, Notis Marias, Ruža Tomašić, Pirkko Ruohonen-Lerner, Jadwiga Wiśniewska, Jana Žitňanská w imieniu grupy ECR
Javier Nart, Nedzhmi Ali, Petras Auštrevičius, Beatriz Becerra Basterrechea, Izaskun Bilbao Barandica, Dita Charanzová, Gérard Deprez, Martina Dlabajová, María Teresa Giménez Barbat, Charles Goerens, Marian Harkin, Ivan Jakovčić, Ilhan Kyuchyuk, Patricia Lalonde, Valentinas Mazuronis, Louis Michel, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Jozo Radoš, Frédérique Ries, Robert Rochefort, Marietje Schaake, Jasenko Selimovic, Pavel Telička, Viktor Uspaskich, Ivo Vajgl, Johannes Cornelis van Baalen, Hilde Vautmans, Cecilia Wikström w imieniu grupy ALDE
Lola Sánchez Caldentey, Miguel Urbán Crespo, Tania González Peñas, Estefanía Torres Martínez, Xabier Benito Ziluaga, Marie-Christine Vergiat, Patrick Le Hyaric, Dimitrios Papadimoulis, Kostadinka Kuneva, Stelios Kouloglou w imieniu grupy GUE/NGL
Klaus Buchner, Jordi Solé, Margrete Auken, Bodil Valero w imieniu grupy Verts/ALE
Ignazio Corrao, Piernicola Pedicini, Laura Ferrara, Fabio Massimo Castaldo

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Somalii (2018/2784(RSP))  

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Somalii, w szczególności rezolucję z dnia 15 września 2016 r.(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 maja 2017 r. w sprawie obozu dla uchodźców w Dadaab(2),

–  uwzględniając oświadczenie rzecznika Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych z dnia 30 października 2017 r. w sprawie ataku w Somalii, a także wszystkie wcześniejsze oświadczenia rzecznika,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie Somalii,

–  uwzględniając wspólną strategię UE–Afryka,

–  uwzględniając umowę z Kotonu,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

–  uwzględniając sprawozdanie Biura ONZ ds. Praw Człowieka z grudnia 2017 r. pt. „Ochrona ludności cywilnej: budowa podstaw pokoju, bezpieczeństwa i praw człowieka w Somalii”,

–  uwzględniając krajowy program orientacyjny UE–Somalia dla Federalnej Republiki Somalii na lata 2014–2020,

–  uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 15 maja 2018 r. przedłużającą mandat misji Unii Afrykańskiej w Somalii,

–  uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 27 marca 2018 r. w sprawie Somalii, jak również jej wszystkie wcześniejsze rezolucje,

–  uwzględniając informacje przekazane przez specjalnego przedstawiciela ONZ ds. Somalii Radzie Bezpieczeństwa ONZ w dniu 15 maja 2018 r.,

–  uwzględniając oświadczenia prasowe Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Somalii z dnia 25 stycznia, 25 lutego i 4 kwietnia 2018 r.,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 25 czerwca 2018 r. w sprawie Rogu Afryki, z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie przeciwdziałania zagrożeniu klęską głodu oraz z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie Somalii,

–  uwzględniając sprawozdania Sekretarza Generalnego ONZ w sprawie Somalii z dnia 26 grudnia 2017 r. i 2 maja 2018 r.,

–  uwzględniając komunikat z dnia 4 grudnia 2017 r. dotyczący konferencji zorganizowanej przez Somalię i ONZ poświęconej bezpieczeństwu w Somalii,

–  uwzględniając rezolucję uchwaloną przez Radę Praw Człowieka ONZ w dniu 29 września 2017 r. w sprawie pomocy dla Somalii w dziedzinie praw człowieka,

–  uwzględniając oświadczenie AMISOM z dnia 8 listopada 2017 r., w którym ogłoszono zamiar rozpoczęcia stopniowego wycofywania wojsk z Somalii od grudnia 2017 r. z przewidywanym zakończeniem tej operacji do 2020 r.,

–  uwzględniając wspólne oświadczenie czterech ekspertów ONZ ds. praw człowieka z dnia 4 maja 2016 r., w którym wyrazili oni zaniepokojenie nasilającymi się prześladowaniami członków związków zawodowych w Somalii,

–  uwzględniając konkluzje i zalecenia wyszczególnione w 380. sprawozdaniu Komitetu Wolności Związkowej MOP z listopada 2016 r. zatwierdzonym przez Radę Zarządzającą MOP na potrzeby sprawy 3113,

–  uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że ugrupowanie Asz-Szabab przeprowadziło liczne ataki terrorystyczne na terytorium Somalii; mając na uwadze, że w dniu 14 października 2017 r. Somalia doświadczyła największego w historii ataku terrorystycznego, w którym według oficjalnych danych zginęło co najmniej 512, a 357 zostało rannych; mając na uwadze, że Asz-Szabab i inne ugrupowania terrorystyczne powiązane z Państwem Islamskim przeprowadzają kolejne ataki terrorystyczne wymierzone przeciw uznanemu przez społeczność międzynarodową rządowi Somalii i przeciw ludności cywilnej;

B.  mając na uwadze, że w dniu 1 kwietnia 2018 r. ugrupowanie Asz-Szabab przeprowadziło atak bombowy z użyciem samochodu pułapki na bazę sił pokojowych Unii Afrykańskiej w Bulomarer i pobliskich wioskach; mając na uwadze, że w dniu 25 lutego 2018 r. w Mogadiszu doszło do dwóch ataków terrorystycznych, w wyniku których zginęły co najmniej 32 osoby;

C.  mając na uwadze, że somalijskie rządowe siły bezpieczeństwa, naruszając prawo, zabiły i raniły cywilów w wyniku wewnętrznych walk między siłami rządowymi w miejscu dystrybucji pomocy w Baidoa w czerwcu 2017 r.; mając na uwadze, że ludność cywilna była również celem ataków podczas starć sił regionalnych i bojówek klanowych, zwłaszcza w regionach Dolna Shabelle, Galguduud i Hiran;

D.  mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniem Biura ONZ ds. Praw Człowieka i Misji Pomocy ONZ w Somalii (UNSOM), obejmującym okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 14 października 2017 r., w Somalii śmierć poniosło 2078 cywilów, a obrażenia odniosło 2507 osób; mając na uwadze, że większość tych ofiar przypisuje się bojownikom Asz-Szabab; mając na uwadze, że za śmierć znacznego odsetka tych osób odpowiadają bojówki klanowe, podmioty państwowe, w tym wojsko i policja, a nawet misja Unii Afrykańskiej w Somalii;

E.  mając na uwadze, że w Somalii od dwudziestu lat toczy się wojna domowa; mając na uwadze, że od 2012 r., kiedy został powołany nowy rząd cieszący się poparciem międzynarodowym, kraj poczynił znaczne postępy na drodze do pokoju i stabilności; mając na uwadze, że chociaż ugrupowanie Asz-Szabab poniosło znaczne straty w wyniku operacji antyterrorystycznych przeprowadzonych w ostatnich latach, ze sprawozdań ONZ wynika, że odłam ISIS w Somalii urósł znacznie w siłę;

F.  mając na uwadze, że w dniu 8 lutego 2017 r. Somalia przeprowadziła pierwsze od czasu powołania rządu popieranego przez społeczność międzynarodową wolne wybory; mając na uwadze, że system wyborczy przyniósł postępy pod względem frekwencji, ale wykazuje jedynie ograniczone cechy prawdziwego systemu wyborczego; mając na uwadze, że rząd zobowiązał się do przejścia w wyborach w latach 2020–2021 na system wyborczy oparty na głosowaniu powszechnym, dający równą wagę głosom wszystkich wyborców;

G.  mając na uwadze, że mandat misji Unii Afrykańskiej w Somalii został przedłużony do dnia 31 lipca 2018 r.; mając na uwadze, że zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ) nr 2372/17 liczba personelu mundurowego AMISOM powinna zostać zmniejszona do 20 626 do dnia 30 października 2018 r.; mając na uwadze, że personel AMISOM jest oskarżany o naruszanie praw człowieka, przemoc seksualną i inne nadużycia w trakcie pełnienia służby;

H.  mając na uwadze, że wolność wypowiedzi, która stanowi podstawowy filar każdej sprawnie funkcjonującej demokracji, w dalszym ciągu jest poważnie ograniczana w Somalii; mając na uwadze, że dziennikarze, obrońcy praw człowieka, działacze społeczeństwa obywatelskiego i przywódcy polityczni nadal codziennie doświadczają zagrożeń; mając na uwadze, że Asz-Szabab w dalszym ciągu dopuszcza się zastraszania i dokonuje, aresztowań, zatrzymań bez rzetelnego procesu, a nawet zabójstw; mając na uwadze, że władze rzadko wszczynają dochodzenia w takich sprawach; mając na uwadze, że według Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy (IFJ) Somalia jawi się ósmy rok z rzędu jako najbardziej niebezpieczny kraj afrykański dla dziennikarzy i innych pracowników mediów do prowadzenia działalności zawodowej i korzystania z podstawowego prawa do wolności wypowiedzi;

I.  mając na uwadze, że prawo do wolnego zrzeszania się i prawo do organizowania się w związki zawodowe mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju każdej sprawnie funkcjonującej demokracji; mając na uwadze, że rząd federalny Somalii w rzeczywistości nie zezwala na tworzenie i istnienie niezależnych związków; mając na uwadze, że związkowcy i działacze na rzecz praw pracowniczych w Somalii na co dzień spotykają się z zastraszaniem, odwetem i nękaniem; mając na uwadze, że stygmatyzacja i kampanie oczerniające wymierzone przeciw związkowcom są powszechne w Somalii;

J.  mając na uwadze, że MOP rozpatrzyła skargę przeciw rządowi Somalii dotyczącą naruszenia wolności zrzeszania się; mając na uwadze, że MOP poleciła rządowi „niezwłoczne uznanie kierownictwa Krajowego Związku Somalijskich Dziennikarzy (NUSOJ) i Federacji Somalijskich Związków Zawodowych (FESTU) pod kierownictwem Omara Faruka Osmana”;

K.  mając na uwadze, że eksperci ONZ ds. praw człowieka oświadczyli publicznie, że „Somalia nie wypełnia międzynarodowych zobowiązań dotyczących praw człowieka, a sytuacja związków zawodowych nadal się pogarsza pomimo konkretnych zaleceń wydanych przez radę zarządzającą Międzynarodowej Organizacji Pracy, i wezwali rząd somalijski do powstrzymania się od jakichkolwiek dalszych ingerencji w związki zawodowe zarejestrowane w Somalii, ze szczególnym uwzględnieniem NUSOJ i FESTU”;

L.  mając na uwadze, że przypadki łamania praw człowieka są powszechne w Somalii; mając na uwadze, że osoby odpowiedzialne za nie to w większości podmioty niepaństwowe – np. bojówki Asz-Szabab i bojówki klanowe, ale czasami także podmioty państwowe; mając na uwadze, że mają miejsce egzekucje bez procesu sądowego, akty przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć, arbitralne aresztowania, zatrzymania i uprowadzenia; mając na uwadze, że według Biura ONZ ds. Praw Człowieka krajowa Agencja Wywiadu i Bezpieczeństwa (NISA) Somalii regularnie narusza międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka; mając na uwadze, że często działa z pominięciem wymiaru sprawiedliwości, a jej uprawnienia są zbyt szerokie;

M.  mając jednak na uwadze, że sytuacja polityczna jest niestabilna, a zarządzanie jest nadal na niskim poziomie, co utrudnia postępy w reformowaniu wymiaru sprawiedliwości i sektora bezpieczeństwa; mając na uwadze, że według Transparency International Somalia jest najbardziej skorumpowanym krajem na świecie;

N.  mając na uwadze, że sądy wojskowe nadal rozpatrują szeroki wachlarz spraw, łącznie z przestępstwami związanymi z terroryzmem, w postępowaniach, które dalece odbiegają od międzynarodowych standardów rzetelnego procesu; mając na uwadze, że do trzeciego kwartału 2017 r. co najmniej 23 osoby zostały stracone w wyniku wyroków wydanych przez sądy wojskowe, a większość zarzutów wiązała się z terroryzmem; mając na uwadze, że w dniu 13 lutego 2017 r. w Puntlandzie na śmierć za zabójstwo skazano siedmiu oskarżonych, w tym dziecko, opierając się w znacznym stopniu na zeznaniach uzyskanych pod przymusem przez tamtejsze służby wywiadowcze; pięć z tych osób zostało straconych w kwietniu tego samego roku;

O.  mając na uwadze, że interesy zagraniczne dodatkowo komplikują krajobraz polityczny; mając na uwadze, że w odniesieniu do szerszej konfrontacji między Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i Arabią Saudyjską z jednej strony a Katarem z drugiej strony rząd federalny Somalii starał się pozostać neutralny; mając na uwadze, że w odwecie Arabia Saudyjska i Zjednoczone Emiraty Arabskie wstrzymały regularne wypłaty wsparcia finansowego dla Somalii, co dodatkowo osłabia zdolność rządu tego kraju do opłacania sił bezpieczeństwa;

P.  mając na uwadze, że do największych ofiar konfliktu w Somalii należą dzieci; mając na uwadze, że odnotowano liczne przypadki uprowadzeń dzieci i rekrutowania ich przez grupy terrorystyczne; mając na uwadze, że somalijskie siły bezpieczeństwa traktują je jak wrogów i często dochodzi do ich zabójstw, okaleczania, aresztowań i zatrzymań;

Q.  mając na uwadze, że w sprawozdaniu z dnia 21 lutego 2018 r. organizacja Human Rights Watch zwraca uwagę na przemoc i nadużycia, w tym pobicia, tortury, izolację i przemoc seksualną, stosowane od 2015 r. wobec setek dzieci przetrzymywanych przez rząd za udział w działalności związanej z terroryzmem; mając na uwadze, że w Puntlandzie dochodzi do skazywania dzieci na śmierć za przestępstwa terrorystyczne;

R.  mając na uwadze, że po latach suszy niedawno nastąpiły rekordowo obfite opady deszczu, a wyniku powodzi 230 tys. osób, z których według szacunków ponad połowa to dzieci, musiało opuścić swoje miejsce zamieszkania; mając na uwadze, że liczbę tych osób należy dodać do około 2,6 mln ludzi w całym kraju, którzy ucierpieli już w wyniku susz i konfliktów;

S.  mając na uwadze, że znaczna liczba ofiar cywilnych zginęła z rąk bojówek klanowych; mając na uwadze, że głównym powodem konfliktów klanowych są spory o ziemię i zasoby, potęgowane niekończącymi się działaniami odwetowymi; mając na uwadze, że konflikty takie zaostrza niedostatek zasobów i susze; mając na uwadze, że siły antyrządowe wykorzystują takie konflikty do dalszego destabilizowania różnych obszarów;

T.  mając na uwadze, że brak bezpieczeństwa żywnościowego nadal stanowi poważny problem dla państwa somalijskiego i jego mieszkańców; mając na uwadze, że według Dyrekcji Generalnej ds. Prowadzonych przez UE Operacji Ochrony Ludności i Pomocy Humanitarnej około połowa dwunastomilionowej ludności Somalii doświadcza braku bezpieczeństwa żywnościowego i potrzebuje pomocy humanitarnej; mając na uwadze, że według szacunków 1,2 mln dzieci jest poważnie niedożywionych, w tym 232 tys. cierpi na skrajne niedożywienie zagrażające ich życiu; mając na uwadze, że wiele części kraju nie uporało się w pełni ze skutkami głodu z 2011 r. i 2012 r.; mając na uwadze, że susze potęgują problemy związane z brakiem bezpieczeństwa żywnościowego w Somalii;

U.  mając na uwadze, że w Kenii istnieje kilka obozów dla somalijskich uchodźców, łącznie z obozem w Dadaab, w którym przebywa około 350 tys. uchodźców; mając na uwadze, że z powodu niedostatecznego wsparcia ze strony społeczności międzynarodowej władze Kenii zamierzają zmniejszyć te obozy i domagają się powrotu uchodźców do Somalii;

V.  mając na uwadze kluczowe znaczenie międzynarodowych organizacji humanitarnych w walce z brakiem bezpieczeństwa żywnościowego i w udzielaniu pomocy humanitarnej; mając na uwadze, że w znacznym stopniu przyczyniły się one do zapobiegnięcia katastrofie humanitarnej w Somalii; mając na uwadze, że podejmowano próby przekierowania pomocy humanitarnej na finansowanie działań wojennych;

W.  mając na uwadze, że od 2016 r. UE stopniowo zwiększa roczną pomoc humanitarną dla Somalii, zwłaszcza w reakcji na dotkliwą suszę, która pustoszyła kraj, a w 2017 r. przyznała swoim partnerom humanitarnym kwotę120 mln EUR; mając na uwadze, że międzynarodowy plan pomocy dla Somalii jest finansowany jedynie w 24 %;

X.  mając na uwadze, że UE przekazała 486 mln EUR z Europejskiego Funduszu Rozwoju (2014–2020), głównie na tworzenie struktur państwowych, budowanie pokoju, zapewnianie bezpieczeństwa żywnościowego i odporności na kryzysy oraz na edukację; mając na uwadze, że UE wspiera też AMISOM z wykorzystaniem Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce; mając na uwadze, że dzięki siłom pokojowym Unii Afrykańskiej (AMISOM) liczącym 22 tys. żołnierzy w niektórych częściach Somalii zapanował pewien stopień stabilności; mając na uwadze, że inne części kraju pozostają pod kontrolą radykalnego ruchu islamistycznego Asz-Szabab lub grozi im z jego strony niebezpieczeństwo, albo są kontrolowane przez odrębne władze, jak ma to miejsce w Swazilandzie i Puntlandzie;

1.  potępia wszystkie ataki terrorystyczne na ludność Somalii, popełniane zarówno przez Asz-Szabab, jak i inne ekstremistyczne ugrupowania terrorystyczne; twierdzi, że nie ma żadnych uzasadnionych powodów do angażowania się w działalność terrorystyczną; domaga się, by osoby odpowiedzialne za ataki terrorystyczne i łamanie praw człowieka zostały postawione przed sądem zgodnie z międzynarodowym prawem dotyczącym praw człowieka; przekazuje wyrazy najgłębszego współczucia ofiarom ataków terrorystycznych w Somalii i ich rodzinom i szczerze ubolewa nad utratą istnień ludzkich; przypomina władzom somalijskim o obowiązku zagwarantowania praw człowieka i ochrony ludności cywilnej we wszystkich okolicznościach;

2.  podkreśla, że usunięcie pierwotnych przyczyn terroryzmu, takich jak: brak bezpieczeństwa, ubóstwo, łamanie praw człowieka, degradacja środowiska, bezkarność, brak sprawiedliwości i ucisk, w ogromnej mierze przyczyniłoby się do wyeliminowania organizacji terrorystycznych i działalności terrorystycznej w Somalii; twierdzi, że zacofanie gospodarcze i brak bezpieczeństwa stanowią błędne koło; wzywa zatem podmioty międzynarodowe, w tym unijne programy rozwoju, aby zaangażowały się w reformę sektora bezpieczeństwa i w inicjatywy na rzecz budowania potencjału w celu zapewnienia spójności ich polityki rozwoju z polityką bezpieczeństwa w Somalii; wzywa UE, aby nadal wspierała proces pokoju i pojednania w Somalii za pomocą ram wzajemnej odpowiedzialności i paktu bezpieczeństwa;

3.  zachęca rząd federalny Somalii do kontynuowania wysiłków na rzecz budowy pokoju i państwowości, prowadzących do stworzenia silnych instytucji, które kierują się zasadami praworządności i są zdolne do świadczenia podstawowych usług publicznych, oraz do zapewnienia bezpieczeństwa, wolności wypowiedzi i wolności zrzeszania się; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ugrupowaniu Asz-Szabab nie udało się zakłócić procesu wyborczego w latach 2016–2017; wzywa rząd federalny Somalii do zadbania o to, aby przed wyborami w latach 2020–2021 wprowadzono system wyborczy oparty na głosowaniu powszechnym, dający równą wagę wszystkim głosom; przypomina, że trwałą stabilność i pokój można osiągnąć jedynie w drodze włączenia społecznego, zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów opartych na zasadach demokracji i praworządności;

4.  wzywa rząd federalny Somalii do wzmożenia wysiłków na rzecz umocnienia praworządności w całym kraju; twierdzi, że bezkarność jest główną przyczyną samonapędzającego się cyklu przemocy i pogarszającej się sytuacji w zakresie praw człowieka; żąda, aby władze somalijskie przekazywały w przyszłości sprawy cywilne podlegające jurysdykcji sądów wojskowych do sądów cywilnych w celu przeprowadzenia postępowania karnego; wzywa prezydenta Somalii do natychmiastowego złagodzenia niewykonanych wyroków kary śmierci, co stanowiłoby pierwszy krok w kierunku wprowadzenia moratorium na wszystkie wyroki śmierci; uważa, że jedynie dzięki praworządności można wyeliminować bezkarność; wzywa rząd i podmioty międzynarodowe, aby nadal dążyły do ustanowienia niezawisłego wymiaru sprawiedliwości, wszczęcia niezależnych i wiarygodnych postępowań w sprawie zbrodni przeciwko somalijskim dziennikarzom, zwalczania korupcji oraz budowy rozliczalnych instytucji, zwłaszcza w sektorze bezpieczeństwa; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zapoczątkowanie w ubiegłym roku przez rząd, we współpracy z ONZ i UE, ogólnokrajowego programu szkoleń dla pracowników wymiaru sprawiedliwości;

5.  potępia przypadki naruszania wolności wypowiedzi w Somalii przez podmioty państwowe i niepaństwowe; jest zaniepokojony autokratycznym podejściem obecnej administracji i niektórych organów administracji regionalnej, skutkującym aresztowaniami przeciwników politycznych i pokojowo nastawionych krytyków; uważa za absolutnie niedopuszczalne wszelkiego rodzaju zastraszanie, nękanie, zatrzymywanie lub zabijanie dziennikarzy i działaczy społeczeństwa obywatelskiego; domaga się, aby władze somalijskie zaprzestały wykorzystywania NISA do zastraszania niezależnych dziennikarzy i przeciwników politycznych; wzywa rząd i UE – w ramach jej działań w zakresie praworządności w Somalii – do dopilnowania, aby wydano regulacje dotyczące NISA przewidujące skuteczne mechanizmy nadzoru; utrzymuje, że wolność słowa i myśli jest niezbędna do rozwoju silnego i demokratycznego społeczeństwa; wzywa federalny rząd Somalii, aby zadbał o pełne poszanowanie prawa do wolności wypowiedzi; wzywa rząd somalijski, aby dokonał przeglądu kodeksu karnego, nowej ustawy medialnej i innych przepisów celem dostosowania ich do międzynarodowych zobowiązań Somalii w zakresie prawa do wolności słowa i mediów;

6.  wyraża zaniepokojenie z powodu niektórych interesów zagranicznych, które dodatkowo komplikują krajobraz polityczny; zauważa, że w kontekście szerszej konfrontacji między Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i Arabią Saudyjską z jednej strony a Katarem z drugiej strony rząd federalny Somalii, próbując zachować neutralność, został pozbawiony regularnego wsparcia budżetowego z Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, co dodatkowo osłabia zdolność rządu do opłacenia sił bezpieczeństwa; wzywa Zjednoczone Emiraty Arabskie do natychmiastowego zaprzestania wszelkich działań destabilizujących w Somalii oraz poszanowania suwerenności i integralności terytorialnej Somalii;

7.  zdecydowanie potępia poważne naruszenia wolności zrzeszania się i wolności wypowiedzi wolnych i niezależnych związków zawodowych w Somalii, w szczególności długotrwałe represje wobec Krajowego Związku Dziennikarzy Somalijskich (NUSOJ) i Federacji Somalijskich Związków Zawodowych (FESTU), oraz nalega na zakończenie trwających postępowań i zamknięcie sprawy wszczętej przez Urząd Prokuratora Generalnego przeciwko sekretarzowi generalnemu NUSOJ Omarowi Farukowi Osmanowi za zorganizowanie, bez pozwolenia Ministerstwa Informacji, obchodów Światowego Dnia Wolności Prasy;

8.  potępia represje państwa somalijskiego wobec działaczy związków zawodowych; wzywa rząd somalijski, aby położył kres wszelkim formom represji wobec związkowców; nalega, aby rząd zezwolił na tworzenie niezależnych związków zawodowych; jest zdecydowanie przekonany, że związki zawodowe są niezbędne do zagwarantowania praw pracowniczych w Somalii; utrzymuje, że niezależne związki zawodowe mogłyby w znacznym stopniu przyczynić się do poprawy stanu bezpieczeństwa w Somalii;

9.  wzywa rząd federalny Somalii, aby respektował międzynarodową zasadę praworządności i stał na jej straży oraz zaakceptował i w pełni wdrożył decyzje Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) w sprawie 3113;

10.  pochwala prace misji ONZ w Somalii (UNSOM) we wszystkich aspektach, w szczególności w zakresie monitorowania praw człowieka w Somalii, a także decyzję Rady Bezpieczeństwa ONZ o przedłużeniu mandatu misji do dnia 31 marca 2019 r.; pochwala wysiłki podejmowane przez Unię Afrykańską w celu przywrócenia pewnego stopnia stabilności w Somalii i zorganizowania przejściowego procesu politycznego; zwraca się do UE o skuteczniejsze monitorowanie i budowanie zdolności, aby zagwarantować pociągnięcie do odpowiedzialności sprawców nadużyć popełnionych przez AMISOM, zważywszy zwłaszcza na fakt, że UE odpowiada za większość finansowania tej misji;

11.  potępia werbowanie dzieci-żołnierzy w Somalii jako odrażającą zbrodnię wojenną; uważa, że dzieci należą do grup najbardziej narażonych w tym konflikcie; wzywa wszystkie ugrupowania zbrojne do natychmiastowego zaprzestania tej praktyki i zwolnienia wszystkich zwerbowanych dzieci; wzywa państwo, by traktowało je jako ofiary terroryzmu i wojny, a nie sprawców, oraz apeluje do UE, aby wspierała rząd somalijski w działaniach służących ich resocjalizacji i reintegracji; wzywa władze somalijskie do zaprzestania arbitralnego zatrzymywania dzieci podejrzewanych o bezprawne powiązania z ugrupowaniem Asz-Szabab; wzywa wszystkie podmioty w Somalii do przestrzegania założeń Protokołu fakultatywnego do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka w sprawie angażowania dzieci w konflikty zbrojne i zachęca rząd federalny Somalii do jego bezzwłocznego ratyfikowania;

12.  z zadowoleniem przyjmuje wybór komisarzy do nowo utworzonej niezależnej krajowej komisji ds. praw człowieka w Somalii i wzywa rząd somalijski do powołania komisji bez dalszej zwłoki; jest głęboko zaniepokojony doniesieniami o naruszeniach praw człowieka popełnionych przez somalijskie siły bezpieczeństwa, w tym zabójstwach, arbitralnych aresztowaniach i przetrzymywaniu, torturach, zgwałceniach i uprowadzeniach; wzywa władze somalijskie do dopilnowania, by wszystkie te przypadki łamania prawa zostały dokładnie zbadane, a ich sprawcy stanęli przed sądem; wzywa rząd i UE do poprawy technicznej wiedzy fachowej Departamentu Dochodzeń Kryminalnych w Somalii (CID) w zakresie prowadzenia gruntownych i skutecznych dochodzeń z poszanowaniem praw; wzywa oddziały krajowe i zagraniczne, które uczestniczą w walce przeciwko ugrupowaniu Asz-Szabab, do działania zgodnie z prawem międzynarodowym; wzywa rząd somalijski, aby wywiązał się z zobowiązań do zakończenia przymusowych eksmisji przesiedleńców wewnętrznych, w tym w stolicy kraju Mogadiszu;

13.  pochwala rząd somalijski za zapoczątkowanie procesu przeglądu tymczasowej konstytucji Somalii, w następstwie trzydniowej krajowej konwencji konstytucyjnej w maju 2018 r., co będzie prowadzić do uchwalenia stałej konstytucji Somalii; wzywa rząd somalijski do sfinalizowania krajowego planu działania w sprawie zapobiegania brutalnemu ekstremizmowi i zwalczania go, będącego częścią kompleksowego podejścia do bezpieczeństwa, wspieranego przez AMISOM;

14.  potępia jako przerażającą zbrodnię wojenną przemoc ze względu na płeć i przemoc seksualną wobec kobiet, mężczyzn, chłopców i dziewcząt, której doświadczają szczególnie kobiety i dziewczęta; wzywa państwo do wzmożenia wysiłków służących ochronie słabszych grup społecznych; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zapoczątkowanie w ubiegłym roku przez rząd, we współpracy z ONZ i UE, ogólnokrajowego programu szkoleń dla pracowników wymiaru sprawiedliwości; ponownie podkreśla swoją nadrzędną troskę o prawa kobiet; wzywa właściwe organy, aby propagowały równość płci i wzmacnianie pozycji kobiet; potępia zdelegalizowanie homoseksualizmu w Somalii oraz kryminalizację osób LGTBI;

15.  ubolewa nad tragiczną sytuacją humanitarną zagrażającą życiu milionów Somalijczyków; przypomina, że liczbę ofiar śmiertelnych klęski głodu z 2011 r. dodatkowo powiększył brak bezpieczeństwa i działalność bojówek ekstremistycznych z ugrupowania Asz-Szabab, która miała na celu zablokowanie dostaw pomocy żywnościowej na obszary południowo-środkowej Somalii, kontrolowane wówczas przez to ugrupowanie; apeluje do UE, jej państw członkowskich i społeczności międzynarodowej o zwiększenie pomocy dla ludności Somalii, aby poprawić warunki życiowe najsłabszych grup ludności i złagodzić konsekwencje przesiedleń, braku bezpieczeństwa żywnościowego, epidemii i klęsk żywiołowych; potępia wszystkie ataki skierowane przeciwko organizacjom humanitarnym oraz uczestnikom misji pokojowej w Somalii; apeluje o dostosowanie pomocy UE do uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym zasad skuteczności rozwoju, aby osiągnąć niedawno zatwierdzone cele zrównoważonego rozwoju;

16.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Unii Afrykańskiej, prezydentowi, premierowi i parlamentowi Somalii, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, Radzie Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, Radzie Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP-UE.

 

(1)

Dz.U. C 204 z 13.6.2018, s. 127.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0229.

Ostatnia aktualizacja: 4 lipca 2018Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności