Wspólny projekt rezolucji - RC-B8-0557/2018Wspólny projekt rezolucji
RC-B8-0557/2018

    WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI w sprawie pakietu dotyczącego jednolitego rynku

    10.12.2018 - (2018/2903(RSP))

    złożony zgodnie z art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu
    zastępujący tym samym następujące projekty rezolucji:
    B8-0557/2018 (ALDE)
    B8-0558/2018 (PPE)

    Andreas Schwab, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein w imieniu grupy PPE
    Dita Charanzová w imieniu grupy ALDE


    Procedura : 2018/2903(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    RC-B8-0557/2018
    Teksty złożone :
    RC-B8-0557/2018
    Debaty :
    Teksty przyjęte :

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie pakietu dotyczącego jednolitego rynku

    (2018/2903(RSP))

    Parlament Europejski,

    –  uwzględniając komunikat Komisji z 28 października 2015 r., zatytułowany „Usprawnianie jednolitego rynku: więcej możliwości dla obywateli i przedsiębiorstw” (COM(2015)0550),

    –  uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z 28 października 2015 r., zatytułowany „Sprawozdanie z integracji jednolitego rynku i konkurencyjności UE i państw członkowskich” (SWD(2015)0203),

    –  uwzględniając komunikat Komisji z 6 maja 2015 r., zatytułowany „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192),

    –  uwzględniając komunikat Komisji z 13 kwietnia 2011 r., zatytułowany „Akt o jednolitym rynku. Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania. »Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego«” (COM(2011)0206),

    –  uwzględniając komunikat Komisji z 3 października 2012 r., zatytułowany „Akt o jednolitym rynku II. Razem na rzecz nowego wzrostu gospodarczego” (COM(2012)0573),

    –  uwzględniając sprawozdanie z 9 maja 2010 r. przygotowane przez Maria Montiego na wniosek przewodniczącego Komisji Europejskiej, zatytułowane „Nowa strategia na rzecz jednolitego rynku. W służbie gospodarki i społeczeństwa Europy”,

    –  uwzględniając swoją rezolucję z 11 marca 2015 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2015[1],

    –  uwzględniając swoje badanie z września 2014 r., zlecone przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, zatytułowane „Koszt braku działań na poziomie europejskim na jednolitym rynku”,

    –  uwzględniając swoje badanie ze stycznia 2016 r., zlecone przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, zatytułowane „Strategia na rzecz pełnego urzeczywistnienia jednolitego rynku: premia w wysokości biliona euro”,

    –  uwzględniając swoją rezolucję z 26 maja 2016 r. w sprawie barier pozataryfowych na jednolitym rynku[2], przygotowaną na podstawie sprawozdania Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów,

    –  uwzględniając swoją rezolucję z 26 maja 2016 r. w sprawie strategii jednolitego rynku[3], przygotowaną na podstawie sprawozdania Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów,

    –  uwzględniając komunikat Komisji z 10 maja 2017 r., zatytułowany „Przegląd śródokresowy realizacji strategii jednolitego rynku cyfrowego – Połączony jednolity rynek cyfrowy dla wszystkich” (COM(2017)0228),

    –  uwzględniając komunikat Komisji z 22 listopada 2018 r., zatytułowany „Jednolity rynek w zmieniającym się świecie – Wyjątkowy atut wymagający nowego politycznego zobowiązania” (COM(2018)0772),

    –  uwzględniając art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu,

    A.  mając na uwadze, że jednolity rynek był – i nadal jest – podstawą sukcesu gospodarczego Europy, kamieniem węgielnym integracji europejskiej oraz siłą napędową wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy; mając na uwadze, że fakt ten uwidoczniono jeszcze bardziej podczas niedawnych negocjacji w sprawie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE;

    B.  mając na uwadze, że na świecie zachodzą szybkie i istotne zmiany, mające wpływ również na jednolity rynek UE;

    C.  mając na uwadze, że nie wykorzystujemy w pełni potencjału jednolitego rynku;

    D.  mając na uwadze, że według badań prowadzonych przez Parlament pełne urzeczywistnienie jednolitego rynku może przynieść zyski gospodarcze w wysokości łącznie biliona euro w postaci wyższego PKB w całej Unii, w tym w postaci znacznych zysków w sektorze usług;

    E.  mając na uwadze, że potrzebne jest strategiczne i całościowe podejście, a odpowiedź na istniejące wyzwania powinna mieć charakter równie polityczny, co techniczny;

    F.  mając na uwadze niedawne niepokojące sygnały dotyczące transpozycji do prawa krajowego; mając na uwadze, że zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie jednolitego rynku w zmieniającym się świecie do zakończenia procesu transpozycji 16 dyrektyw, których terminy transpozycji upłynęły między grudniem 2017 r. a majem 2018 r., brakowało w czerwcu 2018 r. jeszcze 25 %;

    1.  przyjmuje z zadowoleniem ogólne cele określone – na kilka miesięcy przed wyborami europejskimi 2019 r. i w 25. rocznicę utworzenia jednolitego rynku – w komunikacie Komisji w sprawie jednolitego rynku w zmieniającym się świecie;

    2.  podkreśla, że dobrze działający jednolity rynek należy do fundamentów Unii Europejskiej, dlatego należy ponownie wpisać pogłębianie jednolitego rynku na początek listy priorytetów politycznych, ponieważ przyczynia się on do wolności, szans i dobrobytu w Europie oraz tworzy szczególne prawa i obowiązki obywateli, pracowników, konsumentów, przedsiębiorców i przedsiębiorstw, a korzysta na nim ponad 500 mln Europejczyków i ponad 21 mln MŚP;

    3.  podkreśla pilną potrzebę eliminacji barier nadal istniejących na jednolitym rynku, by szybko osiągnąć wymierne wyniki pod względem wzrostu, innowacyjności, tworzenia miejsc pracy, dawania konsumentom większych możliwości wyboru i tworzenia nowych modeli biznesowych;

    4.  podkreśla, że Unia musi dążyć do zagwarantowania swobodnemu przepływowi usług na jednolitym rynku równie wysokiego priorytetu, jaki przyznano swobodnemu przepływowi towarów; podkreśla, że swobodny przepływ usług jest znacznie mniej rozwinięty niż swobodny przepływ towarów;

    5.  podkreśla, że mimo zniesienia barier taryfowych na jednolitym rynku nadal istnieje wiele różnych nieuzasadnionych barier pozataryfowych; podkreśla, że umocnienie jednolitego rynku wymaga podjęcia pilnych działań zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym, by usunąć te nieuzasadnione bariery;

    6.  uważa, że pogłębienie integracji jednolitego rynku wymaga obecnie większej odwagi politycznej i większego zaangażowania niż 25 lat temu, a także większego wysiłku, by wyeliminować rozdźwięk między retoryką a osiąganymi wynikami oraz naprawić niedostatki;

    7.  jest przekonany, że dla osiągnięcia głębszej integracji kluczowe znaczenie ma danie jednakowych warunków działania wszystkim podmiotom we wszystkich państwach członkowskich;

    8.  zauważa, że tylko 7 % MŚP oferuje w internecie towary i usługi klientom z innych państw członkowskich, a jedynie 15 % konsumentów korzysta z takich ofert, i zwraca uwagę, że ukończenie tworzenia jednolitego rynku cyfrowego przyniosłoby zysk w wysokości 415 mld EUR i wiele nowych miejsc pracy;

    9.  wzywa do odejścia od przestarzałego podziału na jednolity rynek „cyfrowy” i jednolity rynek „offline”, ponieważ rozwiązania cyfrowe są nieodzownym elementem nowoczesnej gospodarki oraz oferowanych w niej produktów i usług, a każdy aspekt jednolitego rynku powinien spełniać wymogi świata cyfrowego;

    10.  uważa, że obrona i pogłębianie jednolitego rynku wymaga zdecydowanej obrony czterech swobód: swobody przepływu osób, usług, produktów i kapitału, zarówno w świecie fizycznym, jak i w internecie, i podkreśla, że wszystkie podmioty w UE muszą działać zgodnie ze wspólnie przyjętymi zasadami;

    11.  zwraca uwagę, że nowe prawodawstwo powinno spójnie odzwierciedlać ambicje integracji rynkowej, potrzebę usunięcia nieuzasadnionych barier regulacyjnych i administracyjnych oraz konieczność dotrzymania kroku postępowi;

    12.  przypomina, że ogólnie każdy zharmonizowany przepis na szczeblu UE zmniejsza obciążenia administracyjne we wszystkich państwach członkowskich, ponieważ co do zasady zastępuje 28 rozbieżnych przepisów na jednolitym rynku; podkreśla, że Unia powinna przeciwstawiać się fragmentacji w swoich granicach, podobnie jak przeciwstawia się protekcjonizmowi poza UE;

    13.  zauważa, że na jednolitym rynku coraz silniej odczuwa się wpływ przepisów krajowych sprzecznych z zasadami, na których ten rynek się opiera, zwłaszcza przepisów krajowych negatywnie oddziałujących na swobodny przepływ towarów i usług; przyznaje, że nieuzasadnione i niewspółmierne środki krajowe, a także środki nieskoordynowane mogą zagrażać jedności i skuteczności jednolitego rynku;

    14.  podkreśla, że należy zapewnić przepisy przynoszące praktyczne efekty – obywatele i przedsiębiorstwa będą mogli zrobić użytek z licznych korzyści oferowanych przez jednolity rynek tylko wtedy, gdy wspólnie uzgodnione przepisy będą działały w praktyce i przyniosą konkretną wartość dodaną;

    15.  wzywa Komisję, by lepiej wykorzystywała istniejące instrumenty do przeciwdziałania krajowym przepisom podważającym funkcjonowanie jednolitego rynku;

    16.  przyznaje, że struktura zarządzania jednolitym rynkiem jednoznacznie wymaga umocnienia, by zapewnić skuteczne mechanizmy monitorowania i wykrywania niewłaściwej transpozycji przepisów o jednolitym rynku lub ich niedostatecznego wdrażania i stosowania, a tym samym wszczynanie w razie potrzeby postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego;

    17.  zdecydowanie popiera skierowany do Rady Europejskiej apel Komisji o dogłębną dyskusję na szczeblu szefów państw lub rządów poświęconą jednolitemu rynkowi we wszystkich jego wymiarach, by wskazać wspólne priorytety i odpowiednie mechanizmy, odpowiadające tak bardzo potrzebnemu ponownemu zaangażowaniu politycznemu na rzecz jednolitego rynku;

    18.  wzywa przyszłą Komisję, by w nadchodzącej kadencji 2019–2024 przyjęła ambitny plan działań na rzecz jednolitego rynku; ubolewa, że Komisja przedstawiła wiele wniosków ustawodawczych zbyt późno, by współprawodawcy mogli zająć się nimi odpowiednio i przyjąć je przed końcem tej kadencji;

    19.  zwraca się do Rady Europejskiej, by podjęła nowe zobowiązanie do urzeczywistnienia jednolitego rynku do 2025 r., obejmujące podanie do publicznej wiadomości nowego harmonogramu działań, podobnie jak uczynili to przywódcy europejscy w 1985 r.; jest jednak bardzo zaniepokojony faktem, że niektóre wnioski ustawodawcze zostały całkowicie zablokowane w Radzie, która nie jest w stanie zająć stanowiska w ich sprawie; wzywa Radę, by położyła kres tej sytuacji, która szkodzi zarówno obywatelom, jak i przedsiębiorstwom;

    20.  przypomina Komisji i Radzie, że są odpowiedzialne za jednolity rynek, zwłaszcza wobec europejskich obywateli i przedsiębiorstw;

    21.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

    Ostatnia aktualizacja: 11 grudnia 2018
    Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności