Procedura : 2020/2507(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B9-0048/2020

Teksty złożone :

RC-B9-0048/2020

Debaty :

PV 14/01/2020 - 14
CRE 14/01/2020 - 14

Głosowanie :

PV 16/01/2020 - 6.3
CRE 16/01/2020 - 6.3
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P9_TA(2020)0013

<Date>{14/01/2020}14.1.2020</Date>
<RepeatBlock-NoDocSe> <NoDocSe>B9‑0048/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0049/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0050/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0053/2020</NoDocSe></RepeatBlock-NoDocSe> } RC1
PDF 162kWORD 48k

<TitreType>WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreRecueil>złożony zgodnie z art. 132 ust. 2 i 4 Regulaminu</TitreRecueil>


<Replacing>zastępujący tym samym następujące projekty rezolucji:</Replacing>

<TablingGroups>B9‑0048/2020 (PPE)

B9‑0049/2020 (ECR)

B9‑0050/2020 (S&D)

B9‑0053/2020 (Renew)</TablingGroups>


<Titre>w sprawie sytuacji w Wenezueli po nielegalnym wyborze nowego przewodniczącego i prezydium Zgromadzenia Narodowego (parlamentarnym zamachu stanu)</Titre>

<DocRef>(2020/2507(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Esteban González Pons, Antonio Tajani, Michael Gahler, Dolors Montserrat, Sandra Kalniete, David McAllister, Željana Zovko, Leopoldo López Gil, Antonio López‑Istúriz White, Pilar del Castillo Vera, Javier Zarzalejos, Francisco José Millán Mon, Juan Ignacio Zoido Álvarez, Nuno Melo, Paulo Rangel, Isabel Wiseler‑Lima, Ivan Štefanec, Vladimír Bilčík, Stelios Kympouropoulos, Esther de Lange, Cláudia Monteiro de Aguiar</Depute>

<Commission>{PPE}w imieniu grupy PPE</Commission>

<Depute>Javi López, Kati Piri</Depute>

<Commission>{S&D}w imieniu grupy S&D</Commission>

<Depute>Jordi Cañas, Dita Charanzová, Andrus Ansip, Petras Auštrevičius, Malik Azmani, Phil Bennion, Stéphane Bijoux, Izaskun Bilbao Barandica, Gilles Boyer, Sylvie Brunet, Catherine Chabaud, Olivier Chastel, Jérémy Decerle, Engin Eroglu, Fredrick Federley, Christophe Grudler, Bernard Guetta, Ivars Ijabs, Irena Joveva, Moritz Körner, Ondřej Kovařík, Ilhan Kyuchyuk, Karen Melchior, Javier Nart, Jan‑Christoph Oetjen, Urmas Paet, Samira Rafaela, Frédérique Ries, María Soraya Rodríguez Ramos, Susana Solís Pérez, Nicolae Ştefănuță, Ramona Strugariu, Viktor Uspaskich, Hilde Vautmans, Marie‑Pierre Vedrenne, Chrysoula Zacharopoulou</Depute>

<Commission>{Renew}w imieniu grupy Renew</Commission>

<Depute>Anna Fotyga, Hermann Tertsch, Raffaele Fitto, Carlo Fidanza, Ruža Tomašić</Depute>

<Commission>{ECR}w imieniu grupy ECR</Commission>

</RepeatBlock-By>


Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Wenezueli po nielegalnym wyborze nowego przewodniczącego i prezydium Zgromadzenia Narodowego (parlamentarnym zamachu stanu)

(2020/2507(RSP))

 

Parlament Europejski,

 uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 31 stycznia 2019 r.[1], w której uznano Juana Guaidó za tymczasowego prezydenta Wenezueli,

 uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie Wenezueli, w szczególności jego oświadczenie w imieniu UE z dnia 9 stycznia 2020 r. w sprawie najnowszych wydarzeń w Zgromadzeniu Narodowym, a także oświadczenie jego rzecznika z dnia 5 stycznia 2020 r. w sprawie wydarzeń w Zgromadzeniu Narodowym Wenezueli,

 uwzględniając oświadczenie międzynarodowej grupy kontaktowej ds. Wenezueli z dnia 9 stycznia 2020 r.,

 uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2019/1893 z dnia 11 listopada 2019 r. zmieniającą decyzję (WPZiB) 2017/2074 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli[2], na mocy której przedłużono do 14 listopada 2020 r. stosowanie obowiązujących obecnie ukierunkowanych środków ograniczających,

 uwzględniając oświadczenie Sekretariatu Generalnego Organizacji Państw Amerykańskich (OPA) z dnia 5 stycznia 2020 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli oraz rezolucję Stałej Rady OPA z dnia 10 stycznia 2020 r. w sprawie ostatnich wydarzeń w Wenezueli,

 uwzględniając oświadczenie Grupy z Limy z dnia 5 stycznia 2020 r.,

 uwzględniając konstytucję Wenezueli,

 uwzględniając Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 i 4 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że UE, jej państwa członkowskie oraz Parlament Europejski powtarzają, że Zgromadzenie Narodowe jest jedynym prawomocnym i demokratycznie wybranym organem w Wenezueli; mając na uwadze, że zgodnie z art. 194 konstytucji Wenezueli Zgromadzenie Narodowe wybiera spośród swoich członków jednego przewodniczącego i prezydium wykonawcze na okres jednego roku;

B. mając na uwadze, że w styczniu 2019 r. Juan Guaidó został wybrany na przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego, a następnie zaprzysiężony na tymczasowego prezydenta Wenezueli zgodnie z art. 233 konstytucji tego kraju; mając na uwadze, że został on uznany za tymczasowego prezydenta Wenezueli przez ponad 50 państw, w tym 25 państw członkowskich UE, a także przez samą UE;

C. mając na uwadze, że wydarzenia towarzyszące planowanemu wyborowi przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego Wenezueli w dniu 5 stycznia 2020 r. stanowiły parlamentarny zamach stanu zaplanowany przez nielegalny reżim Nicolása Maduro i że doszło wówczas do poważnych nieprawidłowości oraz aktów wymierzonych w demokratyczne i konstytucyjne funkcjonowanie Zgromadzenia Narodowego;

D. mając na uwadze, że siły zbrojne brutalnie uniemożliwiły przewodniczącemu Zgromadzenia Narodowego Juanowi Guaidó przewodniczenie posiedzeniu, a niektórym parlamentarzystom, jak również prasie nie pozwolono na wstęp do budynku Zgromadzenia Narodowego;

E. mając na uwadze, że próba mianowania Luisa Parry przewodniczącym nowego prezydium sprzyjającego Nicolásowi Maduro jest nieważna, ponieważ posiedzenie nie zostało oficjalnie otwarte, nikt mu nie przewodniczył, nie stwierdzono kworum i nie zweryfikowano formalnego głosowania imiennego, jak wymagają art. 7, 8 i 11 regulaminu Zgromadzenia Narodowego i art. 221 konstytucji Wenezueli;

F. mając na uwadze, że kilka godzin później w sytuacji przymusowej zdecydowana większość parlamentarzystów odbyła posiedzenie nadzwyczajne w siedzibie gazety „El Nacional”, zgodnie z konstytucją Wenezueli i regulaminem Zgromadzenia Narodowego, które umożliwiają przeprowadzenie posiedzenia poza siedzibą ustawodawczą; mając na uwadze, że 100 spośród 167 parlamentarzystów, spełniając wymogi dotyczące kworum i głosowania imiennego określone w art. 221 konstytucji Wenezueli, zagłosowało za ponownym wyborem Juana Guaidó i jego prezydium na ostatni rok kadencji 2015–2020;

G. mając na uwadze, że podczas oficjalnego posiedzenia Zgromadzenia Narodowego, które odbyło się 7 stycznia 2020 r., Juan Guaidó został zaprzysiężony na przewodniczącego, mimo że siły lojalne wobec reżimu Nicolása Maduro próbowały nie dopuścić do posiedzenia, między innymi przez utrudnianie wejścia do budynku i odcięcie w nim prądu;

H. mając na uwadze, że członkowie Zgromadzenia Narodowego muszą być w stanie wykonywać swój mandat parlamentarny otrzymany od obywateli wenezuelskich w atmosferze wolnej od zastraszania i działań odwetowych;

I. mając na uwadze, że wybory prezydenckie, które odbyły się 20 maja 2018 r., przeprowadzono niezgodnie z minimalnymi międzynarodowymi standardami wiarygodnego procesu wyborczego; mając na uwadze, że UE wraz z innymi organizacjami regionalnymi i państwami demokratycznymi nie uznała ani tych wyborów, ani władz powołanych w wyniku tego bezprawnego procesu;

J. mając na uwadze, że utrzymujące się działania przeciwko członkom Zgromadzenia Narodowego – w tym nękanie i zastraszanie 59 posłów przez nielegalne grupy i przez organy bezpieczeństwa, 29 arbitralnych zatrzymań i 27 wymuszonych wyjazdów z kraju, a także tortury i wymuszone zaginięcia – utrudniają Zgromadzeniu Narodowemu wykonywanie jego zadań konstytucyjnych;

K. mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka, praworządności i demokracji w Wenezueli poważnie się pogarsza od kilku lat, a zwłaszcza od czasu dojścia do władzy Nicolása Maduro w następstwie zakwestionowanych wyborów w 2013 r.; mając na uwadze, że w kraju zdecydowanie pogłębia się kryzys polityczny, gospodarczy, instytucjonalny i społeczny oraz wielowymiarowy kryzys humanitarny;

1. uznaje i popiera Juana Guaidó jako prawowitego przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego i prawowitego tymczasowego prezydenta Boliwariańskiej Republiki Wenezueli wybranego w wyniku przejrzystego i demokratycznego głosowania zgodnie z art. 233 konstytucji Wenezueli;

2. zdecydowanie potępia próbę parlamentarnego zamachu stanu podjętą przez reżim Nicolása Maduro i jego sojuszników, a także starania zmierzające do uniemożliwienia Zgromadzeniu Narodowemu – jedynemu prawowitemu demokratycznemu organowi Wenezueli – prawidłowego wykonywania mandatu konstytucyjnego udzielonego mu przez Wenezuelczyków;

3. wyraża ubolewanie w związku z tymi poważnymi naruszeniami, które są niezgodne z właściwą procedurą wyboru przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego i stanowią kolejny krok w pogłębiającym się kryzysie wenezuelskim; zdecydowanie sprzeciwia się naruszeniom demokratycznego, konstytucyjnego i przejrzystego funkcjonowania Zgromadzenia Narodowego, a także ciągłym aktom zastraszania, przekupstwu, wymuszeniom, przemocy, torturom i wymuszonym zaginięciom oraz arbitralnym decyzjom przeciwko jego członkom;

4. ponownie wyraża pełne poparcie dla Zgromadzenia Narodowego, które jest jedynym prawomocnie wybranym i organem demokratycznym w Wenezueli i którego uprawnienia – w tym prerogatywy i bezpieczeństwo jego członków – należy respektować; podkreśla, że pokojowe rozwiązanie polityczne można wypracować jedynie przy pełnym poszanowaniu prerogatyw konstytucyjnych Zgromadzenia Narodowego;

5. przypomina, że UE jest gotowa wspierać prawdziwy proces prowadzący do pokojowego i demokratycznego rozwiązania kryzysu na podstawie planu działania przyjętego przez Zgromadzenie Narodowe Wenezueli; podkreśla, że wcześniejsze próby zażegnania kryzysu na drodze negocjacji i dialogu nie przyniosły wymiernych rezultatów; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) do kontynuowania prac za pośrednictwem międzynarodowej grupy kontaktowej;

6. przypomina, że poszanowanie instytucji i zasad demokratycznych oraz przestrzeganie praworządności stanowią niezbędne warunki do znalezienia pokojowego i trwałego rozwiązania kryzysu w Wenezueli z korzyścią dla ludności tego kraju;

7. wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do zaostrzenia reakcji UE z myślą o przywróceniu demokracji w Wenezueli, w tym przez przedłużenie ukierunkowanych sankcji wobec osób odpowiedzialnych za naruszenia praw człowieka i represje oraz objęcie tymi sankcjami członków ich rodzin; popiera oświadczenie UE w tej sprawie;

8. wzywa te państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do uznania prawowitego mandatu prezydenta Guaidó i z zadowoleniem przyjmuje uznanie go przez Wysokiego Przedstawiciela za jedyny organ demokratyczny uznany przez UE; w związku z tym domaga się uznania przedstawicieli politycznych mianowanych przez Juana Guaidó;

9. zwraca się o wysłanie misji informacyjnej do kraju w celu dokonania oceny sytuacji;

10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, prawowitemu tymczasowemu prezydentowi Boliwariańskiej Republiki Wenezueli i przewodniczącemu Zgromadzenia Narodowego Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, rządom i parlamentom Grupy z Limy, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich.

[1] Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0061.

[2] Dz.U. L 291 z 12.11.2019, s. 42.

Ostatnia aktualizacja: 15 stycznia 2020Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności