Procedura : 2020/2519(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B9-0077/2020

Teksty złożone :

RC-B9-0077/2020

Debaty :

PV 29/01/2020 - 23
CRE 29/01/2020 - 23

Głosowanie :

Teksty przyjęte :


<Date>{28/01/2020}28.1.2020</Date>
<RepeatBlock-NoDocSe> <NoDocSe>B9‑0077/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0078/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0079/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0080/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0082/2020</NoDocSe></RepeatBlock-NoDocSe> } RC1
PDF 161kWORD 49k

<TitreType>WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreRecueil>złożony zgodnie z art. 132 ust. 2 i 4 Regulaminu</TitreRecueil>


<Replacing>zastępujący tym samym następujące projekty rezolucji:</Replacing>

<TablingGroups>B9‑0077/2020 (S&D)

B9‑0078/2020 (PPE)

B9‑0079/2020 (GUE/NGL)

B9‑0080/2020 (Verts/ALE)

B9‑0082/2020 (Renew)</TablingGroups>


<Titre>w sprawie nowelizacji indyjskiej ustawy o obywatelstwie w 2019 r.</Titre>

<DocRef>(2020/2519(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Michael Gahler, Sandra Kalniete, Ivan Štefanec</Depute>

<Commission>{PPE}w imieniu grupy PPE</Commission>

<Depute>Kati Piri</Depute>

<Commission>{S&D}w imieniu grupy S&D</Commission>

<Depute>Shaffaq Mohammed, Petras Auštrevičius, Catherine Bearder, Phil Bennion, Katalin Cseh, Chris Davies, Barbara Ann Gibson, Charles Goerens, Martin Horwood, Sophia in ’t Veld, Irena Joveva, Moritz Körner, Ilhan Kyuchyuk, Javier Nart, Samira Rafaela, Michal Šimečka, Irina Von Wiese</Depute>

<Commission>{Renew}w imieniu grupy Renew</Commission>

<Depute>Scott Ainslie, Hannah Neumann, Ernest Urtasun, Caroline Roose, Yannick Jadot, Damien Carême, François Alfonsi, Benoît Biteau, Michèle Rivasi, Karima Delli, Tilly Metz, David Cormand, Jutta Paulus, Marie Toussaint, Anna Cavazzini, Markéta Gregorová, Marcel Kolaja, Mikuláš Peksa, Reinhard Bütikofer, Diana Riba i Giner, Alice Kuhnke, Magid Magid, Gina Dowding, Patrick Breyer</Depute>

<Commission>{Verts/ALE}w imieniu grupy Verts/ALE</Commission>

<Depute>Manuel Bompard, Idoia Villanueva Ruiz, Manon Aubry, Eugenia Rodríguez Palop, Miguel Urbán Crespo, Dimitrios Papadimoulis</Depute>

<Commission>{GUE/NGL}w imieniu grupy GUE/NGL</Commission>

<Depute>Fabio Massimo Castaldo</Depute>

</RepeatBlock-By>

POPRAWKI

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie nowelizacji indyjskiej ustawy o obywatelstwie w 2019 r.

(2020/2519(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie Indii,

 uwzględniając zapoczątkowane w 2004 r. partnerstwo strategiczne między UE a Indiami,

 uwzględniając oświadczenie ekspertów ONZ z dnia 3 lipca 2019 r. w sprawie zagrożenia bezpaństwowością w przypadku milionów osób i braku stabilności w stanie Asam (Indie),

 uwzględniając wytyczne UE w sprawie kary śmierci, tortur i wolności słowa,

 uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka,

 uwzględniając konkluzje Rady z 10 grudnia 2018 r. w sprawie strategii UE wobec Indii,

 uwzględniając Deklarację praw osób należących do mniejszości narodowych lub etnicznych, religijnych i językowych z dnia 18 grudnia 1992 r.,

 uwzględniając Podstawowe zasady w sprawie stosowania przymusu i broni palnej przez służby wymiaru sprawiedliwości, przyjęte przez ONZ,

 uwzględniając Globalne porozumienie na rzecz bezpiecznej, legalnej i uporządkowanej migracji,

 uwzględniając Konwencję ONZ dotyczącą statusu bezpaństwowców,

 uwzględniając Międzynarodową konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej,

 uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

 uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

 uwzględniając konstytucję Indii,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 i 4 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że 9 i 11 grudnia 2019 r. obie izby parlamentu Indii uchwaliły nowelizację ustawy o obywatelstwie zmieniającą ustawę z 1955 r.;

B. mając na uwadze, że celem znowelizowanej ustawy jest przyspieszenie procedury przyznawania obywatelstwa hinduistom, sikhom, buddystom, dźinistom, zaratusztrianom i chrześcijanom uciekającym przed prześladowaniami w Afganistanie, Bangladeszu i Pakistanie, którzy mieszkają w Indiach co najmniej od 2015 r.; mając jednak na uwadze, że ustawa nie przyznaje takiej samej ochrony muzułmanom;

C. mając na uwadze, że Indie graniczą też z Bhutanem, Mjanmą/Birmą, Nepalem i Sri Lanką, a jednak ustawą nie objęto lankijskich Tamilów, którzy stanowią największą grupę uchodźców w Indiach i przebywają w tym kraju od ponad 30 lat; mając na uwadze, że organizacja Amnesty International India zwróciła uwagę na fakt, że ustawa nie dotyczy innych prześladowanych mniejszości, w tym mniejszości muzułmańskich, takich jak Rohingja w Mjanmie/Birmie, ahmadyci w Pakistanie, Hazarowie w Afganistanie i biharscy muzułmanie w Bangladeszu;

D. mając na uwadze, że znowelizowana ustawa wywołała kontrowersje w szczególności w świetle art. 14 i 15 indyjskiej konstytucji, które gwarantują odpowiednio równość wobec prawa i powszechną ochronę przed dyskryminacją ze względu na wyznanie, rasę, kastę, płeć czy miejsce urodzenia; mając na uwadze, że w oświadczeniu wydanym 13 grudnia 2019 r. rzecznik wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka stwierdził, że ustawa ma „zasadniczo dyskryminujący charakter” i podważa zobowiązanie Indii do zapewnienia równości wobec prawa zapisanej w konstytucji i wynikającej z zobowiązań międzynarodowych;

E. mając na uwadze, że Sąd Najwyższy Indii rozpoczął rozpatrywanie petycji dotyczących znowelizowanej ustawy w celu oceny jej zgodności z konstytucją i wyznaczył rządowi 40 dni na udzielenie odpowiedzi na petycje;

F. mając na uwadze, że niektóre stany indyjskie ogłosiły już, iż nie wdrożą nowych przepisów; mając na uwadze, że w petycji do Sądu Najwyższego rząd Kerali określił ustawę jako „naruszenie świeckiego charakteru indyjskiej konstytucji” i oskarżył rząd Indii o podział narodu według przynależności religijnej;

G. mając na uwadze, że protesty, które wybuchły w całym kraju, zwłaszcza na kampusach uniwersyteckich, w reakcji na uchwalenie nowelizacji ustawy zostały brutalnie stłumione przez siły bezpieczeństwa, w wyniku czego co najmniej 25 osób straciło życie, 160 zostało rannych, a tysiące aresztowano; mając na uwadze, że aby zapobiec pokojowym protestom, władze indyjskie zablokowały też dostęp do internetu i ograniczyły transport publiczny; mając na uwadze doniesienia o tym, że kilkuset demonstrantów zostało pobitych, postrzelonych lub poddanych torturom, zwłaszcza w Uttar Pradeś; mając na uwadze, że władze Indii ograniczyły również dostęp do internetu na wielu obszarach w północno-wschodniej części kraju i w stanie Uttar Pradeś, gdzie mieszka znaczna część indyjskich muzułmanów; mając na uwadze, że uniemożliwienie komunikacji internetowej stanowi naruszenie podstawowego prawa dostępu do informacji;

H. mając na uwadze, że nowelizację ustawy uchwalono, gdy rząd Indii dążył do wprowadzenia ogólnokrajowej procedury weryfikacji obywatelstwa w postaci krajowego rejestru obywateli; mając na uwadze, że oświadczenia rządu wskazują na to, iż celem krajowego rejestru obywateli jest pozbawienie muzułmanów praw obywatelskich, a jednocześnie ochrona praw hinduistów i innych niemuzułmanów; mając na uwadze, że najprawdopodobniej tylko muzułmanie, którzy nie są ujęci w krajowym rejestrze obywateli, będą musieli stawać przed sądami do spraw obcokrajowców orzekającymi o prawie do obywatelstwa; mając na uwadze, że sądy te potępiono na szczeblu międzynarodowym, ponieważ nie chronią prawa do rzetelnego procesu sądowego i gwarancji praw człowieka; mając na uwadze, że takie działanie przeprowadzono niedawno w stanie Asam oraz że w jego wyniku doszło do wykluczenia ponad 1,9 mln osób, które potraktowano jako „nielegalnych” migrantów i które teraz mogą zostać zatrzymane w nowo wybudowanych ośrodkach detencyjnych lub deportowane; mając na uwadze, że procesy te mogą skutkować jeszcze większą ksenofobią, gdyż podsycają nietolerancję religijną i dyskryminację w kraju;

I. mając na uwadze, że obecny rząd dopuścił się poważnego naruszenia praw do wolności wypowiedzi, zrzeszania się i pokojowych zgromadzeń, włącznie z uwięzieniem pokojowo nastawionych krytyków pod zarzutami podburzania, zniesławienia lub terroryzmu; mając na uwadze, że w roku 2018 i 2019 władze indyjskie przeprowadziły szereg akcji w domach działaczy i pracowników akademickich, którzy głośno krytykują rząd i otwarcie domagają się przestrzegania praw człowieka; mając na uwadze, że wśród aresztowanych obrońców praw człowieka są Akhil Gogoi, Dharjya Konwar i Bitu Sonowal; mając na uwadze, że Manash Konwar, Lakhyajyoti Gogoi, Mohammad Faizal, Sadaf Jafar, Pawan Rao Ambedkar, Anoop Shramik, Robin Verma i Mohammad Shoaib zostali zwolnieni za kaucją, ale śledztwa w ich sprawach są nadal w toku;

J. mając na uwadze, że partnerstwo strategiczne między Unią Europejską i Indiami opiera się na wspólnych wartościach takich jak demokracja, praworządność, poszanowanie praw człowieka, zobowiązanie na rzecz opartego na zasadach ładu światowego i skutecznego multilateralizmu, zrównoważony rozwój i wspólny interes polegający na dalszym rozwijaniu dwustronnej współpracy;

1. głęboko ubolewa nad uchwaleniem i wdrożeniem znowelizowanej umowy, która ma dyskryminacyjny charakter i tworzy niebezpiecznie podziały; wzywa rząd Indii do natychmiastowego zareagowania na petycje obywateli zgodnie z nakazem Sądu Najwyższego; ponadto wzywa rząd Indii do zaangażowania się w pokojowy dialog z różnymi grupami ludności oraz do uchylenia dyskryminujących zmian, które są niezgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Indii; przestrzega przed nasilającym się nacjonalizmem, który doprowadził m.in. do pogłębiającej się nietolerancji religijnej i dyskryminacji muzułmanów;

2. przypomina, że o ile deklarowany w znowelizowanej ustawie cel ochrony prześladowanych grup jest mile widziany, o tyle skuteczna krajowa polityka dotycząca azylu i uchodźców powinna być z natury sprawiedliwa i uniwersalna oraz obejmować wszystkich potrzebujących;

3. wzywa rząd Indii, by zajął się uzasadnionymi zastrzeżeniami wobec krajowego rejestru obywateli, który może być wykorzystywany do ataków przeciwko grupom marginalizowanym; jest zaniepokojony tym, że rejestr stanowi niebezpieczną zmianę w sposobie określania obywatelstwa w Indiach oraz może spowodować wielki kryzys bezpaństwowości i przyczynić się do ogromnego ludzkiego cierpienia;

4. podkreśla, że wszyscy migranci, bez względu na status imigracyjny, mają prawo korzystać z przysługujących im podstawowych praw człowieka i prawa te muszą być szanowane i chronione;

5. potępia brutalną przemoc, która wybuchła w różnych regionach Indii po uchwaleniu znowelizowanej ustawy; przypomina o szczególnej odpowiedzialności organów ścigania, które powinny okazywać powściągliwość i umożliwiać pokojowe protesty; wzywa do niezwłocznego przeprowadzenia bezstronnego dochodzenia w sprawie tych wydarzeń; wzywa władze Indii do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia protestujących i obrońców praw człowieka przetrzymywanych obecnie w areszcie;

6. potępia decyzję władz Indii o zablokowaniu internetowego dostępu do globalnych sieci, co uniemożliwiło komunikowanie się i swobodne przekazywanie informacji; podkreśla, że takie działania stanowią wyraźne naruszenie wolności słowa;

7. stwierdza, że ustawa jest rozpatrywana przez Sąd Najwyższy Indii oraz że rząd Indii ma 40 dni na udzielenie odpowiedzi na petycje; ufa, że orzeczenie Sądu Najwyższego rozwieje wątpliwości dotyczące ustawy i jej zgodności z konstytucją Indii i zobowiązaniami międzynarodowymi;

8. wzywa władze Indii do aktywnej współpracy w ramach wszystkich specjalnych procedur Rady Praw Człowieka ONZ; w szczególności wzywa je do współpracy ze specjalnymi sprawozdawcami ONZ ds. mniejszości, ds. współczesnych form rasizmu, dyskryminacji rasowej, ksenofobii i związanej z nią nietolerancji oraz ds. wolności religii lub przekonań;

9. wzywa wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela do kontynuowania konstruktywnego dialogu z Indiami na temat wszystkich aspektów współpracy, w tym praw politycznych i praw człowieka; apeluje do przedstawicielstw UE i państw członkowskich w Indiach o uwzględnianie problemu dyskryminacji mniejszości etnicznych i religijnych w prowadzonych rozmowach z władzami indyjskimi oraz o priorytetowe traktowanie programów, które mają przeciwdziałać dyskryminacji grup etnicznych i mniejszości religijnych, w tym w takich dziedzinach jak edukacja, oraz programów, które skupiają się w szczególności na dyskryminacji mniejszości;

10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, państwom członkowskim, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Indii oraz rządom stanów Indii.

 

 

Ostatnia aktualizacja: 29 stycznia 2020Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności