Procedura : 2020/2551(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B9-0104/2020

Teksty złożone :

RC-B9-0104/2020

Debaty :

PV 13/02/2020 - 4.1
CRE 13/02/2020 - 4.1

Głosowanie :

PV 13/02/2020 - 7.1

Teksty przyjęte :

P9_TA(2020)0036

<Date>{12/02/2020}12.2.2020</Date>
<RepeatBlock-NoDocSe> <NoDocSe>B9-0104/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9-0106/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9-0108/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9-0110/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9-0111/2020</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9-0113/2020</NoDocSe></RepeatBlock-NoDocSe> } RC1
PDF 176kWORD 53k

<TitreType>WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreRecueil>złożony zgodnie z art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu</TitreRecueil>


<Replacing>zastępujący tym samym następujące projekty rezolucji:</Replacing>

<TablingGroups>B9-0104/2020 (Verts/ALE)

B9-0106/2020 (S&D)

B9-0108/2020 (ECR)

B9-0110/2020 (GUE/NGL)

B9-0111/2020 (PPE)

B9-0113/2020 (Renew)</TablingGroups>


<Titre>w sprawie Republiki Gwinei, w szczególności przemocy wobec protestujących</Titre>

<DocRef>(2020/2551(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Michael Gahler, David Lega, Željana Zovko, David McAllister, Sandra Kalniete, Andrey Kovatchev, Krzysztof Hetman, Milan Zver, Lefteris Christoforou, Stelios Kympouropoulos, Arba Kokalari, Loucas Fourlas, Loránt Vincze, Isabel Wiseler-Lima, Romana Tomc, Michaela Šojdrová, Vladimír Bilčík, Vangelis Meimarakis, Magdalena Adamowicz, Ivan Štefanec, Liudas Mažylis, Michal Wiezik, Tomas Tobé, Frances Fitzgerald, Deirdre Clune, Tomáš Zdechovský, Inese Vaidere, Jiří Pospíšil, Stanislav Polčák, Peter Pollák, Miriam Lexmann, Ioan-Rareş Bogdan</Depute>

<Commission>{PPE}w imieniu grupy PPE</Commission>

<Depute>Kati Piri, Maria Arena</Depute>

<Commission>{S&D}w imieniu grupy S&D</Commission>

<Depute>Jan-Christoph Oetjen, Petras Auštrevičius, Malik Azmani, Stéphane Bijoux, Izaskun Bilbao Barandica, Sylvie Brunet, Dita Charanzová, Olivier Chastel, Ilana Cicurel, Jérémy Decerle, Laurence Farreng, Valter Flego, Klemen Grošelj, Christophe Grudler, Bernard Guetta, Ivars Ijabs, Irena Joveva, Pierre Karleskind, Moritz Körner, Ondřej Kovařík, Ilhan Kyuchyuk, Ulrike Müller, Mauri Pekkarinen, Dragoş Pîslaru, Frédérique Ries, Michal Šimečka, Susana Solís Pérez, Nicolae Ştefănuță, Ramona Strugariu, Irène Tolleret, Yana Toom, Viktor Uspaskich, Hilde Vautmans, Adrián Vázquez Lázara, Marie-Pierre Vedrenne, Chrysoula Zacharopoulou, Javier Nart</Depute>

<Commission>{Renew}w imieniu grupy Renew</Commission>

<Depute>Pierrette Herzberger-Fofana, Hannah Neumann</Depute>

<Commission>{Verts/ALE}w imieniu grupy Verts/ALE</Commission>

<Depute>Karol Karski, Emmanouil Fragkos, Elżbieta Kruk, Jadwiga Wiśniewska, Joanna Kopcińska, Ruža Tomašić, Ryszard Czarnecki, Carlo Fidanza, Raffaele Fitto</Depute>

<Commission>{ECR}w imieniu grupy ECR</Commission>

<Depute>Idoia Villanueva Ruiz, Miguel Urbán Crespo, Eugenia Rodríguez Palop, Manuel Bompard, Stelios Kouloglou, Alexis Georgoulis, Dimitrios Papadimoulis</Depute>

<Commission>{GUE/NGL}w imieniu grupy GUE/NGL</Commission>

<Depute>Fabio Massimo Castaldo</Depute>

</RepeatBlock-By>


Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Republiki Gwinei, w szczególności przemocy wobec protestujących

(2020/2551(RSP))

 

Parlament Europejski,

 uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Republiki Gwinei,

 uwzględniając wspólne oświadczenie Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej oraz ambasad Stanów Zjednoczonych i Francji w Republice Gwinei z 5 listopada 2019 r.,

 uwzględniając komunikat Komisji Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) z 4 listopada 2019 r. w sprawie incydentów w Konakry,

 uwzględniając komunikat prasowy Afrykańskiej Komisji Praw Człowieka i Ludów z 9 listopada 2019 r. w sprawie stłumienia demonstracji w Republice Gwinei,

 uwzględniając trzydziestą piątą sesję grupy roboczej Rady Praw Człowieka ONZ ds. powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka, która odbyła się w dniach 20–31 stycznia 2020 r.;

 uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP) z 1966 r.,

 uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony (umowę z Kotonu),

 uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów przyjętą 27 czerwca 1981 r., która weszła w życie 21 października 1986 r.,

 uwzględniając konstytucję Republiki Gwinei, która została zatwierdzona w referendum 19 kwietnia 2010 r. i przyjęta 7 maja 2010 r.,

 uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

 uwzględniając krajowy program orientacyjny w ramach 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju na lata 2015–2020, w którym przyznano środki finansowe Republice Gwinei,

 uwzględniając art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że władzę w Republice Gwinei sprawuje prezydent Alpha Condé, który został wybrany w 2010 r. i skutecznie ubiegał się o reelekcję w 2015 r.; mając na uwadze, że od połowy października 2019 r. w kraju dochodzi do masowych demonstracji, organizowanych głównie przez Narodowy Front Obrony Konstytucji (FNDC), a ich powodem są obawy opozycji, że prezydent Condé będzie chciał rozszerzyć swoje uprawnienia konstytucyjne; mając na uwadze, że zgodnie z konstytucją Republiki Gwinei prezydent kraju może sprawować urząd przez maksymalnie dwie kadencje; mając na uwadze, że druga kadencja prezydenta Condégo upływa pod koniec 2020 r.;

B. mając na uwadze, że jego wybór na urząd prezydenta w 2010 r. był pierwszym krokiem na drodze ku reformom demokratycznym i przejrzystości po latach rządów wojskowych; mając na uwadze, że prezydent Condé jest oskarżany o korupcję oraz o ograniczanie wolności politycznej; mając na uwadze, że reforma konstytucyjna, której jedynym celem jest wydłużenie kadencji prezydenta, tak aby Alpha Condé mógł utrzymać się przy władzy, doprowadziła do wybuchu przemocy;

C. mając na uwadze, że prezydent Condé próbował również niedawno ominąć przeszkody instytucjonalne dla wprowadzanych przez niego reform, wywierając nacisk na Trybunał Konstytucyjny i Komisję Wyborczą Republiki Gwinei; mając na uwadze, że w marcu 2018 r. usunięto z urzędu prezesa Trybunału Konstytucyjnego Kéléfę Salla; mając na uwadze, że minister sprawiedliwości Cheick Sako ustąpił ze stanowiska w geście sprzeciwu wobec zmian konstytucyjnych umożliwiających wybór prezydenta na trzecią kadencję;

D. mając na uwadze, że partia rządząca Zgromadzenie Ludu Gwinei nie posiada większości dwóch trzecich głosów w parlamencie, niezbędnej do zmiany konstytucji; mając na uwadze, że referendum w sprawie zmiany konstytucji oznaczałoby pominięcie parlamentu Republiki Gwinei w procesie decyzyjnym;

E. mając na uwadze, że 19 grudnia 2019 r. prezydent Condé ogłosił, że referendum w sprawie reformy konstytucyjnej odbędzie się 1 marca 2020 r.; mając na uwadze, że wybory parlamentarne, które pierwotnie zaplanowano na 16 lutego, zostały przełożone i odbędą się tego samego dnia, co referendum; mając na uwadze, że proponowana nowa konstytucja przewiduje wydłużenie kadencji prezydenta z pięciu do sześciu lat, przy utrzymaniu limitu dwóch kadencji; mając na uwadze obawy, że prezydent Condé wykorzysta zmianę konstytucji do tego, aby sprawować władzę przez trzecią kadencję;

F. mając na uwadze, że Narodowy Front Obrony Konstytucji (FNDC), sojusz partii opozycyjnych, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i związków zawodowych, organizuje protesty i planuje strajki w ramach sprzeciwu wobec zmian konstytucyjnych; mając na uwadze, że w okresie od 12 października do 28 listopada 2019 r. aresztowano co najmniej siedmiu członków FNDC pod zarzutem, że ich apele o protesty przeciwko nowemu projektowi konstytucji stanowiły akty lub działania, które mogą zakłócić porządek publiczny i zagrozić bezpieczeństwu publicznemu; mając na uwadze, że osoby te zostały ostatecznie uniewinnione w wyniku nacisków międzynarodowych;

G. mając na uwadze, że sytuacja w kraju jest bardzo napięta, dochodzi do silnych antagonizmów politycznych i gwałtownych protestów; mając na uwadze, że protesty te spotkały się z surową reakcją rządu, a policja odpowiedziała użyciem przesadnej, niewspółmiernej i nielegalnej siły wobec demonstrantów; mając na uwadze, że ze strony organizacji praw człowieka pojawiły się doniesienia o barykadach, strzelaninach i użyciu gazu łzawiącego, głównie w stolicy kraju Konakry oraz w Mamou – leżącym na północy bastionie opozycji; mając na uwadze, że według doniesień w dzielnicy Wanindara policja użyła jednej z kobiet jako żywej tarczy do ochrony przed kamieniami rzucanymi przez demonstrantów;

H. mając na uwadze, że Fodé Oussou Fofana, wiceprzewodniczący głównej partii opozycyjnej, Unii Sił Demokratycznych Republiki Gwinei, oskarżył prezydenta o „konstytucyjny zamach stanu” i „oszustwo”; mając na uwadze, że partie opozycyjne ogłosiły, że w ramach protestu zamierzają zbojkotować wybory parlamentarne;

I. mając na uwadze, że zarówno ECOWAS, jak i Afrykańska Komisja Praw Człowieka i Ludów wezwały do poszanowania podstawowych praw demonstrantów i zaapelowały o bardziej powściągliwą reakcję na protesty ze strony sił bezpieczeństwa;

J. mając na uwadze, że Komisja Praw Człowieka ONZ zwróciła uwagę, że siły bezpieczeństwa w reakcji na protesty, które rozpoczęły się w Konakry 14 i 15 października 2019 r., „nie przestrzegały międzynarodowych norm i standardów dotyczących użycia siły”; mając na uwadze, że w trakcie pogrzebu demonstrantów, którzy zginęli podczas tych protestów, doszło do kolejnych aktów przemocy ze skutkiem śmiertelnym;

K. mając na uwadze, że w światowym rankingu wolności prasy za rok 2019 Republika Gwinei plasuje się na 101. miejscu wśród 180 krajów; mając na uwadze, że od 2015 r. co najmniej 20 dziennikarzy zostało wezwanych przed sąd, zatrzymanych lub oskarżonych w postępowaniach sądowych; mając na uwadze, że od czasu rozpoczęcia demonstracji w październiku 2019 r. aresztowano wielu dziennikarzy, obrońców praw człowieka i działaczy społeczeństwa obywatelskiego, np. Abdourahmane'a Sanoha (koordynatora FNDC), który został następnie zwolniony, podczas gdy inni wciąż przebywają w niewoli i padają ofiarą przemocy; mając na uwadze, że w czasie protestów zabito co najmniej 28 cywilów i jednego żandarma; mając na uwadze, że według szacunków organizacji praw człowieka od 2015 r. zginęło co najmniej 70 protestujących i osób postronnych, w tym Amadou Boukariou Baldé, student pobity na śmierć przez funkcjonariuszy policji podczas protestów na Uniwersytecie w Labé w maju 2019 r.;

L. mając na uwadze, że kilka lokalnych organizacji pozarządowych potępiło warunki panujące w więzieniach w Republice Gwinei, a zwłaszcza „poważne braki, takie jak przepełnienie, złe warunki żywieniowe oraz brak przeszkolenia w przypadku większości strażników więziennych” (według sprawozdania Human Rights Watch); mając na uwadze, że niepokój budzą warunki w placówkach penitencjarnych w całym kraju, w szczególności jednak w głównym więzieniu w Konakry;

M. mając na uwadze, że choć Republika Gwinei posiada największe na świecie złoża boksytu w kopalniach w okolicach miasta Boké, jest ona jednym z najuboższych krajów Afryki i nadal cierpi z powodu wielu lat złego zarządzania gospodarczego i korupcji; mając na uwadze, że dwie trzecie spośród 12,5 mln mieszkańców tego kraju żyje w ubóstwie, a kryzys związany z wirusem Ebola w latach 2013–2016 poważnie osłabił gospodarkę kraju; mając na uwadze, że osoby młode w wieku poniżej 25 lat, które stanowią ponad 60% ludności, są szczególnie dotknięte bezrobociem;

N. mając na uwadze, że w świetle protestów przeciwko reformie konstytucji, które nasiliły konflikt między rządem a partiami opozycyjnymi, OGDH (Gwinejska Organizacja Obrony Praw Człowieka) potępiła powtarzające się naruszenia praw człowieka w Republice Gwinei; mając na uwadze, że naruszenia te prowadzą do niszczenia budynków i obiektów publicznych, prób wzniecenia podziałów etnicznych oraz przymusowych eksmisji z własności prywatnej; mając na uwadze, że w okresie od lutego do maja 2019 r. rząd Republiki Gwinei przeprowadził przymusową eksmisję ponad 20 tysięcy osób z dzielnic Konakry w celu przekazania gruntów na potrzeby ministerstw, zagranicznych ambasad, przedsiębiorstw i innych projektów publicznych;

O. mając na uwadze, że w latach 2014–2020 Unia Europejska udzieliła Republice Gwinei wsparcia w ramach krajowego programu orientacyjnego w ramach 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju w wysokości 244 000 000 EUR, które koncentrowało się na reformie instytucjonalnej i modernizacji administracji, miejskich systemów kanalizacji, służby zdrowia, transportu drogowego i wsparciu dla krajowego urzędnika zatwierdzającego;

1. wyraża ubolewanie z powodu utrzymującej się przemocy w Republice Gwinei; zdecydowanie potępia naruszanie wolności zgromadzeń i wolności słowa, a także akty przemocy, zabójstwa i inne naruszenia praw człowieka; wzywa siły rządowe do powściągliwości w działaniu oraz apeluje o to, aby legalne i pokojowe protesty mogły odbywać się bez groźby zastraszania;

2. wzywa rząd Republiki Gwinei do szybkiego wszczęcia przejrzystego, bezstronnego i niezależnego śledztwa w sprawie ofiar śmiertelnych i obrażeń wśród protestujących oraz w sprawie zarzutów nadmiernego użycia siły lub innych naruszeń praw człowieka przez funkcjonariuszy organów ścigania, a także do ukarania osób odpowiedzialnych, w tym funkcjonariuszy policji i służb bezpieczeństwa, aby nikt nie pozostał bezkarny; przypomina rządowi Republiki Gwinei, że priorytetowo należy potraktować również walkę z korupcją i położenie kresu bezkarności;

3. wyraża głębokie ubolewanie z powodu wszelkich planów zmiany zapisów konstytucji kraju w odniesieniu do ograniczeń dotyczących kadencji prezydenta; zdecydowanie podkreśla, że funkcjonująca demokracja musi uwzględniać poszanowanie praworządności i wszystkich zapisów konstytucji, w tym, w stosownych przypadkach, ograniczeń dotyczących liczby kadencji prezydenta; wzywa prezydenta Republiki Gwinei do przestrzegania konstytucji Republiki Gwinei, w szczególności jej art. 27;

4. apeluje o przestrzeganie prawa do wolności demonstrowania, zgromadzania i zrzeszania się oraz do wolności słowa, które to prawa są zagwarantowane na mocy międzynarodowych standardów, a także traktatów i konwencji ONZ ratyfikowanych przez Republikę Gwinei; wzywa rząd Republiki Gwinei, aby podjął pilne działania w celu zapewnienia poszanowania prawa do wolnych i pokojowych demonstracji, aby zagwarantował bezpieczną przestrzeń wolną od prześladowań, przemocy i zastraszania, a także aby ułatwił dialog z opozycją;

5. wzywa wszystkie zainteresowane strony do zapobieżenia dalszej eskalacji napięć i przemocy; wzywa rząd Republiki Gwinei, a także grupy opozycyjne i społeczeństwo obywatelskie do zachowania powściągliwości, do odpowiedzialnego podejmowania działań oraz do zaangażowania się w konstruktywny dialog w celu wypracowania trwałego i pokojowego rozwiązania opartego na konsensusie; wzywa UE do dalszych wysiłków na rzecz wzmocnienia roli społeczeństwa obywatelskiego i zachęcenia podmiotów niepaństwowych do odgrywania aktywnej roli;

6. wzywa rząd Republiki Gwinei do zapewnienia przejrzystych, wiarygodnych i wolnych wyborów parlamentarnych i prezydenckich, które odbędą się w odpowiednim czasie, przy pełnym udziale partii opozycyjnych, co oznacza umożliwienie im rejestracji, prowadzenia kampanii i dostępu do mediów oraz korzystania z wolności zgromadzeń;

7. przypomina o znaczeniu niezależnej krajowej komisji wyborczej, działającej niezależnie od rządu i partii politycznych; wzywa rząd Republiki Gwinei i prezydenta Condégo do zagwarantowania, że Niezależna Państwowa Komisja Wyborcza (CENI) w Republice Gwinei będzie mogła działać w sposób w pełni przejrzysty oraz wolny od ingerencji, zastraszania lub przymusu ze strony rządzących polityków lub partii;

8. wzywa władze Republiki Gwinei do pełnego przestrzegania wszystkich krajowych i międzynarodowych zobowiązań dotyczących praw obywatelskich i politycznych, w tym prawa do wolności słowa, zrzeszania się i zgromadzeń, prawa do wolności od tortur, złego traktowania i arbitralnych zatrzymań, a także prawa do rzetelnego procesu sądowego; podkreśla, że poszanowanie praw człowieka musi być najważniejszym elementem każdego politycznego rozwiązania tego kryzysu;

9. wzywa władze Republiki Gwinei do przeprowadzenia śledztwa zgodnego z międzynarodowymi standardami oraz do postawienia przed sądem funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa, w przypadku których istnieją dowody potwierdzające ich odpowiedzialność karną za nadużycia popełnione w przeszłości i obecnie;

10. przypomina, że prężne społeczeństwo obywatelskie zdolne do działania bez strachu, zastraszania i przemocy jest niezbędnym warunkiem umocnienia demokracji; wzywa rząd i siły bezpieczeństwa do promowania warunków sprzyjających bezpieczeństwu przedstawicieli organizacji pozarządowych i społeczeństwa obywatelskiego, w tym do zmiany przepisów dotyczących użycia siły podczas zgromadzeń publicznych;

11. podkreśla znaczenie zapewnienia i promowania środowiska pluralistycznych, niezależnych i wolnych mediów w służbie demokracji; wzywa władze Republiki Gwinei do natychmiastowego zaprzestania wszelkich prześladowań i zastraszania dziennikarzy, w tym do zaprzestania arbitralnego zawieszania licencji medialnych oraz do poszanowania indywidualnych praw dziennikarzy i obrońców praw człowieka pracujących w tym kraju, a także do zagwarantowania im bezpieczeństwa, aby mogli relacjonować lub monitorować sytuację polityczną i sytuację w zakresie praw człowieka w tym kraju;

12. zdecydowanie krytykuje uwięzienie Abdourahmane’a Sanoha oraz innych przywódców opozycji i społeczeństwa obywatelskiego; wzywa do natychmiastowego uwolnienia więźniów politycznych w kraju oraz do przeprowadzenia śledztwa w sprawie powszechnych zarzutów dotyczących znęcania się nad więźniami;

13. wzywa władze Republiki Gwinei do wstrzymania wszelkich kolejnych eksmisji ludności z gruntów lub nieruchomości do czasu, kiedy będą mogły zagwarantować poszanowanie praw mieszkańców, w tym prawo do powiadomienia z odpowiednim wyprzedzeniem, oraz odszkodowanie i przesiedlenie przed dokonaniem eksmisji; podkreśla, że należy zapewnić odpowiednie odszkodowanie wszystkim osobom przymusowo wyeksmitowanym, które nie otrzymały jeszcze takiego odszkodowania;

14. przypomina, jak ważne jest, by Republika Gwinei współpracowała z partnerami regionalnymi w celu wspólnego wzmocnienia demokracji, pobudzania rozwoju i poprawy bezpieczeństwa; wzywa władze Republiki Gwinei do ścisłej współpracy z organizacjami regionalnymi, w tym z ECOWAS, w celu przywrócenia podstawowych wolności, przeprowadzenia pełnego dochodzenia w sprawie naruszeń praw człowieka popełnionych podczas demonstracji oraz doprowadzenia do pokojowych przemian demokratycznych; przypomina, że rozwiązanie obecnego kryzysu można znaleźć jedynie w ramach otwartego i inkluzywnego dialogu między rządem Gwinei a grupami opozycyjnymi; przypomina również, że ECOWAS i państwa sąsiadujące z Republiką Gwinei mogą odgrywać kluczową rolę w promowaniu wewnętrznego dialogu w Gwinei i w podtrzymywaniu go; przypomina, że ECOWAS wysłała 70 obserwatorów w ramach misji obserwacji wyborów ECOWAS-EOM na wybory prezydenckie w Republice Gwinei w dniu 22 listopada 2019 r.; wzywa rząd Gwinei i ECOWAS do ścisłej współpracy w celu zapewnienia pokojowego i reprezentatywnego przebiegu wyborów w 2020 r.; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia działań następczych w związku z zaleceniami sformułowanymi podczas powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka w Republice Gwinei w styczniu 2020 r., w szczególności w odniesieniu do prawa do życia, integralności cielesnej, wolności słowa i pokojowego zgromadzania się, a także w odniesieniu do stosowania siły i do kwestii bezkarności; wzywa władze Republiki Gwinei do konstruktywnego zaangażowania się w przyszły powszechny okresowy przegląd praw człowieka Rady Praw Człowieka ONZ, w tym do zapewnienia ONZ pełnego dostępu w terenie, a następnie do pełnego wdrożenia zaleceń grupy roboczej;

15. wzywa Unię Europejską do ścisłego monitorowania sytuacji w Republice Gwinei oraz do rozliczania rządu z wszelkich przypadków naruszania zobowiązań w zakresie międzynarodowego prawa i umów dotyczących praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do art. 8, 9 i 96 umowy z Kotonu;

16. wzywa wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) do kontynuowania dialogu politycznego, w tym dialogu prowadzonego w ramach art. 8 umowy z Kotonu, w celu szybkiego ograniczenia napięć w tym kraju oraz udzielenia pomocy, jeżeli wpłynie odpowiedni wniosek, w przygotowaniach do przeprowadzenia pokojowych wyborów, w tym w zakresie mediacji i środków mających na celu zwalczanie przemocy w okresie przed- i powyborczym; ponadto wzywa wysokiego przedstawiciela / wiceprzewodniczącego i ESDZ do współpracy z władzami Republiki Gwinei, z ECOWAS, z Biurem ONZ ds. Praw Człowieka w Republice Gwinei, z Afrykańską Komisją Praw Człowieka i Ludu oraz ze specjalnym przedstawicielem sekretarza generalnego ds. Afryki Zachodniej i Sahelu w celu wypracowania wspólnej strategii na rzecz rozwiązania obecnego kryzysu politycznego;

17. z zadowoleniem przyjmuje, że w ramach 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju kładzie się nacisk na wspieranie praworządności w Republice Gwinei; wzywa Komisję i ESDZ do utrzymania wsparcia na rzecz wzmocnienia społeczeństwa obywatelskiego i niezależnych instytucji państwowych;

18. wzywa delegaturę Unii Europejskiej w Republice Gwinei, by stale monitorowała sytuację niezależnego społeczeństwa obywatelskiego w tym kraju, obserwowała procesy więźniów politycznych i w dalszym ciągu monitorowała sytuację w zakresie praw człowieka w ramach dialogu z władzami Republiki Gwinei; wzywa Komisję do ścisłego monitorowania sytuacji w Republice Gwinei i regularnego składania sprawozdań Parlamentowi;

19. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, prezydentowi i parlamentowi Republiki Gwinei, instytucjom ECOWAS, Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP-UE oraz Unii Afrykańskiej i jej instytucjom.

 

 

Ostatnia aktualizacja: 13 lutego 2020Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności