Procedura : 2021/2787(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B9-0392/2021

Teksty złożone :

RC-B9-0392/2021

Debaty :

PV 08/07/2021 - 9.3
CRE 08/07/2021 - 9.3

Głosowanie :

PV 08/07/2021 - 11
PV 08/07/2021 - 19

Teksty przyjęte :

P9_TA(2021)0357

<Date>{07/07/2021}7.7.2021</Date>
<RepeatBlock-NoDocSe> <NoDocSe>B9‑0392/2021</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0393/2021</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0394/2021</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0396/2021</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0397/2021</NoDocSe> }
 <NoDocSe>B9‑0398/2021</NoDocSe></RepeatBlock-NoDocSe> } RC1
PDF 181kWORD 54k

<TitreType>WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreRecueil>złożony zgodnie z art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu</TitreRecueil>


<Replacing>zastępujący tym samym następujące projekty rezolucji:</Replacing>

<TablingGroups>B9‑0392/2021 (The Left)

B9‑0393/2021 (Verts/ALE)

B9‑0394/2021 (Renew)

B9‑0397/2021 (ECR)

B9‑0396/2021 (S&D)

B9‑0398/2021 (PPE)</TablingGroups>


<Titre>w sprawie kary śmierci w Arabii Saudyjskiej, w szczególności sprawy Mustafy Haszema al-Darwisza i Abdullaha al-Huwaitiego</Titre>

<DocRef>(2021/2787(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Željana Zovko, Michael Gahler, Sandra Kalniete, Isabel Wiseler‑Lima, Paulo Rangel, Loránt Vincze, Krzysztof Hetman, Vladimír Bilčík, Janina Ochojska, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, Ivan Štefanec, Inese Vaidere, Tomáš Zdechovský, Deirdre Clune, Peter Pollák, Christian Sagartz, Adam Jarubas, José Manuel Fernandes, Stanislav Polčák, Eva Maydell, Michaela Šojdrová, Romana Tomc, Jiří Pospíšil, Tom Vandenkendelaere, Luděk Niedermayer, Ioan‑Rareş Bogdan</Depute>

<Commission>{PPE}w imieniu grupy PPE</Commission>

<Depute>Pedro Marques, Andrea Cozzolino, Marc Tarabella</Depute>

<Commission>{S&D}w imieniu grupy S&D</Commission>

<Depute>Katalin Cseh, Petras Auštrevičius, Izaskun Bilbao Barandica, Dita Charanzová, Olivier Chastel, Vlad Gheorghe, Bernard Guetta, Svenja Hahn, Ilhan Kyuchyuk, Karen Melchior, Javier Nart, Frédérique Ries, María Soraya Rodríguez Ramos, Michal Šimečka, Nicolae Ştefănuță, Ramona Strugariu, Hilde Vautmans, Karin Karlsbro</Depute>

<Commission>{Renew}w imieniu grupy Renew</Commission>

<Depute>Hannah Neumann</Depute>

<Commission>{Verts/ALE}w imieniu grupy Verts/ALE</Commission>

<Depute>Raffaele Fitto, Karol Karski, Ladislav Ilčić, Angel Dzhambazki, Elżbieta Rafalska, Assita Kanko, Carlo Fidanza, Elżbieta Kruk, Ryszard Czarnecki, Bogdan Rzońca, Valdemar Tomaševski, Hermann Tertsch, Adam Bielan, Eugen Jurzyca</Depute>

<Commission>{ECR}w imieniu grupy ECR</Commission>

<Depute>Miguel Urbán Crespo</Depute>

<Commission>{The Left}w imieniu grupy The Left</Commission>

<Depute>Fabio Massimo Castaldo</Depute>

</RepeatBlock-By>

POPRAWKI

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kary śmierci w Arabii Saudyjskiej, w szczególności sprawy Mustafy Haszema al-Darwisza i Abdullaha al-Huwaitiego

(2021/2787(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie Arabii Saudyjskiej, w szczególności z 25 października 2018 r. w sprawie zabójstwa dziennikarza Dżamala Chaszukdżiego w konsulacie Arabii Saudyjskiej w Stambule[1], z 14 lutego 2019 r. w sprawie obrońców praw kobiet w Arabii Saudyjskiej[2], z 8 października 2020 r. w sprawie sytuacji migrantów z Etiopii w ośrodkach detencyjnych w Arabii Saudyjskiej[3], z 11 lutego 2021 r. w sprawie sytuacji humanitarnej i politycznej w Jemenie[4],

 uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Josepa Borrella z 10 grudnia 2020 r. na posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych, w którym stwierdził, że prawa człowieka to DNA Unii Europejskiej,

 uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW),

 uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r., 

 uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r. (MPPOiP), 

 uwzględniając Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych z 1966 r., 

 uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania,

 uwzględniając powszechny okresowy przegląd praw człowieka w Arabii Saudyjskiej z listopada 2018 r.,

 uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka,

 uwzględniając standardowe minimalne zasady ONZ dotyczące traktowania więźniów (Reguły Nelsona Mandeli),

 uwzględniając Wytyczne UE w sprawie kary śmierci,

 uwzględniając Wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka,

 uwzględniając globalny system sankcji UE za naruszenia praw człowieka,

 uwzględniając Arabską kartę praw człowieka,

 uwzględniając oświadczenie specjalnych sprawozdawców ONZ w sprawie złagodzenia kary śmierci z 3 marca 2021 r.,

 uwzględniając raport specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji Agnes Callamard z czerwca 2021 r., w którym stwierdziła, że Arabia Saudyjska jest odpowiedzialna za „zaplanowaną egzekucję” saudyjskiego dziennikarza Dżamala Chaszukdżiego (raport Callamard),

 uwzględniając raport specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. obrońców praw człowieka Mary Lawlor, zawierający analizę zabójstw obrońców praw człowieka w Arabii Saudyjskiej, przedstawiony na 46 sesji Rady Praw Człowieka ONZ w marcu 2021 r.,

 uwzględniając opublikowane w lutym 2021 r. sprawozdanie Urzędu Dyrektora Krajowych Służb Wywiadowczych oceniające rolę saudyjskiego rządu w zabójstwie Dżamala Chaszukdżiego,

 uwzględniając, że Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy przyznało Ludżajn al-Hazlul Nagrodę Praw Człowieka im. Vaclava Havla w 2020 r.,

 uwzględniając art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że Królestwo Arabii Saudyjskiej zobowiązało się do zniesienia kary śmierci dla wszystkich bez wyjątku nieletnich przestępców do 2016 r. za pomocą nowych przepisów i potwierdziło to zobowiązanie w oświadczeniach dyplomatycznych; mając na uwadze, że oświadczenia te złożyło Ministerstwo Spraw Zagranicznych Arabii Saudyjskiej we wrześniu 2016 r. na forum Komisji Praw Dziecka ONZ, a także w sierpniu 2018 r., kiedy stwierdzono, że „jeżeli przestępstwo popełnione przez nieletniego podlega karze śmierci, wyrok zamienia się na karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą 10 lat”;

B. mając na uwadze, że w art. 15 saudyjskiej ustawy o nieletnich z 2018 r. ogłoszonej dekretem królewskim 31 lipca 2018 r. stwierdza się, że „jeżeli przestępstwo popełnione przez nieletniego podlega karze śmierci, wyrok zamienia się na karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą 10 lat”; mając na uwadze, że w przeprowadzonym następnie w Arabii Saudyjskiej przez Radę Praw Człowieka ONZ powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka w 2018 r. odnotowano, że kraj ten poczynił „znaczące postępy w propagowaniu poszanowania, ochrony i przestrzegania praw dziecka”;

C. mając na uwadze, że 15 czerwca 2021 r. Mustafa Haszema al-Darwisz, młody Saudyjczyk z mniejszości szyickiej, został stracony za czyny, które według organizacji praw człowieka popełnił jako nieletni, pomimo niedawnego ogłoszenia przez królestwo zniesienia kary śmierci wobec nieletnich; mając na uwadze, że bardzo długo przebywał w areszcie, był torturowany, a jego proces był rażąco niesprawiedliwy; mając na uwadze, że w zarzutach przedstawionych al-Darwiszowi nie podano dokładnej daty popełnienia zarzucanych mu czynów, co oznacza, że istnieje prawdopodobieństwo, że był on niepełnoletni w momencie popełniania domniemanych przestępstw, w związku z czym wyrok powinien zostać zamieniony na mocy nowych przepisów krajowych dotyczących stosowania kary śmierci wobec osób poniżej 18 roku życia;

D. mając na uwadze, że Abdullah al-Huwaiti został osądzony w masowym procesie, w którym skazano sześć osób za udział w rozboju; mając na uwadze, że 27 października 2019 r. sąd w Tabuku (północna Arabia Saudyjska) skazał Abdullaha al-Huwaitiego na śmierć, mimo że jego próbkę DNA pobrano po aresztowaniu, co unieważniło jego identyfikację jako potencjalnego podejrzanego; mając na uwadze, że al-Huwaiti został aresztowany w maju 2017 r., kiedy miał 14 lat; mając na uwadze, że zgodnie z aktami sądowymi przebywał w więzieniu w izolacji przez cztery miesiące i był torturowany podczas przesłuchania, które odbywało się bez obecności rodziców lub adwokata; mając na uwadze, że w tym czasie był przetrzymywany w Tabuku na Wydziale Dochodzeniowo-Śledczym, zamiast w zakładzie karnym dla młodocianych; mając na uwadze, że Abdullah al-Huwaiti, który w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów miał 14 lat, nadal przebywa w więzieniu i oczekuje na wykonanie wyroku śmierci; mając na uwadze, że Sąd Najwyższy analizuje jego sprawę od czerwca 2021 r.;

E.  mając na uwadze, że 23 kwietnia 2019 r. władze saudyjskie dokonały egzekucji sześciu nieletnich przestępców: Saeeda al-Scafiego, Salmana al-Quraishego, Abdula Aziza al-Sahawiego, Abdula Karima al-Hawajego, Abdullaha al-Asriha i Mujtaby al-Sweikata; mając na uwadze, że co najmniej dziewięciu innych nieletnich przestępców czeka na egzekucję;

F. mając na uwadze, że obecnie w Arabii Saudyjskiej co najmniej 40 więźniom wciąż grozi egzekucja; mając na uwadze, że w tej liczbie znajdują się osoby, które popełniły domniemane przestępstwa jako małoletni oraz pokojowi krytycy rządu, jak badacze islamu Salman al-Odah i Hassan al-Maliki, dla których prokurator nadal domaga się kary śmierci;

G. mając na uwadze, że Arabia Saudyjska od wielu lat zalicza się do państw, w których wykonuje się najwięcej egzekucji na świecie; mając na uwadze, że od stycznia 2015 r. wykonano ponad 800 egzekucji, z czego wiele za przestępstwa narkotykowe popełnione bez użycia przemocy, a inne za przestępstwa uznawane przez władze za mające związek z terroryzmem, mimo że o charakterze pokojowym;

H. mając na uwadze, że w pierwszej połowie 2021 r. Arabia Saudyjska wykonała łącznie 32 egzekucje, czyli więcej niż w 2020 r., i od tego czasu stracono co najmniej ośmiu nieletnich przestępców, mimo zobowiązania do zniesienia kary śmierci w takim przypadku;

I. mając na uwadze, że w następstwie saudyjskiego dekretu królewskiego z 2020 r. wyroki śmierci powinny być zamieniane w przypadku osób, które popełniły przestępstwa przed osiągnięciem pełnoletności; mając na uwadze, że dekret ma różne luki prawne, które umożliwiają egzekucje nieletnich, na przykład przez wyłączenie wyroków śmierci wydanych w trybie hudud (przestępstwa o z góry określonej karze) lub qisas(przestępstwa odwetowe) oraz spraw wniesionych na podstawie ustawy antyterrorystycznej;

J. mając na uwadze, że Arabia Saudyjska złagodziła wyroki śmierci nałożone na Alego al-Nimra, Dawooda al-Marhoona i Abdullaha al-Zahera za przestępstwa, które eksperci uznali wcześniej za kryminalizację praw podstawowych, w tym wolności zgromadzeń i wolności słowa, i które rzekomo popełnili jako małoletni; mając na uwadze, że zostali oni ponownie skazani na 10 lat pozbawienia wolności, wliczając odbytą już karę; mając na uwadze, że eksperci ONZ apelują o ich uwolnienie;

K. mając na uwadze, że pomimo ogłoszenia w styczniu 2021 r. przez Komisję Praw Człowieka Arabii Saudyjskiej moratorium na karę śmierci za przestępstwa narkotykowe nie opublikowano jeszcze żadnych zmian w prawie, a kara śmierci pozostaje w gestii sędziów i władz;

L. mając na uwadze, że zniesienie kary śmierci na całym świecie jest jednym z głównych celów polityki UE w dziedzinie praw człowieka;

M. mając na uwadze, że w ciągu ostatnich kilku miesięcy niektórych działaczy na rzecz praw człowieka skazano na surowe kary więzienia w procesach charakteryzujących się brakiem rzetelności i z prawdopodobnym stosowaniem tortur; mając na uwadze, że Abdurahman al-Sadhan został skazany na 20 lat więzienia i 20-letni zakaz podróżowania za publikację tweetów krytykujących rząd; mając na uwadze, że podczas jego procesu poważnie naruszono międzynarodowe gwarancje rzetelnego procesu sądowego;

N. mając na uwadze, że w marcu 2021 r. kara pozbawienia wolności, na którą skazano za pokojową działalność na rzecz praw człowieka Mohammeda al-Otaibiego, założyciela Unii Praw Człowieka, która opowiada się za zniesieniem kary śmierci i zwiększeniem roli kobiet w społeczeństwie, została wydłużona z 14 do 17 lat;

O. mając na uwadze, że wiele kobiet aresztowanych podczas represji wobec obrończyń praw kobiet w 2018 r. skazano na długie kary pozbawienia wolności wyłącznie za działalność na rzecz praw człowieka; mając na uwadze, że władze saudyjskie uwolniły niedawno obrończynie praw kobiet z więzienia, w tym Ludżajn al-Hazlul, Nuf Abdulaziz, Samar Badawi i Nassimę al-Sadę; mając na uwadze, że ich wyroki jedynie zawieszono, a władze saudyjskie zakazały uwolnionym obrończyniom praw człowieka podróżowania;

P. mając na uwadze, że ustawa z 2017 r. o zwalczaniu przestępstw terroryzmu i jego finansowania definiuje terroryzm w sposób niejasny i kwalifikuje jako akty terroryzmu czyny popełnione bez udziału przemocy;

Q. mając na uwadze, że zdaniem specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji władze saudyjskie dopuszczają się nadużyć przy użyciu technologii inwigilacji elektronicznej; mając na uwadze, że w zaktualizowanym rozporządzeniu UE w sprawie kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania z 2021 r. wprowadzono nowe kontrole technologii cyberinwigilacji[5];

R. mając na uwadze, że Królestwo Arabii Saudyjskiej ma jeden z najniższych poziomów ratyfikacji podstawowych międzynarodowych traktatów dotyczących praw człowieka i nie przystąpiło do podstawowych traktatów dotyczących praw człowieka, których normatywną podstawę stanowi prawo do życia, takich jak Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP);

S. mając na uwadze, że tortury i poniżające traktowanie więźniów są powszechne w Arabii Saudyjskiej i wykorzystuje się je zarówno podczas przesłuchań w celu wymuszenia zeznań, jak i w formie kary w więzieniu; mając na uwadze, że rzadko bada się zarzuty stosowania tortur;

1. zdecydowanie potępia fakt, że wbrew swoim deklaracjom Królestwo Arabii Saudyjskiej wciąż wykonuje egzekucje na nieletnich przestępcach, np. na Mustafie Haszemie al-Darwiszu, straconym niedawno za przestępstwa, do których mogło dojść, gdy był małoletni, w wyniku skazania go w niesprawiedliwym procesie obejmującym zeznania wymuszone torturami, a także fakt, że w Arabii Saudyjskiej egzekucja grozi obecnie co najmniej 40 osobom pozbawionym wolności, w tym co najmniej dziewięciu za przestępstwa, które miały popełnić jako małoletni, oraz pokojowym krytykom rządu;

2. wzywa Arabię Saudyjską, aby potwierdziła, że Abdullah al-Huwaiti, Muhammad al-Faraj i wszyscy pozostali nieletni przestępcy oczekujący na wykonanie kary śmierci nie zostaną straceni, że „zeznania” wymuszone torturami zostaną wyłączone z ich spraw, i że wszyscy nieletni przestępcy zostaną objęci sprawiedliwym procesem, w którym nie zostanie orzeczona kara śmierci; wzywa, aby zbadano zarzuty Abdullaha al-Huwaitiego, że był torturowany, i pociągnięto do odpowiedzialności wszystkich sprawców;

3. wzywa Arabię Saudyjską, aby faktycznie zniosła karę śmierci dla nieletnich przestępców, zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z Konwencji o prawach dziecka, niezależnie od rodzaju przestępstwa, w tym ta’zir (przestępstwa, w których orzeka się kary uznaniowe), hudud i qisas, za które kara śmierci grozi co najmniej czterem nieletnim; wzywa Arabię Saudyjską, aby zgodnie z oświadczeniem swoich władz opublikowała dekret królewski z 2020 r. w celu zapewnienia z mocą wsteczną pełnej ochrony nieletnim przestępcom oraz by dostosowała ustawę o nieletnich do standardów międzynarodowych;

4. ponownie potępia stosowanie kary śmierci, niezależnie od przypadku i okoliczności; wzywa Arabię Saudyjską, aby do czasu zniesienia kary śmierci wprowadziła moratorium na jej wykonywanie oraz by przeprowadziła niezależny przegląd wszystkich spraw w systemie sądownictwa karnego dotyczących kary śmierci za przestępstwa popełnione przez nieletnich, oparte na zeznaniach wymuszonych torturami lub w przypadkach, w których nie przeprowadzono rzetelnego procesu sądowego, a także by opublikowała wyniki przeglądu; wzywa do międzynarodowego i krajowego dialogu na temat utrzymujących się przeszkód w zniesieniu kary śmierci dla wszystkich nieletnich przestępców, który będzie wstępem do całkowitego zniesienia kary śmierci w Arabii Saudyjskiej;

5. z zadowoleniem przyjmuje niedawną decyzję władz o zamianie na karę więzienia wyroków śmierci nałożonych na Alego al-Nimra, Dawooda al-Marhoona i Abdullaha al-Zahera za przestępstwa, które mieli popełnić, gdy byli małoletni, która to decyzja stanowi konieczny krok ku wypełnieniu przez Arabię Saudyjską jej krajowych i międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw człowieka, w szczególności wynikających z Konwencji o prawach dziecka; wzywa do ich uwolnienia zgodnie z żądaniami ekspertów ONZ ds. praw człowieka, którzy wcześniej uznali te przestępstwa za kryminalizację praw podstawowych, w tym wolności zgromadzeń i wolności słowa;

6. wzywa władze saudyjskie do dokonania przeglądu przypadków wszystkich więźniów skazanych obecnie na karę śmierci w celu złagodzenia wyroku lub umożliwienia nowego i sprawiedliwego procesu, w którym kara śmierci nie zostanie orzeczona;

7. wzywa delegaturę UE i misje dyplomatyczne państw członkowskich UE w Arabii Saudyjskiej, aby pilnie wystąpiły o wizyty u nieletnich przestępców oczekujących na wykonanie kary śmierci;

8. wzywa Radę do zawieszenia wszelkiego wywozu z UE do Arabii Saudyjskiej technologii masowej inwigilacji i innych produktów podwójnego zastosowania, które mogą być wykorzystywane, aby ułatwiać wewnętrzne represje i uciszać społeczeństwo obywatelskie; podkreśla szczególną odpowiedzialność przedsiębiorstw zajmujących się bezpieczeństwem IT oraz krajowych służb wywiadowczych działających w UE oraz ich moralny i prawny obowiązek unikania sytuacji, w której ich obecny lub były personel pomaga Arabii Saudyjskiej represjonować jej mieszkańców poprzez pośrednią lub bezpośrednią pracę dla władz saudyjskich w celu zwalczania krajowych przeciwników politycznych i wolności słowa;

9. wzywa rząd Arabii Saudyjskiej, aby przestrzegał zobowiązań wynikających z ratyfikowanej przez siebie Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur, a także zdecydowanie zachęca Królestwo Arabii Saudyjskiej, aby ratyfikowało protokół fakultatywny do tej konwencji oraz drugi protokół fakultatywny do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych mający na celu zniesienie kary śmierci;

10. zdecydowanie potępia praktykę orzekania surowych wyroków więzienia wobec obrońców praw człowieka, pokojowych krytyków rządu i aktywistów oraz ponownie wyraża solidarność z ważną pracą obrońców praw człowieka oraz potrzebę ochrony wolności słowa i wypowiedzi;

11. domaga się, aby wszyscy obrońcy praw człowieka, obrońcy praw kobiet, pokojowi krytycy rządu i aktywiści, w tym Abdurahman al-Sadhan, Muhammad al-Otaibi, Khaled Al-Omair, Muhammad al-Rabiah, Israa al-Ghomgham, Mousa al-Hashim, Ahmed al-Matrood, Khaled al-Ghanim, Ali al-Ouwaisher, Mujtaba al-Muzain, Waleed Abu al-Khair, Abdulaziz al-Shubaili, Issa al-Nukhaifi i Natheer al-Majed, zostali uwolnieni natychmiast i bezwarunkowo;

12. żąda pełnej wolności dla obrońców praw człowieka, których tymczasowo zwolniono, ale których wolność jest nadal ograiczona, takich jak Loujain al-Hathloul, w tym zniesienia zakazów podróżowania dla nich i ich rodzin, zniesienia zakazów pracy, ograniczenia inwigilacji w internecie oraz przywrócenia im pełni praw obywatelskich;

13. przypomina, że laureat Nagrody im. Sacharowa Raif Badawi od dziewięciu lat jest w więzieniu; wzywa UE, państwa członkowskie i społeczność międzynarodową, aby zwiększyły presję na rząd saudyjski w celu jego natychmiastowego uwolnienia;

14. podkreśla, że korzystanie z prawa do wolności wypowiedzi oraz do pokojowego zrzeszania się i zgromadzeń podlega ochronie na mocy prawa międzynarodowego praw człowieka; wzywa władze saudyjskie, aby zniosły ograniczenia nałożone na obrońców praw człowieka zabraniające im wypowiadania się w mediach społecznościowych i w mediach międzynarodowych;

15. wyraża zaniepokojenie praktyką tajnych przesłuchań; podkreśla, że w celu przestrzegania właściwych i sprawiedliwych procedur sądowych należy zezwolić misjom dyplomatycznym, w tym obserwatorom z delegatury UE w Arabii Saudyjskiej lub instytucji UE, oraz międzynarodowym organizacjom pozarządowym na udział w przesłuchaniach i wizyty w saudyjskich więzieniach;

16. wzywa rząd Arabii Saudyjskiej, aby w pełni współpracował z organami ONZ, wystosował stałe zaproszenie do osób upoważnionych w ramach wszystkich specjalnych procedur Rady Praw Człowieka ONZ oraz współdziałał w sposób proaktywny, zwłaszcza ze specjalnymi sprawozdawcami ONZ ds. tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania;

17. jest głęboko zaniepokojony nieprecyzyjną definicją terroryzmu w krajowej ustawie antyterrorystycznej; potępia wykorzystanie specjalnego trybunału karnego, zajmującego się kwestiami terroryzmu, do karania obrońców praw człowieka;

18. wzywa rząd saudyjski do ratyfikowania Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych;

19. ponownie podkreśla znaczenie, jakie dla dalszych rozmów mają takie narzędzia jak dialog między UE a Arabią Saudyjską na temat praw człowieka, i wzywa do jego niezwłocznego uruchomienia; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) i wszystkie delegatury UE uczestniczące w dialogu, aby przed jego rozpoczęciem podjęły współpracę ze społeczeństwem obywatelskim w celu uzyskania aktualnych informacji i wiedzy o konkretnych przypadkach; zachęca, aby postępy w rozmowach śledzić z wykorzystaniem poziomów odniesienia;

20. potępia fakt, że pomimo ogłoszenia ambitnych reform związanych z prawami człowieka saudyjski system polityczny pozostaje głęboko niedemokratyczny i nadal poważnie represjonuje większość osób wyrażających sprzeciw; podkreśla, że zabójstwo dziennikarza Dżamala Chaszukdżiego na terenie konsulatu Arabii Saudyjskiej w Stambule 2 października 2018 r. nadal paraliżuje wszelkie krytyczne opinie w Arabii Saudyjskiej, w tym wielu osób przetrzymywanych obecnie w areszcie za pokojową działalność; zdecydowanie popiera zastosowanie globalnego mechanizmu sankcji za naruszenia praw człowieka wobec osób odpowiedzialnych za poważne naruszenia praw człowieka w Arabii Saudyjskiej, w tym zabójstwo dziennikarza Dżamala Chaszukdżiego; wzywa społeczność międzynarodową do podjęcia szczegółowych działań następczych w związku z raportem Agnès Callamard, w którym wskazano na winę saudyjskiego księcia koronnego Muhammada ibn Salmana;

21. wzywa państwa członkowskie i przewodniczącego Rady, a także wiceprzewodniczącego Komisji /wysokiego przedstawiciela i ESDZ, aby poruszali kwestie praw człowieka, w szczególności kary śmierci, na wszystkich formalnych i nieformalnych spotkaniach z saudyjskimi odpowiednikami; wyraża ubolewanie z powodu łagodnego podejścia UE do dyplomacji publicznej w dziedzinie praw człowieka wobec Arabii Saudyjskiej; zwraca się do europejskich służb dyplomatycznych w Rijadzie i w innych miejscach w Arabii Saudyjskiej, by systematycznie wykorzystywały mechanizmy przewidziane w Wytycznych UE w sprawie obrońców praw człowieka, w tym oświadczenia publiczne, zabiegi dyplomatyczne, obserwację procesów sądowych i wizyty w więzieniach;

22. wzywa UE, aby wspierała wszelkie działania Rady Praw Człowieka ONZ służące pociągnięciu władz Królestwa Arabii Saudyjskiej do odpowiedzialności za naruszenia praw człowieka; wzywa UE, by na forum Rady Praw Człowieka ONZ zaproponowała powołanie specjalnego sprawozdawcy ds. praw człowieka w Arabii Saudyjskiej;

23. wzywa delegaturę UE i przedstawicielstwa państw członkowskich w tym kraju, by w kontaktach z władzami saudyjskimi zwiększyły poparcie dla społeczeństwa obywatelskiego oraz by sięgały po wszelkie dostępne instrumenty w celu zwiększenia wsparcia dla działań obrońców praw człowieka oraz, w stosownych przypadkach, ułatwiały wydawanie im wiz nadzwyczajnych i udzielały tymczasowego schronienia w państwach członkowskich UE;

24. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, sekretarzowi generalnemu ONZ, wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka, Komisji ds. Statutu Kobiet, Radzie Praw Człowieka ONZ, Jego Królewskiej Mości Salmanowi ibn Abdulazizowi al-Saudowi oraz następcy tronu Muhammadowi ibn Salmanowi al-Saudowi, rządowi Królestwa Arabii Saudyjskiej oraz sekretarzowi generalnemu Centrum Dialogu Narodowego Królestwa Arabii Saudyjskiej.

 

[1] Dz.U. C 345 z 16.10.2020, s. 67.

[2] Dz.U. C 449 z 23.12.2020, s. 133.

[3] Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0260.

[4] Teksty przyjęte, P9_TA(2021)0053.

[5] Dz.U. L 206 z 11.6.2021, s. 1.

Ostatnia aktualizacja: 7 lipca 2021Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności