Rezolucja Parlamentu Europejskiego sprawie projektu decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady o uruchomieniu instrumentu elastyczności zgodnie z punktem 24 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. (COM(2004)0402 - C6-0213/2004 - 2004/2087(ACI))

P6_TA(2004)0102 A6-0069/2004

Parlament Europejski,

–   uwzględniając projekt Komisji (COM(2004)0402 - C6-0213/2004)(1),

–   uwzględniając projekt decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany perspektywy finansowej 2000-2006 przedstawionej przez Komisję (COM(2004)0666),

–   uwzględniając Międzyinstytucjonalne Porozumienie z dnia 6 maja 1999 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i usprawnienia procedury budżetowej(2),

–   uwzględniając rezultaty posiedzenia pojednawczego z Radą z dnia 25 listopada 2004 r.,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A6-0069/2004),

A.   zważywszy, iż UE zdecydowanie popiera proces pokojowy w Irlandii Północnej i przedłużyła program PEACE II,

B.   zważywszy, że nie można było przewidzieć bardzo poważnego wzrostu liczby zdecentralizowanych agencji w dziale 3 perspektywy finansowej w chwili przyjmowania perspektyw finansowych w dniu 9 maja 1999 roku,

C.   zważywszy, że również nie można było wówczas przewidzieć możliwości udziału UE w poważnym programie odbudowy Iraku,

D.   uwzględniając, iż propozycja Komisji w sprawie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady musiała zostać zmieniona w celu dostosowania jej do wyników posiedzenia pojednawczego z dnia 25 listopada 2004 roku,

1.   podkreśla swe dalsze poparcie dla programu PEACE II i jego finansowania; przypomina jednak, iż zmiana górnych podpułapów perspektywy finansowej w ramach działu 2, zgodnie z pierwotną propozycją Komisji, mogła być rozwiązaniem alternatywnym;

2.   podkreśla, że uruchomienie instrumentu elastyczności w dziale 3 dla agencji zdecentralizowanych, uwidacznia potrzebę opracowania rozwiązania strukturalnego dla stale rosnących nakładów finansowych potrzebnych dla tych agencji i pogodzenia ich z potrzebami wynikającymi z innych politycznych priorytetów w dziedzinie polityki wewnętrznej;

3.   podkreśla, iż decyzję o uruchomieniu instrumentu elastyczności, przewidzianą w pkt 24 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 roku, w przypadku działu 4 podejmowano już przez pięć lat z rzędu, ponieważ konieczność przeciwstawienia się kryzysom międzynarodowym od 2000 roku nie mogła być sfinansowana w ramach pierwotnego pułapu tej pozycji;

4.   zatwierdza załączoną decyzję;

5.   zobowiązuje swego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z zawartą w załączniku decyzją Radzie i Komisji.

ZAŁĄCZNIK (Decyzja)

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 16 grudnia 2004 r.

w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na rzecz przedłużenia programu PEACE II, subsydiów dla zdecentralizowanych agencji oraz odnowy i odbudowy Iraku, zgodnie z punktem 24 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r.

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Porozumienie Międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i usprawnienia procedury budżetowej(3), w szczególności jego pkt 24,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dla celów budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 (zwanego dalej "budżetem na rok 2005"), instrument elastyczności zostanie użyty w celu zapewnienia kwoty 185 milionów EUR w postaci środków na pokrycie zobowiązań.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej równocześnie z publikacją budżetu na rok 2005.

Sporządzono w Strasburgu, [...]

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[...] [...]

(1) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym. (2) 2 Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. Porozumienie zmienione decyzją 2003/429/WE (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25). (3) Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. Porozumienie zmienione decyzją 2003/429/WE (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25).

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, zmienionego przez Radę (wszystkie sekcje) (15178/2004 – C6-0225/2004 – 2004/2001(BUD) – 2004/2002(BUD)) oraz w sprawie listów korygujących nr 1/2005 (15180/2004-C6-0216/2004), 2/2005 (1581/2004-C6-0217/2004) i 3/2005 (15182/2004-C6-0218/2004) do projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok 2005

P6_TA(2004)0103 A6-0068/2004

Parlament Europejski,

–   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności art. 272 ust. 4, przedostatni akapit i ustęp 7 tego Traktatu,

–   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, a w szczególności art. 177 tego Traktatu,

–   uwzględniając decyzję Rady 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich(1),

–   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. zawierające rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich(2), a w szczególności jego artykuł 40,

–   uwzględniając Porozumienie Międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej(3), jak również dostosowanie i korektę Perspektywy Finansowej pod kątem rozszerzenia z dnia 19 maja 2003 r.,

–   uwzględniając projekt wstępny budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok 2005, przedłożony przez Komisję,

–   uwzględniając projekt budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, który Rada przyjęła w dniu 16 lipca 2004 r. (C6-0123/2004),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 października 2004 r. w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, Sekcja III - Komisja(4),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 października 2004 r. w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, Sekcja I - Parlament Europejski, Sekcja II - Rada, Sekcja IV - Trybunał Sprawiedliwości, Sekcja V - Trybunał Obrachunkowy, Sekcja VI - Komitet Ekonomiczno-Społeczny, Sekcja VII - Komitet Regionów, Sekcja VIII(A) - Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich, Sekcja VIII(B) - Europejski Inspektor Ochrony Danych Osobowych(5),

–   uwzględniając swoje poprawki i zaproponowane modyfikacje z dnia 28 października 2004 r. projektu budżetu ogólnego,

–   uwzględniając dokonane przez Radę zmiany do poprawek i proponowane modyfikacje projektu budżetu ogólnego przyjęte przez Parlament (15178/2004 - C6-0225/2004),

–   uwzględniając rezultaty posiedzenia w ramach postępowania pojednawczego w dniu 25 listopada 2004 r.,

–   uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2004 r. w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na rzecz przedłużenia programu PEACE II, subsydiów dla zdecentralizowanych agencji oraz odnowy i odbudowy Iraku, zgodnie z ust. 24 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r.,

–   uwzględniając listy korygujące nr 1/2005 (15180/2004-C6-0216/2004), 2/2005 (1581/2004-C6-0217/2004) i 3/2005 ( 15182/2004-C6-0218/2004) do projektu budżetu ogólnego na rok 2005,

–   uwzględniając art. 69 i Załącznik IV Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A6-0068/2004),

A.   zważywszy, że budżet na rok 2005 przyjęty przez Parlament wynosi 116 554 135 698 euro dla zobowiązań, co stanowi wzrost o 6,1 % w stosunku do budżetu na rok 2004, i 106 300 000 000 euro dla płatności, co stanowi wzrost o 4,4 % w stosunku do budżetu na rok 2004; zważywszy, że poziom płatności wynosi 1,004 % szacowanego DNB na rok 2005, w porównaniu do 1,08 % ustalonego w Perspektywie Finansowej, co stanowi różnicę w wysokości 7 935 milionów euro,

B.   zważywszy, że pismo Komisji dotyczące możliwości wdrożenia poprawek przyjętych do projektu budżetu na rok 2005 zostało uwzględnione,

1.   podejmuje decyzję o ponownym potwierdzeniu swoich priorytetów i poprawek z pierwszego czytania, wraz ze zmianami wynikającymi z porozumienia z Radą osiągniętego w dniu 25 listopada 2004 roku na posiedzeniu w ramach postępowania pojednawczego w sprawie budżetu;

Dział 1: Rolnictwo

2.   wyraża ubolewanie z powodu poziomej redukcji płatności dokonanej przez Radę, zgodnie z jej prerogatywą w zakresie wydatków obligatoryjnych; uważa, że poziom środków zaproponowanych przez Komisję w liście korygującym nr 3/2005 byłby bardziej odpowiedni;

3.   popiera porozumienie osiągnięte przez delegację PE na posiedzeniu w ramach postępowania pojednawczego w dniu 25 listopada 2004 r., w celu sfinansowania projektu pilotażowego w sprawie promowania jakości i projektu pilotażowego dotyczącego modelu finansowania ryzyka dla chorób inwentarza jako kontynuację inicjatyw podjętych w 2004 r.;

Dział 2: Działania strukturalne

4.   z zadowoleniem przyjmuje poprawę wykonania budżetu w 2004 r. i zauważa, iż zgodnie z danymi Komisji, ta pozytywna ewolucja powinna utrzymać się w 2005 r.; przywiązuje szczególną uwagę do pozytywnych efektów zasady N+2 i wzywa usilnie Komisję, szczególnie w świetle wniosków o dokonanie płatności złożonych przez Państwa Członkowskie, do kontynuowania uregulowania zaległości w starych programach;

5.   potwierdza swoją decyzję o zapewnieniu skutecznego wdrażania działań strukturalnych i zatwierdza wspólną deklarację zawartą w załączniku, która zapewni, że dalsze środki na pokrycie płatności będą mogły zostać udostępnione, jeśli wystąpi taka potrzeba, poprzez budżet korygujący w 2005 r;

6.   zgadza się z Radą, że należy zapewnić w roku 2005 i 2006 kontynuację programu PEACE II służącego wsparciu procesu pokojowego w Irlandii Północnej i udostępnić 50 milionów euro na 2005 rok, z czego 45 milionów euro będzie udostępnione poprzez uruchomienie instrumentu elastyczności;

Dział 3: Polityki wewnętrzne

7.   przyjmuje z zadowoleniem porozumienie osiągnięte na posiedzeniu w ramach postępowania pojednawczego w dniu 25 listopada 2004 r., zgodnie z którym przyznanych zostanie dodatkowo 40 milionów euro na rok 2005 w celu sfinansowania zdecentralizowanych agencji, zabezpieczając jednocześnie i wzmacniając priorytety Parlamentu, szczególnie w obszarach Strategii Lizbońskiej służących wsparciu wzrostu gospodarczego, trwałego rozwoju i tworzenia miejsc pracy, w obszarze sprawiedliwości i spraw wewnętrznych (łącznie z walką przeciwko terroryzmowi) i polityki informacyjnej (łącznie z informacjami dla obywateli i debatą w sprawie przyszłości Unii);

8.   wyraża jednakże ubolewanie, że Rada prawie w ogóle nie zaakceptowała żadnej z poprawek Parlamentu i jest w szczególności zaniepokojony niechęcią Rady do całkowitego uznania konsekwencji coraz większego udziału zajmowanego w dziale 3 przez zdecentralizowane agencje;

9.   decyduje się przyznać środki na zdecentralizowane agencje na poziomie wstępnego projektu budżetu (WPB);

10.   uważa, że procedura budżetowa na rok 2005 pokazała, iż kontrola sprawowana przez Parlament na szczeblu politycznym i budżetowym będzie w nadchodzących latach jeszcze bardziej znacząca, ponieważ wzrasta liczba agencji i ich wpływ na dział 3; zwraca się dlatego do Komisji Budżetowej, aby utrzymała w nadchodzących latach swoją czujność w odniesieniu do innych priorytetów politycznych;

11.   potwierdza swoją odmowę dla drastycznych redukcji zaproponowanych przez Radę, dotyczących działań związanych ze Strategią Lizbońską i przeznacza dodatkowe 62 miliony euro ponad propozycję Rady, z których 42 miliony euro będzie wykorzystane na MŚP, a 20 milionów euro na pobudzenie innych działań;

12.   postanowił utworzyć projekt pilotażowy dotyczący "walki z terroryzmem", na którego rozpoczęcie w roku 2005 przeznaczone jest 7 milionów euro; wzywa Komisję i Radę do postarania się ze wszystkich sił, aby udzielić wsparcia temu projektowi, którego zadaniem jest zwiększenie do maksimum wpływu wspólnych działań na szczeblu unijnym mających na celu zwalczanie terroryzmu;

13.   potwierdza znaczenie, jakie przywiązuje do działań zwalczających zanieczyszczenia, które mają na celu ochronę mórz i przydziela 17,8 milionów euro zarówno na zobowiązania, jak i pokrycie płatności dla programów zarządzanych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego;

14.   zatwierdza propozycje dla pozycji budżetowych w związku z utworzeniem agencji wykonawczych, zgodnie z listem korygującym nr 2/2005;

Dział 4: Polityka zewnętrzna

15.   przyjmuje z zadowoleniem osiągnięte porozumienie w sprawie globalnego finansowania działań w zakresie polityki zewnętrznej, włączając w to uruchomienie instrumentu elastyczności w wysokości 100 milionów euro na finansowanie odbudowy i akcji humanitarnych w Iraku; podkreśla, iż Unia powinna wywiązywać się z przyjętych na siebie zobowiązań dotyczących szeregu kluczowych kwestii, takich jak walka z ubóstwem na całym świecie, promowanie praw człowieka i demokracji oraz stosunki z krajami partnerskimi na całym świecie;

16.   przypomina, że porozumienie to zostało osiągnięte bez zagrożenia innych priorytetów polityki zewnętrznej UE; ubolewa jednak, że stanowisko Rady wymusiło pewne redukcje w kilku pozycjach, bez których mogłyby zostać utrzymane zwiększenia zaproponowane w pierwszym czytaniu przez Parlament;

17.   zwraca się do Komisji o dokładne monitorowanie wydarzeń na Ukrainie i zapewnienie, że przewidziane są wystarczające środki finansowe w celu wspierania dalszej demokratyzacji tego kraju;

18.   postanowił wesprzeć działania przygotowawcze mające na celu zachęcenie do rozwoju szczepionek oraz do walki z groźnymi chorobami związanymi z ubóstwem w krajach rozwijających się, dlatego przeznacza na ten cel 10 milionów euro w danej pozycji budżetowej;

19.   postanowił utrzymać oddzielny dział w budżecie na walkę z narkotykami i uzależnieniem od narkotyków z uwagi na potrzebę działań specjalnych i przejrzystości niezbędnej w tej dziedzinie; z tego względu przydziela 6 milionów euro w artykule 19 02 11;

20.   zwraca się do Komisji, w nawiązaniu do przedstawionych po pierwszym czytaniu Parlamentu informacji dotyczących finansowania podmiotów niepaństwowych, o przedłożenie do kwietnia 2005 r. sprawozdania badającego możliwe zmiany w stosowaniu przepisów i rozporządzeń wspólnotowych, ze szczególnym uwzględnieniem:

Dział 5: Wydatki administracyjne

21.   wyraża chęć zapewnienia instytucjom UE, na rok 2005, niezbędnych środków przeznaczonych na potrzeby powstałe w związku z rozszerzeniem; dlatego przywraca znaczną część środków obciętych przez Radę w drugim czytaniu i zgadza się na utworzenie prawie wszystkich stanowisk zgłoszonych przez Instytucje w ich preliminarzu na rok 2005;

22.   zwraca uwagę, że regulacja wynagrodzeń na rok 2004 wyniosła 0,7% zamiast przewidzianych początkowo 2,6%; uważa, że środki w budżecie na rok 2005 muszą zostać dostosowane, tak aby uwzględnić ów mniejszy, niż oczekiwano, poziom regulacji wynagrodzeń; wraz z Radą zwrócił się do Komisji o przedstawienie, nie później niż w marcu 2005 r., budżetu korygującego, zawierającego jedynie redukcje środków na wydatki administracyjne instytucji, wynikające z dorocznego dostosowania wynagrodzeń i emerytur;

23.   szacuje, że w wyniku regulacji wynagrodzeń, oszczędności i przewidywania pewnych inwestycji, może zostać utworzony znaczący margines poniżej górnego pułapu działu 5 częściowo w budżecie na rok 2005, a także poprzez budżet korygujący dostosowujący wynagrodzenia i emerytury w trakcie 2005 r.;

24.   z zadowoleniem przyjmuje decyzję Prezydium w sprawie wyjaśnienia przepisów dotyczących dodatku na pomoc parlamentarną; zwraca się do Prezydium o kontynuowanie jego prac w celu osiągnięcia określonego trybu pracy dla asystentów parlamentarnych; zasadniczo wyraża chęć do uwolnienia środków znajdujących się w rezerwie po przedłożeniu prośby o przeniesienie środków;

25.   zwraca się do sekretarzy generalnych instytucji o przedłożenie do dnia 1 kwietnia 2005 r. czwartego sprawozdania w sprawie tendencji w dziale 5, łącznie z aktualnymi informacjami w sprawie zatrudnienia;

Inne sekcje

26.   ponownie wprowadził swoje poprawki z pierwszego czytania wraz z pewnymi modyfikacjami, w celu uwzględnienia realizowania przez niektóre instytucje wydatków z 2005 r. w roku 2004;

27.   jest zdania, że instytucje Unii Europejskich powinny móc wzajemnie korzystać ze swoich urządzeń i obiektów, zależnie od dostępności, zgodności z ich własnymi działaniami, obowiązującymi przepisami i wspólnymi decyzjami, uwzględniając jednocześnie konsekwencje finansowe;

Dział 7: Strategia przedakcesyjna

28.   wspiera porozumienie osiągnięte przez delegację PE na posiedzeniu w ramach postępowania pojednawczego w dniu 25 listopada 2004 r., przewidujące 120 milionów euro dla pobudzenia rozwoju gospodarczego wspólnoty Turków cypryjskich; postanawia również zwiększyć fundusze przewidziane dla Chorwacji do poziomu 105 milionów euro, zgodnie ze strategią przedakcesyjną dla tego kraju oraz przeniesienie istniejących środków z działu 4 do działu 7;

o
o   o

29.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do ogłoszenia, że budżet został ostatecznie przyjęty i zapewnienia jego publikacji w Dzienniku Urzędowym;

30.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania tej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Europejskiemu Inspektorowi Danych Osobowych i innym stosownym instytucjom i organom.

ZAŁĄCZNIK

Wspólne deklaracje

Budżet korygujący na rok 2005 dotyczący wydatków administracyjnych

Środki na pokrycie płatności dla działu 2

3.  "Jeżeli wykonanie środków na pokrycie płatności dla Funduszy strukturalnych przekroczy 40% z końcem lipca 2005 r., lub jeśli Komisja przekonana będzie w inny sposób o niedoborze środków na pokrycie płatności, Komisja przedłoży władzy budżetowej, po zbadaniu możliwości przesunięcia środków na pokrycie płatności w obrębie całego budżetu, łącznie z działem 2, i po oszacowaniu możliwych źródeł dodatkowych dochodów, tak szybko jak to możliwe, wstępny projekt budżetu korygującego." Parlament Europejski i Rada postanowią w jednym osobnym czytaniu w sprawie wstępnego projektu budżetu korygującego o uzyskaniu potrzebnych dodatkowych środków najpóźniej na początku listopada 2005 r. Ten wstępny projekt budżetu korygującego ma być przedłożony i postanowiony w jednym osobnym czytaniu, i przeznaczony jest wyłącznie dla potrzebnych środków w dziale 2.".

(1) Dz.U. L 253 z 7.10.2000, str. 42. (2) Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. (3) Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. Porozumienie zmienione decyzją 2003/429/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25). (4) Teksty przyjęte, P6_TA (2004)0038. (5) Teksty przyjęte, P6_TA (2004)0039.

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie projektu rozporządzenia Rady dotyczącego zawarcia porozumienia w formie wymiany listów odnośnie przedłużenia na okres od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. protokołu ustanawiającego dopuszczalne możliwości połowów oraz wkład finansowy przewidziane w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów (COM(2004)0540 – C6-0115/2004 – 2004/0185(CNS))

P6_TA(2004)0104 A6-0040/2004

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając projekt rozporządzenia Rady (COM(2004)0540)(1),

–   uwzględniając art. 37 i art. 300 ust. 2 Traktatu WE,

–   uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0115/2004),

–   uwzględniając art. 51 i art. 83 ust. 7 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinię Komisji Budżetowej (A6-0040/2004),

1.   zatwierdza po poprawkach projekt rozporządzenia Rady oraz wyraża zgodę na zawarcie porozumienia;

2.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom Państw Członkowskich oraz Związku Komorów.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawki Parlamentu Poprawka 1 Artykuł 3a (nowy) Artykuł 3a Przed upływem okresu obowiązywania przedłużonego protokołu i przed zawarciem ewentualnego porozumienia przedłużającego Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie na temat jego stosowania, zawierające analizę wykorzystania środków przeznaczonych na działania celowe, w celu oceny wpływu porozumienia na gospodarkę, społeczeństwo i środowisko. Poprawka 2 Artykuł 3b (nowy) Artykuł 3b 1.  Na podstawie sprawozdania, o którym mowa w art. 3a i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, Rada w stosownych przypadkach upoważnia Komisję do podjęcia negocjacji w celu zawarcia nowego protokołu. 2.  Komisja przedkłada dokument roboczy zawierający przegląd dostępnych rozwiązań mających na celu poprawę przejrzystości i usprawnienie sprawozdawczości finansowej w zakresie wdrażania działań celowych wynikających z porozumień dotyczących rybołówstwa.

(1) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie projektu decyzji Rady przewidującej stosowanie procedury określonej w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do niektórych obszarów objętych tytułem IV części trzeciej Traktatu (15130/2004 – C6-0208/2004 – 2004/0816(CNS))

P6_TA(2004)0105 A6-0072/2004

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając projekt Komisji przedstawiony Radzie (15130/2004)(1),

–   uwzględniając art. 67 ust. 2 akapit drugi Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0208/2004),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0072/2004),

1.   zatwierdza po poprawkach projekt Komisji;

2.   zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej projektu;

3.   występuje o rozpoczęcie postępowania pojednawczego przewidzianego we wspólnej deklaracji z dnia 4 marca 1975 r., jeżeli Rada uznałaby za stosowne odejść od przyjętego przez Parlament tekstu;

4.   zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeżeli uznałaby ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do projektu Komisji;

5.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawki Parlamentu Poprawka 1 Tytuł Projekt decyzji Rady przewidującej stosowanie procedury określonej w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do niektórych obszarów objętych tytułem IV części trzeciej Traktatu Projekt decyzji Rady wprowadzającej w życie art. 67 ust. 2 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Poprawka 2 Punkt 7 preambuły (7)  Jednakże Rada Europejska stwierdziła, że do czasu wejścia w życie Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy, Rada powinna nadal stanowić jednomyślnie po konsultacji z Parlamentem Europejskim w przypadku przyjmowania środków w zakresie legalnej migracji obywateli państw trzecich do Państw Członkowskich i pomiędzy Państwami Członkowskimi, określonymi w art. 63 ust. 3 lit. a) i ust. 4 Traktatu. (7)  Państwa Członkowskie uzgodniły już w dniu 29 października 2004 r. podczas podpisywania Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy, iż środki przewidziane w art. 63 ust. 3 lit. a) i ust. 4 Traktatu WE w zakresie legalnej imigracji nie powinny wpływać na prawo Państw Członkowskich do ustalania dopuszczalnej liczby obywateli państw trzecich, którzy z państw trzecich przybywają na ich terytorium w celu znalezienia tam zatrudnienia, zarówno w charakterze pracowników, jak i na zasadzie samozatrudnienia. Poprawka 3 Punkt 10a preambuły (nowy) (10a) Zniesienie ograniczeń nałożonych w art. 68 Traktatu WE na właściwość Trybunału Sprawiedliwości w zakresie tytułu IV Traktatu WE jest konieczne i pilne; Rada Europejska zwróciła się już do Komisji w dniu 5 listopada 2004 r. o przedstawienie po konsultacji z Trybunałem projektu decyzji Rady ustanawiającej zgodnie z art. 225 a Traktatu WE wyspecjalizowaną izbę sądową, rozpoznającą sprawy związane z kwestiami określonymi w tymże tytule IV. Poprawka 4 Art. 1 ust 2a (nowy) 2a Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r. Rada stanowi zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu WE w odniesieniu do przyjmowania środków, o których mowa w art. 63 ust. 3 lit. a) i ust. 4 Traktatu. Jak ustalono w dniu 29 października 2004 r. podczas podpisywania Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy, środki te nie powinny wpływać na prawo Państw Członkowskich do ustalania dopuszczalnej liczby obywateli państw trzecich, którzy przybywają na ich terytorium z państw trzecich w celu znalezienia tam zatrudnienia, zarówno w charakterze pracowników, jak i na zasadzie samozatrudnienia. Poprawka 5 Art. 3a (nowy) Art. 3a Ust. 1 i 2 art. 68 Traktatu WE nie będą miały zastosowania od chwili wejścia w życie niniejszej decyzji.

(1) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 976/1999 ustanawiające wymogi wprowadzania w życie działań wspólnotowych, które w ramach wspólnotowej polityki współpracy przyczyniają się do realizacji ogólnego celu rozwijania i konsolidacji demokracji i państwa prawa oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w państwach trzecich (COM(2003)0639–6018/2004 – C6-0078/2004 – 2004/0807(CNS))

P6_TA(2004)0106 A6-0041/2004

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając projekt Komisji przedstawiony Radzie (COM(2003)0639)(1),

–   uwzględniając projekt zmieniony przez Radę (6018/2004),

–   uwzględniając art. 181a ust. 2 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0078/2004),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinię Komisji Rozwoju (A6-0041/2004),

1.   zatwierdza projekt Komisji ze zmianami Rady;

2.   zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne oddalić się od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;

3.   zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli ta uznałaby za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do projektu Komisji;

4.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

(1) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie projektu decyzji Rady zmieniającej decyzję 1999/847/WE w odniesieniu do rozszerzenia wspólnotowego programu działań w dziedzinie ochrony ludności (COM(2004)0512 – C6-0111/2004 – 2004/0162(CNS))

P6_TA(2004)0107 A6-0050/2004

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając projekt Komisji przedstawiony Radzie (COM(2004)0512)(1),

–   uwzględniając art. 308 Traktatu WE, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0111/2004),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0050/2004),

1.   zatwierdza projekt Komisji;

2.   zwraca się do Rady o powiadomienie Parlamentu jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie zmian do tekstu zatwierdzonego przez Parlament;

3.   zwraca się do Rady o ponowną konsultację z Parlamentem jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie istotnych zmian do projektu Komisji;

4.   zwraca się do Komisji o przedstawienie Parlamentowi i Radzie sprawozdania, nie później niż do 30 czerwca 2006 r., wraz z oceną rozszerzonego wspólnotowego programu działań w dziedzinie ochrony ludności;

5.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

(1) Dotychczas niepublikowany w Dzienniku Urzędowym.

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) 850/98 w zakresie ochrony raf koralowych w wodach głębokich przed skutkami trałowania w określonych strefach Oceanu Atlantyckiego (COM(2004)0058 – C5-0074/2004 – 2004/0020(CNS))

P6_TA(2004)0108 A6-0037/2004

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając projekt Komisji przedstawiony Radzie (COM(2004)0058)(1),

–   uwzględniając art. 37 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C5-0074/2004),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0037/2004),

1.   zatwierdza po poprawkach projekt Komisji;

2.   zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej projektu, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

3.   zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne odejść od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;

4.   zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli ta uznałaby za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do projektu Komisji;

5.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawki Parlamentu Poprawka 1 PUNKT 1a PREAMBUŁY (nowy) (1a) Art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 stanowi również, że zasady którymi powinna kierować się Wspólna Polityka Rybołówstwa obejmują proces podejmowania decyzji oparty na przesłankach naukowych oraz szeroki udział uczestników sektora we wszystkich etapach polityki. Oznacza to, że w zakresie zarządzania połowami na obszarach, w odniesieniu do których proponuje się środki wspólnotowe w dziedzinie ochrony i zarządzania, niezbędna jest konsultacja z Regionalnymi Komitetami Doradczymi. Poprawka 2 PUNKT 3a PREAMBUŁY (nowy) (3a) Ochrona tych obszarów przed niekorzystnymi skutkami rybołówstwa jest w pełni zgodna z art. 5 i 6 Porozumienia Narodów Zjednoczonych z 1995 r.1 dotyczącego zasobów ryb i jest w nich uwzględniona. Dotyczy to w szczególności postanowień, zgodnie z którymi należy stosować podejście zapobiegawcze oraz chronić różnorodność biologiczną środowiska morskiego. ________________ 1Dz.U. L 189 z 3.7.1998, str. 17. Poprawka 3 PUNKT 4 PREAMBUŁY (4)  Badania naukowe dowodzą, że odtworzenie tych ekosystemów, zniszczonych przez narzędzia połowowe ciągnione po dnie, jest niemożliwe lub bardzo utrudnione i żmudne. Dlatego też należy zakazać używania włoków dennych i podobnych narzędzi połowowych w strefach, w których ekosystemy te są jeszcze w dobrym stanie. (4)  Badania naukowe dowodzą, że odtworzenie tych ekosystemów, zniszczonych przez narzędzia połowowe ciągnione po dnie, jest niemożliwe lub bardzo utrudnione i żmudne. Dlatego też należy zakazać używania narzędzi połowowych, co do których jest prawdopodobne, że spowodują realne uszkodzenie raf koralowych, w strefach, w których ekosystemy te są jeszcze w dobrym stanie. Poprawka 7 ARTYKUŁ 1 Art. 30 ust. 4, zdanie wprowadzające (rozporządzenie (WE) nr 850/98) 4.  Zabrania się statkom używania włoka dennego lub podobnych sieci ciągnionych po dnie morskim w obszarach ograniczonych linią o następujących współrzędnych: 4.  Zabrania się używania narzędzi połowowych, co do których jest prawdopodobne, że spowodują realne uszkodzenie raf koralowych i ich ekosystemów, w szczególności włoka dennego, dennych sieci skrzelowych lub podobnych sieci ciągnionych po dnie morskim, w obszarach ograniczonych linią o następujących współrzędnych: Poprawka 4 ARTYKUŁ 1 Art. 30 ust. 4a (nowy) (rozporządzenie (WE) nr 850/98) 4a. Wykonanie ust. 4 wymaga konsultacji z Regionalnymi Komitetami Doradczymi. Poprawka 5 ARTYKUŁ 1 Art. 30 ust. 4b (nowy), (rozporządzenie (WE) nr 850/98) 4c. Zakaz ustanowiony w ust. 4 oraz współrzędne określone w ust. 4 lit. a) i b) zostaną zrewidowane w świetle nowych dostępnych danych naukowych po dwóch latach od wejścia zakazu w życie. Poprawka 8 ARTYKUŁ 1 Art. 30 ust. 4c (nowy) (rozporządzenie (WE) nr 850/98) 4c. Do dnia 31 grudnia 2005 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające stan ochrony innych obszarów o podobnie wrażliwym ekosystemie głębokowodnym w wodach UE. Na podstawie tego sprawozdania Rada podejmie decyzję w sprawie niezbędnych uzupełnień wykazu zawartego w ust. 4.

(1) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie głównych wytycznych politycznych Komisji Barroso

P6_TA(2004)0109 RC-B6-0205/2004

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoją decyzję z dnia 22 lipca 2004 r. w sprawie powołania José Manuela Durão Barroso na Przewodniczącego Komisji,

–   uwzględniając swoją decyzję z dnia 18 listopada 2004 r.(1) w sprawie powołania składu Komisji na okres od 22 listopada 2004 r. do 31 października 2009 r.,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 listopada 2004 r.(2) w sprawie powołania nowej Komisji,

–   uwzględniając obecne Porozumienie Ramowe w sprawie stosunków pomiędzy Parlamentem Europejskim i Komisją, które zostało zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących w dniu 29 czerwca 2000 r.,

–   uwzględniając zobowiązania poczynione przez Komisję w sprawie programu legislacyjnego oraz związany z tym harmonogram zatwierdzony przez Konferencję Przewodniczących w dniu 30 stycznia 2002 r.,

–   uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

A.   zważywszy, że konieczne jest, aby Komisja na początku swojej kadencji przedstawiła ogólne wytyczne polityczne, na których opierać się będzie jej strategia na nadchodzące pięć lat, oraz na podstawie których Komisja sporządzi kolejne roczne programy legislacyjne,

B.   zważywszy, że projekty Komisji na lata 2005-2009 powinny stanowić prawdziwy plan dla przyszłych działań, który pozwoli Parlamentowi w nadchodzących latach na nadzór, ocenę i wydanie opinii na temat poczynionych postępów i osiągniętych wyników,

C.   zważywszy, że powołanie nowej Komisji niesie ze sobą ogromny potencjał w dziedzinie większego zbliżenia priorytetów politycznych Unii Europejskiej z priorytetami obywateli Europy,

1.   jest zdania, że główne cele Komisji 2004-09 powinny obejmować:

Europa bardziej konkurencyjna i bardziej spójna

2.   zwraca się do Przewodniczącego Komisji, José Manuela Durao Barroso, o konsekwentne realizowanie podjętego kluczowego zobowiązania, że zwiększenie konkurencyjności Europy stanie się głównym priorytetem politycznym w czasie jego kadencji; jest zdania, że strukturalna reforma gospodarki jest niezbędna, aby "usprawnić funkcjonowanie Europy", zwiększając tym samym możliwości zatrudnienia, inwestycji i rozwoju dla obywateli Europy;

3.   ponownie wyraża swoje poparcie dla Strategii Lizbońskiej UE jako najlepszego sposobu na stworzenie konkurencyjnej gospodarki europejskiej i stale uważa, że stały rozwój gospodarczy powinien być naczelną zasadą przyszłej polityki;

4.   podkreśla jednak, że Strategia Lizbońska UE obejmuje obecnie zbyt wiele, często konkurencyjnych, celów; wzywa Komisję, w perspektywie sprawozdania Koka oraz średniookresowego przeglądu na wiosnę przyszłego roku, do zainwestowania znacznego kapitału politycznego w usprawnienie i ponowne skoncentrowanie Strategii Lizbońskiej na głównym celu, którym jest stworzenie stałego wzrostu i zatrudnienia, z bardziej dokładnymi harmonogramami dotyczącymi osiągania poszczególnych zamierzeń w ciągu nadchodzących pięciu lat;

5.   wzywa Komisję do kontynuowania zamierzenia, którym jest wzmocnienie i modernizacja modelu europejskiego, podkreślając wzajemną zależność pomiędzy postępem gospodarczym, społecznym i środowiskowym;

6.   podkreśla, że zamierzenia silniejszej gospodarki oraz lepszego społeczeństwa uzupełniają się, oraz że strategia konkurencyjności Europy na XXI wiek powinna opierać się na doskonałości w edukacji, szkoleniu i badaniach, wysokiej jakości usług publicznych i infrastruktury, integracji społecznej, lepszych warunkach pracy, lepszej równowadze między pracą a życiem prywatnym, a także wiodącej roli na świecie w dziedzinie standardów technologii i ochrony środowiska;

7.   uważa, że w świetle naglącego problemu starzejących się społeczeństw, a także rosnącej konkurencji międzynarodowej, Komisja powinna być bardziej zdecydowanym przywódcą w proponowaniu strategii uelastycznienia rynków pracy i zachęcania Państw Członkowskich do reformy systemów ubezpieczeń społecznych;

8.   jest zdania, że w agendzie reformy gospodarki UE istotną kwestią powinny być dalsze konkretne działania w celu dokończenia tworzenia jednolitego rynku, zwłaszcza w dziedzinie energii, transportu, telekomunikacji i usług finansowych;

9.   wzywa Komisję do stworzenia polityki rynku wewnętrznego, która dałaby pierwszeństwo interesom konsumentów i spójności społecznej; wyraża opinię, że należy sprzyjać przyjmowaniu standardów społecznych i ochrony środowiska oraz zwracać szczególną uwagę na prawa konsumentów, a ponadto, że rozwój rynku wewnętrznego powinien być zgodny z prawem obywateli do usług, które są dostępne i są wysokiej jakości;

10.   przypomina, że aktywne uczestnictwo w rynku pracy stanowi znaczny wkład w przyzwoity poziom życia, rozwój regionalny i spójność społeczną, mimo iż inwestycje w edukację i badania, a także działania podejmowane przez administrację państwową w przypadkach poważnych kryzysów rynkowych, również pełnią tutaj kluczową rolę;

11.   uważa, że jeśli Europa ma stać się prawdziwą gospodarką i społeczeństwem "opartymi na wiedzy", UE oraz jej Państwa Członkowskie winny nadać więcej wagi kwestii inwestowania w wiedzę i umiejętności poprzez lepszą edukację i kształcenie ustawiczne;

12.   uznaje, że spójność jest podstawową zasadą zawartą w traktatach i przyszłej Konstytucji dla Europy, która wzmacnia stosunki pomiędzy Europą i jej regionami oraz spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną; podkreśla, że instrumenty finansowe sprzyjające osiągnięciu celów Unii, w tym spójności, powinny być należycie finansowane;

13.   jest zdania, że Komisja powinna poświęcić więcej uwagi rozwojowi wiarygodnej polityki regionalnej dla wszystkich Państw Członkowskich; uważa, że fundusz spójności oraz fundusze strukturalne powinny przyczynić się do zmniejszenia różnic między regionami, zmodernizowania gospodarki europejskiej i zapewnienia spójności regionalnej i społecznej;

14.   jest całkowicie przekonany, że środowisko sprzyjające silnemu i dynamicznemu rozwojowi gospodarczemu można stworzyć jedynie wtedy, gdy nowa Komisja zobowiąże się do zweryfikowania Paktu Stabilności i Wzrostu, aby zapewnić, że łączy on rolę silnego muru ochronnego przez nieodpowiedzialnością podatkową, a jednocześnie zapewnia konieczną elastyczność gwarantującą, że Europa zmaksymalizuje swój potencjał wzrostu nie narażając przy tym stabilności cen;

Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości

15.   uważa, że krajowa i międzynarodowa walka z terroryzmem oraz przestępczością zorganizowaną - a także ze strukturami je wspierającymi - jest kwestią wagi podstawowej w celu stworzenia bezpieczniejszej Europy dla jej obywateli; jest zdania, że Europa powinna pozostać przy silnym wspólnym podejściu do sprawy bezpieczeństwa i skutecznej skoordynowanej polityce walki z terroryzmem; podkreśla wagę zapewnienia w tym procesie odpowiedniej równowagi pomiędzy wymogami egzekwowania prawa i ochroną podstawowych wolności i danych osobowych;

16.   jest zdania, że Komisja powinna pilnie zająć się bardziej jasnymi wspólnymi definicjami niektórych poważnych przestępstw o zasięgu ponadpaństwowym - w szczególności terroryzmu, handlu narkotykami i osobami, prania brudnych pieniędzy i przestępstw internetowych - popartymi, jeśli to konieczne, uzgodnionymi przepisami dotyczącymi minimalnego wymiaru kary;

17.   wzywa Komisję do zwrócenia dużo większej uwagi na kwestię zapewnienia bliższej współpracy policyjnej, sądowej i organów wywiadowczych Państw Członkowskich jako warunku wstępnego skutecznej polityki w tej dziedzinie; domaga się silniejszych środków na poziomie UE, aby umożliwić zamrażanie aktywów i odcinanie funduszy osób zaangażowanych w działalność terrorystyczną i inne poważne przestępstwa;

18.   zwraca się do Komisji o przedstawienie dalszych projektów mających na celu wzmocnienie Europolu i Eurojustu, z jednoczesnym zapewnieniem pełnej odpowiedzialności przed Parlamentem i poszanowaniem standardów ochrony danych;

19.   popiera potrzebę większej jasności w odniesieniu do prawa azylu, szybszych procedur określania, kto może ubiegać się o azyl, oraz zawarcie porozumień o readmisji z państwami trzecimi; wzywa do wyraźniejszego podziału i zróżnicowanego traktowania osób ubiegających się o azyl, imigrantów gospodarczych i czasowych uchodźców w czasie trwania wojny; wyraża przekonanie, że Komisja powinna sprzyjać sprawiedliwej wspólnej polityce azylowej i imigracyjnej, opartej na aktywnej polityce integracji społecznej; podkreśla potrzebę bardziej spójnych i konsekwentnych przepisów wizowych oraz skutecznego partnerstwa z państwami trzecimi w celu zmniejszenia nielegalnej imigracji u źródeł;

20.   podkreśla stałą potrzebę działania na rzecz wzmocnienia zewnętrznych granic UE, popartego utworzeniem europejskiego korpusu straży granicznej;

21.   nalega, aby powołano europejską agencję praw podstawowych, w celu skutecznej kontroli ich przestrzegania;

22.   zwraca się do Komisji o podjęcie wszelkich koniecznych działań mających zapewnić przyjęcie właściwego instrumentu służącego ochronie danych osobowych w ramach trzeciego filaru, który zagwarantowałby takie same standardy, jakie już zostały przyjęte w innych obszarach prawa wspólnotowego;

23.   uważa za istotne kontynuowanie zintegrowanego podejścia, opartego na metodzie wspólnotowej, w obszarze Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, zgodnie z postanowieniami programów z Hagi i Tampere;

Silniejsza Europa w bezpieczniejszym świecie

24.   uważa, że w interesie dobrobytu i pokoju, istotne jest, aby Europa wykorzystała pięć następnych lat na zapewnienie stabilności w krajach sąsiednich, promowanie demokracji, praw człowieka i zasad dobrego zarządzania na całym świecie, poszerzanie obszaru wolnego handlu międzynarodowego i zachęcanie do zrównoważonego rozwoju; uważa, że wspieranie stabilności i demokracji w regionie jest wyjątkową wartością dodaną, jaką UE może zaoferować społeczności międzynarodowej, często z wielkim powodzeniem; uważa, że należy podjąć wszelkie możliwe wysiłki, aby nadać więcej konsekwencji i spójności zewnętrznym działaniom Unii;

25.   przywiązuje wielką wagę do niedawno zapoczątkowanych Strategii Nowego Sąsiedztwa i Szerszej Europy; uważa, że takie strategie mogą posłużyć jako siła napędowa w promowaniu stabilności, dobrobytu, praw człowieka, demokracji, dobrego zarządzania i praworządności w Europie i w jej najbliższym sąsiedztwie, w tym w regionie śródziemnomorskim; uważa, że Wymiarowi Północnemu tej strategii również należy nadać nowy impuls;

26.   potwierdza swoje zaangażowanie w kontynuowanie rozszerzania Unii zgodnie z zasadami określonymi w traktatach i zgodnie z postanowieniami Rady Europejskiej; podkreśla indywidualną ocenę zasług krajów kandydujących w wypełnianiu kryteriów członkostwa;

27.   potwierdza, że multilateralizm pozostaje najlepszą metodą rozpoznawania i reagowania na zagrożenia, osiągania pokoju i bezpieczeństwa na świecie i rzeczywistego zwalczania zmian klimatycznych; dlatego wzywa o ciągłe wspieranie powołania i wdrożenia przez UE instrumentów multilateralnych w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych;

28.   uważa, że Komisja powinna kontynuować zmianę wykorzystania unijnej polityki wspierania rozwoju ku stosowaniu jej jako narzędzia i) rozprzestrzeniania demokracji, praw człowieka i dobrego zarządzania w mniej uprzywilejowanych krajach, oraz ii) osiągania postępu gospodarczego, zrównoważonego rozwoju i Milenijnych Celów Rozwoju, w procesie opartym na większej liczbie warunków do spełnienia, spójności i decentralizacji programów pomocowych; uważa, że UE i Państwa Członkowskie powinny zmierzać do zwiększenia wydatków na pomoc rozwojową do 0,7% PKB do 2015 r.;

29.   wzywa partnerów transatlantyckich do aktywnego wspierania i wzmacniania instytucji międzynarodowych, do potwierdzenia wartości prawa międzynarodowego i do wspólnych prac nad określeniem kalendarza reform, przede wszystkim Organizacji Narodów Zjednoczonych i systemu instytucji z Bretton Woods, w celu zwiększenia ich skuteczności, wiarygodności i demokratycznej prawomocności;

30.   wzywa Komisję do wzmocnienia i dostosowania do obecnych wyzwań jej strategii partnerstwa z głównymi mocarstwami światowymi, w szczególności ze Stanami Zjednoczonymi, z którymi Komisja musi stworzyć warunki sprzyjające bliższej współpracy, przede wszystkim w zakresie:

Lepsza jakość życia

31.   wzywa Komisję do prac w obszarze polityki wewnętrznej nad poprawą jakości życia w Europie poprzez strategie na rzecz:

32.   wzywa Komisję do podwojenia wysiłków w celu, przede wszystkim, zapewnienia wspólnego działania na skalę światową w związku ze zmianami klimatycznymi poprzez przejście do II etapu Protokołu z Kioto, jednocześnie badając możliwości zastosowania mechanizmów rynkowych, które pozwoliłyby na zaradzenie temu i innym wyzwaniom związanym ze środowiskiem;

33.   zachęca Komisję do wspierania znaczących postępów jakie już poczyniono w reformowaniu Wspólnej Polityki Rolnej, którego skutkiem jest i powinno być uczynienie tej polityki bardziej otwartą, wydajną, zdecentralizowaną, powiązaną z rynkiem i przyjazną konsumentowi i środowisku; wzywa do równoległej i ciągłej reformy Wspólnej Polityki Rybołówstwa, w tym do utworzenia Europejskiego Funduszu Rybołówstwa;

Lepiej funkcjonująca Europa - bliżej obywatela

34.   zachęca Komisję do przedstawienia innowacyjnych pomysłów na nadanie większego znaczenia idei europejskiego obywatelstwa tak, aby Europa przynosiła obywatelom widoczne korzyści w ich codziennym życiu;

35.   zachęca Komisję do przyspieszenia prac w obszarze lepszego stanowienia prawa w celu:

36.   uważa, że UE powinna skoncentrować się bardziej niż w przeszłości na skutecznym wdrożeniu istniejących przepisów; wzywa Komisję do podjęcia szybszych i spójniejszych działań zapewniających właściwą transpozycję i wdrożenie przepisów UE w Państwach Członkowskich wraz z bardziej aktywnym podejmowaniem kroków prawnych w przypadku poważnych uchybień;

37.   uważa, że perspektywy finansowe zaproponowane przez Komisję na okres po 2006 r. powinny uwzględniać wydarzenia od ostatniej wiosny, odzwierciedlać priorytety nowej Komisji (spójne z niniejszą rezolucją) oraz obowiązywać w okresie pokrywającym się z kadencjami Parlamentu i Komisji;

38.   podkreśla potrzebę kontynuowania przez Komisję wewnętrznej reformy w celu przekształcenia jej służb administracyjnych w międzynarodową służbę cywilną spełniającą światowe standardy, stosującą nowoczesne metody zarządzania i charakteryzującą się pełną otwartością i odpowiedzialnością za korzystanie z funduszy publicznych;

39.   domaga się, aby konkretne zobowiązania, poczynione przez kandydatów na komisarzy na przesłuchaniach w odniesieniu do potencjalnych konfliktów interesów, były respektowane i znalazły się w każdym nowym kodeksie postępowania, uzgodnionym przez Parlament i Komisję;

40.   podkreśla ważną rolę Komisji w informowaniu obywateli, dlaczego Europa jest ważna i do czego dąży; uważa, że Komisja powinna opracować w trybie pilnym odpowiednią strategię informacyjną i kampanię, która zaprezentuje obywatelom Europy nową Konstytucję w sposób możliwie jak najbardziej przejrzysty, zrozumiały i uczciwy;

o
o   o

41.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) Teksty przyjęte, P6_TA(2004)0064. (2) Teksty przyjęte, P6_TA(2004)0063.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie postępów Bułgarii na drodze ku akcesji (COM(2004)0657 – C6-0150/2004 – 2004/2183(INI))

P6_TA(2004)0110 A6-0065/2004

Parlament Europejski,

–   uwzględniając Okresowy Raport Komisji z roku 2004 na temat postępów Bułgarii na drodze do akcesji (SEC(2004)1199) i Dokument Strategiczny (COM(2004)0657 - C6-0150/2004),

–   uwzględniając wnioski Prezydencji ze spotkania Rady Europejskiej w Kopenhadze w dniach 12 i 13 grudnia 2002 r., Rady Europejskiej w Salonikach w dniach 19 i 20 czerwca 2003 r. i Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 12 i 13 grudnia 2003 r.,

–   uwzględniając swoje rezolucje od początku procesu akcesji,

–   uwzględniając art. 45 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych i opinię Komisji Budżetowej (A6-0065/2004),

A.   zważywszy, że Bułgaria jest częścią trwającego obecnie, nieodwracalnego procesu rozszerzenia,

B.   zważywszy, że proces akcesji musi opierać się na zasadzie indywidualnej oceny każdego kraju i data akcesji Bułgarii nie musi koniecznie zbiegać się z datą akcesji któregokolwiek z pozostałych krajów kandydackich, i z tego względu Bułgaria winna przystąpić do UE na podstawie indywidualnego traktatu akcesyjnego,

C.   zważywszy, że Bułgaria czyni stałe postępy na drodze do członkostwa Unii Europejskiej, zamknąwszy tymczasowo wszystkie 31 rozdziałów negocjacyjnych, i w związku z tym jest na dobrej drodze do przystąpienia do UE w styczniu 2007 r.,

1.   z zadowoleniem przyjmuje wnioski Komisji Europejskiej mówiące, że Bułgaria kontynuuje realizację politycznych kryteriów kopenhaskich, że struktura gospodarcza kraju i wyniki po raz kolejny znacznie się poprawiły, oraz że poziom dostosowania i wdrażania zobowiązań wskazuje na to, iż Bułgaria znajduje się na dobrej drodze, aby przystąpić do UE w przewidzianym terminie;

2.   zdecydowanie popiera trwającą reformę bułgarskiej administracji publicznej i zmiany w ustawie o Służbie Cywilnej wzmacniające zasadę oceny dokonań;

3.   z zadowoleniem wita przekazanie znacznie zwiększonych środków na reformę sądownictwa i wzywa do dalszych, zintensyfikowanych wysiłków, aby przeciwdziałać zorganizowanej przestępczości i korupcji, jak również handlowi ludźmi; wzywa władze bułgarskie do podjęcia skutecznych działań w celu zapobiegania nadużyciom w sprawowaniu uprawnień przez władze państwowe w odniesieniu do osób wjeżdżających lub przejeżdżających przez Bułgarię; wzywa Bułgarię do podjęcia wysiłków zmierzających do poprawy warunków dla osób przetrzymywanych w areszcie śledczym przez wprowadzenie odpowiedniego szkolenia dla funkcjonariuszy policji;

4.   wzywa Bułgarię do podjęcia dalszych, skutecznych wysiłków w celu zapobiegania handlu ludźmi, zwłaszcza kobietami i dziećmi, łącznie z utworzeniem rzetelnej bazy danych osób pokrzywdzonych i zaginionych oraz rzetelnego systemu ochrony świadków;

5.   wyraża uznanie dla wysiłków Bułgarii w celu rozwoju ram dla walki z problemami, na które napotykają mniejszości; wzywa Bułgarię, wspomaganą przez bardziej ukierunkowane działania Komisji Europejskiej, do podjęcia zdecydowanych środków, aby przyspieszyć integrację Romów w społeczeństwie, w szczególności poprzez oferowanie możliwości zdobycia wykształcenia i zatrudnienia, lepszą jakość życia, dostęp do opieki zdrowotnej i planowania rodziny, uwzględniając równocześnie potrzebę samoadaptacji Romów i konieczność przyjęcia odpowiedzialności we wszystkich tych sprawach;

6.   z zadowoleniem przyjmuje postępy uczynione w dziedzinie ochrony praw dziecka, ale wzywa do wyjaśnienia i wzmocnienia odpowiedzialności ministerialnej w ramach jednej, dysponującej odpowiednimi zasobami agencji, większej przejrzystości w międzynarodowym systemie adopcji i znacznej poprawy sytuacji dzieci w zakładach opieki i szkołach specjalnych; wzywa Bułgarię do zwrócenia szczególnej uwagi na sytuację osób umieszczonych przez władze publiczne w ośrodkach dla osób dorosłych z upośledzeniem umysłowym;

7.   popiera wnioski Komisji, że Bułgaria ma działającą w praktyce gospodarkę rynkową i wyraża uznanie dla Bułgarii w związku z dużym wzrostem PKB, znacznym zmniejszeniem stopnia bezrobocia i rekordowym poziomem bezpośrednich inwestycji zagranicznych, odnotowując jednak, że bezrobocie pozostaje nadal wysokie, wiele osób wciąż nie widzi poprawy ich sytuacji gospodarczej, a emigracja wysoko wykwalifikowanych pracowników łącznie z niską mobilnością miejscowej siły roboczej, powoduje niedostatki w niektórych kluczowych sektorach;

8.   wyraża uznanie dla Bułgarii w związku ze zwiększającymi się możliwościami administracji do wdrożenia acquis i zauważa, że prowadzi to do wczesnego wypełnienia wymaganej transpozycji prawa wspólnotowego;

9.   podkreśla, że kwota całkowitej przedakcesyjnej pomocy finansowej dla Bułgarii w latach 2000 - 2004 wynosi około 178 milionów euro rocznie z Phare, 57,6 miliona euro z SAPARD i między 93 a 127 milionów euro z ISPA; popiera decyzję o przyznaniu dodatkowych funduszy z Phare w wysokości 550 milionów euro na okres 2000 - 2009 na potrzeby zmiany elektrowni jądrowej w Kozłoduju;

10.   wzywa Komisję do poprawy zarządzania i przeznaczania funduszy Wspólnoty na określone cele tak, aby wydajność środków była maksymalna;

11.   zapewnia Bułgarię, że Parlament Europejski będzie nadal monitorował dalsze postępy Bułgarii w przygotowaniach do akcesji;

12.   wzywa Radę i Komisję do wynagrodzenia postępów i osiągnięć Bułgarii w ramach przygotowań, przez zastosowanie zasady "własnych zasług" i zawarcie Traktatu Akcesyjnego najwcześniej, jak to możliwe w roku 2005, najlepiej wczesną wiosną, co umożliwi terminową ratyfikację i przystąpienie w dniu 1 stycznia 2007 r.;

13.   wzywa Radę i Komisję po zawarciu Traktatu Akcesyjnego do zbadania możliwości zwię kszenia przedakcesyjnej pomocy finansowej;

14.   wyraża poważne zaniepokojenie losem bułgarskich i palestyńskich pracowników medycznych, którzy zostali aresztowani w 1999 r. jako podejrzani w sprawie karnej i skazanych na karę śmierci 6 maja 2004 r.; w toku procesu apelacyjnego ufa, że Libia po ponownym rozważeniu istniejących dowodów uzna, że w interesie sprawiedliwości leżałoby ich możliwie najszybsze zwolnienie;

15.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, a także rządowi i parlamentowi Bułgarii.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie postępów osiągniętych przez Rumunię na drodze do przystąpienia do Unii Europejskiej (COM(2004)0657 – C6-0151/2004 – 2004/2184(INI))

P6_TA(2004)0111 A6-0061/2004

Parlament Europejski,

–   uwzględniając Okresowy Raport Komisji z 2004 r. w sprawie postępów osiągniętych przez Rumunię na drodze do przystąpienia i dokument strategiczny Komisji w sprawie postępów osiągniętych w procesie rozszerzenia (COM(2004)0657 - C6-0151/2004),

–   uwzględniając Konkluzje Prezydencji z Rady Europejskiej w Kopenhadze w dniach 12-13 grudnia 2002 r. i Konkluzje Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 12 i 13 grudnia 2003 r.,

–   uwzględniając wszystkie swoje rezolucje przyjęte od początku procesu rozszerzenia,

–   uwzględniając art. 45 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinię Komisji Budżetowej (A6-0061/2004),

A.   mając na uwadze, że Rumunia podjęła znaczne wysiłki na drodze do przystąpienia do Unii Europejskiej,

B.   mając na uwadze, że ocena Rumunii opiera się na ścisłym przestrzeganiu kryteriów kopenhaskich i Konkluzjach Prezydencji z Rady Europejskiej w Helsinkach w dniach 10-11 grudnia 1999 r. oraz na zasadzie zróżnicowanego podejścia,

C.   mając na uwadze, że niezbędne są dodatkowe wysiłki, w szczególności w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych w odniesieniu do walki z korupcją, zorganizowaną przestępczością i kontrolą granic, w dziedzinie konkurencji w odniesieniu do pomocy państwa, jak również w dziedzinie ochrony środowiska w zakresie wydawania przepisów we wszystkich sektorach i dostosowania prawodawstwa horyzontalnego,

Sytuacja polityczna i kryteria

1.   przyznaje, że zgodnie z wnioskami zawartymi w raporcie Komisji Rumunia nadal wypełnia kryteria polityczne z Kopenhagi oraz wzmocniła stabilność swoich instytucji gwarantując demokrację, nadrzędność prawa, prawa człowieka oraz przestrzeganie ochrony mniejszości obejmujących zarówno Węgrów, jak i Romów, choć nadal istnieje potrzeba prowadzenia dalszych reform w dziedzinie sprawiedliwości i administracji publicznej, jak również zwiększenia wysiłków w zakresie zwalczania korupcji;

2.   pochwala postępy Rumunii osiągnięte na drodze reform administracji i sądownictwa oraz wdrożenia strategii reformy administracji publicznej, która była niezbędna do przeprowadzenia decentralizacji i dekoncentracji służby publicznej oraz do koordynowania polityk; jest pewien, że Rumunia dostrzega wagę dalszego priorytetowego prowadzenia reform administracji i sądownictwa oraz że podejmowane będą znaczące wysiłki w kierunku systematycznego wdrażania tych reform;

3.   zachęca Rumunię do szybkiej i priorytetowej realizacji reformy służby publicznej, co jest nieodzownym warunkiem udanej integracji Rumunii z Unią; zaleca, aby ze szczególną uwagą podejść do realizacji postanowień strategii reformy administracji publicznej z maja 2004 r., kładąc szczególny nacisk na odpowiednie wynagradzanie urzędników publicznych, na awanse według kryterium kompetencji i na otwarte konkursy oraz na poprawę w zakresie zarządzania i szkoleń; z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie w lutym 2004 r. Kodeksu Etyki dla Urzędników Służby Publicznej;

4.   z zadowoleniem przyjmuje podejmowane przez Rumunię wysiłki w dziedzinie decentralizacji i samorządu lokalnego, a w szczególności strategię z maja 2004 r.; wyraża jednak zaniepokojenie, gdyż Rumunia musi jeszcze rozwiązać problemy w tym obszarze wskazane w raporcie Komisji z 2003 r.; podkreśla znaczenie wzmocnienia zdolności administracyjnych i zarządzania finansowego na szczeblu lokalnym, przy jednoczesnym zagwarantowaniu samorządowi lokalnemu wystarczających przychodów oraz zasobów ludzkich i materialnych;

5.   przyznaje, że zgodnie z wnioskiem Parlamentu, rozporządzenia nadzwyczajne są stosowane tylko w "wyjątkowych okolicznościach" przewidzianych w konstytucji rumuńskiej, jednak wyraża żal, że w rzeczywistości zakres korzystania z tego typu praktyk nie uległ zmniejszeniu; ponawia swoje wezwanie skierowane do rządu rumuńskiego, aby powstrzymał się od uciekania się do rozporządzeń nadzwyczajnych i stosował normalne procedury legislacyjne; wzywa do określenia w sposób jaśniejszy i wyraźniejszy, co oznaczają "wyjątkowe okoliczności" w kontekście rozporządzeń nadzwyczajnych;

6.   pochwala dokonaną przez Rumunię rewizję jej konstytucji przeprowadzoną w październiku 2003 r., która przyczyniła się do racjonalizacji procesu parlamentarnego, nadając obydwu izbom priorytetową kompetencję w odniesieniu do różnych rodzajów aktów prawnych; uważa, że należy kontynuować wysiłki na rzecz poprawy procesu opracowywania polityk i procesu legislacyjnego;

7.   zachęca Rumunię, w szczególności organy sądownicze, do pełnego wdrożenia ustaw związanych z wolnością informacji; zachęca rząd i Parlament Rumunii do ułatwienia kontroli ich prac przez środki masowego przekazu poprzez zwiększenie przejrzystości procesu legislacyjnego;

8.   uważa, że sytuacja prawna dziennikarzy uległa poprawie w zakresie wolności wypowiedzi, lecz wyraża zaniepokojenie wzrostem liczby przypadków agresji fizycznej wobec dziennikarzy śledczych i wzywa do podjęcia wysiłków w celu wyjaśnienia tych przypadków; jest również zaniepokojony niepewną sytuacją ekonomiczną wielu organizacji działających w dziedzinie mediów, która daje władzom możliwość wywierania nacisku; uważa, że potrzebne są dalsze wysiłki, aby zagwarantować pełną realizację wolności wypowiedzi;

9.   zachęca Rumunię do intensyfikacji strategii i planu działania przyjętego przez rząd rumuński w celu udanego przeprowadzenia reformy systemu sądownictwa poprzez skoncentrowanie się na konkretnym wdrożeniu przyjętych ustaw; w tym celu zachęca Rumunię do szybkiego przeznaczenia dostatecznych zasobów ludzkich i finansowych, aby zagwarantować skuteczność tych działań;

10.   z zadowoleniem przyjmuje podjęte dotąd działania zmierzające do rozdziału władzy wykonawczej od władzy sądowniczej, takie jak eliminacja uprawnień Ministra Sprawiedliwości w zakresie mianowania lub awansowania sędziów; wyraża poważne zaniepokojenie wnioskami Komisji, według których oficjalne badania potwierdziły, że władza wykonawcza nadal wywiera wpływ na wyniki postępowań sądowych; ponawia swój wniosek o wzmocnienie niezawisłości i profesjonalizmu wymiaru sprawiedliwości; wzywa Rumunię do stworzenia klimatu bardziej sprzyjającego sprawowaniu władzy sądowniczej poprzez zwiększenie liczby sędziów i zapewnienie im większych możliwości kształcenia ustawicznego, także w drodze wprowadzenia najlepszych praktyk stosowanych w krajach UE; wzywa Rumunię do zastosowania wszystkich zaleceń okresowego raportu Komisji w tej dziedzinie dla zapewnienia prawdziwych rządów prawa;

11.   nakłania Rumunię do dokonania znaczących postępów w dziedzinie decentralizacji i samorządu lokalnego poprzez zapewnienie władzom lokalnym większych i wystarczających zasobów finansowych i ludzkich, poprzez unowocześnienie metod pracy, poprzez podwyższenie płac oraz poprzez zapewnienie skutecznych szkoleń;

12.   pochwala przyjęcie przez rząd trzech ustaw w sprawie Najwyższej Rady Sędziowskiej, organizacji systemu sądownictwa i statusu funkcjonariuszy wymiaru sprawiedliwości; zachęca administrację do rozpoczęcia faktycznego stosowania wymienionych ustaw, które weszły w życie w dniu 30 września 2004 r. i mają na celu znaczną poprawę niezawisłości i skuteczności systemu sądownictwa;

13.   zaniepokojony jest faktem, iż, pomimo niepokoju wyrażonego przez Komisję co do ustawodawstwa dotyczącego wolności stowarzyszeń, rejestrowanie alternatywnych organizacji politycznych reprezentujących mniejszości narodowe napotyka na znaczące przeszkody administracyjne, uniemożliwiające im uczestniczenie w wyborach;

14.   stwierdza, że źródłem poważnego zaniepokojenia pozostaje korupcja; w tym kontekście jest zaniepokojony dokonaną przez Komisję oceną, iż w Rumunii korupcja, a zwłaszcza korupcja na wysokim szczeblu, jest w niskim zakresie skutecznie ścigana; wzywa rząd rumuński do podwojenia wysiłków w zakresie walki z korupcją, a zwłaszcza z korupcją na wysokim szczeblu; wzywa Rumunię do podjęcia dalszych wysiłków w celu przekazania większych uprawnień Krajowemu Urzędowi do Zwalczania Korupcji oraz zapewnienia jego niezależności i skuteczności; z zadowoleniem przyjmuje pozytywną reakcję Rumunii na sformułowane przez Parlament Europejski wezwanie do zwiększenia obsady personalnej Krajowego Urzędu do Zwalczania Korupcji oraz jej dotychczasowy konstruktywny udział w Grupie Państw Przeciwko Korupcji Rady Europy (GRECO) i nakłania ją do podjęcia dalszych kroków w tym kierunku;

15.   wzywa Rumunię, jako kraj pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia ofiar handlu ludźmi, do podjęcia konkretnych działań prawnych na rzecz walki z tym procederem, takich jak ściślejsza współpraca pomiędzy odpowiednimi władzami rumuńskimi (straż graniczna, policja krajowa, prokuratura, wydział ds. cudzoziemców, krajowy urząd ds. uchodźców itp.) a ich odpowiednikami w krajach sąsiadujących, oraz do przedstawienia rzetelnych danych w ujęciu rocznym, które umożliwiłyby śledzenie postępów w tej dziedzinie;

16.   pochwala Rumunię za jej plan działania z czerwca 2004 r. dotyczący przyjęcia kryteriów z Schengen i wzywa Rumunię do jego szybkiego i pełnego wdrożenia w celu przyspieszenia procesu modernizacji sprzętu, infrastruktury i zasobów ludzkich oraz do poprawy kontroli i nadzoru na granicach z Ukrainą i Mołdową oraz na granicy na Morzu Czarnym;

17.   pochwala reakcję Rumunii na apele międzynarodowe i wnioski Parlamentu, polegającą na wprowadzeniu krajowych norm w dziedzinie ochrony dzieci i ścisłych zasad adopcji międzynarodowej; uważa, że właściwe stosowanie tych nowych ram prawnych powinno przyczynić się do dalszej poprawy ochrony praw dziecka; przypomina, że nadal trzeba zajmować się przypadkami rodzin objętych moratorium i z tego powodu popiera zamiar stworzenia w niedalekiej przyszłości międzynarodowej komisji do zbadania tych przypadków;

18.   wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na dzieci i ludzi młodych opuszczających ośrodki opieki, którzy potrzebują ponownej integracji i wsparcia ze strony społeczności, jak również ochrony przed wykorzystaniem;

19.   pochwala dostosowanie ustawodawstwa rumuńskiego do praktyki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w odniesieniu do przeciwdziałania złemu traktowaniu osób przebywających w areszcie, lecz wyraża zaniepokojenie nadal sygnalizowanymi przypadkami złego traktowania na posterunkach policji, w więzieniach i szpitalach psychiatrycznych; wzywa władze rumuńskie do skutecznego ścigania wszelkich nadużyć oraz wymierzenia sprawiedliwości osobom winnym naruszania praw człowieka;

20.   uważa, że strategia na rzecz Romów, która wyraźnie ma na celu zwalczanie dyskryminacji, jest niewątpliwie wdrażana, lecz wyraża zaniepokojenie opinią Komisji, że przemoc i faktyczna dyskryminacja mniejszości romskiej, także w instytucjach państwowych, są wciąż bardzo rozpowszechnione; nakłania rząd rumuński, aby nadal rozszerzał działania w tej dziedzinie i aby pierwszoplanowo traktował edukację i budowanie potencjału obok specjalnych działań w celu zwalczania dyskryminacji; z zadowoleniem przyjmuje niedawne utworzenie Krajowej Agencji ds. Romów;

21.   wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że osoby upośledzone psychicznie są zatrzymywane w szpitalach psychiatrycznych na podstawie arbitralnych decyzji, jak również nieodpowiednimi warunkami i brakiem właściwej opieki w wielu szpitalach psychiatrycznych i innych ośrodkach dla osób upośledzonych psychicznie; wzywa Rumunię do zajęcia się tą kwestią w trybie pilnym i do zapewnienia, by szpitale i inne ośrodki dysponowały odpowiednimi środkami na leczenie i stworzenie warunków bytowych;

Kryteria gospodarcze

22.   pochwala Rumunię w związku z wnioskami raportu Komisji, zgodnie z którymi Rumunia spełnia kryteria funkcjonującej gospodarki rynkowej i w sposób zdecydowany wprowadziła w życie program reform strukturalnych, który powinien pozwolić jej na stawienie czoła presji konkurencyjnej i siłom rynkowym wewnątrz Unii;

23.   wzywa Rumunię do wprowadzenia udoskonaleń w celu wsparcia stabilności makroekonomicznej i pogłębienia reform strukturalnych; wskazuje, że dla dalszego ograniczenia deficytu sektora publicznego konieczne jest zapewnienie dyscypliny finansowej, ciągłego dostosowywania cen energii w oparciu o pokrycie kosztów oraz poprawy wyników finansowych przedsiębiorstw publicznych;

24.   zachęca rząd do zakończenia procesu prywatyzacji, do uregulowania sporów powstałych w wyniku tego procesu i do szybkiego zamknięcia nierentownych przedsiębiorstw; uważa, że należy poczynić postępy w zakresie funkcjonowania systemu sądownictwa i administracji publicznej w celu zapewnienia spójnego i przewidywalnego stosowania prawa i stworzenia przychylnego klimatu dla przedsiębiorczości i inwestycji zagranicznych;

25.   przypomina, że niezwykle poważnym problemem w Rumunii pozostaje ubóstwo pomimo niewielkiego spadku wskaźników dotyczących tego zjawiska w latach 2003 i 2004; z zadowoleniem przyjmuje prace rządu rumuńskiego, który z walki z marginalizacją społeczną i ubóstwem uczynił jeden ze swoich priorytetów i poczynił postępy w zakresie identyfikacji podstawowych wyzwań, to jest dzieci opuszczających placówki publiczne, młodzieży, która nie może wejść na rynek pracy, rodzin rolników, emerytów, bezdomnych i Romów oraz zachęca go do poszukiwania najodpowiedniejszych rozwiązań politycznych; z zadowoleniem przyjmuje stworzenie ram prawnych regulujących przyznawanie pomocy społecznej i próby włączenia organizacji pozarządowych w dystrybucję tej pomocy; zachęca władze rumuńskie do dalszego opracowywania statystyk dotyczących ubóstwa i sfinalizowania memorandum w sprawie integracji społecznej, realizowanego wraz z Komisją;

26.   pochwala przyjęcie przez Rumunię znacznego pakietu aktów prawnych w sprawie ochrony społecznej, zwiększenie wydatków publicznych w tej dziedzinie i przyjęcie programu społecznego na lata 2003 i 2004, zmierzającego do zwiększania solidarności; równocześnie podkreśla, że Rumunia powinna podjąć bardziej zdecydowane niż dotychczas działania w celu umożliwiania tworzenia nowych firm w kraju jako podstaw przyszłego dobrobytu oraz nakłania Rumunię do kontynuowania reformy systemu ochrony społecznej; w szczególności w odniesieniu do poprawy usług medycznych, włączając w to szeroko zakrojoną reformę lecznictwa w zakresie chorób umysłowych i zapewnienie integracji społecznej osób niepełnosprawnych;

Kryteria związane z dorobkiem prawnym

27.   uważa, że Rumunia osiągnęła zadowalający poziom dostosowania w większości dziedzin oraz, że jeżeli utrzyma jego obecne tempo i wywiąże się ze swoich zobowiązań, znajdzie się na dobrej drodze ku zakończeniu wymaganej transpozycji legislacyjnej przed przewidywaną datą przystąpienia;

28.   wspiera Rumunię w wysiłkach na rzecz wzmocnienia sprawnej administracji w większości dziedzin z zakresu dorobku prawnego; podtrzymuje stanowisko, że sama poprawa w zakresie legislacji i przyjęcie planów działania nie są wystarczające; że należy kontynuować wysiłki wdrożeniowe we wszystkich dziedzinach; należy podjąć specjalne środki kontroli i stosowania prawa oraz przedłożyć doroczne szczegółowe dane pozwalające na ocenę postępów w ich stosowania;

29.   zachęca Rumunię do energicznego zajęcia się zagadnieniami wciąż wymagającymi transpozycji w dziedzinie swobodnego przepływu towarów, swobodnego przepływu kapitału, ceł i kontroli finansowej;

30.   zachęca Rumunię do znacznego przyspieszenia wdrażania aktów prawnych we wszystkich sektorach związanych ze środowiskiem naturalnym; wzywa Rumunię, aby poprawiła dostosowanie prawodawstwa horyzontalnego w dziedzinie środowiska naturalnego, w szczególności w sektorze jakości powietrza, gospodarki odpadami, jakości wody i ochrony przyrody oraz w kilku innych sektorach;

31.   popiera ambicje rządu rumuńskiego w zakresie rozwoju delty Dunaju jako obszaru objętego programem "Natura-2000" i wzywa Komisję do wsparcia tych działań jako działania transgranicznego obejmującego Ukrainę oraz do podjęcia mediacji w trwającym konflikcie interesów, który w przeciwnym razie może stanąć na przeszkodzie pełnej ochronie tej ważnej europejskiej strefy przyrodniczej;

32.   uważa, że w odniesieniu do pomocy udzielanej przez państwo, bilans władz rumuńskich w zakresie stosowania prawa musi ulec znaczącej poprawie;

33.   nakłania Rumunię do zagwarantowania przestrzegania wysokich standardów zamówień publicznych i zasad organizacji przetargów, zgodnie z dorobkiem prawnym Wspólnoty;

34.   ogólnie uważa, że sprawność administracyjna i wdrożeniowa agencji zarządzających funduszami europejskimi powinny zostać zdecydowanie zwiększone; uważa, że w odniesieniu do rolnictwa Rumunia nadal musi zwiększać sprawność administracyjną i wdrożeniową agencji SAPARD;

35.   wzywa Rumunię, aby w dziedzinie polityki społecznej i zatrudnienia czuwała nad tym, by inspekcja pracy posiadała środki wystarczające do zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy; ponadto zachęca do skoncentrowania się na poprawie klimatu dla biznesu;

36.   nakłania rząd rumuński do poprawy warunków wdrożenia Europejskiego Funduszu Socjalnego, a tym samym również potencjału w zakresie przyjmowania funduszy przeznaczonych na działania w zakresie strategii zatrudnienia;

37.   zauważa, że dostosowanie legislacji rumuńskiej do dorobku prawnego Wspólnoty jest stosunkowo zadowalające w obszarach energii, przemysłu, badań naukowych i telekomunikacji; niemniej jednak, zachęca rząd rumuński, aby poświęcił najwyższą uwagę wdrożeniu legislacji w dziedzinie polityki przemysłowej ze względu na słabości strukturalne tego sektora, które ograniczają zdolność jej stosowania; uważa, że pilnie potrzebne są również środki zmierzające do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii, ponieważ głównymi wyzwaniami pozostają nadal likwidacja niewydajnych systemów ogrzewania i kwestia nierentownych kopalń, wymagające podjęcia środków socjalnych pozwalających sprostać trudnościom społecznym na rynku pracy, oraz że należy dokonać rewizji strategii liberalizacji sektora telekomunikacji;

38.   zaznacza, że całkowita finansowa pomoc przedakcesyjna dla Rumunii w roku 2004 wyniosła w przybliżeniu 825 mln euro, w tym 405,3 mln w ramach narodowego programu PHARE, 158,7 mln euro w ramach programu SAPARD i od 289 do 343 mln euro w ramach programu ISPA; a więc całkowita wysokość pomocy wyniosła ok. 1,4 % rumuńskiego PKB;

39.   zachęca Rumunię do kontynuowania wysiłków w zakresie polityki regionalnej i koordynacji instrumentów strukturalnych, aby jej sprawność administracyjna mogła osiągnąć poziom, który pozwoliłby na pełne wykorzystywanie instrumentów strukturalnych;

40.   zachęca Rumunię do poświęcenia najwyższej uwagi zastosowaniu legislacji w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych oraz, w związku z tym, do wzmocnienia odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa agencji i instytucji cierpiących na braki kadrowe i niewystarczające wyszkolenie; a w szczególności zachęca do przyspieszenia procesu zwrotu własności oraz przyjęcia przepisów dotyczących zwrotu dóbr kościelnych;

41.   wyraża głębokie zaniepokojenie długimi okresami przejściowymi przyjętymi w odniesieniu do rozdziału dotyczącego ochrony środowiska, w szczególności w odniesieniu do kopalni Rosia Montana, która stwarza poważne zagrożenie dla środowiska w całym regionie;

Wnioski

42.   wyraża ufność i wiarę w możliwość szybkiego i satysfakcjonującego zakończenia negocjacji do końca 2004 r. w celu jak najszybszego podpisania traktatu o przystąpieniu w 2005 r. i jego wejścia w życie w dniu 1 stycznia 2007 r., o ile Rumunia, Rada i Komisja włożą w to odpowiedni wysiłek;

43.   przypomina, że Rumunia będzie podlegała tym samym przepisom co Bułgaria i nowe Państwa Członkowskie, dlatego też będą mogły zostać w stosunku do niej zastosowane szczególne klauzule ochronne w przypadku poważnych naruszeń (zgodnie z art. 37, 38 i 39 Aktu o Przystąpieniu);

44.   zwraca uwagę Rumunii na fakt, że, podobnie jak w przypadku Bułgarii, może zostać zastosowany w stosunku do niej szczególny mechanizm ochronny umożliwiający Komisji zalecenie Radzie, stanowiącej jednomyślnie, opóźnienia przystąpienia o jeden rok, jeżeli uzna, że istnieje poważne ryzyko niewypełnienia przez Rumunię zobowiązań wynikających z przystąpienia, w szczególności w dziedzinie wdrożenia dorobku prawnego i przestrzegania kryteriów politycznych z Kopenhagi; przystąpienie Rumunii powinno zależeć od jej własnych osiągnięć i wyników;

45.   przeprowadzi uważną kontrolę rozwoju sytuacji w okresie od podpisania traktatu o przystąpieniu do rzeczywistego przystąpienia; w tym kontekście wzywa Komisję, aby dalej regularnie informowała Parlament za pośrednictwem jego Komisji Spraw Zagranicznych;

46.   zachęca zatem Rumunię do wykazania się rzetelnością i wytrwałością w realizowaniu wszelkich zobowiązań podjętych podczas negocjacji; dopilnuje, aby Komisja wdrożyła stały mechanizm nadzoru i pomocy, który mógłby wesprzeć Rumunię na tej drodze;

o
o   o

47.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, jak również rządowi i parlamentowi Rumunii.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Zimbabwe

P6_TA(2004)0112 RC-B6-0212/2004

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji w Zimbabwe, w tym ostatnią z dnia 15 stycznia 2004 r.(1),

–   uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

A.   zważywszy, że 75% ludności Zimbabwe, około 9 milionów osób, żyje obecnie poniżej granicy ubóstwa, a Światowy Program Żywności był w stanie zapewnić w grudniu 2004 r. żywność tylko dla 1,6 miliona osób, z powodu przeszkód ze strony reżimu Mugabe,

B.   zważywszy, że reżim Mugabe nasila represje polityczne wykorzystując ustawę o porządku publicznym i bezpieczeństwie oraz inne podobne środki, a także poprzez dodatkowe represyjne prawodawstwo, takie jak ustawa o organizacjach pozarządowych, który narusza podstawowe prawa człowieka, jak np. swoboda zrzeszania się,

C.   mając na uwadze, że sprawą szczególnej troski wymagającą i niezwłocznego działania jest przypadek opozycyjnego posła Roya Bennetta, który w okresie pięciu lat od czasu jego wyboru był obiektem bezwzględnej kampanii prześladowań ze strony reżimu Mugabe; zważywszy, że poseł Roy Bennett skazany został w dniu 28 października 2004 r. na dwanaście miesięcy więzienia i ciężkie roboty na podstawie fałszywych zarzutów oraz przetrzymywany jest obecnie w przerażających warunkach w Mutoko,

D.   mając na uwadze, że wybory powszechne zostały zaplanowane w Zimbabwe na marzec 2005 r., lecz zważywszy, że reżimowy projekt ustawy o komisji wyborczej Zimbabwe oraz projekt prawa wyborczego Zimbabwe nie odpowiada standardom Wspólnoty do Spraw Rozwoju Południowej Afryki (SADC) dotyczących wolnych i uczciwych wyborów,

E.   mając na uwadze fakt, iż główna partia opozycyjna, Ruch na Rzecz Demokratycznych Zmian (MDC) ma niechętny stosunek do swego uczestnictwa w wyborach w marcu 2005 r., dopóki nie zostaną zagwarantowane podstawowe warunki dla zapewnienia wolnych i uczciwych wyborów,

F.   zważywszy, że przywódca MDC Morgan Tsvangirai, który był obiektem systematycznego zastraszania przez władze Zimbabwe, był nadal prześladowany po powrocie do Zimbabwe z jego wizyty w Parlamencie Europejskim oraz stolicach europejskich i afrykańskich,

G.   mając na uwadze, iż w łonie Afrykańskiej Unii Narodowej Zimbabwe - Frontu Patriotycznego (Zanu-PF) - partii rządzącej w Zimbabwe, ujawniły się ostatnio głębokie rozłamy,

1.   nalega, aby zaprzestano jakiejkolwiek ingerencji politycznej w rozdzielanie żywności pochodzącej z międzynarodowej pomocy, dla uniemożliwienia rządowi Zanu-PF wykorzystywania pomocy żywnościowej jako broni politycznej;

2.   nalega na konieczność uchylenia represyjnego prawodawstwa, takiego jak ustawa o porządku publicznym i bezpieczeństwie i na przeprowadzenie przyszłych wyborów w Zimbabwe zgodnie z zasadami oraz wytycznymi SADC regulującymi demokratyczne wybory, łącznie z tymi, które zostały uzgodnione na Mauritiusie w dniu 17 sierpnia 2004 r., przewidującymi swobodny dostęp międzynarodowych obserwatorów i zaprzestanie zastraszania zwolenników opozycji;

3.   żąda natychmiastowego uwolnienia posła Roya Bennetta i przerwania wszelkich aktów przemocy i zastraszania w stosunku do jego rodziny i pracowników;

4.   wzywa sąsiadów Zimbabwe, a w szczególności prezydenta Republiki Południowej Afryki Thabo Mbeki, który ostatnio zwrócił się do Parlamentu Europejskiego, do zobowiązania się w imieniu ludności Zimbabwe do doprowadzenia do zmian na lepsze i zapewnienia, że rząd Zimbabwe będzie w pełni współpracował z SADC oraz szeroko zakrojoną wspólnotą międzynarodową, by zagwarantować wolne i uczciwe wybory oraz zapewnić w odpowiednim czasie silną międzynarodową obecność kontrolną;

5.   przyjmuje z zadowoleniem kroki podjęte przez Komisję Praw Człowieka Unii Afrykańskiej w celu informowania o nadużyciach w Zimbabwe i podkreśla, iż Unia Afrykańska musi kontynuować monitorowanie, a także reagować w odniesieniu do praw człowieka, praw obywatelskich oraz sytuacji politycznej w Zimbabwe oraz kontynuować ów proces obserwacji w całej Afryce;

6.   ponownie zwraca się do Rady i Komisji o uzupełnienie luk w docelowych sankcjach UE skierowanych przeciwko reżimowi Mugabe i o czuwanie nad rygorystycznym egzekwowaniem tych sankcji; domaga się również, by Rada i Komisja udzieliły maksymalnego wsparcia międzynarodowym wysiłkom w celu zapewnienia wolnych i uczciwych wyborów w Zimbabwe, a w szczególności wsparcia dla lokalnych, regionalnych i międzynarodowych misji obserwacyjnych;

7.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom Państw Członkowskich, rządowi i parlamentowi Zimbabwe, rządowi i parlamentowi Republiki Południowej Afryki, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Przewodniczącym Komisji i Rady Wykonawczej Unii Afrykańskiej oraz Sekretarzowi Generalnemu SADC.

(1) Teksty przyjęte, P5_TA(2004)0033.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga

P6_TA(2004)0113 RC-B6-0218/2004

Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

A.   mając na uwadze uroczyste zobowiązania podjęte podczas Konferencji ONZ na temat regionu Wielkich Jezior Afrykańskich w Dar es Salaam w obecności szesnastu szefów państw afrykańskich,

B.   mając na uwadze, iż w niecały tydzień po zakończeniu wspomnianej Konferencji, oddziały rwandyjskie weszły po raz trzeci w przeciągu dziesięciu lat na terytorium Demokratycznej Republiki Konga (DRK),

C.   mając na uwadze, iż na skutek wznowienie waśni ludność cywilna ze wschodniej części DRK staje się każdego dnia ofiarą zbrodni wojennych i poważnych przypadków łamania praw człowieka, co sprawia, iż Parlament poruszony jest przemocą seksualną i gwałtami używanymi jako broń wojenna przeciwko kobietom kongijskim oraz faktem, iż większość ofiar nie ma dostępu do pomocy lekarskiej, czego wymaga ich stan,

D.   będąc poruszonym informacjami o gwałtach, pedofilii i innych aktach przemocy dokonywanych przez niektórych członków personelu wojskowego i cywilnego Misji ONZ w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) na ludności cywilnej,

E.   mając na uwadze, iż DRK usiłuje odbudować się po niszczącym, sześcioletnim konflikcie, który spowodował śmierć ponad trzech milionów osób i w dalszym ciągu destabilizuje środkową Afrykę powodując ogromne cierpienia ludności cywilnej tego kraju,

F.   mając na uwadze, iż DRK przechodzi nadzwyczaj delikatną fazę transformacji z trudnym zadaniem utworzenia wiarygodnych instytucji, oraz podkreślając, że potrzebna jest współpraca wszystkich zainteresowanych stron, aby transformacja ta zakończyła się pozytywnie,

G.   mając na uwadze, iż obecność rwandyjskich sił zbrojnych, zależnych od władz, które utraciły władzę w 1994 r., od dziesięciu lat służy jako pretekst dla obecności w DRK wojsk pod zwierzchnictwem obecnych władz rwandyjskich,

H.   mając na uwadze, iż potrzeba podjęcia działań przeciwko członkom Interahamwe (milicja hutu) i byłym członkom FAR (armia rwandyjska) została niedoceniona przez wspólnotę międzynarodową,

I.   mając na uwadze, iż sprawozdanie komisji śledczej ONZ z sierpnia 2004 r. podkreśla rolę Rwandy w udzielaniu wsparcia i uzbrajaniu sił rebelianckich walczących przeciwko rządowi DRK, szczególnie sił, które w czerwcu 2004 r. zajęły miasto Bukawu, a także w składowaniu broni w Kiwu przez siły rwandyjskie,

J.   mając na uwadze, iż w sierpniu 2003 r. ONZ oszacowało, iż 3,4 mln Kongijczyków zostało przesiedlonych wewnątrz kraju w wyniku konfliktu zbrojnego, większość we wschodniej DRK,

K.   mając na uwadze wyrażony przez Unię Afrykańską zamiar bardziej aktywnego uczestniczenia w rozbrojeniu nielegalnych grup zbrojnych, szczególnie rwandyjskich, przebywających we wschodniej części DRK,

L.   mając na uwadze, iż, zgodnie z raportem Rady Bezpieczeństwa ONZ, nielegalna broń w dalszym ciągu napływa do DRK z zagranicy,

M.   mając na uwadze, iż obecnie, bardziej niż kiedykolwiek, niezbędne jest rozbrojenie grup zbrojnych znajdujących się na terytorium DRK, zgodnie z postanowieniami porozumień z Lusaki z 1999 r. i z Pretorii z 2002 r.,

N.   mając na uwadze, iż w okręgu Ituri i w prowincjach Północne i Południowe Kiwu nie został jeszcze przywrócony pokój, a przedłużające się, bezprawne wykorzystywanie zasobów naturalnych nadal podsyca konflikt,

1.   potępia jednostronne działania wojskowe Rwandy i zwraca się o natychmiastowe i bezwarunkowe wycofanie wojsk z terytorium Konga;

2.   uważa, iż te jednostronne działania te mogą mieć poważne skutki dla procesu pokojowego i stabilności w regionie Wielkich Jezior; podkreśla, iż wszystkie zobowiązania muszą być przestrzegane;

3.   wzywa rząd rwandyjski o poszanowanie nienaruszalności terytorialnej DRK; zaś wszystkie strony konfliktu do poszanowania i zastosowania się do porozumień pokojowych z 2003 r. oraz rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ;

4.   podkreśla, iż podczas Międzynarodowej Konferencji w sprawie Pokoju i Bezpieczeństwa w regionie Wielkich Jezior, jaka odbyła się dniu 20 listopada 2004 roku w Dar es Salaam w Tanzanii, szefowie państw sami zobowiązali się do zakończenia konfliktu w regionie;

5.   surowo potępia liczne akty przemocy seksualnej i gwałty, jakich na terytorium DRK dopuściły się grupy zbrojne, a także niektórzy członkowie personelu wojskowego i cywilnego MONUC;

6.   wzywa rząd DRK do pilnego wprowadzenia programu medycznego na rzecz ofiar przemocy seksualnej we wschodniej części DRK;

7.   wzywa rząd DRK, w związku z przywracaniem praworządności, do postawienia przed obliczem sprawiedliwości wszystkich osób odpowiedzialnych za akty przemocy;

8.   z zadowoleniem przyjmuje decyzję ONZ o przeprowadzeniu śledztwa w sprawie zarzutów dokonania aktów przemocy seksualnej wobec kobiet i, w oczekiwaniu na wyniki śledztwa, wzywa do zawieszenie w obowiązkach osób zamieszanych we wspomniane akty;

9.   zwraca się do Rady o podjęcie wszelkich niezbędnych środków w celu wsparcia Unii Afrykańskiej w zorganizowaniu, wraz z MONUC i rozbrojenia, pod mandatem ONZ, nielegalnych grup zbrojnych przebywających na terytorium DRK, w szczególności grup wywodzących się z byłych władz rwandyjskich (Interahamwe i ex-FAR);

10.   wyraża nadzieję, że siły zbrojne Państw Członkowskich Unii Europejskiej wezmą czynny udział w tworzeniu sił pokojowych Unii Afrykańskiej oraz zjednoczonej, narodowej armii Konga;

11.   usilnie zwraca się do Rady o pilne rozpatrzenie możliwości wysłania nowej misji Unii Europejskiej do DRK, opartej na modelu operacji ARTEMIS, w celu zwiększenia bezpieczeństwa na wschodzie kraju, w szczególności w strefie granicznej pomiędzy Rwandą i DRK;

12.   wzywa do przestrzegania embarga na broń i wprowadzenie skutecznego mechanizmu kontroli krajowych i międzynarodowych transferów broni drogą morską;

13.   zwraca się do Rady Bezpieczeństwa ONZ o wprowadzenie sankcji (ograniczenie swobody przemieszczania się, zamrożenie kont bankowych) wobec osób, o których wiadomo, iż uczestniczyły w grabieniu dóbr, a także wobec każdej osoby, której działania przyczyniałyby się do zagrożenia procesu pokojowego;

14.   zwraca się o przestrzeganie kalendarza wyborczego, aby obywatele DRK mogli w sposób wolny i demokratyczny wybrać swoje władze;

15.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Unii Afrykańskiej, rządom DRK i Rwandy i Sekretarzowi Generalnemu ONZ.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Bhopalu

P6_TA(2004)0114 RC-B6-0216/2004

Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

A.   mając na uwadze, że w 2004 roku przypada 20 rocznica tragedii w Bhopalu, która była najgorszą w historii katastrofą przemysłową,

B.   mając na uwadze, że w nocy 2 grudnia 1984 r. z fabryki pestycydów w Bhopalu należącej do Union Carbide India Limited (UCIL), indyjskiej filii międzynarodowego przedsiębiorstwa Union Carbide Corporation (UCC) z siedzibą w USA, wyciekło ponad 35 ton toksycznych gazów, składających się głównie z co najmniej 24 ton niezwykle trującego izocyjanku metylu,

C.   mając na uwadze, że w ciągu 2-3 dni po wypadku zmarło ponad 7.000 osób, a o wiele więcej doznało obrażeń, oraz że w okresie minionych 20 lat na choroby związane z działaniem gazu zmarło szacunkowo od 15.000 do 30.000 osób; mając także na uwadze, że zgodnie z rocznym sprawozdaniem za rok 2003, sporządzonym przez Departament ds. Pomocy i Rehabilitacji Ofiar Gazu w Bhopalu Rządu Stanu Madhja Pradesz, do października 2003 r. przyznano odszkodowania za 15.248 przypadków śmierci oraz za 554.895 przypadków chorób lub kalectwa,

D.   mając na uwadze, że jeszcze dzisiaj ponad 100.000 osób dotkniętych działaniem gazu nadal cierpi na chroniczne choroby i schorzenia, których leczenie jest w dużej mierze nieefektywne i że osoby te w związku z tym często skazane są na życie wyrzutków społecznych w nędzy i ubóstwie oraz uważane są za umarłych za życia,

E.   mając na uwadze, że firma Union Carbide przy budowie i eksploatacji fabryki w Bhopalu w sposób oczywisty nie stosowała tych samych standardów bezpieczeństwa, które stosowała w USA oraz że w Bhopalu brak było jakiegokolwiek kompleksowego planu na wypadek katastrofy lub systemu awaryjnego ostrzegania miejscowej ludności o wyciekach, mimo że już w 1982 r. zgłaszano poważne zastrzeżenia co do bezpieczeństwa fabryki w Bhopalu,

F.   mając na uwadze, że substancje chemiczne pozostawione przez Union Carbide jeszcze dziś zatruwają wodę pitną, powodując raka i deformacje płodu,

G.   mając na uwadze, że badania wód powierzchniowych i wody ze studni przeprowadzone w 1999 r. w pobliżu miejsca katastrofy wykazały zawartość rtęci przewyższającą normalny poziom od 20.000 do 6 mln razy; mając na uwadze, że substancje chemiczne powodujące raka, uszkodzenie mózgu oraz deformacje płodu znaleziono również w wodzie oraz zważywszy, że stężenie trójchloroetylenu (substancja chemiczna stanowiąca zagrożenie dla rozwoju płodu) pięćdziesięciokrotnie przewyższało normy bezpieczeństwa ustalone przez amerykańską Agencję Ochrony Środowiska,

H.   mając na uwadze, że od momentu zakupu spółki Union Carbide przez Dow Chemicals w 2001 r. za ponad 10 miliardów dolarów nowi właściciele odmówili oczyszczenia terenu fabryki w Bhopalu, która nadal powoduje skażenie i zarazem odmówili sfinansowania leczenia osób dotkniętych skutkami katastrofy,

I.   mając na uwadze, że jeszcze w 20 lat po wypadku ci, którzy przeżyli, nadal oczekują na sprawiedliwe odszkodowanie, odpowiednią pomoc medyczną i leczenie oraz na kompleksową rehabilitację ekonomiczną i społeczną,

J.   mając na uwadze, że w 1989 r. spółka Union Carbide i jej indyjska filia zawarły z rządem indyjskim ugodę opiewającą na 470 milionów dolarów w celu pokrycia wszystkich roszczeń, która została potwierdzona przez Sąd Najwyższy Indii i zgodnie z którą kwota ta została w całości wypłacona rządowi Indii niezwłocznie po decyzji Sądu Najwyższego,

K.   mając na uwadze, że kwota 470 milionów dolarów, po opłaceniu honorariów prawników i rzekomym przekazaniu łapówek skorumpowanym urzędnikom indyjskim, osiągnęła śmieszną wysokość 300 dolarów na każdą ofiarę katastrofy, co nie pokryło nawet kosztów medycznych,

L.   mając na uwadze, że w lipcu 2004 r. Sąd Najwyższy Indii nakazał rządowi indyjskiemu wypłacenie ofiarom wszystkich pozostałych środków z tytułu ugody,

M.   mając na uwadze, że w całym tym okresie pieniądze przeznaczone dla 105.000 ofiar zostały rozdzielone na ponad pięciokrotnie większą liczbę zmarłych, rannych i okaleczonych, którą to liczbę Sąd Najwyższy przyjął do wyliczenia kwoty ugody, co doprowadziło do rażącej niesprawiedliwości wobec ofiar, oraz mając na uwadze, że wypłata tej niskiej kwoty, która ostatecznie trafiła do podziału, rozpoczęła się ostatecznie dopiero w 1992 r.,

N.   mając na uwadze, że rząd indyjski uczynił niewiele dla ochrony ludności przed jej dalszym narażeniem na skażenie i choroby oraz że do tej pory nie sporządzono oceny szkód ani planu ich naprawy,

O.   mając na uwadze, że zgodnie z ugodą rząd Indii przejął odpowiedzialność za objęcie opieką medyczną mieszkańców Bhopalu w przypadku przyszłych chorób,

P.   mając na uwadze, że niska jakość systemu opieki zdrowotnej spowodowała, że większość ofiar, która przeżyła, zmuszona była wydać większość pieniędzy pochodzących z odszkodowań na prywatne leczenie,

Q.   mając na uwadze, że rząd stanu Madhja Pradesz do tej pory nie wykonał w pełni orzeczenia Sądu Najwyższego z maja 2004 roku nakazującego dostarczenie czystej wody pitnej mieszkańcom dotkniętym skażeniem wody,

R.   uznając, że zarówno UCC/Dow, jak i rządy Indii i stanu Madhja Pradesz nie wywiązały się ze swoich zobowiązań i odpowiedzialności za zapobieżenie wyciekowi gazu i za wyciągnięcie konsekwencji z tego faktu, jak też za zapobieżenie i powstrzymanie dalszego skażenia środowiska i wody na skutek rozproszenia toksycznych i niebezpiecznych substancji,

1.   składa rodzinom ofiar i osobom nadal cierpiącym z powodu następczych skutków działania gazu najszczersze wyrazy współczucia oraz wzywa do wypłaty ofiarom wyższych odszkodowań i ich lepszego traktowania;

2.   potępia fakt, że mieszkańcy nadal nie mają dostępu do czystej wody w ilości, która choćby w przybliżeniu odpowiadała dziennemu zapotrzebowaniu na nią, podczas gdy prawnicy nadal dyskutują nad tym, na kim powinna spoczywać odpowiedzialność za osoby dotknięte przez katastrofę;

3.   wzywa rządy Indii i stanu Madhja Pradesz, aby:

4.   wyraża swoje głębokie ubolewanie, że ugoda z 1989 r. zawarta pomiędzy Union Carbide a rządem Indii nigdy nie przyniosła ofiarom katastrofy pozytywnych skutków oraz że w ogóle nie poświęcono uwagi skutkom tej katastrofy dla środowiska;

5.   podkreśla, że wysiłki osób, które przeżyły katastrofę, zmierzające do uzyskania odpowiedniego odszkodowania w sądach zarówno amerykańskich, jak i indyjskich, okazały się dotychczas bezskuteczne;

6.   wzywa do niezależnego zbadania aktualnej sytuacji w Bhopalu, w miarę możliwości pod auspicjami Komisji Praw Człowieka ONZ, przy czym specjalni wysłannicy udaliby się Indii w celu przeanalizowania wpływu działalności UCIL/UCC i katastrofy w Bhopalu na skażenie wód powierzchniowych i środowisko, a w konsekwencji na prawa człowieka w dotkniętych społecznościach;

7.   popiera inicjatywę Światowej Organizacji Zdrowia przedłożoną w grudniu 2001 r. w Międzynarodowym Programie Bezpieczeństwa Chemicznego, mającą na celu poprawę przygotowania i reagowania na wypadek katastrofy chemicznej na poziomie zarówno krajowym, jak i globalnym, poprzez opracowanie systemu wczesnego ostrzegania i programu zwiększenia stosowanego potencjału Państw Członkowskich;

8.   podkreśla, że główną przyczyną katastrofy były złe warunki pracy, brak odpowiednich systemów bezpieczeństwa oraz całkowicie nieadekwatna ocena ryzyka w fabryce w Bhopalu - kwestie, które były znane zarządowi fabryki, a także władzom Indii;

9.   uważa, że zapewnienie zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy powinno być warunkiem wstępnym dla wszystkich firm inwestujących w krajach rozwijających się, aby uniknąć w przyszłości podobnych katastrof;

10.   wzywa Komisję do zbadania, w jaki sposób Unia Europejska mogłaby pomóc w całkowitym i ostatecznym odkażeniu miejsca katastrofy, a w międzyczasie w zapewnieniu dostaw wody pitnej;

11.   przyjmuje z zadowoleniem projekty legislacyjne Komisji (COM(2003)0644) mające na celu udostępnienie lepszych informacji o około 30.000 substancji chemicznych będących obecnie w użyciu;

12.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Komisji Praw Człowieka ONZ, rządom Indii i stanu Madhja Pradesz oraz firmie Dow Chemical Company.