Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

A.   biorąc pod uwagę i ponawiając wcześniejsze rezolucje w sprawie rozbrojenia nuklearnego, a w szczególności rezolucję z 26 lutego 2004r.(1) dotyczącą Komitetu Przygotowawczego dla układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej w maju 2004 r.,

B.   podkreślając, że Europejska Strategia Bezpieczeństwa oraz Strategia UE w sprawie broni masowego rażenia przyjęte przez rozszerzoną UE uwydatniają znaczenie nierozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia,

C.   uznając, że wszystkie Państwa Członkowskie UE są stronami układu o nierozprzestrzenianiu, a dwa Państwa Członkowskie UE są państwami posiadającymi broń nuklearną w rozumieniu układu,

D.   przypominając stwierdzenie zawarte w sprawozdaniu Grupy Roboczej Wysokiego Szczebla ds. zagrożeń, wyzwań i zmian ustanowionej przez Sekretarza Generalnego ONZ, że "zbliżamy się do punktu, w którym degradacja przepisów dotyczących nierozprzestrzeniania może stać się nieodwracalna i zakończyć się nasileniem proliferacji",

1.   potwierdza swoje stanowisko, w którym uznaje, że układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej ma istotne znaczenie dla zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej i dla rozbrojenia jądrowego;

2.   podkreśla, że ostatecznym celem UE i układu o nierozprzestrzenianiu jest całkowita eliminacja broni jądrowej i oczekuje, że zarówno państwa deklarujące posiadanie bądź nieposiadanie broni jądrowej, aktywnie zaangażują się w tę sprawę oraz poczynią dalsze postępy w kierunku redukcji i eliminacji broni jądrowej;

3.   wzywa UE i jej Państwa Członkowskie do utworzenia, w duchu "skutecznego multilateralizmu" i solidarności oraz realizowania Strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, wspólnego frontu na Konferencji Rewizyjnej układu o nierozprzestrzenianiu w 2005 r. oraz do wniesienia pozytywnego wkładu w dyskusje; nalega, aby ich oświadczenia przywiązały szczególną wagę do nowych inicjatyw dotyczących rozbrojenia nuklearnego i ożywienia Konferencji ONZ ds. Rozbrojenia;

4.   wzywa Radę i Państwa Członkowskie do włączenia następującej treści do ich wspólnego oświadczenia, a mianowicie, że układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej musi zostać zachowany i, wspierając wspólne stanowisko Unii w sprawie rozpowszechniania i wzmacniania wielostronnych układów w zakresie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia i sposobów dostaw, wzywa do złożenia oświadczenia w sprawie wspólnego stanowiska UE oraz strategii UE na Konferencji Rewizyjnej;

5.   wzywa Radę i Państwa Członkowskie do działań w kierunku skutecznego wdrożenia punktu 15.3 zawartej w sekcji zatytułowanej "artykuł VI oraz ustępy 8-12 preambuły" deklaracji końcowej z Konferencji Rewizyjnej NPT 2000 w celu zrealizowania postanowień układu skutecznie zakazując produkcji wszelkiej broni z użyciem materiałów rozszczepialnych;

6.   wzywa UE do współpracy z międzynarodowymi partnerami, włącznie z NATO, nad rozwojem i promowaniem zasad uniemożliwiających terrorystom, lub tym, którzy ich ukrywają, dostęp do broni i materiałów masowego rażenia; zwraca się z prośbą do Państw Stron o wypełnienie ich zobowiązań w zakresie Rezolucji 1540 (2004) Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie organów niepaństwowych i rozprzestrzeniania broni jądrowej;

7.   wzywa Radę i Komisję do stworzenia programu mającego na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu w świecie materiałów jądrowych, technologii i wiedzy;

8.   wzywa wszystkie państwa, a w szczególności państwa posiadające broń jądrową, do niepomagania oraz do niezachęcania państw chcących nabyć broń jądrową lub inne wybuchowe urządzenia jądrowe, w szczególności dotyczy to państw, które nie są stronami układu o nierozprzestrzenianiu;

9.   podkreśla swoje silne przekonanie, że rozbrojenie jądrowe przyczyni się w znaczący sposób do bezpieczeństwa międzynarodowego i strategicznej stabilności oraz do zmniejszenia ryzyka kradzieży plutonu lub wysoko wzbogaconego uranu przez terrorystów; nalega, aby UE wsparła nową inicjatywę na szczeblu międzynarodowym w sprawie nowych zagrożeń jądrowych proponowaną przez Sekretarza Generalnego ONZ Kofi Annana i Mohammeda ElBaradei, dyrektora generalnego Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA), dotyczącej potrzeby zapewnienia rozbrojenia jądrowego przez państwa posiadające jawnie bądź niejawnie broń jądrową;

10.   nalega, aby UE usilnie pracowała nad ustaleniem Modelowej Konwencji o Broni Jądrowej, takiej jaka już została złożona w ONZ i która mogłaby stworzyć wiążące ramy prawne dla procesu rozbrojeniowego;

11.   wzywa Prezydencję Luksemburską i Radę do dostarczenia dalszych informacji z zaznaczeniem jak zamierzają osiągnąć swój wspólny cel w Strategii UE dotyczącej broni masowego rażenia w celu "promowania roli Rady Bezpieczeństwa ONZ i zwiększenia poziomu kompetencji, aby sprostać wyzwaniu jakim jest rozprzestrzenianie", oraz w szczególności, jak państwa strony układu o nierozprzestrzenianiu mogłyby wykorzystać jednolitą weryfikację i doświadczenie w zakresie inspekcji Komisji inspekcyjno-weryfikacyjno-monitoringowej ONZ, na przykład poprzez ustalenie dyżurów ekspertów;

12.   wzywa Radę i Komisję do przedstawienia wniosku, aby przekonać państwa trzecie oraz Państwa Członkowskie UE, które jeszcze tego nie zrobiły, do podpisania i ratyfikowania Protokołów Dodatkowych MAEA;

13.   wzywa Radę i Państwa Członkowskie do jasnego zdefiniowania i uściślenia ich zaangażowania w mobilizowanie środków finansowych do wspomagania specyficznych projektów prowadzonych przez wielostronne instytucje, takie jak MAEA;

14.   wzywa UE do zaproponowania na Konferencji Rewizyjnej 2005, aby Komisja Rozbrojeniowa ONZ ustanowiła niezwłocznie odpowiedni organ dodatkowy w zakresie rozbrojenia jądrowego;

15.   wzywa UE do stworzenia niezbędnych mechanizmów koordynacyjnych (Jednostka Monitorująca Broń Masowego rażenia UE w połączeniu z Centrum Sytuacyjnym UE), aby zagwarantować, że wywiad służy budowaniu solidarności i zaufania między Państwami Członkowskimi w sprawie polityki dotyczącej broni masowego rażenia;

16.   podkreśla wagę i konieczność bezzwłocznego i bezwarunkowego podpisania i ratyfikacji, w zgodzie z procesami instytucjonalnymi, traktatu o całkowitym zakazie prób z bronią jądrową, tak aby mógł on jak najwcześniej wejść w życie; wzywa Radę i Komisję, aby nalegały na tę sprawę w rozmowach z tymi państwami partnerskimi, które jeszcze nie ratyfikowały traktatu o całkowitym zakazie prób z bronią jądrową i/lub traktatu o nierozprzestrzenianiu;

17.   ponawia swoje wezwanie wobec USA do zaprzestania prac nad rozwojem bojowej broni jądrowej nowej generacji (niszczyciele bunkrów) i do podpisania i ratyfikowania traktatu o całkowitym zakazie prób z bronią jądrową; wzywa także USA do wyjaśnienia sytuacji dotyczącej ilości i celów strategicznych taktycznego arsenału jądrowego jaki posiadają w bazach europejskich;

18.  18 wzywa Izrael, Indie i Pakistan do podpisania traktatu o nierozprzestrzenianiu;

19.   z zadowoleniem przyjmuje apel podpisany przez 25 laureatów Nagrody Nobla, wzywający rządy Stanów Zjednoczonych, Rosji, Chin, Francji Wielkiej Brytanii, Indii, Pakistanu, Izraela i Korei Północnej do wspierania i wdrażania działań prowadzących do obniżenia statusu operacyjnego ich systemów broni jądrowej w celu zmniejszenia ryzyka katastrofy nuklearnej; popiera wniosek Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZiB) UE o ustanowienie "strefy bez broni jądrowej" na Bliskim Wschodzie i prosi o poczynienie starań w tym kierunku;

20.   ponawia swoje poparcie dla międzynarodowej kampanii burmistrzów na rzecz rozbrojenia jądrowego, zainicjowanej przez burmistrzów Hiroszimy i Nagasaki, i zaleca społeczności międzynarodowej uważne rozpatrzenie Kampanii "Project Vision 2020", nalegającego na zaplanowanie programu eliminowania wszelkiej broni jądrowej;

21.   z zadowoleniem przyjmuje włączenie klauzuli dotyczących nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia do niedawnych porozumień UE z krajami trzecimi oraz do planów działania; zwraca uwagę, że środki muszą zostać wdrożone przez wszystkie kraje partnerskie UE bez wyjątku;

22.   podkreśla, że zapobieganie zagrożeniu bezpieczeństwa każdego kraju wymaga zaangażowania społeczności międzynarodowej; podkreśla potrzebę silniejszych regionalnych i multilateralnych struktur bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie, na Półwyspie Indyjskim oraz w Północno-Wschodniej Azji w celu zmniejszenia dążenia w kierunku rozprzestrzeniania jądrowego i zaniechania programów jądrowych;

23.  wzywa do wykorzystania wszelkich, politycznych i dyplomatycznych możliwości w celu zapewnienia pokojowego rozwiązania konfliktów związanych z rozprzestrzenianiem broni jądrowej;

Iran

24.   zauważa z niepokojem, że Hassan Rowhani, Sekretarz Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego Iranu, 27 lutego 2005 r. ponownie stwierdził, że Teheran nie wyrzeknie się "nadanego mu przez traktat o nierozprzestrzeniani prawa do wzbogacania uranu", i wzywa władze Iranu, by zaprzestały wydawania mylących i wzajemnie sprzecznych oświadczeń;

25.   zauważa, że 27 lutego 2005 r. Rosja i Iran podpisały porozumienie o zaopatrywaniu w paliwo jądrowe torując tym samym drogę dla rozpoczęcia działania pierwszego w Iranie reaktora atomowego w Bushehr w przyszłym roku i zobowiązując Teheran do zwrotu całego zużytego paliwa jądrowego do Rosji;

26.   wzywa Radę do podjęcia wraz z Rządem Federacji Rosyjskiej inicjatywy mającej na celu uzyskanie gwarancji, że jego niedawne porozumienie z Iranem w sprawie dostaw materiałów jądrowych ma na celu wyłącznie ich wykorzystanie na potrzeby cywilne, oraz zapewnienie wsparcia staraniom dyplomatycznym UE; liczy, że MAEA będzie ściśle kontrolować przekazywanie paliwa pomiędzy Rosją a Iranem;

27.   z zadowoleniem przyjmuje złożoną pod koniec stycznia 2005 r. deklarację dyrektora generalnego MAEA Mohammeda El Baradei w sprawie postępów, jakich dokonali inspektorzy bezpieczeństwa nuklearnego Agencji w ciągu ostatnich 15 miesięcy w zrozumieniu charakteru i zakresu irańskiego programu jądrowego;

28.   ponawia wyrazy pełnego poparcia dla porozumienia paryskiego z 15 listopada 2004r., w którym Iran zobowiązał się do zawieszenia procesu wzbogacania uranu, oraz dla reprezentowania UE w rozmowach z władzami Iranu przez trzy kraje w celu zapewnienia pokojowego rozwiązania dyplomatycznego kwestii jądrowych dotyczących tego kraju, i wzywa do udzielenia przez rząd Iranu obiektywnych gwarancji pozamilitarnego charakteru jego programu jądrowego;

29.   wzywa Iran do potwierdzenia swojego zobowiązania do przestrzegania traktatu o nierozprzestrzenianiu i nadania swojej decyzji o zawieszeniu wzbogacania uranu stałego charakteru, budując w ten sposób trwałe zaufanie co do pokojowej natury planów Iranu i kładąc podwaliny pod partnerską współpracę pomiędzy UE a Iranem; zaznacza, że negocjacje w sprawie zawarcia porozumienia o handlu i współpracy należy postrzegać równolegle do zadowalającego zamknięcia kwestii jądrowej i przyjęcia wiarygodnych metod weryfikacji;

30.   wzywa Radę i Komisję do podjęcia negocjacji z władzami Iranu w sprawie transferu technologii i know-how, jak również finansowego wsparcia na rzecz energii odnawialnej;

31.   wzywa parlament irański do zamknięcia procesu ratyfikacji przez parlament protokołu dodatkowego do układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej;

32.   wzywa Rząd Stanów Zjednoczonych do udzielenia pełnego poparcia dla dyplomatycznego podejścia przyjętego przez UE w rozwiązywaniu tego problemu, uważa, że kwestia ta ma zasadnicze znaczenie dla odnowienia współpracy transatlantyckiej i z zadowoleniem przyjmuje niedawne oświadczenie Stanów Zjednoczonych na ten temat, jak również wcześniejsze zapewnienia, że nie zostaną podjęte prewencyjne działania wojskowe przeciwko Iranowi;

Korea Północna

33.   wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że Korea Północna oświadczyła 10 lutego 2005 r., że posiada broń nuklearną i zawiesiła na czas nieokreślony swój udział w prowadzonych rozmowach sześciostronnych na temat swojego programu jądrowego;

34.   odnotowuje oświadczenie Korei Północnej, że jej ostatecznym celem jest Półwysep Koreański wolny od broni jądrowej, i ponagla ją aby wypełniła swoje zobowiązania wynikające z układu o nierozprzestrzenianiu, a do jej rządu i innych zaangażowanych stron o podjęcie konkretnych działań w ramach negocjacji i przyjęcie konstruktywnej postawy;

35.   ponagla Koreę Północną, aby ponownie przystąpiła do układu o nierozprzestrzenianiu, ofnęła swoją decyzję o wycofaniu się z rozmów sześciostronnych i umożliwiła ponowne podjęcie negocjacji w celu znalezienia pokojowego rozwiązania kryzysu na Półwyspie Koreańskim;

36.   ponagla Koreę Północną i Stany Zjednoczone, aby umożliwiły szybkie rozwiązanie aktualnego kryzysu poprzez propozycję wznowienia dostaw paliw ciężkich w zamian za potwierdzone zamknięcie reaktora w Jongbion, w celu uniknięcia dalszego pogorszenia obecnej sytuacji;

37.   ponagla Radę, aby ponownie rozważyła wypłacenia Korei Południowej czterech milionów EUR na pokrycie kosztów zawieszenia działalności Organizacji Rozwoju Energetyki Półwyspu Koreańskiego, uwzględniając fakt, że inicjatywa ta odegrała w niedawnej przeszłości znaczącą rolę, i uznaje, że mogłaby ona być użyteczna w przyszłości na potrzeby dostarczania energii konwencjonalnej;

38.   uważa, że UE powinna wesprzeć dalsze wysiłki zmierzające do umożliwienia KRLD rezygnacji z dalszego wykorzystywania energii jądrowej w zamian za gwarancję dostaw energii;

39.   wzywa Radę i Komisję do zaproponowania wsparcia finansowego dla dostaw paliw ciężkich w celu zaspokojenia podstawowyh potrzeb Korei Północnej w zakresie energii i zwraca się do Komisji i Rady o podjęcie niezbędnych kroków dotyczących udziału UE w przyszłych rozmowach sześciostronnych, a równocześnie wyraźne zasygnalizowanie, że UE będzie w stosunku do Półwyspu Koreańskiego przestrzegać zasady udostępniania środków finansowych tylko w zamian za ustępstwa;

40.   jest świadomy, że sprawą kluczową dla bieżącego kryzysu są, po pierwsze, twierdzenia, że Korea Północna ma w pełni rozwinięty program wzbogacania uranu oraz że dostarczyła uran Libii; zważywszy, jednakże, że żadne z tych twierdzeń nie zostało dowiedzione, zwraca się o przeprowadzenie jawnego przesłuchania w Parlamencie Europejskim w celu ich oceny;

o
o   o

41.   wzywa Radę i Komisję o przedstawienie Parlamentowi sprawozdania o postępach w sprawie wyników Konferencji Rewizyjnej w sprawie traktatu o nierozprzestrzenianiu w stosownym czasie po jej zakończeniu;

42.   postanawia powołać oficjalną delegację na Konferencję Rewizyjną w sprawie traktatu o nierozprzestrzenianiu;

43.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji aktualnej Prezydencji Rady, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom Państw Członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, rządom i parlamentom Iranu i Korei Północnej, wszystkim stronom Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i MAEA.

(1) Dz.U. C 98 E z 23.4.2004, str.152.