Parlament Europejski,

–   uwzględniając projekt zalecenia dla Rady, który złożył Antoine Duquesne w imieniu grupy politycznej ALDE, w sprawie wymiany informacji i materiałów wywiadowczych oraz współpracy w zakresie przestępstw związanych z terroryzmem (B6-0128/2004),

–   uwzględniając deklarację w sprawie walki z terroryzmem przyjętą przez Radę Europejską dniu 25 marca 2004 r.,

–   uwzględniając art. I-51 Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy w zakresie ochrony danych osobowych(1),

–   uwzględniając art. 8 Karty Praw Podstawowych w zakresie ochrony danych osobowych,

–   uwzględniając konwencję 108 Rady Europy na rzecz ochrony osób w zakresie automatycznego przekształcania danych osobowych,

–   uwzględniając zasady określone w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. dotyczącą ochrony osób fizycznych w zakresie przekształcania danych osobowych i wolnego przepływu tych danych(2),

–   uwzględniając art. 114 ust. 3 oraz art. 94 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0165/2005),

A.   mając na uwadze, że ataki, których doświadczyło Królestwo Hiszpanii dnia 11 marca 2004 r. ukazują, że w dalszym ciągu istnieje realne zagrożenie terrorystyczne w Europie lub wymierzone przeciwko interesom europejskim,

B.   mając na uwadze, że w następstwie ataków w Madrycie Rada Europejska na posiedzeniu w dniu 18 czerwca 2004 r. postanowiła dokonać rewizji planu działania Unii Europejskiej w dziedzinie walki z terroryzmem, po tym jak dramat, który miał miejsce w Hiszpanii nieszczęśliwie dowiódł, że metody pracy Unii stosowane od 2001 roku i oparte głównie na logice empirycznej nie sprawdziły się i powinny ustąpić miejsca nowemu, bardziej proaktywnemu podejściu,

C.   przypominając stanowczo, że wszelkie formy terroryzmu, niezależnie od ideologii, jaką usiłuje się im przypisać, są przestępstwami, a zatem ich czyny nie mogą być w żadnym wypadku usprawiedliwiane, oraz że, aby móc skutecznie walczyć z nimi walczyć, konieczne jest opracowanie konkretnej strategii, w ramach której podejmowane będą indywidualne działania przeciwko każdej poszczególnej organizacji terrorystycznej,

D.   mając na uwadze, że skuteczna odpowiedź na działalność terrorystyczną zakłada nowoczesne podejście uwzględniające bezpośrednie związki, jakie mogą istnieć pomiędzy różnymi organizacjami terrorystycznymi i szeroko zakrojoną przestępczością zorganizowaną, oraz pozwalające na szybkie zawarcie jasnych porozumień w zakresie wymiany informacji w ramach stosunków transatlantyckich na podstawie wspólnych, skutecznych i zgodnych z prawem standardów,

E.   mając na uwadze, że niezbędne jest unikanie powielania instrumentów prawnych służących do walki z terroryzmem, należy natomiast dążyć do ujednolicenia i uproszczenia istniejących norm,

F.   mając na uwadze, że systematyczna ocena prowadzonych polityk i osiągniętych wyników pozwoli uwidocznić braki i niewłaściwie funkcjonowanie napotkane w praktyce, a także wyodrębnić te środki, które okazały się skuteczne,

G.   mając na uwadze, że większe zaangażowanie w opracowywanie strategii i instrumentów działania, osób pracujących w terenie, pozwoli na lepsze przygotowanie podejmowanych w przyszłości kroków,

H.   przypominając, iż w powyższej deklaracji w sprawie walki z terroryzmem przyjętej dnia 25 marca 2004r. Rada Europejska opowiedziała się zarówno za uproszczeniem procedury wymiany informacji i materiałów wywiadowczych między organami ścigania Państw Członkowskich w celu zwalczania terroryzmu możliwie jak najbardziej skutecznymi metodami, jak i za tym, by Państwa Członkowskie czuwały nad optymalnym wykorzystaniem istniejących organów unijnych, w szczególności Europolu i Eurojustu, aby sprzyjać współpracy w walce z terroryzmem, przede wszystkim ulepszając przepływ informacji, związanymi ze wszystkimi formami terroryzmu, którymi to informacjami dysponuje Europol,

I.   mając na uwadze, że konieczne jest osiągnięcie wysokiego stopnia zaufania pomiędzy organami ścigania Państw Członkowskich a Europolem i Eurojustem, którego brak do tej pory przeszkodził w skutecznej wymianie informacji, włącznie z wywiadowczymi; niniejsze środki muszą zawierać:

J.   mając na uwadze, że w związku z powyższą deklaracją Rady Europejskiej z dnia 25 marca 2004 r. podjęte zostały dwie inicjatywy: jedna przez Komisję (COM(2004)0221), druga przez Królestwo Szwecji(3), mające na celu poprawę i uproszczenie wymiany informacji w zakresie walki z terroryzmem,

K.   mając na uwadze, iż wyznaczonym celem przedstawianych propozycji jest uzupełnienie ustalonych, minimalnych i zharmonizowanych gwarancji w dziedzinie ochrony danych w ramach trzeciego filaru, szczególnie w zakresie dostępu do danych przez zainteresowane osoby i w całkowitej zgodzie z prawami przyznanymi obywatelom w Karcie Praw Podstawowych, w art. 6 Traktatu UE oraz art. I-51 Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy, a także z zasadami określonymi w tej dziedzinie przez program haski,

L.   mając na uwadze, że podstawowe prawa obywateli muszą być chronione przy stosowaniu wszelkich środków zwalczania terroryzmu,

M.   mając na uwadze, że warunkiem wstępnym wymiany informacji i materiałów wywiadowczych jest odpowiedni poziom ochrony danych, przynajmniej na takim samym poziomie, jak ten przewidziany w ramach pierwszego filaru,

N.   zwracając uwagę, że w punkcie 9 powyższej deklaracji z dnia 25 marca 2004 r. Rada Europejska zapowiada, że "kontynuowany będzie również rozwój stosunków pomiędzy Europolem i służbami wywiadowczymi" oraz mając na uwadze, że gromadzenie i wymiana informacji są absolutnie priorytetowe w dziedzinie walki z terroryzmem, gdyż informacje zdobyte w postępowaniach sądowych lub dochodzeniach policyjnych, docierają bardzo często zbyt późno,

O.   świadomy trudności praktycznych niechybnie związanych z utworzeniem europejskiego rejestru karnego, lecz w trosce o przypomnienie naglącej konieczności przyznania pierwszeństwa działaniom mającym na celu osiągnięcie tego celu i ustalenia precyzyjnego i zwięzłego harmonogramu tych działań,

1.   występuje do Rady z następującymi zaleceniami:

2.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz do przekazania go do wiadomości Komisji i Rady Europejskiej.

(1) Dz U C 310 z 16.12.2004, str. 36. (2) Dz U L 281 z 23.11.1995, str. 31. (3) Dz.U. C 281 z 18.11.2004, str.5.