Parlament Europejski,

–   uwzględniając Kartę Socjalnych Praw Podstawowych Pracowników z 1989 r. i program działań z nią związany,

–   uwzględniając dyrektywę Rady 75/129/EWG z dnia 17 lutego 1975 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych(1),

–   uwzględniając dyrektywę Rady 94/45/WE z dnia 22 września 1994 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Rady Zakładowej lub trybu informowania i konsultowania pracowników w przedsiębiorstwach lub w grupach przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym(2) (dyrektywa w sprawie Europejskiej Rady Zakładowej),

–   uwzględniając szybkie transformacje i zmiany gospodarcze, które mogą wpływać na przedsiębiorstwa we wszystkich państwach członkowskich, zarówno w sposób pozytywny, jak i negatywny,

–   uwzględniając swoją rezolucje z dnia 14 marca 2006 r. w sprawie delokalizacji w kontekście rozwoju regionalnego(3) i z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie restrukturyzacji i zatrudnienia(4), a także swoje wcześniejsze rezolucje dotyczące restrukturyzacji przedsiębiorstw, delokalizacji, fuzji i zamykania przedsiębiorstw, w szczególności rezolucję z dnia 13 marca 2003 r. w sprawie zamknięć przedsiębiorstw po otrzymaniu pomocy finansowej z UE(5),

–   uwzględniając dyrektywę 2002/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. ustanawiającą ogólne ramowe warunki informowania i przeprowadzania konsultacji z pracownikami we Wspólnocie Europejskiej(6),

–   uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

A.   mając na uwadze, że przedsiębiorstwa powinny podejmować decyzje, które zapewniają rozwój działalności danych przedsiębiorstw, a także mając na uwadze, że restrukturyzacja przedsiębiorstw powinna stać na straży postępu społecznego i gospodarczego, jeżeli wymagane zmiany dotyczą wyzwań związanych ze wspieraniem rozwoju gospodarki zrównoważonej, połączonych z determinacją w zakresie ochrony opieki społecznej i środowiska,

B.   mając na uwadze, że celem strategii lizbońskiej jest uczynienie z UE w skali światowej najbardziej konkurencyjnej i dynamicznej gospodarki opartej na wiedzy, zdolnej do zrównoważonego wzrostu gospodarczego, któremu towarzyszy wzrost liczby wysokiej jakości miejsc pracy, zatrudnienia i do większej spójności społecznej,

C.   mając na uwadze, że restrukturyzacja musi być przeprowadzana w sposób, który należycie uwzględni zagadnienia społeczne i środowiskowe, w przeciwnym razie może ona negatywnie wpłynąć na realizację celów strategii lizbońskiej, które przewidują promowanie pełnego zatrudnienia, wysokiej jakości miejsc pracy, spójności społecznej i terytorialnej i zrównoważonego rozwoju,

1.   wzywa Komisję, podobnie jak to miało miejsce w jego rezolucji z dnia 12 lutego 2004 r. w sprawie kryzysu w sektorze żelaza i stali(7), do przyjęcia bardziej zdecydowanej strategii w celu sprostania restrukturyzacji w przemyśle i jej skutkom społecznym;

2.   uważa, że pomoc z funduszy publicznych powinna być powiązana z porozumieniami długoterminowymi przyjętymi przez zarządy przedsiębiorstw w zakresie zatrudnienia i rozwoju lokalnego;

3.   wzywa Komisję, jak również państwa członkowskie, do wycofania dotacji z programów pomocowych oraz do żądania zwrotu tych dotacji przez przedsiębiorstwa, które nie wywiązują się z podjętych zobowiązań;

4.   wzywa Komisję i państwa członkowskie do promowania europejskiego dialogu w zakresie restrukturyzacji w przemyśle, jak również w zakresie reform strukturalnych na rynku pracy, aby wykorzystać zalety globalizacji, przy równoczesnym minimalizowaniu negatywnych skutków społecznych;

5.   przypomina Komisji, jak ważne jest właściwe funkcjonowanie dyrektywy w sprawie ustanowienia Europejskiej Rady Zakładowej, która zapewnia odpowiedni tryb informowania i konsultowania pracowników;

6.   wzywa Komisję do zapewnia poszanowania przez przedsiębiorstwa spoczywających na nich obowiązków socjalnych i finansowych, działania w sposób odpowiedzialny i sprawiedliwy wobec wszystkich zainteresowanych stron, w tym wobec lokalnych i regionalnych organów władzy oraz jednostek terytorialnych gdzie takie przedsiębiorstwa są ustanowione;

7.   wzywa Komisję do bezzwłocznego opracowania oceny stosowania dyrektywy 75/129/EWG oraz do przedstawienia propozycji środków, które zapewnią przestrzeganie przepisów;

8.   z zadowoleniem przyjmuje przyszły Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, który będzie wspierać pracowników i poprawi infrastrukturę społeczną i edukacyjną pod względem zwolnień zbiorowych, a także wzywa Radę do przyjęcia wspólnego stanowiska w jak najkrótszym terminie po pierwszym czytaniu w Parlamencie oraz do zapewnienia możliwości stosowania go w sposób retroaktywny, w przypadku gdy skutki zamknięcia przedsiębiorstwa wystąpią w roku 2007;

9.   wyraża swoją solidarność ze wszystkimi pracownikami, ich rodzinami i społecznościami dotkniętymi przez zwolnienia zbiorowe;

10.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Europejskiej Konfederacji Związków Zawodowych oraz Unii Konfederacji Przemysłu i Pracodawców Europy.

(1) Dz.U. L 48 z 22.2.1975, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 92/56/EWG (Dz.U. L 245 z 26.8.1992, str. 3). (2) Dz.U. L 254 z 30.9.1994, str. 64. (3) Teksty przyjęte, P6_TA(2006)0077. (4) Teksty przyjęte, P6_TA(2006)0088. (5) Dz.U. C 61 E z 10.3.2004, str. 425. (6) Dz.U. L 80 z 23.3.2002, str. 29. (7) Dz.U. C 97 E z 22.4.2004, str. 637.