Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–   έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής "Προς ένα Ευρωπαϊκό πλαίσιο προσόντων για τη διά βίου εκπαίδευση" (SEC(2005)0957),

–   έχοντας υπόψη την υποβληθείσα από την Επιτροπή πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση ολοκληρωμένου προγράμματος δράσης στον τομέα της διά βίου μάθησης (COM(2004)0474),

–   έχοντας υπόψη την υποβληθείσα από την Επιτροπή πρόταση σύστασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις βασικές ικανότητες για τη διά βίου μάθηση (COM(2005)0548),

–   έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο "Εκσυγχρονισμός της εκπαίδευσης και της κατάρτισης: μια συμβολή ζωτικής σημασίας στην ευημερία και στην κοινωνική συνοχή στην Ευρώπη – Σχέδιο κοινής έκθεσης προόδου του Συμβουλίου και της Επιτροπής για το 2006 σχετικά με την εφαρμογή του προγράμματος εργασίας "Εκπαίδευση και Κατάρτιση 2010" (COM(2005)0549),

–   έχοντας υπόψη την απόφαση αριθ. 2241/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 2004 σχετικά με το ενιαίο κοινοτικό πλαίσιο για τη διαφάνεια των επαγγελματικών προσόντων και ικανοτήτων (Europass)(1),

–   έχοντας υπόψη την οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 7ης Σεπτεμβρίου 2005 σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων(2),

–   έχοντας υπόψη την κοινή δήλωση των υπουργών Παιδείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία εγκρίθηκε κατά τη συνάντησή τους στην Μπολόνια στις 19 Ιουνίου 1999 και έθεσε ως στόχο τη δημιουργία ευρωπαϊκού χώρου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μέχρι το 2010, για την προώθηση της απασχολησιμότητας και της κινητικότητας των ευρωπαίων πολιτών και της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης,

–   έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβώνας της 23ης και 24ης Μαρτίου 2000, κατά την οποία τέθηκε ο στρατηγικός στόχος η Ευρωπαϊκή Ένωση να γίνει η δυναμικότερη οικονομία της γνώσης, ανά την υφήλιο, και ιδιαίτερα τα σχετικά με το θέμα: "Εκπαίδευση και κατάρτιση για τη ζωή και την εργασία στην κοινωνία της γνώσης",

–   έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο "Η πραγμάτωση μιας ευρωπαϊκής περιοχής διά βίου μάθησης" (COM(2001)0678),

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 2002 για τη διά βίου μάθηση(3),

–   έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Βαρκελώνης της 15ης και 16ης Μαρτίου 2002, ιδίως τον συμφωνημένο στόχο να καταστούν τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης ποιοτικό σημείο αναφοράς παγκοσμίως έως το 2010, και την έκκληση για περαιτέρω δράση προκειμένου να καθιερωθούν μέσα με σκοπό τη διαφάνεια στα διπλώματα και τα επαγγελματικά προσόντα, όπως με την προώθηση ανάλογης δράσης με τη διαδικασία της Μπολόνια στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης,

–   έχοντας υπόψη τη δήλωση των ευρωπαίων υπουργών επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και της Επιτροπής, που συνήλθαν στην Κοπεγχάγη στις 29 και 30 Νοεμβρίου 2002, για την αυξημένη ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης –τη δήλωση της Κοπεγχάγης– η οποία στοχεύει στην αύξηση της εθελοντικής συνεργασίας στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση προκειμένου να προαχθούν η αμοιβαία εμπιστοσύνη, η διαφάνεια και η αναγνώριση των ικανοτήτων και προσόντων και, ως εκ τούτου, δημιουργεί βάση για την αύξηση της κινητικότητας και τη διευκόλυνση της πρόσβασης στη διά βίου μάθηση,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2002 σχετικά με την προαγωγή της ενισχυμένης ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης(4),

–   έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο "Το σχέδιο δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις δεξιότητες και την κινητικότητα" (COM(2002)0072),

–   έχοντας υπόψη την ενδιάμεση κοινή έκθεση του Συμβουλίου και της Επιτροπής της 26ης Φεβρουαρίου 2004 σχετικά με την εφαρμογή της Στρατηγικής της Λισσαβώνας, με τίτλο "Εκπαίδευση & Κατάρτιση 2010: επείγουσα ανάγκη μεταρρυθμίσεων για να επιτύχει η Στρατηγική της Λισσαβώνας", η οποία έκανε έκκληση για την ανάπτυξη ευρωπαϊκού πλαισίου ως απαραίτητης συμβολής στη Στρατηγική της Λισσαβώνας, το οποίο θα αποτελέσει κοινό σημείο αναφοράς, καθιστώντας δυνατή και προάγοντας τη διαφάνεια, τη μεταφορά και την αναγνώριση των προσόντων και των ικανοτήτων,

–   έχοντας υπόψη το ανακοινωθέν του Μάαστριχτ της 14ης Δεκεμβρίου 2004 σχετικά με τις μελλοντικές προτεραιότητες της ενισχυμένης ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, στο οποίο οι υπουργοί επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης 32 ευρωπαϊκών χωρών, οι ευρωπαίοι κοινωνικοί εταίροι και η Επιτροπή συμφώνησαν ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη δημιουργία ανοικτού και ευέλικτου ευρωπαϊκού πλαισίου προσόντων, βασιζόμενου στη διαφάνεια και την αμοιβαία εμπιστοσύνη, παρέχοντας κοινό σημείο αναφοράς για τη διευκόλυνση της αναγνώρισης και της δυνατότητας μεταφοράς των προσόντων το οποίο θα καλύπτει τόσο την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση όσο και τη γενική (δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια) εκπαίδευση,

–   έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου στις Βρυξέλλες στις 27 και 28 Μαΐου 2004, σχετικά με τις κοινές ευρωπαϊκές αρχές για τον προσδιορισμό και την επικύρωση άτυπων και ανεπίσημων μορφών μάθησης,

–   έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής με τίτλο "Πρόοδος προς τη Στρατηγική της Λισσαβώνας στην εκπαίδευση και την κατάρτιση – έκθεση 2005" (SEC(2005)0419),

–   έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών της 22ας και 23ης Μαρτίου 2005 το οποίο τονίζει ότι προέχει η θέσπιση ευρωπαϊκού πλαισίου προσόντων (ΕΠΠ) το 2006,

–   έχοντας υπόψη τη διάσκεψη "Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων: από τη διαβούλευση στη σύσταση", την οποία συνδιοργάνωσαν η Επιτροπή και το υπουργείο Παιδείας της Ουγγαρίας και πραγματοποιήθηκε στη Βουδαπέστη στις 27 και 28 Φεβρουαρίου 2006,

–   έχοντας υπόψη το τελικό ανακοινωθέν σχετικά με το αποτέλεσμα των συζητήσεων της 17ης Μαρτίου 2006 της 9ης διάσκεψης των ευρωπαίων υπουργών Παιδείας με τίτλο "Ενισχύοντας την εκπαίδευση στην Ευρώπη", η οποία έλαβε χώρα στη Βιέννη στις 16 και 17 Μαρτίου 2006, όπου οι υπουργοί επιβεβαίωσαν τις δυνατότητες του ΕΠΠ να συμβάλει σημαντικά στη διαφάνεια, τη δυνατότητα μεταφοράς και την αναγνώριση των προσόντων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και τον ρόλο του ως φορέα μεταρρυθμίσεων για τη στήριξη της διά βίου μάθησης στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο εκπαίδευσης,

–   έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών της 23ης και 24ης Μαρτίου 2006 όπου επιβεβαιώνεται ότι η εκπαίδευση και η κατάρτιση αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την ανάπτυξη των μακροπρόθεσμων δυνατοτήτων της ΕΕ για ανταγωνιστικότητα, καθώς και για κοινωνική και εδαφική συνοχή, και ότι προκειμένου να προωθηθεί η αύξηση της κινητικότητας και μια αποδοτική αγορά εργασίας, θα πρέπει επίσης να σημειωθεί πρόοδος όσον αφορά το ευρωπαϊκό πλαίσιο προσόντων (ΕΠΠ),

–   έχοντας υπόψη τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη διακρατική κινητικότητα εντός της Κοινότητας για σκοπούς εκπαίδευσης και κατάρτισης - Ευρωπαϊκός χάρτης ποιότητας για την κινητικότητα(5),

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 45 του Κανονισμού του,

–   έχοντας υπόψη τη έκθεση της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας και της Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας Καταναλωτών (A6-0248/2006),

Α.   λαμβάνοντας υπόψη ότι ένα ενιαίο κλίμα μάθησης και μια ενιαία ευρωπαϊκή αγορά απασχόλησης αποτελούν ουσιώδεις παράγοντες για την υλοποίηση των στόχων της Στρατηγικής της Λισσαβώνας,

Β.   λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη δημιουργίας ευρωπαϊκού συστήματος αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων και των ικανοτήτων, το οποίο να σέβεται παράλληλα την πλούσια ποικιλία και τις ιδιαίτερες δυνατότητες των περιφερειών που συνθέτουν την Ευρώπη,

Γ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η δημιουργία ενός ΕΠΠ, βασιζόμενου μεταξύ άλλων στις υφιστάμενες δομές προσόντων που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιοτων διαδικασιών της Μπολόνια και της Κοπεγχάγης θα πρέπει να χαιρετιστεί ως κατάλληλο μέσο για τη στήριξη της διαφάνειας, της δυνατότητας μεταφοράς, της αναγνώρισης και της χρήσης των αποκτηθέντων προσόντων και ικανοτήτων μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών και σε διάφορα επίπεδα, καθώς και ως μέσο για τη διευκόλυνση της πρόσβασης όλων των πολιτών στις ευκαιρίες για διά βίου μάθηση,

Δ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι ένα κοινό πλαίσιο αναφοράς (το οποίο να στηρίζεται σε δεξιότητες, επίπεδα και αποτελέσματα μάθησης), το ΕΠΠ, θα μπορούσε να ενθαρρύνει την έγκριση μέσων για την επισήμανση των αναγκών σε δεξιότητες,

Ε.   λαμβάνοντας υπόψη ότι ως προσόντα πρέπει να νοείται το σύνολο των τίτλων, προσόντων, πιστοποιητικών και επαγγελματικής εμπειρίας που αναγνωρίζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

ΣΤ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι, συνυπολογίζοντας τις νέες προκλήσεις της κοινωνίας της γνώσης και τις δημογραφικές μεταβολές, η ανάπτυξη ενός ΕΠΠ θα ήταν αποφασιστική, ιδιαίτερα για τη στήριξη της απασχολησιμότητας και της γεωγραφικής κινητικότητας του εργατικού δυναμικού στην ΕΕ, αλλά και για την προώθηση της ανταγωνιστικότητας και της κοινωνικής συνοχής, σύμφωνα με τη Στρατηγική της Λισσαβώνας,

Ζ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η ενδοκοινοτική επαγγελματική κινητικότητα που αναπτύσσεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση (κινητικότητα των εργαζομένων και κινητικότητα των επιχειρήσεων) απαιτεί οι πιστοποιήσεις που αποκτώνται σε ένα κράτος μέλος να αναγνωρίζονται σε ένα άλλο και να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο κατάλληλο επίπεδο,

Η.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαρκής ενημέρωση και επέκταση των γνώσεων, των δεξιοτήτων, των ατομικών και επαγγελματικών ικανοτήτων, καθώς και το ευρωπαϊκό πλαίσιο προσόντων (ΕΠΠ) αναμένεται να συμβάλουν στον εκσυγχρονισμό των συστημάτων κατάρτισης και εκπαίδευσης και, κατά συνέπεια, στην αύξηση των ευκαιριών απασχολησιμότητας και της κινητικότητας στον ευρωπαϊκό χώρο και στην ενίσχυση της εργασιακής ασφάλειας για τους εργαζόμενους, όπου το ΕΠΠ αναμένεται να συμβάλει στη δημιουργία μεγαλύτερης διαφάνειας ως προς την αναγνώριση και την ισοτιμία των προσόντων που έχουν αποκτηθεί ή πρόκειται να αποκτηθούν και με αυτόν τον τρόπο να προωθηθεί η βελτίωση των συστημάτων γενικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης, η οποία ενδέχεται να ωφελήσει και την απασχολησιμότητα των εκπαιδευόμενων,

Θ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η έλλειψη κατάλληλων μηχανισμών, δικτύων και συνεργασίας ανάμεσα στους φορείς παροχής μάθησης και κατάρτισης, καθώς και στις εθνικές αρχές, η ανεπάρκεια των υφισταμένων θεσμικών ρυθμίσεων και, πολλές φορές, οι δημοσιονομικοί περιορισμοί στα κράτη μέλη, αποτελούν εμπόδια για την αποτελεσματική εφαρμογή της διά βίου μάθησης, για τη διασύνδεση πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και απασχόλησης όπως και για την ταχύτερη διάχυση της νέας επιστημονικής – τεχνολογικής γνώσης στους εργαζόμενους, καθώς και για την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των ήδη αποκτηθεισών γνώσεων και ικανοτήτων,

Ι.   λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει έλλειψη διαφάνειας ως προς τα προσόντα και χαμηλό ποσοστό αναγνώρισης των προσόντων που αποκτήθηκαν στο εξωτερικό,

ΙΑ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κοινός στόχος των 32 κρατών που συμμετέχουν στο ΕΠΠ έγκειται στο να αποσαφηνιστούν στους εκπαιδευόμενους και τους εκπαιδευτές οι βασικοί τρόποι απόκτησης συγκεκριμένων προσόντων· λαμβάνοντας επιπλέον υπόψη ότι πρέπει να αντιληφθούν ποια είναι η αντιστοίχιση μεταξύ των επιπέδων αναφοράς, σε ποια έκταση είναι εφικτές οι μεταφορές και σε ποια βάση λαμβάνονται οι αποφάσεις για την αναγνώριση προσόντων,

ΙΒ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι κατ'αρχήν το ΕΠΠ πρέπει να εφαρμοστεί προαιρετικά και να μην συνεπάγεται νομικές υποχρεώσεις, αλλά ότι θα δώσει ώθηση για αλλαγή υποστηρίζοντας τις μεταρρυθμίσεις στα αντίστοιχα επίπεδα και πρέπει να προαγάγει τη διαφάνεια και την ισοτιμία των πιστοποιήσεων που έχουν εκδοθεί σε εθνικό και τομεακό επίπεδο,

ΙΓ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι το ΕΠΠ δεν θα αντικαταστήσει τα εθνικά πλαίσια προσόντων αλλά θα τα συμπληρώνει· λαμβάνοντας υπόψη ότι το ΕΠΠ πρέπει να αποτελέσει ευρύτερο πλαίσιο, το οποίο θα διευκολύνει τη συνεργασία των κρατών μελών, των κοινωνικών εταίρων και άλλων φορέων σε διεθνές επίπεδο,

ΙΔ.   πεπεισμένο ότι η εφαρμογή του ΕΠΠ θα είναι επιτυχής μόνον αν κατά την κατάταξη των εθνικών προσόντων για ένα επίπεδο αναφοράς ΕΠΠ υπάρχει στενή συνεργασία με βάση την εμπιστοσύνη και τη διαφάνεια, και επαρκής αξιολόγηση των ιδιαιτεροτήτων και των αναγκών των επιμέρους κρατών μελών, και αν το ΕΠΠ δημιουργηθεί ως μέσο για τους χρήστες και τους φορείς, προκειμένου να απεικονίζει τα υφιστάμενα προσόντα και τα προσόντα που πρόκειται να αποκτηθούν, ενώ συγχρόνως θα διαφυλάσσεται η αυτάρκεια και η αυτονομία της μάθησης,

1.   επιδοκιμάζει το γεγονός ότι η Επιτροπή έχει αναλάβει πρωτοβουλία για τη διαρκή βελτίωση και ενίσχυση των ευρωπαϊκών συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης και για την έναρξη διαβούλευσης σχετικά με τη δημιουργία κοινού πλαισίου αναφοράς των ευρωπαϊκών συστημάτων πιστοποίησης·

2.   επιδοκιμάζει το γεγονός ότι το ΕΠΠ βασίζεται στα μαθησιακά αποτελέσματα, αντικατοπτρίζει τον σύνθετο χαρακτήρα της διά βίου μάθησης και δίνει το έναυσμα για διαδικασίες μεταρρύθμισης των εθνικών και τομεακών συστημάτων·

3.   θεωρεί ότι το ΕΠΠ αποτελεί χρήσιμο εργαλείο που επιτρέπει τη βελτίωση και την παγίωση της εμπιστοσύνης μεταξύ των διαφόρων συστημάτων και εγκρίνει ανεπιφύλακτα τους στόχους του, κυρίως δε την επίτευξη διαφάνειας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όσον αφορά τα προσόντα, την κινητικότητα των επαγγελματιών και τη διά βίου μάθηση·

4.   εγκρίνει τη θέσπιση συστήματος με βάση κοινά επίπεδα, μέσα και αρχές, το οποίο θα είναι ευέλικτο αλλά ταυτόχρονα θα βασίζεται στις αρχές της διά βίου μάθησης, και καλεί την Επιτροπή να διευκρινίσει καλύτερα τη σχέση μεταξύ των επιπέδων επαγγελματικών προσόντων, της οδηγίας 2005/36/ΕΚ και των διαδικασιών επικύρωσης της άτυπης και ανεπίσημης μάθησης που υφίστανται ήδη ή τίθενται σε εφαρμογή σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο·

5.   επισημαίνει ότι μια από τις βασικές αποστολές του ΕΠΠ πρέπει να είναι η διευκόλυνση και η στήριξη της μεταφοράς προσόντων ανάμεσα στα διαφορετικά συστήματα κατάρτισης και εκπαίδευσης, προκειμένου να καταστήσει εφικτή την υπερεθνική επαγγελματική κινητικότητα και να ανταποκρίνεται καλύτερα στις απαιτήσεις της προσφοράς και της ζήτησης της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας· επισημαίνει επίσης ότι το ΕΠΠ αποτελεί κατάλληλο ευρύτερο πλαίσιο για τη δημιουργία καταλλήλου μέσου μετάφρασης και επικοινωνίας για τη θέσπιση κοινού πλαισίου προσόντων εντός της Ευρώπης·

6.   σημειώνει επ' αυτού ότι η πρόταση της Επιτροπής αποτελεί ορθή και αναγκαία προσέγγιση, ακόμα και αν δεν ανταποκρίνεται εντελώς στην απαίτηση για διαφανές πλαίσιο προσόντων· ζητεί να επανεξετασθούν και να βελτιωθούν τα οκτώ προταθέντα επίπεδα αναφοράς του ΕΠΠ· φρονεί ότι θα πρέπει να περιγραφούν συνοπτικότερα και με πιο κατανοητό τρόπο και ότι θα πρέπει να γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ των διαφόρων επιπέδων αναφοράς ώστε να μπορεί να επιτευχθεί σαφής ιεράρχηση των προσόντων·

7.   τονίζει ότι οι ικανότητες που αναφέρονται στο πλαίσιο των περιγραφών για τα οκτώ επίπεδα αναφοράς πρέπει να περιλαμβάνουν γνώσεις όχι μόνον για κοινωνικά και δεοντολογικά θέματα, αλλά και για πολιτιστικά θέματα·

8.   θεωρεί ότι η οργάνωση και η επικύρωση της δια βίου μάθησης εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών και ότι το ΕΠΠ δύσκολα μπορεί να παρέμβει σε αυτόν τον τομέα·

9.   υποστηρίζει ότι τα τρία οριζόντια επίπεδα ("γνώσεις", "δεξιότητες" και "προσωπικές και ειδικές ικανότητες") πρέπει επίσης να επανεξεταστούν προκειμένου να γίνουν πιο σαφή και κατανοητά·

10.   επισημαίνει επίσης ότι οι διάφορες μορφές αποτελεσμάτων μάθησης, συνολικά, αποτελούν τμήμα εκπαιδευτικού συνόλου που δεν μπορεί να υπολογισθεί ποσοτικά με γνώμονα το επίπεδο που έχει επιτευχθεί στους επιμέρους τομείς·

11.   θεωρεί το τρίτο οριζόντιο επίπεδο "προσωπικές και ειδικές ικανότητες", ως ενδιαφέρουσα προσπάθεια για την απευθείας συμπερίληψη της σύγχρονης έρευνας για την εκπαίδευση στο ευρωπαϊκό πλαίσιο προσόντων· θα θεωρούσε ωστόσο χρήσιμη επανεξέταση που θα καταδείκνυε κατά ποίον τρόπο μπορούν να ενταχθούν μεθοδικά τα "soft skills" και τα "προσωπικά προσόντα'·

12.   επισημαίνει ότι η βασική λειτουργία του ΕΠΠ πρέπει να είναι η κατάταξη των διαδικασιών πιστοποίησης βάσει των αποτελεσμάτων της επαγγελματικής κατάρτισης και, ως εκ τούτου, υποστηρίζει ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται απλές και λειτουργικές περιγραφές καθώς και ότι πρέπει να μειωθεί ο αριθμός των επιπέδων· επισημαίνει ότι οι μέχρι τώρα συγκριτικές εμπειρίες καταδεικνύουν ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο διαχωρισμός των επιπέδων και όσο περισσότερα είναι τα κριτήρια, τόσο πιο δύσκολο είναι να συσχετισθούν·

13.   θεωρεί ότι το ΕΠΠ αποτελεί και εργαλείο της αγοράς εργασίας για όλες τις μορφές εκπαίδευσης· εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι η στρατηγική της Λισσαβόνας στρέφει ιδιαίτερα την προσοχή στη δια βίου εκμάθηση στον τόπο εργασίας και με τον τρόπο αυτό αναδεικνύει και τα προσόντα που αποκτώνται στη θέση απασχόλησης· τονίζει ότι κάθε μια εκ των οκτώ βαθμίδων πρέπει να δίνει έμφαση στις ικανότητες που μπορούν να αποκτηθούν μέσω διάφορων τρόπων μάθησης και να λαμβάνει υπόψη τις επαγγελματικές ικανότητες και την εμπειρία καθώς και τη δυνατότητα επαγγελματικής αξιοποίησής τους· ζητεί ως εκ τούτου, να τροποποιηθούν οι περιγραφές , όχι μόνον λαμβάνοντας υπόψη και διατηρώντας τις διατάξεις της Μπολόνια που συνδέονται αυτόματα με την ακαδημαϊκή εκπαίδευση, αλλά και συμπληρώνοντάς τες συνυπολογίζοντας επίσης περισσότερο τα συστήματα επαγγελματικής κατάρτισης και συνεχούς εκπαίδευσης·

14.   ζητεί μετ' επιτάσεως να αλλάξει η μέχρι τώρα αυτόματη κατάταξη των επιπέδων αναφοράς 6, 7 και 8 για τις τρεις ακαδημαϊκές βαθμίδες του πλαισίου προσόντων της Μπολόνια [πρώτο πτυχίο (Bachelor), μεταπτυχιακό (Master) και διδακτορικό], ώστε οι γνώσεις, ικανότητες και επαγγελματικές δεξιότητες του ατόμου να κατατάσσονται ανεξάρτητα από τον τόπο όπου αποκτήθηκαν·

15.   τάσσεται υπέρ της βελτίωσης του πίνακα 2, ο οποίος επίσης χρησιμεύει στην ερμηνεία των επιπέδων αναφοράς· θεωρεί ότι ο πίνακας πρέπει να έχει σαφή εξάρτηση από την προσέγγιση που προσανατολίζεται στο αποτέλεσμα καθώς εστιάζεται στην επίσημη εκπαίδευση· χαιρετίζει επομένως τη σύσταση για επιφυλακτική προσέγγιση του πίνακα 2· θεωρεί ότι το ΕΠΠ ως γενικό μετα-πλαίσιο πρέπει να αφήνει τέτοιου είδους λεπτομερειακά ζητήματα, όπως είναι η διαμόρφωση του πίνακα, στους τοπικούς ή εθνικούς φορείς·

16.   ζητεί να υποστηριχθούν και να προαχθούν περισσότερο οι κοινές ευρωπαϊκές αρχές για τον προσδιορισμό και την επικύρωση άτυπων και ανεπίσημων μορφών μάθησης, για τη διά βίου μάθηση, κυρίως στους τομείς της απόκτησης τεχνολογικών και επιστημονικών γνώσεων και δεξιοτήτων και λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιομορφίες που παρουσιάζουν οι διάφοροι επαγγελματικοί κλάδοι, και οι διάφορες περιφέρειες και χώρες· θεωρεί ότι είναι απαραίτητο να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στις μεθόδους και τα συστήματα αξιολόγησης των αποτελεσμάτων μάθησης που αποκτώνται με άτυπες και ανεπίσημες μεθόδους, καθώς η ανάπτυξη δεξιοτήτων στο πλαίσιο της διά βίου μάθησης πραγματοποιείται σε ευρύ φάσμα καθημερινών εργασιακών καταστάσεων·

17.   υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη ενός ΕΠΠ θα οδηγήσει στη θέσπιση κοινών δεικτών αναφοράς που θα διευκολύνουν τους εκπαιδευόμενους και εργαζόμενους να οργανώσουν τη σταδιοδρομία τους στο πλαίσιο της δια βίου μάθησης·

18.   υποστηρίζει ότι κάθε χώρα πρέπει να διαθέτει το δικό της εθνικό ή περιφερειακό πλαίσιο προσόντων, με την εμπλοκή αρμοδίων αρχών και οργάνων, διασφαλίζοντας τη συμβατότητά του με το ΕΠΠ· θεωρεί ότι στις χώρες που δεν υπάρχει ακόμη εθνικό πλαίσιο προσόντων και στις οποίες παραβλέπονται τα άτυπα και ανεπίσημα προσόντα κρίνεται σκόπιμο να υιοθετηθεί το ΕΠΠ·

19.   καλεί την Επιτροπή να δρομολογήσει διαδικασία εναρμόνισης των εννοιολογικών χρήσεων και των όρων·

20.   καλεί την Επιτροπή να διευκρινίσει τη σχέση μεταξύ του πλαισίου προσόντων που προβλέπεται στη διαδικασία της Μπολόνια και του ΕΠΠ, και να δηλώσει σαφώς κατά πόσον οι δείκτες που προβλέπει το ευρωπαϊκό πλαίσιο προσόντων θα αποτελέσουν το μόνο σημείο αναφοράς για τη δημιουργία κοινού ευρωπαϊκού χώρου διά βίου μάθησης·

21.   αρνείται να θέσει περιοριστικά κριτήρια για τις μεθόδους μάθησης ή για τη διάρκεια και τον τόπο των μαθημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης·

22.   θεωρεί ότι πρέπει να προωθηθούν περαιτέρω μέσα για την υποστήριξη του ΕΠΠ, προκειμένου οι πολίτες να αποκτήσουν πρόσβαση στο ΕΠΠ, με κύριο γνώμονα τα συμπεράσματα της Κοπεγχάγης και της Μπολόνια, για τα οποία το ΕΠΠ πρέπει να αποτελέσει λογικά δομημένη αφετηρία· θεωρεί ότι ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί στο έργο που έχουν αναπτύξει για τη μάθηση, τα προσόντα και τις δεξιότητες οι διεθνείς οργανισμοί και τα ευρωπαϊκά κέντρα, όπως ο Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη και το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης· καλεί την Επιτροπή να ενθαρρύνει τη δημιουργία του ευρωπαϊκού συστήματος ακαδημαϊκών μονάδων επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης (ECVET, European Credit of Vocational Education and Training), να αναπτύξει περαιτέρω και να υποστηρίξει το Europass και να επεκτείνει τη βάση δεδομένων Ploteus, καθώς και να προαγάγει περαιτέρω καινοτόμους προσεγγίσεις για την αναγνώριση άτυπων και ανεπίσημων μορφών μάθησης·

23.   ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να ενισχύσουν το ρόλο και τη δομή του Εθνικού Κέντρου Europass (NEC), και να διευκολύνουν την εκπλήρωση των βασικών του καθηκόντων και την υλοποίηση των στόχων που έχει καθορίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, με ιδιαίτερη αναφορά στην ευρύτερη διάδοση των μέσων τα οποία διαχειρίζεται απευθείας το NEC (ευρωπαϊκό βιογραφικό σημείωμα και κινητικότητα Europass) και την προοδευτική υιοθέτηση του Europass·

24.   υπογραμμίζει ότι η εφαρμογή του ΕΠΠ σε εθελοντική βάση απαιτεί την υποστήριξη και τη δέσμευση των εθνικών και τομεακών ενδιαφερόμενων παραγόντων·

25.   αναγνωρίζει ότι το ΕΠΠ, ως μεταφραστικό εργαλείο μεταξύ των διαφόρων συστημάτων προσόντων, απαιτεί συνέπεια και αμοιβαία εμπιστοσύνη· προτείνει την ανάπτυξη αρχών για διαφανείς και αξιόπιστους μηχανισμούς διασφάλισης της ποιότητας, προκειμένου να δοθεί δυνατότητα σύγκρισης και συνεπώς αμοιβαίας αναγνώρισης των προσόντων των πολιτών της ΕΕ·

26.   επισημαίνει ότι το ΕΠΠ μπορεί να ευνοήσει σημαντικά την κινητικότητα στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας, αν γίνει δεκτή από τα άλλα κράτη μέλη η απόφαση ενός κράτους μέλους να καταταχθούν τα επιμέρους εθνικά προσόντα σε συγκεκριμένα επίπεδα του ΕΠΠ· θεωρεί ότι, στο πλαίσιο της διασφάλισης της ποιότητας, η υποχρέωση των κρατών μελών που προτάθηκε από την Επιτροπή σχετικά με την τήρηση σειράς κοινών αρχών αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την επιτυχή συνεργασία των φορέων σε διαφορετικά επίπεδα· επισημαίνει, ωστόσο, ότι αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν δεν αναπαραχθούν ήδη υπάρχοντα συστήματα διασφάλισης ποιότητας, όπως τα πρότυπα και οι κατευθυντήριες γραμμές για τη διασφάλιση ποιότητας·

27.   θεωρεί ότι η αμοιβαία εμπιστοσύνη πρέπει να είναι τόσο αποτέλεσμα της ενισχυμένης συνεργασίας ανάμεσα στα κράτη μέλη στο πλαίσιο του ΕΠΠ όσο και προϋπόθεση για την αποτελεσματική λειτουργία του ΕΠΠ· θεωρεί ότι είναι απαραίτητη κατάλληλη δοκιμαστική φάση, εκτίμηση επιπτώσεων, καθώς και συνοδευτική αξιολόγηση για τη διαρκή βελτίωση και την προσαρμογή του ΕΠΠ· καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει και να προτείνει γι' αυτόν τον σκοπό κατάλληλες μεθόδους και στρατηγικές·

28.   συνιστά ενθέρμως την περαιτέρω ανάπτυξη του ΕΠΠ σύμφωνα με το αίτημα αποσαφήνισης που υπέβαλαν οι ενδιαφερόμενοι παράγοντες κατά τη διαδικασία των διαβουλεύσεων·

29.   καλεί την Επιτροπή να αναθεωρήσει την πρότασή της βάσει των παρατηρήσεων που διατύπωσε το Κοινοβούλιο·

30.   επισημαίνει τη σημασία μιας ευρείας και καλά δομημένης επικοινωνίας και στρατηγικής πληροφόρησης με στόχο την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης και του ενδιαφέροντος για τα οφέλη του ΕΠΠ·

31.   θεωρεί ότι για την επιτυχία του ΕΠΠ είναι απολύτως απαραίτητο να υπάρξει συγκεκριμένο όφελος για τον τελικό καταναλωτή, για τους πολίτες, τους εργαζόμενους, τους εργοδότες, καθώς και για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα·

32.   ζητεί από την Επιτροπή να ενημερώσει το Κοινοβούλιο σχετικά με τα αποτελέσματα των εθνικών διαβουλεύσεων και να πραγματοποιήσει περαιτέρω ανταλλαγές απόψεων πριν από την εκπόνηση της τελικής της πρότασης·

33.   αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.

(1) ΕΕ L 390 της 31.12.2004, σ. 6. (2) ΕΕ L 255 της 30.9.2005, σ. 22. (3) ΕΕ C 163 της 9.7.2002, σ. 1. (4) ΕΕ C 13 της 18.1.2003, σ. 2. (5) Δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα.