Parlament Europejski,

‐   uwzględniając Umowę o partnerstwie zawartą między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (Umowa z Kotonu)(1),

‐   uwzględniając Regulamin Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE (WZP), przyjęty dnia 3 kwietnia 2003 r.(2), zmieniony ostatnio w Bridgetown (Barbados) dnia 23 listopada 2006 r.,

‐   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju(3),

‐   uwzględniając rezolucje przyjęte przez WZP w 2006 r. w sprawie:

–   uwzględniając art. 45 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju (A6-0208/2007),

A.   uwzględniając debaty, które miały miejsce w Wiedniu i Bridgetown (odpowiednio w czerwcu i w listopadzie podczas 11 i 12 sesji), na temat stanu zaawansowania negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym, z udziałem Petera Mandelsona, członka Komisji odpowiedzialnego za handel oraz Billie Miller, minister spraw zagranicznych i handlu zagranicznego Barbadosu,

B.   uwzględniając przyjęcie przez Parlament i Radę wyżej wymienionego rozporządzenia ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju, które przewiduje programy tematyczne mające zastosowanie również do krajów AKP, a także program środków towarzyszących na rzecz krajów AKP, które są sygnatariuszami Protokołu w sprawie cukru,

C.   uwzględniając rosnące znaczenie kwestii migracji i handlu ludźmi jako problemów leżących w interesie obu stron w ramach umowy z Kotonu,

D.   uwzględniając decyzje podjęte przez Prezydium WZP o wysłaniu w 2006 r. następujących misji informacyjno-studyjnych:

E.   uwzględniając przegląd Umowy z Kotonu, który uzyskał poparcie instytucji europejskich i który stanowi bazę dla poszerzonej i bardziej skutecznej współpracy pomiędzy UE i krajami AKP,

F.   uwzględniając wyjątkowy rozgłos, jaki uzyskała misja informacyjno-studyjna na Malcie i w Hiszpanii w sprawie sytuacji imigrantów z krajów AKP, pierwsza, która zgromadziła parlamentarzystów z krajów pochodzenia imigrantów oraz z krajów europejskich,

G.   uwzględniając utrzymujący się konflikt w Darfurze (Sudan) oraz poważne i powtarzające się naruszenia praw człowieka, które mają tam miejsce, oraz przypominając wagę skutecznej pomocy humanitarnej,

H.   mając na uwadze, że Republika Demokratyczna Konga, kraj pustoszony przez dziesięciolecia, zdołał podjąć starania w obiecującym kierunku, dzięki zaangażowaniu podmiotów kongijskich i wspólnoty międzynarodowej,

I.   uwzględniając odmowę władz Erytrei dotyczącą przyjazdu misji informacyjnej Prezydium WZP do Erytrei,

J.   uwzględniając odrzucenie w oddzielnym głosowaniu w poszczególnych izbach głosowanej w trybie pilnym rezolucji w sprawie sytuacji w Afryce Wschodniej,

K.   uwzględniając prace Parlamentu Panafrykańskiego i sformalizowanie stosunków między Parlamentem Europejskim i Parlamentem Panafrykańskim,

L.   uwzględniając widoczne pogorszenie sytuacji w Zimbabwe,

M.   uwzględniając decyzję Sekretariatu AKP dotyczącą zbadania swojej organizacji wewnętrznej,

N.   uwzględniając ogromny wkład prezydencji austriackiej w UE oraz rządu Barbadosu w 11. i 12. sesję WZP,

O.   uwzględniając coraz większy udział podmiotów niepaństwowych w sesjach WZP,

1.   z zadowoleniem przyjmuje stworzenie w 2006 r. ram dla otwartego, demokratycznego i pogłębionego dialogu na temat negocjacji umów o partnerstwie gospodarczym między UE i podregionami AKP; wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia w Bridgetown rezolucji w trybie pilnym w sprawie stanu zaawansowania negocjacji dotyczących umów o partnerstwie gospodarczym, które niepokoją przedstawicieli UE i krajów AKP w związku z ewentualnym negatywnym wpływem, jaki mogą one wywierać na ogólny cel trwałego rozwoju krajów AKP;

2.   zachęca WZP do dalszego wyrażania niezależnego stanowiska i przedstawiania konkretnych propozycji dotyczących negocjacji umów o partnerstwie gospodarczym oraz procesu ich wprowadzania w życie, tak aby mogły one służyć umacnianiu pełnego zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego i parlamentów krajowych;

3.   z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie podjęte na sesji w Bridgetown przez komisarza odpowiedzialnego za rozwój i pomoc humanitarną do poddania krajowych i regionalnych dokumentów strategicznych dotyczących krajów AKP (okres 2008-2013) demokratycznej kontroli w parlamentach, jednak wyraża ubolewanie, że nie stało sie to możliwe;

4.   wzywa Komisję do jak najszybszego skonkretyzowania tego zobowiązania na podstawie procedury stosowanej w ramach wyżej wymienionego rozporządzenia ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju;

5.   wzywa parlamenty narodowe krajów AKP do stanowczego wzywania swych rządów oraz Komisji do nieustannego angażowania ich, we współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, do formułowania, wdrażania, monitorowania oraz oceny krajowych dokumentów strategicznych związanych ze współpracą pomiędzy UE a danym państwem (okres 2008-2013);

6.   domaga się, aby parlamenty państw UE sprawowały ścisłą kontrolę parlamentarną nad władzą wykonawczą w zakresie programowania Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR);

7.   z zadowoleniem przyjmuje postęp w nadaniu parlamentarnego charakteru WZP, pogłębienie zaangażowania jego członków i dyskusji na temat EFR, kwestie handlowe związane z AKP-UE oraz wdrożenie umowy z Kotonu;

8.   z zadowoleniem odnotowuje decyzję WZP o podjęciu kwestii migracji, kwestii leżących potencjalnie we wspólnym interesie, poprzez w szczególności:

9.   zachęca WZP do dalszej refleksji nad kwestiami migracji oraz wypracowania konkretnych zaleceń w tym zakresie i podjęcia dalszych starań w kierunku znalezienia rozwiązań na rzecz rozwoju krajów pochodzenia i walki z handlem ludźmi;

10.   wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia rezolucji w sprawie sytuacji w Sudanie podczas sesji w Wiedniu, która określa jasne stanowisko dotyczące odpowiedzialności za konflikt w regionie Darfuru; wzywa wspólnotę międzynarodową o pilne i bardziej aktywne podjęcie działań, w porozumieniu z Unią Afrykańską (UA), aby położyć kres konfliktowi, cierpieniu ludności cywilnej i katastrofie humanitarnej; wzywa wspólnotę międzynarodową do zapewnienia rzeczywistego wysłania międzynarodowych sił usankcjonowanych mandatem Rady Bezpieczeństwa (a mianowicie rezolucją 1706 z 31 sierpnia 2006 r.); odnotowuje, że rząd Sudanu zgodził się na przemieszczenie międzynarodowych sił pokojowych usankcjonowanych mandatem Rady Bezpieczeństwa i wyraża nadzieję, że będzie to stanowiło pierwszy krok na drodze do osiągania konkretnych postępów w procesie pokojowym w regionie Darfuru;

11.   ubolewa nad wykorzystaniem procedury oddzielnego głosowania w poszczególnych izbach, które doprowadziło do odrzucenia rezolucji w sprawie Afryki Wschodniej podczas sesji w Bridgetown, pomimo iż większość członków WZP opowiedziała się za wspomnianą rezolucją;

12.   wzywa wszystkie strony do unikania stosowania procedury oddzielnego głosowania w poszczególnych izbach, aby sprzyjać poczuciu solidarności i spójności w ramach WZP;

13.   usilnie wzywa władze erytrejskie do ułatwienia prowadzenia misji informacyjnej przewidzianej i potwierdzanej wielokrotnie przez Prezydium WZP;

14.   zachęca WZP do kontynuowania i pogłębiania dialogu z Parlamentem Panafrykańskim, w szczególności w zakresie kwestii pokoju i bezpieczeństwa ;

15.   wzywa WZP do przyjęcia zdecydowanego wspólnego stanowiska w sprawie załamania demokracji, praworządności, praw człowieka i systemu gospodarczego w Zimbabwe do wywierania nacisku, aby zakazy podróży międzynarodowych zastosowane wobec kluczowych osobistości reżimu Zimbabwe były w pełni przestrzegane.

16.   wzywa WZP do refleksji nad przyszłością współpracy AKP-UE, z uwzględnieniem nowego kontekstu tworzenia UA - i Parlamentu Panafrykańskiego - oraz wzmocnienia poszczególnych podregionów AKP i ich instytucji;

17.   wzywa zgromadzenia parlamentarne na szczeblu lokalnym w krajach grupy AKP, które pragną podjąć dialog z Parlamentem Europejskim o uczynienie tego zgodnie z postanowieniami art. 19 Umowy z Kotonu;

18.   z zadowoleniem przyjmuje decyzję Prezydium WZP o podjęciu kwestii stosunków Chiny-Afryka i uznaniu ich za temat dialogu politycznego w ramach zgromadzenia;

19.   zachęca WZP do wzmocnienia roli Komisji do Spraw Politycznych, tak by stała się ona prawdziwym forum dla zapobiegania i rozwiązywania konfliktów, w ramach partnerstwa AKP-UE, i do uogólnienia w tym celu debat w sprawie sytuacji kryzysowych w takim czy innym państwie; wyraża zadowolenie z podjętych działań na rzecz zwalczania handlu bronią lekką i małokalibrową i zachęca WZP do działań lobbingowych, tak by rezolucja z dnia 23 listopada 2006 r. przyniosła konkretne rezultaty;

20.   z zadowoleniem odnotowuje wyrażoną przez Komisję Rozwoju Gospodarczego, Finansów i Handlu chęć podjęcia kwestii związanych z zaopatrzeniem w źródła energii i z rozwojem turystyki, jako nośników rozwoju;

21.   podkreśla rolę odgrywaną przez Komisję Spraw Socjalnych i Środowiska w zakresie bardziej odpowiedzialnego rybołówstwa, które niesie większe korzyści w zakresie zrównoważonego rozwoju, oraz dla osiągnięcia milenijnego celu rozwoju nr 7, czyli "powszechnego dostępu do wody";

22.   wyraża uznanie dla prezydencji austriackiej w Radzie UE, Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA), miasta Wiedeń, jak również różnych stowarzyszeń, za ich wkład w 11 sesję, która odbyła się w Wiedniu, a w szczególności w seminaria na następujące tematy:

23.   wyraża uznanie dla rządu i parlamentu Barbadosu oraz podmiotów gospodarczych i społecznych za ich wkład w 12 sesję, która odbyła się w Bridgetown, a w szczególności w seminaria na następujące tematy:

24.   podkreśla, że organizacja posiedzeń na poziomie regionalnym lub lokalnym, zgodnie z art. 17 ust. 3 Umowy z Kotonu, powinna wejść w czynną fazę wdrażania; wzywa WZP do zaplanowania tego typu posiedzeń w oparciu o struktury parlamentarne istniejące w ramach grupy AKP i do poświęcenia ich w szczególności współpracy regionalnej w kontekście zapobiegania i rozwiązywania konfliktów oraz zawieraniu i wdrażaniu umów o partnerstwie gospodarczym;

25.   z zadowoleniem odnotowuje coraz większy udział podmiotów niepaństwowych w sesjach WZP oraz to, że wydarzenia alternatywne postrzegane są obecnie jako pozytywne uzupełnienie;

26.   ponawia swe poparcie dla sformułowanego na 9 sesji w kwietniu 2005 r. wniosku WZP, by odpowiedni odsetek środków EFR przeznaczyć na edukację polityczną i szkolenie parlamentarzystów i przywódców politycznych, gospodarczych czy społecznych w interesie trwałego wzmocnienia dobrego zarządzania, rządów prawa, struktur demokratycznych, a także współdziałania rządu z opozycją w opartych na wolnych wyborach demokracjach pluralistycznych; uważa, że środki te należałoby wykorzystać na utworzenie wyższych szkół administracji publicznej oraz na polityczne kształcenie posłów, pracowników administracji szczebla lokalnego oraz osób zajmujących odpowiedzialne stanowiska w partiach politycznych i stowarzyszeniach;

27.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również Radzie AKP, rządom i parlamentom Austrii i Barbadosu.

(1) Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3 Umowa znowelizowana decyzją nr 1/2006 Rady Ministrów AKP-WE (Dz.U. L 247 z 9.9.2006, str. 22). (2) Dz.U. C 231 z 26.9.2003, str. 68. (3) Dz.U. L 378 z 27.12.2006, str. 41. (4) Dz.U. C 307 z 15.12.2006, str. 22. (5) Dz.U. C 307 z 15.12.2006, str. 17. (6) Dz.U. C 307 z 15.12.2006, str. 27. (7) Dz.U. C 307 z 15.12.2006, str. 37. (8) Dz.U. C 307 z 15.12.2006, str. 35. (9) Dz.U. C 330 z 30.12.2006, str. 22. (10) Dz.U. C 330 z 30.12.2006, str. 15 (11) Dz.U. C 330 z 30.12.2006, str. 31. (12) Dz.U. C 330 z 30.12.2006, str. 36.