Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie ulepszenia metody konsultacji z Parlamentem w procedurach dotyczących rozszerzenia strefy euro
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie rozszerzenia strefy euro(1),
– uwzględniając art. 122 ust. 2 traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem w sprawie przyjęcia jednej waluty przez Maltę i Cypr z dniem 1 stycznia 2008 r. (C6-0151/2007 i C6-0150/2007),
– uwzględniając pisma przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 6 czerwca 2007 r. do przewodniczących Komisji i Rady;
– uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
1. w odniesieniu do przyszłych rozszerzeń strefy euro wzywa Komisję i Radę:
a)
do osiągnięcia porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie harmonogramu oraz podejścia do współpracy z kolejnymi państwami członkowskimi chcącymi przystąpić do strefy euro, w tym:
i)
do rozpoczynania rozmów z Parlamentem na wczesnym etapie, aby zostawić mu co najmniej dwa miesiące na konsultację, w poszanowaniu jego prerogatywy do należytego rozpatrywania wniosków złożonych wspólnie przez Komisję i Europejski Bank Centralny;
ii)
do zobowiązania państw ubiegających się o przystąpienie do strefy euro do ogłaszania zamiaru złożenia oficjalnego wniosku najpóźniej jesienią roku poprzedzającego jego złożenie i do starań o wczesny kontakt z Komisją Gospodarczą i Monetarną Parlamentu Europejskiego aby ułatwić cały proces wprowadzania wspólnej waluty; oraz
iii)
do opracowywania przez Komisję tymczasowego sprawozdania o konwergencji na początku roku następującego po wstępnym ogłoszeniu zamiaru przystąpienia przez państwo członkowskie;
b)
do zapewnienia ścisłego monitorowania przygotowań do rozszerzenia strefy euro o przystępujące państwa członkowskie przez przyszłą Europejską Radę Konsultacyjną ds. Zarządzania Statystyką i Europejski Komitet ds. Informacji Statystycznych; do zapewnienia udzielenia Komisji dodatkowych uprawnień w zakresie weryfikacji danych, ponieważ wyraża przekonanie, że jakość danych dostępnych Komisji nadal pozostawia wiele do życzenia; zaleca, aby Komisja sprawdzała dane przekazywane przez krajowe banki centralne, porównując je z danymi otrzymywanymi w kwartalnych sprawozdaniach dla administracji centralnej, aby dzięki takiej weryfikacji poprawić wiarygodność statystyk;
c)
do przyjęcia stanowiska, zgodnie z którym przed dokonaniem oceny zgodności z kryteriami z Maastricht należy zamknąć wszelkie procedury dotyczące deficytu w danym państwie członkowskim;
2. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji rządom państw członkowskich oraz Europejskiemu Bankowi Centralnemu.