Indeks 
Teksty przyjęte
Środa, 14 marca 2007 r. - Strasburg
Statystyki z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej ***I
 Liczba i skład ilościowy delegacji międzyparlamentarnych
 Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego ***I
 Wprowadzanie do obrotu wołowiny i cielęciny ze zwierząt w wieku do 12 miesięcy *
 Ratyfikacja Konwencji MOP o pracy na morzu z 2006 r. *
 Usługi socjalne użyteczności publicznej w Unii Europejskiej
 Umowa o komunikacji lotniczej między WE a Stanami Zjednoczonymi
 Nierozprzestrzenianie broni jądrowej oraz rozbrojenie jądrowe

Statystyki z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej ***I
PDF 274kWORD 73k
Rezolucja
Tekst
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej (COM(2005)0375 – C6-0279/2005 – 2005/0156(COD))
P6_TA(2007)0065A6-0004/2007

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2005)0375)(1),

–   uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 285 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0279/2005),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0004/2007),

1.   zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.   zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

3.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 14 marca 2007 r. w celu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr .../2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 311/76 w sprawie w sprawie zestawienia statystyk dotyczących pracowników cudzoziemców

P6_TC1-COD(2005)0156


(Zważywszy że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem i Radą, stanowisko Parlamentu w pierwszym czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (WE) nr 862/2007.)

(1) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.


Liczba i skład ilościowy delegacji międzyparlamentarnych
PDF 197kWORD 37k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie liczby i składu ilościowego delegacji międzyparlamentarnych
P6_TA(2007)0066B6-0100/2007

Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 188 Regulaminu,

–   uwzględniając swoją decyzję z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie liczby delegacji międzyparlamentarnych, delegacji do wspólnych komisji parlamentarnych i delegacji do komisji współpracy parlamentarnej(1),

–   uwzględniając swoją decyzję z dnia 14 września 2004 r. w sprawie składu ilościowego delegacji międzyparlamentarnych, delegacji do wspólnych komisji parlamentarnych i delegacji do komisji współpracy parlamentarnej(2),

1.   postanawia zmienić w następujący sposób liczbę członków poniższych delegacji międzyparlamentarnych:

Delegacja do spraw stosunków z państwami Europy Południowo-Wschodniej: 25 członków

Delegacja do spraw stosunków z Białorusią: 19 członków

Delegacja do spraw stosunków z Izraelem: 25 członków

Delegacja do spraw stosunków z Palestyńską Radą Legislacyjną: 25 członków

Delegacja do spraw stosunków z państwami Maghrebu

i Unią Maghrebu Arabskiego (w tym z Libią): 25 członków

Delegacja do spraw stosunków z państwami Maszreku: 23 członków

Delegacja do spraw stosunków z państwami rejonu Zatoki Perskiej,

w tym z Jemenem: 19 członków

Delegacja do spraw stosunków z Iranem: 21 członków

Delegacja do spraw stosunków ze Stanami Zjednoczonymi: 42 członków

Delegacja do spraw stosunków z Kanadą: 22 członków

Delegacja do spraw stosunków z państwami Ameryki Środkowej: 26 członków

Delegacja do spraw stosunków z państwami Wspólnoty Andyjskiej: 20 członków

Delegacja do spraw stosunków z Mercosurem: 28 członków

Delegacja do spraw stosunków z Japonią: 28 członków

Delegacja do spraw stosunków z Chińską Republiką Ludową: 39 członków

Delegacja do spraw stosunków z państwami Azji Południowej-Wschodniej

i Stowarzyszeniem krajów Azji Południowej-Wschodniej (ANASE): 22 członków

Delegacja do spraw stosunków z Półwyspem Koreańskim: 17 członków

Delegacja do spraw stosunków z Australią i Nową Zelandią: 24 członków

Delegacja do spraw stosunków z Republiką Południowej Afryki: 17 członków;

2.   postanawia podzielić delegację do spraw stosunków z państwami Azji Południowej i z Południowo-Azjatyckim Stowarzyszeniem na rzecz Współpracy Regionalnej (SAARC) na trzy odrębne delegacje, ustalając w następujący sposób liczbę członków każdej z nich:

Delegacja do spraw stosunków z państwami Azji Południowej: 20 członków

Delegacja do spraw stosunków z Indiami: 22 członków

Delegacja do spraw stosunków z Afganistanem: 16 członków;

3.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji do informacji Rady i Komisji.

(1) Dz.U. C 102 E z 28.4.2004, str. 635.
(2) Dz.U. C 140 E z 9.6.2005, str. 49.


Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego ***I
PDF 705kWORD 342k
Rezolucja
Tekst skonsolidowany
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (COM(2005)0579 – C6-0403/2006 – 2005/0228(COD))
P6_TA(2007)0067A6-0023/2007

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2005)0579)(1),

–   uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 80 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0403/2006),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinię Komisji Budżetowej (A6-0023/2007),

1.   zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach;

2.   uważa, że kwota referencyjna, określona we wniosku legislacyjnym, musi być zgodna z pułapem działu 1a ram finansowych oraz z przepisami punktu 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami(2);

3.   zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy w przypadku uznania przez nią za stosowne wprowadzenia do wniosku znaczących zmian lub zastąpienia go innym tekstem;

4.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego rzyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 14 marca 2007 r. w celu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr .../2007 Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego

P6_TC1-COD(2005)0228


(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(3),

po zasięgnięciu opinii Komitetu Regionów,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu(4),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Motyw drugi rozporządzenia (WE) nr 1592/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego(5) stwierdza, między innymi, że należy opracować stosowne podstawowe wymogi obejmujące eksploatację statków powietrznych i licencjonowanie załóg lotniczych oraz stosowanie tego rozporządzenia do statków powietrznych państw trzecich. Art. 7 rozporządzenia zobowiązuje Komisję do jak najszybszego przedstawienia wniosków Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w sprawie podstawowych zasad, stosowania i podstawowych wymogów dotyczących osób i instytucji zaangażowanych w eksploatację statków powietrznych.

(2)  Wspólnota powinna ustalić, zgodnie z normami określonymi w Konwencji o Lotnictwie Cywilnym, podpisanej w Chicago w dniu 7 grudnia 1944 r. ("Konwencja chicagowska"), podstawowe wymogi mające zastosowanie do osób i instytucji zaangażowanych w eksploatację statków powietrznych, jak również osób i produktów zaangażowanych w szkolenie i badania lekarskie pilotów. Komisja powinna być upoważniona do opracowania niezbędnych przepisów wykonawczych.

(3)  Komisja powinna zbadać zakres, w jakim uprawnienia do monitorowania zgodności ze wspólnymi zasadami w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego powinny w przyszłości również zostać przeniesione na Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (zwaną następnie "Agencją").

(4)  Obywatele Europy powinni zawsze mieć zapewniony wysoki i jednolity poziom ochrony, a statki powietrzne państw trzecich eksploatowane na terytorium podlegającym Traktatowi, przylatujące na to terytorium lub z niego wylatujące, powinny podlegać stosownemu nadzorowi na szczeblu Wspólnoty w ramach ograniczeń ustalonych Konwencją chicagowską.

(5)  Objęcie wszystkich statków powietrznych wspólnymi zasadami nie byłoby wskazane, w szczególności w przypadku statków powietrznych o prostej konstrukcji lub eksploatowanych wyłącznie na trasach lokalnych, a także statków powietrznych produkowanych amatorsko lub szczególnie rzadkich, lub występujących w niewielkiej liczbie egzemplarzy; tego typu statki powietrzne powinny podlegać kontroli regulacyjnej Państw Członkowskich. Konieczne jest jednak podjęcie odpowiednich środków mających na celu ogólne podniesienie poziomu bezpieczeństwa lekkiego statku powietrznego.

(6)  W sposób szczególny należy zająć się samolotami i śmigłowcami o niewielkiej dopuszczalnej masie startowej, których osiągi są coraz lepsze i mogą one latać nad całym terytorium Wspólnoty. Produkuje się je na skalę przemysłową, a zatem regulacje wspólnotowe w odniesieniu do nich mogą zapewnić odpowiednio jednolity poziom bezpieczeństwa i ochrony środowiska naturalnego.

(7)  Zakres działania Wspólnoty należy jasno określić, tak by osoby, instytucje oraz produkty podlegające niniejszemu rozporządzeniu i jego przepisom wykonawczym mogły być wskazane w sposób jednoznaczny. Zakres taki należy jasno określić poprzez odniesienie wykazu statków powietrznych wyłączonych ze stosowania niniejszego rozporządzenia.

(8)  Produkty lotnicze, części i wyposażenie, operatorzy zaangażowani w komercyjny transport lotniczy, jak również piloci i osoby, produkty i instytucje zaangażowane w ich szkolenie i badania lekarskie, powinny uzyskać certyfikat lub licencję po spełnieniu podstawowych wymogów ustalonych przez Wspólnotę zgodnie z normami określonymi Konwencją chicagowską. Komisja powinna być upoważniona do opracowania niezbędnych przepisów wykonawczych.

(9)  Odpowiednio upoważnione organy oceniające powinny być uprawnione do wydawania licencji pilotom odbywającym loty lekkim statkiem powietrznym.

(10)  Agencja powinna być uprawniona do wydawania certyfikatów lub licencji osobom, instytucjom i produktom podlegającym niniejszemu rozporządzeniu w sytuacji, gdy działanie scentralizowane jest bardziej skuteczne niż certyfikacja na poziomie Państwa Członkowskiego. Z tego samego powodu Agencja powinna mieć możliwość podjęcia niezbędnych środków w odniesieniu do eksploatacji statków powietrznych, kwalifikacji załogi lub bezpieczeństwa statków powietrznych należących do państw trzecich w sytuacji, gdy jest to najlepszy środek zapewnienia jednolitości i ułatwienia funkcjonowania jednolitego rynku.

(11)  Skuteczne funkcjonowanie systemu bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego Wspólnoty w obszarach objętych niniejszym rozporządzeniem wymaga wzmocnienia współpracy pomiędzy Komisją, Państwami Członkowskimi i Agencją w zakresie wykrywania niebezpiecznych warunków i podejmowania odpowiednich środków naprawczych.

(12)  Rozporządzenie (WE) nr 2111/2005(6) nakłada na Agencję obowiązek przekazywania wszelkich informacji, które ze względów bezpieczeństwa, mogą być istotne w kontekście uaktualniania wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów. Jeżeli na mocy rozporządzenia (WE) nr 1592/2002 Agencja odmówi przewoźnikowi lotniczemu certyfikacji, musi ona przekazać wszystkie informacje będące podstawą odmowy, tak aby Komisja mogła w razie potrzeby umieścić nazwę przewoźnika w tym wykazie.

(13)  Promowanie kultury bezpieczeństwa i prawidłowe funkcjonowanie systemu regulacji prawnych w dziedzinach objętych niniejszym rozporządzeniem wymaga dobrowolnego zgłaszania incydentów i zdarzeń przez ich świadków. Zgłoszenia takie można by ułatwić poprzez stworzenie bezsankcyjnego środowiska, a Państwa Członkowskie powinny podjąć stosowne środki w celu zapewnienia ochrony tego rodzaju informacji oraz źródeł osobowych tych informacji.

(14)  Niniejsze rozporządzenie tworzy stosowne i kompletne ramy dla określenia i wdrożenia wspólnych wymogów technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego. W związku z tym załącznik III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymogów technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego(7) oraz dyrektywę Rady 91/670/EWG z dnia 16 grudnia 1991 r. sprawie wzajemnego uznawania licencji personelu pełniącego określone funkcje w lotnictwie cywilnym(8), w całości, należy uchylić w stosownym czasie, bez uszczerbku dla certyfikacji lub licencjonowania produktów, osób i instytucji już posiadających certyfikat lub licencję wydane na mocy powyższych aktów prawnych.

(15)  Środki przewidziane niniejszym rozporządzeniem oparto na opinii wydanej przez Agencję(9) zgodnie z art. 12 ust. 2 lit. b) i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002.

(16)  Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby budżety władz krajowych, a także pobierane przez nie opłaty zostały zmniejszone w związku z przeniesieniem niektórych obowiązków na Agencję.

(17)  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1592/2002,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział I

Zmiany w podstawowym rozporządzeniu

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1592/2002 wprowadza się następujące zmiany:

1)   w art. 2 ust. 2 dodaje się punkt f) w następującym brzmieniu:

"
   f) zapewnienie równych reguł gry wszystkim uczestnikom wewnętrznego rynku lotnictwa cywilnego.
"

2)   w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

   a) litera f) otrzymuje następujące brzmienie:"
   f) "uprawniony podmiot" oznacza organ, który może realizować zadania związane z certyfikacją pod kontrolą i nadzorem Agencji lub krajowych władz lotniczych;
"

b)   dodaje się lit h) do o) w następującym brzmieniu:

"
   h) "operator" oznacza każdą osobę prawną lub fizyczną eksploatującą lub wynajmującą do eksploatacji jeden lub więcej statków powietrznych;
   i) "działalność komercyjna" oznacza działalność lotniczą za wynagrodzeniem objętą umową pomiędzy operatorem a klientem, w sytuacji, gdy klient nie jest bezpośrednio lub pośrednio właścicielem statku powietrznego wykorzystywanego dla celów umowy, a operator nie jest bezpośrednio lub pośrednio zatrudniony przez klienta;
  j) "złożony statek powietrzny z napędem silnikowym" oznacza:
  i) samolot:
   maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5 700 kg, lub;
   maksymalnej dopuszczalnej liczbie miejsc pasażerskich powyżej 19, lub;
   certyfikowany do eksploatacji z załogą składającą się przynajmniej z dwóch pilotów, lub;
  ii) śmigłowiec:
   maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 3 175kg, lub;
   maksymalnej dopuszczalnej liczbie miejsc pasażerskich powyżej 9, lub;
   certyfikowany do eksploatacji z załogą składającą się przynajmniej z dwóch pilotów; lub;
   iii) zmiennopłat;
   k) "lekki statek powietrzny" oznacza statek powietrzny:
   o maksymalnej masie startowej nieprzekraczającej 2 000 kg;
   o maksymalnej liczbie 5 miejsc pasażerskich;
"
   l) "działalność z wykorzystaniem lekkiego statku powietrznego" oznacza wszelką niekomercyjną działalność z wykorzystaniem lekkiego statku powietrznego;
   m) "organ oceniający" oznacza uprawniony organ, który może stwierdzić zgodność osób prawnych lub fizycznych w odniesieniu z przepisami ustanowionymi dla zapewnienia przestrzegania podstawowych wymogów określonych niniejszym rozporządzeniem i wydawać stosowne certyfikaty;
   n) "symulator lotów" oznacza wszelkie urządzenie, które na ziemi symuluje warunki lotu. Są to symulatory lotu, urządzenia do szkolenia w zakresie pilotażu, urządzenia do szkolenia w zakresie nawigacji i procedur lotniczych oraz do podstawowego szkolenia w zakresie obsługi instrumentów;
   o) "uprawnienia" oznacza adnotację w licencji pilota, określającą specjalne warunki, przywileje lub ograniczenia dotyczące danej licencji.

3)   w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

  a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
   i) litera b) otrzymuje następujące brzmienie:"
   b) zarejestrowany w Państwie Członkowskim, chyba, że nadzór nad jego zgodnością z przepisami bezpieczeństwa został przeniesiony na państwo trzecie i jest on eksploatowany przez operatora spoza Wspólnoty; lub
"
   ii) litera c) otrzymuje następujące brzmienie:"
   c) zarejestrowany w państwie trzecim i eksploatowany przez operatora, nad którego działalnością nadzór sprawuje Państwo Członkowskie, lub eksploatowany na trasach do, wewnątrz i poza Wspólnotę przez operatora mającego siedzibę lub zamieszkałego na terenie Wspólnoty; lub
"
   iii) dodaje się lit. d) w następującym brzmieniu:"
   d) zarejestrowany w państwie trzecim lub zarejestrowany w Państwie Członkowskim, które nadzór nad jego przestrzeganiem przepisów bezpieczeństwa przeniosło na państwo trzecie, i eksploatowany przez operatora z państwa trzeciego na trasach do, wewnątrz i poza Wspólnotę.
"
   iv) w ust. 1 skreśla się wyrażenie "jeśli stały nadzór nad jego bezpieczeństwem nie został przeniesiony na państwo trzecie i nie jest on eksploatowany przez użytkownika spoza Wspólnoty;
   b) dodaje się ust. 1a) i 1b) w następującym brzmieniu:"
1a) Personel zaangażowany w eksploatację statków powietrznych, o których mowa w ust. 1 lit. b) lub c) powinien spełniać postanowienia niniejszego rozporządzenia.
1b) Eksploatacja statków powietrznych, o których mowa w ust. 1 lit. b), c) lub d) powinien spełniać postanowienia niniejszego rozporządzenia."
   c) ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:"
2.  Ust. 1, 1a) i 1b) nie mają zastosowania do statków powietrznych, o których mowa w załączniku II."

4)   w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

  a) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
   i) we wprowadzeniu, wyrażenie "zarejestrowanego w Państwie Członkowskim" zastępuje się wyrażeniem "o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit b)";
   ii) w lit. d) wyrażenie "projektowanie, produkcję i obsługę produktów" zastępuje się wyrażeniem "obsługę produktów";
   iii) dodaje się pkt (da) w następującym brzmieniu:"
da) instytucje odpowiedzialne za projektowanie, produkcję i obsługę produktów, części i wyposażenia wykażą się zdolnościami i środkami umożliwiającymi wywiązania się z obowiązków, związanych z ich uprawnieniami. Jeśli nie przyjęto inaczej, zdolności te i sposoby powinny być uznane poprzez wydanie takiej instytucji upoważnienia. Obowiązki przekazane upoważnionej instytucji i zakres upoważnienia powinny zostać ujęte w warunkach upoważnienia."
   b) dodaje się ust. 2a) w następującym brzmieniu:"
2a. Statki powietrzne, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) i produkty, części i wyposażenie na nich zamontowane powinny spełniać wymogi określone w ust. 2 lit. a), b) i (da) niniejszego artykułu."
  c) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:
   i) pod lit. e) dodaje się punkty (iv), (v) i (vi) w następującym brzmieniu:"
   iv) minimalny program szkolenia kwalifikującego do wydania certyfikatu typu dla pracowników obsługi technicznej w celu zapewnienia zgodności z postanowieniami ust. 2 lit. e);
   v) minimalny program szkolenia kwalifikującego do typu pilotów w celu zapewnienia zgodności z przepisami art. 6a;
   vi) podstawowy wykaz minimalnego wymaganego wyposażenia oraz dodatkowe wymogi w zakresie zdatności do lotu dla danego rodzaju operacji lotniczej w celu zapewnienia zgodności z art. 6b.
"

ii) lit.  f) otrzymuje następujące brzmienie:

"
   f) warunki udzielenia, prowadzenia, uzupełniania, zawieszania lub cofania upoważnień dla organizacji, wymaganych w związku z ust. 2 lit. d), (da) i f) oraz warunków, zgodnie z którymi takie upoważnienia nie są wymagane;
"
   iii) dodaje się następującą lit. j):"
   j) w jaki sposób statki powietrzne, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c) i d) mają wykazać zgodność z podstawowymi wymogami.
"
   d) w ust. 5 dodaje się lit. d) w następującym brzmieniu:"
   d) nie nakładać na statki powietrzne, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c) i d) wymogów, które byłyby niezgodne z zobowiązaniami Państw Członkowskich wobec ICAO.
"

(5)  Po art. 6 dodaje się art. 6a i 6b w następującym brzmieniu:

"

Artykuł 6a

Licencjonowanie pilotów

1.  Piloci zaangażowani w eksploatację statków powietrznych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) i c) oraz instytucje, symulatory lotu, a także osoby zaangażowane w szkolenie, testowanie, kontrolę oraz badania lekarskie pilotów powinny spełniać podstawowe wymogi określone w załączniku III.

2.  Statek powietrzny może prowadzić tylko pilot posiadający licencję i świadectwo lekarskie stosowne do wykonywanych czynności.

Pilotowi wydaje się licencję, gdy wykaże się, że spełnia on lub ona przepisy ustanowione w celu zapewnienia zgodności z podstawowymi wymogami związanymi z wiedzą teoretyczną, umiejętnościami praktycznymi oraz kompetencjami językowymi. Licencję taką może wydać organ oceniający, gdy wynikające z niej uprawnienia ograniczają się do lotów lekkim statkiem powietrznym.

Pilotowi wydaje się świadectwo lekarskie, gdy wykaże się, że spełnia on przepisy ustanowione w celu zapewnienia zgodności z odnośnymi podstawowymi wymogami dotyczącymi sprawności psychofizycznej. Świadectwo lekarskie wydają lekarze medycyny lotniczej i centra medycyny lotniczej, z wyjątkiem świadectw dla pilotów wykonujących loty lekkim statkiem powietrznym, które mogą być wydawane przez lekarza pierwszego kontaktu.

Uprawnienia nadane pilotowi oraz zakres licencji i świadectwa lekarskiego powinny być określone w wydanej licencji.

W odniesieniu do członków załogi lotniczej zaangażowanych w eksploatację statków powietrznych określonych w art. 4 ust. 1 lit. c), wymogi drugiego i trzeciego akapitu powyżej można spełnić uznając licencje i świadectwa lekarskie wydane przez państwo trzecie lub w jego imieniu.

3.  Zdolność organów oceniających, instytucji szkolących pilotów oraz instytucji odpowiedzialnych za stwierdzanie sprawności psychofizycznej pilotów do wywiązania się z obowiązków związanych z uprawnieniami dotyczącymi wydawania licencji oraz świadectw lekarskich powinna być stwierdzona wydaniem zezwolenia.

Instytucji wydaje się zezwolenie, gdy wykaże się, że spełnia ona przepisy ustanowione w celu zapewnienia zgodności z odnośnymi podstawowymi wymogami, określonymi w załączniku III.

Uprawnienia przyznane na podstawie zezwoleń powinny być określone w tych dokumentach.

4.  Symulatory lotów stosowane w szkoleniu pilotów powinny posiadać certyfikat. Certyfikat ten wydaje się, gdy wykaże się, że symulator lotu spełnia przepisy ustanowione w celu zapewnienia zgodności z odnośnymi podstawowymi wymogami, określonymi w załączniku III.

5.  Osoba odpowiedzialna za szkolenie pilotów lub ocenę ich kompetencji oraz sprawności psychofizycznej powinna posiadać odpowiedni certyfikat.

Certyfikat ten wydaje się, gdy wykaże się, że ubiegająca się o niego osoba spełnia przepisy ustanowione w celu zapewnienia zgodności z odnośnymi podstawowymi wymogami, określonymi w załączniku III.

Uprawnienia przyznane na podstawie certyfikatu powinny być określone w tym dokumencie.

6.  Komisja przyjmie, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 54 ust. 3, przepisy wykonawcze do niniejszego artykułu. W szczególności Komisja określi:

   a) różne klasy licencji pilota i świadectw lekarskich stosownie do różnych rodzajów wykonywanej działalności;
   b) warunki udzielenia, zachowywania, uzupełniania, ograniczania, zawieszania lub cofania licencji, klas licencji, świadectw lekarskich, zezwoleń dla instytucji, organów oceniających oraz certyfikatów personelu;
   c) uprawnienia i obowiązki posiadaczy licencji, klas licencji, świadectw lekarskich, zezwoleń dla instytucji oraz certyfikatów personelu.

7.  Komisja, ustanawiając przepisy wykonawcze określone w ust. 6 dopilnuje, by przepisy te odzwierciedlały najnowszy stan wiedzy i najlepsze praktyki, a także postęp naukowy i techniczny w dziedzinie szkolenia pilotów i umożliwiały niezwłoczne podejmowanie działań związanych z ustalonymi przyczynami wypadków i poważnych incydentów.

Artykuł 6b

Operacje lotnicze

1.  Eksploatacja statków powietrznych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), c) i d), powinna spełniać podstawowe wymogi ustanowione w załączniku IV.

2.  Operatorzy zaangażowani w komercyjną działalność lotniczą powinni wykazać się możliwościami i środkami umożliwiającymi wywiązanie się z obowiązków związanych z ich uprawnieniami.

Możliwości i środki te uznaje się poprzez wydanie certyfikatu.

Uprawnienia przyznane operatorowi oraz zakres jego działalności określa się w certyfikacie.

Wymogi niniejszego ustępu mogą być spełnione poprzez uznanie certyfikatu wydanego przez państwo trzecie lub w jego imieniu w odniesieniu do operatorów zaangażowanych w eksploatację statku powietrznego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. d).

3.  Operatorzy zaangażowani w niekomercyjną eksploatację złożonego statku powietrznego z napędem silnikowym składają deklarację potwierdzającą swoje możliwości i środki umożliwiające im wywiązanie się z obowiązków związanych z eksploatacją tego statku powietrznego.

4.  Personel pokładowy zaangażowany w eksploatację statków powietrznych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) i c), spełnia zasadnicze wymogi określone w załączniku IV. Personel zaangażowany w działalność zarobkową musi posiadać poświadczenie opisane początkowo w załączniku III podczęść O lit. d) OPS 1.1005 rozporządzenia (WE) nr 1899/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady* w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego(UE OPS); według uznania poszczególnych państw członkowskich, zaświadczenie takie może zostać wydane przez zatwierdzonych operatorów lub instytucje szkoleniowe.

5.  Komisja przyjmuje, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 54 ust. 3, przepisy wykonawcze do niniejszego artykułu. W szczególności Komisja określi:

   a) warunki eksploatacji statku powietrznego zgodnie z podstawowymi wymogami określonymi w załączniku IV;
   b) warunki udzielenia, zachowywania, uzupełniania, ograniczania, zawieszania lub cofania certyfikatu operatora, o którym mowa w ust. 2;
   c) uprawnienia i obowiązki operatorów oraz posiadaczy certyfikatów;
   d) treść i tryb wydawania deklaracji składanych przez operatorów, o których mowa w ust. 3 oraz warunki i procedury w zakresie nadzoru i kontroli w odniesieniu do konkretnych działań opisanych w deklaracji.
   e) warunki udzielenia, wzajemnego uznawania, zachowywania, uzupełniania, ograniczania, zawieszania lub cofania poświadczenia dla personelu pokładowego, o którym mowa w ust. 4.
   f) warunki, w związku z którymi zabrania się, ogranicza lub uzależnia operacje lotnicze od spełnienia pewnych warunków bezpieczeństwa, zgodnie z art. 15b ust. 2.

6.  Przepisy wykonawcze określone w ust. 5 powinny odzwierciedlać najnowszy stan wiedzy i najlepsze praktyki w dziedzinie operacji lotniczych.

Przepisy wykonawcze powinny uwzględniać także światowe doświadczenia w zakresie eksploatacji statków powietrznych oraz postęp naukowy – techniczny.

Powinny one także umożliwiać niezwłoczne działania w związku z ustalonymi przyczynami wypadków i poważnych incydentów.

Nie mogą one nakładać na statki powietrzne, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c) i d) wymogów, które byłyby niezgodne z zobowiązaniami Państw Członkowskich wobec ICAO.

___________________________

*Dz.U. L 377 z 27.12.2006, str. 1.

"

(6)  Artykuł 7 otrzymuje następujące brzmienie:

"

Artykuł 7

Wspólny nadzór

1.  Państwa Członkowskie oraz Agencja powinny współpracować poprzez zbieranie informacji, również w drodze kontroli doraźnych, a także wymianę informacji w celu zapewnienia faktycznej realizacji postanowień niniejszego rozporządzenia i jego przepisów wykonawczych.

2.  Jeżeli państwo członkowskie lub Agencja otrzymają informacje potwierdzające, że certyfikat wydany przez inne państwo członkowskie jest niezgodny z niniejszym rozporządzeniem lub przepisami wykonawczymi do niego, co mogłoby poważnie zagrażać bezpieczeństwu, powinni oni niezwłocznie przekazać swoje ustalenia pozostałym państwom członkowskim i Komisji.

3.  Komisja przyjmuje, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 54 ust. 3, przepisy wykonawcze do ust. 1, określające w szczególności następujące warunki:

   a) warunki zbierania, wymiany i upowszechniania informacji;
   b) warunki przeprowadzania kontroli na ziemi, w tym kontroli systematycznych;
   c) warunki uzasadniające uziemienie statku powietrznego, który nie spełnia wymogów niniejszego rozporządzenia lub nie spełnia jego przepisów wykonawczych.

"

(7)  Artykuł 8 ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:

"

2.  Komisja z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego lub krajowego organu własciwego w zakresie lotnictwa może rozpocząć procedurę, o której mowa w art. 54 ust. 4, w celu podjęcia decyzji, czy certyfikat wydany zgodnie z niniejszym rozporządzeniem skutecznie spełnia jego wymogi i przepisy wykonawcze do niego.

W przypadku niespełniania lub nieskutecznego spełnianiania, Komisja zobowiązuje podmiot wydający certyfikat do podjęcia stosownych działań naprawczych i do zastosowania środków zabezpieczających takich jak ograniczenie ważności lub zawieszenie certyfikatu. Ponadto przepisy ust. 1 przestają mieć zastosowanie do tego certyfikatu od daty powiadomienia państwa członkowskiego o decyzji Komisji.

3.  W przypadku gdy Komisja posiada wystarczające dowody, że podmiot wydający, o którym mowa w ust. 2, podjął stosowne działania naprawcze w celu rozwiązania problemu niespełniania lub nieskutecznego spełniania wymogów, oraz że środki zabezpieczające nie są już niezbędne, postanawia, że przepisy ust. 1 mają znowu zastosowanie do tego certyfikatu. Przepisy te mają zastosowanie od daty powiadomienia państw członkowskich o tej decyzji.

4.  W oczekiwaniu na przyjęcie przepisów wykonawczych, określonych w art. 5 ust. 4 oraz art. 6a ust. 6 i bez uszczerbku dla przepisów art. 57 ust. 2, certyfikaty, których nie można wydać zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, mogą być wydawane na podstawie obowiązujących przepisów krajowych.

5.  W oczekiwaniu na przyjęcie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 6b ust. 5, i bez uszczerbku dla przepisów art. 57 ust. 2, certyfikaty, których nie można wydać zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, mogą być wydawane na podstawie obowiązujących przepisów krajowych lub, w stosownych przypadkach, na podstawie odnośnych wymogów określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 3922/91.

6.  Przepisy niniejszego artykułu są bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia (WE) 2111/2005 i przepisów wykonawczych do niego.

"

(8)   Art. 9 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

"

1.  W drodze odstępstwa od przepisów niniejszego rozporządzenia i przepisów przyjętych w celu jego wykonania, Agencja, w ramach posiadanych kompetencji, przyznaje certyfikaty na podstawie certyfikatów wydanych przez władze lotnicze państwa trzeciego, zgodnie z umową o wzajemnym uznawaniu zawartą między Wspólnotą a danym państwem trzecim.

"

(9)  Po art. 9 dodaje się art. 9a w następującym brzmieniu:

"

Artykuł 9a

Uprawnione podmioty

Powierzając określone zadanie związane z certyfikacją uprawnionemu podmiotowi, Agencja lub właściwe krajowe władze lotnicze zapewniają, że podmiot taki spełnia kryteria określone w załączniku V.

"

(10)  Artykuł 10 otrzymuje następujące brzmienie:

"

Artykuł 10

Odstępstwa

1.  Przepisy niniejszego rozporządzenia oraz przepisy wykonawcze do niego nie stanowią przeszkody dla niezwłocznego podjęcia przez Państwo Członkowskie działań w razie nagłego niebezpieczeństwa, związanego z produktem, osobą lub instytucją, stanowiącymi przedmiot przepisów niniejszego rozporządzenia.

Państwo Członkowskie niezwłocznie powiadamia Agencję, Komisję i inne Państwa Członkowskie o podjętych środkach i przyczynie ich podjęcia.

2.  Na mocy art. 16 ust. 3 Agencja może zdecydować w ciągu jednego miesiąca od otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 1, czy problem bezpieczeństwa może być rozwiązany w ramach niniejszego rozporządzenia i przepisów wykonawczych do niego, pod warunkiem, że Komisja nie zgłosiła zastrzeżeń w tym okresie czasu. Agencja podejmuje wówczas odpowiednią decyzję, przesyłając jej kopię Komisji i pozostałym Państwom Członkowskim.

Jeśli jednak Agencja stwierdzi, że problem bezpieczeństwa jest wynikiem niedopatrzenia w niniejszym rozporządzeniu lub przepisach wykonawczych, lub też problem ten spowodowany jest nieodpowiednim poziomem bezpieczeństwa wynikającym ze stosowania niniejszego rozporządzenia lub przepisów wykonawczych, Agencja opracuje i wyda opinię w sprawie konieczności ewentualnej zmiany niniejszego rozporządzenia lub przepisów wykonawczych i w sprawie unieważnienia lub utrzymania środków. Zgodnie z procedurą, o której w art. 54 ust. 3, Komisja może podjąć decyzję na podstawie takiej opinii. Jeśli środki mają być utrzymane, są one wdrażane przez wszystkie Państwa Członkowskie i stosuje się do nich postanowienia art. 8.

3.  Państwa Członkowskie mogą przyznać odstępstwa od wymagań merytorycznych, ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu i przepisach wykonawczych do niego, w razie zaistnienia nieprzewidzianych, pilnych okoliczności eksploatacyjnych lub krótkotrwałych potrzeb eksploatacyjnych, o ile te odstępstwa nie mają negatywnego wpływu na poziom bezpieczeństwa. Agencja, Komisja i inne Państwa Członkowskie zostają powiadomione o wszelkich takich odstępstwach, gdy mają miejsce kilkakrotnie lub gdy zostaną przyznane na okres ponad dwóch miesięcy.

4.  Na mocy art. 16 ust. 3 Agencja stwierdza w ciągu jednego miesiąca od otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, czy odstępstwa są zgodne z podstawowymi celami bezpieczeństwa określonymi niniejszym rozporządzeniem lub innymi przepisami prawa wspólnotowego. Agencja przekazuje opinię Komisji.

Na podstawie tej opinii i zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 54 ust. 4, Komisja może podjąć decyzję o cofnięciu powyższych odstępstw.

5.  W przypadku, gdy poziom ochrony równoważny z tym wynikającym z zastosowania przepisów wykonawczych do niniejszego rozporządzenia, może być osiągnięty innymi sposobami, Państwo Członkowskie może, stosując zasadę niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową, przyznać zezwolenie na odstępstwa od takich przepisów wykonawczych.

W takich przypadkach Państwo Członkowskie powiadamia Agencję i Komisję o zamiarze udzielenia takiego zezwolenia oraz wskazuje powody uzasadniające konieczność odstąpienia od odnośnego przepisu, jak też określone warunki w celu zapewnienia, że osiągnie się równoważny poziom ochrony.

6.  Na mocy art. 16 ust. 3, w ciągu dwóch miesięcy od powiadomienia zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu, Agencja wydaje opinię czy zaproponowane zezwolenie spełnia wymogi przedmiotowego ustępu.

W ciągu jednego miesiąca od otrzymania opinii Agencji, Komisja może uruchomić procedurę, o której mowa w art. 54 ust. 3, w celu podjęcia decyzji czy zaproponowane zezwolenie może być przyznane czy musi zostać odrzucone. W przypadku, gdy możliwe jest przyznanie zezwolenia, Komisja powiadamia o swojej decyzji wszystkie Państwa Członkowskie, które także mają prawo do zastosowania tego środka. Przepisy art. 8 stosuje się do przedmiotowego środka.

"

(11)  Art. 11 ust. 4 otrzymuje następujące brzmienie:

"

4.  W celu informowania opinii publicznej o ogólnym poziomie bezpieczeństwa, Agencja publikuje corocznie sprawozdanie o stanie bezpieczeństwa. Z chwilą wejścia w życie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 7 ust. 3, sprawozdanie o stanie bezpieczeństwa powinno zawierać analizę wszystkich informacji otrzymanych zgodnie z art. 7. Analiza ta powinna być prosta i łatwa do zrozumienia oraz stwierdzać czy nie występuje podwyższone ryzyko w zakresie bezpieczeństwa pasażerów podróżujących samolotem. W analizie tej nie ujawnia się źródeł informacji.

"

(12)  Po art. 11 dodaje się art. 11a w następującym brzmieniu:

"

Artykuł 11a

Ochrona źródła informacji

1.  W przypadku dobrowolnego przekazania Komisji lub agencji informacji, o których mowa w art. 11 ust. 1, przez osobę fizyczną, nie ujawnia się źródła tych informacji. W przypadku gdy informacja została przekazana władzy krajowej źródło tych informacji jest chronione zgodnie z prawem krajowym.

2.  Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów prawa karnego, państwa członkowskie powstrzymują się od wszczynania procedury w odniesieniu do popełnionych bez premedytacji lub niezamierzonych naruszeń prawa, o których dowiedziały jedynie dzięki zgłoszeniu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub przepisami wykonawczymi do niego.

Zasada ta nie ma zastosowania w przypadku poważnego zaniedbania.

3.  Bez uszczerbku dla obowiązujących przepisów prawa karnego i zgodnie z procedurami określonymi w ustawach i praktykach krajowych państwa członkowskie zapewniają, że pracownicy przekazujący informacje stosując niniejsze rozporządzenie i przepisy wykonawcze do niego nie doznają żadnego uszczerbku ze strony pracodawcy. Zasada ta nie ma zastosowania w przypadkach poważnego zaniedbania.

4.  Niniejszy artykuł stosuje się bez uszczerbku dla krajowych przepisów dotyczących dostępu do informacji przez organy sądowe.

"

13)   w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

   a) lit. c) otrzymuje następujące brzmienie:"
   c) podejmuje właściwe decyzje dotyczące stosowania art. 9a, 15, 15a, 15b i 46.
"
   b) dodaje się następującą lit. d):"
   d) przygotowuje sprawozdania z inspekcji standaryzacyjnych przeprowadzonych zgodnie z art. 16 ust. 1 i art. 45.
"

(14)  W art. 14 ust. 2 lit. a) skreśla się wyrażenie "w tym przepisy zdatności do lotu".

(15)  W art. 15 wprowadza się następujące zmiany:

  a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
   i) zdanie wprowadzające otrzymuje następujące brzmienie:"
W odniesieniu do produktów, części i wyposażenia, określonych w art. 4 ust. 1 lit. a) i b), Agencja, w przypadku, gdy jest to stosowne i zgodnie z Konwencją chicagowską lub jej załącznikami, wypełnia na rzecz Państw Członkowskich funkcje i zadania państwa projektowania, produkcji lub rejestracji, jeśli wiążą się to z zatwierdzaniem projektu. W tym celu, w szczególności Agencja:"
   ii) lit. e) otrzymuje następujące brzmienie:"
   e) przeprowadza samodzielnie lub za pośrednictwem krajowych władz lotniczych lub uprawnionych podmiotów, badania techniczne związane z certyfikacją produktów, części i wyposażenia;
"
   iii) punkt (i) otrzymuje następujące brzmienie:"
   i) zmienia, zawiesza lub cofa odpowiedni certyfikat, gdy warunki, na podstawie których został on wydany przez Agencję, nie są już spełniane albo instytucja lub osoba fizyczna, której wydano certyfikat, nie dopełnia obowiązków nałożonych na nią przez niniejsze rozporządzenie lub przepisy wykonawcze do niego;
"
   iv) dodaje się lit. k) i l):"
   k) określa stosowne ograniczenia dla każdego statku powietrznego w przypadku zezwolenia na pojedynczy lot;
   l) wydaje zezwolenia dopuszczające statki powietrzne do lotu, jeśli zezwolenia takie są wymagane do wykonania serii lotów.
"
  b) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
   i) w lit. b) pkt ii) otrzymuje następujące brzmienie:"
   ii) instytucjom produkcyjnym i instytucjom odpowiedzialnym za obsługę techniczną, zlokalizowanym na terytorium Państw Członkowskich, na żądanie odnośnego Państwa Członkowskiego; lub
"
   ii) lit. c) otrzymuje następujące brzmienie:"
   c) zmienia, zawiesza lub cofa odpowiedni certyfikat dla instytucji, gdy warunki, na podstawie których został on wydany przez Agencję, nie są już spełniane albo instytucja, której wydano certyfikat, nie dopełnia obowiązków nałożonych na nią przez niniejsze rozporządzenie lub przepisy wykonawcze do niego.
"

(16)  Po art. 15 dodaje się art. 15a i 15b w następującym brzmieniu:

"

Artykuł 15a

Certyfikacja personelu

1.  W odniesieniu do personelu i instytucji, o których mowa w art. 6a ust. 1, Agencja:

   a) prowadzi, samodzielnie lub za pośrednictwem krajowych władz lotniczych lub uprawnionych podmiotów, inspekcje i audyty instytucji i organów oceniających, którym wydała certyfikaty;
  b) wydaje i wznawia certyfikaty:
   i) instytucjom szkolącym personel i centrom medycyny lotniczej, zlokalizowanym na terytorium Państw Członkowskich, na żądanie odnośnego Państwa Członkowskiego; lub
   ii) instytucjom szkolącym personel i centrom medycyny lotniczej, zlokalizowanym poza terytorium Państw Członkowskich; lub
   iii) organom oceniającym, na ich wniosek;
   c) zmienia, ogranicza, zawiesza lub cofa odpowiedni certyfikat dla instytucji, gdy warunki, na podstawie których został on wydany przez Agencję, nie są już spełniane albo instytucja lub osoba fizyczna, której wydano certyfikat, nie dopełnia obowiązków nałożonych na nią przez niniejsze rozporządzenie lub przepisy wykonawcze do niego.

2.  W odniesieniu do symulatorów lotu, o których mowa w art. 6a ust. 1, Agencja:

   a) prowadzi, samodzielnie lub za pośrednictwem krajowych władz lotniczych lub uprawnionych podmiotów, badania techniczne symulatorów, dla których wydała certyfikaty;
  b) wydaje i wznawia certyfikaty:
   i) dla symulatorów lotu wykorzystywanych przez instytucje szkoleniowe certyfikowane przez Agencję; lub
   ii) dla symulatorów lotów zlokalizowanych na terytorium Państw Członkowskich, na żądanie odnośnego Państwa Członkowskiego; lub
   iii) dla symulatorów lotów zlokalizowanych poza terytorium Państw Członkowskich;
   c) zmienia, ogranicza, zawiesza lub cofa odpowiedni certyfikat, gdy warunki, na podstawie których został on wydany przez Agencję, nie są już spełniane albo instytucja lub osoba fizyczna, której wydano certyfikat, nie dopełnia obowiązków nałożonych na nią przez niniejsze rozporządzenie lub przepisy wykonawcze do niego.

Artykuł 15b

Certyfikacja operatorów lotniczych

1.  W odniesieniu do operatorów zaangażowanych w działalność komercyjną, Agencja:

   a) prowadzi, samodzielnie lub za pośrednictwem krajowych władz lotniczych lub uprawnionych podmiotów, inspekcje i audyty operatorów, którym wydaje certyfikaty;
  b) wydaje i wznawia certyfikaty:
   i) operatorom zlokalizowanym na terytorium Państw Członkowskich, na żądanie odnośnego Państwa Członkowskiego; lub
   ii) operatorom zlokalizowanym poza terytorium Państw Członkowskich, chyba, że Państwo Członkowskie realizuje funkcje i zadania państwa operatora w odniesieniu do takich operatorów;
   c) zmienia, ogranicza, zawiesza lub cofa odpowiedni certyfikat dla operatora, gdy warunki, na podstawie których został on wydany przez Agencję, nie są już spełniane albo instytucja, której wydano certyfikat, nie dopełnia obowiązków nałożonych na nią przez niniejsze rozporządzenie lub przepisy wykonawcze do niego.

2.  Agencja może przy pomocy dyrektywy operacyjnej zakazać, ograniczyć lub podporządkować operacje określonym warunkom kierując się względami bezpieczeństwa operacji.

3.  W odniesieniu do limitów czasów lotu, Agencja:

   a) wydaje obowiązujące warunki techniczne certyfikacji w celu zapewnienia zgodności z podstawowymi wymogami oraz, w razie konieczności, właściwymi przepisami wykonawczymi. W szczególności, w odniesieniu do komercyjnego transportu lotniczego, w oczekiwaniu na przyjęcie odpowiednich przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 6b ust. 5, Agencja wydaje obowiązujące warunki techniczne certyfikacji w celu zapewnienia zgodności z rozporządzeniem (EWG) nr 3922/91, załącznik III, podczęść Q;
   b) zatwierdza indywidualne programy określające czas lotu operatorów, gdy nie mogą one być zatwierdzone na podstawie obowiązujących warunków technicznych certyfikacji.

"

(17)  W art. 16 ust. 1 i ust. 2 otrzymują następujące brzmienie:

"

1.  Agencja prowadzi inspekcje standaryzacyjne w dziedzinach określonych przez art. 1 ust. 1, w celu kontrolowania stosowania niniejszego rozporządzenie i przepisów wykonawczych do niego przez właściwe władze krajowe i przedstawia sprawozdanie Komisji.

2.  Agencja prowadzi kontrole techniczne w przedsiębiorstwach w celu monitorowania stosowania niniejszego rozporządzenia i przepisów wykonawczych do niego, uwzględniając cele wymienione w art. 2.

"

18)   dodaje się art. 16a w następującym brzmieniu:

"

Artykuł 16a

Kary pieniężne:

1.  Podejmując decyzje, o których mowa w art. 13 lit. c), Agencja może:

   a) nałożyć na osoby i przedsiębiorstwa, którym wydała certyfikaty, kary pieniężne, jeżeli celowo lub przez zaniedbanie doszło do złamania przepisów niniejszego rozporządzenia i jego przepisów wykonawczych;
   b) nałożyć na osoby i przedsiębiorstwa, którym wydała certyfikaty, okresowe kary pieniężne, obliczane począwszy od daty określonej w decyzji, w celu zobowiązania je do działania zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia lub jego przepisami wykonawczymi.

2.  Kary pieniężne oraz okresowe kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, są zniechęcające i proporcjonalne zarówno w stosunku do trudności danego przypadku, jak i potencjału gospodarczego konkretnego posiadacza certyfikatu, ze szczególnym uwzględnieniem zakresu, w jakim zagrożone zostało bezpieczeństwo.

3.  Decyzje podejmowane w oparciu o ust. 1 nie mają charakteru karnego.

4.  Kwota kar pieniężnych oraz okresowych kar pieniężnych pobieranych przez Agencję potrącana jest z wkładu, o którym mowa w art. 48 ust. 1 lit. a).

5.  Komisja przyjmuje, zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 54 ust. 3, przepisy wykonawcze dla niniejszego artykułu, określając w szczególności:

   a) przepisy dotyczące złamania przepisów wykonawczych, które powinno podlegać karze pieniężnej i okresowej karze pieniężnej;
   b) maksymalną wysokość kar pieniężnych i okresowych kar pieniężnych;
   c) warunki nakładania kar pieniężnych i okresowych kar pieniężnych, w tym kryteria określania ich wysokości.

6.  Przy określaniu kryteriów ustalania wysokości kar pieniężnych i okresowych kar pieniężnych, Komisja uwzględnia przychody osób i przedsiębiorstw, na które nakładana jest kara.

"

(19)  W art. 18 ust. 2 dodaje się akapit w następującym brzmieniu:

"

Zasady współpracy powinny być zgodne z prawem wspólnotowym i uwzględniać w należytym zakresie politykę zagraniczną Wspólnoty wobec państw trzecich. Zasady współpracy podlegają zatwierdzeniu przez Komisję.

"

(20)  W art. 20 dodaje się ust. 1a w następującym brzmieniu:

"

1a. Art. 12 ust. 2 lit. e) i art. 82 ust. 3 lit. e) Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich nie mają zastosowania przez upływem 36 miesięcy od dnia rektutacji pracowników czasowych i kontraktowych.

"

(21)  Art. 24 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

   a) li. b) otrzymuje następujące brzmienie:"
   b) przyjmuje ogólne roczne sprawozdanie dotyczące działalności Agencji i do dnia 15 czerwca przekazuje je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu i państwom członkowskim; działając w imieniu Agencji, przekazuje co roku władzom budżetowym wszelkie informacje dotyczące wyników procedur oceny, a w szczególności informacje dotyczące skutków lub konsekwencji zmian w zadaniach wyznaczonych Agencji;
"
   b) lit.c) otrzymuje następujące brzmienie :"
   c) przed dniem 30 września każdego roku i po otrzymaniu opinii Komisji, przyjmuje program prac Agencji na następny rok i przekazuje go Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji oraz państwom członkowskim; powyższy program prac zostaje przyjęty bez uszczerbku dla corocznej procedury budżetowej Wspólnoty oraz programu legislacyjnego Wspólnoty we właściwych obszarach bezpieczeństwa lotniczego; opinia Komisji zostaje dołączona do przyjętego programu prac Agencji;
"
   c) c) litera d) otrzymuje następujące brzmienie:"
   d) w porozumieniu z Komisją przyjmuje wytyczne w sprawie przydzielenia zadań certyfikacyjnych krajowym władzom lotniczym i uprawnionym podmiotom;
"

(22)  Art. 25 otrzymuje następujące brzmienie:

   a) ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:"
1.  W skład zarządu wchodzą: po jednym przedstawicielu każdego państwa członkowskiego i jeden przedstawiciel Komisji wybierani na podstawie ich uznanego doświadczenia w dziedzinie lotnictwa cywilnego i umiejętności zarządczych. W tym celu Rada, po konsultacji z Parlamentem Europejskim, mianuje przedstawiciela z każdego państwa członkowskiego, jak również zastępcę, który reprezentuje członka w razie jego nieobecności i który nie jest zaangażowany w stosowanie niniejszego rozporządzenia oraz przepisów przyjętych w celu jego wdrożenia. Komisja mianuje także swojego przedstawiciela i jego zastępcę. Czas trwania mandatu wynosi pięć lat. Mandat ten jest odnawialny."
   b) dodaje się ust. 3 w następującym brzmieniu:"
3.  Dla zachowania przejrzystości, w zarządzie zasiada czterech przedstawicieli zainteresowanych stron w charakterze obserwatorów. Są oni wybierani przez Komisję z listy osób przygotowanej przez organ doradczy, o którym mowa w art. 24 ust. 4, i reprezentują oni w możliwie najszerszym zakresie różne strony reprezentowane w organie doradczym. Czas trwania ich mandatu wynosi trzydzieści miesięcy. Mandat ten jest odnawialny jeden raz."

(23)  Art. 26 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

"

2.  Mandat przewodniczącego i zastępcy przewodniczącego wygasa z chwilą wygaśnięcia ich członkowstwa w zarządzie. Zgodnie z tą zasadą, czas trwania mandatu ustala się na trzy lata. Ich mandat jest odnawialny jeden raz.

"

(24)  Art. 28 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

"

2.  Każdy członek mianowany zgodnie z art. 25 ust. 1 dysponuje jednym głosem. Przedstawiciel Komisji dysponuje ogólną ilością głosów równą 25% ilości członków mianowanych przez Radę. Ani przedstawiciele zainteresowanych stron, ani też dyrektor wykonawczy Agencji nie mają prawa głosu. W razie nieobecności członka może głosować.

"

25)   w art. 29 ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

   a) lit. a) otrzymuje następujące brzmienie:"
   a) zatwierdza środki Agencji, określone w art. 13, w granicach określonych przez niniejsze rozporządzenie, przepisy wykonawcze do niego i wszelkie inne stosowne przepisy prawne;
"
   b) lit. b) otrzymuje następujące brzmienie:"
   b) organizuje inspekcje i dochodzenia, przewidziane w art. 45 i 46;
"
   c) dodaje się lit. k) i l):"
   k) przygotowuje i realizuje roczny program pracy;
   l) odpowiada na wnioski i pomoc skierowane przez Komisję.
"

26)   w art. 30 wprowadza się następujące zmiany:

a)  Ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

"

1.  Dyrektor wykonawczy Agencji jest mianowany na podstawie zasług i udokumentowanej wiedzy i doświadczenia przydatnej dla lotnictwa cywilnego oraz odwoływany przez zarząd na wniosek Komisji. Zarząd podejmuje decyzje większością trzech czwartych jej członków. Przed mianowaniem kandydat wybrany przez zarząd może zostać wezwany do złożenia oświadczenia przed odpowiednią komisją lub komisjami Parlamentu Europejskiego i do udzielenia odpowiedzi na pytania jej członków.

"

b)   ustęp 4 otrzymuje następujące brzmienie:

"

4.  Mandat dyrektora wykonawczego i dyrektorów wynosi pięć lat. Na wniosek Komisji i po dokonaniu oceny, ich mandat może zostać jednorazowo odnowiony na okres nie dłuższy niż pięć lat. W ocenie Komisja uwzględnia w szczególności:

   wyniki uzyskane w trakcie sprawowania pierwszego mandatu oraz sposób ich osiągnięcia;
   zadania i wymagania stawiane przed Agencją na najbliższe lata.

"

(27)  Art. 35 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

"

1.  Odwołanie może być wniesione wobec decyzji Agencji, podjętych na mocy art. 9a, 15, 15a, 15b, 46 lub 53.

"

(28)  Art. 41 otrzymuje następujące brzmienie:

a)   ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

"

1.  Do Trybunału Sprawiedliwości można kierować skargi o unieważnienie przez Agencję aktów prawnych wywołujących wiążące skutki prawne wobec osób trzecich, skargi o bezczynność lub skargi dotyczące naprawy szkód wyrządzonych przez Agencję w ramach prowadzonej przez nią działalności.

"

b)   ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:

"

2.  Do Trybunału Sprawiedliwości mogą być kierowane skargi o unieważnienie decyzji Agencji, podjętych na mocy art. 9a, 15, 15a, 15b, 46 lub 53, wyłącznie po wyczerpaniu wszystkich dostępnych w Agencji procedur odwoławczych.

"

(29)  Art. 45 ust. 1, część wprowadzająca otrzymuje następujące brzmienie:

"

1.  Bez uszczerbku dla stosownych uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji przez Traktat, Agencja udziela pomocy Komisji w kontroli stosowania niniejszego rozporządzenia i przepisów wykonawczych do niego, poprzez prowadzenie inspekcji standaryzacyjnych właściwych władz Państw Członkowskich, wymienionych w art. 16 ust. 1. Urzędnicy uprawnieni na podstawie niniejszego rozporządzenia, w uzgodnieniu z władzami krajowymi, są zatem upoważnieni, zgodnie z przepisami prawa odnośnego Państwa Członkowskiego, do:

"

(30)  Art. 46 otrzymuje następujące brzmienie:

   a) ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje następujące brzmienie:"
1.  Agencja może, stosując art. 15, 15a i 15b, przeprowadzić samodzielnie lub wyznaczyć krajowe władze lotnicze lub uprawniony podmiot do przeprowadzenia wszelkich niezbędnych kontroli przedsiębiorstw, zgodnie z art. 16 ust. 2. Kontrole przeprowadza się zgodnie z postanowieniami prawnymi państw członkowskich, w których mają one być przeprowadzone. W tym celu osoby upoważnione przez niniejsze rozporządzenie są uprawnione do:"
   b) dodaje się następujący ust.1a:"
1a. Agencja może, stosując art. 9a, przeprowadzić samodzielnie lub wyznaczyć krajowe władze lotnicze, wszelkie niezbędne kontrole uprawnionych podmiotów, zgodnie z art. 16 ust. 2."

(31)  Po art. 46 dodaje się następujące art. 46a i 46b w następującym brzmieniu:

"

Artykuł 46a

Roczny program prac

Roczny program prac powinien być zgodny z celami, mandatem i zadaniami Agencji, określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Określa on jednoznacznie, jaki mandat i zadania Agencji zostały dodane, zmienione lub usunięte w porównaniu z ubiegłym rokiem.

Struktura rocznego programu prac powinna być zgodna z metodą opracowaną przez Komisję polegającą na zarządzania w oparciu o koszty działań.

Artykuł 46b

Ogólne sprawozdanie roczne

Ogólne sprawozdanie roczne odzwierciedla sposób, w jaki Agencja realizowała swój roczny program prac. Określa ono jednoznacznie wszelkie skutki lub konsekwencje zmian w zadaniach wyznaczonych Agencji.

Sprawozdanie wskazuje działania prowadzone przez Agencję i dokonuje oceny wyników w odniesieniu do ustalonych celów i terminarza, ryzyka związanego z wykonanymi działaniami, jak również z wykorzystania zasobów i ogólnego funkcjonowania Agencji.

"

(32)  W art. 47 dodaje się ust. 6 w następującym brzmieniu:

"

6.  Informacje zebrane przez Agencję na mocy niniejszego rozporządzenia podlegają postanowieniom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych*.

--  ___________________________

* Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.

"

33)   w art. 48 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

a)   ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

"

1.  Dochody Agencji składają się z:

   a) wkładu Wspólnoty;
   b) wkładu europejskich państw trzecich, z którymi Wspólnota zawarła umowy, określone w art. 55;
   c) opłat wnoszonych przez petentów występujących o certyfikaty i zezwolenia wydawane przez Agencję oraz posiadaczy takich certyfikatów i zezwoleń;
   d) honorariów z tytułu publikacji, kształcenia i wszelkich innych usług świadczonych przez Agencję.

Agencja nie może otrzymywać jakiegokolwiek finansowego wsparcia z państw członkowskich, państw trzecich lub innych podmiotów.

"
   b) dodaje się ust. 5a w następującym brzmieniu:"
5a. Decyzje w sprawie budzetu na działania regulacyjne oraz opłat wyznaczonych i pobieranych za działalność certyfikacyjną są podejmowane oddzielnie i oddzielnie uwzględniane w budżecie Agencji."

(34)  W art. 53 ust. 2-4 zastępuje się następującym tekstem:

"

2.  Rozporządzenie w sprawie opłat i prowizji określa w szczególności sprawy, za które zgodnie z art. 48 ust. 1 lit. c) i d) pobierane są opłaty i prowizje, wysokość opłat i prowizji oraz sposób, w jaki mają być uiszczane.

3.  Opłaty nakłada się na:

   a) wydanie i wznowienie certyfikatów, jak również związane z tym funkcje stałego nadzoru organizacji, z wyjątkiem utrzymywania zdatności do lotu produktów;
   b) świadczenie usług; powinny one odzwierciedlać rzeczywisty koszt każdego świadczenia;
   c) rozstrzyganie odwołań.

Wszelkie opłaty wyrażane są i pobierane w euro.

4.  Wysokość opłat i prowizji ustala się na takim poziomie, by zapewnić, że uzyskiwane z nich przychody są zasadniczo wystarczające do pokrycia pełnych kosztów wykonanych usług.

35)   art. 56 ust. 3 otrzymuje następujące brzmienie:

Opłaty za certyfikaty typu oraz inne opłaty nie mogą być niewspółmiernie wyższe od opłat obowiązujących przed utworzeniem Agencji.

"

(36)  Załącznik II zastępuje się tekstem o którym mowa w pkt. 1 Załącznika do niniejszego rozporządzenia.

(37)  Dodaje się załączniki III, IV i V, o treści przedstawionej w pkt. 2 Załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Rozdział II

Przepisy końcowe

Artykuł 2

Uchylenie

1.  Dyrektywa 91/670/EWG zostaje uchylona z dniem wejścia w życie przepisów wykonawczych, o których w art. 6a ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002.

2.  Załącznik III do rozporządzenia (EWG) nr 3922/91 zostaje uchylony z dniem wejścia w życie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 6b ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002.

3.  Postanowienia art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1592/2002 stosują się do produktów, części i wyposażenia, instytucji i osób, w odniesieniu do których dokonano certyfikacji, lub je zatwierdzono, zgodnie z postanowieniami dyrektywy 91/670/EWG i załącznika III do rozporządzenia (EWG) nr 3922/91.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwadzieścia dni po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

(1)  Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1592/2002 otrzymuje następujące brzmienie:

"

ZAŁĄCZNIK II

Statek powietrzny powołany w art. 4 ust. 2

Statki powietrzne, do których nie stosuje się postanowień art. 4 ust. (1), (1a) i (1b) to statki powietrzne objęte jedną lub większą liczbą kategorii określonych poniżej w niniejszym załączniku:

  a) zabytkowe statki powietrzne spełniające poniższe kryteria:
  i) niezłożone statki powietrzne, których

lub
   pierwotny projekt został stworzony przed 1 stycznia 1955 r. oraz
   produkcja została zaprzestana przed 1 stycznia 1975 r.
  ii) statki powietrzne, posiadające wyraźne odniesienie historyczne, związane z:
   udziałem w znaczącym wydarzeniu historycznym; lub
   istotnym krokiem w rozwoju lotnictwa; lub
   istotną rolą odgrywaną w siłach zbrojnych Państwa Członkowskiego;
   b) statki powietrzne, specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do celów próbnych, eksperymentalnych lub naukowych, i w przeważającej mierze produkowane w bardzo niewielkiej liczbie;
   c) statki powietrzne, które w co najmniej 51% zbudowane zostały przez amatora lub stowarzyszenie amatorów nienastawione na zysk, do swoich własnych celów i beż żadnego celu komercyjnego;
   d) statki powietrzne wykorzystywane przez siły zbrojne, chyba że taki statek powietrzny to typ, dla którego standard konstrukcyjny został przyjęty przez Agencję;
  e) samoloty, śmigłowce i motoparalotnie posiadające nie więcej niż dwa miejsca, maksymalną masę startową – zgodnie z rejestracją przez Państwa Członkowskie – nie większą niż:

oraz, w przypadku samolotów, posiadające prędkość przeciągnięcia lub minimalną w locie ustalonym w konfiguracji do lądowania nie przekraczającą 35 węzłów prędkości wzorcowanej (CAS);
   i) 300 kg dla samolotu lądowego/śmigłowca, jednomiejscowego; lub
   ii) 450 kg dla samolotu lądowego/śmigłowca, dwumiejscowego; lub
   iii) 330 kg dla amfibii lub wodnosamolotu/śmigłowca, jednomiejscowego; lub
   iv) 495 kg dla amfibii lub wodnosamolotu/śmigłowca, dwumiejscowego, pod warunkiem, że, jeżeli statek taki eksploatowany jest zarówno jako wodnosamolot/śmigłowiec, jak i samolot lądowy/śmigłowiec, to jego masa wynosi, stosownie do przypadku, poniżej każdego z obu limitów maksymalnej masy startowej;
   v) 472,5 kg dla samolotu lądowego, dwumiejscowego, wyposażonego w spadochronowy system ratowniczy zamontowany do płatowca;
   vi) 315 kg dla samolotu lądowego, jednomiejscowego, wyposażonego w spadochronowy system ratowniczy zamontowany do płatowca;
   vii) 600 kg dla ultralekkich statków powietrznych do działań niekomercyjnych;
   f) jedno- i dwumiejscowe wiatrakowce o maksymalnej masie startowej nie przekraczającej 560 kg;
   g) szybowce o maksymalnej masie własnej poniżej 80 kg dla statku jednomiejscowego lub 100 kg dla statku dwumiejscowego, w tym szybowce przeznaczone do startu z nóg pilota;
   h) repliki statków powietrznych spełniające kryteria zawarte w lit. a) i d) powyżej, których konstrukcja jest podobna do konstrukcji oryginalnego statku powietrznego;
   i) bezpilotowe statki powietrzne o masie operacyjnej poniżej 150 kg;
   j) wszelkie inne statki powietrzne o maksymalnej masie własnej, łącznie z paliwem, poniżej 70 kg

"

(2)  Dodaje się następujące załączniki III, IV i V do rozporządzenia (WE) nr 1592/2002:

"

ZAŁĄCZNIK III

Podstawowe wymogi dotyczące licencjonowania pilotów powołane w art. 6a

1.  Szkolenia

1.a.  Uwagi ogólne

1.a.1.  Osoba podejmująca szkolenie w zakresie prowadzenia statku powietrznego musi być dostatecznie wykształcona oraz dojrzała fizycznie i psychicznie, aby być w stanie nabyć i zachować odpowiednią wiedzę teoretyczną i umiejętności praktyczne oraz móc taką wiedzą i umiejętnościami się wykazać.

1.b.  Wiedza teoretyczna

1.b.1.  Pilot musi nabyć i utrzymywać pewien poziom wiedzy stosowny do funkcji pełnionych na pokładzie statku powietrznego i ryzyka związanego z danym rodzajem działalności. Taka wiedza musi obejmować przynajmniej następujące dziedziny:

   i) prawo lotnicze;
   ii) ogólna wiedza o statkach powietrznych;
   iii) kwestie techniczne związane z daną kategorią statku powietrznego;
   iv) wykonywanie i planowanie lotu;
   v) możliwości i ograniczenia człowieka;
   vi) meteorologia;
   vii) nawigacja;
   viii) procedury operacyjne, w tym zarządzanie zasobami;
   ix) zasady lotu; oraz
   x) łączność.

1.c.  Wykazanie i utrzymanie wiedzy teoretycznej

1.c.1.  Fakt nabycia i utrzymywania wiedzy teoretycznej podlega stwierdzeniu poprzez ciągłą oceną w trakcie szkolenia, a w stosownych przypadkach, w drodze egzaminów.

1.c.2.  Należy utrzymywać odpowiedni poziom kompetencji w zakresie wiedzy teoretycznej. Wypełnienie tego obowiązku powinna podlegać stwierdzeniu w drodze regularnych ocen, egzaminów, testów i kontroli. Częstotliwość egzaminów, testów lub kontroli musi być proporcjonalna do poziomu ryzyka związanego z danym rodzajem działalności.

1.d.  Umiejętności praktyczne

1.d.1.  Pilot musi nabyć i utrzymywać umiejętności praktyczne, stosownie do pełnionych przez siebie funkcji na pokładzie statku powietrznego. Takie umiejętności muszą być proporcjonalne do ryzyka związanego z danym rodzajem działalności i muszą obejmować, tam gdzie jest to konieczne w związku z pełnionymi funkcjami na pokładzie statku powietrznego, następujące umiejętności:

   i) czynności wykonywane przed i w trakcie lotu, w tym obliczanie osiągów, masy i wyważenia statku powietrznego, kontrola i obsługa techniczna statku powietrznego, planowanie zapotrzebowania na paliwo, ocena warunków pogodowych, planowanie trasy, ograniczenia przestrzeni powietrznej oraz dostępność pasów startowych;
   ii) operacje na lotnisku i kręgu nadlotniskowym;
   iii) środki ostrożności i procedury w zakresie unikania kolizji;
   iv) pilotowanie statku powietrznego wg zewnętrznych punktów oceny położenia w locie z widocznością;
   v) manewry w locie, w tym manewry w sytuacjach krytycznych, oraz związane z tym manewry "przechyłowe", w miarę możliwości technicznych;
   vi) starty i lądowania normalne i z bocznym wiatrem;
   vii) lot wyłącznie wg wskazań przyrządów, stosownie do rodzaju działalności;
   viii) procedury operacyjne, w tym umiejętność pracy w zespole i zarządzanie zasobami stosownie do wykonywanych operacji, w układzie załogi jedno- i wieloosobowej;
   ix) nawigacja i stosowanie zasad ruchu powietrznego oraz pokrewnych procedur, korzystając, stosownie do przypadku, z zewnętrznych punktów oceny położenia lub wskazań przyrządów nawigacyjnych;
   x) postępowanie w sytuacjach nienormalnych i awaryjnych, w tym w przypadkach symulowanych niesprawności wyposażenia statku powietrznego;
   xi) przestrzeganie procedur służb ruchu lotniczego i łączności;
   xii) aspekty specyficzne dla danego typu lub klasy statku powietrznego; i
   xiii) dodatkowe szkolenie praktyczne, które może być wymagane w celu minimalizacji zagrożeń związanych z określonym rodzajem działalności.

1.e.  Wykazanie i utrzymywanie umiejętności praktycznych

1.e.1.  Pilot powinien być w stanie wykazać zdolność do wykonywania procedur i manewrów z biegłością właściwą dla funkcji realizowanych na pokładzie statku powietrznego poprzez:

   i) pilotowanie statku powietrznego w granicach możliwości statku;
   ii) płynne i dokładne wykonywanie wszystkich manewrów;
   iii) właściwą ocenę sytuacji i wykazywanie fachowości pilotażowej;
   iv) stosowanie wiedzy lotniczej; i
   v) zachowywanie kontroli nad samolotem przez cały czas w sposób zapewniający udane wykonanie procedury lub manewru.

1.e.2.  Pilot powinien utrzymywać swoje umiejętności praktyczne na odpowiednim poziomie. Spełnianie tego warunku podlega regularnej ocenie, w trakcie przeprowadzanych egzaminów, testów lub kontroli. Częstotliwość egzaminów, testów lub kontroli musi być proporcjonalna do poziomu ryzyka związanego z danym rodzajem działalności.

1.f.  Kompetencje językowe

Z wyjątkiem przypadków, gdy odnośne zagrożenie dla bezpieczeństwa można zminimalizować w inny sposób, pilot musi wykazać się biegłą znajomością języka angielskiego, która powinna obejmować m.in.:

   i) umiejętność rozumienia dokumentów zawierających informacje pogodowe;
   ii) umiejętność posługiwania się wykresami lotniczymi dotyczącymi przelotu, wylotu i podejścia oraz związanych z nimi dokumentami zawierającymi informacje lotnicze; i
   iii) umiejętność porozumiewania się z pozostałymi członkami załogi i kontrolą ruchu lotniczego w języku angielskim we wszystkich fazach lotu, w tym podczas przygotowań do lotu.

1.g.  Symulatory lotów

W przypadku wykorzystywania symulatorów lotu do szkolenia lub stwierdzenia nabycia lub posiadania umiejętności praktycznych, takie urządzenie musi spełniać warunki dla danego poziomu osiągów w obszarach niezbędnych do realizacji odnośnych zadań. Przede wszystkim, odtworzona konfiguracja, właściwości pilotażowe, osiągi statku i zachowanie systemów muszą odpowiednio odzwierciedlać dany statek powietrzny.

1.h.  Kurs szkoleniowy

1.h.1.  Szkolenie powinno przebiegać w formie kursu szkoleniowego.

1.h.2.  Kurs szkoleniowy powinien spełniać następujące warunki:

   i) dla każdego typu kursu należy opracować program nauczania; i
   ii) kurs szkoleniowy powinien obejmować zarówno wiedzę teoretyczną, jak i, w stosownym przypadku, praktyczny instruktaż pilotażu (w tym szkolenie na symulatorach lotu).

1.i.  Instruktorzy

1.i.1.  Instruktaż teoretyczny.

Instruktaż teoretyczny powinni prowadzić odpowiednio wykwalifikowani instruktorzy. Powinni oni:

   i) posiadać odpowiednią wiedzę z zakresu dziedziny stanowiącej przedmiot szkolenia; i
   ii) potrafić wykorzystywać odpowiednie techniki instruktażowe.

1.i.2.  Instruktaż pilotażu wykonywany na samolocie i symulatorze.

Instruktaż pilotażu na samolocie i symulatorze powinien być prowadzony przez odpowiednio wykwalifikowanych instruktorów, którzy:

   i) spełniają wymagania dotyczące poziomu wiedzy teoretycznej i doświadczenia, stosownie do prowadzonego instruktażu;
   ii) potrafią wykorzystywać odpowiednie techniki instruktażowe;
   iii) przećwiczyli techniki instruktażu w zakresie manewrów i procedur w locie, będących przedmiotem planowanego instruktażu pilotażu;
   iv) wykazują umiejętność nauczania w zakresie dziedzin, których ma dotyczyć planowany instruktaż pilotażu, w tym w zakresie instruktażu czynności wykonywanych przed rozpoczęciem lotem, po jego zakończeniu oraz na ziemi; i
   v) przechodzą regularnie szkolenia utrwalające w celu utrzymania odpowiedniego, aktualnego poziomu standardów instruktażowych.

Instruktorzy pilotażu powinni również posiadać uprawnienia do pełnienia funkcji dowódcy statku powietrznego, którego dotyczy prowadzony instruktaż, z wyjątkiem szkolenia na statkach powietrznych nowego typu.

1.j.  Egzaminatorzy

1.j.1.  Osoby odpowiedzialne za ocenę kwalifikacji pilotów powinny:

   i) spełniać, obecnie lub w przeszłości, wymagania dla instruktorów pilotażu;
   ii) potrafić oceniać wyniki pilota i przeprowadzać testy i kontrole w locie.

2.  Instytucje szkoleniowe

2.a.  Wymagania dotyczące instytucji szkoleniowych

2.a.1.  Instytucja szkoleniowa prowadząca szkolenia pilotów powinna spełniać następujące wymagania:

   i) instytucja powinna posiadać wszelkie środki niezbędne z punktu widzenia zakresu obowiązków wynikających z prowadzonej przez nią działalności. Środki te obejmują między innymi: obiekty, personel, sprzęt, narzędzia i materiały, dokumentację zadań, obowiązków i procedur, dostęp do odpowiednich danych oraz dokumentacji;
   ii) instytucja powinna wprowadzić i utrzymywać system zarządzania dotyczący bezpieczeństwa i standardów szkoleniowych oraz dążyć do ciągłego doskonalenia tego systemu; i
   iii) instytucja powinna w miarę potrzeb zawierać porozumienia z innymi właściwymi jednostkami, aby zapewnić ciągłą zgodność z powyższymi wymaganiami.

3.  Sprawność psychofizyczna

3.a.  Kryteria medyczne

3.a.1.  Wszyscy piloci muszą podlegać okresowemu stwierdzeniu sprawności psychicznej i fizycznej niezbędnej do zadawalającego wypełniania swoich funkcji, z uwzględnieniem rodzaju działalności. Stwierdzenie takiej sprawności powinno następować w drodze odpowiednich badań stanu zdrowia, w oparciu o najlepsze praktyki medycyny lotniczej, z uwzględnieniem rodzaju działalności oraz możliwości pogarszania się stanu psychicznego i fizycznego wraz z wiekiem.

Sprawność psychofizyczna oznacza niewystępowanie żadnej choroby ani upośledzenia, które uniemożliwiałyby pilotowi:

   i) wykonywanie czynności niezbędnych do prowadzenia statku powietrznego, lub
   ii) wykonywanie w każdym czasie przydzielonych mu zadań; lub
   iii) właściwą percepcję swojego otoczenia.

3.a.2.  W przypadku gdy nie można w pełni stwierdzić sprawności psychicznej i fizycznej, można zastosować środki zmniejszające zagrożenie, które zapewniają równoważny poziom bezpieczeństwa lotu.

3.b.  Lekarze orzecznicy medycyny lotniczej

3.b.1.  Lekarz orzecznik medycyny lotniczej powinien:

   i) posiadać odpowiednie kwalifikacje oraz prawo do wykonywania zawodu lekarza;
   ii) ukończyć szkolenie z zakresu medycyny lotniczej i przechodzić regularne szkolenia utrwalające z zakresu medycyny lotniczej w celu utrzymania standardów orzekania;
   iii) posiadać już praktyczną wiedzę i doświadczenie w zakresie warunków, w jakich piloci wykonują swoje obowiązki.
   3.c. Centra medycyny lotniczej

3.c.1.  Centra medycyny lotniczej powinny spełniać następujące warunki:

   i) powinny posiadać wszelkie środki niezbędne z punktu widzenia zakresu obowiązków związanych z ich uprawnieniami. Środki te obejmują między innymi: obiekty, personel, sprzęt, narzędzia i materiały, dokumentację zadań, obowiązków i procedur, dostęp do odpowiednich danych i dokumentacji;
   ii) powinny wprowadzić i utrzymywać system zarządzania dotyczący bezpieczeństwa i standardów oceny medycznej oraz dążyć do ciągłego doskonalenia tego systemu;
   iii) powinny w miarę potrzeb zawierać porozumienia z innymi właściwymi jednostkami, aby zapewnić ciągłą zgodność z powyższymi wymaganiami.

ZAŁACZNIK IV

Podstawowe wymogi dotyczące operacji lotniczych powołane w art. 6b

1.  Uwagi ogólne

1.a.  Zabrania się wykonywania lotu, jeśli członkowie załogi oraz, stosownie do przypadku, cały pozostały personel operacyjny biorący udział w jego przygotowaniu i wykonaniu nie są zaznajomieni z obowiązującymi ustawami, przepisami i procedurami dotyczącymi wykonywania przez nich swoich obowiązków, określonymi dla obszarów, nad którymi odbywać ma się lot, lotnisk, które planuje się wykorzystać i związanych z nimi urządzeń nawigacji lotniczej.

1.b.  Lot należy wykonywać w sposób zapewniający przestrzeganie procedur operacyjnych dotyczących przygotowania i wykonywania lotu określonych w instrukcji użytkowania w locie lub, w stosownych przypadkach, w instrukcji operacyjnej. Należy w tym celu stworzyć system oparty o listę kontrolną czynności, której używać będą, w stosownych przypadkach, członkowie załogi podczas wszystkich faz lotu statkiem powietrznym w warunkach i sytuacjach normalnych, nienormalnych i awaryjnych. Należy ustanowić procedury na wypadek wszelkich możliwych sytuacji awaryjnych.

1.c.  Przed każdym lotem, należy określić role i zadania każdego członka załogi. Dowódca statku powietrznego odpowiada za prowadzenie i bezpieczeństwo statku powietrznego oraz za bezpieczeństwo wszystkich członków załogi, pasażerów i ładunku znajdującego się na pokładzie.

1.d.  Zabrania się przewożenia w jakimkolwiek statku powietrznym przedmiotów lub substancji, które mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia, bezpieczeństwa, mienia lub środowiska naturalnego, tj. niebezpiecznych towarów, broni i amunicji, chyba że zastosowane zostaną szczególne procedury i instrukcje bezpieczeństwa w celu zminimalizowania odnośnych zagrożeń.

1.e.  Dla każdego lotu należy zachować i przechowywać, przez minimalny okres czasu odpowiadający danemu rodzajowi czynności, dane, dokumenty, rejestry i informacje rejestrujące przestrzegania warunków wyszczególnionych w pkt. 5.c.

2.  Przygotowanie lotu

2.a.  Zabrania się rozpoczynania lotu, dopóki nie zostanie stwierdzone za pomocą wszelkich możliwych dostępnych środków, że zostały spełnione wszystkie następujące warunki:

2.a.1.  Odpowiednie urządzenia bezpośrednio potrzebne do lotu i bezpiecznej eksploatacji statku powietrznego, w tym urządzenia komunikacyjne i przyrządy nawigacyjne, są dostępne na potrzeby wykonania lotu, z uwzględnieniem dostępnej dokumentacji lotniczej służby informacyjnej (AIS).

2.a.2.  Załoga powinna znać umiejscowienie i przeznaczenie odpowiedniego sprzętu ratunkowego, a pasażerowie zostać o takim umiejscowieniu i przeznaczeniu poinformowani. Członom załogi i pasażerom należy udostępnić dostateczne informacje dotyczące procedur awaryjnych i użycia sprzętu awaryjnego znajdującego się na pokładzie w precyzyjny sposób.

2.a.3.  Dowódca statku powietrznego powinien mieć pewność, że:

   i) statek powietrzny jest zdatny do lotu zgodnie z postanowieniami pkt. 6;
   ii) tam gdzie to konieczne, statek powietrzny został należycie zarejestrowany, a odpowiednie certyfikaty dotyczące rejestracji znajdują się na jego pokładzie;
   iii) instrumenty i wyposażenie określone w pkt. 5 konieczne do wykonania lotu są zainstalowane na pokładzie statku powietrznego i funkcjonują, o ile statek nie został zwolniony z obowiązku ich posiadania na podstawie odpowiedniego wykazu minimalnego wyposażenia (MEL) lub równoważnego dokumentu;
   iv) masa statku powietrznego i położenie środka ciężkości pozwalają na wykonanie lotu z zachowaniem limitów określonych w dokumentacji zdatności do lotu;
   v) cały bagaż kabinowy, bagaż znajdujący się w luku bagażowym oraz ładunek został odpowiednio załadowany i zabezpieczony; i
   vi) ograniczenia eksploatacyjne statku powietrznego wyszczególnione w pkt. 4 nie zostaną przekroczone w żadnym momencie podczas lotu.

2.a.4.  Załoga powinna mieć dostęp do informacji o warunkach meteorologicznych panujących na lotnisku wylotu, docelowym i zapasowym, a także na trasie przelotu. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie niebezpieczne warunki atmosferyczne.

2.a.5.  W przypadku lotu, co do którego wiadomo lub przewiduje się, że będzie przebiegał w warunkach oblodzenia, statek powietrzny powinien być certyfikowany, wyposażony i/lub przygotowany w sposób umożliwiający bezpieczne funkcjonowanie w takich warunkach.

2.a.6.  W przypadku lotu wykonywanego zgodnie z przepisami dla lotów z widocznością, warunki meteorologiczne na trasie, która ma zostać przebyta muszą umożliwiać zachowanie zgodności z ww. przepisami. W przypadku lotu wykonywanego zgodnie z przepisami dla lotów według wskazań przyrządów, należy wybrać lotnisko(a) docelowe, a w stosownych przypadkach, zapasowe, na których statek powietrzny może wylądować, biorąc w szczególności pod uwagę prognozowane warunki meteorologiczne, dostępność urządzeń nawigacyjnych i obiektów naziemnych oraz procedury dla lotów wg wskazań przyrządów zatwierdzone przez państwo, w którym znajduje się lotnisko docelowe i/lub zapasowe.

2.a.7.  Ilość paliwa i oleju na pokładzie powinna być wystarczająca do zapewnienia bezpiecznego wykonania zamierzonego lotu, przy uwzględnieniu warunków meteorologicznych, wszelkich elementów wpływających na osiągi statku powietrznego i wszelkich przewidywanych podczas lotu opóźnień. Ponadto, samolot powinien dysponować rezerwową paliwa na wypadek nieprzewidzianych okoliczności. W stosownych przypadkach należy określić procedury zarządzania paliwem w czasie lotu.

3.  Czynności podczas lotu

3.a.  W odniesieniu do czynności podczas lotu, należy spełnić wszystkie następujące wymogi:

3.a.1.  Uwzględniając rodzaj statku powietrznego, podczas startu i lądowania oraz kiedy tylko dowódca uzna to za konieczne ze względów bezpieczeństwa, każdy członek załogi powinien pozostawać na swoim stanowisku i używać znajdujących się tam urządzeń ograniczających swobodę ruchu.

3.a.2.  Wszyscy członkowie załogi lotniczej zobowiązani do pełnienia służby w kokpicie powinni być stale obecni na swoich stanowiskach, z zapiętymi pasami bezpieczeństwa, za wyjątkiem przerw – podczas lotu po trasie – na potrzeby fizjologiczne lub operacyjne.

3.a.3.  Uwzględniając rodzaj statku powietrznego, dowódca powinien dopilnować, aby każdy pasażer zajmował miejsce siedzące lub leżące z odpowiednio zapiętymi pasami bezpieczeństwa przed startem i lądowaniem, podczas kołowania i każdorazowo, gdy zostanie to uznane za konieczne ze względów bezpieczeństwa.

3.a.4.  Lot należy wykonywać w taki sposób, aby zachowany był właściwy odstęp od innych statków powietrznych i zapewniona była właściwa wysokość względem przeszkód podczas wszystkich faz lotu. Odstęp taki powinien wynosić przynajmniej tyle, ile przewidują odnośne zasady ruchu powietrznego.

3.a.5.  Nie należy kontynuować lotu, chyba że znane warunki są przynajmniej równorzędne warunkom określonym w pkt. 2. Ponadto, w przypadku lotu wykonywanego zgodnie z przepisami dla lotów według wskazań przyrządów, nie należy kontynuować podejścia w kierunku lotniska poniżej pewnej określonej wysokości lub po przekroczeniu pewnej pozycji, jeśli określone kryteria widoczności nie są spełnione.

3.a.6.  W sytuacji awaryjnej dowódca statku powietrznego powinien dopilnować, aby wszyscy pasażerowie otrzymali instrukcje postępowania w sytuacji awaryjnej, stosownie do okoliczności.

3.a.7.  Dowódca statku powietrznego powinien podjąć wszelkie konieczne starania, aby zminimalizować wpływ zachowania pasażera zakłócającego porządek na przebieg lotu.

3.a.8.  Kołowanie statkiem powietrznym w polu ruchu naziemnego oraz uruchamianie jego śmigła jest możliwe wyłącznie w przypadku, gdy za sterami znajduje się odpowiednio wykwalifikowana osoba.

3.a.9.  Gdy jest to konieczne należy stosować obowiązujące procedury zarządzania paliwem w locie.

4.  Osiągi statku powietrznego i ograniczenia eksploatacyjne

4.a.  Statek powietrzny powinien być wykorzystywany w zależności od przypadku zgodnie z jego dokumentacją zdatności do lotu oraz wszystkimi odnośnymi procedurami i ograniczeniami eksploatacyjnymi ujętymi w zatwierdzonej instrukcji użytkowania w locie lub równoważnej dokumentacji. Instrukcja użytkowania w locie lub równoważna dokumentacja powinna być dostępna dla załogi i aktualizowana dla każdego statku powietrznego.

4.b.  Statek powietrzny powinien być eksploatowany zgodnie z odpowiednią dokumentacją dotyczącą ochrony środowiska.

4.c.  Zabrania się rozpoczynania lub kontynuowania lotu, jeśli przewidywane osiągi statku powietrznego, z uwzględnieniem wszystkich czynników, które znacząco wpływają na ich poziom, nie pozwalają na wykonanie wszystkich faz lotu na danych odległościach/obszarach i wysokościach względem przeszkód przy planowanej masie operacyjnej. Do czynników, które znacząco wpływają na osiągi przy starcie, na trasie i w czasie podejścia/lądowania należą:

   i) procedury operacyjne;
   ii) barometryczna wysokość bezwzględna lotniska;
   iii) temperatura;
   iv) wiatr;
   v) powierzchnia, nachylenie i stan pola wzlotów; i
   vi) stan płatowca, zespołu silnikowego albo systemów, z uwzględnieniem możliwego pogorszenia się tego stanu.

4.c.1.  Ww. czynniki należy uwzględniać bezpośrednio jako parametry operacyjne lub pośrednio na zasadzie limitów lub rezerw, które można uwzględnić planując osiągi, stosownie do danego typu operacji.

5.  Instrumenty, dane i wyposażenie

5.a.  Statek powietrzny powinien być wyposażony we wszystkie urządzenia nawigacyjne, komunikacyjne i inne wyposażenie niezbędne do wykonania zamierzonego lotu, z uwzględnieniem odpowiednich przepisów ruchu lotniczego i zasad ruchu powietrznego mających zastosowanie podczas jakiejkolwiek fazy danego lotu.

5.b.  W stosownych przypadkach statek powietrzny powinien być wyposażony we wszelki niezbędny sprzęt bezpieczeństwa, medyczny, ewakuacyjny i wyposażenie dla przetrwania, z uwzględnieniem zagrożeń związanych z obszarami operacji, tras zamierzonego lotu, wysokości lotu oraz czasu trwania lotu.

5.c.  Wszystkie dane niezbędne do wykonania lotu przez załogę powinny być aktualizowane i dostępne na pokładzie statku powietrznego, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów ruchu lotniczego, zasad ruchu powietrznego, wysokości przelotu i obszarów operacji.

6.  Ciągła zdatność do lotu

6.a.  Statek powietrzny może być eksploatowany wyłącznie gdy:

   i) jest zdatny do lotu;
   ii) sprzęt operacyjny i awaryjny niezbędny podczas zamierzonego lotu jest sprawny;
   iii) dokument stwierdzający zdatność statku powietrznego do lotu jest ważny; i
   iv) obsługa statku powietrznego jest przeprowadzana zgodnie z jego programem obsługi.

6.b.  Przed każdym lotem należy skontrolować statek powietrzny, stosując procedurę kontrolną przed lotem w celu ustalenia czy jest on zdatny do zamierzonego lotu.

6.c.  Program obsługi powinien obejmować w szczególności czynności obsługi oraz ich częstotliwość, szczególnie te, które w instrukcji ciągłej zdatności do lotu określono jako obowiązkowe.

6.d.  Zabrania się eksploatacji statku powietrznego, jeśli nie jest on obsługiwany i dopuszczony do eksploatacji przez osoby lub instytucje uprawnione do wykonywania takich zadań. Podpisane zaświadczenie o dopuszczeniu do eksploatacji powinno zawierać w szczególności podstawowe informacje dotyczące przeprowadzonej obsługi.

6.e.  Wszystkie dokumenty stwierdzające zdatność statku powietrznego do lotu należy przechowywać dopóki dane w nich zawarte nie zostaną zastąpione nowymi danymi równoważnymi co do zakresu i szczegółowości, jednak nie krócej niż przez jeden rok w przypadku szczegółowej dokumentacji obsługi. W przypadku wycofania statku powietrznego z eksploatacji, taki minimalny okres wynosi 90 dni. W przypadku dzierżawionego statku powietrznego, wszystkie dokumenty stwierdzające jego zdatność do lotu powinny być przechowywane przez okres trwania dzierżawy.

6.f.  Wszelkie modyfikacje i naprawy powinny być zgodne z podstawowymi wymogami dotyczącymi zdatności do lotu. Należy zachowywać dane stwierdzające przestrzeganie wymogów dotyczących zdatności do lotu.

7.  Członkowie załogi

7.a.  Liczba członków i skład załogi powinny być ustalane z uwzględnieniem:

   i) ograniczeń zawartych w certyfikacie statku powietrznego oraz, w stosownym przypadku, stosownej demonstracji procedur ewakuacyjnych w sytuacjach awaryjnych;
   ii) konfiguracji statku powietrznego; i
   iii) typu i czasu trwania operacji.

7.b.  Członkowie personelu pokładowego powinni:

   i) przechodzić regularne szkolenia i kontrole w celu osiągnięcia i zachowania odpowiedniego poziomu fachowości potrzebnego do wykonywania wyznaczonych im obowiązków z zakresu bezpieczeństwa; i
   ii) przechodzić okresowe badania sprawności psychicznej i fizycznej, aby móc bezpiecznie wykonywać wyznaczone im obowiązku z zakresu bezpieczeństwa. Stwierdzenie sprawności powinno następować w drodze badań w oparciu o najlepsze praktyki medycyny lotniczej.

7.c.  Dowódca statku powietrznego powinien być upoważniony do wydawania wszystkich rozkazów i podejmowania wszelkich odpowiednich działań w celu zabezpieczenia eksploatacji i zapewnienia bezpieczeństwa statku powietrznego oraz osób i/lub przedmiotów przewożonych na jego pokładzie.

7.d.  W sytuacji awaryjnej, zagrażającej właściwej eksploatacji lub bezpieczeństwu statku powietrznego i/lub osób znajdujących się na pokładzie, dowódca statku powietrznego zobowiązany jest podjąć wszelkie działania, które uznane są za konieczne, kierując się względami bezpieczeństwa. W przypadku gdy takie działania stanowią naruszenie lokalnych przepisów lub procedur, dowódca statku powietrznego zobowiązany jest bezzwłocznie powiadomić odnośne lokalne władze.

7.e.  Nie wolno symulować nienormalnych sytuacji awaryjnych podczas przewożenia pasażerów i ładunku.

7.f.  Żaden członek załogi nie może dopuścić, aby jego zdolność do wykonywania zadań/podejmowania decyzji pogorszyła się pod wpływem zmęczenia, z powodu przewlekłego zmęczenia, braku snu, liczby przekroczonych sektorów, godzin nocnych, itp. do takiego stopnia, że zagraża to bezpieczeństwu lotu. Okresy odpoczynku powinny zapewnić członkom załogi wystarczająco dużo czasu na przezwyciężenie skutków wykonanych zadań i dobry wypoczynek przed rozpoczęciem następnego okresu służby na pokładzie.

7.g.  Członek załogi nie może wykonywać przydzielonych mu obowiązków na pokładzie statku powietrznego, jeżeli znajduje się pod wpływem środków psychotropowych lub alkoholu lub jeżeli nie jest zdolny do służby z powodu urazu, zmęczenia, działania leków, choroby lub z innych podobnych przyczyn.

8.  Dodatkowe wymogi dotyczące eksploatacji statków powietrznych w celach komercyjnych i eksploatacji złożonych statków powietrznych z napędem silnikowym

8.a.  Eksploatacja w celach komercyjnych i eksploatacja złożonych statków powietrznych z napędem silnikowym może mieć miejsce jedynie w przypadku spełnienia następujących warunków:

   8. a.1. operator powinien posiadać, bezpośrednio lub pośrednio na podstawie zawartych umów, środki niezbędne do wykonywania operacji w danej skali i zakresie. Ww. środki obejmują między innymi: statki powietrzne, obiekty, personel, wyposażenie, dokumentację zadań, opis funkcji i procedur, dostęp do właściwych informacji oraz dokumentacji;
   8. a.2. operator powinien korzystać wyłącznie z odpowiednio wykwalifikowanego i wyszkolonego personelu oraz wdrożyć i realizować programy szkoleniowe i kontrolne w odniesieniu do członków załogi oraz innego właściwego personelu;
  8. a.3. operator powinien określić wykaz minimalnego wyposażenia (MEL) lub dokument równoważny, uwzględniając następujące kwestie:
   i) wykaz powinien umożliwiać eksploatację statku powietrznego w określonych warunkach, w sytuacji gdy w momencie rozpoczęcia lotu poszczególne przyrządy, elementy wyposażenia lub funkcje nie działają;
   ii) wykaz powinien zostać sporządzony dla każdego statku powietrznego z osobna, z uwzględnieniem istotnych warunków operacyjnych i obsługi dla danego operatora; i
   iii) wykaz minimalnego wyposażenia powinien opierać się na wzorcowym wykazie minimalnego wyposażenia, jeśli ten istnieje, i nie może być mniej restrykcyjny niż wykaz wzorcowy;
   8. a.4. operator musi wdrożyć i utrzymywać system zarządzania, zapewniający zgodność z niniejszymi podstawowymi wymogami dotyczącymi operacji i stale dążyć do doskonalenia takiego systemu; i
   8. a.5. operator powinien stworzyć i realizować program zapobiegania wypadkom i bezpieczeństwa, w tym program zgłaszania zdarzeń, z którego system zarządzania powinien korzystać, w celu przyczyniania się do realizacji celu jakim jest ciągła poprawa bezpieczeństwa operacji.
  

8.b.  Eksploatacja w celach komercyjnych i eksploatacja złożonych statków powietrznych z napędem silnikowym może odbywać się jedynie zgodnie z instrukcją operacyjną operatora. Taka instrukcja powinna zawierać wszelkie niezbędne instrukcje, informacje i procedury dla wszystkich eksploatowanych statków powietrznych i personelu operacyjnego, umożliwiające członkom personelu wykonywanie przypisanych im obowiązków. Dla członków załogi należy określić ograniczenia dotyczące czasu lotu, okresów pełnienia obowiązków służbowych i okresów odpoczynku. Instrukcja operacyjna i jej zmienione wersje powinny być zgodne z zatwierdzoną instrukcją użytkowania w locie i być zmieniane w miarę potrzeb.

  

8.c.  Operator zobowiązany jest określić procedury, stosownie do przypadku, aby zminimalizować wpływ zachowania pasażera zakłócającego porządek na bezpieczny przebieg lotu.

  

8.d.  Operator zobowiązany jest stworzyć i realizować programy w zakresie zabezpieczenia dostosowane do statku powietrznego i typu operacji, obejmujące w szczególności:

   i) zabezpieczenie przedziału dla załogi lotniczej;
   ii) lista kontrolna dla procedury przeszukania statku powietrznego;
   iii) programy szkoleniowe;
   iv) zabezpieczenie systemów elektronicznych i komputerowych przed celowym zakłóceniem pracy systemu lub jego uszkodzeniem; i
   v) zgłaszanie przypadków bezprawnego zakłócania.

  

W przypadku gdy środki bezpieczeństwa mogą niekorzystnie wpłynąć na bezpieczeństwo operacji, aby zminimalizować zagrożenie dla bezpieczeństwa należy zagrożenie ocenić oraz stworzyć stosowne procedury, co może rodzić konieczność użycia specjalistycznego sprzętu.

  

8.e.  Operator powinien wyznaczyć jednego pilota spośród załogi lotniczej na dowódcę statku powietrznego.

  

8.f.  Aby zapobiec zmęczeniu, należy opracować system dyżurów. Taki system dla lotu lub serii lotów powinien uwzględniać czas trwania lotu, okresy pełnienia służby w czasie lotu, okres służby ogólnej i dostosowane okresu odpoczynku. Ograniczenia przyjęte w systemie dyżurów powinny uwzględniać wszystkie istotne czynniki przyczyniające się do zmęczenia, w szczególności takie jak liczba przebytych sektorów, przekraczanie stref czasu, brak snu, zakłócenia rytmu dobowego, godziny nocne, pozycja, sumaryczny czas służby dla danych okresów czasu, podział wyznaczonych zadań pomiędzy członków załogi, a także wykorzystanie załogi w poszerzonym składzie.

  

8.g.  Zadania określone w pkt. 6.a oraz w pkt. 6.d i 6.e powinny podlegać kontroli ze strony instytucji odpowiedzialnej za zarządzanie ciągłą zdatnością do lotu, która, oprócz wymogów zawartych w załączniku I pkt. 3.a, musi spełniać następujące warunki:

   i) instytucja powinna posiadać uprawnienia do obsługi produktów, części i urządzeń, za które jest odpowiedzialna lub w odniesieniu do takich wyrobów, części i urządzeń, zawrzeć stosowną umowę z uprawnioną do tego instytucją; i
   ii) instytucja powinna stworzyć podręcznik organizacyjny – do stosowania przez dany personel i stanowiący dla niego wskazówki – zawierający opis wszystkich procedur dotyczących ciągłej zdatności do lotu obowiązujących w instytucji, w tym, w stosownych przypadkach, opis uzgodnień administracyjnych pomiędzy taką instytucją a instytucją uprawnioną do obsługi.

  

8.h.  Przepisy wykonawcze, odnoszące się do wymogów określonych w punktach 8.a do 8.f, muszą być oparte na ocenie zagrożenia i muszą być proporcjonalne do skali i zakresu operacji.

  

ZAŁĄCZNIK V

  

Kryteria odnośnie do uprawnionych podmiotów, o których mowa w art. 9a

  

1.  Organ, jej dyrektor i personel odpowiedzialny za dokonywanie kontroli nie mogą być zaangażowani ani bezpośrednio, ani jako upoważnieni przedstawiciele w projektowanie, produkcję, marketing lub obsługę produktów, części i wyposażenia, części składowych lub systemów, ani w czynności związane z ich działaniem, użytkowaniem lub świadczeniem usług. Nie wyklucza to możliwości wymiany informacji technicznej między zaangażowanymi instytucjami a uprawnionymi podmiotami.

  

2.  Organ i personel odpowiedzialny za proces certyfikacji musi wykonać swoje zadania z zachowaniem najwyższego stopnia uczciwości zawodowej i zastosowaniem możliwie najwyższej wiedzy fachowej; nie mogą oni podlegać jakimkolwiek naciskom ani bodźcom, w szczególności natury finansowej, które mogłyby mieć wpływ na ich osąd lub wyniki przeprowadzanych przez nich kontroli, w szczególności stwarzane przez osoby lub grupy osób, których dotyczyć będą wyniki procesu certyfikacji.

  

3.  Organ musi zatrudnić personel i posiadać środki niezbędne do właściwego wykonania zadań technicznych i administracyjnych związanych z procesem certyfikacji. Organ powinien mieć także zapewniony dostęp do sprzętu potrzebnego do dokonywania kontroli nadzwyczajnych.

  

4.  Personel odpowiedzialny za inspekcje musi posiadać:

   rzetelne wyszkolenie techniczne i zawodowe;
   wystarczającą znajomość wymogów dotyczących procesu certyfikacji, który przeprowadza oraz odpowiednie doświadczenie w zakresie procesu certyfikacji;
   umiejętności wymagane do sporządzania deklaracji, rejestrów i sprawozdań wskazujących na przeprowadzenie inspekcji.

  

5.  Bezstronność personelu kontrolującego musi być zagwarantowana. Jego wynagrodzenie nie może być uzależnione od liczby przeprowadzonych inspekcji lub ich wyników.

  

6.  Organ musi wykupić ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, chyba że odpowiedzialność taką przejmie na siebie Państwo Członkowskie zgodnie z prawem krajowym.

  

7.  Zatrudniony personel musi przestrzegać zasad dochowania tajemnicy służbowej w odniesieniu do wszystkich informacji uzyskanych w trakcie powierzonych zadań na mocy niniejszego rozporządzenia.

"

(1) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
(2) Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1
(3) Dz.U. C 185 z 8.8.2006, str. 106.
(4) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2007 r.
(5) Dz.U. L 240 z 7.9.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1701/2003 (Dz.U. L 243 z 27.9.2003, str. 5).
(6) Rozporządzenie (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylające art. 9 dyrektywy 2004/36/WE (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 15).
(7) Dz.U. L 373 z 31.12.1991, str. 4. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1900/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 377 z 27.12.2006, str. 176).
(8) Dz.U. L 373 z 31.12.1991, str. 21.
(9) Opinia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego nr 3/2004.


Wprowadzanie do obrotu wołowiny i cielęciny ze zwierząt w wieku do 12 miesięcy *
PDF 401kWORD 86k
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie wprowadzania do obrotu wołowiny i cielęciny pochodzących z bydła w wieku do dwunastu miesięcy (COM(2006)0487 – C6-0330/2006 –2006/0162(CNS))
P6_TA(2007)0068A6-0006/2007

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2006)0487)(1),

–   uwzględniając art. 37 ust. 2 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0330/2006),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A6-0006/2007),

1.   zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.   zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

3.   zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne oddalić się od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;

4.   zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli ta uznałaby za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawki Parlamentu
Poprawka 1
Punkt 5 preambuły
(5)  W trosce o poprawę funkcjonowania wspólnego rynku należy zorganizować wprowadzanie do obrotu wołowiny i cielęciny pochodzącej ze zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy w sposób zapewniający jak największą przejrzystość. Pozwoli to również na lepszą organizację przedmiotowej produkcji. W tym celu należy szczegółowo zdefiniować opisy produktów rynkowych, które powinny być stosowane w języku każdego państwa członkowskiego w czasie wprowadzania do obrotu wołowiny i cielęciny pochodzącej ze zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy. Usprawni to dostęp konsumentów do informacji.
(5)  W trosce o poprawę funkcjonowania wspólnego rynku należy zorganizować wprowadzanie do obrotu wołowiny i cielęciny pochodzącej ze zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy w sposób zapewniający jak największą przejrzystość. Pozwoli to również na lepszą organizację przedmiotowej produkcji. W tym celu należy szczegółowo zdefiniować opisy produktów rynkowych, które powinny być stosowane w języku każdego państwa członkowskiego w czasie wprowadzania do obrotu wołowiny i cielęciny lub przeznaczonych do spożycia przez ludzi wyrobów z wołowiny i cielęciny pochodzącej ze zwierząt w wieku do dwunastu miesięcy. Usprawni to dostęp konsumentów do informacji.
Poprawka 2
Punkt 12 preambuły
(12)  Na etykietach umieszczonych na mięsie należy przewidzieć identyfikację mięsa z bydła w wieku do dwunastu miesięcy przy pomocy litery odpowiadającej kategorii, do której należy zwierzę, jak również identyfikację wieku zwierzęcia przy uboju.
(12)  Na etykietach umieszczonych na mięsie należy przewidzieć identyfikację mięsa z bydła w wieku do dwunastu miesięcy przy pomocy litery odpowiadającej kategorii, do której należy zwierzę, opisu produktu rynkowego, jak również przy pomocy identyfikacji wieku zwierzęcia przy uboju. Oznaczenia te powinny znaleźć się również we wszystkich dokumentach handlowych.
Poprawka 3
Punkt 13 preambuły
(13)  Podmioty gospodarcze, które chciałyby dobrowolnie uzupełnić innymi informacjami opisy produktów rynkowych przewidziane w niniejszym rozporządzeniu muszą mieć tę możliwość zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16 lub 17 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącym etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97.
(13)  Podmioty gospodarcze, które chciałyby dobrowolnie uzupełnić innymi informacjami, na przykład dotyczącymi stosowanego typu żywienia, opisy produktów rynkowych przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, muszą mieć tę możliwość zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16 lub 17 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97.
Poprawka 4
Punkt 14 preambuły
(14)  W celu zapewnienia właściwego stosowania informacji znajdujących się na etykietach zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, należy przewidzieć rejestrację danych umożliwiającą zagwarantowanie prawdziwości informacji na wszystkich etapach produkcji i wprowadzania do obrotu.
(14)  W celu zapewnienia właściwego stosowania informacji znajdujących się na etykietach zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, należy przewidzieć rejestrację danych umożliwiającą zagwarantowanie prawdziwości informacji na wszystkich etapach produkcji i wprowadzania do obrotu. Część tych informacji nie musi jednak być przekazywana na etapie dostarczania produktu konsumentowi końcowemu.
Poprawka 5
Punkt 15 a preambuły (nowy)
(15a) Państwa członkowskie określają system sankcji stosowanych w razie naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i czuwają nad jego wdrożeniem. Sankcje te powinny być proporcjonalne, ale dostatecznie odstraszające, począwszy od ponownego etykietowania lub ponownej wysyłki, a skończywszy na całkowitym zniszczeniu.
Poprawka 6
Artykuł 1 ustęp 1 akapit drugi
Rozporządzenie stosuje się do mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy wyprodukowanego na terytorium Wspólnoty lub przywożonego z krajów trzecich.
Rozporządzenie stosuje się do mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy ubitego po …*, niezależnie od tego, czy zostało ono wyprodukowane na terytorium Wspólnoty czy przywiezione z krajów trzecich.
___________
* Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 7
Artykuł 1 ustęp 2
2.  Stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia pozostaje bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 1208/8110.
______________
10 Dz.U. L 123 z 7.5.1981, str. 3.
2.  Stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia pozostaje bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1183/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. dotyczącego wspólnotowej skali klasyfikacji tusz dojrzałego bydła1.
______________
1 Dz.U. L 214 z 4.8.2006, str. 1.
Poprawka 8
Artykuł 1 ustęp 3
3.  Niniejsze rozporządzenie nie stosuje się do mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, które zostało zarejestrowane z chroniona nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006.
3.  Niniejsze rozporządzenie nie stosuje się do mięsa pochodzącego z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, które jest zarejestrowane z chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006.
Poprawka 9
Artykuł 2
Do celów niniejszego rozporządzenia "mięso" oznacza wszystkie tusze, mięso z kośćmi i bez kości, podroby krojone lub niekrojone pochodzące z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, świeże, mrożone lub głęboko mrożone, bez względu na to czy jest opakowane lub paczkowane czy nie.
Do celów niniejszego rozporządzenia "mięso" oznacza wszystkie tusze, mięso z kośćmi i bez kości, podroby krojone lub niekrojone przeznaczone do spożycia przez ludzi, pochodzące z bydła w wieku do dwunastu miesięcy, świeże, mrożone lub głęboko mrożone, bez względu na to, czy jest opakowane lub paczkowane, czy nie. Przepisy niniejszego rozporządzenia mają również zastosowanie do gotowych, przetworzonych lub gotowanych produktów zawierających mięso.
Poprawka 10
Artykuł 3
W czasie uboju bydło w wieku do dwunastu miesięcy jest przydzielane przez pracowników ubojni do jednej z kategorii określonych w załączniku I, pod kontrolą właściwego organu, o którym mowa w art. 8 ust. 1.
W czasie uboju bydło w wieku do dwunastu miesięcy jest przydzielane przez pracowników ubojni do jednej z kategorii określonych w załączniku I, pod kontrolą właściwego organu, o którym mowa w art. 8 ust. 1. Państwa członkowskie przyjmują konieczne środki w celu zapewnienia przestrzegania niniejszego przepisu.
Poprawka 11
Artykuł 4 ustęp 1 akapit pierwszy
1.  Mięso z bydła w wieku do dwunastu miesięcy jest wprowadzane do obrotu w różnych państwach członkowskich z opisem lub opisami produktów rynkowych znajdującymi się w załączniku II, ustanowionymi dla każdego z tych państw członkowskich.
1.  Mięso z bydła w wieku do dwunastu miesięcy jest wprowadzane do obrotu w różnych państwach członkowskich z opisem lub opisami produktów rynkowych znajdującymi się w załączniku II, ustanowionymi dla każdego z tych państw członkowskich. Opis ten (opisy te) powinien/powinny figurować na wszystkich dokumentach handlowych.
Poprawka 12
Artykuł 4 ustęp 2 a (nowy)
2a. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do mięsa pochodzącego z bydła w wieku powyżej ośmiu miesięcy tylko w przypadku, gdy zostało ono wprowadzone do obrotu pod inną nazwą niż "wołowina" (lub pod równoważną nazwą dla wołowiny z dorosłych zwierząt w innych językach wspólnotowych).
Poprawka 13
Artykuł 5 ustęp 1, część wprowadzająca
1.  Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 1 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i art. 13, 14 i 15 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, na każdym etapie produkcji i wprowadzania do obrotu etykiety mięsa z bydła w wieku do dwunastu miesięcy zawierają następujące informacje:
1.  Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 1 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i art. 13, 14 i 15 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 etykiety mięsa z bydła w wieku do dwunastu miesięcy zawierają następujące informacje:
Poprawka 14
Artykuł 5 ustęp 1 litera a)
a) literę identyfikującą kategorię zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia,
a) literę identyfikującą kategorię zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia na każdym z etapów produkcji i wprowadzania do obrotu, z wyjątkiem etapu dostarczenia produktu konsumentowi końcowemu,
Poprawka 15
Artykuł 5 ustęp 1 litera b)
b) opis produktu rynkowego zgodnie z art. 4 niniejszego rozporządzenia,
b) opis produktu rynkowego zgodnie z art. 4 niniejszego rozporządzenia, na każdym z etapów produkcji i wprowadzania do obrotu,
Poprawka 16
Artykuł 5 ustęp 1 a (nowy)
1a. Informacje, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), umieszcza się również we wszystkich dokumentach handlowych.
Poprawka 17
Artykuł 5 ustęp 2 akapit drugi
Państwa członkowskie nie muszą wymagać obowiązkowego podawania informacji, o których mowa w ust. 1 lit. a), pod warunkiem, że zapewnione zostanie właściwe poinformowanie kupującego.
skreślony
Poprawka 18
Artykuł 7 akapit drugi litera a)
a) numer identyfikacyjny i datę urodzenia zwierzęcia,
a) numer identyfikacyjny i datę urodzenia zwierzęcia, wyłącznie na poziomie przedsiębiorstw uboju;
Poprawka 19
Artykuł 8 ustęp 1
1.  Przed dniem [1 lipca 2007 r.] państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ lub organy odpowiedzialne za kontrole dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia i informują o tym Komisję.
1.  Przed dniem ...* państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ lub organy odpowiedzialne za kontrole urzędowe dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia i informują o tym Komisję.
_______________
* Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
Poprawka 20
Artykuł 9 a (nowy)
Artykuł 9a
Sankcje
Państwa członkowskie określają system sankcji stosowanych w przypadku nieprzestrzegania warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu. Sankcje te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie informują Komisję o tych ustaleniach najpóźniej ...* i informują również niezwłocznie o wszelkich późniejszych związanych z nimi zmianach.
________
* Dwanaście miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 21
Artykuł 10 ustęp 2
2.  Zmiany w załącznikach I i II mogą być przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 43 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.
skreślony
Poprawka 22
Załącznik I akapit 1 litera A)
A)  Kategoria X: bydło w wieku do ośmiu miesięcy lub ośmiomiesięczne
Litera identyfikacyjna kategorii: X;
A)  Kategoria V: bydło w wieku do ośmiu miesięcy lub ośmiomiesięczne
Litera identyfikacyjna kategorii: V;
Poprawka 23
Załącznik I akapit 1 litera B)
B)  Kategoria Y: bydło w wieku powyżej ośmiu miesięcy i do dwunastu miesięcy lub dwunastomiesięczne
Litera identyfikacyjna kategorii: Y.
B)  Kategoria Z: bydło w wieku powyżej ośmiu miesięcy i do dwunastu miesięcy lub dwunastomiesięczne
Litera identyfikacyjna kategorii: Z.
Poprawka 24
Załącznik II litera A), część wprowadzająca
A)  W odniesieniu do bydła należącego do kategorii X:
A)  W odniesieniu do bydła należącego do kategorii V:
Poprawka 25
Załącznik II litera B), część wprowadzająca
B)  W odniesieniu do bydła należącego do kategorii Y:
B)  W odniesieniu do bydła należącego do kategorii Z:

(1) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.


Ratyfikacja Konwencji MOP o pracy na morzu z 2006 r. *
PDF 206kWORD 42k
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady upoważniającej państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Wspólnoty Europejskiej, skonsolidowanej Konwencji z 2006 r. Międzynarodowej Organizacji Pracy o pracy na morzu (COM(2006)0288 – C6-0241/2006 – 2006/0103(CNS))
P6_TA(2007)0069A6-0019/2007

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM(2006)0288)(1),

–   uwzględniając art. 42 oraz art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze Traktatu WE,

–   uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0241/2006),

–   uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ustęp 7 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A6-0019/2007),

1.   zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.   zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawki Parlamentu
Poprawka 1
Tytuł
Wniosek dotyczący DECYZJI RADY upoważniającej państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Wspólnoty Europejskiej, skonsolidowanej Konwencji z 2006 r. Międzynarodowej Organizacji Pracy o pracy na morzu.
Wniosek dotyczący DECYZJI RADY upoważniającej państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Wspólnoty Europejskiej, Konwencji z 2006 r. Międzynarodowej Organizacji Pracy o pracy na morzu.
Poprawka 2
Punkt 1 preambuły
Skonsolidowana Konwencja 2006 Międzynarodowej Organizacji Pracy (dalej zwana MOP) o pracy na morzu została przyjęta dnia 23 lutego 2006 r. podczas poświęconej pracy na morzu sesji Międzynarodowej Konferencji Pracy MOP zwołanej w Genewie.
Konwencja z 2006 r. Międzynarodowej Organizacji Pracy (dalej zwanaMOP) o pracy na morzu z została przyjęta dnia 23 lutego 2006 r. podczas poświęconej pracy na morzu sesji Międzynarodowej Konferencji Pracy MOP zwołanej w Genewie.
Poprawka 3
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się państwa członkowskie do ratyfikowania skonsolidowanej Konwencji z 2006 r. Międzynarodowej Organizacji Pracy o pracy na morzu przyjętej dnia 23 lutego 2006 r.
Niniejszym upoważnia się państwa członkowskie do ratyfikowania Konwencji z 2006 r. Międzynarodowej Organizacji Pracy o pracy na morzu przyjętej dnia 23 lutego 2006 r.

(1) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.


Usługi socjalne użyteczności publicznej w Unii Europejskiej
PDF 291kWORD 68k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie usług socjalnych użyteczności publicznej w Unii Europejskiej (2006/2134(INI))
P6_TA(2007)0070A6-0057/2007

Parlament Europejski,

–   uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany. "Realizacja wspólnotowego programu lizbońskiego: usługi socjalne użyteczności publicznej w Unii Europejskiej" (COM(2006)0177) oraz dokument roboczy Komisji załączony do tego komunikatu (SEC(2006)0516) (komunikat Komisji w sprawie usług socjalnych użyteczności publicznej),

–   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 2, 5, 16, 86, 136, art. 137 ust.1 lit. j) i k), art. 143, 144 i 145,

–   uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej(1), w szczególności jego art. 36,

–   uwzględniając projekt Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy(2), w szczególności jego art. II-94 i III-122,

–   uwzględniając dyrektywę 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym(3),

–   uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej w Brukseli z dnia 23 i 24 marca 2006 r.,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie Zielonej księgi na temat usług użyteczności publicznej(4),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie ochrony socjalnej i integracji społecznej(5),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 września 2006 r. w sprawie europejskiego modelu społecznego dla przyszłości(6),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 września 2006 r. w sprawie Białej księgi Komisji na temat usług użyteczności publicznej(7),

–   uwzględniając art. 45 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Prawnej oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A6-0057/2007),

A.   mając na uwadze, że usługi socjalne użyteczności publicznej stanowią jeden z najważniejszych filarów europejskiego modelu społecznego, jeden z zasadniczych czynników pozwalających osiągnąć ład społeczny i spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną w Unii Europejskiej oraz jedno z narzędzi osiągania celów strategii lizbońskiej,

B.   mając ponadto na uwadze, że celem usług socjalnych użyteczności publicznej jest realizacja wartości uznawanych w całej Europie, między innymi sprawiedliwości społecznej, równości, solidarności, rozwoju demokracji i wolności; mając na uwadze, że ostatecznym celem usług socjalnych użyteczności publicznej jest zagwarantowanie podstawowych praw obywatelskich i poszanowania godności ludzkiej,

C.   mając na uwadze, że usług socjalnych użyteczności publicznej nie można traktować jak obciążenia dla władz publicznych, gdyż, wręcz przeciwnie, przynoszą one pozytywne skutki w postaci wzrostu gospodarczego, dobrobytu, zatrudnienia i spójności społecznej,

D.   mając na uwadze, że usługi socjalne użyteczności publicznej są świadczone w dynamicznym środowisku, do którego muszą się stale dostosowywać, aby utrzymać wysoki poziom jakości i skuteczności,

E.   mając na uwadze, że dostępność podstawowych usług socjalnych wykazuje znaczne różnice w poszczególnych państwach członkowskich; mając zarazem na uwadze, że usługi te należy zapewniać na całym obszarze Unii Europejskiej w celu zagwarantowania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej,

F.   mając na uwadze istnienie pewnej niejednoznaczności pojęciowej w odniesieniu do niektórych podstawowych pojęć w omawianej dziedzinie, takich jak "usługa publiczna", "usługa użyteczności publicznej", "usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym", "usługa socjalna użyteczności publicznej"; mając na uwadze utrzymywanie się tej niejednoznaczności w niedawnych aktach wspólnotowych, co przyczynia się do niepewności prawnej panującej w omawianym sektorze,

G.   mając na uwadze, że brak przepisów normatywnych w tej dziedzinie doprowadził do powstania wielu interpretacji prawa, nie zawsze spójnych; mając na uwadze, że wszystkie zainteresowane sektory wnioskują o jasne ramy działania, ograniczające do minimum konieczność dokonywania interpretacji prawa, co pozwoli na uzyskanie maksymalnego bezpieczeństwa prawnego,

H.   mając na uwadze w związku z tym, że rzeczą pilną i niezbędną jest doprecyzowanie wspomnianych pojęć oraz ram prawnych, w których funkcjonują usługi socjalne użyteczności publicznej, w szczególności sprecyzowanie zasady "użyteczności publicznej" oraz norm dotyczących konkurencji i pomocy państwa,

I.   mając na uwadze, że usług socjalnych nie można w żadnym razie traktować jako kategorii marginalnej, określonej poprzez niemożność utożsamienia z usługami handlowymi lub usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym; mając na uwadze, że wręcz przeciwnie, ze względu na segment społeczeństwa, do którego są skierowane, oraz na ich szczególny charakter z punktu widzenia organizacji, finansowania i spełnianych zadań, usługi te należy traktować jak odrębną i szczególną kategorię usług o zasadniczym znaczeniu dla społeczeństwa,

J.   mając na uwadze, że sektor usług socjalnych użyteczności publicznej daje pracę coraz większej liczbie osób, że wzrost zatrudnienia w tym sektorze przewyższa średnią z innych sektorów gospodarki, że w sektorze tym zatrudnionych jest wiele kobiet i że występują w nim interesujące modele elastyczności zatrudnienia, jak praca w niepełnym wymiarze godzin, elastyczne godziny pracy czy wolontariat, które należy propagować i odpowiednio chronić w prawie pracy; mając również na uwadze, że w sektorze usług socjalnych użyteczności publicznej występują niepokojące przypadki niepewnej sytuacji zawodowej, których należy unikać,

K.   mając na uwadze, że usługi zdrowotne, nieujęte w komunikacie Komisji w sprawie usług socjalnych użyteczności publicznej, również są usługami socjalnymi użyteczności publicznej, prezentują takie same cechy i spełniają takie same cele; uznając jednakże ich specyfikę wynikającą z złożoności organizacji usług zdrowotnych i z obciążenia finansowego, jakie powodują one dla administracji publicznej państw członkowskich,

1.   przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji, która jest związana z realizacją Białej księgi na temat usług użyteczności publicznej i ma na celu stworzenie ram pojęciowych i prawnych właściwych dla tych usług; uważa jednak, że komunikat Komisji w sprawie usług socjalnych użyteczności publicznej nie wyjaśnia wystarczająco kwestii klasyfikacji i definicji usług socjalnych użyteczności publicznej oraz odsuwa w czasie podjęcie decyzji w sprawie ram prawnych, które powinny mieć do nich zastosowanie;

2.   potwierdza swoje zaangażowanie w sprawę nowoczesnych i wysokiej jakości usług socjalnych użyteczności publicznej, opartych na wartościach, jakimi są równość, solidarność, praworządność i poszanowanie godności ludzkiej, oraz na zasadach dostępności, powszechności usług, skuteczności, oszczędnego zarządzania zasobami, ciągłości, bliskości użytkownika oraz przejrzystości, które przyczyniają się do realizacji zadań Wspólnoty określonych w art. 2 i 3 Traktatu;

3.   wyraża przekonanie, że usługi socjalne użyteczności publicznej to środek mogący wzmocnić społeczne aspekty strategii lizbońskiej oraz pomóc w osiągnięciu celów agendy społecznej i sprostaniu takim wyzwaniom, jak globalizacja, przemiany zachodzące w świecie pracy, postęp technologiczny, zmiany demograficzne, migracje czy zmiana modeli społecznych i modeli pracy, a w ten sposób przyczynić się w ten sposób do rozwoju Europy społecznej;

4.   przyjmuje z zadowoleniem uznanie przez Komisję specyfiki najważniejszych elementów cechujących usługi socjalne użyteczności publicznej, odróżniających je od innych rodzajów usług; uważa jednak, że kryteria dotyczące organizacji, które zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie usług socjalne użyteczności publicznej wyodrębniają usługi socjalne użyteczności publicznej, można przyjąć tylko tymczasowo i traktować jak wskazówkę, w oczekiwaniu na bardziej konkretne wnioski z procesu konsultacji z państwami członkowskimi oraz podmiotami świadczącymi usługi socjalne użyteczności publicznej i użytkownikami tych usług, do podjęcia którego zobowiązała się Komisja;

5.   uważa, że podejście do usług socjalnych użyteczności publicznej przeciwstawiające normy dotyczące konkurencji, pomocy państwa i rynku pojęciom usługi publicznej, użyteczności publicznej i spójności społecznej jest błędne; uważa wręcz przeciwnie, że niezbędne jest pogodzenie tych aspektów poprzez propagowanie pozytywnej synergii między elementami gospodarczymi i społecznymi; stwierdza jednak, że w przypadku usług socjalnych użyteczności publicznej to normy dotyczące konkurencji, pomocy państwa i rynku wewnętrznego powinny być dostosowane do zobowiązań związanych z usługami publicznymi, a nie odwrotnie;

6.   uznaje, że w przypadku usług socjalnych użyteczności publicznej ścierają się dwa czynniki, które należy koniecznie pogodzić: z jednej strony jest to zasada pomocniczości, która stanowi, że państwa członkowskie mogą dowolnie definiować, organizować i finansować usługi socjalne użyteczności publicznej, a także zasada proporcjonalności, a z drugiej strony współodpowiedzialność Wspólnoty wynikająca z Traktatu, w szczególności z jego art. 16, oraz istnienie podstawowych wartości i zasad uznawanych w całej Europie, których powinni przestrzegać wszyscy, wprowadzając regulacje dotyczące usług socjalnych użyteczności publicznej w taki sposób, aby służyły one poszanowaniu praw człowieka i godności osoby ludzkiej;

7.   uważa jednak, że ze względu na specyfikę usług socjalnych użyteczności publicznej, związaną z ich charakterem i z sytuacją osób z nich korzystających, z pełnionym przez nie zadaniem użyteczności publicznej oraz z niezdolnością rynku do zaspokajania pewnych potrzeb w dziedzinie usług socjalnych, w razie konfliktu przeważać powinna obrona użyteczności publicznej, charakterystycznego i podstawowego elementu usług socjalnych użyteczności publicznej;

8.   w tym kontekście odnotowuje z zaniepokojeniem niedawne próby zastosowania do niektórych usług socjalnych użyteczności publicznej przepisów i zasad właściwych dla usług i usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, bez uwzględnienia czynników i zasad odróżniających usługi socjalne użyteczności publicznej od innych usług;

9.   z zadowoleniem przyjmuje wyrażony przez Komisję zamiar kontynuacji procesu dogłębnych konsultacji w celu uściślenia zasad stosowania niektórych przepisów wspólnotowych dotyczących usług socjalnych; ponadto jest zdania, że proponowany poszerzony proces konsultacji powinien zostać ukończony do połowy 2007 r., i wzywa Komisję do sformułowania decyzji co do tego, jakie dalsze działania należy podjąć w następstwie tego procesu oraz w jaki sposób określić najlepsze możliwe podejście, uwzględniającej również potrzebę opracowania sektorowego wniosku legislacyjnego i jego zasadność;

10.   wzywa Komisję i państwa członkowskie do ochrony i propagowania typów zatrudnienia powszechnych w sektorze usług socjalnych użyteczności publicznej, jak zatrudnienie kobiet, elastyczna organizacja czasu pracy, praca w niepełnym wymiarze czasu oraz wolontariat, przy równoczesnym unikaniu nadużyć i niepewnej sytuacji pracowników oraz pogarszania warunków pracy osób zatrudnionych w sektorze lub zatrudniania personelu niewykwalifikowanego bądź nisko wykwalifikowanego; zwraca się również do Komisji o uwzględnianie – w całym procesie konsultacji oraz w sprawozdaniu – kwestii równouprawnienia płci;

11.   wzywa Komisję, państwa członkowskie i podmioty świadczące usługi socjalne użyteczności publicznej, aby ze względu na stres, godziny pracy (praca zmianowa i nocna) oraz niebezpieczny lub uciążliwy charakter niektórych rodzajów działalności związanej z usługami socjalnymi, opracowały inicjatywy dotyczące szkolenia zawodowego nastawione na ułatwienie pracownikom dostosowywania się do takich okoliczności oraz ich przezwyciężania, z myślą o zapewnieniu lepszej jakości świadczonych usług oraz poprawie warunków pracy i życia pracowników sektora; uważa również, że z uwagi na zmieniające się zapotrzebowanie na usługi socjalne użyteczności publicznej władze publiczne muszą zagwarantować wysoki poziom wykształcenia zawodowego pracowników socjalnych;

12.   przyjmuje z zadowoleniem decyzję Komisji dotyczącą konsultacji ze wszystkimi podmiotami zaangażowanymi w definiowanie i organizację usług socjalnych użyteczności publicznej; uważa, że dialog taki przyniesie większą przejrzystość i lepszą jakość tych usług, a także wzmocni zasady i wartości, które leżą u ich podstaw;

13.   wzywa Komisję i państwa członkowskie do przestrzegania różnorodności sposobów organizacji usług socjalnych użyteczności publicznej i zarządzania nimi, zasobów oraz metod finansowania tych usług; wzywa również do tworzenia układów partnerstwa publiczno-prywatnego w celu świadczenia tych usług, przy jednoczesnej trosce o propagowanie zasady użyteczności publicznej oraz zapewnienie skutecznych świadczeń wysokiej jakości;

14.   uważa, że poszczególne właściwe organy publiczne państw członkowskich mogą swobodnie decydować, czy usługi socjalne użyteczności publicznej są świadczone przez towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, innego rodzaju organizacje społeczne lub przedsiębiorstwa prywatne, jeżeli świadczenie ich przez sektor prywatny jest zgodne z zasadą użyteczności publicznej, uważa jednak, że władze publiczne powinny mieć możliwość sprawdzenia w dowolnym momencie, czy usługodawcy przestrzegają zasad i wartości właściwych usługom socjalnym użyteczności publicznej i czy usługi te są świadczone zgodnie z wymogami określonymi uprzednio przez władze publiczne;

15.  zachęca przedsiębiorstwa do udziału w finansowaniu, wspieraniu i świadczeniu usług socjalnych użyteczności publicznej w ramach ich odpowiedzialności społecznej; zwraca się do Komisji i państw członkowskich, aby w większym stopniu włączały partnerów społecznych w opracowywanie takich rozwiązań, zgodnie z zasadami przyjętymi w poszczególnych państwach członkowskich;

16.   zauważa, że w niektórych państwach członkowskich decentralizacji i przekazaniu władzom regionalnym lub lokalnym uprawnień związanych ze świadczeniem usług socjalnych użyteczności publicznej nie towarzyszyło przyznanie wystarczających środków budżetowych, zapewniające ilościowo i jakościowo optymalny poziom świadczenia usług; wzywa w związku z tym państwa członkowskie, aby każdemu przekazaniu władzom regionalnym lub lokalnym uprawnień dotyczących świadczenia usług socjalnych użyteczności publicznej towarzyszyło przyznanie odpowiednich środków budżetowych;

17.   zaleca utworzenie forum, pod auspicjami Parlamentu, które zrzeszałoby europejskie organizacje społeczne oraz przedstawicieli Rady i Komisji i mogłoby wspomóc pilotaż omawianego procesu;

18.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

(1) Dz.U. C 364 z 18.12.2000, str. 1.
(2) Dz.U. C 310 z 16.12.2004, str. 1.
(3) Dz.U. L 376 z 27.12.2006, str. 36.
(4) Dz.U. C 92 E z 16.4.2004, str. 294.
(5) Dz.U. C 291 E z 30.11.2006, str. 304.
(6) Dz.U. C 305 E z 14.12.2006, str. 141.
(7) Teksty przyjęte, P6_TA(2006)0380.


Umowa o komunikacji lotniczej między WE a Stanami Zjednoczonymi
PDF 287kWORD 54k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie zawarcia umowy o komunikacji lotniczej między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Stanami Zjednoczonymi Ameryki z drugiej strony
P6_TA(2007)0071B6-0077/2007

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej zebranych w Radzie w sprawie zawarcia umowy o komunikacji lotniczej między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony oraz Stanami Zjednoczonymi Ameryki z drugiej strony (COM(2006)0169), ("Projekt umowy z listopada 2005 r."),

–   uwzględniając tekst nowego projektu umowy, który został uzgodniony przez delegacje UE i USA w dniu 2 marca 2007 r. w Brukseli ("projekt umowy z dnia 2 marca 2007 r."),

–   uwzględniając rezolucję z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie rozwoju wspólnotowej polityki zewnętrznej w zakresie lotnictwa(1),

–   uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich orzekł, iż kilka dwustronnych umów lotniczych między państwami członkowskimi a Stanami Zjednoczonymi (USA) stoi w sprzeczności z zasadami prawa UE oraz że umowa lotnicza UE-USA jest najlepszym sposobem zapewnienia pełnej zgodności z prawem UE,

B.   mając na uwadze, że rynki lotnicze UE i USA stanowią łącznie około 60% światowego ruchu lotniczego, zaś umowa lotnicza UE-USA przyniesie korzyści konsumentom po obu stronach Atlantyku i mogłaby stanowić wzór dla dalszej liberalizacji i zbliżania przepisów prawnych na całym świecie,

C.   mając na uwadze, że Rada uznała, iż projekt umowy sfinalizowany w listopadzie 2005 r. nie zapewnia wystarczającej równowagi szans, o ile USA nie zaoferują przewoźnikom z UE większych możliwości dostępu do rynku krajowego USA poprzez inwestycje i udziały w amerykańskich liniach lotniczych,

D.   mając na uwadze, że odpowiedzią Departamentu Transportu USA był projekt regulacji łagodzący interpretację ustawowego wymogu, by amerykańskie linie lotnicze pozostawały pod faktyczną kontrolą obywateli USA, jednakże w grudniu 2006 r. postanowiono wycofać ten projekt po rozpatrzeniu wielu publicznych komentarzy, w tym uwag otrzymanych z Kongresu Stanów Zjednoczonych,

E.   mając na uwadze, że doprowadziło to do nowej rundy negocjacji, w wyniku których powstał projekt umowy z dnia 2 marca 2007 r.,

F.   mając na uwadze, że w umowie tego rodzaju szczególne znaczenie ma zbliżanie przepisów prawnych, szczególnie w zakresie bezpieczeństwa, ochrony, środowiska i praw socjalnych pracowników,

Zasady ogólne

1.   uznaje znaczenie umowy lotniczej UE-USA nie tylko ze względu na jej charakter, lecz także jako wzoru dla przyszłych umów;

2.   z zadowoleniem przyjmuje zatem projekt umowy z dnia 2 marca 2007 r., stanowiący ważny krok na drodze do zintegrowanego transatlantyckiego rynku lotniczego, z którego skorzystają konsumenci;

3.   preferowałby zawarcie jednej, zrównoważonej i ogólnej umowy, obejmującej wszystkie aspekty otwarcia rynku i zbliżania przepisów prawnych, w miejsce podejścia stopniowego polegającego na zawieraniu umów częściowych;

4.   z zadowoleniem przyjmuje zatem art. 21 projektu umowy z dnia 2 marca 2007 r., który zawiera program i jasny harmonogram negocjacji umowy na drugim etapie, w tym przepisy umożliwiające stronom umowy zawieszenie praw określonych w umowie początkowej, jeżeli 30 miesięcy po rozpoczęciu negocjacji w sprawie umowy na drugim etapie porozumienie nie zostanie osiągnięte;

5.   wzywa ministrów transportu do zatwierdzenia w czasie posiedzenia Rady w dniach 22 i 23 marca 2007 r. projektu umowy z dnia 2 marca 2007 r.;

Otwarcie rynku

6.   podkreśla, że nowa umowa lotnicza UE-USA powinna być zrównoważona pod względem dostępu do rynku i uwzględniać również takie kwestie, jak kabotaż, prawo przedsiębiorczości, własności i rzeczywistej kontroli oraz pomoc państwa;

7.   z zadowoleniem przyjmuje zatem między innymi zawarte w projekcie umowy z dnia 2 marca 2007 r.postanowienia w sprawie własności, inwestycji i kontroli (załącznik 4) oraz w sprawie franchisingu i stosowania znaków towarowych (załącznik 5), a także w sprawie otwarcia programu "Fly Amercia" dla przewoźników z UE;

8.   wyraża jednak ubolewanie z powodu faktu, że w zakresie kabotażu nie dokonano postępu, a także z powodu w dalszym ciągu ograniczonych możliwości sprawowania skutecznej kontroli przez przewoźników z UE nad liniami lotniczymi Stanów Zjednoczonych, nawet pomimo włączenia rozbudowanych postanowień w sprawie własności;

9.   podkreśla, że dotacje rządowe dla linii lotniczych mogą zakłócać konkurencję i wzywa obie strony do utrzymywania minimum zakresu ich stosowania, jednocześnie przyjmując z zadowoleniem procedury, dzięki którym strony mogą się wzajemnie informować o środkach przez siebie podejmowanych i omawiać je;

Zbliżanie przepisów prawnych

10.   odnotowuje, że projekt umowy z dnia 2 marca 2007 r. tylko częściowo uwzględnia zbliżanie przepisów prawnych i w znacznej mierze pozostawia je Wspólnemu Komitetowi;

11.   odnotowuje ponadto, że o ile projekt umowy z dnia 2 marca 2007 r. odnosi się do zbliżania przepisów prawnych, dotyczy to głównie przepisów w zakresie bezpieczeństwa i ochrony, zaś w bardzo niewielkim stopniu aspektów środowiskowych i społecznych;

Bezpieczeństwo i ochrona

12.   z zadowoleniem przyjmuje współpracę właściwych organów UE i USA w zakresie bezpieczeństwa lotnictwa, zarówno na szczeblu UE i federalnym szczeblu USA, jak i na poziomie odpowiednio państw członkowskich i stanów;

13.   zwraca uwagę na znaczenie europejskiej czarnej listy przewoźników niespełniających norm oraz amerykańskiego systemu kontroli standardów spełnianych przez przewoźników i zachęca obie strony do wymiany informacji w tym zakresie;

14.   zwraca uwagę na znaczenie środków ochrony w sektorze lotnictwa, ostrzega jednak przed nadmiernymi lub nieskoordynowanymi środkami, które nie są oparte na odpowiedniej ocenie ryzyka;

15.   wzywa Komisję oraz Stany Zjednoczone do przeanalizowania skuteczności dodatkowych środków bezpieczeństwa wprowadzonych od 2001 r. w celu eliminacji pokrywających się i słabych ogniw w łańcuchu bezpieczeństwa;

16.   podkreśla, że wymiana danych osobowych pasażerów pomiędzy UE i USA powinna respektować prywatność obywateli europejskich i amerykańskich, zgodnie z kryteriami postulowanymi w rezolucjach Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2003 r.(2) i 7 września 2006 r.(3); podkreśla w tym kontekście pilną potrzebę wypracowania ogólnoświatowych norm ochrony danych i prywatności;

17.   opowiada się za koncepcją "jednolitego obszaru ochrony lotnictwa", która zakłada jednorazową kontrolę pasażerską i bagażową na początku podróży, nie zaś przy każdym tranzycie;

Środowisko

18.   uznaje, że sektor lotnictwa wywołuje szereg negatywnych skutków dla środowiska, zwłaszcza poprzez emisję hałasu i przyczynianie się, podobnie jak inne środki transportu, do zmian klimatycznych, oraz że skutki te będą się pogłębiać wraz z rozwojem lotnictwa;

19.   zauważa, że art. 15 projektu umowy z dnia 2 marca 2007 r. podkreśla w szczególny sposób ewentualność niekorzystnego działania środków na rzecz ochrony środowiska oraz potrzebę ograniczenia takiego działania, zamiast akcentować potrzebę inicjatyw na rzecz środowiska w lotnictwie;

20.   podkreśla zatem konieczność, aby zarówno UE, jak i USA podjęły skuteczne środki dla zmniejszenia negatywnego oddziaływania lotnictwa na środowisko, nie wyłączając z góry żadnego instrumentu regulacyjnego, finansowego lub innego, który pozwoliłby osiągnąć ten cel;

21.   z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji, który zakłada włączenie sektora lotnictwa do europejskiego systemu handlu emisjami, tak aby zmniejszyć wpływ lotnictwa na zmiany klimatyczne; podkreśla, że na wczesnym etapie będą musiały zostać podjęte rozmowy z USA, mające na celu objęcie transatlantyckiego ruchu lotniczego europejskim systemem handlu emisjami do 2012 r., aby umożliwić włączenie sektora lotnictwa w założonych ramach czasowych;

22.   zachęca obie strony do wymiany najlepszych praktyk w zakresie redukcji hałasu, z uwzględnieniem różnic w warunkach lokalnych;

23.   z zadowoleniem przyjmuje ust. 34 i 35 protokołu konsultacji dołączonego do projektu umowy z dnia 2 marca 2007 r., w których Stany Zjednoczone i UE wyraziły zgodę na wspólną pracę w ramach Międzynarodowej Organizacji lotnictwa Cywilnego oraz G8 w celu zmniejszenia hałasu i emisji lotniczych; z zadowoleniem przyjmuje zamiar odpowiedzialnych władz Stanów Zjednoczonych i UE, by wzmocnić współpracę techniczną w dziedzinie badań naukowych nad klimatem i rozwoju technologicznego, efektywności zużycia paliwa, a także zmniejszenia emisji w transporcie lotniczym;

Polityka społeczna

24.   wzywa podmioty sektora lotnictwa w USA i UE do podjęcia stałego dialogu w dziedzinie standardów socjalnych w celu promowania wzajemnego zrozumienia oraz równych zasad gry, a jednocześnie wysokiego poziomu warunków socjalnych;

25.   wzywa Komisję do opowiedzenia się za wprowadzeniem do jakiejkolwiek możliwej umowy odniesień do stosownego międzynarodowego prawodawstwa w zakresie praw socjalnych, zwłaszcza standardów pracy zawartych w podstawowych konwencjach Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP 1930-1999), wytycznych OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych (1976, zmienione w 2000 r.) oraz konwencji rzymskiej o prawie właściwym dla zobowiązań umownych (1980);

26.   nalega, aby do pracowników zatrudnianych i/lub pracujących w państwach członkowskich miały zastosowanie przepisy socjalne UE, w szczególności dyrektywy dotyczące informowania pracowników i konsultacji z nimi (2002/14/WE, 98/59/WE i 80/987/EWG), dyrektywa dotycząca organizacji czasu pracy personelu pokładowego latającego w lotnictwie cywilnym (2000/79/WE) oraz dyrektywa dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (96/71/WE);

Prowadzenie negocjacji

27.   wzywa Komisję do zapewnienia należytej informacji oraz konsultowania się z Parlamentem Europejskim i wszystkimi zainteresowanymi podmiotami przed podjęciem drugiej fazy negocjacji oraz w ich trakcie;

28.   z zadowoleniem przyjmuje ideę regularnych spotkań pomiędzy posłami do Parlamentu Europejskiego a członkami Kongresu Stanów Zjednoczonych w celu dyskusji nad wszystkimi istotnymi kwestiami dotyczącymi umowy lotniczej UE-USA;

o
o   o

29.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Kongresowi Stanów Zjednoczonych.

(1) Dz.U. C 287 E z 24.11.2006, str. 84.
(2) Dz.U. C 61 E z 10.3.2004, str. 381.
(3) Dz.U. C 305 E z 14.12.2006, str. 250.


Nierozprzestrzenianie broni jądrowej oraz rozbrojenie jądrowe
PDF 205kWORD 44k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz rozbrojenia jądrowego
P6_TA(2007)0072RC-B6-0078/2007

Parlament Europejski,

–   uwzględniając trzecie posiedzenie komitetu przygotowawczego na konferencję przeglądową stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) w 2010 r., które ma się odbyć w Wiedniu w dniach od 30 kwietnia do 11 maja 2007 r.,

–   uwzględniając panującą w Unii Europejskiej zgodę co do ożywienia i wzmocnienia układu NPT w okresie do zbliżającej się konferencji przeglądowej NPT w 2010 r.,

–   uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1540 (2004) i 1673 (2006) w sprawie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia (BMR),

–   uwzględniając wdrożenie europejskiej strategii bezpieczeństwa, a w szczególności strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu BMR, przyjętej przez Radę Europejską w dniu 12 grudnia 2003 r.,

–   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie układu NPT, zwłaszcza szeroko zakrojoną rezolucję z dnia 10 marca 2005 r. w sprawie konferencji przeglądowej z 2005 r. dotyczącej układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej - Broń jądrowa w Korei Północnej i Iranie(1),

–   uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2005/329/WPZiB z dnia 25 kwietnia 2005 r. w sprawie konferencji przeglądowej stron układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej w 2005 r.(2),

–   uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

A.   mając na uwadze dominującą w Unii Europejskiej zgodę co do ożywienia i wzmocnienia układu NPT w okresie do konferencji przeglądowej NPT w 2010 r.,

B.   mając na uwadze, że europejska strategia bezpieczeństwa, strategia UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia oraz rezolucja nr 1540 (2004) Rady Bezpieczeństwa ONZ podkreślają znaczenie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz rozbrojenia, określając rozprzestrzenianie BMR i sposoby jej dostarczania jako jedno z najpoważniejszych zagrożeń dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa,

C.   mając na uwadze stwierdzenie działającej przy Sekretarzu Generalnym ONZ grupy roboczej wysokiego szczebla ds. zagrożeń, wyzwań i zmian, zawarte w sprawozdaniu zatytułowanym "Bezpieczniejszy świat: nasza wspólna odpowiedzialność", zgodnie z którym "zbliżamy się do punktu, w którym degradacja sytemu nierozprzestrzeniania może stać się nieodwracalna, prowadząc do lawinowego rozprzestrzeniania",

D.   mając na uwadze, że wspólnota międzynarodowa jest coraz bardziej zgodna co do konieczności pilnego rozbrojenia jądrowego w formie propagowanej przez Koalicję na rzecz nowej agendy (New Agenda Coalition) oraz w deklaracji rzymskiej przyjętej na światowym szczycie laureatów Nagrody Nobla (zwołanym z inicjatywy Michaiła Gorbaczowa i burmistrza Rzymu Waltera Veltroniego) w dniu 30 listopada 2006 r.,

E.   mając na uwadze rolę parlamentów i parlamentarzystów w propagowaniu nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz rozbrojenia i w związku z tym przyjmując z zadowoleniem wysiłki światowej parlamentarnej sieci na rzecz rozbrojenia jądrowego (Parliamentary Network on Nuclear Disarmament),

1.   potwierdza stanowisko, zgodnie z którym układ NPT stanowi kamień węgielny światowego systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej, fundament niezbędny do propagowania współpracy na rzecz pokojowego wykorzystywania energii jądrowej oraz istotny element dalszych dążeń do osiągnięcia rozbrojenia jądrowego i rozbrojenia ogólnego, zgodnie z jego art. VI;

2.   wzywa wszystkie państwa naruszające zasady nierozprzestrzeniania do zaprzestania tych nierozsądnych i nieodpowiedzialnych działań i do pełnej realizacji obowiązków wynikających z układu NPT; ponawia apel do wszystkich państw niebędących stronami układu NPT o jego dobrowolne przestrzeganie i przystąpienie do niego;

3.   wzywa Radę i Komisję do aktywnego udziału w rozmowach prowadzonych na wiedeńskim posiedzeniu komitetu przygotowawczego układu NPT w Wiedniu i do wniesienia skoordynowanego, istotnego i widocznego wkładu w pozytywny wynik konferencji przeglądowej NPT w 2010 r.;

4.   zwraca się do Rady i Komisji, aby sprecyzowały, jakie kroki zamierzają podjąć w celu wzmocnienia układu NPT oraz skutecznej realizacji zasady wielostronności, określonej w strategii UE przeciwko rozpowszechnianiu BMR z grudnia 2003 r.;

5.   stwierdza, że aby wysiłki wielostronne były skuteczne, muszą być elementem dobrze nakreślonej wizji jak najszybszej budowy świata wolnego od broni jądrowej;

6.   wzywa Prezydencję Rady do przedstawiania regularnych sprawozdań z dokonanych postępów w kolejnych latach przed konferencją przeglądową NPT w 2010 r. w sprawie wdrożenia wszystkich 43 środków przyjętych we wspólnym stanowisku Rady 2005/329/WPZiB, a także listy kolejnych zobowiązań, które Rada zamierza wypełnić na konferencji przeglądowej NPT w 2010 r.;

7.   wzywa Prezydencję Rady, aby wspierała w komitecie przygotowawczym szereg inicjatyw w zakresie rozbrojenia, opartych na "Zasadach i celach nierozprzestrzeniania i rozbrojenia jądrowego" uzgodnionych na zakończenie konferencji przeglądowej NPT w 1995 r. oraz na 13 "praktycznych krokach" uzgodnionych jednogłośnie podczas konferencji przeglądowej NPT w 2000 r., które należy ulepszyć i wdrożyć, aby umożliwić postęp i uniknąć regresu lub zastoju;

8.   wzywa Prezydencję Rady, aby w szczególności przełamała impas w opracowywaniu traktatu zakazującego wykorzystywania materiałów rozszczepialnych, którego realizację będzie można kontrolować, przyspieszyła podpisywanie i ratyfikację traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBT) przez wszystkie państwa, zwłaszcza te, od ratyfikacji przez które zależy jego wejście w życie, opowiadała się za całkowitym zaprzestaniem wszelkich prób z bronią jądrową do czasu wejścia w życie traktatu CTBT, a także potraktowała priorytetowo sprawę zmniejszenia zagrożenia terroryzmem jądrowym poprzez opracowanie i wyegzekwowanie skutecznych kontroli wywozu i kontroli granicznych dotyczących potencjalnie niebezpiecznych materiałów, sprzętu lub technologii związanych z bronią masowego rażenia;

9.   wzywa społeczność międzynarodową do wspierania inicjatyw na rzecz wielostronnego międzynarodowego procesu wzbogacania uranu prowadzonego pod kontrolą Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA);

10.   zaleca, by Parlament wysłał do Wiednia delegację mającą wziąć udział w pracach komitetu przygotowawczego NPT; zwraca się do Prezydencji Rady o włączenie przedstawicieli Parlamentu do delegacji UE (jak miało to miejsce w przypadku delegacji na konferencję w sprawie małej broni ręcznej i lekkiej w Nowym Jorku w 2006 r.);

11.   zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, rządom i parlamentom państw członkowskich ONZ, dyrektorowi generalnemu Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA), parlamentarnej sieci na rzecz rozbrojenia jądrowego, uczestnikom kampanii "Burmistrzowie dla pokoju" oraz pozostałym organizatorom międzynarodowej konferencji na temat rozbrojenia jądrowego, planowanej w Parlamencie na dzień 19 kwietnia 2007 r.

(1) Dz.U. C 320 E z 15.12.2005, str. 253.
(2) Dz.U. L 106 z 27.4.2005, str. 32.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności