Parlament Europejski,

–   uwzględniając konkluzje Prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w Salonikach w dniach 19-20 czerwca 2003 r., wedle których wszystkim państwom Bałkanów Zachodnich złożona została obietnica, że w perspektywie długoterminowej przystąpią one do Unii Europejskiej,

–   uwzględniając decyzję Rady Europejskiej z dnia 16 grudnia 2005 r. o przyznaniu Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii statusu kraju kandydującego do członkostwa w UE oraz uwzględniając konkluzje prezydencji Rady Europejskiej w dniach 15-16 czerwca 2006 r. oraz 14-15 grudnia 2006 r.,

–   uwzględniając wnioski drugiego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Była Jugosłowiańska Republika Macedonii z dnia 18 lipca 2005 r. oraz wnioski trzeciego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Była Jugosłowiańska Republika Macedonii z dnia 11 grudnia 2006 r.,

–   uwzględniając decyzję Rady 2006/57/WE z dnia 30 stycznia 2006 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie europejskim z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii i uchylającą decyzję 2004/518/WE(1),

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji o postępach Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w 2006 r. (SEC(2006)1387),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 grudnia 2006 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego strategii rozszerzenia i najważniejszych wyzwań w okresie 2006-2007(2),

–   uwzględniając zalecenia wspólnej komisji parlamentarnej UE-Była Jugosłowiańska Republika Macedonii z dnia 29 i 30 stycznia 2007 r.,

–   uwzględniając art. 45 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A6-0214/2007),

A.   mając na uwadze, że dalsze rozszerzenie Unii Europejskiej nie jest celem samo w sobie i że od państw członkowskich wymagane jest ścisłe przestrzeganie kryteriów kopenhaskich oraz że każdy kraj kandydujący będzie oceniany na podstawie własnych dokonań,

B.   mając na uwadze, że Była Jugosłowiańska Republika Macedonii została z powodzeniem włączona w negocjacje dotyczące między innymi stosunków z Unią Europejską, takich jak Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu, Środkowoeuropejskie Porozumienie o Wolnym Handlu (CEFTA), inicjatywy Unii Europejskiej podjęte w 2001 r. w celu pokojowego rozwiązania wewnętrznych rozbieżności oraz przygotowania do przyjęcia dorobku UE w okresie do 2011 r.,

C.   mając na uwadze, że od czasu przyznania w dniu 16 grudnia 2005 r. przez UE statusu kraju kandydującego, nie miały miejsca żadne negocjacje akcesyjne z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii,

D.   mając na uwadze, że zasady leżące u podstaw Umowy ramowej z Ochrydy z dnia 13 sierpnia 2001 r. zostały aktualnie ujęte w konstytucyjnych i prawnych ramach kraju, niezbędne są jednak dalsze wysiłki w celu pełnego wdrożenia postanowień tej Umowy, w szczególności w odniesieniu do dalszej decentralizacji i wyważonej reprezentacji społeczności mniejszościowych na szczeblu krajowym i lokalnym,

E.   mając na uwadze, że na szczycie w Salonikach w dniach 19-20 czerwca 2003 r. Rada Europejska potwierdziła w swoich konkluzjach gotowość pełnego i skutecznego wspierania europejskich aspiracji krajów Bałkanów Zachodnich, które staną się integralną częścią UE po spełnieniu przez nie ustalonych kryteriów,

F.   mając na uwadze, że ostateczne powodzenie wspierania reform gospodarczych zagwarantować może jedynie uprzednie osiągnięcie konsensusu politycznego i zaufania pomiędzy grupami etnicznymi,

G.   mając na uwadze, że na szczycie w Brukseli w dniach 14-15 grudnia 2006 r. Rada Europejska stwierdziła swoich konkluzjach, że UE podtrzymuje swoje zobowiązania wobec państw, które uczestniczą w procesie rozszerzenia oraz przypomniała, że postępy każdego z państw na drodze do Unii Europejskiej zależą od indywidualnych wysiłków podejmowanych, by spełnić kryteria kopenhaskie i warunki będące podstawą procesu stabilizacji i stowarzyszenia,

H.   mając na uwadze, że deklaracja UE i Bałkanów Zachodnich z Salzburga z dnia 11 marca 2006 r., jednogłośnie przyjęta przez wszystkich ministrów spraw zagranicznych Unii Europejskiej oraz ministrów spraw zagranicznych państw Bałkanów Zachodnich, potwierdza znaczenie dobrych stosunków sąsiedzkich oraz potrzebę znalezienia akceptowanych przez obie strony rozwiązań nierozstrzygniętych kwestii z państwami ościennymi,

1.   gratuluje Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii postępów osiągniętych od czasu wyrażenia woli przystąpienia do Unii Europejskiej w zakresie spełniania kopenhaskich kryteriów politycznych oraz wdrożenia zaleceń partnerstwa europejskiego z 2004 r., postanowień Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu oraz wymogów procesu stabilizacji i stowarzyszenia; podkreśla, że potrzebne jest zwiększenie wysiłków reformatorskich oraz że przyjęte zmiany legislacyjne muszą zostać teraz odpowiednio i terminowo wdrożone, w szczególności w obszarach policji, sądownictwa, administracji publicznej i walki z korupcją w celu wprowadzenia prawdziwie rynkowej gospodarki, stymulowania wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej;

2.   podkreśla, że rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych będzie zależeć od postępów w tym zakresie; zachęca wszystkie zainteresowane strony do dalszych wysiłków i podkreśla potrzebę kontynuowania przez rząd i opozycję procesu reform niezbędnych do integracji kraju z UE;

3.   wyraża uznanie z powodu współpracy rządu Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w dziedzinie WPZiB oraz EPBiO, w szczególności udziału w misji UE ALTHEA i chęci wkładu w rozwój możliwości EPBiO oraz przyszłych prowadzonych przez UE misji cywilnych i wojskowych w zakresie zarządzania sytuacjami kryzysowymi;

4.   odnotowuje z satysfakcją, że po konflikcie wewnętrznym w 2001 r. udało się w bliskiej współpracy z UE znaleźć poprzez umowę ramową z Ochrydy rozwiązania pozwalające wszystkim obywatelom, niezależnie od ich przynależności etnicznej, na współistnienie w równości i pokoju, dzięki wzmocnieniu pozycji języków mniejszości w sferze rządowej i edukacji, reorganizacji samorządu oraz instrumentowi podwójnej większości (model Badintera), który chroni pozycje społeczności mniejszościowych w parlamentarnym procesie podejmowania decyzji; odnotowuje z satysfakcją, że w 2007 r. osiągnięto porozumienie w sprawie świąt państwowych różnych grup etnicznych i wyznaniowych;

5.   podkreśla, że umowa ramowa z Ochrydy przekształciła kraj uwzględniając w pełni jego wieloetniczny i wielokulturowy charakter oraz stanowiąc tym samym podstawowy element kopenhaskich kryteriów politycznych dotyczących członkostwa UE; wskazuje, że przestrzeganie litery i ducha umowy będzie miało podstawowe znaczenie w dążeniu tego kraju do przystąpienia do UE; jeszcze raz podkreśla, że zasada Badintera musi być respektowana w pełni oraz że wszystkie strony powinny przestrzegać i funkcjonować w ramach instytucji demokratycznych, które kraj ten w wyniku licznych wysiłków ustanowił;

6.   podkreśla, że mechanizm Badintera zapisany w konstytucji jest pomyślany jak instrument dialogu i konsensusu w państwie wieloetnicznym; wyraża ubolewanie, że na początku 2007 r. w wyniku niezadowolenia z zasady Badintera największa albańska partia opozycyjna zaprzestała działalności parlamentarnej; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że konsultacje pomiędzy rządem i opozycją doprowadziły do porozumienia obejmującego wykaz ustaw przyjmowanych zgodnie z zasadą Badintera, stosowanie języka albańskiego w instytucjach publicznych, sytuację w zakresie zabezpieczenia socjalnego byłych partyzantów albańskich oraz skład komisji ds. stosunków etnicznych, umożliwiając tym samym wszystkim posłom wybranym do parlamentu wznowienie wykonywania swych obowiązków parlamentarnych oraz wykazanie politycznej odpowiedzialności; na tej podstawie wzywa, aby po wejściu w życie porozumienia, status kraju kandydującego do UE przyznany w roku 2005 został uzupełniony jak najszybciej rozpoczęciem negocjacji akcesyjnych; wzywa ponadto wszystkie partie do utrzymywania i konsolidowania ducha dialogu przy rozstrzyganiu rozbieżności oraz do wspólnego kontynuowania realizacji harmonogramu reform istotnych dla europejskiej perspektywy tego kraju;

7.   wyraża ubolewanie z powodu praktyki bojkotowania działań parlamentu i zwraca uwagę, że takie praktyki stoją w sprzeczności z właściwie pojmowanym funkcjonowaniem instytucji parlamentarnych, jakie wszystkie kraje kandydujące lub aspirujące do członkostwa w UE muszą posiadać;

8.   przypomina, że systematyczne stosowanie zasady Badintera zapewnia stałą współpracę między grupami etnicznymi i poczucie zaufania pomiędzy stronami; ubolewa w związku z tym nad niedawnym przykładem głosowania nad poprawkami do ustawy o środkach masowego przekazu, kiedy to, pomimo iż sama ustawa została przyjęta zgodnie z zasadą Badintera, poprawki zostały przyjęte na podstawie zwykłej większości; wzywa do zachowania i systematycznego stosowania niezależności publicznych środków masowego przekazu ustanowionej w ustawie z listopada 2005 r., które od tej pory spełniają europejskie normy dotyczące mediów, choć przedtem były narażone na ingerencję polityczną;

9.   zaleca, aby państwo to wyciągnęło naukę z najlepszych europejskich doświadczeń w zakresie systemu administracji publicznej i oświaty uwzględniającego różnice językowe i etniczne; wzywa do dalszego szukania porozumienia, aby dwie największe grupy etniczne i różne mniejszości współistniały harmonijnie i na takich samych zasadach; wzywa do pełnego wdrożenia postanowień konstytucyjnych mających na celu zapewnienie sprawiedliwej reprezentacji społeczności mniejszościowych w administracji publicznej;

10.   zwraca uwagę na konieczność przyjęcia w trybie pilnym szczególnych środków, aby polepszyć sytuację ludności romskiej poprzez wykorzystanie krajowej strategii dotyczącej Romów, angażując jako głównego partnera prawidłowo rozwinięte romskie instytucje społeczeństwa obywatelskiego; uważa, że połączenie funduszy rządowych z funduszami instrumentu pomocy przedakcesyjnej(3) i instytucjonalne uznanie Romskiego Komitetu Konsultacyjnego mogłoby być sposobem na poprawę społecznej integracji Romów w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii;

11.   wskazuje, że w Europie istnieje szereg krajów, których nazwa jest zbieżna z częścią terytorium państwa sąsiedniego i że każde państwo ma wolność wyboru swej nazwy; przyjmuje z zadowoleniem, że Była Jugosłowiańska Republika Macedonii zmieniła swą flagę państwową i wprowadziła poprawki do konstytucji w celu potwierdzenia braku roszczeń terytorialnych względem państw ościennych; wyraża ubolewanie z powodu niedawnego nadania lotnisku krajowemu imienia Aleksandra Wielkiego;

12.   wyraża ubolewanie, że od czasu przystąpienia Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do ONZ w 1993 r., kiedy to w celu uzyskania uznania międzynarodowego użyto tymczasowej nazwy "Była Jugosłowiańska Republika Macedonii", a także od czasu zawarcia układu przejściowego w dniu 13 września 1995 r., nie osiągnięto porozumienia z Grecją, państwem graniczącym; wzywa Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii i Grecję do jak najszybszego pomyślnego zakończenia rozmów w tej kwestii pod egidą ONZ; wzywa Radę do ułatwiania tych negocjacji;

13.   w związku z powyższym zwraca uwagę, że wiele krajów, w tym USA, Federacja Rosyjska i Chiny, a także niektóre państwa członkowskie UE, uznały już Byłą Jugosławiańską Republikę Macedonii pod jej nazwą konstytucyjną; przypomina, że niektóre z tych krajów wielokrotnie stwierdzały, że zaakceptują możliwy rezultat negocjacji w sprawie nazwy pod egidą ONZ; jest zdania, że zgodnie z postanowieniami układu przejściowego z 1995 r. kwestia nazwy nie może w żadnym wypadku zostać wykorzystana jako przeszkoda w otwarciu negocjacji dotyczących przystąpienia do UE; ponadto jest zdania, że podobnie jak w przypadku wszystkich innych krajów kandydujących integracja tego kraju z UE zależeć będzie wyłącznie od spełnienia kryteriów kopenhaskich i warunków związanych z ramami stabilizacji i stowarzyszenia, a także od możliwości przyjmowania nowych państw członkowskich przez UE;

14.   odnotowuje, że specjalny wysłannik Narodów Zjednoczonych Matthew Nimitz publicznie zadeklarował wznowienie w niedługim czasie wysiłków w celu jak najszybszego znalezienia rozwiązania tej kwestii, które byłoby do przyjęcia dla obu stron, oraz wezwał do wyraźnego poparcia swych wysiłków;

15.   odnotowuje, że Układ przejściowy z 1995 r. doprowadził do znacznej poprawy w stosunkach dwustronnych między Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii i Grecją oraz że zawiera on zobowiązania i prawa obu stron, w tym postanowienia dotyczące członkostwa Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w międzynarodowych, wielostronnych oraz regionalnych organizacjach i instytucjach;

16.   zauważa ponadto, że od zawarcia Układu przejściowego z 1995 r. zakres stosunków gospodarczych pomiędzy obu krajami znacznie się zwiększył, do tego stopnia, że Grecja jest największym inwestorem zagranicznym w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, a stosunki handlowe między tymi krajami również uległy znacznemu rozwojowi;

17.   z zadowoleniem przyjmuje konstruktywne stanowisko kraju w zakresie przyszłego statusu Kosowa; wyraża ubolewanie, że w oczekiwaniu na przyszły status Kosowa nie można było wytyczyć nowych granic; wierzy, że w tej kwestii technicznej szybko zostanie osiągnięte porozumienie i przyjmuje z zadowoleniem fakt, iż zainteresowani rolnicy będą mogli trwale korzystać ze swych gruntów leżących po drugiej stronie granicy;

18.   zwraca uwagę, że pożądane jest przyjęcie środków mających ułatwić ruch graniczny z Kosowem, wspierając tym samym współpracę w zakresie edukacji, kultury i zatrudnienia, a także podtrzymując więzi rodzinne;

19.   wzywa władze Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do promowania współpracy regionalnej i rozwoju dobrych stosunków sąsiedzkich;

20.   z zadowoleniem przyjmuje rolę Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w dziedzinie współpracy regionalnej, zaangażowanie tego kraju w rozwój stosunków dwustronnych i aktywną rolę w inicjatywach w ramach współpracy regionalnej, takich jak ustanowienie Rady Współpracy Regionalnej, CEFTA 2006, Traktat Wspólnoty Energetycznej i Europejska Wspólna Przestrzeń Lotnicza;

21.   podkreśla potrzebę ochrony jakości wody w rzece Wardar przed zanieczyszczeniem powodowanym przez przemysł i miejskie obszary mieszkalne, która to rzeka odprowadza wodę z większej części kraju i płynie przez terytorium Grecji jako rzeka Aksios;

22.   wzywa do pilnej poprawy i utrzymania jakości wody oraz poziomu wody w jeziorach granicznych - Ochrydzkim, Prespa i Dojran - oraz domaga się skutecznych umów w tym zakresie z krajami sąsiadującymi - Albanią i Grecją;

23.   zwraca uwagę na konieczność poprawy ogólnego stosunku do środowiska, poprzez między innymi likwidowanie nielegalnych wysypisk śmieci wzdłuż dróg, brzegów rzek oraz na skraju lasów poprzez wprowadzenie systemu zbierania odpadów, dokonującego możliwie dokładnej segregacji;

24.   wzywa władze Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do dalszego zbliżania się do wspólnotowej legislacji i standardów w zakresie ochrony środowiska oraz do wdrożenia i wykonywania przyjętych ustaw;

25.   przypomina, że wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej zapewniają swobodę wyznania oraz swobodę działania organizacji wyznaniowych;

26.   podkreśla, że szczególną uwagę należy poświęcić handlowi ludźmi oraz że wzmocnienie współpracy regionalnej, między innymi poprzez Inicjatywę na rzecz Współpracy Europy Południowo-Wschodniej (SECI), staje się koniecznością w walce z siatkami międzynarodowej przestępczości zorganizowanej;

27.   wyraża poważne zaniepokojenie z powodu utrzymującej się niezwykle wysokiej stopy bezrobocia i wzywa rząd, w perspektywie ogromnych wyzwań w tej dziedzinie, do opracowania skutecznej polityki walki z ubóstwem i kontrastami społecznymi; podkreśla potrzebę umożliwienia równouprawnionej koegzystencji różnych związków zawodowych i zwraca uwagę, że obecny wymóg wobec związków zawodowych stanowiący, iż muszą objąć 33% danych pracowników zanim mogą być partnerem układów zbiorowych oznacza, że ich aktualna liczba członków cały czas jest kwestionowana przez zainteresowany strony;\

28.   zaleca, aby przy dystrybucji środków państwowych oraz funduszy UE uwzględniano istniejące różnice regionalne i etniczne; uważa, że należy zmniejszyć istniejące różnice regionalne i etniczne poprzez zastosowanie zasad solidarności i spójności, tak aby doprowadzić do szybszego rozwoju regionów słabo rozwiniętych;

29.   uważa, że dopuszczenie zagranicznych banków powinno opierać się na równych kryteriach dla wszystkich, takich jak stosowanie się do wymogów prawnych w zakresie obrotu walutami, podatków i ochrony konsumentów; odrzuca faworyzowanie niektórych firm lub krajów, w których firmy te mają swoją zarejestrowaną siedzibę;

30.   przypomina, że stworzenie nowoczesnej infrastruktury transgranicznej jest głównym bodźcem i gwarantem stabilności i dobrobytu całego regionu Europy Południowo-Wschodniej, dlatego zwraca uwagę na znaczenie utrzymania i poprawy sieci kolejowej, krajowego ruchu kolejowego i funkcji tranzytowej pomiędzy Grecją i wieloma innymi państwami członkowskimi UE; przyjmuje z zadowoleniem przywrócenie połączenia kolejowego z Kosowem, ubolewa nad brakiem postępów w sprawie planowanego bezpośredniego połączenia kolejowego z Bułgarią oraz oczekuje dalszych postępów związanych z VIII i X europejskim korytarzem transportowym;

31.   uważa, że rzeczą niepożądaną jest utrata przez pracowników służby cywilnej funkcji lub zachęcanie ich do odejścia wraz ze zmianą rządu i oczekuje w szczególności, że urzędnicy, którzy mają szczególne kwalifikacje w zakresie dorobku prawnego UE, będą mogli kontynuować swą pracę;

32.   po raz kolejny podkreśla, że oczekuje od władz zbadania okoliczności, w których obywatel niemiecki, Khaled El-Masri, został uprowadzony do Afganistanu w 2003 r., a także upublicznienia wyników dochodzenia; wzywa parlament narodowy Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do jak najszybszego powołania komisji śledczej, która zajmie się tą sprawą i do pełnej współpracy w ramach prowadzonego przez Bundestag dochodzenia w celu ustalenia prawdy;

33.   z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzenie porozumień z UE w sprawie ułatwień wizowych i readmisji jako kroku w kierunku wzajemnego systemu ruchu bezwizowego oraz wzywa w tym celu Komisję do opracowania wskazówek w zakresie zwiększenia mobilności, w tym większego udziału w kształceniu ustawicznym i projektach wymiany kulturalnej; wzywa rząd Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do kontynuowania swojego zaangażowania w spełnienie europejskich standardów wymaganych w dziedzinie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa; wyraża zadowolenie z powodu wprowadzenia nowych paszportów biometrycznych przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii; odnotowuje trudności stojące przed obywatelami Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii z powodu nieuznawania ich paszportów przez jedno z państw członkowskich UE; przypomina, że kwestię tę poruszono i szczegółowo przeanalizowano w trakcie negocjacji porozumienia w sprawie ułatwień wizowych; zwraca uwagę, że przyjęto wspólną deklarację, którą załączono do parafowanego tekstu; wzywa wszystkie zainteresowane strony do szybkiego działania zgodnie z tą deklaracją, jak tylko spełnione zostaną warunki do jej wdrożenia;

34.   zwraca uwagę na korzyści płynące z doświadczeń poprzednich negocjacji ze Słowenią i Chorwacją, które to kraje odziedziczyły te same wspólne prawa i praktyczne doświadczenia z czasów byłej Jugosławii; podkreśla jasną perspektywę członkostwa Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w Unii Europejskiej oraz wzywa do jak najszybszego rozpoczęcia negocjacji;

35.   wzywa nowe państwa członkowskie do odegrania aktywnej roli w procesie zbliżania się Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do członkostwa w Unii Europejskiej, pozwalając Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii na skorzystanie z nabytych przez te państwa doświadczeń w zakresie reform;

36.   wyraża ubolewanie z powodu podpisania przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii dwustronnego porozumienia w sprawie nietykalności ze Stanami Zjednoczonymi, wyłączającego obywateli oraz personel wojskowy USA spod jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Karnego; zauważa, że Międzynarodowy Trybunał Karny jest podstawowym elementem prawa międzynarodowego oraz że Statut Rzymski został zdecydowanie poparty przez UE; w związku z powyższym wzywa rząd Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do znalezienia sposobu na rozwiązanie tego porozumienia dwustronnego, które szkodzi pełnej skuteczności Międzynarodowego Trybunału Karnego;

37.   przypomina cel pełnego członkostwa Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w UE, a także wszystkich krajów Bałkanów Zachodnich, zgodnie z Agendą z Salonik; uważa, że należy mieć na uwadze perspektywę przystąpienia do UE w celu umacniania równowagi i pokoju w regionie;

38.   uznaje, że edukacja i system szkolnictwa, inwestycje w kapitał ludzki i dostęp ludności do internetu muszą ulec poprawie, aby odpowiedzieć na potrzeby społeczeństwa;

39.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, a także Sekretarzowi Generalnemu ONZ.

(1) Dz.U. L 35 z 7.2.2006, str. 57. (2) Teksty przyjęte, P6_TA(2006)0568. (3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 82).