Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek o konsultacje z zakresu immunitetu poselskiego Gian Paolo Gobbo, przedstawiony przez sędziego przewodniczącego przesłuchaniu wstępnemu przeprowadzonemu przed Sądem Rejonowym w Weronie (Włochy) w sprawie związanej z postępowaniem karnym nr 81/96 R.G.N.R., ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 18 stycznia 2007 r.,

–   po wysłuchaniu wyjaśnień Gian Paolo Gobbo, zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

–   uwzględniając art. 9 i 10 Protokołu w sprawie Przywilejów i Immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r., jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

–   uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 12 maja 1964 r. i 10 lipca 1986 r.(1),

–   uwzględniając art. 68 Konstytucji Republiki Włoskiej,

–   uwzględniając art. 3 włoskiej ustawy nr 140 z dnia 20 czerwca 2003 r.,

–   uwzględniając art. 6 ust. 1 oraz art. 7 ust. 13 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0367/2007),

A.   mając na uwadze że Gian Paolo Gobbo jest posłem do Parlamentu Europejskiego, a jego dokumenty uwierzytelniające zostały przez Parlament poddane weryfikacji w dniu 15 stycznia 2007 r.

B.   mając na uwadze, że Gian Paolo Gobbo został oskarżony wraz z innymi osobami – których tożsamość została stwierdzona bądź też nie – o przestępstwo propagowania, założenia, prowadzenia i udziału w działalności stowarzyszenia paramilitarnego o celach politycznych, znanego pod nazwą "Zielone Koszule",

C.   mając na uwadze, że zdaniem włoskiej prokuratury celem "Zielonych Koszul" było utworzenie zhierarchizowanego organu wyszkolonego w podejmowaniu charakteryzujących się przemocą akcji zbiorowych, a także wykorzystywana była do zastraszania członków stowarzyszeń sprzeciwiających się dyrektywom politycznym wydawanym przez jej liderów oraz do zapobiegania angażowaniu się tychże w dyskusje wewnętrzne, co prowadziło, poprzez wymuszanie zachowania milczenia, do ustanowienia ostatecznej politycznej linii demarkacyjnej Ligii Północnej (Lega Nord),

D.   mając na uwadze, że art. 9 Protokołu w sprawie Przywilejów i Immunitetów przyznaje posłom pełną ochronę przed postępowaniami karnymi jedynie w przypadku głosów oraz opinii wyrażanych w związku z wykonywaniem przez nich odnośnych obowiązków,

E.   mając na uwadze, że członkostwo w mundurowym stowarzyszeniu paramilitarnym, którego działalność daje podstawy do obaw o chęć osiągania celów poprzez sugerowanie przemocy lub wręcz jej faktyczne użycie, stoi w sprzeczności i jest w oczywisty sposób niezgodne z rolą i zakresem odpowiedzialności przypisanym do mandatu poselskiego, a tym samym nie może być postrzegane jako uprawnione korzystanie z wolności słowa lub też, ogólnie rzecz ujmując, właściwe wykonywanie obowiązków posła należącego do wybranego w wyborach powszechnych zgromadzenia parlamentarnego reprezentującego ogół obywateli,

F.   mając na uwadze, że w myśl postanowień art. 10 Protokołu w sprawie Przywilejów i Immunitetów, tj. jedynych stosownych uregulowań prawnych, w trakcie trwania sesji Parlamentu Europejskiego jego posłowie korzystają na terenie państwa pochodzenia z immunitetu o zakresie odpowiadającym immunitetom przyznawanym członkom parlamentów krajowych; mając także na uwadze, że wspomniane realia nie stanowią dla Parlamentu Europejskiego przeszkody w korzystaniu z prawa do odebrania jego posłom uprzednio przyznanego immunitetu,

G.   mając na uwadze, że zgodnie z postanowieniami art. 68 Konstytucji Republiki Włoskiej posłowie parlamentu krajowego nie są uprawnieni, za wyjątkiem głosów oraz opinii wyrażanych w związku z wykonywaniem nałożonych na nich obowiązków, do korzystania z immunitetu w przypadku postępowań karnych, co odpowiada omawianej sprawie,

1.   wyraża przekonanie, że immunitet poselski w rozumieniu art. 9 Protokołu w sprawie Przywilejów i Immunitetów Wspólnot Europejskich oraz, w odnośnym stopniu, art. 68 ppkt pierwszy Konstytucji Republiki Włoskiej nie obejmują swoim zakresem oskarżeń wysuwanych przeciwko Gian Paolo Gobbo, a co za tym idzie podejmuje decyzję o odebraniu zainteresowanemu jego immunitetu oraz stosownych przywilejów.

2.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania komisji odpowiedzialnej w sprawie właściwym władzom Republiki Włoskiej.

(1) Sprawa 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier, [1964] Zbiór Orzeczeń 195, str. 383, oraz sprawa 149/85, Wybot/Faure i inni, [1986] Zbiór Orzeczeń 2391, str. 2391.