Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2008/0140(APP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A6-0149/2009

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A6-0149/2009

Συζήτηση :

PV 01/04/2009 - 14
CRE 01/04/2009 - 14

Ψηφοφορία :

PV 02/04/2009 - 9.16
Αιτιολογήσεις ψήφου
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2009)0211

Κείμενα που εγκρίθηκαν
PDF 637kWORD 347k
Πέμπτη 2 Απριλίου 2009 - Βρυξέλλες
Ίση μεταχείριση των προσώπων ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού *
P6_TA(2009)0211A6-0149/2009

Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 2ας Απριλίου 2009 σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου που αφορά την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης των προσώπων ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού (COM(2008)0426 – C6-0291/2008 – 2008/0140(CNS))

(Διαδικασία διαβούλευσης)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–   έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο (COM(2008)0426),

–   έχοντας υπόψη το άρθρο13, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ, σύμφωνα με το οποίο κλήθηκε από το Συμβούλιο να γνωμοδοτήσει (C6-0291/2008),

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 51 του Κανονισμού του,

–   έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας, της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (A6-0149/2009),

1.   εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής όπως τροποποιήθηκε·

2.   καλεί την Επιτροπή να τροποποιήσει αναλόγως την πρότασή της, σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ·

3.   καλεί το Συμβούλιο, σε περίπτωση που προτίθεται να απομακρυνθεί από το κείμενο που ενέκρινε το Κοινοβούλιο, να το ενημερώσει σχετικά·

4.   ζητεί να κληθεί εκ νέου να γνωμοδοτήσει σε περίπτωση που το Συμβούλιο προτίθεται να επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις στην πρόταση της Επιτροπής·

5.   αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή   Τροπολογία
Τροπολογία 1
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 2
(2)  Το δικαίωμα της ισονομίας και της προστασίας έναντι των διακρίσεων για όλους συνιστά καθολικό δικαίωμα που αναγνωρίζεται από την Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου, τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεως κατά των γυναικών, τη Διεθνή Σύμβαση "περί καταργήσεως πάσης μορφής φυλετικών διακρίσεων", τα σύμφωνα των Ηνωμένων Εθνών για τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα και τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, τη σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, την ευρωπαϊκή σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, στα οποία [όλα] τα κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη. Ειδικότερα, η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία περιλαμβάνει στον ορισμό των διακρίσεων την άρνηση εύλογων προσαρμογών.
(2)  Το δικαίωμα της ισονομίας και της προστασίας έναντι των διακρίσεων για όλους συνιστά καθολικό δικαίωμα που αναγνωρίζεται από την Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου, τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεως κατά των γυναικών, τη Διεθνή Σύμβαση "περί καταργήσεως πάσης μορφής φυλετικών διακρίσεων", τα σύμφωνα των Ηνωμένων Εθνών για τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα και τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού, τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, το άρθρο 14 του προαιρετικού πρωτοκόλλου 12 της ευρωπαϊκής σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, στα οποία [όλα] τα κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη. Ειδικότερα, η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία περιλαμβάνει στον ορισμό των διακρίσεων την άρνηση εύλογων προσαρμογών.
Τροπολογία 2
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 2 α (νέα)
(2a)  Η αρχή της ισότητας και η απαγόρευση των διακρίσεων είναι γενικές αρχές του διεθνούς, ευρωπαϊκού και εθνικού δικαίου, που δεσμεύει την ΕΕ και τα κράτη μέλη της σε όλα τα ζητήματα της αρμοδιότητάς τους. Η παρούσα οδηγία συμβάλλει στην επίτευξη του εν λόγω στόχου και στην υπέρβαση των διακρίσεων που δεν είναι συμβατές με αυτόν.
Τροπολογία 3
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 2 β (νέα)
(2β) Η παρούσα οδηγία αποτελεί ένα από τους τρόπους με τους οποίους η Κοινότητα συμμορφώνεται προς τις υποχρεώσεις της δυνάμει της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, και θα πρέπει να ερμηνευθεί υπ' αυτό το πρίσμα.
Τροπολογία 4
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 2 γ (νέα)
(2γ) Σύμφωνα με το άρθρο 5 της πολιτικής διακήρυξης που εκδόθηκε με τη λήξη της παγκόσμιας διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για τη γήρανση, το 2002 στη Μαδρίτη, συμφωνήθηκε να επιβεβαιωθεί εκ νέου η δέσμευση να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένων των διακρίσεων με βάση την ηλικία, να αναγνωρισθεί ότι τα άτομα, καθώς γηράσκουν, θα πρέπει να ζουν με πληρότητα, υγεία, ασφάλεια και ενεργό συμμετοχή στον οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και πολιτικό βίο της κοινωνίας τους, να ενταθεί η αναγνώριση της αξιοπρέπειας των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, καθώς και να εξαλειφθούν όλες οι μορφές παραμέλησης, κακομεταχείρισης και βίας.
Τροπολογία 5
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 2 δ (νέα)
(2δ) Η σωματική και διανοητική υγεία και η ευζωία βρίσκονται στο επίκεντρο της ποιότητας ζωής των ατόμων και της κοινωνίας και αποτελούν ουσιώδεις παράγοντες για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της Λισσαβόνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τροπολογία 6
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 3
(3)  Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις θεμελιώδεις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως στο Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το άρθρο 10 του Χάρτη αναγνωρίζει το δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας· το άρθρο 21 απαγορεύει τις διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων των διακρίσεων λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού· και το άρθρο 26 αναγνωρίζει το δικαίωμα των ατόμων με αναπηρία να επωφελούνται από τα μέτρα που έχουν σχεδιαστεί για να εξασφαλίζεται η ανεξαρτησία των εν λόγω ατόμων.
(3)  Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις θεμελιώδεις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως στη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 9 για την ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας και του άρθρου 10 για την ελευθερία έκφρασης, καθώς και στο Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το άρθρο 10 του Χάρτη αναγνωρίζει το δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας· το άρθρο 20 προβλέπει την ισότητα όλων έναντι του νόμου· το άρθρο 21 απαγορεύει τις διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων των διακρίσεων λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού· το άρθρο 24 αναγνωρίζει ειδικά δικαιώματα στα παιδιά· και το άρθρο 26 αναγνωρίζει το δικαίωμα των ατόμων με αναπηρία να επωφελούνται από τα μέτρα που έχουν σχεδιαστεί για να εξασφαλίζεται η ανεξαρτησία των εν λόγω ατόμων.
Τροπολογία 7
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 4
(4)  Το ευρωπαϊκό έτος των ατόμων με ειδικές ανάγκες (2003), το ευρωπαϊκό έτος ίσων ευκαιριών για όλους (2007) και το ευρωπαϊκό έτος διαπολιτισμικού διαλόγου (2008) επισήμαναν τη συνεχιζόμενη ύπαρξη διακρίσεων αλλά και τα οφέλη της πολυμορφίας.
(4)  Το ευρωπαϊκό έτος των ατόμων με ειδικές ανάγκες (2003), το ευρωπαϊκό έτος ίσων ευκαιριών για όλους (2007) και το ευρωπαϊκό έτος διαπολιτισμικού διαλόγου (2008) επισήμαναν τη συνεχιζόμενη ύπαρξη άμεσων και έμμεσων, πολλαπλών ή συλλογικών διακρίσεων, αλλά και την ανάγκη να προάγονται τα οφέλη της πολυμορφίας.
Τροπολογία 8
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 4 α (νέα)
(4a)  Η πολυμορφία της ευρωπαϊκής κοινωνίας αποτελεί κεντρικό στοιχείο της πολιτιστικής, πολιτικής και κοινωνικής ολοκλήρωσης της Ένωσης και πρέπει να γίνεται σεβαστή.
Τροπολογία 9
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 7 α (νέα)
(7a)  Οι διακρίσεις λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού μπορούν να υπονομεύσουν την επίτευξη των στόχων της Συνθήκης ΕΚ, ειδικότερα δε την επίτευξη υψηλού επιπέδου απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας, την άνοδο του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής, την οικονομική και κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη. Μπορούν επίσης να υπονομεύσουν το στόχο ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.
Τροπολογία 11
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 8
(8)  Η Κοινότητα εξέδωσε τρεις νομικές πράξεις με βάση το άρθρο 13 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ με σκοπό την πρόληψη και την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φύλου, φυλετικής και εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας και γενετήσιου προσανατολισμού. Οι εν λόγω πράξεις απέδειξαν την αξία της νομοθεσίας στην καταπολέμηση των διακρίσεων. Ειδικότερα, η οδηγία 2000/78/ΕΚ θεσπίζει ένα γενικό πλαίσιο για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας και γενετήσιου προσανατολισμού. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν διαφοροποιήσεις μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά το βαθμό και τη μορφή της προστασίας από τις διακρίσεις για τους παραπάνω λόγους εκτός του τομέα της απασχόλησης.
(8)  Η Κοινότητα εξέδωσε σειρά οδηγιών με βάση το άρθρο 13, παράγραφος 1, της συνθήκης ΕΚ με σκοπό την πρόληψη και την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φύλου, φυλετικής και εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας και γενετήσιου προσανατολισμού. Οι εν λόγω οδηγίες απέδειξαν την αξία την νομοθεσίας στην καταπολέμηση των διακρίσεων. Η οδηγία 2000/43/ΕΚ θεσπίζει το πλαίσιο κατά των διακρίσεων για λόγους φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής εντός και εκτός της αγοράς εργασίας. Η οδηγία 2004/113/ΕΚ θεσπίζει το πλαίσιο για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών κατά την πρόσβαση και παροχή αγαθών και υπηρεσιών. Η οδηγία 2000/78/ΕΚ θεσπίζει όσον αφορά τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, την αναπηρία, ηλικία και τον γενετήσιο προσανατολισμό, το γενικό πλαίσιο για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία. Δεν διέπει τομείς εκτός του ανωτέρω πεδίου εφαρμογής.
Τροπολογία 12
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 9
(9)  Ως εκ τούτου, η νομοθεσία πρέπει να απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού σε διάφορους τομείς εκτός της αγοράς εργασίας, όπως στους τομείς της κοινωνικής προστασίας, της εκπαίδευσης, καθώς και της πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες διαθέσιμων στο κοινό, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης, και της παροχής αυτών. Πρέπει να προβλέπει επίσης μέτρα για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία στους καλυπτόμενους τομείς.
(9)  Ως εκ τούτου, η νομοθεσία πρέπει να απαγορεύει τις άμεσες, έμμεσες και πολλαπλές διακρίσεις καθώς και τις συλλογικές διακρίσεις βάσει φύλου, φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας, γενετήσιου προσανατολισμού ή κοινωνικού φύλου σε διάφορους τομείς εκτός της αγοράς εργασίας, όπως στους τομείς της κοινωνικής προστασίας, της εκπαίδευσης, καθώς και της πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες διαθέσιμων στο κοινό, όπως είναι για παράδειγμα η στέγαση, τα μέσα μεταφοράς, οι ενώσεις και η υγεία. Πρέπει να προβλέπει επίσης μέτρα για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης στους σχετικούς τομείς των ατόμων συγκεκριμένης θρησκείας η πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή συγκεκριμένου γενετήσιου προσανατολισμού ή ατόμων που συνδυάζουν κάποια από τα ιδιαίτερα αυτά χαρακτηριστικά, και των προσώπων που σχετίζονται με τα άτομα αυτά.
Τροπολογία 13
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 9 α (νέα)
(9a)  Στην παρούσα οδηγία, ως αγαθά εκλαμβάνονται όσα εμπίπτουν στις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων. Ως υπηρεσίες εκλαμβάνονται όσες εμπίπτουν στο άρθρο 50 της Συνθήκης ΕΚ.
Τροπολογία 14
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 9 β (νέα)
(9β) Τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν συχνά διακρίσεις με τη μορφή της έλλειψης πρόσβασης στα μεταφορικά μέσα και στα κτήρια καθώς και στις επικοινωνίες και στις πληροφορίες. Τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν μέτρα για να διασφαλίσουν την πρόσβαση στους εν λόγω τομείς, προκειμένου να εφαρμόσουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης.
Τροπολογία 15
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 11
(11)  Η παρούσα οδηγία πρέπει να εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών στους τομείς της εκπαίδευσης, της κοινωνικής ασφάλισης και της υγειονομικής περίθαλψης. Επίσης πρέπει να εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του ουσιώδους ρόλου και της μεγάλης διακριτικής ευχέρειας των κρατών μελών όσον αφορά την παροχή, την ανάθεση και την οργάνωση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος.
(11)  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της άσκησης των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών στους τομείς της εκπαίδευσης και της κοινωνικής προστασίας, περιλαμβανομένης της κοινωνικής ασφάλισης και της υγειονομικής περίθαλψης. Εφαρμόζεται επίσης με την επιφύλαξη του ουσιώδους ρόλου και της μεγάλης διακριτικής ευχέρειας των κρατών μελών όσον αφορά την παροχή, την ανάθεση και την οργάνωση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος.
Τροπολογία 16
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 12
(12)  Οι διακρίσεις θεωρείται ότι περιλαμβάνουν τις άμεσες και τις έμμεσες διακρίσεις, την παρενόχληση, τις υποκινούμενες διακρίσεις και την άρνηση εύλογων προσαρμογών.
(12)  Οι διακρίσεις θεωρείται ότι περιλαμβάνουν τις άμεσες και τις έμμεσες διακρίσεις, τις πολλαπλές διακρίσεις, την παρενόχληση, τις υποκινούμενες διακρίσεις και την άρνηση εύλογων προσαρμογών.
Τροπολογία 17
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 12 α (νέα)
(12α) Στα άτομα με αναπηρία περιλαμβάνονται όσα πάσχουν από μακροχρόνιες σωματικές, διανοητικές, ψυχικές ή αισθητηριακές παθήσεις οι οποίες, σε συνδυασμό με διάφορα εμπόδια που σχετίζονται είτε με το περιβάλλον είτε με τη συμπεριφορά, μπορεί να παρακωλύουν την πλήρη και ουσιαστική συμμετοχή των ατόμων αυτών στην κοινωνία επί ίσοις όροις με τους άλλους.
Τροπολογία 82
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 12 β (νέα)
(12β) Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, λόγω των υπερβολικών επιβαρύνσεων που επωμίζονται, θα πρέπει να απολαύουν ειδικής προστασίας, κατά το πρότυπο της Civil Rights Act (νόμου περί πολιτικών δικαιωμάτων) των ΗΠΑ.
Τροπολογία 19
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 12 γ (νέα)
(12γ) Οι διακρίσεις θεωρείται ότι περιλαμβάνουν την άρνηση παροχής ιατρικής περίθαλψης αποκλειστικά για λόγους ηλικίας.
Τροπολογία 20
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 12 δ (νέα)
(12δ) Οι διακρίσεις λόγω αναπηρίας περιλαμβάνουν τις διακρίσεις που σημειώνονται επειδή ένα άτομο συνοδεύεται ή υποβοηθείται από αναγνωρισμένο σκύλο-οδηγό ή σκύλο βοηθείας που έχει εκπαιδευθεί σύμφωνα με τα πρότυπα της διεθνούς ομοσπονδίας σκύλων οδηγών για τυφλούς ή της διεθνούς οργάνωσης για σκύλους βοηθείας.
Τροπολογία 21
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 12 ε (νέα)
(12ε) Η αποτελεσματική άνευ διακρίσεων πρόσβαση μπορεί να παρέχεται με ποικίλους τρόπους, όπως με το "σχεδιασμό για όλους" και με τη διευκόλυνση της χρήσης υποστηρικτικών συσκευών από τα πρόσωπα με αναπηρία, συμπεριλαμβανομένων των βοηθημάτων κινητικότητας και πρόσβασης, όπως οι αναγνωρισμένοι σκύλοι-οδηγοί και άλλοι σκύλοι βοηθείας.
Τροπολογία 22
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 12 στ (νέα)
(12στ) Η μεταβολή είναι θεμελιώδης, κατά την έννοια του άρθρου 4, εάν μεταβάλλει τα αγαθά ή τις υπηρεσίες ή τη φύση του εμπορίου, του επαγγέλματος ή της επιχείρησης σε βαθμό που ο πάροχος των αγαθών ή υπηρεσιών να παρέχει ουσιαστικά εντελώς διαφορετικό είδος αγαθών ή υπηρεσιών.
Τροπολογίες 10 και 23
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 13
(13)  Κατά την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού, σκοπός της Κοινότητας θα πρέπει να είναι, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η εξάλειψη των διακρίσεων και η προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών, ιδίως αφού οι γυναίκες πέφτουν συχνά θύματα πολλαπλών διακρίσεων.
(13)  Η παρούσα οδηγία λαμβάνει επίσης υπόψη τις πολλαπλές διακρίσεις. Δεδομένου ότι μπορεί να προκύψουν διακρίσεις για δύο ή περισσότερους από τους λόγους που απαριθμούνται στα άρθρα 12 και 13 της Συνθήκης ΕΚ, κατά την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης σκοπός της Κοινότητας θα πρέπει να είναι, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, και το άρθρο 13 της συνθήκης ΕΚ, η εξάλειψη των διακρίσεων, που σχετίζονται με το φύλο, τη φυλή ή την εθνοτική προέλευση, την αναπηρία, το γενετήσιο προσανατολισμό, τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, ή την ηλικία, ή συνδυασμό των ανωτέρω, και η προώθηση της ισότητας, ανεξαρτήτως του συνδυασμού των προαναφερθέντων χαρακτηριστικών σε ένα άτομο. Θα πρέπει να υπάρχουν αποτελεσματικές νομικές διαδικασίες για την αντιμετώπιση καταστάσεων πολλαπλών διακρίσεων. Ειδικότερα, οι εθνικές νομικές διαδικασίες θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι ο ενάγων μπορεί να εγείρει όλες τις πτυχές μιας καταγγελίας πολλαπλών διακρίσεων σε μία και μόνη διαδικασία.
Τροπολογία 24
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 14 α (νέα)
(14α) Διαφορές μεταχείρισης με βάση την ηλικία και την αναπηρία μπορεί να επιτρέπονται εάν δικαιολογούνται αντικειμενικά και εύλογα από θεμιτό σκοπό και τα μέσα επίτευξης αυτού του σκοπού είναι κατάλληλα και αναγκαία. Οι εν λόγω διαφορές μεταχείρισης μπορεί να περιλαμβάνουν, παραδείγματος χάριν, ειδικές προϋποθέσεις ηλικίας όσον αφορά την πρόσβαση σε ορισμένα αγαθά ή υπηρεσίες όπως αλκοολούχα ποτά, όπλα ή άδειες οδήγησης. Μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως θεμιτός στόχος η προαγωγή της οικονομικής, πολιτιστικής ή κοινωνικής ένταξης των νέων ή των ηλικιωμένων ή των ατόμων με αναπηρία. Επομένως, τα σχετικά με την ηλικία και αναπηρία μέτρα που θεσπίζουν ευνοϊκότερες συνθήκες από τις παρεχόμενες σε άλλους, όπως η δωρεάν ή με μειωμένο εισιτήριο χρήση δημοσίων μεταφορών, μουσείων ή αθλητικών εγκαταστάσεων, θεωρούνται συμβατές προς την αρχή της αποφυγής των διακρίσεων.
Τροπολογία 83
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 15
(15)  Στην παροχή ασφαλιστικών, τραπεζικών και άλλων οικονομικών υπηρεσιών χρησιμοποιούνται αναλογιστικοί παράγοντες και παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την αναπηρία και την ηλικία. Αυτοί οι παράγοντες δεν πρέπει να θεωρείται ότι αποτελούν διακρίσεις όταν αποδεικνύονται καθοριστικοί για την εκτίμηση του κινδύνου.
(15)  Στην παροχή ασφαλιστικών, τραπεζικών και άλλων οικονομικών υπηρεσιών χρησιμοποιούνται αναλογιστικοί παράγοντες και παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την αναπηρία και την ηλικία. Αυτοί οι παράγοντες δεν πρέπει να θεωρείται ότι αποτελούν διακρίσεις όταν αποδεικνύονται καθοριστικοί για την εκτίμηση του κινδύνου, και όταν ο πάροχος της υπηρεσίας μπορεί να αποδείξει σημαντικά υψηλότερους κινδύνους, με αναλογιστικές αρχές, στατιστικά στοιχεία ή ιατρικά στοιχεία. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να είναι ακριβή, πρόσφατα και ουσιαστικά και να διατίθενται άμα τη υποβολή αιτήματος. Οι αναλογιστικοί παράγοντες και οι παράγοντες κινδύνου πρέπει να αντικατοπτρίζουν τις θετικές εξελίξεις του προσδόκιμου επιβίωσης και της ενεργού γήρανσης καθώς και της αυξημένης κινητικότητας και προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία. Εννοείται ότι τα ιατρικά στοιχεία περιορίζονται στα αντικειμενικά και επιβεβαιωμένα ιατρικά γεγονότα και στις αδιαφιλονίκητες ιατρικές γνώσεις που πληρούν τις προδιαγραφές της συλλογής ιατρικών δεδομένων.
Τροπολογία 26
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 15α (νέα)
Η ανάθεση των συμβάσεων που συνάπτονται στα κράτη μέλη για λογαριασμό του κράτους, των αρχών τοπικής αυτοδιοίκησης ή περιφερειακής διοίκησης και άλλων οργανισμών δημοσίου δικαίου, υπόκειται σε συμμόρφωση προς τις αρχές της Συνθήκης, ιδίως την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, την αρχή της ελευθερίας της εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, καθώς και τις αρχές που απορρέουν από αυτές, όπως η αρχή της ίσης μεταχείρισης, η αρχή της αποφυγής των διακρίσεων, η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης, η αρχή της αναλογικότητας και η αρχή της διαφάνειας. Οι νομικές απαιτήσεις για το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών έχουν καθορισθεί από την οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών1, έτσι ώστε η ανάθεση των συμβάσεων που συνάπτονται στα κράτη μέλη για λογαριασμό του κράτους, των αρχών τοπικής αυτοδιοίκησης ή περιφερειακής διοίκησης και άλλων οργανισμών δημοσίου δικαίου, υπόκειται στη συμμόρφωση προς τις αρχές της Συνθήκης ΕΚ και ιδίως την αρχή της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φύλου, φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, αναπηρίας, γενετήσιου προσανατολισμού, θρησκείας ή πεποιθήσεων ή ηλικίας και την αρχή της αποφυγής των διακρίσεων. Εντούτοις, για δημόσιες συμβάσεις που υπερβαίνουν κάποια αξία, έχουν καταρτιστεί διατάξεις κοινοτικού συντονισμού των εθνικών διαδικασιών για τη σύναψη αυτών των συμβάσεων, κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζουν το άνοιγμα των δημοσίων συμβάσεων στον ανταγωνισμό. Τα κράτη μέλη πρέπει να ερμηνεύουν αυτές τις διατάξεις συντονισμού σύμφωνα με τις αρχές της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φύλου, φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, αναπηρίας, γενετήσιου προσανατολισμού, θρησκείας ή πεποιθήσεων ή ηλικίας καθώς και σύμφωνα με τους άλλους κανόνες της Συνθήκης.
________________
1 EE L 134, 30.4.2004, σ. 114.
Τροπολογία 27
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 16
(16)  Όλα τα άτομα απολαύουν την ελευθερία σύναψης συμβάσεων, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας επιλογής αντισυμβαλλομένου για μια συναλλαγή. Η παρούσα οδηγία δεν πρέπει να εφαρμόζεται σε οικονομικές συναλλαγές που πραγματοποιούνται από πρόσωπα για τα οποία οι εν λόγω συναλλαγές δεν συνιστούν την επαγγελματική ή εμπορική τους δραστηριότητα.
(16)  Όλα τα άτομα απολαύουν την ελευθερία σύναψης συμβάσεων, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας επιλογής αντισυμβαλλομένου για τις συναλλαγές. Είναι σημαντικός, στο πλαίσιο της πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες και της παροχής αυτών, ο σεβασμός της προστασίας του ιδιωτικού και οικογενειακού βίου και των συναλλαγών που διενεργούνται στο πλαίσιο αυτό. Επομένως, δεν εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία οι συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών που ενεργούν προς ίδιον όφελος, εφόσον δεν συνιστούν επαγγελματική ή εμπορική δραστηριότητα των συμβαλλομένων.
Τροπολογία 28
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 17
(17)  Είναι σημαντικό η απαγόρευση των διακρίσεων να σεβαστεί άλλα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας του ιδιωτικού και του οικογενειακού βίου και των συναλλαγών που διεξάγονται στο πλαίσιο αυτό, καθώς και της ελευθερίας θρησκείας και της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του εθνικού δικαίου περί οικογενειακής καταστάσεως, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων αναπαραγωγής. Εφαρμόζεται επίσης με την επιφύλαξη του λαϊκού χαρακτήρα του κράτους, των κρατικών οργανισμών ή φορέων ή της εκπαίδευσης.
(17)  Είναι σημαντικό η απαγόρευση των διακρίσεων να σεβαστεί άλλα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας θρησκείας, της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι, της ελευθερίας έκφρασης και της ελευθερίας του τύπου. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του λαϊκού χαρακτήρα του κράτους, των κρατικών οργανισμών ή φορέων ή της εκπαίδευσης. Η παρούσα οδηγία δεν μεταβάλλει την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της, συμπεριλαμβανομένου του τομέα του οικογενειακού δικαίου και του δικαίου της υγείας.
Τροπολογία 85
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 18
(18)  Τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για την οργάνωση και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης. Η ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο "Βελτίωση των ικανοτήτων για τον 21ο αιώνα: ατζέντα για την ευρωπαϊκή συνεργασία στο σχολικό τομέα" επισημαίνει την ανάγκη να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα μειονεκτούντα παιδιά και στα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Ειδικότερα, η εθνική νομοθεσία δύναται να προβλέπει διαφορές ως προς την πρόσβαση σε εκπαιδευτικά ιδρύματα βάσει θρησκείας ή πεποιθήσεων. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν στους μαθητές να φέρουν ή να επιδεικνύουν θρησκευτικά σύμβολα στο σχολείο.
(18)  Τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για την οργάνωση και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης. Διασφαλίζουν την αποτελεσματική προστασία από τις διακρίσεις για λόγους θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού. Η ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο "Βελτίωση των ικανοτήτων για τον 21ο αιώνα: ατζέντα για την ευρωπαϊκή συνεργασία στο σχολικό τομέα" επισημαίνει την ανάγκη να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα μειονεκτούντα παιδιά και στα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν, μόνον για αντικειμενικούς λόγους, διαφορές ως προς την πρόσβαση σε εκπαιδευτικά ιδρύματα βάσει θρησκείας ή πεποιθήσεων, όταν αυτό γίνεται για να καλούνται άτομα να ενεργούν με καλή πίστη και με αφοσίωση στη δεοντολογία της οργάνωσης, εφόσον αυτό δεν δικαιολογεί διακρίσεις για οιοδήποτε άλλο λόγο και εφόσον άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα είναι προσιτά από γεωγραφικής απόψεως και συνιστούν εύλογη εναλλακτική λύση, ούτως ώστε να αποφεύγονται οι έμμεσες διακρίσεις. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι αυτό δεν οδηγεί σε άρνηση του δικαιώματος στην εκπαίδευση.
Τροπολογία 30
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 19
(19)  Η Ευρωπαϊκή Ένωση, στη δήλωσή της αριθ. 11 σχετικά με το καθεστώς των εκκλησιών και των μη ομολογιακών ενώσεων, η οποία επισυνάπτεται στην τελική πράξη της συνθήκης του Άμστερνταμ, αναγνωρίζει ρητώς ότι σέβεται και δεν θίγει το καθεστώς που έχουν σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο οι εκκλησίες και οι θρησκευτικές ενώσεις ή κοινότητες στα κράτη μέλη και ότι σέβεται παρομοίως το καθεστώς των φιλοσοφικών και μη ομολογιακών οργανώσεων. Τα μέτρα που επιτρέπουν στα άτομα με αναπηρία να έχουν αποτελεσματική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στους τομείς που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία αποτελούν σημαντικό στοιχείο για την εξασφάλιση πλήρους ισότητας στην πράξη. Επιπροσθέτως, σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να κριθεί αναγκαία η λήψη μεμονωμένων μέτρων για εύλογες προσαρμογές, ώστε να εξασφαλίζεται η εν λόγω πρόσβαση. Σε καμία από αυτές τις περιπτώσεις δεν απαιτούνται μέτρα που θα συνεπάγονταν δυσανάλογη ή περιττή επιβάρυνση. Για να εκτιμηθεί κατά πόσον η επιβάρυνση είναι δυσανάλογη, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ορισμένοι παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων του μεγέθους, των πόρων και της φύσης του οργανισμού. Η αρχή των εύλογων προσαρμογών και της δυσανάλογης επιβάρυνσης θεσπίζεται στην οδηγία 2000/78/ΕΚ και στη σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
(19)  Η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη δήλωσή της αριθ. 11 σχετικά με το καθεστώς των εκκλησιών και των μη ομολογιακών ενώσεων, η οποία επισυνάπτεται στην τελική πράξη της συνθήκης του Άμστερνταμ, αναγνωρίζει ρητώς ότι σέβεται και δεν θίγει το καθεστώς που έχουν σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο οι εκκλησίες και οι θρησκευτικές ενώσεις ή κοινότητες στα κράτη μέλη και ότι σέβεται παρομοίως το καθεστώς των φιλοσοφικών και μη θρησκευτικών οργανώσεων.
Τροπολογία 31
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 19 α (νέα)
(19α) Τα μέτρα που δίνουν τη δυνατότητα στα άτομα με αναπηρία να έχουν αποτελεσματική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στους τομείς που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία αποτελούν σημαντικό στοιχείο για την εξασφάλιση πλήρους ισότητας στην πράξη. Επιπροσθέτως, σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να κριθεί αναγκαία η λήψη μεμονωμένων μέτρων για εύλογες προσαρμογές, ώστε να εξασφαλίζεται η εν λόγω πρόσβαση. Σε καμία περίπτωση δεν απαιτούνται μέτρα που θα συνεπάγονταν δυσανάλογη επιβάρυνση. Για να εκτιμηθεί κατά πόσον η επιβάρυνση είναι δυσανάλογη, πρέπει να συνεκτιμάται το εάν το σχετικό μέτρο είναι ανέφικτο και ανασφαλές και δεν είναι δυνατόν να καταστεί εφικτό και ασφαλές με την εύλογη τροποποίηση κανόνων, πολιτικών ή πρακτικών ή με την απομάκρυνση αρχιτεκτονικών, επικοινωνιακών ή μεταφορικών εμποδίων ή με την παροχή επικουρικών βοηθημάτων ή υπηρεσιών. Οι εύλογες προσαρμογές δεν απαιτούν απαραιτήτως σημαντικές δομικές μετατροπές σε κτήρια των οποίων η δομή προστατεύεται ρητά βάσει της εθνικής νομοθεσίας λόγω της ιστορικής, πολιτιστικής ή αρχιτεκτονικής τους αξίας. Οι αρχές των εύλογων προσαρμογών και της δυσανάλογης επιβάρυνσης θεσπίζονται με την οδηγία 2000/78/ΕΚ και με τη σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
Τροπολογία 32
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 21
(21)  Η απαγόρευση των διακρίσεων δεν πρέπει να θίγει τη διατήρηση ή τη θέσπιση, από τα κράτη μέλη, μέτρων τα οποία προλαμβάνουν ή αντισταθμίζουν τα μειονεκτήματα που υφίσταται ομάδα ατόμων συγκεκριμένης θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού. Αυτά τα μέτρα δύνανται να επιτρέπουν τη δημιουργία οργανώσεων ατόμων συγκεκριμένης θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού όταν ο βασικός στόχος τους είναι η προώθηση των ιδιαίτερων αναγκών των εν λόγω ατόμων.
(21)  Η απαγόρευση των διακρίσεων δεν πρέπει να θίγει τη διατήρηση ή τη θέσπιση, από τα κράτη μέλη, μέτρων τα οποία προλαμβάνουν ή αντισταθμίζουν τα μειονεκτήματα που υφίστανται άτομα που έχουν ορισμένη θρησκεία ή πεποίθηση, αναπηρία, ηλικία ή γενετήσιο προσανατολισμό, ή που συνδυάζουν ορισμένα χαρακτηριστικά τα οποία σχετίζονται με αυτά τα συγκεκριμένα στοιχεία, καθώς και τα πρόσωπα που συνδέονται με τα άτομα αυτά. Η απαγόρευση αυτή μπορεί να συνοδεύεται από μέτρα με στόχο την προώθηση της ισότητας μεταχείρισης και της ισότητας των ευκαιριών, λαμβάνοντας υπόψη και τη διάσταση του φύλου, και από θετικές δράσεις με στόχο την ικανοποίηση των ιδιαίτερων αναγκών των ατόμων ή της κατηγορίας ατόμων τα οποία, εξαιτίας των χαρακτηριστικών τους, χρειάζονται δομές, υπηρεσίες ή παροχή βοήθειας που δεν είναι αναγκαία σε άλλους. Αυτά τα μέτρα συνοδεύονται από τη δημιουργία ανεξαρτήτων οργανώσεων ατόμων συγκεκριμένης θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού, όταν ο βασικός στόχος τους είναι η προώθηση των ιδιαίτερων αναγκών των εν λόγω ατόμων.
Τροπολογία 34
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 25
(25)  Η αποτελεσματική εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης απαιτεί κατάλληλη δικαστική προστασία έναντι αντιποίνων.
(25)  Η αποτελεσματική εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης απαιτεί κατάλληλη δικαστική προστασία έναντι αντιποίνων. Η αποτελεσματική δικαστική προστασία των ατομικών δικαιωμάτων πρέπει να συνοδεύεται από την ενεργό προώθηση της άρσης των διακρίσεων και της ισότητας των ευκαιριών.
Τροπολογία 35
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 26
(26)  Το Συμβούλιο, στο ψήφισμά του σχετικά με τη συνέχεια του Ευρωπαϊκού Έτους ίσων ευκαιριών για όλους (2007), ζητούσε να συνδεθεί πλήρως η κοινωνία των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των οργανώσεων που εκπροσωπούν τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο να υποστούν διακρίσεις, τους κοινωνικούς εταίρους και τους άμεσα ενδιαφερόμενους παράγοντες, με το σχεδιασμό πολιτικών και προγραμμάτων που αποσκοπούν στην αποτροπή των διακρίσεων και την προώθηση της ισότητας και των ίσων ευκαιριών, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο.
(26)  Το Συμβούλιο, με το ψήφισμά του σχετικά με τη συνέχεια του Ευρωπαϊκού Έτους ίσων ευκαιριών για όλους (2007), ζητούσε να συνδεθεί πλήρως η κοινωνία των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των οργανώσεων που εκπροσωπούν τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο να υποστούν διακρίσεις, τους κοινωνικούς εταίρους και τους άμεσα ενδιαφερόμενους παράγοντες, με το σχεδιασμό πολιτικών και προγραμμάτων που αποσκοπούν στην αποτροπή των διακρίσεων και την προώθηση της ισότητας και των ίσων ευκαιριών, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας, καθώς και όσες ήδη ισχύουν στον τομέα αυτό, να γίνουν γνωστές από το ευρύ κοινό –με εκστρατείες πληροφόρησης και εκστρατείες Τύπου που θα αποσκοπούν επίσης στην καταπολέμηση των στερεοτύπων– και από τα ενδιαφερόμενα άτομα, με τα κατάλληλα, ενδεδειγμένα και ευπρόσιτα μέσα (όπως τη νοηματική γλώσσα για τα άτομα με προβλήματα ακοής ή ειδικές ιστοσελίδες για τα άτομα με μειωμένη όραση).
Τροπολογία 36
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 31 α (νέα)
(31α) Κατά την ερμηνεία της εννοίας των λόγων διάκρισης, τα δικαστήρια θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη διεθνή και ευρωπαϊκά νομοθετήματα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των συστάσεων και της νομολογίας των εποπτικών οργάνων τους, όπως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Τροπολογία 37
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 1
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει πλαίσιο για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού, με στόχο την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης στα κράτη μέλη σε τομείς άλλους από τους τομείς της απασχόλησης και της εργασίας.
1.  Η παρούσα οδηγία θεσπίζει πλαίσιο για την καταπολέμηση των διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένων των πολλαπλών διακρίσεων, λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού, με στόχο την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης στα κράτη μέλη σε τομείς άλλους από τους τομείς της απασχόλησης και της εργασίας.
2.  Συντρέχει πολλαπλή διάκριση όταν η διάκριση βασίζεται:
α) σε οιονδήποτε συνδυασμό θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού, ή
β) σε ένα ή περισσότερους από τους λόγους που σημειώνονται στην παράγραφο 1, καθώς και σε ένα ή περισσότερους από τους εξής λόγους:
i) φύλο (εφόσον η καταγγελία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2004/113/ΕΚ, καθώς και της παρούσας οδηγίας).
ii) φυλετική ή εθνοτική καταγωγή (εφόσον η καταγγελία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2000/43/ΕΚ, καθώς και της παρούσας οδηγίας), ή
iii) ιθαγένεια (εφόσον η καταγγελία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 12 της συνθήκης ΕΚ).
3.  Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, οι πολλαπλές διακρίσεις και οι πολλαπλοί λόγοι διάκρισης ορίζονται βάσει των ανωτέρω.
Τροπολογία 38
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – παράγραφος 2
2.  Για τους σκοπούς της παραγράφου 1:
2.  Για τους σκοπούς της παραγράφου 1:
α) συντρέχει άμεση διάκριση όταν, για έναν από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 1, ένα πρόσωπο υφίσταται μεταχείριση λιγότερο ευνοϊκή από αυτήν την οποία υφίσταται, υπέστη ή θα υφίστατο σε ανάλογη περίπτωση ένα άλλο πρόσωπο·
α) συντρέχει άμεση διάκριση όταν, για έναν ή περισσότερους από τους λόγους που σημειώνονται στο άρθρο 1, ένα πρόσωπο ή πρόσωπα που έχουν σχέση ή εικάζεται ότι έχουν σχέση με τέτοιο πρόσωπο, υφίστανται μεταχείριση λιγότερο ευνοϊκή από αυτήν την οποία υφίσταται, υπέστη ή θα υφίστατο σε ανάλογη περίπτωση άλλο πρόσωπο·
β) συντρέχει έμμεση διάκριση όταν μια φαινομενικά ουδέτερη διάταξη, κριτήριο ή πρακτική θα έθετε άτομα συγκεκριμένης θρησκείας ή πεποιθήσεων, συγκεκριμένης αναπηρίας, συγκεκριμένης ηλικίας ή συγκεκριμένου γενετήσιου προσανατολισμού σε μειονεκτική θέση έναντι άλλων προσώπων, εκτός αν αυτή η διάταξη, κριτήριο ή πρακτική δικαιολογείται αντικειμενικά από θεμιτό σκοπό και τα μέσα για την επίτευξη αυτού του σκοπού είναι πρόσφορα και αναγκαία.
β) συντρέχει έμμεση διάκριση όταν μια φαινομενικά ουδέτερη διάταξη, κριτήριο ή πρακτική θα έθετε άτομα συγκεκριμένης θρησκείας ή πεποιθήσεων, συγκεκριμένης αναπηρίας, συγκεκριμένης ηλικίας ή συγκεκριμένου γενετήσιου προσανατολισμού, ή πρόσωπα που έχουν σχέση ή εικάζεται ότι έχουν σχέση με τέτοια πρόσωπα, σε μειονεκτική θέση έναντι άλλων προσώπων, εκτός αν αυτή η διάταξη, κριτήριο ή πρακτική δικαιολογείται αντικειμενικά από θεμιτό σκοπό και τα μέσα για την επίτευξη αυτού του σκοπού είναι πρόσφορα και αναγκαία.
Τροπολογία 39
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – παράγραφος 3
3.  Η παρενόχληση νοείται ως μια μορφή διακρίσεων κατά την έννοια της παραγράφου 1, εφόσον σημειώνεται ανεπιθύμητη συμπεριφορά που συνδέεται με έναν από τους λόγους του άρθρου 1 με σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός προσώπου και τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή προσβλητικού περιβάλλοντος.
3.   Με την επιφύλαξη της ελευθερίας της έκφρασης, η παρενόχληση νοείται ως μια μορφή διακρίσεων κατά την έννοια της παραγράφου 1, εφόσον σημειώνεται ανεπιθύμητη συμπεριφορά που συνδέεται με έναν από τους λόγους του άρθρου 1 με σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός προσώπου και τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή προσβλητικού περιβάλλοντος. Στο πλαίσιο αυτό, η έννοια της παρενόχλησης μπορεί να ορισθεί σύμφωνα με την εκάστοτε εθνική νομοθεσία και πρακτική των κρατών μελών.
Τροπολογία 40
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – παράγραφος 4
4.  Εντολή για την εισαγωγή διακρίσεων κατά προσώπων για οποιονδήποτε από τους λόγους του άρθρου 1 νοείται ως διάκριση κατά την έννοια της παραγράφου 1.
(4)  Εντολή ή αίτημα, με βάση ιεραρχική σχέση, για την εισαγωγή διακρίσεων κατά προσώπων για οποιονδήποτε από τους λόγους του άρθρου 1 νοείται ως διάκριση κατά την έννοια της παραγράφου 1.
Τροπολογία 41
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – παράγραφος 4 α (νέα)
4a.  Οι διακρίσεις που βασίζονται σε εικασίες όσον αφορά τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, την αναπηρία, την ηλικία ή το γενετήσιο προσανατολισμό ενός προσώπου ή εξαιτίας της σχέσης του με άτομο συγκεκριμένης θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού, θεωρούνται διάκριση κατά την έννοια της παραγράφου 1.
Τροπολογία 42
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – παράγραφος 5
5.  Η άρνηση εύλογων προσαρμογών σε μια ιδιαίτερη περίπτωση, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) της παρούσας οδηγίας όσον αφορά τα άτομα με αναπηρία, θεωρείται διάκριση κατά την έννοια της παραγράφου 1.
5.  Η άρνηση εύλογων προσαρμογών σε μια ιδιαίτερη περίπτωση, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) της παρούσας οδηγίας όσον αφορά τα άτομα με αναπηρία ή τα πρόσωπα που σχετίζονται με άτομο με αναπηρία, όταν η προσαρμογή απαιτείται προκειμένου να μπορούν τα εν λόγω πρόσωπα να προσφέρουν προσωπική βοήθεια σε άτομο με αναπηρία, θεωρείται διάκριση κατά την έννοια της παραγράφου 1.
Τροπολογία 43
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – παράγραφος 6
6.  Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν ότι η διαφορά μεταχείρισης λόγω ηλικίας δεν συνιστά διάκριση, εάν, στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου, δικαιολογείται από θεμιτό σκοπό και εάν τα μέσα για την επίτευξη του σκοπού αυτού είναι πρόσφορα και αναγκαία. Ειδικότερα, η παρούσα οδηγία δεν αποκλείει τον καθορισμό συγκεκριμένης ηλικίας για την πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές, στην εκπαίδευση και σε ορισμένα αγαθά ή υπηρεσίες.
6.  Η παρούσα οδηγία δεν αποκλείει διαφορές μεταχείρισης λόγω ηλικίας, εάν δικαιολογούνται κατά τρόπο αντικειμενικό και εύλογο από θεμιτό σκοπό και εάν τα μέσα για την επίτευξη του σκοπού αυτού είναι πρόσφορα, αναλογικά, αναγκαία και αποτελεσματικά.
Τροπολογίες 87 και 44
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – παράγραφος 7
7.  Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, κατά την παροχή χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν αναλογικές διαφορές μεταχείρισης όταν, για το υπό εξέταση προϊόν, η χρήση της ηλικίας ή της αναπηρίας είναι καθοριστικός παράγοντας για την εκτίμηση του κινδύνου βάσει σημαντικών και αξιόπιστων αναλογιστικών ή στατιστικών στοιχείων.
7.  Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, κατά την παροχή χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, αναλογικές διαφορές μεταχείρισης όταν, για το υπό εξέταση προϊόν, η χρήση της ηλικίας ή της αναπηρίας είναι αποφασιστικός παράγοντας για την εκτίμηση του κινδύνου βάσει σημαντικών αναλογιστικών αρχών, αξιόπιστων στατιστικών στοιχείων ή ιατρικών γνώσεων, δεν θεωρούνται διάκριση για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να είναι ακριβή, πρόσφατα και συναφή και να διατίθενται κατόπιν αιτήματος με ευπρόσιτο τρόπο. Οι αναλογιστικοί παράγοντες και οι παράγοντες κινδύνου πρέπει να αντικατοπτρίζουν τις θετικές εξελίξεις του προσδόκιμου επιβίωσης και της ενεργού γήρανσης καθώς και της αυξημένης κινητικότητας και προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία. Ο πάροχος της υπηρεσίας πρέπει να μπορεί να αποδείξει με αντικειμενικό τρόπο σημαντικά υψηλότερους κινδύνους και να διασφαλίσει ότι η διαφορά μεταχείρισης είναι αντικειμενικά και εύλογα δικαιολογημένη από θεμιτό στόχο και ότι τα μέσα για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι αναλογικά, αναγκαία και αποτελεσματικά.
Τροπολογία 45
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – παράγραφος 8
8.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των γενικών μέτρων που ορίζονται στο εθνικό δίκαιο τα οποία, σε μια δημοκρατική κοινωνία, είναι αναγκαία για τη δημόσια ασφάλεια, τη διατήρηση της δημόσιας τάξης και την πρόληψη ποινικών αδικημάτων, την προστασία της υγείας και την προάσπιση των δικαιωμάτων και ελευθεριών άλλων.
8.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των γενικών μέτρων που ορίζονται στο εθνικό δίκαιο τα οποία, σε μια δημοκρατική κοινωνία, είναι αναλογικά και αναγκαία για τη δημόσια ασφάλεια, τη διατήρηση της δημόσιας τάξης και την πρόληψη ποινικών αδικημάτων, την προστασία της υγείας και την προάσπιση των δικαιωμάτων και ελευθεριών άλλων.
Τροπολογία 46
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – παράγραφος 8 α (νέα)
8a.  Η παρούσα οδηγία αναγνωρίζει ότι το δικαίωμα στην ιδιωτική σφαίρα αποτελεί όπλο στον αγώνα κατά των διακρίσεων στις οποίες αναφέρεται το παρόν άρθρο.
Τροπολογία 47
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 3 – παράγραφος 1 – πρώτο εδάφιο − στοιχείο δ
δ) την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες διαθέσιμων στο κοινό, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης, και την παροχή αυτών.
δ) την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες διαθέσιμων στο κοινό, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης και των μεταφορών, και την παροχή αυτών.
Τροπολογία 48
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 3 – παράγραφος 1 – πρώτο εδάφιο − στοιχείο δα) (νέο)
δα) την ένταξη και τη συμμετοχή σε οργανώσεις καθώς και την πρόσβαση στις υπηρεσίες που αυτές προσφέρουν.
Τροπολογία 49
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 3 – παράγραφος 1 – δεύτερο εδάφιο
Το στοιχείο δ) εφαρμόζεται σε πρόσωπα μόνο στο βαθμό που επιτελούν την επαγγελματική ή εμπορική δραστηριότητά τους.
Το στοιχείο δ) δεν αφορά τις συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών για τους οποίους οι συναλλαγές δεν συνιστούν επαγγελματική ή εμπορική δραστηριότητα.
Τροπολογία 50
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 3 – παράγραφος 2
2.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της εθνικής νομοθεσίας περί οικογενειακής καταστάσεως και δικαιωμάτων αναπαραγωγής.
2.  Η παρούσα οδηγία δεν μεταβάλλει την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της.
Τροπολογίες 89 και 51
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 3 – παράγραφος 3
3.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά το περιεχόμενο της διδασκαλίας, των δραστηριοτήτων και την οργάνωση των εκπαιδευτικών συστημάτων τους, συμπεριλαμβανομένης της παροχής ειδικής αγωγής. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν διαφορές μεταχείρισης όσον αφορά την πρόσβαση σε εκπαιδευτικά ιδρύματα βάσει θρησκείας ή πεποιθήσεων.
3.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά το περιεχόμενο της διδασκαλίας, των δραστηριοτήτων και την οργάνωση των εθνικών εκπαιδευτικών συστημάτων τους, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στην εκπαίδευση χωρίς διακρίσεις και με ίσες ευκαιρίες. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά τον προσδιορισμό του κατάλληλου είδους εκπαίδευσης ή κατάρτισης, γίνονται σεβαστές οι απόψεις του ατόμου με αναπηρία. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν διαφορές όσον αφορά την πρόσβαση σε εκπαιδευτικά ιδρύματα βάσει θρησκείας ή πεποιθήσεων, όταν αυτό γίνεται για να διατηρούνται ο ειδικός χαρακτήρας και η δεοντολογία των ιδρυμάτων αυτών καθώς και η ποικιλία των εκπαιδευτικών συστημάτων, υπό την προϋπόθεση ότι τούτο δεν συνιστά παραβίαση του δικαιώματος στην εκπαίδευση και δεν δικαιολογεί διακρίσεις για οιοδήποτε άλλο λόγο. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τούτο δεν οδηγεί σε άρνηση του δικαιώματος στην εκπαίδευση.
Τροπολογίες 95 και 52
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 3 – παράγραφος 4
4.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της εθνικής νομοθεσίας με την οποία εξασφαλίζεται ο λαϊκός χαρακτήρας του κράτους, των κρατικών οργανισμών ή φορέων ή της εκπαίδευσης, ή η οποία αφορά το καθεστώς και τις δραστηριότητες των εκκλησιών και άλλων οργανισμών που λειτουργούν βάσει θρησκείας ή πεποιθήσεων. Επίσης εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της εθνικής νομοθεσίας που προωθεί την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.
4.  Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στην εθνική νομοθεσία με την οποία εξασφαλίζεται ο λαϊκός χαρακτήρας του κράτους, των κρατικών οργανισμών ή φορέων ή της εκπαίδευσης, ή η οποία αφορά το καθεστώς, τις δραστηριότητες και το νομικό πλαίσιο των εκκλησιών και άλλων οργανισμών που λειτουργούν βάσει θρησκείας ή πεποιθήσεων, όταν τούτο δεν εμπίπτει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της ΕΕ. Όταν οι δραστηριότητες των εκκλησιών ή άλλων οργανισμών που λειτουργούν βάσει θρησκείας και πεποιθήσεων εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της ΕΕ, υπόκεινται στις κοινοτικές διατάξεις για την απαγόρευση των διακρίσεων.Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται επίσης με την επιφύλαξη της εθνικής νομοθεσίας που διασφαλίζει την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Τροπολογία 53
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 3 – παράγραφος 5
5.  Η παρούσα οδηγία δεν καλύπτει τις διαφορές μεταχείρισης λόγω υπηκοότητας και δεν θίγει τις διατάξεις και τις προϋποθέσεις που αφορούν την εισδοχή και την παραμονή υπηκόων τρίτων χωρών και απατρίδων στην επικράτεια των κρατών μελών, ούτε τη μεταχείριση που απορρέει από τη νομική κατάσταση των εν λόγω υπηκόων τρίτων χωρών ή απατρίδων.
5.  Η παρούσα οδηγία δεν διέπει τις διαφορές μεταχείρισης λόγω ιθαγένειας και δεν θίγει τις διατάξεις και τις προϋποθέσεις που αφορούν την εισδοχή και την παραμονή υπηκόων τρίτων χωρών και απατρίδων στην επικράτεια των κρατών μελών, ούτε τη μεταχείριση που απορρέει από τη νομική κατάσταση των εν λόγω υπηκόων τρίτων χωρών ή απατρίδων. Οι διακρίσεις λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού που παρουσιάζονται ως διαφορά μεταχείρισης λόγω ιθαγένειας θα αντιμετωπίζονται ως διάκριση κατά την έννοια του άρθρου 1.
Τροπολογία 91
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 3 – παράγραφος 5 α (νέα)
5α. Ο τομέας της διαφήμισης και των μέσων μαζικής ενημέρωσης εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας
Τροπολογία 55
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 4 - παράγραφος 1 - εισαγωγικό μέρος
1.  Για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με την αρχή της ίσης μεταχείρισης όσον αφορά τα άτομα με αναπηρία:
1.  Για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με την αρχή της ίσης μεταχείρισης όσον αφορά τα άτομα με αναπηρία, της "αναπηρίας" νοουμένης κατά την έννοια της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και των ατόμων με χρόνιες παθήσεις:
Τροπολογία 97
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 4 - παράγραφος 1 - στοιχείο α
α) Τα μέτρα που είναι αναγκαία για να μπορέσουν τα άτομα με αναπηρία να έχουν αποτελεσματική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στην κοινωνική προστασία, τα κοινωνικά πλεονεκτήματα, την υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση, καθώς και την παροχή αγαθών και υπηρεσιών διαθέσιμων στο κοινό, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης και των μεταφορών, πρέπει να προβλέπονται εκ των προτέρων, όπως με κατάλληλες τροποποιήσεις ή προσαρμογές. Αυτά τα μέτρα δεν πρέπει να συνεπάγονται δυσανάλογη επιβάρυνση ούτε να απαιτούν θεμελιώδη μεταβολή της εν λόγω κοινωνικής προστασίας, κοινωνικών πλεονεκτημάτων, υγειονομικής περίθαλψης, εκπαίδευσης ή αγαθών και υπηρεσιών ή να απαιτούν την πρόβλεψη εναλλακτικών λύσεων.
α) Τα μέτρα που είναι αναγκαία για να μπορέσουν τα άτομα με αναπηρία να έχουν αποτελεσματική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στην κοινωνική προστασία, τα κοινωνικά πλεονεκτήματα, την υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση, καθώς και την παροχή αγαθών και υπηρεσιών διαθέσιμων στο κοινό, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης, των τηλεπικοινωνιών και των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, της πληροφορίας συμπεριλαμβανομένης της παρεχόμενης με ευπρόσιτες μορφές, των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, του πολιτισμού και της διασκέδασης, των κτηρίων που είναι ανοιχτά στο κοινό, των μεταφορικών μέσων και των λοιπών δημοσίων χώρων και εγκαταστάσεων, πρέπει να προβλέπονται εκ των προτέρων, όπως με κατάλληλες τροποποιήσεις ή προσαρμογές. Όποτε υπάρχει αδυναμία αποτελεσματικής πρόσβασης χωρίς διακρίσεις λόγω πρακτικής, πολιτικής ή διαδικασίας, λαμβάνονται μέτρα ούτως ώστε αυτό να μη συμβαίνει πλέον.
Τροπολογία 57
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 4 – παράγραφος 1 – στοιχείο β
β) Προβλέπεται η υποχρέωση να εξασφαλίζεται αποτελεσματική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση και να πραγματοποιούνται, εάν κριθούν σκόπιμες σε ιδιαίτερες περιπτώσεις, εύλογες προσαρμογές, εκτός αν η υποχρέωση αυτή θα συνεπαγόταν δυσανάλογη επιβάρυνση.
β) Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, η αποτελεσματική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση συνεπάγεται την εξακρίβωση και εξάλειψη των φραγμών και εμποδίων και την πρόληψη της δημιουργίας νέων φραγμών και εμποδίων που κωλύουν την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία σε αγαθά, υπηρεσίες και εγκαταστάσεις διαθέσιμες στους πολίτες γενικώς, ανεξαρτήτως της φύσεως των εμποδίων, φραγμών ή αναπηριών. Τηρουμένων των διατάξεων της παρούσας οδηγίας και ανεξαρτήτως των επιλεγέντων μέτρων για την άρση των εμποδίων και φραγμών, η αποτελεσματική χωρίς διακρίσεις πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία παρέχεται με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις όπως και για τα άτομα χωρίς αναπηρία, εφόσον είναι δυνατόν, και διευκολύνεται η χρήση βοηθητικών συσκευών από τα άτομα με αναπηρία, συμπεριλαμβανομένων των βοηθητικών μέσων για την κινητικότητα και την πρόσβαση, όπως αναγνωρισμένοι σκύλοι οδηγοί και άλλοι σκύλοι συνοδείας, όπου αυτό είναι απαραίτητο. Εφόσον, παρά τις προσπάθειες, δεν είναι δυνατή η εύλογη προσαρμογή ώστε να διασφαλίζεται αποτελεσματική άνευ διακρίσεων πρόσβαση η οποία παρέχεται υπό τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις και σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, παρέχεται εξυπηρετική εναλλακτική λύση. Για τους σκοπούς της παρούσας διάταξης, "εύλογη προσαρμογή" σημαίνει τα εναλλακτικά μέτρα που απαιτούνται σε συγκεκριμένη περίπτωση ώστε να μπορούν τα άτομα με αναπηρία να έχουν πρόσβαση σε δικαιώματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας όπως ορίζει το άρθρο 3, παράγραφος 1, και/ή να τα απολαύουν ή να τα ασκούν επί ίσοις όροις με τους άλλους.
Τροπολογία 98
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 4 – παράγραφος 2
2.  Για να αξιολογηθεί κατά πόσον τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση με την παράγραφο 1 θα συνιστούσαν δυσανάλογη επιβάρυνση, λαμβάνονται ιδίως υπόψη το μέγεθος και οι πόροι του οργανισμού, η φύση του, το εκτιμώμενο κόστος, ο κύκλος ζωής των αγαθών και των υπηρεσιών, καθώς και τα πιθανά οφέλη της αυξημένης πρόσβασης για τα άτομα με αναπηρία. Η επιβάρυνση δεν είναι δυσανάλογη όταν αντισταθμίζεται επαρκώς με μέτρα που εφαρμόζονται ήδη στο πλαίσιο της πολιτικής ίσης μεταχείρισης που ασκεί το οικείο κράτος μέλος.
2.   Τα μέτρα προς επίτευξη αποτελεσματικής άνευ διακρίσεων πρόσβασης δεν πρέπει να συνεπάγονται δυσανάλογη επιβάρυνση ή να απαιτούν θεμελιώδη μεταβολή. Για να εκτιμηθεί κατά πόσον το εν λόγω μέτρο θα προκαλούσε δυσανάλογη επιβάρυνση, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά πόσον το εν λόγω μέτρο είναι ανεφάρμοστο ή ανασφαλές και δεν θα μπορούσε να καταστεί εφαρμόσιμο και ασφαλές με λογική αλλαγή των κανόνων, πολιτικών ή πρακτικών ή με την άρση αρχιτεκτονικών, επικοινωνιακών ή μεταφορικών εμποδίων ή την παροχή βοηθητικών μέσων ή υπηρεσιών. Μία αλλαγή είναι ουσιώδης όταν μεταβάλλει τα αγαθά και υπηρεσίες ή τη φύση του εμπορίου, του επαγγέλματος ή της επιχείρησης σε τέτοιο βαθμό ώστε ο πάροχος των αγαθών ή υπηρεσιών να παρέχει στην πράξη εντελώς διαφορετικό είδος αγαθών ή υπηρεσιών. Οι εύλογες προσαρμογές δεν απαιτούν απαραιτήτως σημαντικές δομικές μετατροπές σε κτήρια των οποίων η δομή προστατεύεται ρητά βάσει της εθνικής νομοθεσίας λόγω της ιστορικής, πολιτιστικής ή αρχιτεκτονικής τους αξίας. Η επιβάρυνση δεν κρίνεται δυσανάλογη όταν αντισταθμίζεται επαρκώς με μέτρα που εφαρμόζονται στο οικείο κράτος μέλος. Η αρχή των εύλογων προσαρμογών και της δυσανάλογης επιβάρυνσης πρέπει να ερμηνεύεται βάσει της οδηγίας 2000/78/ΕΚ και της σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
Τροπολογία 60
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 4 – παράγραφος 3
3.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου ή των εθνικών διατάξεων που διέπουν την προσβασιμότητα ιδιαίτερων αγαθών ή υπηρεσιών.
3.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου ή των εθνικών διατάξεων που διέπουν την προσβασιμότητα ιδιαίτερων αγαθών ή υπηρεσιών. Πάντως τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη λαμβάνουν, ει δυνατόν, μέτρα για να ενθαρρύνουν τους παρόχους αγαθών και υπηρεσιών, ιδίως βιομηχανικών αγαθών, να σχεδιάζουν ευπρόσιτες λύσεις, λόγου χάρη μέσω της πρακτικής σύναψης δημοσίων συμβάσεων. Ευπρόσιτα προϊόντα και υπηρεσίες είναι όσα είναι έτσι σχεδιασμένα, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιούνται από όλους τους χρήστες.
Τροπολογία 61
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 5
Για να εξασφαλιστεί πλήρης ισότητα στην πράξη, η αρχή της ίσης μεταχείρισης δεν εμποδίζει κανένα κράτος μέλος από το να διατηρεί ή να εκδίδει ειδικά μέτρα για να αποτρέπει ή να αντισταθμίζει τα μειονεκτήματα που συνδέονται με θρησκεία ή πεποιθήσεις, αναπηρία, ηλικία ή γενετήσιο προσανατολισμό.
Για να εξασφαλιστεί πλήρης ισότητα στην πράξη, η αρχή της ίσης μεταχείρισης δεν εμποδίζει κανένα κράτος μέλος από το να διατηρεί ή να εκδίδει ειδικά μέτρα ή να επιτρέπει τη λήψη των μέτρων αυτών από το δημόσιο, τον ιδιωτικό ή τον εθελοντικό τομέα για να αποτρέπει ή να αντισταθμίζει τα μειονεκτήματα που συνδέονται με θρησκεία ή πεποιθήσεις, αναπηρία, ηλικία ή γενετήσιο προσανατολισμό.
Τροπολογία 62
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 7 – παράγραφος 1
1.  Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι έχει υποστεί βλάβη από τη μη τήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, ακόμη και εάν η σχέση στο πλαίσιο της οποίας εικάζεται ότι σημειώθηκε η διάκριση έχει λήξει, έχει πρόσβαση σε δικαστικές και/ή διοικητικές διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων, όπου κρίνεται ενδεδειγμένο, διαδικασιών συνδιαλλαγής, για την πραγμάτωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την παρούσα οδηγία.
1.  Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι έχει υποστεί βλάβη από τη μη τήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, ακόμη και εάν η σχέση στο πλαίσιο της οποίας εικάζεται ότι σημειώθηκε η διάκριση έχει λήξει, έχει πραγματική πρόσβαση σε δικαστικές και/ή διοικητικές διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων, όπου κρίνεται ενδεδειγμένο, διαδικασιών συνδιαλλαγής, για την πραγμάτωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την παρούσα οδηγία.
Τροπολογία 64
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 7 – παράγραφος 3 α (νέα)
3a.  Τα κράτη μέλη θεσπίζουν στο εθνικό νομικό τους σύστημα όσα μέτρα απαιτούνται προκειμένου να διασφαλιστεί η πραγματική και αποτελεσματική αποζημίωση ή επανόρθωση, όπως ορίζουν τα κράτη μέλη, των απωλειών και ζημιών που υφίσταται πρόσωπο ως συνέπεια διακρίσεων κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, κατά τρόπο αποτρεπτικό και αναλογικό προς τη ζημία.
Τροπολογία 65
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 2
2.  Η παράγραφος 1 δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν κανόνες περί αποδείξεως ευνοϊκότερους για τον ενάγοντα.
2.  Η παράγραφος 1 δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν κανόνες ευνοϊκότερους για τον ενάγοντα.
Τροπολογία 66
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 9 α (νέο)
Άρθρο 9α
Προώθηση της ισότητας
Τα κράτη μέλη προωθούν ενεργά την ισότητα μεταξύ των προσώπων ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετησίου προσανατολισμού στο πλαίσιο της κατάρτισης και της εφαρμογής νόμων, κανονισμών, διοικητικών διατάξεων, πολιτικών και δραστηριοτήτων στους τομείς που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
Τροπολογία 86
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 10
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, καθώς και οι ήδη ισχύουσες σχετικές διατάξεις, γνωστοποιούνται στους ενδιαφερομένους με κάθε πρόσφορο μέσο σε όλη την επικράτειά τους.
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, καθώς και οι ήδη ισχύουσες σχετικές διατάξεις, γνωστοποιούνται στους ενδιαφερομένους με κάθε πρόσφορο μέσο, συμπεριλαμβανομένου του διαδικτύου, σε όλη την επικράτειά τους.
Προκειμένου να προαγάγουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης, τα κράτη μέλη οργανώνουν εκστρατείες και εκπαιδευτικές δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης.
Τροπολογία 68
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 11
Για να προωθηθεί η αρχή της ίσης μεταχείρισης, τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν το διάλογο με τους σχετικούς ενδιαφερομένους, και ιδίως με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, που έχουν, σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο και τις εθνικές τους πρακτικές, έννομο συμφέρον να συμβάλουν στην καταπολέμηση των διακρίσεων που γίνονται για τους λόγους και στους τομείς που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία.
Για να προωθηθεί η αρχή της ίσης μεταχείρισης, τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν το διάλογο με τους σχετικούς ενδιαφερομένους, και ιδίως με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, και η διαβούλευση αυτή περιλαμβάνει επίσης και παρακολούθηση της εφαρμογής της οδηγίας.
Τροπολογία 69
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος 1
1.  Τα κράτη μέλη ορίζουν φορέα ή φορείς για την προώθηση της ίσης μεταχείρισης όλων των προσώπων ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού. Οι εν λόγω φορείς μπορεί να αποτελούν τμήμα υπηρεσιών επιφορτισμένων σε εθνικό επίπεδο με την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή των ατομικών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων που θεσπίζονται με άλλες κοινοτικές πράξεις, όπως με τις οδηγίες 2000/43/ΕΚ και 2004/113/ΕΚ.
1.  Τα κράτη μέλη ορίζουν ανεξάρτητο, λειτουργικό, και επαρκώς χρηματοδοτούμενο φορέα ή φορείς για την προώθηση της ίσης μεταχείρισης όλων των προσώπων ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να έχουν ο φορέας ή οι φορείς αρμοδιότητα στους τομείς που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία καθώς και στους τομείς της εργασίας και της απασχόλησης βάσει της οδηγίας 2000/78/ΕΚ. Οι εν λόγω φορείς μπορεί να αποτελούν τμήμα υπηρεσιών επιφορτισμένων σε εθνικό επίπεδο με την προάσπιση των δικαιωμάτων που θεσπίζονται με άλλες κοινοτικές πράξεις, όπως με τις οδηγίες 2000/43/ΕΚ, 2000/78/ΕΚ και 2004/113/ΕΚ.
Τροπολογία 70
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος 2 – περίπτωση -1 (νέα)
- διευκόλυνση των διοικητικών ή νομικών διαδικασιών σχετικά με τις διακρίσεις, εφόσον το θύμα είναι κάτοικος κράτους μέλους διαφορετικού από του εναγόμενου, μέσω επαφής με την/τις αντίστοιχη/ες οργάνωση/εις στο κράτος μέλος του εναγόμενου·
Τροπολογία 71
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος 2 – περίπτωση -1 α (νέα)
- εξασφάλιση στον ενάγοντα δυνατότητας του ευεργετήματος πενίας, σύμφωνα με την οδηγία του Συμβουλίου 2003/8/EΚ της 27ης Ιανουαρίου 2003 για βελτίωση της πρόσβασης στη δικαιοσύνη επί διασυνοριακών διαφορών μέσω της θέσπισης στοιχειωδών κοινών κανόνων σχετικά με το ευεργέτημα πενίας στις διαφορές αυτές1, κατά περίπτωση·
____________
1.ΕΕ L 26, 31.1.2003, σ. 41.
Τροπολογία 72
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος 2 – 2η περίπτωση
- διενέργεια ανεξάρτητων ερευνών σχετικά με διακρίσεις,
- παρακολούθηση και διενέργεια ανεξάρτητων ερευνών σχετικά με διακρίσεις, μεταξύ άλλων και σε σχέση με την εφαρμογή της νομοθεσίας κατά των διακρίσεων,
Τροπολογία 73
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος – περίπτωση 3 α (νέα)
- συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών με την Υπηρεσία Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και άλλους αντίστοιχους φορείς της ΕΕ.
Τροπολογία 74
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος 2 α (νέα)
2α. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν στους εν λόγω φορείς επαρκείς πόρους ώστε να μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους με αποτελεσματικό και ευπρόσιτο τρόπο.
Τροπολογία 75
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 13 – στοιχείο α
α) καταργείται κάθε νομοθετική, κανονιστική και διοικητική διάταξη που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης·
α) καταργείται πάραυτα κάθε νομοθετική, κανονιστική και διοικητική διάταξη που αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης
Τροπολογία 76
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες για τις επιβλητέες κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ" εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα επιβολής τους. Οι κυρώσεις μπορούν να περιλαμβάνουν την καταβολή αποζημίωσης, η οποία δεν δύναται να περιορίζεται από τον καθορισμό προηγούμενου ανώτατου ορίου, και πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες για τις επιβλητέες κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ" εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα επιβολής τους. Οι κυρώσεις μπορούν να περιλαμβάνουν την καταβολή αποζημίωσης, η οποία δεν δύναται να περιορίζεται από τον καθορισμό προηγούμενου ανώτατου ορίου, και πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές και να έχουν ως αποτέλεσμα την παύση της διακριτικής μεταχείρισης και την άρση των συνεπειών της.
Τροπολογία 59 και 77
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 15 – παράγραφος 2
2.  Για να ληφθούν υπόψη ιδιαίτερες συνθήκες, τα κράτη μέλη μπορούν, αν κριθεί αναγκαίο, να ορίσουν ότι η υποχρέωση παροχής αποτελεσματικής πρόσβασης όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 πρέπει να εκπληρωθεί [το αργότερο] έως τις … [τέσσερα έτη μετά την έκδοση].
2.  Για λόγους συμμόρφωσης με την υποχρέωση να παρέχεται αποτελεσματική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στις υπάρχουσες υποδομές, πολιτικές ή διαδικασίες κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α), είναι δυνατόν να παραχωρηθεί στα κράτη μέλη, εάν παραστεί ανάγκη, πρόσθετο χρονικό διάστημα 10 ετών [από την προθεσμία μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο] προκειμένου να συμμορφοθούν με την παρούσα υποχρέωση.
Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν την εν λόγω επιπλέον περίοδοενημερώνουν την Επιτροπή το αργότερο έως την ημερομηνία που ορίζεται στην παράγραφο 1, αναφέροντας τους σχετικούς λόγους.
Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν το εν λόγω επιπλέον χρονικό διάστημαυποβάλουν στην Επιτροπή σχέδιο σταδιακής συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α), το οποίο περιλαμβάνει στόχους, μέσα και χρονοδιάγραμμα. Κάθε κράτος μέλος που επιλέγει να χρησιμοποιήσει το πρόσθετη χρονικό διάστημα θα πρέπει να υποβάλλει ανά εξάμηνο στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με τα μέτρα που ελήφθησαν για την παροχή αποτελεσματικής και χωρίς διακρίσεις πρόσβασης, καθώς και όσον αφορά την επιτελεσθείσα πρόοδο σε σχέση με την εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α). Η Επιτροπή υποβάλλει ανά εξάμηνο έκθεση προς το Συμβούλιο.
Τροπολογία 78
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 16 – παράγραφος 1
1.  Τα κράτη μέλη και οι εθνικοί φορείς ισότητας ανακοινώνουν στην Επιτροπή, το αργότερο έως …. και εν συνεχεία ανά πενταετία, όλες τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες ώστε η Επιτροπή να συντάξει έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.
1.  Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή, το αργότερο έως …. και εν συνεχεία ανά πενταετία, όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται ώστε η Επιτροπή να συντάξει έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.
Τροπολογία 79
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 16 – παράγραφος 1 α (νέα)
1α. Το αργότερο ... έτη από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας, θεσπίζεται γενικό κοινοτικό νομικό πλαίσιο κατά των διακρίσεων, με τη μορφή ενιαίας οδηγίας η οποία ενοποιεί και αντικαθιστά όλες τις ισχύουσες οδηγίες που έχουν ως βάση το άρθρο 13 της συνθήκης ΕΚ, συμπεριλαμβανόμενης της παρούσας οδηγίας. Η νέα αυτή οδηγία θα παρέχει ισότιμο επίπεδο προστασίας για κάθε ένα από τους λόγους στους οποίους βασίζονται οι διακρίσεις.
Τροπολογία 80
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 16 – παράγραφος 2
2.  Η έκθεση της Επιτροπής λαμβάνει, κατά περίπτωση, υπόψη την άποψη των κοινωνικών εταίρων και των οικείων μη κυβερνητικών οργανώσεων, καθώς και του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου στις πολιτικές, η εν λόγω έκθεση, μεταξύ άλλων, εκτιμά τον αντίκτυπο των μέτρων που λαμβάνονται για τις γυναίκες και τους άνδρες. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, προτάσεις για την επανεξέταση και την επικαιροποίηση της παρούσας οδηγίας.
2.  Η έκθεση της Επιτροπής λαμβάνει, κατά περίπτωση, υπόψη την άποψη των κοινωνικών εταίρων και των οικείων μη κυβερνητικών οργανώσεων, καθώς και του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Η έκθεση περιλαμβάνει επισκόπηση των ισχυουσών πρακτικών των κρατών μελών σε σχέση με το άρθρο 2, παράγραφος 7, όσον αφορά τη χρήση της ηλικίας ή της αναπηρίας ως παράγοντα κατά τον υπολογισμό ασφαλίστρων και παροχών. Σύμφωνα με την αρχή της ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου στις πολιτικές, η εν λόγω έκθεση, μεταξύ άλλων, εκτιμά τον αντίκτυπο των μέτρων που λαμβάνονται για τις γυναίκες και τους άνδρες. Η παρούσα έκθεση περιλαμβάνει επίσης πληροφορίες για πολλαπλές διακρίσεις, καθώς διέπει όχι μόνον διακρίσεις λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, γενετήσιου προσανατολισμού, ηλικίας και αναπηρίας, αλλά και διακρίσεις λόγω φύλου, φυλής και εθνοτικής καταγωγής. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, προτάσεις για την επανεξέταση και την προσαρμογή στα πρόσφατα δεδομένα της παρούσας οδηγίας.
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου