Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ειδικότερα τα άρθρα 174 έως 178,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής(1),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση 2006/702/ΕΚ του Συμβουλίου της 6ης Οκτωβρίου 2006 σχετικά με τις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας για τη συνοχή(2),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 24ης Μαρτίου 2009 σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού για τα διαρθρωτικά ταμεία 2007-2013: τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων σχετικά με τις στρατηγικές συνοχής και τα επιχειρησιακά προγράμματα(3),

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 16ης Αυγούστου 2007, με τίτλο «Ανταγωνιστικές ευρωπαϊκές περιφέρειες μέσω της έρευνας και της καινοτομίας - Συμβολή στη μεγέθυνση και την απασχόληση» (COM(2007)0474),

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, της 14ης Νοεμβρίου 2007, με τίτλο «Οι περιφέρειες αναπτύσσουν καινοτομία μέσω της πολιτικής συνοχής» (SEC(2007)1547),

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Συνεργασία για την οικονομική μεγέθυνση και την απασχόληση - Νέο ξεκίνημα για τη στρατηγική της Λισαβόνας» (COM(2005)0024),

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής με τίτλο «Έγγραφο αξιολόγησης της στρατηγικής της Λισαβόνας» (SEC(2010)0114),

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2007, με τίτλο «Τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες υλοποιούν τη στρατηγική της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση μέσω της πολιτικής συνοχής της ΕΕ, 2007-2013» (COM(2007)0798),

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 14ης Μαΐου 2008, για τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων σχετικά με τις στρατηγικές και τα προγράμματα της πολιτικής της συνοχής για την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 (COM(2008)0301),

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με την 20ή ετήσια έκθεση για την υλοποίηση των διαρθρωτικών ταμείων (2008) (COM(2009)0617),

–  έχοντας υπόψη τις εκ των υστέρων αξιολογήσεις της περιόδου προγραμματισμού 2000-2006,

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής, της 24ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη διαβούλευση για τη μελλοντική στρατηγική ΕΕ 2020 (COM(2009)0647),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του άτυπου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 11ης Φεβρουαρίου 2010,

–  έχοντας υπόψη τη δημόσια διαβούλευση που δρομολόγησε η Επιτροπή σχετικά με τη στρατηγική ΕΕ 2020 και τα αποτελέσματά της (SEC(2010)0116),

–  έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής, της 3ης Μαρτίου 2010, με τίτλο «Ευρώπη 2020 - Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη» (COM(2010)2020),

–  έχοντας υπόψη τη στρατηγική έκθεση της Επιτροπής, της 31ης Μαρτίου 2010 για την προώθηση του διαλόγου σχετικά με τη συνοχή,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 48 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης (A7-0129/2010),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, δεδομένου του απώτερου σκοπού της πολιτικής συνοχής ο οποίος συνίσταται στη μείωση της απόκλισης μεταξύ των επιπέδων ανάπτυξης των διαφόρων περιφερειών και του ποσοστού καθυστέρησης που παρουσιάζουν οι πλέον μειονεκτούσες περιφέρειες και νήσοι (συμπεριλαμβανομένων των αγροτικών περιοχών), από το 2007, οι κανονισμοί που διέπουν τα διαρθρωτικά ταμεία περιλαμβάνουν την υποχρεωτική δέσμευση κονδυλίων για τους στόχους της Λισαβόνας στην ΕΕ των 15, και ότι παρεμφερής μηχανισμός προαιρετικής δέσμευσης κονδυλίων έχει εφαρμοστεί οικειοθελώς από την ΕΕ των 12, εστιάζοντας τους πόρους της πολιτικής συνοχής στην ελκυστικότητα των κρατών μελών και περιφερειών, την ανάπτυξη και τις θέσεις απασχόλησης,

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι –ιδίως στο πλαίσιο της τρέχουσας ύφεσης– η πολιτική συνοχής είναι ένα από τα κύρια μέσα προώθησης της μεγέθυνσης, της ανταγωνιστικότητας και των θέσεων απασχόλησης στην ΕΕ λόγω, μεταξύ άλλων, του σταθερού ύψους της χρηματοδότησης που διατίθεται για μακροπρόθεσμα αναπτυξιακά προγράμματα και πολιτικές, του αποκεντρωμένου συστήματος διαχείρισης που εφαρμόζεται και της συμπερίληψης στους θεμελιώδεις στόχους της των προτεραιοτήτων της Κοινότητας για την αειφόρο ανάπτυξη,

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα δύο τρίτα των επενδύσεων του δημοσίου τομέα σε ολόκληρη την ΕΕ πραγματοποιούνται σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, οι περιφερειακές και τοπικές αρχές συχνά συγκεντρώνουν σημαντικές πολιτικές αρμοδιότητες και αποτελούν καίριους παράγοντες για την υλοποίηση τόσο της τρέχουσας στρατηγικής της Λισαβόνας όσο και της μελλοντικής στρατηγικής ΕΕ 2020,

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η πολιτική για τη συνοχή και η στρατηγική ΕΕ 2020 θα πρέπει να συγχωνευτούν, δεδομένου ότι η πολιτική για τη συνοχή παγιώνεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας, προκειμένου να προωθηθούν η ανάπτυξη, η ανταγωνιστικότητα και η απασχόληση, που αποτελούν κύριους στόχους της στρατηγικής,

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η προταθείσα στρατηγική ΕΕ 2020, όπως και η στρατηγική της Λισαβόνας, δεν αποτυπώνουν επαρκώς τα διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης των περιφερειών και των κρατών μελών και, ως εκ τούτου, δεν δίνουν αρκετή έμφαση στην οικονομική συνοχή της διευρυμένης ΕΕ,

Πολιτική συνοχής και Στρατηγική της Λισαβόνας

1.  παρατηρεί, σε σχέση με την κατανομή των κονδυλίων για τα προγράμματα των ετών 2007-2013, ότι έχουν δεσμευτεί, για το σύνολο της επταετούς περιόδου, περίπου 228 δισ. ευρώ για προτεραιότητες της Λισαβόνας· υπογραμμίζει ότι η συνολική χρηματοδότηση, και για την ΕΕ των 12, υπερέβη τα προτεινόμενα ποσοστά·

2.  σημειώνει ότι τα κονδύλια ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών καθώς και μεταξύ των επιμέρους στόχων· τονίζει ότι δεν υπάρχει ενιαία πολιτική που να μπορεί να καλύψει τις ανάγκες όλων των περιοχών και ότι κάθε τέτοια προσπάθεια θα είχε ως αποτέλεσμα την έλλειψη αφομοίωσης οποιασδήποτε στρατηγικής μεγέθυνσης και θα οδηγούσε στην κακή εφαρμογή της·

3.  υπενθυμίζει ότι ήδη από την περίοδο 2000-2006, παρά την απουσία μηχανισμού εξειδίκευσης, η σύνδεση μεταξύ των προγραμμάτων της πολιτικής συνοχής και της στρατηγικής της Λισαβόνας ήταν έντονη, καθώς επενδύθηκαν 10,2 δισ. ευρώ στην έρευνα και την καινοτομία·

4.  είναι της άποψης ότι η αρχική στρατηγική της Λισαβόνας, η οποία βασιζόταν αποκλειστικά στην ανοιχτή μέθοδο συντονισμού, δεν ήταν διαρθρωτικά επαρκής για την επίτευξη των δεδηλωμένων στόχων της, και ότι πραγματικά αποτελέσματα επιτεύχθηκαν μόνο όταν συνδέθηκε με την πολιτική συνοχής· επισημαίνει ότι αυτό το σφάλμα θα πρέπει να αποφευχθεί στην προταθείσα στρατηγική ΕΕ 2020·

5.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, λόγω της καθυστερημένης έναρξης των προγραμμάτων και της συνακόλουθης έλλειψης στοιχείων σχετικά με τις δαπάνες, η αντιστοιχία μεταξύ της κατανομής των κονδυλίων στα επιμέρους προγράμματα και των πραγματικών δαπανών δεν μπορεί να επαληθευτεί στο τρέχον στάδιο, ούτε είναι δυνατή η αξιολόγηση της αρτιότητας των επενδύσεων στο πλαίσιο της Λισαβόνας, ιδίως όσον αφορά τον προγραμματισμό σε λιγότερο προηγμένες χώρες· εκφράζει την ικανοποίησή του για τη δημοσίευση της στρατηγικής έκθεσης της Επιτροπής και ζητεί τη διεξαγωγή διοργανικού διαλόγου υψηλού επιπέδου σε αυτή τη βάση, προκειμένου να αναλυθεί η συμβολή της πολιτικής συνοχής στην επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας και να εκτιμηθούν οι μελλοντικές συσχετίσεις·

6.  επικρίνει την απουσία μιας συνολικής αξιολόγησης του αντικτύπου που έχουν στην περιφερειακή ανάπτυξη οι δαπάνες για την πολιτική συνοχής· καλεί δε την Επιτροπή να αξιολογήσει τον εδαφικό αντίκτυπο της εξειδίκευσης των διαρθρωτικών ταμείων έτσι ώστε να υπηρετούν τους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας, και να αξιολογήσει κατά πόσον το σύστημα αυτό συνεισφέρει όντως στην ισόρροπη και συνεκτική περιφερειακή ανάπτυξη·

7.  αναγνωρίζει ότι μια αποτελεσματική αξιολόγηση πρέπει να στηρίζεται σε δείκτες που να επιτρέπουν τη σύγκριση και ομαδοποίηση των επιμέρους περιφερειών· καλεί την Επιτροπή να καταρτίσει πρόταση όσον αφορά τους εν λόγω δείκτες αξιολόγησης πριν από το 2012, έτσι ώστε να καταστούν διαθέσιμα τα μέσα για τη μέτρηση του αντικτύπου, και ως προς την ποσότητα και την ποιότητα, και να πραγματοποιηθούν οι αναγκαίες προσαρμογές για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού·

8.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, ενώ στους κύριους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας περιλαμβάνονταν αρχικά η οικονομική μεγέθυνση, η απασχόληση και η κοινωνική συνοχή, η επανενεργοποίηση της στρατηγικής το 2005 παρουσίαζε ένα λιγότερο φιλόδοξο πρόγραμμα·

9.  εκτιμά ότι η αποδυναμωμένη πολυεπίπεδη διακυβέρνηση είναι ένας από τους βασικούς περιορισμούς της στρατηγικής της Λισαβόνας, καθώς οι περιφερειακές και τοπικές αρχές δεν μετέχουν επαρκώς στον σχεδιασμό, την υλοποίηση, την προβολή και την αξιολόγηση της στρατηγικής· συνιστά την εντονότερη συμμετοχή τους στο μέλλον σε όλα τα στάδια·

10.  υπογραμμίζει ότι, όσες φορές εφαρμόστηκε στη στρατηγική της Λισαβόνας η αρχή της εταιρικής σχέσης, ενίσχυσε το αίσθημα της συνείδησης των στόχων από τις τοπικές και τις περιφερειακές αρχές, καθώς και από τους ενδιαφερόμενους παράγοντες της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, και διασφάλισε τη μεγαλύτερη βιωσιμότητα των παρεμβάσεων· ζητεί από την Επιτροπή να παρακολουθεί με αποτελεσματικότερο τρόπο την εφαρμογή της αρχής της εταιρικής σχέσης στα κράτη μέλη·

11.  σημειώνει ότι οι περιφέρειες και οι πόλεις της Ευρώπης διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο στην εφαρμογή της στρατηγικής της Λισαβόνας, δεδομένου ότι αποτελούν καίριους παράγοντες στον τομέα της πολιτικής για την καινοτομία, την έρευνα και την εκπαίδευση· επισημαίνει ότι εκτελούν πάνω από τα ένα τρίτο των συνολικών κρατικών επενδύσεων στην ΕΕ και εστιάζουν ολοένα και περισσότερο τις δαπάνες των διαρθρωτικών ταμείων σε στόχους σχετικούς με την ανάπτυξη και την απασχόληση·

12.  επισημαίνει ότι το περιφερειακό και τοπικό ιδίως επίπεδο μπορεί να διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο ως μέσο πρόσβασης των οικονομικών και κοινωνικών παραγόντων που ζουν και παράγουν στην Ευρώπη, κυρίως δε των ΜΜΕ, αλλά και προαγωγής της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης, της έρευνας, της καινοτομίας και της ανάπτυξης·

13.  εκφράζει τη λύπη του για το χαμηλό επίπεδο συνέργειας μεταξύ των Εθνικών Στρατηγικών Πλαισίων Αναφοράς και των Εθνικών Προγραμμάτων Μεταρρυθμίσεων στο πλαίσιο της συγκεκριμένης στρατηγικής· συνιστά τη διεξαγωγή ενισχυμένου και τακτικού διαλόγου σε όλα τα επίπεδα, περιλαμβανομένου του κοινοτικού, μεταξύ των διοικητικών αρχών που είναι αρμόδιες για την πολιτική συνοχής και τις στρατηγικές της Λισαβόνας/ΕΕ2020 και των αντίστοιχων εταίρων από την επιτροπή παρακολούθησης·

14.  εκτιμά τα αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί μέχρι στιγμής με τη χρήση των μέσων χρηματοοικονομικής τεχνικής και τη συνεργασία με την ΕΤΕ όσον αφορά την προώθηση της καινοτομίας και της έρευνας μέσω ανανεώσιμων μορφών χρηματοδότησης και επισημαίνει την ανάγκη ενίσχυσης των δεσμών μεταξύ των χρηματοδοτικών μέσων της ΕΕ και των χρηματοδοτικών μέσων της ΕΤΕ· αναγνωρίζει τις δυνατότητες αύξησης της αποδοτικότητας των προσφερόμενων επενδύσεων και ζητεί την ενίσχυσή τους ιδίως στο πλαίσιο των προγραμμάτων JEREMIE και JESSICA, προκειμένου να διασφαλιστεί η καλύτερη στήριξη των επιχειρήσεων και των ΜΜΕ· συνιστά να απλουστευθούν οι κανόνες που διέπουν τα μέσα αυτά, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η μεγαλύτερη αξιοποίησή τους από τους δικαιούχους·

Πολιτική συνοχής και ΕΕ 2020

15.  χαιρετίζει τον διάλογο σχετικά με τη στρατηγική ΕΕ 2020· υπογραμμίζει τον μακροπρόθεσμο χαρακτήρα αυτής της στρατηγικής, η οποία αποσκοπεί στη διαμόρφωση ενός πλαισίου συνθηκών που θα συντείνει στη σταθερή μεγέθυνση και τη δημιουργία θέσεων εργασίας στην Ευρώπη και στη μετάβαση σε μια βιώσιμη οικονομία, και συμφωνεί με τις καθοριζόμενες προτεραιότητες, υπογραμμίζει δε την ανάγκη να αναπτυχθεί στη συνέχεια μια πολυεπίπεδη προσέγγιση διακυβέρνησης σε σχέση με την εδαφική συνοχή, που τόσο χρειάζεται η Ευρώπη·

16.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η συγκεκριμένη στρατηγική προτάθηκε πριν ολοκληρωθεί η αναθεώρηση της τρέχουσας στρατηγικής της Λισαβόνας· συνιστά ένθερμα στην Επιτροπή να προβεί σε ειλικρινή αξιολόγηση των ελλείψεων στην εφαρμογή της στρατηγικής της Λισαβόνας· υπογραμμίζει ότι οι συστάσεις που περιλαμβάνονται στην παρούσα κοινοβουλευτική έκθεση θα πρέπει να περιληφθούν στην τελική εκδοχή της νέας στρατηγικής·

17.  επισημαίνει την ανάγκη να διασφαλιστεί η ύπαρξη αποτελεσματικής και εκτενούς υποδομής με τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων μεταφορών, την καθιέρωση ρυθμίσεων για την αποφυγή της ρύπανσης στις μεταφορές, τη βελτίωση της πρόσβασης σε πόσιμο νερό και συστήματα αποχέτευσης και διαχείρισης αποβλήτων, την καθιέρωση αποτελεσματικότερης διαχείρισης περιβάλλοντος και τη διασφάλιση της αειφορικής χρήσης των φυσικών πόρων και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, για την ανάπτυξη της οικονομίας και τη βελτίωση της συνοχής·

18.  παροτρύνει την ΕΕ να θεσπίσει ειδικές διατάξεις και να λάβει κατάλληλα μέτρα για την ικανοποίηση των ιδιαίτερων αναγκών των περιφερειών με σοβαρά φυσικά ή δημογραφικά μειονεκτήματα μόνιμου χαρακτήρα, όπως οι παράκτιες περιοχές, τα νησιά, οι ορεινές, οι μεθοριακές και οι εξόχως απόκεντρες περιφέρειες, στο πλαίσιο της νέας νομικής βάσης για την περιφερειακή συνοχή που παρέχει η νέα Συνθήκη της Λισαβόνας·

19.  εκτιμά το γεγονός ότι στην πρόταση λαμβάνεται υπόψη η κοινωνική διάσταση, επισημαίνει ωστόσο ότι ο οικονομικός πυλώνας διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και, ως εκ τούτου, είναι ζωτικής σημασίας η ολοκλήρωση της ελεύθερης, ανοικτής και λειτουργικής εσωτερικής αγοράς η οποία παρέχει στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να ανταποκρίνονται με ευελιξία στις μακροοικονομικές τάσεις· υπογραμμίζει ότι η πρόσφατη κρίση κατέδειξε πως καμιά στρατηγική μεγέθυνσης δεν μπορεί να παραβλέπει τους στόχους της κοινωνικής πρόνοιας, της πρόσβασης στις υπηρεσίες, της καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού και της δημιουργίας θέσεων απασχόλησης υψηλής ποιότητας·

20.  χαιρετίζει την έκκληση για πιο διατηρήσιμες, έξυπνες θέσεις απασχόλησης, αναγνωρίζει όμως ότι ένα νέο οικονομικό πρότυπο θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανισομερή κατανομή των επιβαρύνσεων και των οφελών μεταξύ των επιμέρους κρατών μελών και περιφερειών, και ως εκ τούτου, προς αποτροπή ενός τέτοιου ενδεχομένου, καλεί την Ένωση να αναλάβει την ευθύνη και να προσδιορίσει στρατηγικούς τομείς δράσης στους οποίους, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η παρέμβαση σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι η πλέον ενδεδειγμένη για την επίτευξη των βέλτιστων αποτελεσμάτων για όλους·

21.  υπογραμμίζει ότι η έρευνα και η καινοτομία είναι ζωτικής σημασίας μέσα για την ανάπτυξη της ΕΕ και μπορούν να την καταστήσουν ανταγωνιστικότερη απέναντι στις διεθνείς προκλήσεις· θεωρεί ότι πρέπει να γίνονται τακτικές επενδύσεις σε αυτούς τους τομείς, αλλά και να διενεργείται τακτική αξιολόγηση της προόδου που σημειώνεται με βάση τα επιτευχθέντα αποτελέσματα· ζητεί, στο πλαίσιο αυτό, βελτίωση του συντονισμού των διαρθρωτικών ταμείων και του προγράμματος πλαισίου για τη μεγιστοποίηση των οφελών από τη χρηματοδότηση για έρευνα και τεχνολογία στο μέλλον και την ανάπτυξη περιφερειακών συσπειρώσεων καινοτομίας εντός και μεταξύ των κρατών μελών·

22.  είναι πεπεισμένο ότι η εκπαίδευση και η κατάρτιση αποτελούν θεμελιώδεις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της ΕΕ και μπορούν να την καταστήσουν ανταγωνιστικότερη απέναντι στις διεθνείς προκλήσεις· πιστεύει ότι πρέπει να διασφαλίζεται διαρκής επένδυση στο συγκεκριμένο τομέα, και να αξιολογείται τακτικά η σχετική πρόοδος·

23.  αναγνωρίζει ότι η καθιερωμένη διάρθρωση των στόχων στις διαρθρωτικές πολιτικές αποδείχτηκε επιτυχής κατά τα πρώτα έτη εφαρμογής της· ζητεί τη διατήρηση της συγκεκριμένης διάρθρωσης και τη συνεχή εφαρμογή της αρχής της από κοινού διαχείρισης, προκειμένου να διασφαλίζεται η αξιοπιστία του προγραμματισμού· αναγνωρίζει ότι ενδέχεται να χρειαστεί τροποποίηση του περιεχομένου των στόχων για την προσαρμογή τους στους αντίστοιχους στόχους του 2020·

24.  επισημαίνει ότι οι ελλείψεις στον τομέα της υποδομής, ιδιαίτερα στην ύπαιθρο, εξακολουθούν να διαφέρουν σημαντικά ανά την Ευρώπη, εμποδίζοντας την υλοποίηση του αναπτυξιακού της δυναμικού και την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς· τονίζει, εν προκειμένω, τη σημασία της διασυνοριακής συνεργασίας και φρονεί ότι πρέπει να διαμορφωθούν πραγματικά δίκαιες συνθήκες ανταγωνισμού ως προς τις υποδομές στους τομείς των μεταφορών, της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών και της τεχνολογίας των πληροφοριών, οι οποίες πρέπει να περιλαμβάνονται στη στρατηγική και να συνεχίσουν να αποτελούν ζωτική συνιστώσα της πολιτικής συνοχής·

25.  αποδέχεται το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ πρέπει να διαδραματίσει καίριο ρόλο στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής ΕΕ 2020· θεωρεί ότι, λόγω της στρατηγικής εστίασής της, των αυστηρών και δεσμευτικών όρων της, των ανά περίπτωση προσαρμοσμένων παρεμβάσεων και της βοήθειας που παρέχει σε επίπεδο παρακολούθησης και τεχνικής υποστήριξης, η πολιτική συνοχής αποτελεί αποδοτικό και αποτελεσματικό μηχανισμό για την υλοποίηση της στρατηγικής ΕΕ 2020·

26.  σημειώνει ότι, ιδιαίτερα όσον αφορά την πρόσβαση σε ευρυζωνικές υπηρεσίες, στις αγροτικές περιοχές υπάρχουν μείζονες ελλείψεις, οι οποίες πρέπει να εξαλειφθούν, σύμφωνα με τους δεδηλωμένους στόχους της ψηφιακής στρατηγικής, ούτως ώστε να ενισχυθεί η βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη των εν λόγω περιοχών·

27.  χαιρετίζει την αναγνώριση του ρόλου των διαρθρωτικών ταμείων στην υλοποίηση των στόχων της στρατηγικής ΕΕ 2020· υπογραμμίζει, εντούτοις, ότι η πολιτική συνοχής δεν είναι μόνον πηγή σταθερών χρηματοδοτικών κονδυλίων, αλλά και δυναμικό μέσο για την οικονομική ανάπτυξη όλων των περιφερειών της Ευρώπης· οι βασικοί στόχοι της –υπέρβαση των ανισοτήτων μεταξύ των περιφερειών και δημιουργία ουσιαστικής οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής στην Ευρώπη– και οι βασικές αρχές της –η ολοκληρωμένη προσέγγιση, η πολυεπίπεδη διακυβέρνηση και η γνήσια εταιρική σχέση– αποτελούν συμπληρωματικά στοιχεία κρίσιμα για την επιτυχία της στρατηγικής και πρέπει να είναι πλήρως συντονισμένα με αυτήν·

28.  υπογραμμίζει ότι μια ισχυρή και καλά χρηματοδοτούμενη πολιτική συνοχής, η οποία θα καλύπτει όλες τις ευρωπαϊκές περιφέρειες, πρέπει να αποτελεί κεντρική συνιστώσα της στρατηγικής ΕΕ 2020· φρονεί ότι η πολιτική αυτή, με την οριζόντια προσέγγισή της, αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχή υλοποίηση των στόχων της στρατηγικής ΕΕ 2020, καθώς και για την επίτευξη της κοινωνικής, οικονομικής και εδαφικής συνοχής στην ΕΕ· απορρίπτει κάθε απόπειρα επανεθνικοποίησης της πολιτικής συνοχής και ζητεί την πλήρη υποστήριξη της περιφερειακής διάστασης κατά την αναθεώρηση του προϋπολογισμού της ΕΕ·

29.  επισημαίνει ότι ο έγκαιρος καθορισμός των μηχανισμών υλοποίησης είναι καίριας σημασίας για την επιτυχία της στρατηγικής ΕΕ 2020·

30.  υπογραμμίζει ότι η πολιτική συνοχής δεν υπάγεται στη στρατηγική ΕΕ 2020· επισημαίνει ότι, ενώ οι προτεραιότητες της πολιτικής συνοχής πρέπει να ευθυγραμμίζονται με τους στόχους της στρατηγικής ΕΕ 2020, πρέπει να προβλεφθεί επαρκής βαθμός ευελιξίας ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι περιφερειακές ιδιαιτερότητες και να ενισχύονται οι πιο αδύναμες και ενδεείς περιφέρειες προκειμένου να μπορούν να υπερβούν τις κοινωνικοοικονομικές δυσχέρειες και τα φυσικά μειονεκτήματά τους και να μειώνονται οι ανισότητες·

31.  ζητεί, κατά την εκτέλεση της στρατηγικής ΕΕ 2020, να εφαρμοστεί βελτιωμένο σύστημα διακυβέρνησης σε σύγκριση με τη στρατηγική της Λισαβόνας· προτείνει το εν λόγω σύστημα να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί, όσο χρησιμοποιεί κονδύλια συνοχής και διαρθρωτικά κονδύλια, σύμφωνα με την αρχή της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η μεγαλύτερη συμμετοχή των τοπικών και περιφερειακών αρχών καθώς και των ενδιαφερόμενων φορέων της κοινωνίας των πολιτών· επισημαίνει ότι η συμμετοχή αυτή θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη σύναψη συμφωνιών πολυεπίπεδης διακυβέρνησης·

32.  εκτιμά ότι η στρατηγική ΕΕ 2020 πρέπει να εντάσσεται πλήρως στην επίτευξη του στόχου της εδαφικής συνοχής, η οποία περιλαμβάνεται ως νέος στόχος στη Συνθήκη της Λισαβόνας· φρονεί ότι οι τοπικές πρωτοβουλίες διασυνοριακής συνεργασίας παρέχουν δυνατότητες για την ανάπτυξη εδαφικής συνοχής οι οποίες δεν έχουν αξιοποιηθεί ακόμη επαρκώς· καλεί την Επιτροπή να προσδιορίσει εναργέστερα τον ρόλο των στρατηγικών της για τις μακροπεριφέρειες στις προτάσεις της σχετικά με τις μελλοντικές ρυθμίσεις εδαφικής συνεργασίας·

33.  επισημαίνει ότι, ενόψει των ιδιαιτεροτήτων και των διαφορετικών επιπέδων ανάπτυξης των ευρωπαϊκών περιφερειών, η ενισχυμένη εδαφική διάσταση της στρατηγικής, με την απευθείας συμμετοχή των περιφερειακών και τοπικών αρχών, καθώς και των εταίρων που αναφέρονται στον κανονισμό για τα διαρθρωτικά ταμεία, στον σχεδιασμό και την εκτέλεση των συναφών προγραμμάτων, θα ενισχύσει το αίσθημα της συνειδητοποίησης των στόχων της σε όλα τα επίπεδα και θα διασφαλίσει την καλύτερη γνώση των αντίστοιχων στόχων και αποτελεσμάτων στις άμεσα ενδιαφερόμενες περιοχές· επιπλέον, φρονεί ότι οι περιφέρειες χρήζουν συνεχούς στήριξης μέσω της ανάπτυξης καινοτόμων χρηματοδοτικών μέσων, προκειμένου να μπορέσουν να διατηρήσουν τον ρόλο τους στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της Λισαβόνας·

34.  τονίζει τη σημασία της επιτόπου γνώσης, τόσο τοπικά όσο και περιφερειακά, για τους στόχους της στρατηγικής ΕΕ 2020· προς τον σκοπό αυτόν, θεωρεί ουσιώδη τη διασφάλιση παροχής κοινών στατιστικών στοιχείων αλλά και ερμηνευτικής ικανότητας όσον αφορά τους δείκτες, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο·

35.  επισημαίνει τον καίριο ρόλο που διαδραματίζουν οι πόλεις στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής ΕΕ 2020· ζητεί η πείρα και η συνεισφορά τους να ληφθούν υπόψη κατά την υλοποίηση των προτεραιοτήτων της στρατηγικής ΕΕ 2020, ιδίως όσον αφορά την αλλαγή του κλίματος, την κοινωνική ένταξη, τη δημογραφική μεταβολή καθώς και τις επενδύσεις για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, ενέργεια, μεταφορές, διαχείριση των υδάτων, υγειονομική περίθαλψη, δημόσια ασφάλεια, κ.λπ.· συμφωνεί με το σχέδιο συμπερασμάτων του Συμβουλίου, σύμφωνα με το οποίο οι περιφέρειες πρέπει να μετέχουν στη μελλοντική στρατηγική για τη μεγέθυνση και την απασχόληση· εφόσον η εκτέλεση οιασδήποτε στρατηγικής στον εν λόγω τομέα πρέπει να πραγματοποιείται σε συνεργασία με τις περιφέρειες και τις πόλεις, συνιστά να λάβουν υπόψη η Επιτροπή και το Συμβούλιο τη γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών σχετικά με τη στρατηγική ΕΕ 2020·

36.  αναμένει από την Επιτροπή να καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για τη δημιουργία συνεργιών μεταξύ της πολιτικής συνοχής και των υφιστάμενων τομεακών πολιτικών βάσει μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης· συνιστά τον εξορθολογισμό των στόχων, των μέσων και των διοικητικών διαδικασιών των προγραμμάτων και την εναρμόνιση της διάρκειας των προγραμμάτων αυτών των πολιτικών·

37.  φρονεί, ωστόσο, ότι η Ένωση θα πρέπει να συνεχίσει να χρησιμοποιεί ως βασικά χρηματοδοτικά μέσα το Ταμείο Συνοχής και τα διαρθρωτικά ταμεία, τα οποία διαθέτουν σαφώς εδραιωμένες και λειτουργικές μεθόδους εκτέλεσης· θεωρεί περιττή τη δημιουργία νέων ξεχωριστών θεματικών ταμείων για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής ΕΕ 2020 και εκτιμά, απεναντίας, ότι τα εν λόγω ταμεία θα πρέπει να ενταχθούν στις πολιτικές συνοχής και αγροτικής ανάπτυξης·

38.  συνιστά να υιοθετηθεί απλουστευμένη προσέγγιση ως προς τη χρήση των διαρθρωτικών ταμείων στο μελλοντικό ρυθμιστικό πλαίσιο· υπογραμμίζει δε ότι η εναρμόνιση των κανόνων και των διαδικασιών, καθώς και η υιοθέτηση βέλτιστων πρακτικών, ενδέχεται να οδηγήσουν σε απλουστευμένα συστήματα εκτέλεσης και να ενθαρρύνουν τη συμμετοχή δυνητικών δικαιούχων σε προγράμματα που συγχρηματοδοτούνται από την ΕΕ·

39.  συνιστά στην Επιτροπή να εκπονεί ετήσια αναθεώρηση των προτεραιοτήτων της στρατηγικής ΕΕ 2020, βάσει των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων κατά την εφαρμογή της, και λαμβάνοντας υπόψη τυχόν διαφοροποιήσεις των συνθηκών που είχαν αρχικά προβλεφθεί, καθώς και τον καθορισμό νέων ενδεχομένως προτεραιοτήτων σε συνάρτηση κατά τον μέγιστο δυνατό βαθμό με μεταβολές μόνιμου χαρακτήρα σε τοπικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο·

40.  ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει το ταχύτερο στο Κοινοβούλιο διαρθρωμένο πρόγραμμα εργασιών για την εφαρμογή της στρατηγικής και, μελλοντικά, σαφείς αξιολογήσεις υλοποίησης· επιπλέον, ζητεί ένα σαφές έγγραφο εργασίας το οποίο να καθορίζει τη σχέση μεταξύ της στρατηγικής και της πολιτικής συνοχής·

41.  θεωρεί ότι, μέσω της πλατφόρμας της για την παρακολούθηση της στρατηγικής της Λισαβόνας, η Επιτροπή των Περιφερειών θα πρέπει να συνεχίσει να παρακολουθεί επιτόπου την πρόοδο της μελλοντικής στρατηγικής ΕΕ 2020, και ότι θα πρέπει να ζητηθεί από τα κράτη μέλη η υποβολή ετήσιων, διαρθρωμένων, εκθέσεων σχετικά με την πρόοδο που σημειώνεται·

o
o   o

42.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.

(1) ΕΕ L 210, 31.7.2006, σ. 25. (2) ΕΕ L 291, 21.10.2006, σ. 11. (3) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P6_TA(2009)0165.