Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Elmara Broka przekazany przez władze niemieckie w dniu 28 września 2010 r. i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 22 listopada 2010 r.,

–  po wysłuchaniu wyjaśnień Elmara Broka, zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

–  uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej z dnia 8 kwietnia 1965 r., jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

–  uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 12 maja 1964 r. i 10 lipca 1986 r.(1),

–  uwzględniając art. 46 niemieckiej Ustawy Zasadniczej (Grundgesetz),

–  uwzględniając niemiecką ordynację podatkową (Abgabenordnung), w szczególności jej §370,

–  uwzględniając art. 6 ust. 2 oraz art. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0047/2011),

A.  mając na uwadze, że okoliczności wskazane w uzasadnieniu stanowią wyraźny przypadek fumus persecutionis,

B.  mając na uwadze, że zarzuty karne przedstawiono dobrze znanemu politykowi w związku z kwotą i okolicznościami, które w przypadku zwykłego obywatela skutkowałyby jedynie postępowaniem administracyjnym,

C.  mając ponadto na uwadze, że prokurator nie tylko próbował zataić treść zarzutów przed Elmarem Brokiem na błędnej i wysoce obraźliwej podstawie, ale także szeroko zainteresował sprawą media, co zainteresowanemu posłowi wyrządziło maksymalną szkodę,

D.  mając na uwadze, że w związku z powyższym nie ulega wątpliwości, iż mamy do czynienia z przypadkiem fumus persecutionis, gdyż okazuje się, że postępowanie wszczęto w wyłącznym celu zaszkodzenia dobremu imieniu zainteresowanego posła,

E.  mając na uwadze, że w związku z powyższym uchylenie posłowi immunitetu byłoby całkowicie niewłaściwe,

1.  podejmuje decyzję o odmowie uchylenia immunitetu Elmara Broka;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji do właściwych władz Republiki Federalnej Niemiec.

(1) Sprawa 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier, Zbiór Orzeczeń 1964, str. 383 i sprawa 149/85, Wybot/Faure, Zbiór Orzeczeń 1986, str. 2391.