Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2011/2111(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A7-0010/2012

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A7-0010/2012

Συζήτηση :

PV 01/02/2012 - 16
CRE 01/02/2012 - 16

Ψηφοφορία :

PV 02/02/2012 - 12.1
Αιτιολογήσεις ψήφου
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2012)0017

Κείμενα που εγκρίθηκαν
PDF 336kWORD 128k
Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012 - Βρυξέλλες
Η εξωτερική πολιτική της ΕΕ έναντι των χωρών BRICS και άλλων αναδυομένων δυνάμεων
P7_TA(2012)0017A7-0010/2012

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 2ας Φεβρουαρίου 2012 σχετικά με την εξωτερική πολιτική της ΕΕ έναντι των χωρών BRICS και άλλων αναδυομένων δυνάμεων: στόχοι και στρατηγικές (2011/2111(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το στοιχείο η), σύμφωνα με το οποίο η Ένωση καθορίζει και εφαρμόζει κοινές πολιτικές και δράσεις και εργάζεται για την επίτευξη υψηλού βαθμού συνεργασίας σε όλους τους τομείς των διεθνών σχέσεων, με στόχο την προώθηση διεθνούς συστήματος που θεμελιώνεται στην ενισχυμένη πολυμερή συνεργασία και τη χρηστή παγκόσμια διακυβέρνηση,

–  έχοντας υπόψη την απόφαση 2010/427/ΕΕ του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 2010 για τον καθορισμό της οργάνωσης και της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης(1),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 10ης Μαρτίου 2010 σχετικά με την ετήσια έκθεση του Συμβουλίου προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τις κύριες πτυχές και τις βασικές επιλογές της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) το 2008, που υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε εφαρμογή του Μέρους ΙΙ, Τμήμα Ζ, παράγραφος 43 της διοργανικής συμφωνίας της 17ης Μαΐου 2006(2),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2010 σε ό, τι αφορά τις σχέσεις του με τους στρατηγικούς παράγοντες,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 5ης Απριλίου 2011 σχετικά με τα μεταναστευτικά ρεύματα που οφείλονται στην αστάθεια: πεδίο εφαρμογής και ρόλος της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ(3),

–  έχοντας υπόψη τη σύστασή του της 8ης Ιουνίου 2011 προς το Συμβούλιο σχετικά με την 66η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών(4),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 13ης Σεπτεμβρίου 2011 σχετικά με μία αποτελεσματική στρατηγική στον τομέα των πρώτων υλών για την Ευρώπη(5),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 7ης Ιουλίου 2011 σχετικά με τις εξωτερικές πολιτικές της ΕΕ υπέρ του εκδημοκρατισμού(6),

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με το δημοσιονομικό πλαίσιο της περιόδου 2014-2020, με τίτλο «Προϋπολογισμός για την Ευρώπη 2020» (COM(2011)0500),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 48 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Ανάπτυξης (A7-0010/2012),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η αυξανόμενη πολιτική και οικονομική σημασία της Βραζιλίας, της Ρωσίας, της Ινδίας, της Κίνας και της Νότιας Αφρικής (οι χώρες BRICS) έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της σημασίας των εν λόγω χωρών από πλευράς εξωτερικής πολιτικής·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες οικονομίες θα μπορούσαν να αποκτήσουν μεγάλη σημασία από πλευράς εξωτερικής πολιτικής στο διεθνές προσκήνιο, εάν η οικονομική τους ανάπτυξη εδραιωθεί περαιτέρω·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι επτά αναδυόμενες χώρες (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Ινδονησία, Μεξικό και Τουρκία) προβλέπεται να έχουν το 2050 μεγαλύτερες οικονομίες από ό, τι όλες μαζί οι χώρες της G-7 (ΗΠΑ, Ιαπωνία, Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία)· λαμβάνοντας υπόψη ότι, από την άποψη του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, η Κίνα προβλέπεται να αποτελέσει τη μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως πριν από το 2020· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ινδία ενδέχεται να αποτελέσει την ταχύτερα αναπτυσσόμενη οικονομία παγκοσμίως πριν από το 2050· λαμβάνοντας υπόψη ότι, το 2050, η Κίνα, οι ΗΠΑ και η Ινδία θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν από κοινού το 50 % της παγκόσμιας οικονομίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ μπορεί να βρεθεί σε παρόμοια περίπου κατάσταση με οποιαδήποτε από αυτές τις χώρες εάν λειτουργήσει ως ενιαία και ισχυρή πολιτική οντότητα· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτή η παρόμοια κατάσταση έχει καίρια σημασία αν θέλει αυτή να διατηρήσει την πολιτική της επιρροή και να συνεχίσει να προωθεί οικουμενικές αξίες στο διαμορφούμενο νέο πολυπολικό σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό πρέπει να συμβεί στο πλαίσιο μιας προσέγγισης σε σχέση με την εξωτερική πολιτική η οποία θα στοχεύει στην προώθηση των εταιρικών σχέσεων, της συνεργασίας και της κοινής διακυβέρνησης βάσει κοινών αξιών·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαδικασία εδραίωσης ισχυρών, με όρους οικονομίας και εξωτερικής πολιτικής, παραγόντων όπως οι χώρες BRICS έχει οδηγήσει στη σταδιακή επικράτηση ενός πολυπολικού συστήματος εντός του οποίου η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία μοιράζεται ολοένα και περισσότερο μεταξύ διαφορετικών χωρών και περιφερειακών συνασπισμών χωρών· λαμβάνοντας υπόψη ότι ένα τέτοιο πολυπολικό σύστημα συνεπάγεται την προοδευτική μετατόπιση της οικονομικής ισχύος υπέρ των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων οικονομιών και, επιπλέον, ενδέχεται να οδηγήσει στη μετατόπιση της πρωτοκαθεδρίας και θετικής ώθησης από πλευράς εξωτερικής πολιτικής, από τις υφιστάμενες στις αναδυόμενες δυνάμεις· λαμβάνοντας υπόψη ότι η τρέχουσα οικονομική κρίση έχει επιταχύνει τη μετάβαση προς ένα πολυπολικό σύστημα· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανάδυση νέων παγκόσμιων παραγόντων μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη ευκαιρία για τη σύναψη εταιρικών σχέσεων μεταξύ των αναδυθεισών και των αναδυόμενων δυνάμεων και για την ανάληψη συντονισμένων πρωτοβουλιών σε σχέση με παγκόσμια ζητήματα και προκλήσεις·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διεθνικές προκλήσεις –όπως η αλλαγή του κλίματος, παγκόσμια ζητήματα κανονιστικού χαρακτήρα, η πρόσβαση σε πρώτες ύλες και σπάνιες γαίες, η τρομοκρατία, η καταπολέμηση των ριζοσπαστικών κινημάτων που δεν έχουν τη βάση τους σε κάποιο συγκεκριμένο κράτος, η αειφόρος ανάπτυξη, η παγκόσμια πολιτική σταθερότητα και ασφάλεια– θα απαιτήσουν μια προσέγγιση που θα διέπεται από κανόνες και δεν θα αποκλείει κανέναν ενώ θα βασίζεται στις εταιρικές σχέσεις, τις κοινές αξίες, τη συναίνεση, τη στενή διαβούλευση και τη συνεργασία με τις νέες αναδυόμενες δυνάμεις, προκειμένου να εξευρεθούν πραγματικά κοινές, αποτελεσματικές λύσεις στις διεθνικές προκλήσεις· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ μπορεί και πρέπει να αναλάβει την πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση αυτή·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, αν δεν διαμορφωθεί ένα νέο σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης χωρίς αποκλεισμούς, το οποίο θα στηρίζεται στη στενή διαβούλευση και συνεργασία με τις χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες οικονομίες, δεν θα υπάρχουν σοβαρά κίνητρα διεθνούς συνεργασίας και ανάληψης συντονισμένης δράσης για μείζονα παγκόσμια ζητήματα, και τότε μπορεί να υπάρξει ο κίνδυνος (i) πολιτικού και οικονομικού κατακερματισμού και ανάδειξης ανταγωνιστικών μεταξύ τους παγκοσμίων προγραμμάτων και χωριστών περιφερειακών ζωνών, (ii) αποδιάρθρωσης των παγκοσμίων οικονομικών συστημάτων και επενδυτικών ροών και (iii) σχηματισμού περιφερειακών σφαιρών επιρροής με πολύ περιορισμένο διεθνή συντονισμό και καμία δυνατότητα συντονισμένων λύσεων για διεθνείς προκλήσεις·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα μεγάλα δημογραφικά μεγέθη των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων δυνάμεων, σε αντιδιαστολή προς τον φθίνοντα πληθυσμό της Δύσης, θα προσδώσουν μεγαλύτερη ισχύ σε αυτές τις χώρες στα διεθνή βήματα διαλόγου, καθώς οι χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες δυνάμεις θα μπορέσουν να διεκδικήσουν την αύξηση της αντιπροσωπευτικότητας της τεράστιας πλειονότητας του παγκόσμιου πληθυσμού· λαμβάνοντας υπόψη ότι η εξέλιξη αυτή καθιστά επιτακτική τη μεταρρύθμιση του συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης και της διάρθρωσης της διακυβέρνησης των διεθνών οργανισμών, ώστε αυτοί να είναι σε θέση να αντιπροσωπεύουν καλύτερα το νέο οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον και να συνεχίσουν να διατηρούν κεντρικό ρόλο στο πλαίσιο των παγκόσμιων διαδικασιών οικοδόμησης συναίνεσης και λήψης των αποφάσεων·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, ενόψει της τρέχουσας οικονομικής κρίσης και των δημοσιονομικών περιορισμών της ΕΕ και των ΗΠΑ, είναι επιτακτική η ανάγκη να συγκεντρωθούν πόροι από κοινού με άλλες αναδυόμενες δυνάμεις προκειμένου να διασφαλισθεί μια συνεκτική και αποδοτική παγκόσμια αρχιτεκτονική ασφάλειας και σταθερότητας καθώς και αποτελεσματική επέμβαση σε ευαίσθητες περιοχές βάσει κοινών στόχων και συντονισμένων στρατηγικών και προσπαθειών·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι μια επιτυχής μετάβαση σε οικονομίες μεσαίου εισοδήματος μπορεί, υπό ορισμένους όρους, να προαγάγει μια μετριοπαθή και προσανατολισμένη στην σταθερότητα εξωτερική πολιτική· λαμβάνοντας υπόψη ότι σε ορισμένες από τις χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες χώρες η εδραίωση της οικονομικής και πολιτικής ισχύος τους δεν έχει οδηγήσει πάντα σε τέτοιου είδους μετάβαση·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, παρά την πρόσφατη εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη που σημειώθηκε στις περισσότερες χώρες BRICS, στις χώρες αυτές εξακολουθεί να παρατηρείται η μεγαλύτερη συγκέντρωση φτώχειας στον κόσμο· λαμβάνοντας υπόψη ότι τούτο αποδεικνύει ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, χωρίς ανάπτυξη υπέρ των φτωχών και δημιουργία δικτύων ασφαλείας, η ταχεία οικονομική ανάπτυξη μπορεί να συνεπάγεται αύξηση των ανισοτήτων·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χώρες BRICS και οι τρέχουσες αναδυόμενες οικονομίες δεν συνιστούν ούτε περιλαμβάνουν μια επίσημη ομάδα χωρών που επιδιώκει να διαδραματίσει συγκεκριμένο ρόλο στις διεθνείς σχέσεις και ότι, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει, ως εκ τούτου, να αναπτύξει σχέση με καθεμία από τις εν λόγω χώρες, λαμβάνοντας υπόψη τη μοναδικότητά τους και τους επιμέρους σκοπούς και στόχους της εξωτερικής τους πολιτικής· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ θα πρέπει να επενδύσει στην ανάπτυξη στρατηγικών εταιρικών σχέσεων με κάθε χώρα BRICS και άλλες αναδυόμενες οικονομίες, καθώς αυτές διαδραματίζουν ολοένα και μεγαλύτερο ρόλο στο διεθνές σκηνικό, και συγκεκριμένα στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών, όπως τα Ηνωμένα Έθνη, ως μέσο προώθησης κοινών σκοπών, ιδίως της ειρήνης και της παγκόσμιας ασφάλειας, του κράτους δικαίου σε εγχώριο ή διεθνές επίπεδο, της προαγωγής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της αειφόρου ανάπτυξης και της ρύθμισης του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες οικονομίες απαιτούν ένα σταθερό πλαίσιο εξωτερικής πολιτικής και ένα σταθερό περιβάλλον ρύθμισης και δημόσιων πολιτικών που μπορεί να υποστηρίξει το ενδιαφέρον και τις επενδύσεις στις οικονομίες και τις κοινωνίες τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες οικονομίες πρέπει να επενδύσουν και να υποστηριχθούν για να εμπεδωθεί η δημοκρατική, πολιτική, οικονομική και κοινωνική σταθερότητα·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη μετάβαση της παγκόσμιας εξουσίας ως παράγοντας προώθησης των εταιρικών σχέσεων και της χωρίς αποκλεισμούς διακυβέρνησης, αλλά και ότι πρέπει να δράσει γρήγορα αν επιθυμεί να διατηρήσει την επιρροή της (διαφορετικά ενδέχεται να παραμερισθεί στρατηγικά)· λαμβάνοντας υπόψη ότι η απαίτηση αυτή θα οδηγήσει σε στρατηγικές αλλαγές τόσο στο εσωτερικό της ΕΕ όσο και σε σχέση με την εξωτερική της πολιτική, όπως π.χ. στη δημιουργία μεγαλύτερης συνοχής μεταξύ των πολιτικών·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά τη λήξη της τρίτης συνάντησής τους στις 14 Απριλίου 2011, οι ηγέτες των χωρών BRICS εξέδωσαν κοινή δήλωση στην οποία ζήτησαν να αναβαθμιστεί η διεθνής συνεργασία και να ενισχυθεί η παγκόσμια διακυβέρνηση, ενώ εξέφρασαν την υποστήριξή τους προς την πολυμερή διπλωματία με τη συμμετοχή του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και της G-20· λαμβάνοντας υπόψη ότι και οι πέντε χώρες BRICS ήταν ταυτοχρόνως παρούσες στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ κατά τη διάρκεια του 2011· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χώρες BRICS έχουν ζητήσει να πραγματοποιηθούν αλλαγές στις δομές διακυβέρνησης των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να εκφραστούν οι μεταβολές που έχουν επέλθει στην παγκόσμια οικονομία και να υπάρξει καλύτερη διαχείριση των σημερινών παγκόσμιων προκλήσεων·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χώρες BRICS εμφανίζουν σημαντικές αποκλίσεις ως προς τα πολιτικά και οικονομικά τους συστήματα, τις δημογραφικές και κοινωνικές τους τάσεις, και τις προοπτικές τους στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2010 τόνισαν ότι, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισαβόνας και την Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας, η ΕΕ και τα κράτη μέλη της θα πρέπει να ενεργήσουν με περισσότερη στρατηγική ούτως ώστε να προσδώσουν στην Ευρώπη την πραγματική της βαρύτητα σε διεθνές επίπεδο και ότι οι στρατηγικές εταιρικές σχέσεις της ΕΕ με βασικούς παράγοντες στον κόσμο αποτελούν ένα χρήσιμο μέσο για την εξυπηρέτηση των ευρωπαϊκών στόχων και συμφερόντων·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι υφιστάμενες εμπορικές συμφωνίες μεταξύ της ΕΕ και των χωρών BRICS δεν είναι μόνο αμοιβαία επωφελείς από οικονομική άποψη αλλά και πολιτικά επωφελείς και για τις δύο πλευρές·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ πρέπει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση του χωρίς αποκλεισμούς και αντιπροσωπευτικού συστήματος των Ηνωμένων Εθνών με βάση την εταιρική σχέση, ο οποίος ρόλος μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστική παγκόσμια διακυβέρνηση και λύσεις, σε ειρήνη και ασφάλεια, σε δημοκρατία, σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε μια διεθνή τάξη πραγμάτων με βάση το κράτος δικαίου· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 21 της ΣΕΕ, η ΕΕ έχει ταχθεί επισήμως υπέρ της αποτελεσματικής πολυμερούς προσέγγισης με κεντρικό άξονα έναν ισχυρό ΟΗΕ·

ΙΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι με την πάροδο των ετών, η ΕΕ έχει αναπτύξει με τις χώρες BRICS διμερείς στρατηγικές εταιρικές σχέσεις που εδράζονται σε κοινές αξίες και συμφέροντα και αποβλέπουν στην αναβάθμιση των σχέσεων και την ενίσχυση της συνεργασίας σε όλα τα επίπεδα· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτές οι στρατηγικές εταιρικές σχέσεις έχουν αποδειχθεί συχνά ανεπαρκείς σε ό, τι αφορά κυρίως την προώθηση της δημοκρατίας, την ενίσχυση του κράτους δικαίου και τον καθορισμό μιας κοινής προσέγγισης για τη διευθέτηση των συγκρούσεων·

Κ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι καθίσταται επιτακτική η ανάγκη να αναζητηθούν τρόποι ενίσχυσης της συνεργασίας στο πλαίσιο του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών και των ομάδων των ηγέτιδων χωρών (G-7, G-20) και να βελτιωθεί ο τρόπος συντονισμού του έργου τους·

ΚΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ομάδα των 20 (G-20), οι χώρες μέλη της οποίας αντιπροσωπεύουν το 88 % του παγκόσμιου ΑΕγχΠ και το 65 % του παγκόσμιου πληθυσμού, έχει αναδειχθεί σε σημαντικό βήμα διαλόγου όσον αφορά τη συνεργασία σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά ότι πρέπει να επιλυθεί το πρόβλημα της αντιπροσωπευτικότητάς της και να καθοριστεί ο ακριβής της ρόλος στην πολυμερή αρχιτεκτονική·

1.  υπογραμμίζει ότι η τρέχουσα οικονομική κρίση έχει καταδείξει την αλληλεξάρτηση μεταξύ των αναδυθεισών δυνάμεων και των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων χωρών· τονίζει τον βαθύ, αμοιβαίο σύνδεσμο ανάμεσα στην σταθερή οικονομική ανάπτυξη των αναπτυγμένων οικονομιών και την σταθερή οικονομική ανάπτυξη των αναδυόμενων οικονομιών· υπογραμμίζει δε τη θετική φύση αυτής της αλληλεξάρτησης και τον αμοιβαία επωφελή χαρακτήρα των πολιτικών και οικονομικών δεσμών ανάμεσα σε αναπτυγμένες και αναδυόμενες οικονομίες· φρονεί ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της πρέπει να επιδιώξουν περαιτέρω πολιτικό διάλογο και συνεννόηση με τις χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες χώρες, ακόμα και σε μεμονωμένη βάση, μέσα σε ένα πνεύμα εταιρικής σχέσης και με γενικό στόχο την επίτευξη ενός νέου συστήματος διακυβέρνησης χωρίς αποκλεισμούς· πιστεύει επίσης ότι οι τακτικές συναντήσεις υψηλού επιπέδου ανάμεσα στην ΕΕ και σε μεμονωμένες χώρες BRICS θα αποτελέσουν πολύτιμη ευκαιρία για ανάπτυξη σχέσεων εμπιστοσύνης, σύγκλιση απόψεων και αύξηση της ευαισθητοποίησης των χωρών BRICS γύρω από την παγκόσμια διακυβέρνηση, με βάση την αμοιβαία ευθύνη, κοινές προσεγγίσεις και καλύτερα συντονισμένες δράσεις· εκφράζει δε την άποψη ότι το μέσο των στρατηγικών εταιρικών σχέσεων θα μπορούσε να οδηγήσει σε αξιόλογες συνέργειες για την επίτευξη αυτών των στόχων·

2.  φρονεί ότι οι σχέσεις μεταξύ, αφενός, των αναδυθεισών δυνάμεων και, αφετέρου, της ομάδας των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων δυνάμεων εξακολουθεί να διαθέτει ουσιαστική οικονομική διάσταση, αλλά είναι κατά κύριο λόγο πολιτικές, καθώς όλες αυτές οι χώρες έχουν κοινό συμφέρον να εξασφαλίσουν την ύπαρξη ενός αποτελεσματικού συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης και να αντιμετωπίσουν από κοινού, με πνεύμα συνεργασίας, διαβούλευσης και σύγκλισης των πολιτικών θέσεων, τους κινδύνους που απειλούν την παγκόσμια σταθερότητα και ασφάλεια και είναι πιθανό να απειλήσουν την παγκόσμια οικονομική μεγέθυνση και τη δυναμική της για το μέλλον· ζητεί λοιπόν να ενταθεί η συνεργασία ανάμεσα στην ΕΕ και τις χώρες BRICS, ακόμα και σε επίπεδο εταιρικών σχέσεων με μεμονωμένες BRICS, για όλα τα ζητήματα διεθνούς ενδιαφέροντος·

3.  τονίζει ότι ενώ οι χώρες BRICS ενδέχεται να έχουν παρόμοιες θέσεις από πλευράς εξωτερικής πολιτικής, παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές από πολιτική, οικονομική και κοινωνική άποψη· επισημαίνει συγκεκριμένα ότι τα πολιτικά τους συστήματα ποικίλουν από ισχυρά αυταρχικά καθεστώτα μέχρι αξιόπιστες και σταθερές δημοκρατίες· καλεί, εν προκειμένω, την ΕΕ να συσφίξει τις σχέσεις και να αναπτύξει συνέργειες, ιδίως με εκείνες τις χώρες BRICS που συμμερίζονται και σέβονται πραγματικά τις δημοκρατικές αξίες και αγωνίζονται για την επίτευξη μιας κοινωνικής οικονομίας της αγοράς·

4.  πιστεύει ότι, με την ανάδυση νέων δυνάμεων οικονομίας και εξωτερικής πολιτικής, δεν πρόκειται να δει η ΕΕ να μειώνεται η επιρροή της αλλά αντίθετα έχει σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει στην προώθηση κοινού τρόπου αντίληψης για τις επιλογές πολιτικών και πρέπει να έχει την πρωτοκαθεδρία στην αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων· είναι της άποψης ότι η ΕΕ και οι διατλαντικοί εταίροι της πρέπει να επικεντρώσουν την προσοχή τους στην επίτευξη των απαιτούμενων οικονομιών κλίμακας και να καταβάλουν ενορχηστρωμένες προσπάθειες με στόχο την εποικοδομητική και αποτελεσματική σύμπραξη με τις αναδυόμενες δυνάμεις σε διμερές και πολυμερές επίπεδο, και με πνεύμα αληθινής εταιρικής σχέσης και καλής συνεργασίας· επισημαίνει την ανάγκη ανάπτυξης ενός συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης χωρίς αποκλεισμούς, το οποίο θα στηρίζεται στη συνεργασία και τον συντονισμό με τις χώρες BRICS και, ενδεχομένως, με άλλες αναδυόμενες χώρες προς όφελος όλων· επισημαίνει, επιπλέον, τον καίριο ρόλο της ΕΕ και των διατλαντικών εταίρων της στην προαγωγή ενός τέτοιου συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης χωρίς αποκλεισμούς· τονίζει δε ότι η ΕΕ πρέπει να ενεργήσει με μεγαλύτερη στρατηγική, ώστε να προσδώσει στην Ευρώπη την πραγματική της βαρύτητα σε διεθνές επίπεδο, και συγκεκριμένα αντιμετωπίζοντας τις επιπτώσεις της αλληλεξάρτησης, δρομολογώντας μεταρρυθμίσεις στην παγκόσμια διακυβέρνηση και ενθαρρύνοντας τη συλλογική κινητοποίηση σε τομείς, όπως το κράτος δικαίου, το βιώσιμο περιβάλλον, η περιφερειακή ασφάλεια, μέσω μιας εποικοδομητικής επικοινωνίας με τις χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες δυνάμεις·

5.  επικροτεί την έννοια των διμερών στρατηγικών εταιρικών σχέσεων και παροτρύνει το Συμβούλιο και την ΕΥΕΔ να την προωθήσουν στην πράξη· θεωρεί ότι οι στρατηγικές εταιρικές σχέσεις αποτελούν ένα ελπιδοφόρο και ενδεχομένως μεταρρυθμιστικό μέσο για την οργάνωση και την προώθηση των σχέσεων της ΕΕ με καίριους παράγοντες στο παγκόσμιο σκηνικό, όπως οι χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες δυνάμεις· συνιστά να χρησιμοποιηθεί το εν λόγω μέσο από την ΕΕ για την επιδίωξη τόσο πολυμερών όσο και διμερών προγραμμάτων και την ανάπτυξη ουσιαστικών δεσμών μεταξύ τους· υπογραμμίζει ότι η εσωτερική συνοχή έχει ζωτική σημασία για να μπορεί η ΕΕ να ενεργεί και να αντιμετωπίζεται ως πραγματικός στρατηγικός συνομιλητής των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων δυνάμεων·

6.  επισημαίνει ότι κατά το παρελθόν οι χώρες BRICS φάνηκαν να συντονίζουν τις θέσεις τους σε θέματα εξωτερικής πολιτικής εντός του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ σε ορισμένες περιπτώσεις, κυρίως κατά την εμφάνιση των κρίσεων στη Λιβύη και Συρία, και επίσης αναβάλλοντας την ψηφοφορία σχετικά με τον ρόλο της ΕΕ στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και υιοθετώντας συγκλίνουσες θέσεις όσον αφορά την Ακτή Ελεφαντοστού, το Σουδάν· επισημαίνει ότι σχετικά με το θέμα αυτό οι χώρες BRICS μπορεί να φαίνεται ότι αμφισβητούν το τρέχον σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης, ωστόσο ο δημοκρατικός διάλογος, η πολιτική συμμετοχή, μεταξύ άλλων και σε μεμονωμένη βάση, και οι εταιρικές σχέσεις μπορεί να φέρουν στο προσκήνιο θετικές συνέργειες και να διευκολύνουν ένα νέο σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης χωρίς αποκλεισμούς· εκτιμά δε ότι η ΕΕ πρέπει να λάβει δεόντως υπόψη το νέο ειδικό βάρος, σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων χωρών, καθώς τούτο μπορεί να συμβάλει στην ομαλή μεταρρύθμιση του συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης, με βάση συγκλίνουσα πλατφόρμα χωρίς αποσταθεροποιητικές συνέπειες·

7.  σημειώνει ότι οι χώρες BRICS έχουν επιδείξει ικανότητα περιφερειακής ολοκλήρωσης και, συνεπώς, ικανότητα συμμετοχής σε πολυπολικά συστήματα διακυβέρνησης· θεωρεί ότι το γεγονός αυτό καταδεικνύει ανάγλυφα το δυνάμει ενδιαφέρον των χωρών BRICS να συμβάλουν στην παγκόσμια διακυβέρνηση· ως εκ τούτου, είναι της άποψης ότι οι χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες χώρες βρίσκονται σε διαδικασία καθορισμού της στρατηγικής τους κατεύθυνσης σε ό, τι αφορά την εξωτερική πολιτική και, ως εκ τούτου, αναδεικνύονται σε εταίρους των αναδυθεισών δυνάμεων και υποστηρικτές ενός συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης το οποίο βασίζεται σε οικουμενικές αξίες, εταιρικές σχέσεις και στην απαγόρευση των αποκλεισμών·

8.  θεωρεί ότι δεδομένων των πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων τους και το μέγεθός τους, του περιφερειακού ρόλου και των φιλοδοξιών τους, οι χώρες BRICS μπορεί να επιχειρήσουν να κινηθούν ως ομάδα σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, αλλά σημασία έχουν και τα μεμονωμένα μεγέθη· φρονεί, σχετικά με το θέμα αυτό, ότι πέραν της εστίασης στις χώρες BRICS ως ομάδα, η ΕΕ πρέπει να εστιάσει στις χώρες BRICS και σε επίπεδο μεμονωμένων χωρών, διατηρώντας παράλληλα μια συστημική και συντονισμένη προσέγγιση· είναι της άποψης, εν προκειμένω, ότι μια τέτοια προσέγγιση θα επιτρέψει στην ΕΕ να οικοδομήσει οικονομίες κλίμακας μέσω της ανάπτυξης εταιρικών σχέσεων με μεμονωμένες χώρες BRICS, να μεγιστοποιήσει τα συμφέροντα και τον ρόλο της στις επιμέρους περιφέρειες και να συμβάλει στην εγκαθίδρυση μιας πολυπολικής τάξης πραγμάτων στην οποία θα υπάρχει πολιτική και οικονομική ισορροπία μεταξύ των αναδυθεισών και των αναδυόμενων οικονομιών βάσει ενός συστήματος χωρίς αποκλεισμούς, που θα βασίζεται στον διάλογο, τις εταιρικές σχέσεις και τις διμερείς ή πολυμερείς εταιρικές σχέσεις·

9.  σημειώνει, ωστόσο, τις σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των πολιτικών και οικονομικών συστημάτων, των δημογραφικών και κοινωνικών τάσεων, και των προοπτικών εξωτερικής πολιτικής των χωρών BRICS, οι οποίες πρέπει να ληφθούν υπόψη και να αποτυπωθούν σε μία διαφοροποιημένη πολιτική της ΕΕ έναντι των χωρών αυτών με σκοπό τη δημιουργία συνεργιών με μεμονωμένες χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες χώρες και την αποτροπή δημιουργίας ή εδραίωσης πιθανών συνεκτικών εναλλακτικών ομάδων κρατών για θέματα εξωτερικής πολιτικής· παροτρύνει στο πλαίσιο αυτό την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να αποθαρρύνουν την περιχαράκωση και τον στρατηγικό ανταγωνισμό μεταξύ των συνασπισμών των αναδυθεισών και αναδυόμενων δυνάμεων, αντίστοιχα· υποστηρίζει ότι, για να προωθήσει τη διεθνή συλλογική κινητοποίηση και τη μεταρρύθμιση της παγκόσμιας διακυβέρνησης, η ΕΕ πρέπει να αξιοποιήσει ένα ευρύ πεδίο διμερών, πολυμερών και μη κρατικών επαφών, και να κινητοποιήσει συνασπισμούς που βασίζονται σε κάποιο συγκεκριμένο ζήτημα και έχουν στους κόλπους τους τόσο αναδυόμενες όσο και αναδυθείσες χώρες·

10.  πιστεύει ότι η ΕΕ πρέπει να διατυπώσει τη θέση της όσον αφορά τις στενότερες σχέσεις με τις χώρες BRICS, ακόμη και αν ληφθεί υπόψη ότι το όραμα της ΕΕ και των χωρών BRICS όσον αφορά δεσμευτικές υποχρεώσεις και θεσμοποιημένα καθεστώτα ενδέχεται να είναι πάντοτε το ίδιο· πιστεύει επίσης ότι η στήριξη των χωρών BRICS σε μια αποτελεσματική πολυμερή συνεργασία θα μπορούσε να αποκτηθεί σε αντάλλαγμα ισχυρότερης εκπροσώπησής του σε σχετικούς διεθνείς οργανισμούς· τονίζει ότι οι προκλήσεις που θέτει η ανάδυση των χωρών BRICS θα πρέπει να ειδωθούν ως ευκαιρία και όχι ως πρόβλημα·

11.  είναι της άποψης ότι οι σχέσεις με τις χώρες BRICS πρέπει να οικοδομηθούν σε διμερείς διαλόγους που θα εστιάζουν και θα προωθούν τον περαιτέρω εκδημοκρατισμό και την εδραίωση του κράτους δικαίου, της χρηστής διακυβέρνησης, της κανονιστικής σύγκλισης, του συντονισμού των κοινών θέσεων στα διεθνή βήματα διαλόγου και των αναβαθμισμένων σχέσεων με την ΕΕ·

12.  υπογραμμίζει τη σημασία της Βραζιλίας ως ηγετικής δύναμης στο πλαίσιο της διαδικασίας περιφερειακής ολοκλήρωσης της MERCOSUR· επικροτεί το ανανεωμένο κοινό σχέδιο δράσης 2012-2014 για τη στρατηγική εταιρική σχέση ΕΕ-Βραζιλίας, και τις αμοιβαίες δεσμεύσεις στους τομείς της προώθησης της δημοκρατίας και των μεταρρυθμίσεων του πολυμερούς συστήματος διακυβέρνησης· παροτρύνει αμφότερες τις πλευρές να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους και να συμβάλουν στη μεταρρύθμιση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής· υπενθυμίζει την προσφορά της Προέδρου Rousseff σχετικά με την παροχή υποστήριξης προς την ΕΕ για να ξεπεραστεί η κρίση δημόσιου χρέους και αναγνωρίζει τη διασύνδεσή τους· εκφράζει την υποστήριξή του σε μια ισορροπημένη και δίκαιη ολοκλήρωση του αναπτυξιακού προγράμματος της Ντόχα και της συμφωνίας σύνδεσης ΕΕ-MERCOSUR, η οποία θα αποτελέσει τη σημαντικότερη συμφωνία σύνδεσης που έχει υπογραφεί ποτέ από την ΕΕ καθώς θα καλύπτει 750 εκατομμύρια ανθρώπους και εμπορικές συναλλαγές αξίας 125 δισεκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο· σημειώνει το αίτημα της Βραζιλίας για πλήρη ελευθέρωση του καθεστώτος θεωρήσεων και ζητεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλει πρόταση για το θέμα αυτό·

13.  επισημαίνει τον πολύτιμο ρόλο της στρατηγικής εταιρικής σχέσης ΕΕ-Ρωσίας για τη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας στην Ευρώπη, την ενίσχυση του εμπορίου και της οικονομικής ανάπτυξης, τη διαφύλαξη της ενεργειακής ασφάλειας και την αντιμετώπιση των διεθνικών προκλήσεων· φρονεί ότι, μακροπρόθεσμα, η άνοδος των ασιατικών δυνάμεων ενδέχεται να διευκολύνει την περαιτέρω ευθυγράμμιση των συμφερόντων και τη σύσφιγξη της στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ ΕΕ και Ρωσίας· θεωρεί ότι μια τέτοια συνεργασία έχει ζωτική σημασία για να σημειωθεί πρόοδος σε ζητήματα παγκόσμιας σημασίας, όπως η διασπορά των πυρηνικών όπλων, η τρομοκρατία, η αλλαγή του κλίματος ή η παράνομη μετανάστευση·

14.  επισημαίνει τη σημασία και τις δυνατότητες της στρατηγικής εταιρικής σχέσης ΕΕ-Ινδίας· εκτιμά ότι, στην παρούσα παγκόσμια οικονομική κρίση, ζητήματα όπως η κοινωνική κρίση, η αλλαγή του κλίματος, οι μεταναστευτικές ροές και η παγκόσμια ασφάλεια πρέπει να αντιμετωπισθούν στο πλαίσιο μίας πιο ολοκληρωμένης εταιρικής σχέσης μεταξύ Ινδίας και ΕΕ· σημειώνει επίσης ότι οι ισχύουσες συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών ενισχύουν περαιτέρω τις σχέσεις ΕΕ-Ινδίας· εκτιμά, ωστόσο, ότι η εν λόγω σχέση δεν πρέπει να περιοριστεί σε εμπορικού χαρακτήρα ζητήματα· θα επικροτούσε την ανασύσταση μιας συγκέντρωσης εταίρων στην Αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις σχέσεις με την Ινδία, κατά την εμπειρία της ομάδας φιλίας Ινδίας-Ευρώπης, η οποία υπήρχε στο Ινδικό Κοινοβούλιο πριν από τις εκλογές του 2009·

15.  υπογραμμίζει τη σημασία της Κίνας ως μεγάλης οικονομικής δύναμης και επισημαίνει τον ουσιαστικό της ρόλο στην παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη· εν προκειμένω, υπενθυμίζει ότι η Κίνα χρειάζεται να εκπληρώσει τις συμφωνηθείσες υποχρεώσεις της στο πλαίσιο του ΠΟΕ, δέκα έτη μετά την προσχώρησή της· επιπλέον, καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της, καθώς και την Κίνα, να αντιμετωπίσουν τις κοινές προκλήσεις και απειλές για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, και συγκεκριμένα μέσω της σύσφιγξης της συνεργασίας για μια διπλωματική λύση στην πυρηνική κρίση του Ιράν· παροτρύνει αμφότερες τις πλευρές να προαγάγουν ένα περισσότερο ισορροπημένο εμπόριο μεταξύ τους, εντείνοντας κυρίως τις προσπάθειές τους για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων σχετικά με μια νέα συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας, ούτως ώστε το εν λόγω πλαίσιο να αξιοποιήσει τις δυνατότητες της στρατηγικής εταιρικής σχέσης ΕΕ-Κίνας·

16.  υπογραμμίζει τη στρατηγική φύση των σχέσεων ΕΕ-Νότιας Αφρικής· επικροτεί το θετικό αποτέλεσμα της τέταρτης συνόδου κορυφής ΕΕ-Αφρικής τον Σεπτέμβριο του 2011, ιδίως τη σύγκλιση απόψεων σχετικά με την κατάσταση στη Λιβύη· παροτρύνει την ΕΕ και τη Νότια Αφρική να ολοκληρώσουν το συντομότερο δυνατό τις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή νέας συμφωνίας οικονομικής εταιρικής σχέσης· υποστηρίζει ότι η Νότια Αφρική, δεδομένου του ιστορικού της σε σχέση με την επιτυχημένη και ειρηνική μετάβασή της στη δημοκρατία και του ρόλου της ως περιφερειακής δύναμης, μπορεί να καταστεί σημαντικός παράγοντας για την προώθηση της δημοκρατίας και της χρηστής διακυβέρνησης, την προαγωγή της περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης και την υποστήριξη της εθνικής συμφιλίωσης σε ολόκληρη την Αφρική, καθώς και βασικός εταίρος της ΕΕ στις προσπάθειες αυτές· τονίζει τη σημασία της στενής συνεργασίας μεταξύ ΕΕ και Νότιας Αφρικής σε σχέση με την αλλαγή του κλίματος, την αειφόρο ανάπτυξη και τις μεταρρυθμίσεις των διεθνών θεσμικών οργάνων·

17.  εκτιμά ότι, ενόψει της αυξανόμενης σημασίας των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων δυνάμεων και του διαμορφούμενου πολυπολικού συστήματος διακυβέρνησης, η G-20 θα μπορούσε να αποδειχθεί χρήσιμο και ιδιαίτερα κατάλληλο βήμα για τη δημιουργία συναίνεσης και την καθιέρωση διαδικασιών λήψης αποφάσεων οι οποίες θα αποφεύγουν τους αποκλεισμούς, θα βασίζονται στις εταιρικές σχέσεις και θα επιτρέπουν την προώθηση συγκλίσεων, περιλαμβανομένης της σύγκλισης των ρυθμιστικών καθεστώτων· είναι της άποψης ότι, παρά την αυξανόμενη σημασία της G-20, η G-7 θα μπορούσε να διαδραματίσει καίριο ρόλο ως βήμα διαβούλευσης, συντονισμού και δημιουργίας συναίνεσης για τις εδραιωμένες δυνάμεις με σκοπό τον διάλογο με τις χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες δυνάμεις, και μάλιστα πριν από συνόδους της G-20· θεωρεί ότι η ύπαρξη της G-8 πρέπει να χρησιμοποιηθεί και για τη σύγκλιση απόψεων με τη Ρωσία προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι κοινές προκλήσεις με συντονισμένο και αποτελεσματικό τρόπο· υποστηρίζει την κοινοβουλευτική διάσταση της G-20 και φρονεί ότι πρέπει να εδραιωθεί περαιτέρω και να συμμετέχει στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η ενίσχυση του δημοκρατικού διαλόγου και ελέγχου· υποστηρίζει επίσης τη δημιουργία ενός παράλληλου συμβουλευτικού βήματος διαλόγου της G-20 που θα φέρνει σε επαφή μη κυβερνητικές οργανώσεις και επιφανείς εκπροσώπους της ηγεσίας της κοινωνίας των πολιτών και του επιχειρηματικού κόσμου από τα κράτη της G-20·

18.  Πιστεύει ότι η σημερινή κρίση του δημοσίου χρέους θα αποτελέσει σοβαρό τεστ για την G-20 ως αποτελεσματικού φόρουμ για στρατηγικό πολιτικό διάλογο ικανού να προωθήσει έναν αληθινά παγκόσμιο σύστημα οικονομικής και χρηματοπιστωτικής διακυβέρνησης που θα αντικατοπτρίζει την αλληλεξάρτηση αναπτυγμένων και αναδυόμενων οικονομιών, θα δημιουργήσει τις γερές βάσεις για την εξάλειψη των συστημικών ανισορροπιών οι οποίες μπορούν να είναι ιδιαίτερα καταστροφικές τόσο για τις αναπτυγμένες οικονομίες όσο και τις αναδυόμενες μακροπρόθεσμα, και θα προαγάγει την αλληλεγγύη στα διεθνή χρηματοπιστωτικά φόρουμ όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο·

19.  καλεί επίσης την ΕΕ να ενισχύσει τον πολιτικό διάλογο και τη συνεργασία με την ομάδα των χωρών BRICS, ώστε να προωθήσει ακόμη περισσότερο τη μεταρρύθμιση των παγκόσμιων οργανισμών χρηματοπιστωτικής και οικονομικής διακυβέρνησης, όπως τα θεσμικά όργανα του Bretton Woods, με στόχο την εξασφάλιση της ευρείας εκπροσώπησης όλων των κρατών μελών, παράλληλα με την αποτύπωση των αλλαγών στην οικονομική βαρύτητα·

20.  εκτιμά ότι οι αναδυθείσες δυνάμεις πρέπει να υποστηρίζουν τους περιφερειακούς οργανισμούς που περιλαμβάνουν τις χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες χώρες, όπως π.χ. οι οργανισμοί ASEAN ή Mercosur, καθώς επίσης και την οικοδόμηση θεσμικών και άλλων ικανοτήτων στις χώρες αυτές, διασφαλίζοντας επίσης διπλωματική παρουσία υψηλού επιπέδου κατά τις συνεδριάσεις αυτών των οργανώσεων·

21.  σημειώνει ότι, ενόψει της αυξανόμενης παγκόσμιας και περιφερειακής σημασίας της Κίνας, Ινδίας και άλλων αναδυόμενων χωρών της Ασίας, τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής όσο και η ΕΕ ενδέχεται να στρέψουν προοδευτικά την προσοχή τους και να επενδύσουν πολιτικό κεφάλαιο και πόρους πρωτίστως στην περιοχή του Ειρηνικού, αποδίδοντας μειωμένη στρατηγική σημασία στη βορειοατλαντική διάσταση και την αμοιβαία συνεργασία· σημειώνει, επιπλέον, ότι η Ασία θα πρέπει να αποκτήσει πιο σημαντικό ρόλο στην εξωτερική στρατηγική της ΕΕ και των κρατών μελών της· ζητεί περισσότερο συντονισμό των ΗΠΑ και της ΕΕ σε σχέση με τις πολιτικές τους έναντι της Κίνας, Ινδίας και άλλων αναδυόμενων χωρών της Ασίας προκειμένου να αποφευχθεί η αποσύνδεση των πολιτικών αυτών· εκφράζει την εδραία πεποίθηση ότι εάν συντονίσουν τις προσπάθειές τους οι ΗΠΑ και η ΕΕ, θα μπορέσουν επιτύχουν τις απαιτούμενες πολιτικές συνέργιες για να αναπτύξουν αποτελεσματικό, θετικό και εποικοδομητικό διάλογο με τις χώρες BRICS και άλλες τις αναδυόμενες χώρες· είναι της γνώμης ότι, με την επιφύλαξη της G-7, η διεξαγωγή τακτικών συνόδων κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ θα προσφέρει τη δυνατότητα εντοπισμού κοινών στόχων και συντονισμού των στρατηγικών για ζητήματα παγκόσμιας σημασίας, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής διακυβέρνησης, προκειμένου να επιτευχθεί μια κοινή προσέγγιση έναντι των αναδυόμενων δυνάμεων· υπενθυμίζει ότι οι διατλαντικές σχέσεις έχουν εξαιρετική σημασία τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο και τονίζει την αμοιβαία οικονομική σχέση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και της ΕΕ· εκτιμά ότι το Διατλαντικό Οικονομικό Συμβούλιο και ο Διατλαντικός Διάλογος των Νομοθετών θα μπορούσαν επίσης να παράσχουν μια δυνατότητα διαλόγου και εκτίμησης της κατάστασης και θα πρέπει επομένως να συμπεριλάβουν την εξέταση τόσο της στρατηγικής δέσμευσης της ΕΕ και των ΗΠΑ έναντι των χωρών BRICS και άλλων σχετικών αναδυόμενων χωρών όσο και των τρόπων ενθάρρυνσης της κανονιστικής σύγκλισης με τις εν λόγω χώρες· υπενθυμίζει πως χρειάζεται να συσταθεί ένα Διατλαντικό Πολιτικό Συμβούλιο ως ad-hoc όργανο συστηματικής διαβούλευσης και συντονισμού υψηλού επιπέδου σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας

22.  τονίζει ότι για ζητήματα παγκόσμιας εμβέλειας ή που σχετίζονται με την παγκόσμια διακυβέρνηση, η ΕΕ και όχι τα κράτη μέλη της, πρέπει να αποτελέσει τον συνομιλητή των αναδυόμενων δυνάμεων, των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων χωρών· πιστεύει ότι, προκειμένου για τη διαμόρφωση μιας συνεκτικής πολιτικής στάσης έναντι των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων δυνάμεων, έχει θεμελιώδη σημασία για τα κράτη μέλη να αναπτύξουν τις διμερείς τους σχέσεις με τη μέγιστη δυνατή διαφάνεια και λαμβάνοντας υπόψη τον πιθανό αντίκτυπο αυτών των σχέσεων στις πολιτικές και τις θέσεις της ΕΕ· θεωρεί ότι η ΕΕ πρέπει να αγωνιστεί για να πετύχει μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική συνοχή και ανάπτυξη προκειμένου να διατηρήσει την πολιτική της επιρροή και έναν καίριο ρόλο στο διαμορφούμενο πολυπολικό σύστημα και να αντιμετωπίζεται ως αναγκαίος πολύτιμος εταίρος από τις χώρες BRICS και τις νέες αναδυόμενες χώρες·

23.  υπογραμμίζει ότι ο γενικός συντονισμός της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ έναντι των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων δυνάμεων πρέπει να διασφαλίζεται από τον Ύπατο Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας/Αντιπρόεδρο της Επιτροπής σύμφωνα με τα άρθρα 18, παράγραφος 4 και 21, παράγραφος 3 της ΣΕΕ· φρονεί ότι η ΕΕ πρέπει να επιδιώκει, υπό τον συντονισμό του Υπάτου Εκπροσώπου, τη βελτίωση της διασύνδεσης της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας με τομεακές πολιτικές της ΕΕ όπως η ανάπτυξη, η ενεργειακή ασφάλεια, το εμπόριο, η πρόσβαση σε πρώτες ύλες και σπάνιες γαίες, η αλλαγή του κλίματος και η μετανάστευση, με σκοπό την αξιοποίηση συνεργιών και τη διασφάλιση μιας συνεκτικής και συστημικής προσέγγισης έναντι της εξωτερικής πολιτικής που θα στοχεύει στον οικουμενικό σεβασμό του κράτους δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατικής διακυβέρνησης· εκτιμά ότι η έννοια των «στρατηγικών εταίρων» της ΕΕ πρέπει να αναβαθμιστεί περαιτέρω και να αποκτήσει καλύτερα εφόδια για να αντικατοπτρίζει αυτούς τους θεμελιώδεις στόχους· παραπέμπει στα πορίσματα της 17ης Διάσκεψης των Μερών της Σύμβασης-Πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την Αλλαγή του Κλίματος (UNFCCC) και τονίζει τη συνεχή ανάγκη για μια συνεκτική και συντονισμένη προσπάθεια με τις χώρες BRICS με σκοπό την επίτευξη μιας προοδευτικής συμφωνίας·

24.  είναι της γνώμης ότι μια συνεκτική προσέγγιση της εξωτερικής πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ συνεπάγεται επίσης τον ενισχυμένο συντονισμό μεταξύ του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Υπάτης Εκπροσώπου, του Συμβουλίου, του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής για θέματα που σχετίζονται με τα θεματολόγια των G-7, G-8 και G-20·

25.  σημειώνει ότι η ΕΕ πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προσαρμόζει και να μεταρρυθμίζει τις δομές εσωτερικής διακυβέρνησής της, έτσι ώστε να υπάρχει μια διαδικασία λήψης αποφάσεων η οποία θα μπορεί να αντικατοπτρίζει την εσωτερική της πολυμορφία και να διευκολύνει την επίτευξη συναινέσεων· υπογραμμίζει ότι είναι σημαντικό η συνεκτική προσέγγιση της εξωτερικής πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ έναντι των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων χωρών να αντικατοπτρίζεται στον τρόπο λειτουργίας της ΕΥΕΔ· πιστεύει ότι η ΕΥΕΔ πρέπει να αναθεωρήσει και ενισχύσει τις στρατηγικές εταιρικές σχέσεις με μεμονωμένες χώρες BRICS, σε στενή διαβούλευση με το Κοινοβούλιο, και να εκμεταλλευτεί τις ιδιαιτερότητές τους και το ενδεχόμενο για συνέργιες και συνεργασία με την ΕΕ· παροτρύνει την ΕΥΕΔ να εκπονήσει μηχανισμούς οριζόντιου και κάθετου συντονισμού που θα επιτρέψουν στην εξωτερική πολιτική της ΕΕ να επωφεληθεί από τις θεσμικές συνέργιες της ΕΕ και από την πυκνότητα και το βάθος των διμερών δεσμών των κρατών μελών με στρατηγικούς εταίρους, συμπεριλαμβανομένων των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων δυνάμεων· θεωρεί ότι, όσον αφορά τις χώρες BRICS, εκτός από την οργάνωσή της με γεωγραφικά και θεματικά κριτήρια, η ΕΥΕΔ πρέπει να συστήσει έναν ad hoc μηχανισμό συντονισμού ο οποίος να έχει ως στόχο τη συμβατότητα από συστημική άποψη όλων των επιμέρους πολιτικών έναντι των χωρών BRICS και την ενσωμάτωση των υιοθετούμενων πολιτικών προσανατολισμών στον διάλογο της ΕΕ με αναδυθείσες δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Ιαπωνία· φρονεί ότι οι αντιπροσωπείες της ΕΕ σε χώρες BRICS και άλλες αντίστοιχες αναδυόμενες δυνάμεις πρέπει να συνεργάζονται στενότερα μεταξύ τους προκειμένου να διασφαλίσουν μια διαρκή παρακολούθηση και ανάλυση των σχέσεων μεταξύ των χωρών BRICS και συναφών διασταυρούμενων ευαισθησιών, καθιστώντας έτσι δυνατή μια πιο συστημική προσέγγιση· σχετικά με το θέμα αυτό είναι της άποψης ότι οι αντιπροσωπείες της ΕΕ στις χώρες BRICS πρέπει να αναλύουν τις θέσεις των χωρών BRICS για τη διακυβέρνηση και τις παγκόσμιες προκλήσεις και για τις σχέσεις τους με τις άλλες χώρες BRICS· φρονεί ότι η ΕΕ πρέπει να καταβάλει νέες προσπάθειες και να διαθέσει πόρους της κατά τρόπο που να της επιτρέπει να ηγηθεί της διαδικασίας μεταρρύθμισης του παγκοσμίου συστήματος διακυβέρνησης και των διεθνών οργανισμών με σκοπό την καθιέρωση, σε παγκόσμιο επίπεδο, διαδικασιών επίτευξης συναινέσεων και λήψης αποφάσεων χωρίς αποκλεισμούς, ιδίως τη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και την παγκόσμια χρηματοπιστωτική πολυμερή προσέγγιση·

26.  πιστεύει ότι η αποτελεσματική πολυμερής συνεργασία και ο μεγαλύτερος συντονισμός σε πολυμερή φόρα με στόχο την αντιμετώπιση των ζητημάτων της παγκόσμιας διακυβέρνησης θα πρέπει να παραμείνει στον πυρήνα της ενισχυμένης εταιρικής σχέσης με τις χώρες BRICS· συνιστά ειδικότερα να εξακολουθήσει η ΕΕ να καταβάλλει προσπάθειες για τη δέσμευση των χωρών αυτών στο πλαίσιο αυτό·

27.  θεωρεί ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να συμμετέχει στις διμερείς διασκέψεις κορυφής μεταξύ της ΕΕ και των στρατηγικών της εταίρων·

28.  πιστεύει ότι στο προσωπικό των αντιπροσωπειών της ΕΕ στις χώρες BRICS πρέπει να συμπεριληφθούν υπάλληλοι-σύνδεσμοι του Κοινοβουλίου με στόχο την προώθηση της βαθύτερης κατανόησης του ρόλου των εθνικών κοινοβουλίων σε καθεμία από τις χώρες αυτές, την προαγωγή στενότερης συνεργασίας και διαλόγου μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων σε διμερή βάση αλλά και την προώθηση μιας δημοκρατικότερης λογοδοσίας στο πλαίσιο των διαδικασιών λήψης αποφάσεων σε διεθνή βήματα διαλόγου, όπως η G-8 και η G-20· φρονεί ότι, εκτός από τις υφιστάμενες αντιπροσωπείες του για τις σχέσεις με τη Ρωσία, την Ινδία, την Κίνα και τη Νότια Αφρική αντιστοίχως, θα μπορούσε να εξεταστεί επίσης η δυνατότητα σύστασης αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με τη Βραζιλία·

29.  φρονεί ότι, προκειμένου να εξασφαλιστεί ο αποτελεσματικός δημοκρατικός έλεγχος των διαδικασιών χάραξης των πολιτικών που εφαρμόζονται έναντι των χωρών BRICS και άλλων αναδυόμενων χωρών, και προκειμένου να διευκολυνθεί ένας αναβαθμισμένος διακοινοβουλευτικός διάλογος με τέτοιες χώρες, απαιτείται κατάλληλο προσωπικό στους κόλπους του Κοινοβουλίου για να αναπτύξει εξειδικευμένες ικανότητες οι οποίες θα του προσφέρουν κατάλληλα αναλυτικά εργαλεία και δυνατότητες παρακολούθησης, έτσι ώστε να συνδράμει τους βουλευτές στις προσπάθειές τους για την προαγωγή αποτελεσματικού διαλόγου· πιστεύει επίσης ότι πρέπει να τεθεί σε λειτουργία ένα σύστημα ανταλλαγής προσωπικού μεταξύ του Κοινοβουλίου και της ΕΥΕΔ προκειμένου να μεγιστοποιηθούν οι συνέργειες, ο διοργανικός διάλογος και η συνεργασία, και να προωθηθεί η ανταλλαγή εμπειρογνωμοσύνης·

30.  τονίζει ότι κάθε εμβάθυνση των σχέσεων και σύσφιγξη της πολιτικής συνεργασίας με τις χώρες BRICS σε κυβερνητικό επίπεδο πρέπει να συνοδεύεται από έναν συνεχή διάλογο μεταξύ των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών· καλεί την ΕΥΕΔ και τις αντιπροσωπείες της ΕΕ να δημιουργήσουν, σχετικά με το θέμα αυτό, το κατάλληλο πλαίσιο που θα διευκολύνει και ενισχύσει τις διαπροσωπικές επαφές και τις πολιτιστικές και ακαδημαϊκές ανταλλαγές που θα βασίζονται στα υπάρχοντα και σε ad hoc προγράμματα με στόχο τη βελτίωση της αμοιβαίας κατανόησης και την ανάπτυξη κοινών δράσεων και πρωτοβουλιών·

31.  εμμένει στην ανάγκη αναβάθμισης του πολιτικού διαλόγου με τις χώρες BRICS για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των κοινωνικών και περιβαλλοντικών προτύπων· υπενθυμίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι η τήρηση των βασικών εργασιακών προτύπων (CLS) και της ατζέντας του ΔΟΕ σχετικά με την αξιοπρεπή εργασία έχει ουσιώδη σημασία για την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας, καθώς η διασφάλιση της κοινωνικοπολιτικής σταθερότητας και η αύξηση των επιπέδων δεξιοτήτων του εργατικού δυναμικού μιας χώρας έχει θετικό αντίκτυπο στην οικονομία μιας χώρας·

32.  χαιρετίζει την προαναφερθείσα ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Προϋπολογισμός για την »Ευρώπη 2020«», η οποία καταρτίζει πρόταση για τον σχεδιασμό χρηματοδοτικών μέσων και προγραμμάτων υπό την αιγίδα του προσεχούς πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου 2014-2020· υπογραμμίζει ότι το νέο μέσο εταιρικής σχέσης το οποίο αποβλέπει στην υποστήριξη των πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ στον υπόλοιπο κόσμο και περιλαμβάνει δραστηριότητες οι οποίες δεν είναι επιλέξιμες για επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια πρέπει να είναι μέσο εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης· εκτιμά ότι ένα τέτοιο μέσο εταιρικής σχέσης θα μπορούσε να συμβάλει στην εδραίωση ισχυρότερων πολιτικών δεσμών και, επομένως, ισχυρότερων οικονομικών δεσμών με τις επιλεγείσες χώρες, και χαιρετίζει την προαγωγή της κανονιστικής σύγκλισης ως έναν από τους στόχους του· πιστεύει επίσης ότι το μέσο εταιρικής σχέσης πρέπει να περιλαμβάνει χρηματοδοτικά κονδύλια για δημόσια διπλωματία προκειμένου να εδραιωθούν οι σχέσεις μεμονωμένων χωρών με την ΕΕ και να ενδυναμωθεί η επιρροή, οι εταιρικές σχέσεις και η εμπιστοσύνη· είναι, ωστόσο, της άποψης ότι πρέπει επίσης να προβλεφθούν πρόσθετα χρηματοδοτικά κονδύλια για την υποστήριξη του εκδημοκρατισμού, της εδραίωσης του κράτους δικαίου, τη βελτίωση της εκπαίδευσης και τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων· εκτιμά ότι ο νέος σχεδιασμός των χρηματοδοτικών μέσων και προγραμμάτων πρέπει να δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε ad hoc χρηματοδοτικά κονδύλια για την υποστήριξη των προσπαθειών των αναδυόμενων και δυνητικά αναδυόμενων δυνάμεων με σκοπό την εδραίωση δημοκρατικών θεσμών και την προώθηση της χρηστής διακυβέρνησης και του κράτους δικαίου, την ανάπτυξη οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, ποιοτικών εκπαιδευτικών συστημάτων καθώς και της προοδευτικής κοινωνικής ένταξης· χαιρετίζει την πρόταση της Επιτροπής να συμπεριληφθεί η αρχή της συμμόρφωσης σε όλα τα προγράμματα και μέσα της ΕΕ και φρονεί ότι αυτό έχει καίρια σημασία για την επίτευξη αυξημένης ικανότητας άσκησης πίεσης με σκοπό την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και της χρηστής διακυβέρνησης ως οικουμενικών αξιών·

33.  καλεί τις χώρες BRICS να αναλάβουν ένα ρόλο στη διεθνή αναπτυξιακή πολιτική ο οποίος να αντικατοπτρίζει καλύτερα το μερίδιό τους στο παγκόσμιο ΑΕΠ·

34.  καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να στηρίξουν τις πρωτοβουλίες συνεργασίας Νότου-Νότου και να συμμετάσχουν σε σχέδια τριγωνικής συνεργασίας στα οποία λαμβάνουν μέρος και οι χώρες BRICS·

35.  θεωρεί ότι είναι άκρως σημαντικό να ενθαρρυνθεί η μεγαλύτερη συνεργασία της ΕΕ με τις χώρες BRICS και άλλες αναδυόμενες οικονομίες στο πλαίσιο του συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης και των διεθνών οργανισμών· εκτιμά ότι η ΕΕ και οι ΗΠΑ πρέπει να προχωρήσουν σε στρατηγικό διάλογο με τις χώρες BRICS σχετικά με τις επιλογές της μεταρρύθμισης των διεθνών οργανισμών· εκτιμά ότι πρέπει να εμβαθύνει σε επίπεδο ΕΕ η διερεύνηση των τρόπων μεγιστοποίησης του ρόλου, της φωνής και των δικαιωμάτων ψήφου της ΕΕ στα διεθνή βήματα διαλόγου και των τρόπων επίτευξης ενός πιο οργανωμένου συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ σε αυτά τα βήματα διαλόγου και, ως εκ τούτου, και μιας πιο συνεκτικής στάσης η οποία θα προσβλέπει στην ανάπτυξη ενός θετικού διαλόγου και μιας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας με τις χώρες BRICS·

36.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, τον Πρόεδρο της Επιτροπής, την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, το Συμβούλιο, την Πολωνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.

(1) ΕΕ L 201 της 3.8.2010, σ. 30.
(2) ΕΕ C 349 Ε της 22.12.2010, σ. 51.
(3) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0121.
(4) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0255.
(5) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0364.
(6) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0334.

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου