Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 225 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών ’Ανάπτυξη μιας θαλάσσιας στρατηγικής για την περιοχή του Ατλαντικού Ωκεανού’ (COM(2011)0782),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα που ενέκρινε το Συμβούλιο στις 14 Ιουνίου 2010 σχετικά με την ευρωπαϊκή στρατηγική για την περιοχή του Ατλαντικού,

–  έχοντας υπόψη τις στρατηγικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περιοχή της Βαλτικής και για την περιοχή του Δούναβη,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 9ης Μαρτίου 2011 σχετικά με την ευρωπαϊκή στρατηγική για την περιοχή του Ατλαντικού(1),

–  έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο ’Ανάπτυξη μιας θαλάσσιας στρατηγικής για την περιοχή του Ατλαντικού Ωκεανού’ (ECO/306),

–  έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο ’Ανάπτυξη μιας θαλάσσιας στρατηγικής για την περιοχή του Ατλαντικού Ωκεανού’,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του στις 23 Ιουνίου 2011 σχετικά με τον στόχο 3: η μελλοντική ατζέντα της διασυνοριακής, διεθνικής και διαπεριφερειακής συνεργασίας(2)

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 48 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού (A7-0222/2012),

Α.   λαμβάνοντας υπόψη ότι o χώρος του Ατλαντικού παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά που απαιτούν πολιτικές λύσεις σε ευρωπαϊκή κλίμακα:

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ευρωπαϊκή κρίση έχει επιδεινώσει την κατάσταση, και ότι μεγάλο μέρος των εδαφών στον χώρο του Ατλαντικού έχουν υποστεί υποβάθμιση του επιπέδου ανάπτυξής τους·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο χώρος του Ατλαντικού αποτελεί ένα εξαιρετικά ετερογενές σύνολο περιφερειών, και ότι σημαντικό μέρος των περιοχών αυτών δεν έχει ακόμη επιτύχει το μέσο επίπεδο εισοδήματος της ΕΕ, οπότε παραμένει στόχος σύγκλισης για την ευρωπαϊκή πολιτική συνοχής·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι μια μακροπεριφερειακή στρατηγική είναι απαραίτητη για την ενδυνάμωση του χώρου του Ατλαντικού εφόσον παρέχει μια κοινή προσέγγιση, με σκοπό:

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η στρατηγική πρέπει να αφορά όλες τις ευρωπαϊκές περιοχές του Ατλαντικού, συμπεριλαμβανομένων των παράκτιων περιοχών της Μάγχης και της Θάλασσας της Ιρλανδίας, των εξόχως απόκεντρων περιφερειών και των υπερπόντιων χωρών και εδαφών, και να συνεκτιμά τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των περιοχών του Ατλαντικού και εκείνων της Βόρειας Θάλασσας·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι για τις προαναφερόμενες περιοχές πρέπει να επιδιωχθεί βιώσιμη ανάπτυξη από περιβαλλοντική, κοινωνική και οικονομική άποψη·

Μια πολιτική χωροταξικού σχεδιασμού για τον Ατλαντικό

1.  ελπίζει ότι με τη στρατηγική αυτή θα υιοθετηθεί ευρύτερη προσέγγιση με τη θέσπιση ενός συναινετικού στρατηγικού οράματος για τη μελλοντική ανάπτυξη της ζώνης του Ατλαντικού που θα ενσωματώνει την εδαφική διάσταση, θα αναπτύσσει συνδέσεις μεταξύ ξηράς και θάλασσας και θα δημιουργεί ένα πλαίσιο για την καλύτερη διαχείριση της πολιτικής θαλάσσιου και χερσαίου χωροταξικού σχεδιασμού στις περιοχές του Ατλαντικού·

2.  κατά τη διαδικασία χάραξης της στρατηγικής για τον Ατλαντικό, ζητεί να ληφθούν πλήρως υπόψη τα πολύτιμα διδάγματα που αντλήθηκαν από την ανάπτυξη των υφιστάμενων μακροπεριφερειακών και άλλων διακρατικών στρατηγικών, ιδίως σε σχέση με ζητήματα όπως η διακυβέρνηση, η χάραξη πολιτικών, η επικοινωνία και η κυριότητα, οι στόχοι και η αξιολόγηση·

3.  πιστεύει ότι η πολιτική συνοχής αποτελεί θεμελιώδες μέσο για την αντιμετώπιση των προκλήσεων της εδαφικής πολιτικής της Ένωσης και μέσο προώθησης της ενδογενούς ανάπτυξης των περιοχών στο πλαίσιο της μακροπεριφέρειας·

4.  ζητεί να θέσει η στρατηγική και το σχέδιο δράσης της μεγάλη έμφαση σε θέσεις εργασίας, στην ανάπτυξη και σε επενδύσεις τόσο σε θαλάσσιες όσο και σε χερσαίες περιοχές·

5.  ζητεί τη δημιουργία μιας μόνιμης δομής θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού στον χώρο του Ατλαντικού, η οποία θα αποτελείται από τις περιφέρειες, τα οικεία κράτη μέλη και την Επιτροπή και θα έχει ως στόχο τον συντονισμό της καθορισμένης στρατηγικής και την παρακολούθηση της εφαρμογής του σχεδίου δράσης σύμφωνα με μια διατομεακή και διακρατική προοπτική·

6.  εκτιμά ότι ένα σύστημα ολοκληρωμένης διαχείρισης των θαλάσσιων και ναυτιλιακών δεδομένων σε ολόκληρη την Ένωση είναι καθοριστικής σπουδαιότητας προκειμένου να αξιοποιηθούν οι ευκαιρίες στον τομέα της ναυτιλίας· ζητεί από την Επιτροπή να συνεχίσει τις προσπάθειές της για τη βελτίωση της διαχείρισης και της προσβασιμότητας των δεδομένων·

7.  εκτιμά ότι απαιτείται ισχυρή δράση προκειμένου να διαφυλαχθεί η οικολογική ισορροπία και η βιοποικιλότητα και να περιοριστεί το αποτύπωμα άνθρακα στον Ατλαντικό·

8.  πιστεύει ότι η αλιεία στην θάλασσα, και ιδίως η αλιεία μικρής κλίμακας και η παράκτια αλιεία καθώς και οι δραστηριότητες υδατοκαλλιέργειας, πρέπει να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις πολιτικές θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, εφόσον συμβάλλει αποφασιστικά στην εντονότερη οικονομική ανάπτυξη, στην παραγωγή πλούτου και στη δημιουργία θέσεων εργασίας· υποστηρίζει την άποψη ότι η περιφερειοποίηση της κοινής αλιευτικής πολιτικής πρέπει να επιτρέψει την καθιέρωση προσέγγισης για τη διαχείριση της αλιείας βάσει του οικοσυστήματος που θα προσαρμόζεται στις ανάγκες του ατλαντικού χώρου, και προτρέπει στο πλαίσιο αυτό την Επιτροπή να υποχρεούται να ζητεί προηγουμένως τη γνώμη των περιφερειακών γνωμοδοτικών συμβουλίων (ΠΓΣ) σχετικά με την εφαρμογή της κοινής αλιευτικής πολιτικής και των σχεδίων διαχείρισης·

9.  ζητεί τη σύναψη τοπικών, περιφερειακών και διασυνοριακών εταιρικών σχέσεων με σκοπό τη βελτίωση των ικανοτήτων πρόληψης και διαχείρισης των κινδύνων στον Ατλαντικό στις περιπτώσεις θαλάσσιων και χερσαίων ατυχημάτων, φυσικών καταστροφών και εγκληματικών ενεργειών (πειρατεία, εμπορία ανθρώπων, παράνομη αλιεία κ.ά.), και να δημιουργηθούν επαρκείς και ευέλικτοι μηχανισμοί για να καλύπτονται η αντικατάσταση εξοπλισμού και οι αποζημιώσεις για τις προκαλούμενες ζημίες· ζητεί τη σύσταση ευρωπαϊκής υπηρεσίας ακτοφυλακής·

10.  ζητεί τη βελτίωση των υφιστάμενων συστημάτων παρακολούθησης σκαφών, την άμεση εφαρμογή των ενισχυμένων αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα (EMSA) και τη σύναψη συμφωνιών ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ των αρμόδιων αρχών με στόχο τον εντοπισμό και την παρακολούθηση πλοίων και την καταπολέμηση απειλών, όπως το διασυνοριακό έγκλημα, η λαθρεμπορία, η παράνομη αλιεία και η εμπορία ανθρώπων· τονίζει τη σημασία που έχει η προαγωγή της ανάπτυξης και εφαρμογής των ευρωπαϊκών προγραμμάτων δορυφορικής ραδιοπλοήγησης (EGNOS και Galileo) προκειμένου να καλυφθούν τα υποστηρικτικά συστήματα έρευνας και διάσωσης στον Ατλαντικό· υπενθυμίζει την ανάγκη να εξασφαλιστεί μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση για το πρόγραμμα παγκόσμιας παρακολούθησης του περιβάλλοντος και της ασφάλειας (GMES) το οποίο συμβάλλει κυρίως στην πρόληψη και στη διαχείριση των θαλάσσιων κινδύνων·

11.  εκτιμά ότι η εδαφική διάσταση της στρατηγικής είναι ουσιώδους σημασίας για να αντιμετωπίζει τη βελτίωση της προσβασιμότητας των περιοχών του Ατλαντικού, και ότι θα πρέπει να εστιάζει στην σύνδεση της ζώνης του Ατλαντικού με την ηπειρωτική Ευρώπη, τη διασύνδεση των δικτύων μεταφορών, ενέργειας και πληροφοριών, την ανάπτυξη των αγροτικών και αστικών περιοχών της ενδοχώρας, καθώς και την εντατικοποίηση των δεσμών ξηράς/θάλασσας, συμπεριλαμβανομένων των άκρως απόκεντρων ή των νησιωτικών περιοχών·

12.  πιστεύει ότι οι θαλάσσιες αρτηρίες συμβάλλουν στον απεγκλωβισμό των περιοχών του Ατλαντικού, στην ενίσχυση των εμπορικών συναλλαγών, στην τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας των λιμένων, στην ενθάρρυνση του τουρισμού και στη μείωση των εκπομπών CO2· εκτιμά ότι είναι σημαντικό, στο πλαίσιο των δράσεων που αποσκοπούν στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, να ληφθούν υπόψη το θαλάσσιο εμπόριο στον Ατλαντικό και οι ιδιαιτερότητες των εξόχως απόκεντρων περιοχών, όπου οι θαλάσσιες μεταφορές εμπορευμάτων και προσώπων είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση μιας πραγματικής εδαφικής, κοινωνικής και οικονομικής συνοχής· ζητεί να είναι οι θαλάσσιες αρτηρίες επιλέξιμες για στήριξη από τη διευκόλυνση ’Συνδέοντας την Ευρώπη'·

13.  ενθαρρύνει, με σκοπό τη βιωσιμότητα των θαλάσσιων αρτηριών και σύμφωνα με τη στρατηγική ’Ευρώπη 2020’, την εκπόνηση ειδικών συστάσεων για τα πλοία, με σκοπό να προωθηθεί η ενσωμάτωση συστημάτων πρόωσης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα καθώς και ο καθορισμός απαιτητικών κριτηρίων κατασκευής όσον αφορά την αποδοτικότητα, την άνεση, τη χωρητικότητα, την ασφάλεια, τον εντοπισμό και τις τηλεπικοινωνίες· υπογραμμίζει ότι πρωταρχικός στόχος των εν λόγω συστάσεων θα πρέπει να είναι η αύξηση της αποδοτικότητας αυτού του τρόπου μεταφοράς, η διασφάλιση της περιβαλλοντικής προστασίας και η διευκόλυνση της ενοποίησής του με τα λοιπά δίκτυα και τους λοιπούς τρόπους μεταφοράς·

14.  θεωρεί ότι είναι σημαντικό να βελτιωθούν οι συνδέσεις μεταξύ των περιοχών του Ατλαντικού και της υπόλοιπης Ευρώπης μέσω επενδύσεων σε πολυτροπικές υποδομές μεταφορών·

15.  υπογραμμίζει την ανάγκη για αποτελεσματικό διασυνοριακό συντονισμό και συνεργασία με σκοπό την κατασκευή και την χρήση υποδομών οδικών και σιδηροδρομικών μεταφορών, συμπεριλαμβανομένων των γραμμών σιδηροδρόμων υψηλής ταχύτητας, αερολιμένων, θαλασσίων λιμένων, εσωτερικών λιμένων, τερματικών σταθμών της ενδοχώρας και εφοδιαστικής, προκειμένου να αναπτυχθεί ένα πιο βιώσιμο και πολυτροπικό σύστημα μεταφορών·

16.  τονίζει την οικονομική και εδαφική σπουδαιότητα των λιμένων και πιστεύει ότι η ύπαρξη σιδηροδρομικών και εσωτερικών πλωτών συνδέσεων με την ενδοχώρα τους αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την ανταγωνιστικότητά τους·

17.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι στις προτάσεις της Επιτροπής σχετικά με το κεντρικό δίκτυο διευρωπαϊκών δικτύων μεταφορών δεν περιλαμβάνεται ένας διάδρομος που καλύπτει το σύνολο του ατλαντικού χώρου, και για το ότι στο κεντρικό αυτό δίκτυο προτείνονται ελάχιστοι λιμένες του Ατλαντικού· θεωρεί απαραίτητο να συμπεριληφθούν και άλλοι ατλαντικοί λιμένες στους κεντρικούς λιμένες και να υποβληθούν σχετικές προτάσεις·

18.  υπενθυμίζει τα οφέλη από τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού με σκοπό την ενίσχυση της εδαφικής συνοχής μέσω της σημαντικής αύξησης της κυκλοφορίας μεταξύ των περιφερειακών αερολιμένων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και καλεί εν προκειμένω την Επιτροπή να διασφαλίσει την ανάπτυξη των λειτουργικών τμημάτων του εναέριου χώρου στις προκαθορισμένες προθεσμίες έτσι ώστε να επιτευχθεί ο εν λόγω στόχος·

Μια βιομηχανική πολιτική για τον Ατλαντικό

19.  ελπίζει ότι η στρατηγική θα υποστηρίζει την ανταγωνιστικότητα των δυναμικών οικονομικών τομέων στις περιοχές του Ατλαντικού, μέσω κατάλληλης βιομηχανικής πολιτικής· στο πλαίσιο αυτό, εκτιμά ότι οι επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα πρέπει να λαμβάνουν στήριξη από τις δημόσιες αρχές στους τομείς της έρευνας και της ανάπτυξης, της καινοτομίας, της ανάπτυξης συνεργατικών σχηματισμών και της υποστήριξης των ΜΜΕ·

20.  ζητεί να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις περιοχές οι οποίες θίγονται από την αναδιάρθρωση επιχειρήσεων και τομέων, καθώς και το κλείσιμο ή την επανεγκατάσταση επιχειρήσεων, με σκοπό την επαναβιομηχανοποίησή τους μέσω της δημιουργίας συνεργειών που συνδέουν τις λιμενικές δραστηριότητες, την εφοδιαστική και την ανάπτυξη επικουρικών κλάδων υψηλής προστιθέμενης αξίας· ζητεί, επίσης, τη δημιουργία μηχανισμού ανταλλαγής επιτυχημένων βιομηχανικών πρακτικών μεταξύ των περιφερειών του τόξου του Ατλαντικού·

21.  εκτιμά ότι η στρατηγική πρέπει να ενθαρρύνει την έρευνα στους τομείς της θάλασσας και της ναυτιλίας και να διευκολύνει την πρόσβαση των επιχειρήσεων στα δεδομένα που θα προκύψουν, προκειμένου να βελτιωθούν οι επιστημονικές γνώσεις για το θαλάσσιο περιβάλλον, να τονωθεί η καινοτομία στους ναυτιλιακούς κλάδους και να καταστεί δυνατή η βιώσιμη εκμετάλλευση των θαλάσσιων πόρων·

22.  εκτιμά ότι η στρατηγική πρέπει να περιλαμβάνει μια φιλόδοξη κοινωνική διάσταση για την ενθάρρυνση της κατάρτισης και της πρόσβασης των νέων στα ναυτικά επαγγέλματα, με την ενοποίηση των εργασιακών δομών οι οποίες συνδέονται σήμερα με τη θάλασσα και το ρόλο που διαδραματίζουν διευκολύνοντας την παραμονή του πληθυσμού στις παράκτιες περιοχές, καθώς και δημιουργώντας νέες ειδικότητες·που μπορούν να συμβάλλουν στη βιώσιμη ανάπτυξη των αλιευτικών περιοχών και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στις εν λόγω ζώνες·

23.  υπογραμμίζει ότι οι ανανεώσιμες θαλάσσιες πηγές ενέργειας αποτελούν βιομηχανικό τομέα του μέλλοντος, που θα μπορεί να καταπολεμήσει την αλλαγή του κλίματος και να περιορίσει την ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ, να επιτύχει μεγαλύτερη ενεργειακή βιωσιμότητα στις περιοχές του Ατλαντικού και τους στόχους της Ευρώπης 2020· επισημαίνει ότι ο χώρος του Ατλαντικού ευνοεί ιδιαίτερα την προώθηση των εν λόγω πηγών ενέργειας, και εκτιμά ότι η δημόσια στήριξη είναι αναγκαία για την ενίσχυση των ιδιωτικών επενδύσεων σε τέτοιες τεχνολογίες, ιδίως στην θαλάσσια αιολική ενέργεια που παράγεται σε πλωτές πλατφόρμες και την ενέργεια που παράγεται από τα θαλάσσια κύματα και την παλίρροια·

24.  υπογραμμίζει τη στρατηγική σημασία των θαλάσσιων μεταφορών στις ακτές του Ατλαντικού καθώς και των συνδέσεων μεταξύ των εξόχως απόκεντρων περιοχών και των άλλων ηπειρωτικών περιοχών· καλεί την Επιτροπή να προτείνει μέτρα για την απλούστευση των γραφειοκρατικών διατυπώσεων στους λιμένες, χωρίς να ελαττωθεί η ικανότητα ελέγχου και επαλήθευσης της ορθότητας των λειτουργιών και των φορτίων·

25.  υπενθυμίζει την οικονομική βαρύτητα των ναυτιλιακών κλάδων στις περιοχές του Ατλαντικού, ιδίως της ναυπηγικής βιομηχανίας, η οποία αντιμετωπίζει εξαιρετικά δυσχερή κατάσταση σε ορισμένες περιοχές του Ατλαντικού και για το λόγο αυτό πρέπει η Επιτροπή να συμβάλει στην εξεύρεση λύσεων· καλεί την επιτροπή να επανεκκινήσει την πρωτοβουλία LeaderSHIP 2015 για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του εν λόγω τομέα στο πλαίσιο του διεθνούς ανταγωνισμού·

26.  τονίζει τη σπουδαιότητα των θαλάσσιων αλιευτικών δραστηριοτήτων και της υδατοκαλλιέργειας στις περιοχές του Ατλαντικού, και υποστηρίζει την παροχή δημόσιας στήριξης για την ανανέωση και τον εκσυγχρονισμό των αλιευτικών σκαφών, καθώς και την ειδική διαφοροποίηση των χαρακτηριστικών και των δυνατοτήτων της παραδοσιακής παράκτιας αλιείας και της συλλογής οστρακοειδών·

27.  τονίζει πόσο σημαντικό είναι να προωθούνται κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά βιώσιμες μορφές τουρισμού που μπορούν να συνιστούν σημαντική πηγή προστιθέμενης αξίας για τις περιοχές του Ατλαντικού, ενώ ταυτόχρονα θα προστατεύεται το οικοσύστημα και η βιοποικιλότητά τους· τονίζει ότι η στήριξη του θαλάσσιου τουρισμού διευκολύνει την ανάπτυξη αθλητικών δραστηριοτήτων και την τόνωση του τουρισμού με κρουαζιερόπλοια·

28.  υπογραμμίζει τον πλούτο πόρων στο βυθό του Ατλαντικού, και πιστεύει ότι η στρατηγική πρέπει να διευκολύνει τη βιώσιμη αναζήτηση και την εκμετάλλευσή τους·

Ένα σχέδιο δράσης για το 2014-2020

29.  ζητεί να περιλαμβάνεται στη στρατηγική μια εξωτερική διάσταση που θα προάγει συγκεκριμένους στόχους και θα προσελκύει διεθνείς επενδύσεις, προκειμένου να αξιοποιηθούν οι υφιστάμενες δυνατότητες, και προτάσσει ως αναγκαίο βασικό στοιχείο του σχεδίου δράσης την εμπορική προώθηση της ζώνης του Ατλαντικού ως τόπου επενδύσεων, επισκέψεων και επιχειρηματικής δραστηριότητας·

30.  καλεί την Επιτροπή να θεσπίσει τη μακροπεριφέρεια του Ατλαντικού, και να προτείνει σχέδιο δράσης για την εφαρμογή της στρατηγικής την περίοδο 2014-2020·

31.  ζητεί να ακολουθηθεί μια πολυεπίπεδη κυβερνητική προσέγγιση για την κατάρτιση, εφαρμογή, αξιολόγηση και επανεξέταση του σχεδίου δράσης στην οποία θα μετέχουν ενεργά περιφερειακές και τοπικές δημόσιες αρχές, τα κράτη μέλη του Ατλαντικού και φορείς του ιδιωτικού τομέα και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών·

32.  υπογραμμίζει ότι το σχέδιο δράσης θα πρέπει να χρησιμοποιεί τις υφιστάμενες χρηματοδοτήσεις της ΕΕ και να μην δημιουργεί νέα δημοσιονομικά μέσα ·

33.  ζητεί σύνδεση του σχεδίου δράσης με την περιφερειακή πολιτική της ΕΕ, την ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική, την πολιτική έρευνας και καινοτομίας (Ορίζοντας 2020) καθώς και με τη διευκόλυνση ’Συνδέοντας την Ευρώπη'· πιστεύει ότι είναι θεμελιώδους σημασίας να δημιουργηθούν συνέργειες με άλλες πολιτικές της ΕΕ στους τομείς της έρευνας και της καινοτομίας, των μεταφορών, του περιβάλλοντος, της ενέργειας, της τεχνολογίας, του τουρισμού, της αλιείας και της διεθνούς συνεργασίας·

34.  υπογραμμίζει το σημαντικό ρόλο που θα μπορούσαν να διαδραματίσουν η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, τα ομόλογα για τη χρηματοδότηση έργων (’ομόλογα έργων’) και οι συμπράξεις ιδιωτικού/δημόσιου τομέα στη χρηματοδότηση των επενδύσεων που απαιτούνται στο πλαίσιο της στρατηγικής·

35.  υποστηρίζει επίμονα ότι η μελλοντική ατλαντική στρατηγική πρέπει να βασιστεί στους θεματικούς άξονες της στρατηγικής ’Ευρώπη 2020’, εφόσον τούτο θα επιτρέπει τον ολοκληρωμένο συσχετισμό των θεματικών περιεχομένων με τις τομεακές πολιτικές· υπό αυτήν την έννοια, θεωρεί ότι οι στόχοι και η θεματική εστίαση που προτείνονται για τα πέντε ταμεία που περιλαμβάνονται στο κοινό στρατηγικό πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής συνοχής για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού πρέπει να αποτελούν το πλαίσιο του σχεδίου δράσης· τονίζει τους στόχους για ’ενίσχυση της έρευνας, της τεχνολογικής ανάπτυξης και της καινοτομίας’, ’βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των ΜΜΕ’, ’υποστήριξη της μετάβασης προς μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα’ και ’προώθηση των βιώσιμων μεταφορών και άρση των προβλημάτων σε βασικές υποδομές δικτύων'·

36.  ζητεί να προσανατολίζονται δεσμευτικά οι συμβάσεις εταιρικών σχέσεων και τα επιχειρησιακά προγράμματα στις αντίστοιχες προτεραιότητες των μακροπεριφερειακών στρατηγικών στις οποίες μετέχουν, προκειμένου να διασφαλισθεί η στενή εναρμόνιση των μέτρων που προβλέπουν τα επιχειρησιακά προγράμματα και των προτεραιοτήτων των μακροπεριφερειακών στρατηγικών, με αποτέλεσμα την πιο αποδοτική χρήση των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων και τη δημιουργία προστιθέμενης αξίας σε περιφερειακό επίπεδο· τονίζει ότι ο δεσμευτικός αυτός προσανατολισμός πρέπει να καλύπτει τόσο επιχειρησιακά προγράμματα που εμπίπτουν στο στόχο της πολιτικής συνοχής για την εδαφική συνεργασία (INTERREG) όσο και τα επιχειρησιακά προγράμματα για κάθε περιοχή του χώρου του Ατλαντικού·

37.  υποστηρίζει την αναγνώριση και ενσωμάτωση στο σχέδιο δράσης στρατηγικών εδαφικής συνεργασίας, έργων και εμπειριών που προϋπήρχαν και μπορούν να εξασφαλίσουν γραμμές δράσης και πολιτικές και επιχειρησιακές προτεραιότητες· ζητεί να λαμβάνεται δεόντως υπόψη το σχέδιο δράσης κατά το σχεδιασμό και την εφαρμογή μελλοντικών προγραμμάτων εδαφικής συνεργασίας που αφορούν τη στρατηγική· πιστεύει επίσης ότι η διεθνική διάσταση του στόχου ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας πρέπει να λειτουργήσει υποστηρικτικά κατά την εφαρμογή του σχεδίου δράσης, κυρίως διευκολύνοντας την ανταλλαγή ορθών πρακτικών και τη δικτύωση·

38.  φρονεί ότι τα συγχρηματοδοτούμενα πολυπεριφερειακά επιχειρησιακά προγράμματα καθώς και οι ολοκληρωμένες εδαφικές επενδύσεις (ΟΕΕ) αποτελούν μέσα που μπορούν να διευκολύνουν ιδιαίτερα την εφαρμογή του σχεδίου δράσης·

39.  προτείνει να περιλαμβάνεται στις ετήσιες εκθέσεις εφαρμογής των αντίστοιχων προγραμμάτων η αξιολόγηση της συμβολής των προγραμμάτων στους στόχους της στρατηγικής για τον Ατλαντικό και στην εφαρμογή του σχεδίου δράσης·

40.  υπογραμμίζει τις δυνατότητες που προσφέρουν οι εξόχως απόκεντρες περιοχές ως φυσικά ’εργαστήρια’ για την ανάπτυξη δραστηριοτήτων έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της θαλάσσιας οικονομίας· τονίζει τη σημασία του τουριστικού τομέα για τις εν λόγω περιοχές και τις δυνατότητες που υπάρχουν για τη δημιουργία εφοδιαστικών πλατφορμών οι οποίες θα διευκολύνουν τη μεταφορά εμπορευμάτων μεταξύ της Ευρώπης και των άλλων παγκόσμιων οικονομιών·

41.  καλεί τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές να αναζητήσουν συνέργειες μεταξύ των πολιτικών τους και των προτεραιοτήτων του σχεδίου δράσης·

42.  τονίζει ότι η συμμετοχή στη στρατηγική ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών πόρων που υπόκεινται σε άμεση και κοινή διαχείριση καθιστά αναγκαία την κατάρτιση κατάλληλου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου, και ως εκ τούτου, ζητεί τη θέσπιση μιας πλατφόρμας διαχείρισης του σχεδίου δράσης, η οποία θα αποτελεί σημείο ενημέρωσης και επικοινωνίας για τους δικαιούχους και θα διευκολύνει τον συντονισμό μεταξύ των διαφόρων αρχών που είναι αρμόδιες για τη διαχείριση των κονδυλίων·

43.  υποστηρίζει ότι η στρατηγική για τον Ατλαντικό πρέπει κατ’ αρχήν να καταλήξει σε ένα στρατηγικό όραμα για τη ζώνη του Ατλαντικού που θα χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς για το σχέδιο δράσης 2014-2020· προτείνει επιπλέον ότι το πρόγραμμα δράσης πρέπει:

44.  τονίζει ότι το Φόρουμ για τον Ατλαντικό συστάθηκε για τα έτη 2012 και 2013 ως προπαρασκευαστική ενέργεια που πρότεινε το Κοινοβούλιο, με στόχο τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων στην κατάρτιση του σχεδίου δράσης· υπογραμμίζει ότι το Κοινοβούλιο, ως εμπνευστής του εν λόγω φόρουμ, διαδραματίζει ηγετικό ρόλο·

45.  προτείνει την έγκριση του σχεδίου δράσης από το Φόρουμ για τον Ατλαντικό, και καλεί την επερχόμενη ιρλανδική προεδρία να θέσει σε προτεραιότητα την έγκριση του σχεδίου δράσης από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατά τη διάρκεια της προεδρίας της, εστιάζοντας στην απόδοση, σε μια αξιόπιστη διαδικασία παρακολούθησης και συνεχούς αξιολόγησης, καθώς και στον προγραμματισμό μιας ενδιάμεσης επανεξέτασης·

46.  καλεί την Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο χάραξης παρεμφερών μακροπεριφερειακών στρατηγικών σε άλλες περιοχές στις οποίες ένα τέτοιο μέτρο θα οδηγούσε σε διαρκή και βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη·

o
o   o

47.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στην Επιτροπή και το Συμβούλιο, καθώς επίσης στην Επιτροπή των Περιφερειών και την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή.

(1) ΕΕ C 199 Ε της 7.7.2012, σ. 95. (2) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0285.