Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie prac Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE w 2011 r. (2012/2048(INI))
Parlament Europejski,
– uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (umowę o partnerstwie z Kotonu)(1), zmienioną w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r. oraz w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r.(2),
– uwzględniając regulamin Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE, przyjęty w dniu 3 kwietnia 2003 r.(3), ostatnio zmieniony w Budapeszcie (Węgry) w dniu 18 maja 2011 r.(4),
– uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju(5),
– uwzględniając deklarację z Kigali (Ruanda) w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym (EPA) sprzyjających rozwojowi, przyjętą przez WZP w dniu 22 listopada 2007 r.(6),
– uwzględniając deklarację w sprawie drugiego przeglądu umowy o partnerstwie z Kotonu, przyjętą przez WZP w dniu 3 grudnia 2009 r. w Luandzie (Angola)(7),
– uwzględniając komunikat przyjęty w dniu 29 kwietnia 2011 r. w Jaunde (Kamerun) na regionalnym posiedzeniu WZP dla Afryki Centralnej(8),
– uwzględniając rezolucje przyjęte przez WZP w Budapeszcie (maj 2011 r.): w sprawie przewrotów demokratycznych w Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie: konsekwencje dla krajów AKP, Europy i świata; w sprawie sytuacji w Wybrzeżu Kości Słoniowej; w sprawie wyzwań dla demokracji w przyszłości i poszanowania porządku konstytucyjnego w państwach AKP i UE; w sprawie wsparcia budżetowego jako sposobu udzielania oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) w krajach AKP; w sprawie zanieczyszczenia wody,
– uwzględniając deklaracje przyjęte przez WZP w Budapeszcie (maj 2011 r.): w sprawie 4. forum wysokiego szczebla na temat skuteczności pomocy w Pusanie (Korea Południowa) w 2011 roku; w sprawie zjednoczenia na rzecz powszechnego dostępu w związku ze spotkaniem na wysokim szczeblu w sprawie AIDS, które odbyło się w czerwcu 2011 r.(9),
– uwzględniając rezolucje przyjęte przez WZP w Lomé (listopad 2011 r.) w następujących sprawach: wpływ Traktatu z Lizbony na partnerstwo AKP-UE; wpływ zadłużenia na finansowanie rozwoju w krajach AKP; włączenie społeczne osób niepełnosprawnych w krajach rozwijających się; kryzys żywnościowy w Rogu Afryki, a zwłaszcza w Somalii; wpływ Arabskiej Wiosny Ludów na sąsiednie kraje leżące w Afryce Subsaharyjskiej(10),
– uwzględniając art. 48 Regulaminu PE,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju (A7-0328/2012),
A. mając na uwadze, że wysoka przedstawiciel/ wiceprzewodnicząca zapewniła, że Rada UE powinna być reprezentowana na szczeblu ministerialnym na sesjach Zgromadzenia, i sprecyzowała, że fakt, iż nie była reprezentowana na 20. sesji w Kinszasie w 2010 r., stanowił wyjątek; mając na uwadze, że Rada UE była reprezentowana na szczeblu ministerialnym na obu sesjach w 2011 r.;
B. mając na uwadze, że WZP AKP-UE jest największym organem parlamentarnym gromadzącym zarówno kraje Północy, jak i Południa;
C. mając na uwadze wspaniały wkład prezydencji węgierskiej oraz rozmaitych władz lokalnych w organizację i treść 21. sesji w Budapeszcie;
D. mając na uwadze, że w 2011 r. zorganizowano dwie misje informacyjne: do Timoru Wschodniego oraz na 4. forum wysokiego szczebla na temat skuteczności pomocy w Pusanie (Korea Południowa);
E. mając na uwadze, że przegląd umowy o partnerstwie z Kotonu w 2010 r. był znakomitą okazją do wzmocnienia roli WZP i jego wymiaru regionalnego, a także do zwiększenia kontroli parlamentarnej w regionach i państwach AKP; mając na uwadze, że ratyfikacja przeglądu umowy nie została zakończona do końca 2011 r.;
F. mając na uwadze, że zgodnie z umową z Kotonu dialog polityczny w ramach art. 8 jest prowadzony z udziałem WZP;
G. mając na uwadze, że posiedzenie regionalne WZP, które odbyło się Kamerunie w 2011 r., okazało się dużym sukcesem i doprowadziło do przyjęcia wyżej wspomnianego komunikatu z Jaunde, w którym zwrócono uwagę w szczególności na oburzenie parlamentarzystów wzrostem przemocy seksualnej, ryzyko banalizacji i powszechną bezkarność;
H. mając na uwadze, że w wyniku przyjęcia przez Parlament Europejski nowych przepisów regulujących podróże asystentów parlamentarnych asystenci nie mogą towarzyszyć posłom w delegacji;
1. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że WZP w 2011 r. nadal zapewniało ramy otwartego, demokratycznego i pogłębionego dialogu pomiędzy UE a państwami AKP na temat umowy o partnerstwie z Kotonu i jej stosowania, w tym umów o partnerstwie gospodarczym;
2. podkreśla wartość dodaną odbywania posiedzeń WZP w państwach członkowskich UE zgodnie z zasadą rotacji oraz uważa, że należy utrzymać tę zasadę także w przyszłości, jak miało to miejsce od 2003 r.;
3. gratuluje prezydencji węgierskiej aktywnego wkładu w 21. sesję, zwłaszcza w warsztaty;
4. podkreśla konieczność poświęcania większej uwagi wynikom WZP AKP-UE i zapewnienia spójności między rezolucjami wydawanymi przez to zgromadzenie i rezolucjami PE; jest zaniepokojony spadkiem udziału posłów do PE zwłaszcza w posiedzeniach komisji WZP oraz domaga się większego zaangażowania posłów do PE na jego posiedzeniach i w jego działalności; wzywa do większej elastyczności w dopuszczaniu asystentów parlamentarnych do udziału w posiedzeniach WZP, by podnieść jakość pracy ich posłów;
5. przypomina deklarację wysokiej przedstawiciel/ wiceprzewodniczącej, iż Rada UE powinna być reprezentowana na szczeblu ministerialnym na sesjach Zgromadzenia; z zadowoleniem przyjmuje przywrócenie udziału Rady UE w sesjach WZP w 2011 r. oraz że wysoka przedstawiciel sprawiła, iż doprecyzowano rolę Rady UE; wzywa do jaśniejszego podziału odpowiedzialności między ESDZ i Komisją w zakresie stosowania umowy o partnerstwie z Kotonu;
6. podkreśla kluczową rolę parlamentów państw AKP, władz lokalnych i podmiotów niepaństwowych w opracowywaniu i monitorowaniu krajowych i regionalnych dokumentów strategicznych oraz w wykorzystaniu środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), oraz wzywa Komisję i rządy krajów AKP, by zapewniły udział tych podmiotów; podkreśla również potrzebę ścisłego nadzoru parlamentarnego podczas negocjowania i zawierania EPA;
7. wyraża zaniepokojenie cięciami budżetowymi w państwach członkowskich, które dotykają wydatków na politykę rozwoju; wzywa WZP, by nadal naciskało na państwa członkowskie UE, aby te osiągnęły cel 0,7% DNB do 2015 r.; zwraca się do parlamentarzystów WZP, aby dokładniej rozważyli kierowanie środków tam, gdzie okazują się one najbardziej potrzebne do ograniczenia ubóstwa, a także zróżnicowane podejście do trybów udzielania pomocy;
8. przypomina o potrzebie włączenia parlamentów w proces demokratyczny i w krajowe strategie rozwoju; podkreśla ich zasadniczą rolę we wprowadzaniu, kontynuowaniu i kontrolowaniu strategii politycznych w zakresie rozwoju; wzywa Komisję do dostarczania parlamentom państw AKP wszelkich dostępnych informacji oraz do wspomagania ich w sprawowaniu kontroli demokratycznej, w szczególności przez budowanie potencjału;
9. podkreśla konieczność utrzymania wolności i niezależności środków przekazu, co jest elementem o podstawowym znaczeniu dla zapewnienia pluralizmu i udziału w życiu politycznym przedstawicieli opozycji demokratycznej i mniejszości;
10. wzywa UE i kraje AKP, by zachęcały obywateli, zwłaszcza kobiety, do udziału w projektach rozwojowych, jako że zaangażowanie społeczeństwa ma zasadnicze znaczenie, skoro mamy dokonać postępów; uznaje zdolności kobiet do rozwiązywania problemów i konfliktów oraz nalega, aby Komisja i WZP częściej włączały kobiety do grup zadaniowych i roboczych, oraz podkreśla w tym względzie wartościowy wkład Forum Kobiet;
11. wzywa parlamenty do sprawowania ścisłej kontroli parlamentarnej w zakresie EFR; podkreśla uprzywilejowaną pozycję WZP w tej debacie i wzywa je oraz parlamenty państw AKP do aktywnego w niej uczestniczenia, zwłaszcza w ramach ratyfikacji zmienionej umowy o partnerstwie z Kotonu;
12. wzywa Komisję Europejską do przekazywania WZP aktualnych informacji o stanie zaawansowania ratyfikacji umowy o partnerstwie z Kotonu, zmienionej w Wagadugu w dniu 22 czerwca 2010 r.;
13. przypomina, że zgodnie z umową o partnerstwie z Kotonu dialog polityczny na mocy art. 8 jest prowadzony z udziałem WZP oraz że w związku z tym WZP powinno być należycie informowane i angażowane;
14. przypomina o znaczeniu wzmocnionego, faktycznego i bardziej kompleksowego dialogu politycznego na temat praw człowieka, obejmującego kwestię braku dyskryminacji ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną;
15. z zadowoleniem zauważa coraz bardziej parlamentarny – i tym samym polityczny – charakter WZP, a także wzrost zaangażowania jego członków i poprawę jakości debat, co przyczynia się znacząco do wzmocnienia partnerstwa AKP-UE;
16. wyraża zaniepokojenie wzrostem przemocy i dyskryminacji wobec osób homoseksualnych w niektórych krajach, zwraca się do WZP, aby zajęło się tą sytuacją w ramach swoich obrad;
17. zwraca uwagę, że rozpoczęła się już dyskusja o przyszłości grupy AKP po 2020 r., oraz podkreśla, że WZP będzie musiało w tej dyskusji odegrać istotną rolę; w związku z tym podkreśla, że należy wyjaśnić przyszłe zadania i stosunki różnych grup (AKP, UE, kraje najsłabiej rozwinięte, G-77, grupy regionalne); podkreśla potrzebę kompleksowego, wspólnego nadzoru parlamentarnego, niezależnie od ostatecznego wyniku dyskusji;
18. podkreśla znaczenie, jakie WZP przywiązuje do przejrzystości w korzystaniu z zasobów naturalnych i handlu nimi, oraz zaznacza, że WZP będzie nadal nalegało na przyjęcie odpowiednich przepisów prawa w tej sprawie;
19. wzywa WZP, by nadal monitorowało sytuację w Afryce Północnej i krajach AKP pogrążonych w kryzysie oraz by zwracało szczególną uwagę na sytuacje niestabilności państwa;
20. wzywa WZP do dalszego organizowania własnych misji obserwacji wyborów na takich samych zasadach, na jakich odbyła się udana misja do Burundi w 2010 r., przy jednoczesnym staraniu, by odzwierciedlały one podwójną legitymację WZP, a także przy zapewnieniu niezależności jego misji wyborczych i w ścisłej koordynacji z regionalnymi organami obserwacyjnymi;
21. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2011 r. miało miejsce kolejne posiedzenie regionalne przewidziane w umowie o partnerstwie z Kotonu i w Regulaminie WZP; uważa, że posiedzenia te umożliwiają faktyczną wymianę poglądów na temat zagadnień dotyczących regionu, w tym zapobiegania konfliktom i ich rozwiązywania, spójności regionalnej oraz negocjacji dotyczących EPA; wyraża uznanie dla organizatorów udanych posiedzeń w Kamerunie;
22. z zadowoleniem przyjmuje zakończenie prac grupy roboczej ds. metod pracy oraz przyjęcie w Budapeszcie pierwszego pakietu poprawek do regulaminu, a także wzywa Prezydium WZP, aby wdrożyło jej pozostałe zalecenia, tak by zwiększyć skuteczność i oddziaływanie polityczne WZP zarówno w stosowaniu umowy o partnerstwie z Kotonu, jak i na arenie międzynardowej;
23. podkreśla, jak ważne są organizowane podczas sesji WZP wizyty w terenie, które są uzupełnieniem dyskusji prowadzonych w czasie sesji;
24. zwraca się do WZP do dalszej refleksji nad kosztem organizacji jego posiedzeń;
25. wyraża zadowolenie z uczestnictwa przedstawicieli Parlamentu Europejskiego i Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego w nieformalnym posiedzeniu Rady Ministrów ds. współpracy na rzecz rozwoju zorganizowanym przez polską prezydencję Rady Unii Europejskiej w Sopocie w dniach 14 i 15 lipca 2011 r. i wzywa przyszłe prezydencje Rady Unii Europejskiej, by czyniły to samo;
26. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Radzie AKP, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Prezydium WZP oraz rządom i parlamentom Węgier i Togo.