Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Jürgena Creutzmanna, przekazany dnia 15 stycznia 2013 r. przez ministerstwo sprawiedliwości Republiki Federalnej Niemiec w związku ze sprawą toczącą się przed prokuratorem naczelnym we Frankenthal (Niemcy) i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 17 stycznia 2013 r.,

–  po wysłuchaniu wyjaśnień Jürgena Creutzmanna zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

–  uwzględniając art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

–  uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dni 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r. i 6 września 2011 r.(1),

–  uwzględniając art. 46 niemieckiej ustawy zasadniczej (Grundgesetz),

–  uwzględniając art. 6 ust. 2 i art. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0107/2013),

A.  mając na uwadze, że prokurator naczelny we Frankenthal (Niemcy) zwrócił się o uchylenie immunitetu poselskiego posła do Parlamentu Europejskiego Jürgena Creutzmanna w związku z wszczęciem postępowania dotyczącego domniemanego przestępstwa;

B.  mając na uwadze, że wniosek prokuratora naczelnego odnosi się do postępowania – na mocy § 229 niemieckiego kodeksu karnego – dotyczącego domniemanego przestępstwa polegającego na spowodowaniu uszkodzenia ciała w wyniku niedbalstwa;

C.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

D.  mając na uwadze, że na mocy art. 46 ust. 2 niemieckiej ustawy zasadniczej (Grundgesetz) poseł nie może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za czyn karalny bez zgody Parlamentu, chyba że został ujęty w trakcie popełniania czynu lub w ciągu następnej doby;

E.  mając na uwadze, że w związku z powyższym Parlament musi uchylić immunitet Jürgena Creutzmanna, aby możliwe było kontynuowanie postępowania przeciwko niemu;

F.  mając na uwadze, że art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej i art. 46 ust. 2 niemieckiej ustawy zasadniczej (Grundgesetz) nie wykluczają uchylenia immunitetu Jürgena Creutzmanna;

G.  mając na uwadze, że w związku z tym w danym przypadku wskazane jest uchylenie immunitetu poselskiego;

1.  podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Jürgena Creutzmanna;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji, właściwym władzom Republiki Federalnej Niemiec oraz Jürgenowi Creutzmannowi.

(1) Wyrok z dnia 12 maja 1964 r. w sprawie 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier (Zbiór 1964, s. 387); wyrok z dnia 10 lipca 1986 r. w sprawie 149/85, Wybot/Faure i inni (Zbiór 1964, s. 2391); wyrok z dnia 15 października 2008 r. w sprawie T-345/05, Mote/Parlament (Zbiór 2008, s. II-2849); wyrok z dnia 21 października 2008 r. w połączonych sprawach C-200/07 i C-201/07, Marra/De Gregorio i Clemente (Zbiór 2008, s. I-7929); wyrok z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie T-42/06, Gollnisch/Parlament (Zbiór 2010, s. II-1135); wyrok z dnia 6 września 2011 r. w sprawie C-163/10, Patriciello (Zbiór 2011, s. I-7565).