Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2013/2052(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A7-0235/2013

Teksty złożone :

A7-0235/2013

Debaty :

Głosowanie :

PV 11/09/2013 - 5.19
CRE 11/09/2013 - 5.19
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P7_TA(2013)0367

Teksty przyjęte
PDF 363kWORD 31k
Środa, 11 września 2013 r. - Strasburg
Negocjacje umowy o partnerstwie i współpracy między UE i Malezją
P7_TA(2013)0367A7-0235/2013

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 września 2013 r.zawierająca projekt zalecenia dla Rady, Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych w sprawie negocjacji dotyczących umowy o partnerstwie i współpracy między UE a Malezją (2013/2052(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1440/80 z dnia 30 maja 1980 r. dotyczące zawarcia Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Indonezją, Malezją, Filipinami, Singapurem i Tajlandią – państwami członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej(1),

–  uwzględniając negocjacje dotyczące umowy o partnerstwie i współpracy pomiędzy UE a Malezją, na które Rada zezwoliła w listopadzie 2004 r. i które rozpoczęły się w Brukseli w październiku 2010 r., przy okazji ósmego szczytu UE-Azja (ASEM8),

–  uwzględniając dziewiąty szczyt ASEM, który odbył się w Wientianie (Laos) w dniach 5–6 listopada 2012 r.,

–  uwzględniając szczyt Stowarzyszenia Narodów Południowo-Wschodniej Azji (ASEAN), który odbył się w Kambodży w dniach 18–20 listopada 2012 r.,

–  uwzględniając rezolucję z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie projektów decyzji Komisji ustanawiających krajowe dokumenty strategiczne oraz programy orientacyjne dla Malezji, Brazylii i Pakistanu(2),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie Malezji – kara chłosty(3),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 stycznia 2010 r. w sprawie niedawnych ataków na wspólnoty chrześcijańskie(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 września 2011 r. w sprawie nowej polityki handlowej dla Europy w ramach strategii „Europa 2020”(5),

–  uwzględniając przystąpienie Unii Europejskiej do Traktatu o wzajemnych stosunkach i współpracy w Azji Południowo-Wschodniej w lipcu 2012 r.(6),

–  uwzględniając trwające negocjacje w sprawie umowy o wolnym handlu między UE a Malezją,

–  uwzględniając umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską a rządem Malezji dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych, podpisaną w 2007 r.(7),

–  uwzględniając negocjacje w sprawie umowy o dobrowolnym partnerstwie z Malezją dotyczącej planu działań na rzecz egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa (FLEGT), które rozpoczęły się w 2007 r.,

–  uwzględniając dokument strategiczny dotyczący stosunków między Wspólnotą Europejską a Malezją na lata 2007–2013,

–  uwzględniając art. 90 ust. 4 oraz art. 48 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinię Komisji Handlu Międzynarodowego (A7–0235/2013),

A.  mając na uwadze, że Malezja jest członkiem-założycielem ASEAN oraz będzie przewodniczyć organizacji w 2015 r.; mając na uwadze, że Malezja jest dla UE drugim najważniejszym partnerem handlowym w ASEAN;

B.  mając na uwadze, że Malezja jest aktywnym członkiem forum Współpracy Gospodarczej Azji i Pacyfiku (APEC), Organizacji Współpracy Islamskiej (OWI), Ruchu Państw Niezaangażowanych (NAM), Azjatyckiego Banku Rozwoju (ADB), Komisji Gospodarczo-Społecznej ds. Azji i Pacyfiku ONZ (UNESCAP), planu z Colombo na rzecz rozwoju gospodarczo-społecznego w regionie Azji i Pacyfiku, Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), dialogu Azja-Europa (ASEM) oraz Wschodnioazjatyckiej Strefy Wzrostu Brunei – Indonezja – Malezja – Filipiny (BIMP-EAGA); mając na uwadze, że Malezja jest również członkiem Światowej Organizacji Handlu (WTO) od czasu jej założenia w 1995 r., a także między innymi członkiem Grupy 77 (G77) krajów rozwijających się, grupy ośmiu islamskich państw rozwijających się (D-8), Grupy 15 (G15) oraz Rady Praw Człowieka ONZ;

C.  mając na uwadze, że w październiku 2010 r. Malezja przystąpiła do Partnerstwa Transpacyficznego utworzonego w 2005 r. w celu zawierania umów o wolnym handlu, co może mieć istotny wpływ na politykę handlową UE; mając na uwadze, że negocjacje prowadzone przez Partnerstwo Transpacyficzne nabrały szczególnego znaczenia po przystąpieniu do niego Stanów Zjednoczonych w lutym 2008 r., Meksyku w czerwcu 2012 r. i Kanady w październiku 2012 r.;

D.  mając na uwadze, że Malezja często uczestniczy w misjach pokojowych ONZ oraz innych organizacji, w tym w misjach w Libanie, Timor-Leste, na Filipinach, w Indonezji, Pakistanie, Sierra Leone, Sudanie, na Saharze Zachodniej, w Nepalu i Kosowie, oraz rozmieściła oddział medyczny w Afganistanie;

E.  mając na uwadze, że Malezja jest wielokulturowym, wielojęzycznym, wielowyznaniowym i wieloetnicznym społeczeństwem, w którym większość stanowią muzułmańscy Malezyjczycy, a mniejszość wspólnoty indyjskich, chińskich i niemalezyjskich ludów tubylczych;

F.  mając na uwadze, że 5 maja 2013 r. w Malezji odbyły się wybory parlamentarne;

G.  mając na uwadze, że Malezja – będąca gospodarką wschodzącą – wdrożyła następujące po sobie społeczno-gospodarcze programy restrukturyzacji, począwszy od Nowej Polityki Gospodarczej (NEP) w 1971 r., która została zastąpiona w 1991 r. przez Krajową Politykę Rozwoju, a następnie w 2001 r. przez Krajową Politykę Wizji w ramach „Nowego modelu gospodarczego” dla długoterminowego celu rozwoju Malezji, dzięki któremu do 2020 r. Malezja ma stać się krajem rozwiniętym („Wizja 2020”);

H.  mając na uwadze, że dnia 20 grudnia 2011 r. w Malezji przyjęto ustawę o pokojowych zgromadzeniach;

I.  mając na uwadze, że współpraca pomiędzy UE a Malezją w zakresie praw kobiet, praw dziecka, praw ludów tubylczych, migracji, wolności prasy i obrońców praw człowieka jest zacieśniana poprzez regularne kontakty ze społeczeństwem obywatelskim oraz malezyjską Komisją Praw Człowieka (SUHAKAM); mając na uwadze, że UE stopniowo ustanawia współpracę z Malezją w obszarach podlegających wspólnej polityce zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), takich jak bezpieczeństwo na morzu i nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia;

J.  mając na uwadze, że w celu rozwinięcia dalszych relacji parlament malezyjski ustanowił w listopadzie 2010 r. Forum UE i Malezji w ramach Unii Międzyparlamentarnej, której członkowie reprezentują zarówno koalicję rządową, jak i opozycję;

1.  zaleca Radzie, Komisji oraz Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, aby:

W odniesieniu do negocjacji w sprawie umowy o partnerstwie i współpracy

Dialog polityczny

Prawa człowieka i podstawowe wolności

Współpraca gospodarcza, naukowa i kulturalna

Inne postanowienia

   a) poprawić stosunki UE z państwami Azji Południowo-Wschodniej, w tym i w szczególności z Malezją, poprzez terminowe zakończenie negocjacji dotyczących umów o partnerstwie i współpracy z siedmioma krajami ASEAN; zwiększyć świadomość w UE w odniesieniu do wagi, wyraźnego potencjału i złożonej natury tych stosunków;
   b) podkreślić, że umowa o partnerstwie i współpracy między UE a Malezją będzie stanowić niepowtarzalną okazję do stworzenia nowego poziomu strategicznych i politycznych ram dla wzajemnych relacji, rozszerzenia obszaru zaangażowania UE na liczne obszary wspólnego zainteresowania – między innymi we współpracy handlowej, energii, nauce i technologii, migracji, zwalczaniu terroryzmu, prawach człowieka, dobrych rządach, standardach społecznych i warunkach pracy, przeciwdziałaniu korupcji, handlu ludźmi i nieproliferacji – oraz wzmocnienia dialogu w zakresie polityki między UE a Malezją w sprawie środowiska, technologii ekologicznej i zmiany klimatu;
   c) wzmocnić zespół negocjacyjny UE podczas rund negocjacyjnych w celu dopasowania wiedzy tematycznej dostępnej po stronie malezyjskiej, a także wykazać stosowne zainteresowanie UE negocjacjami i ułatwić ich przebieg;
   d) zwrócić się z apelem o spójne podejście do negocjacji w sprawie umowy o partnerstwie i współpracy oraz umowy o wolnym handlu; przypomnieć, że umowy te muszą wspierać nawzajem swoje cele;
   e) podkreślić, że oba procesy negocjacyjne powinny być współzależne i należy je prowadzić równolegle;
   f) wyrazić uznanie dla utworzenia malezyjskiej agencji morskiej Malaysian Maritime Enforcement Agency (MMEA) zajmującej się wszystkimi działaniami związanymi z egzekwowaniem przepisów prawa federalnego na morzu w ramach jednej agencji; wyrazić uznanie dla wyników subregionalnej współpracy Malezji z Singapurem, Indonezją, Filipinami i Tajlandią w ramach Azjatyckiej Inicjatywy na rzecz Bezpieczeństwa na Morzu (AMARSECTIVE) oraz Regionalnego Porozumienia o Współpracy ws. Zwalczania Piractwa i Zbrojnych Napaści na Statki w Azji (ReCAAP), a także współpracy w ramach Forum Regionalnego ASEAN (ARF), która wpłynęła na znaczną poprawę bezpieczeństwa na morzu zarówno w Cieśninie Malakka, przez którą rocznie przepływa ponad 50 000 statków, jak i na wodach przybrzeżnych Malezji; docenić fakt, że malezyjskie siły zbrojne uczestniczyły w zwalczaniu piractwa na wybrzeżu Somalii; dostrzega możliwość bliższej współpracy pomiędzy UE a Malezją przy wzmacnianiu bezpieczeństwa na morzu, w szczególności przy budowaniu potencjału straży przybrzeżnej, wymianie informacji, interoperacyjności na morzu oraz opracowywaniu kwestii prawnych;
   g) podkreślić światowe znaczenie Morza Południowochińskiego i zwrócić się do wszystkich zaangażowanych stron o rozstrzygnięcie ich konfliktów terytorialnych, w tym tych dotyczących Wysp Spratly/Nansha, poprzez skorzystanie z międzynarodowego arbitrażu, zgodnie z prawem międzynarodowym (zwłaszcza Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza) w celu zapewniania stabilności i pokoju w regionie; potępić niedawne zamieszki w stanie Sabah oraz wezwać do pokojowego rozwiązania sytuacji; wyrazić pochwałę dla Malezji i Singapuru za pokojowe rozwiązanie w 2010 r. wieloletnich sporów terytorialnych i sporów o wody;
   h) wyrazić zadowolenie ze współpracy oraz pozytywnie ocenić coraz większe możliwości Malezji w zakresie zwalczania terroryzmu, prania pieniędzy, handlu narkotykami i bronią oraz fałszerstw dokumentów podróży;
   i) przypomnieć, że przez długi okres Malezja cieszyła się wyjątkowo wysokim poziomem stabilności politycznej; pogratulować bardzo wysokiej frekwencji w wyborach parlamentarnych, które odbyły się 5 maja 2013 r., odzwierciedlającej zainteresowanie obywateli udziałem w życiu politycznym; odnotować, że niedawne wybory uwidoczniły dążenia Malezji do bardziej pluralistycznej demokracji; wezwać władze Malezji, by zadbały, aby w odpowiedzi na domniemane nieprawidłowości przeprowadzona została niezależna i bezstronna ocena wyborów; wezwać nowy rząd do reakcji na coraz większe napięcia etniczne i polityczne, większe rozdrobnienie poparcia ludności dla wielu partii politycznych i coraz większe niepokoje społeczne oraz rosnącą liczbę demonstracji, a także rozpoczęcia aktywnego dialogu z opozycją i wszystkimi grupami etnicznymi; podkreślić znaczenie podejmowania działań w celu zmniejszenia niezadowolenia społeczeństwa z powodu korupcji; wezwać rząd do kontynuowania programu reform gospodarczych i politycznych, w tym reformy ordynacji wyborczej;
   j) wspierać zaangażowanie Malezji na rzecz dalszego rozwoju polityki społeczno-gospodarczej zapewniającej równe traktowanie wszystkich grup etnicznych i religijnych i gwarantującej pełne prawa wszystkim obywatelom Malezji, w tym dostęp do służby państwowej, edukacji oraz możliwości dla przedsiębiorców; promować integralność rozwoju gospodarczego Malezji również w stosunku do najbiedniejszych osób, przy jednoczesnym uznaniu osiągnięć w zakresie rozwoju kraju oraz ograniczenia ubóstwa;
   k) zachęcić rząd do dalszego angażowania prężnego i aktywnego społeczeństwa obywatelskiego Malezji w proces podejmowania decyzji poprzez konsultacje oraz zniesienia ograniczeń dotyczących społeczeństwa obywatelskiego; wyrazić uznanie dla pracy społeczeństwa obywatelskiego na rzecz podkreślania znaczenia kwestii środowiskowych, praw kobiet, ochrony konsumentów, praw ludów tubylczych i innych grup etnicznych, wolności mediów, sprawiedliwości społecznej, praw człowieka i praw mniejszości religijnych;
   l) podkreślić potrzebę aktywnego i częstego uczestnictwa UE w posiedzeniach na wysokim szczeblu i szczytach organizacji z tego regionu, na które UE jest zapraszana;
   m) przypomnieć, że postęp w polityce sprzyja wolnemu i sprawiedliwemu handlowi, tak jak liberalizacja handlu przyczynia się do wspierania liberalizacji politycznej, demokracji i praw człowieka;
   n) z zadowoleniem przyjąć stanowisko Malezji wyrażone podczas zebrania Rady Praw Człowieka ONZ w 2009 r. dotyczącego rozważania zastąpienia kary śmierci karą dożywotniego pozbawienia wolności i ustanowienia niezależnej Malezyjskiej Komisji ds. Prawa w 2011 r., która ma zajmować się analizowaniem tego, które przepisy powinny zostać uchylone; wezwać rząd do wprowadzenia natychmiastowego moratorium na egzekucje oraz przyjęcia instrumentów ustawodawczych w celu zniesienia kary śmierci i kary cielesnej;
   o) chronić i propagować prawa człowieka i podstawowe wolności podczas negocjacji umowy o partnerstwie i współpracy UE z Malezją – zwłaszcza wolności wypowiedzi, zgromadzeń i stowarzyszania się, a także orientacji seksualnej i tożsamości płciowej – oraz przestrzegania standardów społecznych i standardów pracy MOP; zapewnić włączenie klauzuli praw człowieka do wszelkich umów; zachęcić rząd do podjęcia niezbędnych działań w celu podpisania, ratyfikowania oraz skutecznego wdrożenia Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, Protokołu fakultatywnego do tej Konwencji oraz Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP);
   p) podkreślić znaczenie dokonywania postępu w kwestii wolności mediów z uwagi na fakt, iż główne media nadal podlegają cenzurze; z zadowoleniem przyjąć orzeczenie Sądu Najwyższego z 2012 r. w sprawie mediów internetowych Malaysiakini, zgodnie z którym licencja na publikacje drukowane jest prawem a nie przywilejem; wyrazić ubolewanie, że wolność zgromadzeń jest nadal ograniczona, w szczególności w obszarach miejskich; wyrazić obawy związane z ustawą o dowodach, która nakłada odpowiedzialność prawną na właścicieli, administratorów oraz kontrolerów komputerów wykorzystywanych do zamieszczania publikacji;
   q) z zadowoleniem przyjąć postępy poczynione w wielu obszarach po zastąpieniu w lipcu 2012 r. ustawy o bezpieczeństwie wewnętrznym (ISA) ustawą o specjalnych środkach zwalczania zagrożeń bezpieczeństwa (SOSMA), w której ograniczono maksymalny okres aresztu bez procesu i wyroku do 28 dni; wyrazić jednak rozczarowanie z uwagi na fakt, iż niektóre przepisy ustawy SOSMA wciąż mają pewne niedociągnięcia, np. przepisy dotyczące systemu apelacji, które – mimo zmian – nadal umożliwiają zatrzymanie w areszcie na czas nieokreślony, jeśli zwolnienie za kaucją nie jest możliwe, oraz z uwagi na to, że ustawa SOSMA ogranicza podstawowe prawa, takie jak prawo do prywatności komunikowania się, oraz pozwala na utajnienie źródła dowodów, co uniemożliwia przesłuchanie w czasie procesu;
   r) wyrazić zadowolenie z faktu, iż malezyjscy prawnicy wykazali się odwagą i niezależnością w obronie podstawowych wartości państwa prawa i niezawisłości sądów oraz są w stanie, mimo ograniczonego wpływu, bronić praw obywatelskich i politycznych; wyrazić szczególne uznanie dla pracy Malezyjskiej Rady Sądownictwa; odnotować napięcia między władzą sądowniczą a prawnikami i wyrazić obawy, że ramy instytucjonalne stały się z tego powodu słabsze, jeśli chodzi o pełne poszanowanie niezależności procesów prawnych i wyłączności uprawnień sądowniczych sądów; zasugerować, by rząd zwrócił uwagę na napięcia spowodowane przez równoległe funkcjonowanie sądów szariatu i krajowego systemu prawa zwyczajowego i rozwiązał ten problem;
   s) wezwać Malezję do przestrzegania uzgodnionych na poziomie międzynarodowym standardów socjalnych; podkreślić znaczenie zachowania zgodności ze wszystkimi przepisami Międzynarodowej Organizacji Pracy oraz szybkiego ich wdrożenia, w tym prawa do swobodnego zrzeszania się w niezależnych związkach zawodowych; wezwać zarówno władze malezyjskie, jak i europejskich inwestorów oraz spółki działające w Malezji do przestrzegania międzynarodowych standardów pracy oraz zagwarantowania godziwego wynagrodzenia i warunków pracy w Malezji;
   t) wezwać Malezję do ochrony konstytucyjnych praw wszystkich Malezyjczyków do wolności religii lub przekonań oraz promowania dobrych stosunków między przedstawicielami różnych religii, a także tolerancji; potępić w tym kontekście zniszczenie świątyń hinduskich w 2006 r., ataki na kościoły chrześcijańskie, zbezczeszczenie meczetów w 2010 r. oraz ostatnie interwencje polityczne i sądowe w odniesieniu do dobrze ugruntowanych zwrotów językowych; domagać się, by chrześcijanie mogli w pełni korzystać ze swojego konstytucyjnego prawa do praktykowania swojej religii zgodnie z tradycjami i bez przeszkód i obawy przed karą; wezwać do zapewniania wszystkim Malezyjczykom prawa do swobodnego decydowania o swoim wyznaniu; wezwać do szybkiego zniesienia istniejących barier administracyjnych i prawnych dla muzułmanów, którzy przejdą na chrześcijaństwo lub hinduizm, oraz by państwo w takich przypadkach zapewniało ochronę przed karą; wezwać Malezję do zmiany, w imię wolności religijnej, obowiązujących w 10 spośród 13 stanów Malezji przepisów prawa, które zabraniają działalności misjonarskiej prowadzonej przez niemuzułmanów, a których złamanie skutkuje karą wieloletniego pozbawienia wolności oraz chłosty;
   u) zachęcić rząd do zwiększenia praw kobiet w celu osiągnięcia równości płci, w szczególności w związku z prawem szariatu i prawem rodzinnym; zaniechać stosowania kary chłosty;
   v) z zadowoleniem przyjąć dążenia Malezji do zwiększenia efektywności energetycznej, wykorzystania energii odnawialnych i inwestowania w technologie ekologiczne w dziedzinie transportu, energii i budownictwa, pomimo, że Malezja jest jednym z głównych producentów gazu i ropy naftowej; z zadowoleniem przyjąć także, że Malezja dostrzegła konieczność przekształcenia swojej gospodarki na gospodarkę niskoemisyjną w ramach swoich zobowiązań w zakresie światowej walki ze zmianą klimatu; podkreślić, że energie odnawialne, takie jak olej palmowy i elektrownie wodne, muszą być wykorzystywane w sposób zrównoważony pod względem środowiskowym, nie powodując zmniejszania się powierzchni lasów tropikalnych, ograniczania różnorodności biologicznej i zastępowania produkcji żywności produkcją paliw;
   w) wyrazić opinię, że mimo iż gospodarka Malezji jest niewątpliwie jedną z najbardziej efektywnych w Azji Południowo-Wschodniej, kraj ten musi stopniowo inwestować w wiedzę akademicką oraz naukową, aby wejść na wyższy poziom standardu życia oraz stać się krajem wysoko rozwiniętym; wesprzeć starania o większą wymianę naukową oraz współpracę za pośrednictwem programu Erasmus Mundus i projektu MYEULINK, a także zasugerować, że wymiana powinna być obustronna; zachęcić do bliższej współpracy kulturalnej, w tym poprzez zaznajamianie obywateli europejskich z kulturą malezyjską;
   x) wyrazić uznanie w związku z faktem, że Malezja była jednym z pierwszych krajów, który rozpoczął negocjacje z UE w sprawie umowy FLEGT, która powinna zagwarantować, że drewno eksportowane do UE z Malezji pochodzi z legalnych źródeł; wezwać do terminowego zakończenia negocjacji, ponieważ UE jest głównym rynkiem zbytu dla malezyjskiego drewna;
   y) przypomnieć wewnętrzny dialog UE dotyczący zagrożeń związanych z wypieraniem produkcji żywności przez produkcję biopaliw oraz podkreślić, że uprawa palmy olejowej w celu produkcji biopaliw musi być prowadzona w zrównoważony sposób, tak aby uniknąć przekształcenia lasów i utraty różnorodności biologicznej, uszanować prawa ludności tubylczej do gruntów i umożliwić najbiedniejszym społecznościom podniesienie ich standardu życia;
   z) zachęcić do dalszego rozwoju turystyki pomiędzy UE a Malezją; uwzględnić wielki potencjał ekoturystyki dla Malezji;
   aa) zasięgnąć opinii Parlamentu Europejskiego w sprawie postanowień dotyczących współpracy parlamentarnej;
   ab) uwzględnić jasne poziomy referencyjne i wiążące terminy wdrożenia umowy o partnerstwie i współpracy oraz zapewnić mechanizmy monitorowania, w tym regularnego przedkładania sprawozdań Parlamentowi;
   ac) zachęcić zespół negocjacyjny UE do kontynuowania ścisłej współpracy z Parlamentem poprzez dostarczanie na bieżąco informacji na temat postępów dokonanych w negocjacjach, zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji zawierającej zalecenia Parlamentu Europejskiego Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych oraz parlamentowi Malezji.

(1) Dz.U. L 144 z 10.6.1980, s. 1.
(2) Dz.U. C 287 E z 29.11.2007, s. 507.
(3) Dz.U. C 169 E z 15.6.2012, s. 132.
(4) Dz.U. C 305 E z 11.11.2010, s. 7.
(5) Dz.U. C 56 E z 26.2.2013, s. 87.
(6) Dz.U. L 154 z 15.6.2012, s. 1.
(7) Dz.U. L 414 z 30.12.2006, s. 85.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności