Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2014/2696(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Wybrany dokument :

Teksty złożone :

RC-B7-0388/2014

Debaty :

PV 17/04/2014 - 13.3
CRE 17/04/2014 - 13.3

Głosowanie :

PV 17/04/2014 - 14.3
CRE 17/04/2014 - 14.3

Teksty przyjęte :

P7_TA(2014)0462

Teksty przyjęte
PDF 214kWORD 57k
Czwartek, 17 kwietnia 2014 r. - Strasburg
Sytuacja w Korei Północnej
P7_TA(2014)0462RC-B7-0388/2014

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2014 r. w sprawie sytuacji w Korei Północnej (Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej) (2014/2696(RSP))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka ONZ, Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, Konwencję o prawach dziecka oraz Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, których stroną jest Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna,

–  uwzględniając Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 1984 r.,

–  uwzględniając swoje rezolucje: z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie zagrożenia jądrowego i praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej(1), z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie sytuacji uchodźców z Korei Północnej(2) oraz z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Korei Północnej(3),

–  uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton wydane dnia 19 sierpnia 2013 r. i dotyczące niedawnych porozumień międzykoreańskich oraz oświadczenie z dnia 5 czerwca 2013 r. dotyczące wydalenia dziewięciu obywateli Korei Północnej z Laosu, a także oświadczenie Catherine Ashton z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie zagrożenia jądrowego i praw człowieka w Korei Północnej,

–  uwzględniając oświadczenie Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej z dnia 13 marca 2013 r., według którego zakończyła ona zawieszenie broni z 1953 r. i „nie czuje się związana porozumieniem o nieagresji między Koreą Północną a Koreą Południową”,

–  uwzględniając rezolucję Rady Praw Człowieka ONZ z dnia 26 marca 2014 r. i dnia 21 marca 2013 r. oraz rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie sytuacji praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej,

–  uwzględniając komisję śledczą ONZ do spraw sytuacji w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, która została ustanowiona przez Radę Praw Człowieka ONZ w dniu 21 marca 2013 r.,

–  uwzględniając art. 122 ust. 5 oraz art. 110 ust. 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że komisja śledcza ONZ zbadała „regularne, powszechne i poważne naruszenia praw człowieka” w Korei Północnej oraz wydała w tej sprawie sprawozdanie dnia 7 lutego 2014 r.;

B.  mając na uwadze, że profesjonalne, kompleksowe i integrujące metody pracy zastosowane przez komisję śledczą ONZ mogą służyć za przykład dla działań przyszłych misji wyjaśniających powstałych z inicjatywy Rady Praw Człowieka ONZ w sytuacjach, gdy rządy odmawiają jakiejkolwiek współpracy, jak miało to miejsce w przypadku Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej;

C.  mając na uwadze, że Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna stwierdziła, po powołaniu do życia komisji śledczej ONZ, iż „całkowicie odrzuca i lekceważy tę inicjatywę”, odmówiła komisji pozwolenia na odwiedzenie kraju oraz w żaden sposób nie współpracowała z nią; mając na uwadze, że reżim Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej zasadniczo nie współpracuje z ONZ i odrzucił wszystkie rezolucje Rady Praw Człowieka ONZ i Zgromadzenia Ogólnego dotyczące praw człowieka w Korei Północnej; mając na uwadze, że Korea Północna nie współpracuje ze specjalnym sprawozdawcą ONZ ds. sytuacji praw człowieka w tym kraju i odrzuciła wszelką pomoc wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka;

D.  mając na uwadze, że dialog na temat praw człowieka między UE a Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną został zawieszony przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną w 2003 r.;

E.  mając na uwadze, że komisja śledcza doszła do wniosku, iż Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna dopuszcza się systematycznych, powszechnych i rażących naruszeń praw człowieka, a w wielu przypadkach wykryte naruszenia stanowią zbrodnię przeciwko ludzkości wynikającą z polityki państwa i „nie mają analogii we współczesnym świecie”;

F.  mając na uwadze, że te zbrodnie przeciw ludzkości obejmują eksterminacje, morderstwa, zniewolenie, tortury, uwięzienia, gwałty, wymuszone aborcje i inne akty przemocy seksualnej, prześladowania na tle politycznym, religijnym i rasowym oraz na tle płci, przymusowe przesiedlenia ludności, wymuszone zaginięcia oraz nieludzkie czyny polegające na świadomym zadawaniu powolnej śmierci z głodu; mając na uwadze, że te zbrodnie przeciwko ludzkości są nadal popełniane w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, ponieważ polityka, instytucje i strukturalna bezkarność pozostają w mocy;

G.  mając na uwadze, że w sprawozdaniu komisji śledczej stwierdzono, że akty „niewysłowionego okrucieństwa” popełnione wobec setek tysięcy byłych i obecnych więźniów obozów karnych „przypominają horror obozów tworzonych w państwach totalitarnych w XX wieku”;

H.  mając na uwadze, że w sprawozdaniu pokazano, iż w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej państwo uzurpuje sobie absolutną kontrolę nad każdym aspektem życia obywateli oraz absolutny monopol na informację, przemieszczanie się w obrębie kraju i poza nim oraz życie społeczne (system klasowy songbun);

I.  mając na uwadze, że rządowe akty represji wykraczają poza granice państwa – systematyczne porwania i odmowy repatriacji dotknęły ponad 200 000 osób z innych krajów, a wiele z nich stało się następnie ofiarami wymuszonych zaginięć;

J.  mając na uwadze, że powszechna jest dyskryminacja i przemoc wobec kobiet, w tym publiczne pobicia i napaści o charakterze seksualnym, których wobec kobiet dopuszczają się urzędnicy państwowi; mając na uwadze, że kobietom i dziewczętom zagraża handel ludźmi i przymus świadczenia usług seksualnych;

1.  z ogromnym zaniepokojeniem przyjmuje do wiadomości wnioski wyciągnięte przez komisję śledczą ONZ i popiera wydane przez nią zalecenia;

2.  ponownie stanowczo potępia trwające od dekady represje państwowe wywierane w sposób systematyczny zarówno przez byłych, jak i obecnych najwyższych przywódców Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej oraz jej administrację, a także wzywa Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną do natychmiastowego zakończenia poważnych, powszechnych i regularnych naruszeń praw człowieka popełnianych wobec własnego narodu;

3.  podkreśla fakt, że opisane naruszenia, z których wiele stanowi zbrodnie przeciwko ludzkości, są od zbyt dawna popełniane na oczach wspólnoty międzynarodowej, i apeluje do państw członkowskich UE i wszystkich członków Zgromadzenia Ogólnego ONZ o przesunięcie kwestii cierpienia ludności Korei Północnej na szczyt agendy politycznej oraz o zapewnienie działań następczych w związku z zaleceniami komisji śledczej;

4.  jest przekonany, że nadszedł odpowiedni czas na podjęcie przez wspólnotę międzynarodową konkretnych działań kładących kres bezkarności sprawców tych czynów; oczekuje, że osoby, na których spoczywa największa odpowiedzialność za zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, odpowiedzą za swoje zbrodnie, staną przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym i zostaną objęte ukierunkowanymi sankcjami;

5.  wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) do zadbania o to, by wprowadzenie w życie zaleceń komisji śledczej ONZ stało się stałym punktem porządków obrad prowadzonych w ramach dialogu w zakresie praw człowieka oraz na innego rodzaju spotkaniach z państwami trzecimi, w szczególności w ramach dialogu prowadzonego z Rosją i Chinami; wzywa też ESDZ i specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka do zapewnienia poinformowania wszystkich ambasadorów ESDZ o sprawozdaniu komisji śledczej ONZ oraz tego, że jednoznacznie zrozumieją oni swoją rolę polegającą na zapewnieniu ogólnoświatowego poparcia dla działań Rady Bezpieczeństwa ONZ zalecanych przez komisję śledczą ONZ;

6.  wzywa rząd Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej do wypełnienia zobowiązań wynikających z instrumentów praw człowieka, których kraj ten jest stroną, oraz do pełnej współpracy z organizacjami humanitarnymi, niezależnymi obserwatorami praw człowieka i specjalnym sprawozdawcą ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, między innymi poprzez umożliwienie dostępu do kraju;

7.  wzywa ESDZ i państwa członkowskie do wspierania wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka w ustanawianiu przez nią specjalnych struktur zapewniających odpowiedzialność za popełnione przestępstwa poprzez nieprzerwane gromadzenie dowodów i dokumentacji;

8.  wzywa Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną do natychmiastowego i ostatecznego zaprzestania publicznych i tajnych egzekucji oraz do zniesienia kary śmierci; wzywa też Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną do zaprzestania pozasądowych egzekucji, położenia kresu wymuszonym zaginięciom i karom zbiorowym, do zamknięcia wszystkich obozów karnych oraz uwolnienia więźniów politycznych i zezwolenia obywatelom na swobodne podróżowanie, zarówno na obszarze kraju, jak i poza jego terytorium; wzywa Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną do zapewnienia krajowym i międzynarodowym mediom wolności wypowiedzi i wolności prasy oraz umożliwienia obywatelom wolnego od cenzury dostępu do internetu;

9.  wzywa rząd Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej do przekazania wszystkich informacji na temat obywateli państw trzecich, co do których istnieją podejrzenia, że zostali uprowadzeni przez agentów służb Korei Północnej w ubiegłych latach, oraz do natychmiastowego zwrócenia tych porwanych, którzy nadal są przetrzymywani, ich krajom ojczystym;

10.  wyraża szczególne zaniepokojenie niezmiennie dramatyczną sytuacją żywnościową w tym kraju oraz jej wpływem na prawa gospodarcze, społeczne i kulturalne ludności; wzywa Komisję do kontynuowania istniejących programów pomocy humanitarnej oraz utrzymania istniejących kanałów komunikacji z Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną, a także do dopilnowania, aby pomoc ta bezpiecznie docierała do grup ludności, do których jest skierowana; wzywa władze Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej do zapewnienia wszystkim obywatelom dostępu do żywności i pomocy humanitarnej w zależności od potrzeb i zgodnie z zasadami humanitarnymi; wzywa również Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną do zainwestowania swoich zasobów w poprawę dramatycznych warunków życia własnego narodu zamiast przeznaczania ich na dalszą rozbudowę koreańskiego arsenału militarnego i programu jądrowego;

11.  wzywa wszystkich członków ONZ, a w szczególności Chińską Republikę Ludową, do przyjścia z pomocą tym obywatelom Korei Północnej, którym uda się zbiec z kraju, poprzez przyznanie im prawa do pobytu wraz z ochroną prawną i podstawowymi usługami równoważnymi z tymi, do jakich mają prawo chińscy obywatele, oraz wzywa bezwzględnie do powstrzymania się od jakiejkolwiek współpracy z administracją Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w zakresie ekstradycji lub repatriacji obywateli Korei Północnej;

12.  z zadowoleniem przyjmuje wszelkie projekty humanitarne pomiędzy obiema Koreami – takie jak ponowne spotkania rozdzielonych rodzin południowo- i północnokoreańskich – które mogą w namacalny sposób ulżyć cierpieniom społeczeństwa oraz wzywa rządy obu państw do zwiększenia liczby podobnych inicjatyw;

13.  zgodnie z propozycją komisji śledczej ONZ wzywa ONZ do zwołania konferencji politycznej wysokiego szczebla pomiędzy stronami wojny koreańskiej, której celem będzie zawarcie ostatecznego porozumienia pokojowego zamykającego wojnę i ustanowienie procedury zintensyfikowania współpracy, na przykład na wzór procesu helsińskiego;

14.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, Radzie Praw Człowieka ONZ, członkom komisji śledczej ONZ do spraw sytuacji w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, w tym specjalnemu sprawozdawcy, rządowi i parlamentowi Korei Południowej, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej, rządowi i parlamentowi Japonii oraz rządowi Chińskiej Republiki Ludowej.

(1) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0096.
(2) Dz.U. C 264 E z 13.9.2013, s. 94.
(3) Dz.U. C 351 E z 2.12.2011, s. 132.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności