Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την αίτηση άρσης της βουλευτικής ασυλίας του Ivan Jakovčić, που υπεβλήθη στις 5 Σεπτεμβρίου 2014 από τον δικηγόρο του ζημιωθέντος ως ενάγοντος σε σχέση με ποινική διαδικασία που εκκρεμεί ενώπιον του δημοτικού δικαστηρίου του Pazin (Κροατία) (αριθ. Κ-143/14), και που ανακοινώθηκε στην ολομέλεια στις 23 Οκτωβρίου 2014,

–  έχοντας υπόψη τις από 14 Φεβρουαρίου 2014 και 16 Ιανουαρίου 2015 επιστολές του Μόνιμου Αντιπρόσωπου της Δημοκρατίας της Κροατίας στην ΕΕ που επιβεβαιώνουν ότι, βάσει των οικείων διατάξεων του κροατικού δικαίου, ένας ζημιωθείς μπορεί ως ενάγων να ζητήσει την άρση της ασυλίας ενός Κροάτη βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

–  αφού άκουσε τον Ivan Jakovčić, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 5 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 8 του πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των Προνομίων και Ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,

–  έχοντας υπόψη τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ημερομηνία 12 Μαΐου 1964, 10 Ιουλίου 1986, 15 και 21 Οκτωβρίου 2008, 19 Μαρτίου 2010, 6 Σεπτεμβρίου 2011 και 17 Ιανουαρίου 2013(1),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 24ης Απριλίου 2009, σχετικά με τη βουλευτική ασυλία στην Πολωνία(2),

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 23 και 28 του κανονισμού του Κροατικού Κοινοβουλίου,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 61 παράγραφος 1 του κροατικού Κώδικα Ποινικής Δικονομίας,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2, το άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A8-0059/2015),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο δικηγόρος ιδιώτη ενάγοντος ζήτησε την άρση της βουλευτικής ασυλίας ενός μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Ivan Jakovčić, σε σχέση με δικαστική διαδικασία που αφορά πιθανή δυσφήμηση·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, με την από 14 Φεβρουαρίου 2014 επιστολή του, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Δημοκρατίας της Κροατίας στην ΕΕ ενημέρωσε τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου ότι, ελλείψει ειδικών διαδικαστικών κανόνων όσον αφορά τυχόν αιτήσεις άρσης της ασυλίας Κροατών βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα πρέπει να εφαρμόζονται οι διατάξεις που διέπουν τις αιτήσεις άρσης της ασυλίας των μελών του Εθνικού Κοινοβουλίου και ότι, βάσει αυτών των διατάξεων, η αίτηση έγκρισης της προσωρινής κράτησης (προφυλάκισης) ή άσκησης ποινικής δίωξης κατά μέλους του Κοινοβουλίου μπορεί να υποβληθεί από οποιοδήποτε αρμόδιο κρατικό όργανο, από τον ζημιωθέντα ως ενάγοντα ή από ιδιώτη ενάγοντα·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, με επιστολή στις 16 Ιανουαρίου 2015, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Δημοκρατίας της Κροατίας στην ΕΕ επιβεβαίωσε επίσημα ότι η δικαστική διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας ζητήθηκε η άρση της ασυλίας του κ. Jakovčić πράγματι εκκρεμεί ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου στην Κροατία·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου περί των Προνομίων και Ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν υπόκεινται σε έρευνα, κράτηση ή δίωξη για γνώμη ή ψήφο δοθείσα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σκοπός του άρθρου είναι να διασφαλίζει ότι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαθέτουν κατ’ αρχήν ελευθερία λόγου, ωστόσο, το δικαίωμα αυτό δεν τους επιτρέπει να εξυβρίζουν, να συκοφαντούν, να υποκινούν σε μισαλλοδοξία ή να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη των άλλων·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η αίτηση άρσης της ασυλίας αφορά ποινική δίωξη που έχει ασκηθεί κατά του κ. Jakovčić βάσει του άρθρου 147 παράγραφοι 1 και 2 του κροατικού Ποινικού Κώδικα, σε σχέση με δυσφημιστικές δηλώσεις που φέρεται ότι έκανε στη διάρκεια συνέντευξης προς την HRT, την Κροατική Ραδιοτηλεόραση, στις 22 Ιουλίου 2014·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 1 του κροατικού Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (Zakon o kaznenom postupku) σε περίπτωση δίωξης από ιδιώτη, η ιδιωτική αίτηση πρέπει να υποβληθεί εντός τριών μηνών από την ημέρα κατά την οποία το εξουσιοδοτημένο φυσικό ή νομικό πρόσωπο έλαβε γνώση του αδικήματος και του δράστη·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ειδικότερα ότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 του Κανονισμού του Κοινοβουλίου, οι αιτήσεις άρσης της ασυλίας πρέπει να εξετάζονται χωρίς καθυστέρηση, αλλά να λαμβάνεται υπόψη η σχετική περιπλοκότητά τους·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κ. Jakovči ήταν βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τη στιγμή της συνέντευξης· λαμβάνοντας υπόψη όμως ότι οι δηλώσεις που φέρεται ότι έγιναν αφορούν θέμα που ανάγεται σε χρόνο όπου αυτός δεν είχε αυτή την ιδιότητα·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, κατά συνέπεια, η συγκεκριμένη δήλωση του κ. Jakovčić δεν έχει άμεση και προφανή σχέση με την άσκηση των καθηκόντων του ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ούτε συνιστά γνώμη εκφρασθείσα ή ψήφο δοθείσα κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπό την έννοια του άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κ. Jakovčić δεν μπορεί κατά συνέπεια να θεωρηθεί ότι ενεργούσε εν τη ασκήσει των καθηκόντων του ως μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

1.  εκτιμά πως η αίτηση άρσης της ασυλίας του κ. Jakovčić έχει υποβληθεί από την αρμόδια αρχή, κατά την έννοια του άρθρου 9 παράγραφος 1 του Κανονισμού, και ότι γι’ αυτό το λόγο, πρέπει να θεωρηθεί παραδεκτή· εκτιμά περαιτέρω πως, βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 2 του Κανονισμού του, δεν μπορεί να επιβληθεί καμία προθεσμία στο Κοινοβούλιο για να αποφασίσει πάνω σε μια αίτηση άρσης της ασυλίας·

2.  αποφασίζει να άρει την ασυλία του Ivan Jakovčić·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει αμέσως την παρούσα απόφαση και την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του στις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας της Κροατίας και στον Ivan Jakovčić.

(1) Απόφαση του Δικαστηρίου, της 12ης Μαΐου 1964, Wagner/Fohrmann και Krier 101/63, ECLI:EU:C:1964:28· απόφαση του Δικαστηρίου, της 10ης Ιουλίου 1986, Wybot/Faure και άλλων 149/85, ECLI:EU:C:1986:310· απόφαση του Δικαστηρίου, της 15ης Οκτωβρίου 2008, Mote/Parlement T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440· απόφαση του Δικαστηρίου, της 21ης Οκτωβρίου 2008, Marra/De Gregorio και Clemente C 200/07 και C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Δικαστηρίου, της 19ης Μαρτίου 2010, Gollnisch/Parlement T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102· απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Patriciello C 163/10, ECLI: EU:C:2011:543· απόφαση του Δικαστηρίου, της 17ης Ιανουαρίου 2013, Gollnisch/Parlement, T-346/11 και T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23. (2) ΕΕ C 184 Ε, 8.7.2010, σ. 72.