Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2015/0148(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0003/2017

Teksty złożone :

A8-0003/2017

Debaty :

PV 13/02/2017 - 13
CRE 13/02/2017 - 13
PV 05/02/2018 - 22
CRE 05/02/2018 - 22

Głosowanie :

PV 15/02/2017 - 7.7
CRE 15/02/2017 - 7.7
Wyjaśnienia do głosowania
PV 06/02/2018 - 5.5
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0035
P8_TA(2018)0024

Teksty przyjęte
PDF 972kWORD 115k
Środa, 15 lutego 2017 r. - Strasburg Wersja ostateczna
Racjonalne pod względem kosztów redukcje emisji oraz inwestycje niskoemisyjne ***I
P8_TA(2017)0035A8-0003/2017

Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 15 lutego 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia racjonalnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych (COM(2015)0337 – C8-0190/2015 – 2015/0148(COD))(1)

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 1
(1)  W dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady15 ustanowiono system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii w celu wspierania zmniejszania emisji gazów cieplarnianych w racjonalny pod względem kosztów oraz skuteczny gospodarczo sposób.
(1)  W dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady15 ustanowiono system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii w celu wspierania zmniejszania emisji gazów cieplarnianych w racjonalny pod względem kosztów oraz skuteczny gospodarczo sposób, a także w celu trwałego zwiększenia odporności przemysłu unijnego na ryzyko ucieczki emisji gazów cieplarnianych i ucieczki inwestycji.
__________________
__________________
15 Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).
15 Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 2
(2)  W październiku 2014 r. Rada Europejska zobowiązała się do zmniejszenia łącznych emisji gazów cieplarnianych w Unii o co najmniej 40 % poniżej poziomów z 1990 r. do roku 2030. Wszystkie sektory gospodarki powinny przyczyniać się do osiągnięcia wspomnianego ograniczenia emisji, zaś wyznaczony cel zostanie zrealizowany w sposób najbardziej racjonalny pod względem kosztów za pośrednictwem unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS), który pozwoli na osiągnięcie redukcji o 43 % poniżej poziomu z 2005 r. do roku 2030. Zostało to potwierdzone przez przekazanie do Sekretariatu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu w dniu 6 marca 2015 r zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym zobowiązań redukcyjnych Unii i jej państw członkowskich16.
(2)  W październiku 2014 r. Rada Europejska zobowiązała się do zmniejszenia łącznych emisji gazów cieplarnianych w Unii o co najmniej 40 % poniżej poziomów z 1990 r. do roku 2030. Wszystkie sektory gospodarki powinny przyczyniać się do osiągnięcia wspomnianego ograniczenia emisji, zaś wyznaczony cel ma zostać zrealizowany w sposób najbardziej racjonalny pod względem kosztów za pośrednictwem unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS), który pozwoli na osiągnięcie do roku 2030 redukcji o 43 % poniżej poziomu z 2005 r. Zostało to potwierdzone przez przekazanie do Sekretariatu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) w dniu 6 marca 2015 r. zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym zobowiązań redukcyjnych Unii i jej państw członkowskich. Obciążenia wynikające z ograniczenia emisji powinny być sprawiedliwie podzielone między sektory objęte EU ETS.
__________________
16 http://www4.unfccc.int/submissions/indc/Submission%20Pages/submissions.aspx
Poprawka 3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 2 a (nowy)
(2a)   Istotne jest, aby system EU ETS, pozostający podstawowym narzędziem Unii służącym osiągnięciu długoterminowych celów Unii w dziedzinie energii i klimatu, został uzupełniony dodatkowymi analogicznymi działaniami podejmowanymi w ramach aktów prawnych i instrumentów dotyczących emisji gazów cieplarnianych w sektorach nieobjętych EU ETS w celu dotrzymania zobowiązania, aby wszystkie sektory gospodarki przyczyniały się do realizacji celu dotyczącego ograniczenia do 2030 r. łącznej emisji gazów cieplarnianych w UE o co najmniej 40 % poniżej poziomu z 1990 r.
Poprawka 4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 2 b (nowy)
(2b)   Zgodnie z porozumieniem przyjętym w dniu 12 grudnia 2015 r. w Paryżu podczas 21. Konferencji Stron UNFCCC (porozumienie paryskie) państwa powinny opracować strategie polityczne, by zrealizować ponad 180 zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym wkładów (INDC), które pokrywają około 98 % emisji gazów cieplarnianych w skali światowej. W porozumieniu paryskim uzgodniono, że utrzymany zostanie wzrost średniej temperatury na świecie znacznie poniżej 2 °C powyżej poziomów sprzed epoki przemysłowej i podejmowane będą wysiłki na rzecz ograniczenia wzrostu temperatury do 1,5 °C powyżej poziomów sprzed epoki przemysłowej. Wiele z tych strategii ma obejmować ustalanie cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla czy podobne środki, dlatego należy wprowadzić do dyrektywy klauzulę przeglądową, by pozwolić Komisji, w stosownych przypadkach, na zaproponowanie wyższych redukcji emisji po dokonaniu pierwszej oceny sytuacji przewidzianej porozumieniem paryskim w 2023 r., dostosowanie przepisów dotyczących przejściowej ucieczki emisji, aby odzwierciedlały one rozwój mechanizmów ustalania cen uprawnień do emisji dwutlenku węgla poza Unią, i dodatkowych działań politycznych oraz narzędzi zwiększających zobowiązania Unii i państw członkowskich do redukcji emisji gazów cieplarnianych. Klauzula przeglądowa powinna także zapewnić, aby w ciągu sześciu miesięcy od dialogu pomocniczego na mocy UNFCCC w 2018 r. Komisja opublikowała komunikat oceniający spójność unijnych przepisów w zakresie zmiany klimatu z celami porozumienia paryskiego.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 2 c (nowy)
(2c)   Zgodnie z porozumieniem paryskim i zobowiązaniem współprawodawców wyrażonym w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE1a oraz decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE1b wszystkie gałęzie gospodarki powinny wnosić wkład w redukcję emisji dwutlenku węgla (CO2). W tym celu należy wspierać wysiłki na rzecz ograniczenia emisji pochodzących z międzynarodowego transportu morskiego podejmowane przy współpracy z Międzynarodową Organizacją Morską (IMO), aby ustanowić jasny plan działania IMO w zakresie środków polityki przeciwdziałania zmianie klimatu na rzecz ograniczenia w wymiarze ogólnoświatowym emisji CO2 pochodzących z transportu morskiego. Przyjęcie jasnych celów na rzecz ograniczenia emisji pochodzących z międzynarodowego transportu morskiego przy współpracy z IMO stało się bardzo pilną kwestią, a jednocześnie jedną z zasadniczych przesłanek do tego, by Unia powstrzymała się od podejmowania dalszych działań na rzecz włączenia sektora morskiego do EU ETS. Jeżeli jednak nie uda się osiągnąć takiego porozumienia do końca 2021 r., sektor ten powinien zostać uwzględniony w ramach EU ETS, a ponadto należy utworzyć fundusz, do którego armatorzy będą wnosić wkład oraz system zgodności dotyczący emisji CO2 objętych systemem monitorowania, raportowania i weryfikacji (system MRW) określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/7571c (emisje w portach UE oraz podczas rejsów do i z takich portów). Część przychodów z aukcji uprawnień do emisji dla sektora morskiego powinna być wykorzystana do poprawy efektywności energetycznej oraz wspierać inwestycje w innowacyjne technologie redukcji emisji CO2 w sektorze morskim, w tym żeglugi morskiej bliskiego zasięgu i portów.
__________________
1aDyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 63).
1bDecyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136).
1cRozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji dwutlenku węgla z transportu morskiego oraz zmiany dyrektywy 2009/16/WE (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 55).
Poprawka 143
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 3
(3)  Rada Europejska potwierdziła, że sprawnie funkcjonujący, zreformowany EU ETS zawierający instrument służący stabilizacji rynku będzie głównym instrumentem europejskim wykorzystywanym do osiągnięcia tego celu; zakłada on roczny współczynnik redukcji w wysokości 2,2 % począwszy od 2021 r., zachowanie obecnych środków w zakresie bezpłatnych uprawnień po roku 2020, by zapobiec ucieczce emisji wynikającej z polityki przeciwdziałania zmianie klimatu, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania, oraz zachowanie obecnego udziału uprawnień przeznaczonych do sprzedaży na aukcji. Udział przeznaczony do sprzedaży na aukcji powinien zostać wyrażony w prawodawstwie jako wartość procentowa w celu zwiększenia pewności planowania w odniesieniu do decyzji inwestycyjnych, zwiększenia przejrzystości oraz uproszczenia i zwiększenia zrozumiałości całego systemu.
(3)  Sprawnie funkcjonujący, zreformowany EU ETS zawierający wzmocniony instrument służący stabilizacji rynku będą głównymi instrumentami europejskimi wykorzystywanymi do osiągnięcia tego celu; zakładają one roczny współczynnik redukcji w wysokości 2,2 % począwszy od 2021 r., zachowanie środków w zakresie bezpłatnych uprawnień po roku 2020, by zapobiec ucieczce emisji wynikającej z polityki przeciwdziałania zmianie klimatu, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania. Udział przeznaczony do sprzedaży na aukcji powinien zostać wyrażony w prawodawstwie jako wartość procentowa, która powinna maleć po zastosowaniu międzysektorowego współczynnika korygującego w celu zwiększenia pewności planowania w odniesieniu do decyzji inwestycyjnych, zwiększenia przejrzystości, uproszczenia i zwiększenia zrozumiałości całego systemu oraz aby chronić sektory najbardziej zagrożone ucieczką emisji z powodu międzysektorowego współczynnika korygującego. Przepisy te należy poddawać przeglądowi na podstawie porozumienia paryskiego i w stosownych przypadkach odpowiednio dostosowywać, aby wypełnić zobowiązania klimatyczne Unii wynikające z tego porozumienia.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 3 a (nowy)
(3a)   Kraje najsłabiej rozwinięte są szczególnie narażone na skutki zmian klimatu, choć mają jedynie bardzo nieznaczny udział w emisjach gazów cieplarnianych. W związku z tym szczególny priorytet należy nadać uwzględnianiu potrzeb krajów najsłabiej rozwiniętych przez wykorzystanie uprawnień z systemu EU ETS na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, w szczególności przystosowanie do skutków zmiany klimatu za pośrednictwem Zielonego Funduszu Klimatycznego UNFCCC.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4
(4)  Stworzenie stabilnej unii energetycznej w celu zapewnienia bezpiecznej, zrównoważonej i konkurencyjnej energii po przystępnych cenach dla obywateli UE jest priorytetem Unii. Osiągnięcie tego celu wymaga kontynuowania ambitnych działań klimatycznych, z wykorzystaniem EU ETS jako podstawy europejskiej polityki klimatycznej, jak również postępów w zakresie innych aspektów unii energetycznej17. Realizacja ambitnych celów ustalonych w ramach do roku 2030 przyczynia się do zapewnienia rozsądnej ceny emisji dwutlenku węgla oraz dalszego pobudzania racjonalnych pod względem kosztów redukcji emisji gazów cieplarnianych.
(4)  Stworzenie stabilnej unii energetycznej w celu zapewnienia bezpiecznej, zrównoważonej i konkurencyjnej energii po przystępnych cenach dla obywateli i przedsiębiorstw UE jest priorytetem Unii. Osiągnięcie tego celu wymaga kontynuowania ambitnych działań klimatycznych, z wykorzystaniem EU ETS jako podstawy unijnej polityki klimatycznej, jak również postępów w zakresie innych aspektów unii energetycznej17. Należy brać pod uwagę powiązania EU ETS z innymi unijnymi i krajowymi strategiami politycznymi i energetycznymi, które wpływają na popyt na uprawnienia w ramach EU ETS. Realizacja ambitnych celów ustalonych w ramach do roku 2030 oraz odpowiednie uwzględnienie postępów w zakresie innych aspektów unii energetycznej przyczyniają się do zapewnienia rozsądnej ceny emisji dwutlenku węgla oraz dalszego pobudzania racjonalnych pod względem kosztów redukcji emisji gazów cieplarnianych.
__________________
__________________
17 Strategia ramowa na rzecz stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu (COM(2015)0080).
17 Strategia ramowa na rzecz stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu (COM(2015)0080).
Poprawka 9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4 a (nowy)
(4a)   Większe aspiracje w zakresie efektywności energetycznej w porównaniu do celu 27 % przyjętego przez Radę powinny doprowadzić do zwiększenia liczby bezpłatnych uprawnień dla przemysłu narażonego na ryzyko ucieczki emisji.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 5
(5)  Art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że polityka Unii opiera się na zasadzie „zanieczyszczający płaci” i na tej podstawie dyrektywa 2003/87/WE przewiduje ostateczne przejście na sprzedaż na aukcji wszystkich uprawnień. Unikanie ucieczki emisji jest usprawiedliwieniem dla odkładania pełnego przejścia na taki system, zaś ukierunkowane przydziały bezpłatnych uprawnień dla przemysłu są uzasadnione celem zapobiegania rzeczywistemu ryzyku wzrostu emisji gazów cieplarnianych w państwach trzecich, w których przemysł nie podlega porównywalnym ograniczeniom w zakresie emisji dwutlenku węgla, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania.
(5)  Artykuł 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że polityka Unii opiera się na zasadzie „zanieczyszczający płaci” i na tej podstawie dyrektywa 2003/87/WE przewiduje ostateczne przejście na sprzedaż na aukcji wszystkich uprawnień. Unikanie ucieczki emisji jest usprawiedliwieniem dla tymczasowego odkładania pełnego przejścia na aukcje, zaś ukierunkowane przydziały bezpłatnych uprawnień dla przemysłu są uzasadnionym wyjątkiem od zasady, że zanieczyszczający płaci, o ile nie występuje nadmierny przydział, celem zapobiegania rzeczywistemu ryzyku wzrostu emisji gazów cieplarnianych w państwach trzecich, w których przemysł nie podlega porównywalnym ograniczeniom w zakresie emisji dwutlenku węgla, o ile w innych dużych gospodarkach nie zostaną podjęte porównywalne działania. Dlatego przydział bezpłatnych uprawnień powinien się odbywać w sposób bardziej dynamiczny na podstawie progów wyznaczonych w dyrektywie.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 6
(6)  Sprzedaż uprawnień na aukcji pozostaje ogólną zasadą, od której wyjątkiem jest przydział bezpłatnych uprawnień. W konsekwencji, jak potwierdziła Rada Europejska, nie należy ograniczać udziału uprawnień, które mają zostać sprzedane na aukcji, wynoszącego 57 % w latach 2013-2020. Przeprowadzona przez Komisję ocena skutków18 dostarcza informacji na temat aukcji i wyjaśnia, że wspomniany udział wynoszący 57 % składa się z uprawnień sprzedawanych na aukcji w imieniu państw członkowskich, w tym uprawnień zarezerwowanych dla nowych instalacji, lecz nierozdzielonych, uprawnień na modernizację wytwarzania energii elektrycznej w niektórych państwach członkowskich oraz uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w późniejszym terminie z powodu ich umieszczenia w rezerwie stabilności rynkowej ustanowionej decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/...19.
(6)  Sprzedaż uprawnień na aukcji pozostaje ogólną zasadą, od której wyjątkiem jest przydział bezpłatnych uprawnień. W konsekwencji, należy ograniczyć udział uprawnień, które mają zostać sprzedane na aukcji, wynoszący 57 % w latach 20212030 o zastosowanie międzysektorowego współczynnika korygującego, aby chronić sektory najbardziej narażone na ryzyko ucieczki emisji. Przeprowadzona przez Komisję ocena skutków dostarcza informacji na temat aukcji i wyjaśnia, że wspomniany udział wynoszący 57 % składa się z uprawnień sprzedawanych na aukcji w imieniu państw członkowskich, w tym uprawnień zarezerwowanych dla nowych instalacji, lecz nierozdzielonych, uprawnień na modernizację wytwarzania energii elektrycznej w niektórych państwach członkowskich oraz uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w późniejszym terminie z powodu ich umieszczenia w rezerwie stabilności rynkowej ustanowionej decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/181419. Powinien zostać ustanowiony fundusz sprawiedliwej transformacji w celu wspierania regionów o dużym zatrudnieniu w sektorach uzależnionych od węgla i o PKB na mieszkańca dużo niższym niż unijna średnia.
__________________
18 SEC(2015) XX.
19 Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/... z dnia [...] r. dotycząca ustanowienia i funkcjonowania rezerwy zapewniającej stabilność rynku dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE (Dz.U. L [...] z [...], s. [...]).
19 Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1814 z dnia 6 października 2015 r. w sprawie ustanowienia i funkcjonowania rezerwy stabilności rynkowej dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i zmiany dyrektywy 2003/87/WE (Dz.U. L 264 z 9.10.2015, s. 1).
Poprawka 12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 7
(7)  Aby utrzymać korzyści dla środowiska płynące ze zmniejszenia emisji w Unii, podczas gdy działania innych państw nie oferują porównywalnych zachęt do zmniejszania emisji przez przemysł, należy zachować przydziały bezpłatnych uprawnień dla instalacji w sektorach i podsektorach realnie narażonych na ryzyko ucieczki emisji. Doświadczenie zgromadzone w trakcie funkcjonowania EU ETS potwierdza, że sektory i podsektory są narażone na ryzyko ucieczki emisji w różnym stopniu, oraz że przydział bezpłatnych uprawnień zapobiega ucieczce emisji. Niektóre sektory i podsektory mogą zostać uznane za szczególnie zagrożone ucieczką emisji, zaś inne są w stanie przenieść znaczną część kosztów uprawnień pokrywających ich emisje na ceny produktów bez utraty udziału w rynku i ponoszą jedynie pozostałą część kosztów, w związku z czym ryzyko ucieczki emisji w tych sektorach jest niewielkie. Komisja powinna określić i zróżnicować odpowiednie sektory w oparciu i ich intensywność handlu i intensywność emisji, aby lepiej zidentyfikować te sektory, które są rzeczywiście narażone na ryzyko ucieczki emisji. Jeżeli na podstawie tych kryteriów próg określony przez uwzględnienie możliwości odpowiednich sektorów i podsektorów w zakresie przeniesienia kosztów na ceny produktów zostanie przekroczony, dany sektor lub podsektor należy uznać za narażony na ryzyko ucieczki emisji. W odniesieniu do innych sektorów należy uznać, że ryzyko to jest niskie albo nie występuje. Uwzględnienie możliwości w zakresie przenoszenia kosztów na ceny produktów w odniesieniu do sektorów i podsektorów niezajmujących się wytwarzaniem energii elektrycznej powinno również obniżyć nieoczekiwany zysk.
(7)  Należy tymczasowo zachować przydziały bezpłatnych uprawnień dla instalacji w sektorach i podsektorach realnie narażonych na ryzyko ucieczki emisji, aby utrzymać korzyści dla środowiska płynące ze zmniejszenia emisji w Unii, podczas gdy działania innych państw nie oferują porównywalnych zachęt do zmniejszania emisji przez przemysł. Doświadczenie zgromadzone w trakcie funkcjonowania EU ETS potwierdza, że sektory i podsektory są narażone na ryzyko ucieczki emisji w różnym stopniu, oraz że przydział bezpłatnych uprawnień zapobiega ucieczce emisji. Niektóre sektory i podsektory mogą zostać uznane za szczególnie zagrożone ucieczką emisji, zaś inne są w stanie przenieść znaczną część kosztów uprawnień pokrywających ich emisje na ceny produktów bez utraty udziału w rynku i ponoszą jedynie pozostałą część kosztów, w związku z czym ryzyko ucieczki emisji w tych sektorach jest niewielkie. Komisja powinna określić i zróżnicować odpowiednie sektory w oparciu i ich intensywność handlu i intensywność emisji, aby lepiej zidentyfikować te sektory, które są rzeczywiście narażone na ryzyko ucieczki emisji. Jeżeli na podstawie tych kryteriów próg określony przez uwzględnienie możliwości odpowiednich sektorów i podsektorów w zakresie przeniesienia kosztów na ceny produktów zostanie przekroczony, dany sektor lub podsektor należy uznać za narażony na ryzyko ucieczki emisji. W odniesieniu do innych sektorów należy uznać, że ryzyko to jest niskie albo nie występuje. Uwzględnienie możliwości w zakresie przenoszenia kosztów na ceny produktów w odniesieniu do sektorów i podsektorów niezajmujących się wytwarzaniem energii elektrycznej powinno również obniżyć nieoczekiwany zysk. Należy także oszacować ryzyko ucieczki emisji w sektorach i podsektorach, dla których bezpłatny przydział obliczono na podstawie wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, mając na uwadze, że produkty te wytwarza się zarówno w zakładach chemicznych, jak i rafineriach.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 8
(8)  W celu uwzględnienia postępu technologicznego w przedmiotowych sektorach oraz dostosowania tych sektorów w odpowiednich okresach przydziału, należy przewidzieć wartości wskaźników odniesienia dotyczących przydziałów bezpłatnych uprawnień dla instalacji, określane na podstawie danych z lat 20072008 i aktualizowane zgodnie z odnotowanymi średnimi usprawnieniami. Z myślą o zapewnieniu przewidywalności należy tego dokonać przez zastosowanie współczynnika opartego na najlepszej ocenie postępów we wszystkich sektorach, która powinna uwzględniać rzetelne, obiektywne i zweryfikowane dane pochodzące z instalacji, tak aby w sektorach, w których wskaźnik usprawnień różni się znacząco od wskaźnika założonego we współczynniku, zastosowano wartość wskaźnika zbliżoną do rzeczywistego wskaźnika usprawnień. Jeżeli dane wskazują na różnice współczynnika redukcji o ponad 0,5% rocznie w danym okresie (dodatnie lub ujemne) w porównaniu z wartością z 2007–2008 r., wartość odpowiedniego wskaźnika odniesienia koryguje się o tę wartość procentową. Aby zapewnić równe warunki produkcji związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego w rafineriach i zakładach chemicznych, wartości wskaźnika odniesienia dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego powinny nadal być dostosowane do wskaźników dotyczących rafinerii.
(8)  Należy przewidzieć wartości wskaźników odniesienia dotyczących przydziałów bezpłatnych uprawnień dla instalacji, określane na podstawie danych z lat 2007 i 2008 i aktualizowane zgodnie z odnotowanymi średnimi usprawnieniami, w celu uwzględnienia postępu technologicznego w przedmiotowych sektorach oraz dostosowania tych sektorów w odpowiednich okresach przydziału. Z myślą o zapewnieniu przewidywalności należy tego dokonać przez zastosowanie współczynnika opartego na rzeczywistej ocenie postępów 10 % najbardziej wydajnych instalacji w sektorach, która powinna uwzględniać rzetelne, obiektywne i zweryfikowane dane pochodzące z instalacji, tak aby w sektorach, w których wskaźnik usprawnień różni się znacząco od wskaźnika założonego we współczynniku, zastosowano wartość wskaźnika zbliżoną do rzeczywistego wskaźnika usprawnień. Jeżeli dane wskazują na różnice współczynnika redukcji o ponad 1,75 % wartości odpowiadającej latom 2007 i 2008 (w dół lub w górę) rocznie w danym okresie, wartość odpowiedniego wskaźnika odniesienia należy skorygować o tę wartość procentową. Jeżeli jednak dane wskazują na poprawę w wysokości 0,25 % lub mniej w danym okresie, koryguje się wartość odpowiedniego wskaźnika odniesienia o wykazaną wartość procentową. Wartości wskaźnika odniesienia dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego powinny nadal być dostosowane do wskaźników dotyczących rafinerii, aby zapewnić równe warunki produkcji związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego w rafineriach i zakładach chemicznych.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 9
(9)  Państwa członkowskie powinny częściowo rekompensować, zgodnie z zasadami pomocy państwa, niektóre instalacje w sektorach lub podsektorach, które uznaje się za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji z powodu kosztów związanych z emisjami gazów cieplarnianych przeniesionych na ceny energii elektrycznej. Protokół i towarzyszące mu decyzje, które zostaną podjęte przez Konferencję Stron w Paryżu powinny zapewniać dynamiczną mobilizację środków na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, transfer technologii oraz budowanie zdolności w odniesieniu do kwalifikujących się stron, w szczególności tych posiadających najmniejsze możliwości. Finansowanie działań przeciwdziałających zmianie klimatu przez sektor publiczny będzie w dalszym ciągu odgrywało istotną rolę w mobilizowaniu zasobów po roku 2020. Zatem dochody z aukcji powinny być również wykorzystywane do finansowania działań związanych ze zmianą klimatu w narażonych państwach trzecich, w tym adaptacji do skutków zmiany klimatu. Kwota na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, która ma zostać uruchomiona, będzie również zależeć od ambicji i jakości proponowanych zaplanowanych, ustalonych na szczeblu krajowym wkładów, dalszych planów inwestycyjnych i krajowych procesów planowania działań przystosowawczych. Państwa członkowskie powinny wykorzystywać przychody z aukcji do wspierania pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy w gospodarce niskoemisyjnej.
(9)  Państwa członkowskie powinny częściowo rekompensować – za pośrednictwem scentralizowanego systemu na szczeblu unijnym – niektóre instalacje w sektorach lub podsektorach, które uznaje się za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji z powodu kosztów związanych z emisjami gazów cieplarnianych przeniesionych na ceny energii elektrycznej, z myślą o celu, jakim jest stworzenie równych warunków działania. Finansowanie działań przeciwdziałających zmianie klimatu przez sektor publiczny będzie w dalszym ciągu odgrywało istotną rolę w mobilizowaniu zasobów po roku 2020. Zatem dochody z aukcji powinny być również wykorzystywane do finansowania działań związanych ze zmianą klimatu w narażonych państwach trzecich, w tym adaptacji do skutków zmiany klimatu. Kwota na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, która ma zostać uruchomiona, będzie również zależeć od ambicji i jakości proponowanych INDC, dalszych planów inwestycyjnych i krajowych procesów planowania działań przystosowawczych. Państwa członkowskie powinny także podejmować kwestię społecznych aspektów dekarbonizacji gospodarki i wykorzystywać przychody z aukcji do wspierania pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy w gospodarce niskoemisyjnej. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość współfinansowania rekompensaty na poziomie unijnym. Takie środki finansowe nie powinny przekraczać poziomu przewidzianego w odpowiednich wytycznych dotyczących pomocy państwa.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 10
(10)  Główną długoterminową zachętę płynącą z niniejszej dyrektywy dla wychwytywania i składowania CO2 (CCS), nowych technologii w zakresie energii odnawialnej i przełomowych innowacji w niskoemisyjne technologie i procesy stanowi sygnał cenowy dotyczący emisji dwutlenku węgla wynikający z dyrektywy oraz fakt, że nie będzie trzeba umarzać uprawnień w przypadku emisji CO2, które są trwale składowane lub których uniknięto. Ponadto, w celu uzupełnienia środków już wykorzystywanych do przyspieszenia działań demonstracyjnych dotyczących obiektów komercyjnych CCS oraz innowacyjnych technologii energii odnawialnej, uprawnienia w ramach systemu EU ETS powinny być wykorzystywane w celu zapewnienia gwarantowanych nagród za stosowanie obiektów CCS, nowych technologii energii odnawialnej i innowacji przemysłowych w niskoemisyjne technologie i procesy w Unii w odniesieniu do CO2 składowanego lub którego emisji uniknięto w wystarczającej skali, pod warunkiem zawarcia porozumienia w sprawie wymiany wiedzy. Większość tego rodzaju wsparcia powinna być uzależniona od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, a pewne wsparcie może zostać udzielone po osiągnięciu wcześniej ustalonych celów pośrednich, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię. Maksymalny odsetek kosztów projektów, którym udziela się wsparcia, może się różnić w zależności od rodzaju projektu.
(10)  Główną długoterminową zachętę płynącą z niniejszej dyrektywy dla wychwytywania i składowania dwutlenku węgla (CCS) oraz wychwytywania i wykorzystywania dwutlenku węgla (CCU), nowych technologii w zakresie energii odnawialnej i przełomowych innowacji w niskoemisyjne technologie i procesy stanowi sygnał cenowy dotyczący emisji dwutlenku węgla wynikający z dyrektywy oraz fakt, że nie będzie trzeba umarzać uprawnień w przypadku emisji CO2, które są trwale składowane lub których uniknięto. Ponadto, w celu uzupełnienia środków już wykorzystywanych do przyspieszenia działań demonstracyjnych dotyczących obiektów komercyjnych CCS i CCU oraz innowacyjnych technologii energii odnawialnej, uprawnienia w ramach systemu EU ETS powinny być wykorzystywane w celu zapewnienia gwarantowanych nagród za stosowanie obiektów CCS i CCU, nowych technologii energii odnawialnej i innowacji przemysłowych w niskoemisyjne technologie i procesy w Unii w odniesieniu do CO2 składowanego lub którego emisji uniknięto w wystarczającej skali, pod warunkiem zawarcia porozumienia w sprawie wymiany wiedzy. Większość tego rodzaju wsparcia powinna być uzależniona od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, a pewne wsparcie może zostać udzielone po osiągnięciu wcześniej ustalonych celów pośrednich, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię. Maksymalny odsetek kosztów projektów, którym udziela się wsparcia, może się różnić w zależności od rodzaju projektu.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 11
(11)  Należy utworzyć fundusz na rzecz modernizacji z 2 % całkowitej liczby uprawnień do emisji w ramach systemu EU ETS, które to uprawnienia należy sprzedać na aukcji zgodnie z przepisami dotyczącymi aukcji prowadzonych na wspólnej platformie aukcyjnej ustanowionej w rozporządzeniu 1031/2010. Państwa członkowskie, których PKB na mieszkańca w 2013 r. na podstawie kursów rynkowych wynosił mniej niż 60 % średniej unijnej, powinny kwalifikować się do finansowania z funduszu na rzecz modernizacji i powinny zostać wyłączone, do 2030 r., z obowiązku pełnej sprzedaży aukcyjnej w odniesieniu do produkcji energii elektrycznej poprzez wykorzystanie możliwości przydziału bezpłatnych uprawnień w celu przejrzystego promowania rzeczywistych inwestycji w modernizację sektora energetycznego przy unikaniu zakłóceń na wewnętrznym rynku energii. Przepisy regulujące fundusz na rzecz modernizacji powinny stanowić spójne, kompleksowe i przejrzyste ramy zapewniające możliwie najsprawniejszą realizację, przy uwzględnieniu potrzeby łatwego dostępu dla wszystkich uczestników. Struktura zarządzania powinna być współmierna do celu polegającego na zapewnieniu właściwego wykorzystania środków finansowych. Struktura zarządzania powinna składać się z rady inwestycyjnej i komitetu zarządzającego, należy również uwzględnić doświadczenie EBI w procesie decyzyjnym, chyba że zapewnia się wsparcie dla małych projektów poprzez pożyczki udzielane przez krajowe banki prorozwojowe lub poprzez dotacje w ramach programu krajowego podzielającego cele funduszu na rzecz modernizacji. Inwestycje finansowane z funduszu powinny być proponowane przez państwa członkowskie. W celu właściwego uwzględnienia potrzeb inwestycyjnych w państwach członkowskich o niskich dochodach, podział środków będzie uwzględniać w równym stopniu kryteria w zakresie zweryfikowanych emisji i PKB. Pomoc finansowa funduszu na rzecz modernizacji mogłaby przyjąć różne formy.
(11)  Należy utworzyć fundusz na rzecz modernizacji z 2 % całkowitej liczby uprawnień do emisji w ramach systemu EU ETS, które to uprawnienia należy sprzedać na aukcji zgodnie z przepisami dotyczącymi aukcji prowadzonych na wspólnej platformie aukcyjnej ustanowionej w rozporządzeniu (UE) nr 1031/2010. Państwa członkowskie, których PKB na mieszkańca w 2013 r. na podstawie kursów rynkowych wynosił mniej niż 60 % średniej unijnej, powinny kwalifikować się do finansowania z funduszu na rzecz modernizacji. Państwa członkowskie, których PKB na mieszkańca w 2014 r. w walucie euro na podstawie kursów rynkowych wynosił mniej niż 60 % średniej unijnej, powinny mieć aż do 2030 r. możliwość odstąpienia od obowiązku pełnej sprzedaży aukcyjnej w odniesieniu do produkcji energii elektrycznej poprzez wykorzystanie możliwości przydziału bezpłatnych uprawnień w celu przejrzystego promowania rzeczywistych inwestycji w modernizację i dywersyfikację sektora energetycznego zgodnie z celami Unii w dziedzinie energii i klimatu na lata 2030 i 2050, przy unikaniu zakłóceń na wewnętrznym rynku energii. Przepisy regulujące fundusz na rzecz modernizacji powinny stanowić spójne, kompleksowe i przejrzyste ramy zapewniające możliwie najsprawniejszą realizację, przy uwzględnieniu potrzeby łatwego dostępu dla wszystkich uczestników. Zasady te powinny być przejrzyste, zrównoważone i współmierne do celu polegającego na zapewnieniu właściwego wykorzystania środków finansowych. Struktura zarządzania powinna składać się z rady inwestycyjnej, rady konsultacyjnej i komitetu zarządzającego. Należy również uwzględnić doświadczenie EBI w procesie decyzyjnym, chyba że zapewnia się wsparcie dla małych projektów poprzez pożyczki udzielane przez krajowe banki prorozwojowe lub poprzez dotacje w ramach programu krajowego podzielającego cele funduszu na rzecz modernizacji. Inwestycje finansowane z funduszu powinny być proponowane przez państwa członkowskie, a całe finansowanie z funduszu powinno spełniać określone kryteria kwalifikowalności. W celu właściwego uwzględnienia potrzeb inwestycyjnych w państwach członkowskich o niskich dochodach podział środków będzie uwzględniać w równym stopniu kryteria w zakresie zweryfikowanych emisji i PKB. Pomoc finansowa funduszu na rzecz modernizacji mogłaby przyjąć różne formy.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12
(12)  Rada Europejska potwierdziła, że należy usprawnić przepisy (w tym ich przejrzystość) dotyczące fakultatywnych przydziałów bezpłatnych uprawnień w celu modernizacji sektora energetycznego w niektórych państwach członkowskich. Inwestycje o wartości 10 mln EUR lub większej powinny być wybierane przez dane państwo członkowskie w drodze procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji w oparciu o jasne i przejrzyste zasady w celu zagwarantowania, że przydział bezpłatnych uprawnień jest stosowany dla promowania realnych inwestycji służących modernizacji sektora energetycznego zgodnie z celami unii energetycznej. Inwestycje o wartości mniejszej niż 10 mln EUR powinny również kwalifikować się do finansowania z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień. Zainteresowane państwo członkowskie powinno wybierać takie inwestycje w oparciu o jasne i przejrzyste kryteria. Wyniki procesu selekcji powinny być poddawane konsultacji społecznej. Ogół społeczeństwa powinien być odpowiednio informowany na etapie wyboru projektów inwestycyjnych, a także podczas ich wdrażania.
(12)  Rada Europejska potwierdziła, że należy usprawnić przepisy (w tym ich przejrzystość) dotyczące fakultatywnych przydziałów bezpłatnych uprawnień w celu modernizacji i dywersyfikacji sektora energetycznego w niektórych państwach członkowskich. Inwestycje o wartości 10 mln EUR lub większej powinny być wybierane przez dane państwo członkowskie w drodze procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji w oparciu o jasne i przejrzyste zasady w celu zagwarantowania, że przydział bezpłatnych uprawnień jest stosowany dla promowania realnych inwestycji służących modernizacji i dywersyfikacji sektora energetycznego zgodnie z celami unii energetycznej, w tym z celem promowania trzeciego pakietu energetycznego. Inwestycje o wartości mniejszej niż 10 mln EUR powinny również kwalifikować się do finansowania z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień. Zainteresowane państwo członkowskie powinno wybierać takie inwestycje w oparciu o jasne i przejrzyste kryteria. Proces selekcji powinien podlegać konsultacjom społecznym, a jego wyniki, w tym odrzucone projekty, powinny być podawane do wiadomości publicznej. Ogół społeczeństwa powinien być odpowiednio informowany na etapie wyboru projektów inwestycyjnych, a także podczas ich wdrażania. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość przenoszenia części lub wszystkich odpowiednich uprawnień do funduszu na rzecz modernizacji, jeżeli kwalifikują się do korzystania z obu instrumentów. Odstępstwo powinno wygasnąć z końcem okresu rozliczeniowego w 2030 r.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13
(13)  Finansowanie w ramach EU ETS powinno być spójne z innymi programami finansowania unijnego, w tym z europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi, tak aby zagwarantować efektywność wydatków publicznych.
(13)  Finansowanie w ramach EU ETS powinno być spójne z innymi programami finansowania unijnego, w tym z programem „Horyzont 2020”, Europejskim Funduszem na rzecz Inwestycji Strategicznych, europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi oraz strategią Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) w dziedzinie inwestycji klimatycznych, tak aby zagwarantować efektywność wydatków publicznych.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 14
(14)  Obecne przepisy, które obowiązują dla małych instalacji wyłączonych z EU ETS umożliwiają instalacjom, które zostały wyłączone utrzymanie tej sytuacji; należy umożliwić państwom członkowskim aktualizację wykazu wyłączonych instalacji, a państwom członkowskim, które obecnie nie korzystają z tej opcji, należy umożliwić uczynienie tego na początku każdego okresu rozliczeniowego.
(14)  Obecne przepisy, które obowiązują dla małych instalacji wyłączonych z EU ETS, należy rozszerzyć na instalacje obsługiwane przez małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) emitujące poniżej 50 000 ton ekwiwalentu CO2 w każdym z trzech lat poprzedzających rok złożenia wniosku o wyłączenie. Należy umożliwić państwom członkowskim aktualizację wykazu wyłączonych instalacji, a państwom członkowskim, które obecnie nie korzystają z tej opcji, należy umożliwić uczynienie tego na początku każdego okresu rozliczeniowego oraz w połowie tego okresu. W przypadku instalacji emitujących poniżej 5 000 ton ekwiwalentu CO2 w każdym z trzech lat poprzedzających początek każdego okresu rozliczeniowego powinna istnieć możliwość wyłączenia z EU ETS podlegającego przeglądowi co pięć lat. Państwa członkowskie powinny dopilnować, aby alternatywne równoważne środki podejmowane w odniesieniu do wyłączonych instalacji nie powodowały wzrostu kosztów przestrzegania przepisów. Wymogi w zakresie monitorowania, sprawozdawczości i weryfikacji powinny zostać uproszczone dla małych podmiotów uczestniczących w systemie EU ETS.
Poprawka 20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16 a (nowy)
(16a)   W celu znacznego zmniejszenia obciążeń administracyjnych nakładanych na przedsiębiorstwa Komisja powinna mieć możliwość rozważenia zastosowania takich środków jak automatyzacja procedury składania i weryfikacji sprawozdań dotyczących emisji, z pełnym wykorzystaniem potencjału technologii informacyjno-komunikacyjnych.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 17 a (nowy)
(17a)   Akty delegowane, o których mowa w art. 14 i 15, powinny w miarę możliwości upraszczać zasady nadzoru, sprawozdawczości i weryfikacji, aby ograniczyć formalności administracyjne ciążące na operatorach. Akt delegowany, o którym mowa w art. 19 ust. 3, winien upraszczać dostęp do rejestru i korzystanie z niego, zwłaszcza w przypadku małych operatorów.
Poprawka 22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt -1 (nowy)
-1)   w całej dyrektywie określenie „system wspólnotowy” zastępuje się określeniem „EU ETS” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne;
Poprawka 23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt -1 a (nowy)
-1a)   w całej dyrektywie określenie „w całej Wspólnocie” zastępuje się określeniem „w całej Unii”;
Poprawka 24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt -1 b (nowy)
-1b)   w całej dyrektywie, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w pkt -1 i -1a oraz art. 26 ust. 2, określenie „Wspólnota” zastępuje się określeniem „Unia” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne;
Poprawka 25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt -1 c (nowy)
-1c)   w całej dyrektywie słowa „procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 23 ust. 2” zastępuje się słowami „procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 30c ust. 2”;
Poprawka 26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt -1 d (nowy)
-1d)   w art. 3g, art. 5 ust. 1 lit. d), art. 6 ust. 2 lit. c), art. 10a ust. 2 akapit drugi, art. 14 ust. 2, 3 i 4, w art. 19 ust. 1 i 4 i w art. 29a ust. 4 określenie „rozporządzenie” zastępuje się określeniem „akt” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne;
Poprawka 28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt -1 f (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 3 – litera h
-1f)   art. 3 lit. h) otrzymuje brzmienie:
„h) »nowa instalacja« oznacza:
„h) »nowa instalacja« oznacza:
—  każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I, która uzyskała zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych po raz pierwszy po dniu 30 czerwca 2011 r.,
—  każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I, która uzyskała zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych po raz pierwszy po dniu 30 czerwca 2018 r.,
—  każdą instalację prowadzącą po raz pierwszy działanie włączone do systemu wspólnotowego na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, lub
—  każdą instalację prowadzącą po raz pierwszy działanie włączone do systemu Unii na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, lub
—  każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I lub działanie włączone do systemu wspólnotowego na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, która uległa znaczącemu rozszerzeniu po dniu 30 czerwca 2011 r., tylko w zakresie objętym tym rozszerzeniem;”;
—  każdą instalację prowadzącą jedno lub więcej działań wskazanych w załączniku I lub działanie włączone do systemu Unii na mocy art. 24 ust. 1 lub 2, która uległa znaczącemu rozszerzeniu po dniu 30 czerwca 2018 r., tylko w zakresie objętym tym rozszerzeniem;”;
Poprawka 29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt -1 g (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 3 – litera u a (nowa)
-1g)   w art. 3 dodaje się literę w brzmieniu:
„ua) »mały podmiot uczestniczący w systemie« oznacza instalację o niskim poziomie emisji obsługiwaną przez małe lub średnie przedsiębiorstwo1a, która spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:
–  średnia roczna zweryfikowana wielkość emisji z danej instalacji zgłoszona odpowiedniemu właściwemu organowi w okresie rozliczeniowym bezpośrednio poprzedzającym aktualny okres rozliczeniowy, bez uwzględniania CO2 pochodzącego z biomasy i przed odjęciem przenoszonego CO2, wynosiła mniej niż 50 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla rocznie;
–  dane dotyczące średniej rocznej wielkości emisji, o której mowa w tiret pierwszym, nie są dostępne lub nie mają już zastosowania do danej instalacji ze względu na zmiany granic instalacji lub zmiany w warunkach działania instalacji, lecz roczna wielkość emisji z takiej instalacji przez następne pięć lat, bez uwzględniania CO2 pochodzącego z biomasy i przed odjęciem przenoszonego CO2, zgodnie z przewidywaniami będzie wynosić mniej niż 50 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla rocznie;”
__________________
1a Zgodnie z definicją w załączniku do zalecenia 2003/361/WE
Poprawka 30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt -1 h (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 3 c – ustęp 2
-1h)   art. 3c ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Łączna liczba przydziałów, które zostaną przyznane operatorom statków powietrznych na okres, o którym mowa w art. 13 ust. 1 , rozpoczynający się w dniu 1 stycznia 2013 r. i – w przypadku gdy po przeglądzie, o którym mowa w art. 30 ust. 4, nie zostaną wprowadzone żadne zmiany – na każdy następny okres, odpowiada 95 % historycznych emisji lotniczych pomnożonym przez liczbę lat w danym okresie.
„2. Łączna liczba przydziałów, które zostaną przyznane operatorom statków powietrznych na okres, o którym mowa w art. 13, rozpoczynający się w dniu 1 stycznia 2013 r. i – w przypadku gdy po przeglądzie, o którym mowa w art. 30 ust. 4, nie zostaną wprowadzone żadne zmiany – na każdy następny okres, odpowiada 95 % historycznych emisji lotniczych pomnożonym przez liczbę lat w danym okresie.
Łączna liczba przydziałów, które zostaną przyznane operatorom statków powietrznych w 2021 r., jest o 10 % niższa niż średni przydział na okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2016 r., a następnie jest co roku obniżana o taki sam współczynnik jak całkowity pułap EU ETS, o którym mowa w art. 10 ust. 1, aby bardziej dopasować pułap dla sektora lotniczego do pozostałych sektorów EU ETS do 2030 r.
Liczba uprawnień przyznawanych od 2021 r. na działalność lotniczą do i z lotnisk w krajach poza EOG może zostać skorygowana, uwzględniając przyszły globalny mechanizm oparty na zasadach rynkowych uzgodniony przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) na jej 39. posiedzeniu. Do 2019 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy dotyczący tej działalności po 40. posiedzeniu ICAO.
Odsetek ten może zostać zmieniony w ramach ogólnego przeglądu niniejszej dyrektywy.”
Odsetek ten może zostać zmieniony w ramach ogólnego przeglądu niniejszej dyrektywy.”
Poprawka 31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt -1 i (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 3 c – ustęp 4
-1i)   w art. 3c ust. 4 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:
Decyzja ta jest rozpatrywana przez komitet, o którym mowa w art. 23 ust. 1.
Decyzja ta jest rozpatrywana przez komitet, o którym mowa w art. 30c ust. 1.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt -1 j (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 3 d – ustęp 2
-1j)   art. 3d ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Od dnia 1 stycznia 2013 r. odsetek przydziałów rozdzielany w drodze sprzedaży aukcyjnej wynosi 15 %. Ten odsetek może zostać zwiększony w ramach ogólnego przeglądu niniejszej dyrektywy.”
„2. Od dnia 1 stycznia 2021 r. odsetek przydziałów rozdzielany w drodze sprzedaży aukcyjnej wynosi 50 %.”
Poprawka 33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 1
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 3 d – ustęp 3
1)  art. 3d ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
1)  art. 3d ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”;
„3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b uzupełniających niniejszą dyrektywę o szczegółowe ustalenia w sprawie rozdzielania przez państwa członkowskie w drodze sprzedaży aukcyjnej uprawnień, które nie muszą zostać wydane nieodpłatnie zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu lub art. 3f ust. 8. Liczba uprawnień, które mają zostać rozdzielone w drodze sprzedaży aukcyjnej w każdym okresie przez każde państwo członkowskie jest proporcjonalna do udziału tego państwa w łącznej ilości przypisanych emisji lotniczych dla wszystkich państw członkowskich na dany rok odniesienia, wykazanych w sprawozdaniu składanym zgodnie z art. 14 ust. 3 i zweryfikowanym zgodnie z art. 15. Dla okresu, o którym mowa w art. 3c ust. 1, rokiem odniesienia jest rok 2010, a dla każdego następnego okresu, o którym mowa w art. 3c, rokiem odniesienia jest rok kalendarzowy kończący się 24 miesiące przed początkiem okresu, do którego odnosi się rozdzielanie w drodze sprzedaży aukcyjnej.”
Poprawka 34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 1 a (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 3 d – ustęp 4 – akapit 1
1a)   art. 3d ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„4. Do państw członkowskich należy określenie, w jaki sposób wykorzystane zostaną dochody uzyskane z rozdzielania przydziałów w drodze sprzedaży aukcyjnej. Dochody te powinny być wykorzystane do przeciwdziałania zmianom klimatu w Unii i w państwach trzecich, między innymi na środki mające na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, do dokonania dostosowań z myślą o skutkach zmian klimatu w Unii i w państwach trzecich, zwłaszcza w krajach rozwijających się, do finansowania badań i rozwoju w zakresie łagodzenia i dostosowań, w szczególności w dziedzinie aeronautyki i transportu lotniczego, do ograniczenia emisji poprzez transport niskoemisyjny, i na pokrycie kosztów administrowania systemem wspólnotowym. Wpływy ze sprzedaży na aukcji powinny również być przekazywane na rzecz Globalnego Funduszu Efektywności Energetycznej oraz Energii Odnawialnej, a także na finansowanie środków mających na celu zapobieganie wylesianiu. ”
„4. Wszystkie dochody są wykorzystywane do przeciwdziałania zmianom klimatu w Unii i w państwach trzecich, między innymi na środki mające na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, do dokonania dostosowań z myślą o skutkach zmian klimatu w Unii i w państwach trzecich, zwłaszcza w krajach rozwijających się, do finansowania badań i rozwoju w zakresie łagodzenia i dostosowań, w szczególności w dziedzinie aeronautyki i transportu lotniczego, do ograniczenia emisji poprzez transport niskoemisyjny, i na pokrycie kosztów administrowania systemem Unii. Wpływy ze sprzedaży na aukcji mogą również być przekazywane na rzecz Globalnego Funduszu Efektywności Energetycznej oraz Energii Odnawialnej, a także na finansowanie środków mających na celu zapobieganie wylesianiu. ”
Poprawka 35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 1 b (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 3 e – ustęp 1 a (nowy)
1b)   w art. 3e dodaje się ustęp w brzmieniu:
„1a. Od 2021 r. sektor lotniczy nie otrzyma na podstawie dyrektywy żadnych bezpłatnych uprawnień, chyba że potwierdzi to decyzja przyjęta przez Parlament Europejski i Radę, ponieważ rezolucja ICAO A-39/3 przewiduje, że od 2021 r. stosowany będzie globalny środek rynkowy. W tym względzie współprawodawcy uwzględniają wzajemne oddziaływanie globalnego środka rynkowego i EU ETS.”
Poprawka 36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 2 a (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Rozdział II a (nowy)
2a)   dodaje się rozdział w brzmieniu:
„ROZDZIAŁ IIa
Włączenie żeglugi w razie braku postępów na szczeblu międzynarodowym
Artykuł 3ga
Wprowadzenie
Od roku 2021 r. w razie braku porównywalnego systemu IMO emisje CO2 pochodzące z portów Unii oraz powstałe w związku z rejsami do i z unijnych portów podlegają systemowi ustanowionemu w tym rozdziale, który ma rozpocząć funkcjonowanie od 2023 r.
Artykuł 3gb
Zakres
Do 1 stycznia 2023 r. przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do przydziału i wydawania uprawnień do emisji CO2 ze statków przybywających do portów podlegających jurysdykcji państw członkowskich, znajdujących się w obrębie tych portów lub wypływających z tych portów zgodnie z przepisami rozporządzenia (UE) 2015/757. Artykuły 12 i 16 mają zastosowanie do działalności morskiej w taki sam sposób, jak do innego rodzaju działalności.
Artykuł 3gc
Dodatkowe uprawnienia dla sektora morskiego
Do dnia 1 sierpnia 2021 r. Komisja przyjmie akty delegowane zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia dyrektywy przez ustanowienie łącznej liczby uprawnień dla sektora morskiego na poziomie dostosowanym do innych sektorów, a także metody przydziału uprawnień dla tego sektora w ramach sprzedaży na aukcji oraz specjalnych przepisów dotyczących administrującego państwa członkowskiego. Jeżeli sektor morski jest objęty EU ETS, łączna liczba uprawnień jest o tę liczbę powiększana.
20 % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w art. 3gd, wykorzystuje się w ramach funduszu ustanowionego na podstawie tego artykułu („Morski Fundusz Klimatyczny”) w celu zwiększania efektywności energetycznej i wspierania inwestycji w innowacyjne technologie służące ograniczaniu emisji CO2 w sektorze morskim, w tym w żegludze morskiej bliskiego zasięgu i w portach.
Artykuł 3gd
Morski Fundusz Klimatyczny
1.   Należy ustanowić na szczeblu Unii fundusz mający na celu wypłacanie rekompensat za emisje z sektora morskiego, zwiększanie efektywności energetycznej oraz ułatwianie inwestycji w innowacyjne technologie w celu ograniczania emisji CO2 w sektorze morskim.
2.   Operatorzy statków mogą dobrowolnie wpłacać do funduszu roczną składkę członkowską odpowiadającą łącznym emisjom zgłoszonym za poprzedni rok kalendarzowy na podstawie rozporządzenia (UE) 2015/757. W drodze odstępstwa od art. 12 ust. 3 fundusz umarza uprawnienia zbiorczo w imieniu operatorów statków będących członkami funduszu. Składka za tonę emisji jest ustalana przez fundusz do dnia 28 lutego każdego roku i wynosi nie mniej niż poziom ceny rynkowej uprawnień w poprzednim roku.
3.   Fundusz nabywa uprawnienia stanowiące równoważność łącznej ilości emisji swoich członków w poprzednim roku kalendarzowym i umarza je w rejestrze ustanowionym na mocy art. 19 do dnia 30 kwietnia każdego roku na potrzeby ich późniejszego anulowania. Informacje o składkach są podawane do wiadomości publicznej.
4.   Fundusz ma także na celu zwiększanie efektywności energetycznej oraz ułatwianie inwestycji w innowacyjne technologie w celu ograniczania emisji CO2 w sektorze morskim, w tym w ramach żeglugi morskiej bliskiego zasięgu i w portach, poprzez wykorzystanie dochodów, o których mowa w art. 3gc. Informacje o wszystkich inwestycjach wspieranych przez fundusz są podawane do wiadomości publicznej, a inwestycje te muszą odpowiadać celom dyrektywy.
5.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia dyrektywy w odniesieniu do wykonywania niniejszego artykułu.
Artykuł 3ge
Współpraca międzynarodowa
W przypadku gdy osiągnięte zostanie międzynarodowe porozumienie w sprawie ogólnoświatowych środków redukcji emisji gazów cieplarnianych z transportu morskiego, Komisja dokona przeglądu dyrektywy i w stosownym przypadku zaproponuje jej zmianę w celu zapewnienia zgodności z tym porozumieniem międzynarodowym.”
Poprawka 37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 2 b (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 5 – akapit 1 – litera d a (nowa)
2b)   w art. 5 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:
„da) wszelkich technologii CCU, które będą wykorzystywane w instalacji, przyczyniając się do zmniejszenia emisji.”,
Poprawka 38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 2 c (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 6 – ustęp 2 – litery e a oraz e b (nowe)
2c)   w art. 6 ust. 2 dodaje się następujące litery:
„ea) wszystkie wymogi prawne dotyczące odpowiedzialności społecznej i sprawozdawczości w celu zapewnienia równego i skutecznego wdrażania przepisów dotyczących ochrony środowiska oraz zapewnienia, że właściwe organy i zainteresowane strony, w tym przedstawiciele pracowników, przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego i wspólnot lokalnych, będą mieć dostęp do wszystkich istotnych informacji, jak określono w konwencji z Aarhus i wdrożono do ustawodawstwa unijnego i krajowego, z uwzględnieniem niniejszej dyrektywy;
eb)   obowiązek publikowania co roku wyczerpujących informacji w zakresie przeciwdziałania zmianom klimatu oraz zgodności z dyrektywami Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony środowiska, bezpieczeństwa i higieny pracy; informacje te są dostępne przedstawicielom pracowników i przedstawicielom społeczeństwa obywatelskiego z lokalnych społeczności mieszkających w sąsiedztwie instalacji.”
Poprawka 39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 2 d (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 7
2d)   art. 7 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 7
Artykuł 7
Prowadzący instalacje informują właściwy organ o wszelkich planowanych zmianach w charakterze lub funkcjonowaniu instalacji, lub o każdym rozszerzeniu lub znaczącym zmniejszeniu jej mocy, która może wymagać uaktualnienia zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych. W stosownych przypadkach właściwe organy uaktualniają zezwolenie. W przypadku gdy zmienia się tożsamość prowadzącego instalację, właściwy organ uaktualnia zezwolenie w celu uwzględnienia nazwy (nazwiska) i adresu nowego prowadzącego instalację.”;
Bez zbędnej zwłoki prowadzący instalacje informują właściwy organ o wszelkich planowanych zmianach w charakterze lub funkcjonowaniu instalacji, lub o każdym rozszerzeniu lub znaczącym zmniejszeniu jej mocy, która może wymagać uaktualnienia zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych. Gdzie sytuacja tego wymaga, właściwy organ uaktualnia pozwolenie. W przypadku gdy zmienia się tożsamość prowadzącego instalację, właściwy organ uaktualnia zezwolenie wprowadzając odpowiednie informacje o tożsamości i danych kontaktowych nowego prowadzącego instalację.”
Poprawka 142
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 3
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 9 – ustępy 2 i 3
Począwszy od 2021 r. współczynnik liniowy wynosi 2,2 %.
Począwszy od 2021 r. współczynnik liniowy wynosi 2,2 % i jest poddawany przeglądowi z myślą o zwiększeniu go do poziomu 2,4 % najwcześniej w 2024 r.
Poprawka 41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera a
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 1
a)   w ust. 1 dodaje się trzy nowe akapity:
a)   ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Począwszy od 2019 r. państwa członkowskie sprzedają na aukcji lub anulują wszystkie uprawnienia, które nie są przydzielane jako bezpłatne uprawnienia zgodnie z art. 10a i 10c ani nie zostały umieszczone w rezerwie stabilności rynkowej.”
Poprawka 42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera a
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 2
Począwszy od 2021 r., udział uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji przez państwa członkowskie, wynosi 57 %.
Począwszy od 2021 r., udział uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji lub anulowane, wynosi 57 % i maleje o maksymalnie pięć punktów procentowych w całym dziesięcioletnim okresie rozpoczynającym się 1 stycznia 2021 r. zgodnie z art. 10a ust. 5. Korekta ta przyjmuje wyłącznie postać obniżenia liczby uprawnień sprzedawanych na aukcji zgodnie z ust. 2 akapit pierwszy lit. a). Jeżeli brak jest korekty lub jeżeli do jej dokonania wymagane jest mniej niż pięć punktów procentowych, pozostała liczba uprawnień jest anulowana. Anuluje się nie więcej niż 200 milionów uprawnień.
Poprawka 43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera a
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 3
2 % całkowitej liczby uprawnień w latach 2021–2030 jest sprzedawane na aukcji w celu ustanowienia funduszu na rzecz zwiększenia efektywności energetycznej i modernizacji systemów energetycznych niektórych państw członkowskich, określonego w art. 10d niniejszej dyrektywy („fundusz na rzecz modernizacji”).
2 % całkowitej liczby uprawnień w latach 2021–2030 jest sprzedawane na aukcji w celu ustanowienia funduszu na rzecz zwiększenia efektywności energetycznej i modernizacji systemów energetycznych niektórych państw członkowskich, określonego w art. 10d niniejszej dyrektywy („fundusz na rzecz modernizacji”). Liczba określona powyżej stanowi część 57 % udziału uprawnień, które zostaną sprzedane na aukcji na podstawie akapitu drugiego.
Poprawka 44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera a
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 3 a (nowy)
Ponadto 3 % łącznej liczby uprawnień, które mają zostać wydane w latach 2021–2030, podlega sprzedaży na aukcji w celu rekompensaty sektorów lub podsektorów narażonych na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej na podstawie art. 10a ust. 6 dyrektywy. Dwie trzecie liczby określonej powyżej stanowi część 57 % udziału uprawnień, które zostaną sprzedane na aukcji na podstawie akapitu drugiego.
Poprawka 45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera a
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 3 b (nowy)
Z dniem 1 stycznia 2021 r. utworzony zostaje fundusz sprawiedliwej transformacji jako uzupełnienie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Europejskiego Funduszu Społecznego, zasilany w wyniku przekazania 2 % dochodów z aukcji.
Dochody z tych aukcji pozostaną na szczeblu Unii z przeznaczeniem na wspieranie regionów o znacznym udziale pracowników zatrudnionych w sektorach uzależnionych od węgla, gdzie zarazem PKB na mieszkańca jest znacznie niższy od średniej Unii. Środki te nie naruszają zasady pomocniczości.
Te dochody z aukcji przeznaczone na sprawiedliwą transformację mogą być wykorzystywane na różne sposoby:
–  tworzenie komórek ds. przeniesień lub mobilności,
–  inicjatywy w zakresie kształcenia/szkoleń na potrzeby zmiany lub podniesienia kwalifikacji pracowników;
–  wsparcie w poszukiwaniu pracy,
–  tworzenie przedsiębiorstw lub
–  środki monitorujące i zapobiegawcze służące unikaniu lub minimalizowaniu negatywnego wpływu restrukturyzacji na zdrowie fizyczne i psychiczne.
Jako że główne działania finansowane z funduszu sprawiedliwej transformacji są ściśle powiązane z rynkiem pracy, w zarządzaniu funduszem aktywnie uczestniczą partnerzy społeczni – na wzór Komitetu Europejskiego Funduszu Społecznego – a uczestnictwo lokalnych partnerów społecznych stanowi kluczowy wymóg niezbędny do uzyskania finansowania projektów.
Poprawka 46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera a
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 4
Całkowita pozostała ilość uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji przez państwa członkowskie, jest rozdzielana zgodnie z ust. 2.
Całkowita pozostała ilość uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji przez państwa członkowskie, po odjęciu uprawnień, o których mowa w art. 10a ust. 8 akapit pierwszy, jest rozdzielana zgodnie z ust. 2.
Poprawka 47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera a
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit 4 a (nowy)
W dniu 1 stycznia 2021 r. anulowanych zostaje 800 mln uprawnień umieszczonych w rezerwie stabilności rynkowej.
Poprawka 48
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera b – podpunkt ii
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 2 – litera b
b)  10 % całkowitej liczby uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji, rozdzielonych między określone państwa członkowskie w interesie solidarności i wzrostu we Wspólnocie, zwiększając w ten sposób liczbę uprawnień, które te państwa członkowskie sprzedają na aukcji na mocy lit. a), o wartości procentowe określone w załączniku IIa.
b)  10 % całkowitej liczby uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji, rozdzielonych między określone państwa członkowskie w interesie solidarności i wzrostu we Wspólnocie, zwiększając w ten sposób liczbę uprawnień, które te państwa członkowskie sprzedają na aukcji na mocy lit. a), o wartości procentowe określone w załączniku IIa. W przypadku państw członkowskich kwalifikujących się do skorzystania z funduszu na rzecz modernizacji zgodnie z art. 10d udział uprawnień określony w załączniku IIa przenosi się do udziału tych państw w funduszu na rzecz modernizacji.
Poprawka 49
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera b a (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 3 – wprowadzenie
ba)   w ust. 3 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
„3. Państwa członkowskie określają sposób wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji. Przynajmniej 50 % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2, w tym wszystkie dochody ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2 lit. b) i c), lub równowartość finansowa tych dochodów, muszą zostać wykorzystane na jeden lub większą ilość następujących celów:”
„3. Państwa członkowskie określają sposób wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji. 100 % całości dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2 lub równowartość finansowa tych dochodów zostaje wykorzystana na jeden lub większą ilość następujących celów:”
Poprawka 50
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera b b (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 3 – litera b
bb)   ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b) rozwój energii ze źródeł odnawialnych w celu realizacji zobowiązania Wspólnoty dotyczącego wykorzystywania w 20 % energii ze źródeł odnawialnych do roku 2020, jak również rozwój innych technologii przyczyniających się do przejścia do bezpiecznej i zrównoważonej gospodarki niskoemisyjnej oraz pomoc w realizacji zobowiązania Wspólnoty dotyczącego zwiększenia efektywności energetycznej o 20 % do 2020 r.;”
„b) rozwój energii ze źródeł odnawialnych w celu realizacji zobowiązania Unii dotyczącego energii ze źródeł odnawialnych do roku 2030, jak również rozwój innych technologii przyczyniających się do przejścia do bezpiecznej i zrównoważonej gospodarki niskoemisyjnej oraz pomoc w realizacji zobowiązania Unii dotyczącego zwiększenia efektywności energetycznej do poziomu ustalonego w odpowiednich aktach ustawodawczych do 2030 r.;”
Poprawka 51
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera b c (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 3 – litera f
bc)   w ust. 3 lit. f) otrzymuje brzmienie:
„f) zachęty do przestawiania się na niskie emisje i publiczne środki transportu;
„f) zachęty do przestawiania się na niskie emisje i publiczne środki transportu oraz wspieranie elektrycznych środków transportu takich jak koleje lub innych elektrycznych środków transportu powierzchniowego z uwzględnieniem ich kosztów pośrednich związanych z EU ETS, o ile koszty emisji CO2 nie znajdują podobnego odzwierciedlenia w przypadku innych środków transportu powierzchniowego;
Poprawka 52
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera b d (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 3 – litera h
bd)   w ust. 3 lit. h) otrzymuje brzmienie:
„h) środki służące zwiększeniu efektywności energetycznej i termomodernizacji budynków lub dostarczeniu wsparcia finansowego w celu uwzględnienia aspektów społecznych w przypadku gospodarstw domowych o niższych i średnich dochodach; ”
„h) środki służące zwiększeniu efektywności energetycznej, systemów ciepłowniczych i termomodernizacji budynków lub dostarczeniu wsparcia finansowego w celu uwzględnienia aspektów społecznych w przypadku gospodarstw domowych o niższych i średnich dochodach;”
Poprawka 53
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera c
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 3 – litera j
j)  finansowanie środków na rzecz sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej, o ile środki te spełniają warunki określone w art. 10a ust. 6;
j)  finansowanie środków na rzecz sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej, o ile na cel ten zostaje wykorzystane nie więcej niż 20 % dochodów i o ile środki te spełniają warunki określone w art. 10a ust. 6;
Poprawka 54
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera c
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 3 – litera l
l)  wspieranie pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy w gospodarce niskoemisyjnej, w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi.”;
l)  zajęcie się społecznymi skutkami dekarbonizacji ich gospodarek oraz wspieranie pozyskiwania kwalifikacji przez pracowników i poszukiwania przez nich nowych miejsc pracy, których dotyczy transformacja miejsc pracy, w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi.”;
Poprawka 55
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera c a (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 3 – akapit 1 a (nowy)
ca)   w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Informacje te przekazuje się za pomocą standardowego wzoru przygotowanego przez Komisję i dotyczą one m.in. sposobu wykorzystania dochodów z aukcji w różnych kategoriach oraz dodatkowości wykorzystania tych środków. Komisja udostępnia te informacje publicznie na swojej stronie internetowej.”;
Poprawka 56
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera c b (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 3 – akapit 2
cb)   ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Uważa się, że państwa członkowskie spełniają wymogi przepisów niniejszego ustępu, jeżeli przyjmują i wprowadzają w życie politykę wsparcia podatkowego lub finansowego, w tym w szczególności w krajach rozwijających się, lub krajowe polityki regulacyjne wywierające wpływ na wsparcie finansowe, ustanowione dla celów określonych w akapicie pierwszym i mające wartość odpowiadającą przynajmniej 50 % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2, w tym wszystkich dochodów ze sprzedaży na aukcji, o których mowa w ust. 2 lit. b) i c).”
„Uważa się, że państwa członkowskie spełniają wymogi przepisów niniejszego ustępu, jeżeli przyjmują i wprowadzają w życie politykę wsparcia podatkowego lub finansowego, w tym w szczególności w krajach rozwijających się, lub krajowe polityki regulacyjne wywierające wpływ na dodatkowe wsparcie finansowe, ustanowione dla celów określonych w akapicie pierwszym i mające wartość odpowiadającą 100 % dochodów uzyskanych ze sprzedaży na aukcji uprawnień, o których mowa w ust. 2, oraz jeżeli zgłosiły te polityki za pomocą standardowego wzoru dostarczonego przez Komisję.”
Poprawka 57
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera d
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 4 – akapity 1, 2 oraz 3
d)  ust. 4 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
d)  w ust. 4 akapity pierwszy, drugi i trzeci otrzymują brzmienie:
„Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”;
„4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń dotyczących harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży aukcyjnej, tak by zapewnić prowadzenie tej sprzedaży w sposób otwarty, przejrzysty, zharmonizowany i niedyskryminujący. W tym celu proces musi być przewidywalny, w szczególności w odniesieniu do harmonogramu i przebiegu aukcji oraz szacunkowego wolumenu uprawnień, które mają być udostępnione. W przypadku gdy w wyniku oceny w odniesieniu do poszczególnych sektorów przemysłowych zostanie stwierdzone, że nie oczekuje się znaczącego wpływu na sektory lub podsektory narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji, Komisja może, w wyjątkowych przypadkach, dostosować harmonogram na okres, o którym mowa w art. 13 ust. 1, rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r., aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie rynku. Komisja dokonuje tylko jednego dostosowania tego typu na maksymalną liczbę 900 milionów uprawnień.
Aukcje są tak organizowane, aby:
a)   prowadzący instalacje, a w szczególności wszystkie MŚP objęte systemem EU ETS, miały pełny, równy i sprawiedliwy dostęp do aukcji;
b)   wszyscy uczestnicy mieli dostęp do tych samych informacji w tym samym czasie, a uczestnicy nie zakłócali przebiegu aukcji;
c)   organizacja aukcji i udział w nich były opłacalne i nie prowadziły do nieuzasadnionych kosztów administracyjnych; oraz
d)   małe podmioty uczestniczące w systemie miały dostęp do uprawnień.”
Poprawka 58
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera d a (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 4 – akapit 4 a (nowy)
da)   w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Co dwa lata państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie dotyczące zamknięcia mocy wytwórczych energii elektrycznej na ich terytorium w związku ze środkami krajowymi. Komisja oblicza liczbę uprawnień odpowiadającą tym zamknięciom i powiadamia państwa członkowskie. Państwa członkowskie mogą wykreślić odpowiedni wolumen uprawnień z całkowitej liczby uprawnień rozdzielonych zgodnie z ust. 2.”
Poprawka 59
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 4 – litera d b (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 – ustęp 5
db)   ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Komisja monitoruje funkcjonowanie europejskiego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla. Co roku przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące funkcjonowania rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla, w tym wdrażania aukcji, płynności i wolumenu obrotu. W razie konieczności państwa członkowskie zapewniają, aby wszelkie odpowiednie informacje były przedkładane Komisji przynajmniej na dwa miesiące przed przyjęciem przez nią sprawozdania.”;
„5. Komisja monitoruje działanie systemu EU ETS. Co roku przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące jego działania, w tym wdrażania aukcji, płynności i wolumenu obrotu. Sprawozdanie obejmuje również powiązania EU ETS z innymi kierunkami unijnej polityki klimatyczno-energetycznej, w tym sposób, w jaki ta polityka oddziałuje na równowagę podaży i popytu systemu EU ETS oraz jej zgodność z celami Unii w dziedzinie klimatu i energii na lata 2030 i 2050. Sprawozdanie bierze także pod uwagę ryzyko ucieczki emisji i wpływ na inwestycje w Unii. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszelkie odpowiednie informacje były przedkładane Komisji przynajmniej na dwa miesiące przed przyjęciem przez nią sprawozdania.”
Poprawka 60
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera a
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 1 – akapity 1 oraz 2
a)  ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
a)  w ust. 1 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:
„Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”; Akt ten przewiduje również dodatkowe przydziały uprawnień z rezerwy dla nowych instalacji w przypadku znaczącego wzrostu produkcji poprzez stosowanie tych samych progów i dostosowań, które stosuje się w odniesieniu do częściowego zaprzestania działalności.
1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy przez określenie ogólnounijnych i w pełni zharmonizowanych przepisów dotyczących przydziału uprawnień, o których mowa w ust. 4, 5 i 7, w tym wszelkich przepisów koniecznych do zharmonizowanego stosowania ust. 19. Akt ten przewiduje również dodatkowe przydziały uprawnień z rezerwy dla nowych instalacji w przypadku znaczących zmian w produkcji. Gwarantuje to przede wszystkim, że każdemu spadkowi lub wzrostowi produkcji o co najmniej 10 % wyrażonemu jako średnia krocząca zweryfikowanych danych dotyczących produkcji z dwóch poprzedzających lat w stosunku do działalności wytwórczej zgłoszonej zgodnie z art. 11 towarzyszy dostosowanie w postaci przeniesienia do rezerwy, o której mowa w ust. 7, lub uwolnienia z tej rezerwy odpowiedniej ilości uprawnień do emisji.
Przygotowując akt delegowany, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja uwzględnia konieczność ograniczenia złożoności procedur administracyjnych i zapobiegania manipulacjom w ramach systemu. W tym celu może, w razie potrzeby, wykazać elastyczność w stosowaniu progów ustanowionych w niniejszym ustępie, jeżeli jest to uzasadnione szczególnymi okolicznościami.
Poprawka 61
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera a a (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 1 – akapit 3
aa)  ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Przepisy, o których mowa w akapicie pierwszym, określają w stopniu, w jakim jest to możliwe, wspólnotowe wskaźniki ex ante tak, aby zapewnić przydział uprawnień w sposób, który dostarcza zachęt do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz do stosowania energooszczędnych technologii, uwzględniając najbardziej wydajne technologie, substytuty, alternatywne procesy produkcyjne, kogenerację o wysokiej sprawności, skuteczne odzyskiwanie energii gazów odlotowych, wykorzystanie biomasy oraz wychwytywanie i składowanie CO2, jeśli takie instalacje są dostępne, oraz w sposób, który nie dostarcza zachęt do zwiększenia emisji. Nie dokonuje się jakichkolwiek bezpłatnych przydziałów w odniesieniu do jakiejkolwiek formy wytwarzania energii elektrycznej, z wyjątkiem przypadków objętych art.10c oraz energii wytwarzanej z gazów odlotowych.”
„Przepisy, o których mowa w akapicie pierwszym, określają, w stopniu, w jakim jest to możliwe, unijne wskaźniki ex ante, tak aby zapewnić przydział uprawnień w sposób, który dostarcza zachęt do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz do stosowania energooszczędnych technologii, uwzględniając najbardziej wydajne technologie, substytuty, alternatywne procesy produkcyjne, kogenerację o wysokiej sprawności, skuteczne odzyskiwanie energii gazów odlotowych, wykorzystanie biomasy, CCS i CCU, jeśli takie instalacje są dostępne, oraz w sposób, który nie dostarcza zachęt do zwiększenia emisji. Nie dokonuje się jakichkolwiek bezpłatnych przydziałów w odniesieniu do jakiejkolwiek formy wytwarzania energii elektrycznej, z wyjątkiem przypadków objętych art.10c oraz energii wytwarzanej z gazów odlotowych.”
Poprawka 62
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera b
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 – wprowadzenie
„Wartości wskaźników dla przydziału bezpłatnych uprawnień dostosowuje się w celu uniknięcia nieoczekiwanych zysków i uwzględnienia postępu technologicznego w latach 2007-2008 oraz w każdym późniejszym okresie, w odniesieniu do którego przydziały bezpłatnych uprawnień zostały określone zgodnie z art. 11 ust. 1. Dostosowanie to obniża wartości wskaźników określonych w akcie przyjętym zgodnie z art. 10a o 1 % wartości, która została ustalona w oparciu o dane za okres 2007–2008 w odniesieniu do każdego roku między 2008 r. a połową stosownego okresu przydziału bezpłatnych uprawnień, chyba że:
„Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy przez określenie zmienionych wartości wskaźników dla przydziału bezpłatnych uprawnień. Akty te są zgodne z aktami delegowanymi przyjętymi na mocy ust. 1 niniejszego artykułu i spełniają następujące warunki:
Poprawka 63
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera b
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 – podpunkt -i (nowy)
(-i)   w okresie od 2021 do 2025 r. wartości wskaźników określa się na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 na lata 2016–2017;
Poprawka 64
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera b
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 – podpunkt -i a (nowy)
(-ia)   na podstawie porównania, w oparciu o te informacje, wartości wskaźników z wartością wskaźnika zawartą w decyzji Komisji 2011/278/EU Komisja ustala roczną stopę redukcji dla każdego wskaźnika i stosuje ją do wartości wskaźnika obowiązujących w okresie 2013–2020 w odniesieniu do każdego roku z okresu 2008–2023, aby określić wartości wskaźnika na lata 2021–2025;
Poprawka 65
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera b
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 – podpunkt i
(i)   na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11, Komisja określa, czy wartości dla każdego wskaźnika obliczonego według zasad przedstawionych w art. 10a różnią się od dorocznych zmniejszeń, o których mowa powyżej, o więcej niż 0,5 % wartości z okresu 2007–2008 rocznie (o wartość dodatnią lub ujemną). Jeśli tak, ta wartość wskaźnika zostaje dostosowana o 0,5 % lub 1,5 % za każdy rok w okresie od 2008 r. do połowy okresu przydziału bezpłatnych uprawnień;
(i)   jeżeli na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 stwierdza się, że wskaźnik zmian nie przekracza 0,25 %, wartość wskaźnika zostaje obniżona o ten odsetek w okresie 2021–2025 w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2023;
Poprawka 66
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera b
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 – podpunkt ii
(ii)   w drodze odstępstwa dotyczącego wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, wartości te są dostosowywane o tę samą wartość procentową, co wskaźniki dotyczące rafinerii, aby zachować równe warunki dla producentów tych produktów.
(ii)   jeżeli na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 stwierdza się, że wskaźnik zmian przekracza 1,75 %, wartość wskaźnika zostaje obniżona o ten odsetek w okresie 2021–2025 w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2023;
Poprawka 67
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera b
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 4
Komisja przyjmuje w tym celu akt wykonawczy zgodnie z art. 22a.”;
skreśla się
Poprawka 68
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera b a (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 a (nowy)
ba)   w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
„W okresie 2026–2030 wartości wskaźników określa się w ten sam sposób na podstawie informacji przekazanych zgodnie z art. 11 na lata 2021–2022 oraz przy rocznej stopie redukcji obowiązującej w odniesieniu do każdego roku od 2008 do 2028.”
Poprawka 69
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera b b (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 2 – akapit 3 b (nowy)
bb)   w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
(ii)   w drodze odstępstwa dotyczącego wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, wartości te są dostosowywane o tę samą wartość procentową, co wskaźniki dotyczące rafinerii, aby zachować równe warunki dla producentów tych produktów.
w drodze odstępstwa dotyczącego wartości wskaźników dla związków aromatycznych, wodoru i gazu syntezowego, wartości te są dostosowywane o tę samą wartość procentową, co wskaźniki dotyczące rafinerii, aby zachować równe warunki dla producentów tych produktów.
Poprawka 165
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera b c (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 3
bc)  w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
Z zastrzeżeniem ust. 4 oraz 8 i niezależnie od przepisów art. 10c, nie przydziela się żadnych bezpłatnych uprawnień wytwórcom energii elektrycznej, instalacjom służącym do wychwytywania CO2, rurociągom służącym do transportu CO2 ani składowiskom CO2;
Z zastrzeżeniem ust. 4 oraz 8 i niezależnie od przepisów art. 10c, nie przydziela się żadnych bezpłatnych uprawnień wytwórcom energii elektrycznej, instalacjom służącym do wychwytywania CO2, rurociągom służącym do transportu CO2 ani składowiskom CO2; Wytwórcy energii elektrycznej, którzy wytwarzają ją z gazów odlotowych, nie są wytwórcami w rozumieniu art. 2 ust. 3 lit. u) niniejszej dyrektywy. Przy obliczaniu wskaźnika bierze się pod uwagę całą zawartość węgla w gazach odlotowych używanych do produkcji energii elektrycznej.
Poprawka 70
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera b d (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 4
bd)   ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Bezpłatne uprawnienia przydziela się sieciom ciepłowniczym, jak również kogeneracji o wysokiej sprawności, określonej w dyrektywie 2004/8/WE, w celu zaspokojenia ekonomicznie uzasadnionego popytu, w odniesieniu do wytwarzania energii cieplnej lub chłodu. W każdym roku następującym po roku 2013 całkowity przydział uprawnień dla takich instalacji w odniesieniu do wytwarzania energii cieplnej jest korygowany współczynnikiem liniowym, o którym mowa w art. 9.
„4. Bezpłatne uprawnienia przydziela się sieciom ciepłowniczym, jak również kogeneracji o wysokiej sprawności, określonej w dyrektywie 2004/8/WE, w celu zaspokojenia ekonomicznie uzasadnionego popytu, w odniesieniu do wytwarzania energii cieplnej lub chłodu.”
Poprawka 71
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera c
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 5
„W celu zachowania udziału sprzedaży aukcyjnej określonego w art. 10, w każdym roku, gdy suma bezpłatnych uprawnień nie osiąga maksymalnego poziomu zachowującego udział uprawnień danego państwa członkowskiego, które mają zostać sprzedane na aukcji, pozostałe uprawnienia niezbędne do osiągnięcia tego poziomu wykorzystuje się do zapobiegania zmniejszeniu lub ograniczania zmniejszania przydziału bezpłatnych uprawnień, w celu zachowania udziału uprawnień tego państwa członkowskiego, które mają zostać sprzedane na aukcji w kolejnych latach. Jeżeli jednak maksymalny poziom został osiągnięty, przydziały bezpłatnych uprawnień są odpowiednio dostosowywane. Wszelkich takich dostosowań dokonuje się w jednolity sposób.”;
5.   „Gdy suma bezpłatnych uprawnień w danym roku nie osiąga maksymalnego poziomu zachowującego udział uprawnień danego państwa członkowskiego, które mają zostać sprzedane na aukcji, określony w art. 10 ust. 1, pozostałe uprawnienia niezbędne do osiągnięcia tego poziomu wykorzystuje się do zapobiegania zmniejszeniu lub ograniczania zmniejszania przydziału bezpłatnych uprawnień w kolejnych latach. Jeżeli jednak maksymalny poziom został osiągnięty, ilość uprawnień odpowiadająca zmniejszeniu o maksimum pięć punktów procentowych udziału uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji przez państwa członkowskie w całym dziesięcioletnim okresie rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia 2021 r., zgodnie z art. 10 ust. 1, jest rozprowadzana bezpłatnie w sektorach lub podsektorach na podstawie art. 10b. Jeżeli mimo to obniżka ta jest niewystarczająca, aby zaspokoić zapotrzebowanie sektorów lub podsektorów na mocy art. 10b, przydziały bezpłatnych uprawnień są odpowiednio dostosowywane z użyciem jednolitego międzysektorowego współczynnika korygującego do sektorów o intensywności handlu z państwami trzecimi poniżej 15 % lub intensywności emisji dwutlenku węgla poniżej 7 kg CO2 / EUR wartości dodanej brutto.”;
Poprawka 72
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera d
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 6 – akapit 1
„Państwa członkowskie powinny przyjąć środki finansowe na rzecz sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej, przy uwzględnieniu wszelkich skutków dla rynku wewnętrznego. Takie środki finansowe na pokrycie części tych kosztów muszą być zgodne z zasadami pomocy państwa.”;
6.  Przyjmuje się scentralizowany system na szczeblu Unii w celu rekompensaty sektorów lub podsektorów, które są narażone na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej.
Rekompensata jest proporcjonalna do kosztów emisji gazów cieplarnianych rzeczywiście przeniesionych na ceny energii elektrycznej i jest stosowana według kryteriów określonych w odpowiednich wytycznych dotyczących pomocy państwa, tak aby zapobiegać zarówno negatywnym skutkom dla rynku wewnętrznego, jak i nadmiernej rekompensacie poniesionych kosztów.
W przypadku gdy kwota dostępnej rekompensaty nie jest wystarczająca, by pokryć kwalifikowalne koszty pośrednie, kwotę dostępnej rekompensaty dla wszystkich kwalifikowalnych instalacji ogranicza się w sposób jednolity.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia, zgodnie z art. 30b, aktu delegowanego zmierzającego do uzupełnienia niniejszej dyrektywy w celu określonym w niniejszym ustępie poprzez wprowadzenie rozwiązań dotyczących utworzenia i działania funduszu.”;
Poprawka 73
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera d a (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 6 – akapit 1a (nowy)
da)   w ust. 6 dodaje się nowy akapit w brzmieniu:
„Państwa członkowskie mogą również przyjąć krajowe środki finansowe na rzecz sektorów lub podsektorów narażonych na rzeczywiste ryzyko ucieczki emisji z powodu znacznych kosztów pośrednich rzeczywiście poniesionych w związku z kosztami emisji gazów cieplarnianych, które zostały przeniesione na ceny energii elektrycznej, przy uwzględnieniu wszelkich skutków dla rynku wewnętrznego. Takie środki finansowe na pokrycie części tych kosztów są zgodne z zasadami pomocy państwa i z art. 10 ust. 3 niniejszej dyrektywy. Te środki krajowe, w przypadku gdy towarzyszą wsparciu, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie przekraczają maksymalnego poziomu rekompensaty określonego w odpowiednich wytycznych dotyczących pomocy państwa i nie powodują kolejnych zakłóceń rynku. Obowiązujące pułapy rekompensaty poprzez pomoc państwa ulegają dalszemu zmniejszeniu w trakcie okresu rozliczeniowego.”
Poprawka 74
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera e – podpunkt i
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 7 – akapit 1
„Uprawnienia pochodzące z maksymalnej liczby, o której mowa w art. 10a ust. 5 niniejszej dyrektywy, które nie zostały przydzielone bezpłatnie do 2020 r. są rezerwowane dla nowych instalacji oraz dla znaczącego wzrostu produkcji, łącznie z 250 mln uprawnień wprowadzonych do rezerwy stabilności rynkowej zgodnie z art. 1 ust. 3 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/...(*).
7.   „400 mln uprawnień rezerwuje się na nowe instalacje i znaczący wzrost produkcji.
Poprawka 75
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera e – podpunkt i
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 7 – akapit 2
Począwszy od 2021 r. uprawnienia nieprzydzielone instalacjom w wyniku zastosowania ust. 19 i 20 są dodawane do rezerwy”.
Począwszy od 2021 r. wszelkie uprawnienia nieprzydzielone instalacjom w wyniku zastosowania ust. 19 i 20 są dodawane do rezerwy”.
Poprawka 76
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera f – wprowadzenie
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 8
f)  ust. 8 akapit pierwszy, drugi i trzeci otrzymują brzmienie:
f)  ust. 8 otrzymuje brzmienie:
Poprawka 77
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera f – akapit 1
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 8 – akapit 1
400 mln uprawnień udostępnia się w celu wsparcia innowacji w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów w sektorach przemysłowych wymienionych w załączniku I oraz w celu pobudzania budowy i eksploatacji komercyjnych projektów demonstracyjnych, których celem jest bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie CO2 (CCS) oraz projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energii odnawialnej na terytorium Unii.
8.   „600 mln uprawnień udostępnia się w celu przyciągnięcia inwestycji w innowacje w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów w sektorach przemysłowych wymienionych w załączniku I, w tym biomateriałów i produktów zastępujących materiały wysokoemisyjne, oraz w celu pobudzania budowy i eksploatacji komercyjnych projektów demonstracyjnych, których celem jest bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie (CCS) oraz wychwytywanie i wykorzystywanie (CCU) CO2, a także projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energii odnawialnej i magazynowania energii na terytorium Unii.
Poprawka 78
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera f
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 8 – akapit 2
Uprawnienia zostają udostępnione w odniesieniu do innowacji w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów oraz wsparcia dla projektów demonstracyjnych służących rozwojowi szeregu technologii CCS oraz innowacyjnych technologii energii odnawialnej, które nie są jeszcze ekonomicznie opłacalne, w zrównoważonych pod względem geograficznym lokalizacjach. W celu promowania innowacyjnych projektów, wspierane może być maksymalnie 60 % odpowiednich kosztów projektów, z czego maksymalnie 40 % może nie być uzależnione od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, pod warunkiem że wcześniej ustalone cele pośrednie zostały osiągnięte, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię.
Uprawnienia zostają udostępnione w odniesieniu do innowacji w dziedzinie niskoemisyjnych technologii i procesów oraz wsparcia dla projektów demonstracyjnych służących rozwojowi szeregu innowacyjnych technologii energii odnawialnej, CCS i CCU, które nie są jeszcze ekonomicznie opłacalne. Projekty wybierane są na podstawie ich wpływu na systemy energetyczne lub procesy przemysłowe w państwie członkowskim, grupie państw członkowskich lub w Unii. W celu promowania innowacyjnych projektów, wspierane może być maksymalnie 75 % odpowiednich kosztów projektów, z czego maksymalnie 60 % może nie być uzależnione od zweryfikowanego uniknięcia emisji gazów cieplarnianych, pod warunkiem że wcześniej ustalone cele pośrednie zostały osiągnięte, biorąc pod uwagę zastosowaną technologię. Uprawnienia przydziela się na projekty w zależności od ich potrzeb w zakresie osiągnięcia wcześniej ustalonych celów pośrednich.
Poprawka 79
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera f
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 8 – akapit 3
Ponadto 50 mln nieprzydzielonych uprawnień z rezerwy stabilności rynkowej ustanowionej decyzją (UE) 2015/... stanowi uzupełnienie istniejących zasobów pozostałych na mocy niniejszego ustępu w odniesieniu do projektów, o których mowa powyżej, we wszystkich państwach członkowskich, w tym projektów na małą skalę, przed rokiem 2021. Projekty wybierane są na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów.
Ponadto 50 mln nieprzydzielonych uprawnień z rezerwy stabilności rynkowej stanowi uzupełnienie istniejących zasobów pozostałych na mocy niniejszego ustępu w wyniku niewykorzystania zasobów pochodzących z aukcji uprawnień prowadzonych w ramach programu NER300 za okres 2013–2020 w odniesieniu do projektów, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, we wszystkich państwach członkowskich, w tym projektów na małą skalę, przed rokiem 2021 i od roku 2018. Projekty wybierane są na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów, z uwzględnieniem ich istotności dla dekarbonizacji odpowiednich sektorów.
Projekty wspierane na mocy niniejszego akapitu mogą także otrzymywać dalsze wsparcie na mocy akapitów pierwszego i drugiego.
Poprawka 80
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera f
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 8 – akapit 4
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”;
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy przez określenie kryteriów wyboru projektów kwalifikujących się do skorzystania z uprawnień, o których mowa w niniejszym ustępie, z należytym uwzględnieniem następujących zasad:
(i)  projekty muszą skupiać się na opracowywaniu i rozwijaniu przełomowych rozwiązań oraz wdrażaniu programów demonstracyjnych;
(ii)  działania muszą być realizowane blisko rynku, w zakładach produkcyjnych, w celu wykazania skuteczności przełomowych technologii w przezwyciężaniu barier zarówno technologicznych, jak i nietechnologicznych;
(iii)  projekty muszą dotyczyć rozwiązań technologicznych z potencjałem szerokiego zastosowania i mogą łączyć różne technologie;
(iv)  rozwiązania i technologie optymalnie muszą odznaczać się potencjałem transferu w obrębie sektora i ewentualnie do innych sektorów;
(v)  pierwszeństwo otrzymują projekty przewidujące redukcję emisji na poziomie znacznie niższym niż odpowiednia wartość wskaźnika. Kwalifikowalne projekty muszą przyczyniać się do redukcji emisji poniżej wartości wskaźników, o których mowa w ust. 2 lub oferować perspektywę znacznego obniżenia kosztów przejścia na niskoemisyjną produkcję energii; i
(vi)  projekty CCU muszą zapewniać wyraźną redukcję emisji i trwałe składowanie CO2 w ciągu całego cyklu ich życia.”;
Poprawka 82
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 5 – litera i a (nowa)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 a – ustęp 20
ia)   ust. 20 otrzymuje brzmienie:
„20. Wśród środków przyjętych na mocy ust. 1 Komisja przyjmuje środki określające instalacje, które częściowo zaprzestały działalności lub znacząco zmniejszyły swą moc wytwórczą, oraz w stosownych przypadkach środki dotyczące dostosowania poziomu przydzielonych im bezpłatnych uprawnień.
„20. Wśród środków przyjętych na mocy ust. 1 Komisja przyjmuje środki określające instalacje, które częściowo zaprzestały działalności lub znacząco zmniejszyły swą moc wytwórczą, oraz w stosownych przypadkach środki dotyczące dostosowania poziomu przydzielonych im bezpłatnych uprawnień.
Środki te zapewniają elastyczność sektorom przemysłu, w których zdolności są regularnie przenoszone między działającymi instalacjami w tym samym przedsiębiorstwie.”.
Poprawka 83
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 b – nagłówek
Środki wsparcia niektórych sektorów energochłonnych w przypadku ucieczki emisji
Przejściowe środki wsparcia niektórych sektorów energochłonnych w przypadku ucieczki emisji
Poprawka 85
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 b – ustęp 1 a (nowy)
1a.   Po przyjęciu zmienionej dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE* Komisja dokonuje ponownej oceny redukcji udziału emisji w EU ETS oraz decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE**. Dodatkowe redukcje wynikające z podwyższenia celu w zakresie efektywności energetycznej wykorzystuje się do ochrony przemysłu narażonego na ryzyko ucieczki emisji lub inwestycji.
____________
* Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).
** Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136).
Poprawka 144
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 b – ustęp 1 b i 1 c (nowy)
1b)   Według art. 6 ust. 2 porozumienia klimatycznego z Paryża Komisja, w sprawozdaniu przygotowywanym zgodnie z art. 28aa, oceni rozwój polityki łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym podejść rynkowych, w państwach i regionach trzecich oraz wpływ tej polityki na konkurencyjność przemysłu europejskiego.
1c)   Jeżeli ze sprawozdania wyniknie, że utrzymuje się znaczne ryzyko ucieczki emisji, Komisja w stosownych przypadkach przedstawi wniosek ustawodawczy wprowadzający środki dostosowawcze na granicach dotyczące CO2, w pełni zgodne z zasadami WTO, na podstawie studium wykonalności zainicjowanego z chwilą opublikowania dyrektywy w Dz.U. Mechanizm ten włączałby do EU ETS importerów produktów wytwarzanych przez sektory lub podsektory określone na podstawie art. 10a.
Poprawka 86
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 b – ustęp 2
2.  Sektory i podsektory, w których wynik pomnożenia ich intensywności handlu z państwami trzecimi o ich intensywność emisji przekracza 0,18, mogą być włączone do grupy, o której mowa w ust. 1, na podstawie oceny jakościowej przy zastosowaniu następujących kryteriów:
2.  Sektory i podsektory, w których wynik pomnożenia ich intensywności handlu z państwami trzecimi o ich intensywność emisji przekracza 0,12, mogą być włączone do grupy, o której mowa w ust. 1, na podstawie oceny jakościowej przy zastosowaniu następujących kryteriów:
a)  zakres, w jakim poszczególne instalacje w danym sektorze lub podsektorach mogą zmniejszyć poziomy emisji lub zużycie energii elektrycznej;
a)  zakres, w jakim poszczególne instalacje w danym sektorze lub podsektorach mogą zmniejszyć poziomy emisji lub zużycie energii elektrycznej, uwzględniając powiązany wzrost kosztów produkcji;
b)  obecna i prognozowana charakterystyka rynku;
b)  obecna i prognozowana charakterystyka rynku;
c)  marża jako potencjalny wskaźnik inwestycji długoterminowej lub decyzji o przeniesieniu produkcji.
c)  marża jako potencjalny wskaźnik inwestycji długoterminowej lub decyzji o przeniesieniu produkcji;
ca)   towary, którymi handluje się na rynkach światowych po wspólnych cenach referencyjnych.
Poprawka 87
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 b – ustęp 3
3.  Inne sektory lub podsektory uznaje się za zdolne do przeniesienia większej ilości kosztów uprawnień na ceny produktów i przydziela się im bezpłatne uprawnienia w okresie do roku 2030 w wysokości 30 % ilości określonej zgodnie ze środkami przyjętymi zgodnie z art. 10a.
3.  Sektor systemów ciepłowniczych uznaje się za zdolny do przeniesienia większej ilości kosztów uprawnień na ceny produktów i przydziela się mu bezpłatne uprawnienia w okresie do roku 2030 w wysokości 30 % ilości określonej zgodnie ze środkami przyjętymi zgodnie z art. 10a. Innym sektorom i podsektorom nie przydziela się bezpłatnych uprawnień.
Poprawka 88
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 b – ustęp 4
4.  Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przyjmuje akt delegowany dotyczący poprzednich ustępów w odniesieniu do działań na poziomie 4-cyfrowym (kod NACE-4) odnośnie do ust. 1, zgodnie z art. 23, w oparciu o dostępne dane z trzech ostatnich lat kalendarzowych.
4.  Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy w związku z ust. 1 w odniesieniu do działań na poziomie 4-cyfrowym (kod NACE-4) lub, gdy jest to uzasadnione obiektywnymi kryteriami opracowanymi przez Komisję, działań na odpowiednim poziomie dezagregacji określonym na podstawie danych publicznych i sektorowych, aby uwzględnić te działania objęte systemem EU ETS. Ocenę intensywności handlu przeprowadza się w oparciu o dostępne dane z pięciu ostatnich lat kalendarzowych.
Poprawka 89
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 1
1.  W drodze odstępstwa od art. 10a ust. 1–5, państwa członkowskie, w których w 2013 r. PKB na mieszkańca w EUR według cen rynkowych wynosił poniżej 60 % średniej unijnej, mogą przydzielić przejściowo bezpłatne uprawnienia instalacjom wytwarzającym energię elektryczną w celu modernizacji sektora energetycznego.
1.  W drodze odstępstwa od art. 10a ust. 1–5, państwa członkowskie, w których w 2013 r. PKB na mieszkańca w EUR według cen rynkowych wynosił poniżej 60 % średniej unijnej, mogą przydzielić przejściowo bezpłatne uprawnienia instalacjom wytwarzającym energię elektryczną w celu modernizacji, dywersyfikacji i zrównoważonej transformacji sektora energetycznego. Odstępstwo to wygasa z dniem 31 grudnia 2030 r.
Poprawka 90
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 1 a (nowy)
1a.   Państwa członkowskie, które nie są kwalifikowalne na mocy ust. 1, a w których w 2014 r. PKB na mieszkańca w EUR według cen rynkowych wynosił poniżej 60 % średniej unijnej również mogą skorzystać z odstępstwa określonego w tym ustępie do całkowitej liczby określonej w ust. 4, o ile odpowiednia liczba uprawnień zostanie przeniesiona do funduszu na rzecz modernizacji, a dochody zostaną przeznaczone na wsparcie inwestycji zgodnie z art. 10d.
Poprawka 91
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 1 b (nowy)
1b.   Państwa członkowskie, które na mocy niniejszego artykułu kwalifikują się do przydzielania bezpłatnych uprawnień instalacjom wytwarzającym energię elektryczną mogą zdecydować się na przeniesienie odpowiedniej liczby uprawnień lub ich części do funduszu na rzecz modernizacji i przydzielić je zgodnie z przepisami art. 10d. W takim przypadku informują Komisję przed dokonaniem przeniesienia.
Poprawka 92
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 1 – litera b
b)  zapewnia, że do składania ofert kwalifikują się tylko projekty, które przyczyniają się do dywersyfikacji koszyka energetycznego i źródeł dostaw, koniecznej restrukturyzacji, aktualizacji i modernizacji infrastruktury pod kątem ochrony środowiska, stosowania czystych technologii i modernizacji sektorów produkcji energii, przesyłu i dystrybucji;
b)  zapewnia, że do składania ofert kwalifikują się tylko projekty, które przyczyniają się do dywersyfikacji koszyka energetycznego i źródeł dostaw, koniecznej restrukturyzacji, aktualizacji i modernizacji infrastruktury pod kątem ochrony środowiska, stosowania czystych technologii (takich jak technologie energii odnawialnej) lub modernizacji sektorów produkcji energii, sieci ciepłowniczych, efektywności energetycznej, magazynowania energii, przesyłu i dystrybucji;
Poprawka 93
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 1 – litera c
c)  określa jasne, obiektywne, przejrzyste i niedyskryminujące kryteria wyboru w odniesieniu do rankingu projektów, aby zapewnić wybór projektów, które:
c)  określa jasne, obiektywne, przejrzyste i niedyskryminujące kryteria wyboru w odniesieniu do rankingu projektów, zgodnie z celami klimatycznymi i energetycznymi Unii na 2050 r., aby zapewnić wybór projektów, które:
Poprawka 94
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 1 – litera c – podpunkt i
(i)  na podstawie analizy kosztów i korzyści, zapewniają wyraźne korzyści netto w zakresie redukcji emisji i osiągają wcześniej ustalony znaczący poziom redukcji emisji CO2;
(i)  na podstawie analizy kosztów i korzyści zapewniają wyraźne korzyści netto w zakresie redukcji emisji i osiągają wcześniej ustalony znaczący poziom redukcji emisji CO2 proporcjonalnie do wielkości projektu. W przypadku projektów związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej łączne emisje CO2 na kilowatogodzinę wytworzoną w danej instalacji nie przekraczają 450 g ekwiwalentu CO2 po zakończeniu projektu. Do dnia 1 stycznia 2021 r. Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 30b w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez określenie dla projektów dotyczących wytwarzania ciepła maksymalnej całkowitej emisji gazów cieplarnianych w przeliczeniu na kilowatogodzinę ciepła wytwarzanego w instalacji, która nie może zostać przekroczona.
Poprawka 95
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 1 – litera c – podpunkt ii
(ii)  są dodatkowe, stanowią wyraźną odpowiedź na potrzeby w zakresie wymiany i modernizacji i nie powodują rynkowego wzrostu zapotrzebowania na energię;
(ii)  są dodatkowe, choć mogą zostać wykorzystane do osiągnięcia odpowiednich celów określonych w ramach polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030, stanowią wyraźną odpowiedź na potrzeby w zakresie wymiany i modernizacji i nie powodują rynkowego wzrostu zapotrzebowania na energię;
Poprawka 96
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 1 – litera c – podpunkt iii a (nowy)
(iiia)   nie przyczyniają się wytwarzania energii w instalacjach opalanych węglem ani wzrostu zależności od węgla.
Poprawka 97
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 2
Do dnia 30 czerwca 2019 r. każde państwo członkowskie zamierzające skorzystać z fakultatywnego przydziału bezpłatnych uprawnień publikuje szczegółowe krajowe ramy określające konkurencyjną procedurę przetargową i kryteria wyboru w celu umożliwienia obywatelom przedstawienia swoich uwag.
Do dnia 30 czerwca 2019 r. każde państwo członkowskie zamierzające skorzystać z fakultatywnego przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień w celu modernizacji sektora energetycznego publikuje szczegółowe krajowe ramy określające konkurencyjną procedurę przetargową i kryteria wyboru w celu umożliwienia obywatelom przedstawienia swoich uwag.
Poprawka 98
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 2 – akapit 3
W przypadku wsparcia inwestycji o wartości poniżej 10 mln EUR z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień, państwo członkowskie wybiera projekty na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów. Wyniki procesu selekcji są publikowane w celu zebrania opinii obywateli. Na tej podstawie zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają wykaz inwestycji i przedkładają go Komisji do dnia 30 czerwca 2019 r.
W przypadku wsparcia inwestycji o wartości poniżej 10 mln EUR z wykorzystaniem bezpłatnych uprawnień państwo członkowskie wybiera projekty na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów spójnych z osiągnięciem długoterminowych unijnych celów w dziedzinie klimatu i energii. Kryteria te poddaje się konsultacjom społecznym przy zapewnieniu pełnej przejrzystości i dostępności stosownych dokumentów oraz w pełni uwzględnia się w nich uwagi zgłoszone przez zainteresowane strony. Wyniki procesu selekcji są publikowane w celu poddania ich konsultacjom społecznym. Na tej podstawie zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają wykaz inwestycji i przedkładają go Komisji do dnia 30 czerwca 2019 r.
Poprawka 99
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 3
3.  Wartość planowanych inwestycji jest co najmniej równa wartości rynkowej bezpłatnych uprawnień, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby ograniczenia bezpośrednio z tym związanych podwyżek cen. Wartość rynkowa oznacza średnią cenę uprawnień na wspólnej platformie aukcyjnej w poprzednim roku kalendarzowym.
3.  Wartość planowanych inwestycji jest co najmniej równa wartości rynkowej bezpłatnych uprawnień, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby ograniczenia bezpośrednio z tym związanych podwyżek cen. Wartość rynkowa oznacza średnią cenę uprawnień na wspólnej platformie aukcyjnej w poprzednim roku kalendarzowym. Wsparcie może zostać przyznane do wysokości 75 % odpowiednich kosztów inwestycji.
Poprawka 100
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 6
6.  Państwa członkowskie wymagają od wytwórców energii elektrycznej i operatorów sieci będących beneficjentami składania do 28 lutego każdego roku sprawozdania z realizacji wybranych inwestycji. Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania w tej sprawie, a Komisja podaje je do publicznej wiadomości.”;
6.  Państwa członkowskie wymagają od wytwórców energii i operatorów sieci będących beneficjentami składania do 31 marca każdego roku sprawozdania z realizacji wybranych inwestycji, w tym bilansu przydziału bezpłatnych uprawnień i poniesionych wydatków inwestycyjnych, rodzajów wspieranych inwestycji i sposobów, w jakie osiągnęły one cele wyznaczone w ust. 2 akapit pierwszy lit. b). Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania w tej sprawie, a Komisja podaje je do publicznej wiadomości. Państwa członkowskie i Komisja monitorują i analizują możliwości arbitrażu w odniesieniu do progu 10 mln EUR dla małych projektów, a także zapobiegają nieuzasadnionemu dzieleniu inwestycji na małe projekty, wykluczając wspieranie więcej niż jednej inwestycji w tej samej instalacji będącej beneficjentem.
Poprawka 101
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 6 a (nowy)
6a.   W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego zgodnie z ust. 2–6 Komisja może wszcząć niezależne dochodzenie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Komisja bada również inne możliwe naruszenia, takie jak niewdrożenie trzeciego pakietu energetycznego. Dane państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji inwestycyjnych i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji i terenów budowy, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego dochodzenia. Komisja publikuje sprawozdanie z tego postępowania.
Poprawka 102
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 6
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 c – ustęp 6 b (nowy)
6b.   W przypadku naruszenia unijnego prawa w dziedzinie klimatu i energii, w tym trzeciego pakietu energetycznego, lub kryteriów wyszczególnionych w niniejszym artykule Komisja może wymagać od danego państwa członkowskiego wstrzymania przydziału bezpłatnych uprawnień.
Poprawka 149
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 1 – akapit 1
1.  Fundusz mający na celu wspieranie inwestycji w modernizację systemów energetycznych oraz poprawę efektywności energetycznej w państwach członkowskich o PKB na mieszkańca poniżej 60 % średniej unijnej w 2013 r. zostaje ustanowiony na okres 2021–2030 i jest on finansowany zgodnie z art. 10.
1.  Fundusz mający na celu wspieranie i przyciąganie inwestycji w modernizację systemów energetycznych, w tym systemów ciepłowniczych, oraz poprawę efektywności energetycznej w państwach członkowskich o PKB na mieszkańca poniżej 60 % średniej unijnej w roku 2013, 2014 lub 2015 zostaje ustanowiony na okres 2021–2030 i jest on finansowany zgodnie z art. 10.
Poprawka 104
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 1 – akapit 2
Wspierane inwestycje są spójne z celami niniejszej dyrektywy i Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych.
Wspierane inwestycje są zgodne z zasadami przejrzystości, niedyskryminacji, równego traktowania, należytego zarządzania finansami i oferują najlepszą relację jakości do ceny. Są one spójne z celami niniejszej dyrektywy, długoterminowymi unijnymi celami w dziedzinie klimatu i energii i celami Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych oraz
(i)   przyczyniają się do oszczędności energii, wdrażania systemów energii odnawialnej, magazynowania energii oraz elektrycznych połączeń międzysystemowych, a także usprawnień w sektorach przesyłu i dystrybucji; w przypadku projektów związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej łączne emisje CO2 na kilowatogodzinę wytworzoną w danej instalacji nie przekraczają 450 g ekwiwalentu CO2 po zakończeniu projektu. Do dnia 1 stycznia 2021 r. Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 30b w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez określenie dla projektów dotyczących wytwarzania ciepła maksymalnej całkowitej emisji gazów cieplarnianych w przeliczeniu na kilowatogodzinę ciepła wytwarzanego w instalacji, która nie może zostać przekroczona.
(ii)   na podstawie analizy kosztów i korzyści, zapewniają wyraźne korzyści netto w zakresie redukcji emisji i osiągają wcześniej ustalony znaczący poziom redukcji emisji CO2;
(iii)   są dodatkowe, choć mogą zostać wykorzystane do osiągnięcia odpowiednich celów określonych w ramach polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030, stanowią wyraźną odpowiedź na potrzeby w zakresie wymiany i modernizacji i nie powodują rynkowego wzrostu zapotrzebowania na energię;
(iv)   nie przyczyniają się wytwarzania energii w instalacjach opalanych węglem ani wzrostu zależności od węgla.
Poprawka 105
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 1 – akapit 2 a (nowy)
Komisja na bieżąco prowadzi przeglądy wymogów określonych w niniejszym ustępie, uwzględniając strategię klimatyczną Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Jeżeli w oparciu o postęp technologiczny co najmniej jeden wymóg staje się bezprzedmiotowy, Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 30b do 2024 r. w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez przedstawienie nowych lub zaktualizowanych wymogów.
Poprawka 106
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 2
2.  Fundusz finansuje także projekty inwestycyjne na małą skalę służące modernizacji systemów energetycznych i efektywności energetycznej. W tym celu rada inwestycyjna opracowuje wytyczne i kryteria wyboru inwestycji dotyczące takich projektów.
2.  Fundusz finansuje także projekty inwestycyjne na małą skalę służące modernizacji systemów energetycznych i efektywności energetycznej. W tym celu jego rada inwestycyjna opracowuje wytyczne inwestycyjne i kryteria wyboru inwestycji dotyczące takich projektów, zgodnie z celami niniejszej dyrektywy oraz z kryteriami określonymi w ust. 1. Wytyczne te i kryteria wyboru są podawane do publicznej wiadomości.
Do celów niniejszego ustępu projekt inwestycyjny na małą skalę oznacza projekt finansowany z pożyczek udzielanych przez krajowe banki prorozwojowe lub z dotacji, przyczyniający się do realizacji krajowego programu służącego osiągnięciu określonych celów zgodnych z założeniami funduszu na rzecz modernizacji, pod warunkiem że wykorzystuje się nie więcej niż 10 % udziału państw członkowskich określonego w załączniku IIb.
Poprawka 107
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 3 a (nowy)
3a.   Każde państwo członkowskie, które jest beneficjentem i które zdecydowało się na przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień na mocy art. 10c, może przenieść te uprawnienia do swojego udziału w funduszu na rzecz modernizacji zgodnie z załącznikiem IIb i przydzielić je zgodnie z przepisami art. 10d.
Poprawka 108
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 4 – akapit 1
4.  Funduszem zarządza rada inwestycyjna i komitet zarządzający, które składają się z przedstawicieli państw członkowskich będących beneficjentami, Komisji, EBI i trzech przedstawicieli wybieranych przez pozostałe państwa członkowskie na okres 5 lat. Rada inwestycyjna jest odpowiedzialna za ustalenie polityki inwestycyjnej na szczeblu Unii, odpowiednich instrumentów finansowania i kryteriów wyboru inwestycji.
4.  Państwa członkowskie będące beneficjentami odpowiadają za zarządzanie funduszem i wspólnie powołują radę inwestycyjną, w skład której wchodzi po jednym przedstawicielu każdego państwa członkowskiego będącego beneficjentem, Komisji, EBI oraz trzech obserwatorów z ramienia zainteresowanych stron (stowarzyszeń branżowych, związków zawodowych, organizacji pozarządowych). Rada inwestycyjna jest odpowiedzialna za ustalenie polityki inwestycyjnej na szczeblu Unii, zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym artykule i spójnie z polityką Unii.
Powołuje się niezależną od rady inwestycyjnej radę konsultacyjną. Rada konsultacyjna składa się z trzech przedstawicieli państw członkowskich będących beneficjentami, trzech przedstawicieli państw członkowskich niebędących beneficjentami, przedstawiciela Komisji, przedstawiciela EBI i przedstawiciela Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju, wybranych na okres pięciu lat. Przedstawiciele wchodzący w skład rady konsultacyjnej posiadają odpowiednie doświadczenie rynkowe na wysokim poziomie w dziedzinie konstruowania i finansowania projektów. Rada konsultacyjna udziela radzie inwestycyjnej porad i zaleceń w odniesieniu do kwalifikowalności projektów przy podejmowaniu decyzji w sprawie wyboru, inwestycji i finansowania, a także wsparcia w razie potrzeby dalszego rozwoju projektu.
Komitet zarządzający jest odpowiedzialny za bieżące zarządzanie funduszem.
Powołuje się komitet zarządzający. Komitet zarządzający jest odpowiedzialny za bieżące zarządzanie funduszem.
Poprawka 109
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 4 – akapit 2
Rada inwestycyjna wybiera przedstawiciela Komisji jako przewodniczącego. Rada inwestycyjna dąży do podejmowania decyzji w drodze konsensusu. Jeśli rada inwestycyjna nie jest w stanie zadecydować w drodze konsensusu w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego, podejmuje ona decyzję zwykłą większością głosów.
Rada inwestycyjna wybiera spośród swych członków przewodniczącego na roczną kadencję. Rada inwestycyjna dąży do podejmowania decyzji w drodze konsensusu. Rada konsultacyjna przyjmuje opinie zwykłą większością głosów.
Poprawka 110
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 4 – akapit 3
Komitet zarządzający składa się z przedstawicieli mianowanych przez radę inwestycyjną. Decyzje komitetu zarządzającego podejmowanezwykłą większością głosów.
Rada inwestycyjna, rada konsultacyjna i komitet zarządzający działają w sposób otwarty i przejrzysty. Protokoły posiedzeń obu rad są publikowane. Skład rady inwestycyjnej i rady konsultacyjnej jest publikowany, a życiorysy i oświadczenia majątkowe członkówpodawane do wiadomości publicznej i regularnie aktualizowane. Rada inwestycyjna i rada konsultacyjna na bieżąco sprawdzają, czy nie dochodzi do konfliktu interesów. Co sześć miesięcy rada konsultacyjna przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji wykaz porad udzielonych w odniesieniu do projektów.
Poprawka 111
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 4 – akapit 4
Jeżeli EBI zaleca, aby nie finansowano inwestycji i przedstawi powody tego zalecenia, decyzja może zostać przyjęta jedynie większością dwóch trzecich głosów wszystkich członków za jej przyjęciem. Państwo członkowskie, w którym inwestycja będzie miała miejsce oraz EBI nie są uprawnione do głosowania w przedmiotowej sprawie. W odniesieniu do małych projektów finansowanych z pożyczek udzielanych przez krajowe banki prorozwojowe lub z dotacji, przyczyniających się do realizacji krajowego programu służącego osiągnięciu określonych celów zgodne z założeniami funduszu na rzecz modernizacji, pod warunkiem że w ramach programu wykorzystuje się nie więcej niż 10 % udziału państw członkowskich określonego w załączniku IIb, dwa poprzednie zdania nie mają zastosowania.
Jeżeli EBI zaleci radzie konsultacyjnej, aby nie finansowano inwestycji, i przedstawi uzasadnienie, dlaczego inwestycja nie jest zgodna z polityką inwestycyjną przyjętą przez radę inwestycyjną i kryteriami wyboru określonymi w ust. 1, to opinię pozytywną można przyjąć jedynie większością dwóch trzecich głosów wszystkich członków. Państwo członkowskie, w którym inwestycja będzie miała miejsce, oraz EBI nie są uprawnione do głosowania w przedmiotowej sprawie.
Poprawka 112
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 5 – wprowadzenie
5.  Państwa członkowskie będące beneficjentami składają komitetowi zarządzającemu coroczne sprawozdania dotyczące inwestycji finansowanych przez fundusz. Sprawozdanie, podawane do wiadomości publicznej, zawiera:
5.  Państwa członkowskie będące beneficjentami składają radzie inwestycyjnej i radzie konsultacyjnej coroczne sprawozdania dotyczące inwestycji finansowanych przez fundusz. Sprawozdanie, podawane do wiadomości publicznej, zawiera:
Poprawka 113
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 6
6.  Każdego roku komitet zarządzający przedstawia Komisji sprawozdanie na temat doświadczeń z oceny i wyboru inwestycji. Komisja dokonuje przeglądu podstawy wyboru projektów do dnia 31 grudnia 2024 r. oraz, w stosownych przypadkach, przedstawia wnioski komitetowi zarządzającemu.
6.  Każdego roku rada konsultacyjna przedstawia Komisji sprawozdanie na temat doświadczeń z oceny i wyboru inwestycji. Komisja dokonuje przeglądu podstaw wyboru projektów do dnia 31 grudnia 2024 r. oraz, w stosownych przypadkach, przedstawia wnioski radzie inwestycyjnej i radzie konsultacyjnej.
Poprawka 114
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 7
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 10 d – ustęp 7
7.  Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23 w celu wykonania niniejszego artykułu.”;
7.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń mających na celu skuteczne funkcjonowanie funduszu na rzecz modernizacji.
Poprawka 115
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 8 a (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 11 – ustęp 1 – akapit 2 a (nowy)
8a)   w art. 11 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Od 2021 r. państwa członkowskie dopilnowują również, by w trakcie każdego roku kalendarzowego każdy prowadzący instalację przekazywał informacje na temat działalności produkcyjnej na potrzeby korekty przydziału zgodnie z art. 10a ust. 7.”
Poprawka 116
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 8 b (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 11 – ustęp 3 a (nowy)
8b)   w art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3a. W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego w odniesieniu do obowiązku przedstawienia wykazu i informacji określonych w ust. 1–3 Komisja może wszcząć niezależne postępowanie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Dane państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji i danych dotyczących produkcji, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego postępowania. Komisja zapewnia taką samą poufność szczególnie chronionych informacji handlowych jak dane państwo członkowskie i publikuje sprawozdanie z postępowania.”
Poprawka 117
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 10 a (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 12 – ustęp 3 a
10a)   art. 12 ust. 3a otrzymuje brzmienie:
„3a. Obowiązek przedstawienia uprawnień do rozliczenia nie powstaje w związku z emisjami CO2 zweryfikowanym jako wychwycony i przetransportowany do stałego składowania do instalacji, dla której zezwolenie obowiązuje zgodnie z przepisami dyrektywy 2009/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla1.”
„3a. Obowiązek przedstawienia uprawnień do rozliczenia nie powstaje w związku z emisjami zweryfikowanymi jako wychwycone i przetransportowane do stałego składowania do instalacji posiadającej zezwolenie obowiązujące zgodnie z przepisami dyrektywy 2009/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla1 ani w związku z emisjami zweryfikowanymi jako wychwycone lub wykorzystane ponownie w zastosowaniach zapewniających trwałe związanie CO2 do celów wychwytywania i ponownego wykorzystania CO2.”
Poprawka 118
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 12
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 14 – ustęp 1
12)  art. 14 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
12)   art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”;
„1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń mających na celu monitorowanie i raportowanie emisji oraz w stosownych przypadkach danych dotyczących działań, związanych z rodzajami działań wymienionymi w załączniku I, monitorowania i raportowania danych dotyczących tonokilometrów do celów wniosku na mocy art. 3e lub 3f, opierających się na zasadach monitorowania i raportowania określonych w załączniku IV i które w wymogach dotyczących monitorowania i raportowania dotyczących każdego gazu cieplarnianego określają potencjał danego gazu w zakresie powodowania globalnego efektu cieplarnianego.”;
„Do dnia 31 grudnia 2018 r. Komisja dostosuje obowiązujące przepisy w sprawie monitorowania i raportowania emisji zdefiniowane w rozporządzeniu Komisji (UE) 601/20121* w celu usunięcia barier regulacyjnych dla inwestycji w nowocześniejsze technologie niskoemisyjne takie jak wychwytywanie i wykorzystywanie dwutlenku węgla (CCU). Te nowe przepisy będą obowiązywać w odniesieniu do wszystkich technologii CCU od dnia 1 stycznia 2019 r.
Rozporządzenie to określa także uproszczone procedury monitorowania, raportowania i weryfikacji dla małych podmiotów uczestniczących w systemie.
____________________
* Rozporządzenie Komisji (UE) nr 601/2012 z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 181 z 12.7.2012, s. 30).
Poprawka 119
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 13
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 15 – ustępy 4 oraz 5
13)  art. 15 akapit piąty otrzymuje brzmienie:
13)  w art. 15 akapity czwarty i piąty otrzymują brzmienie:
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”;
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie szczegółowych ustaleń w sprawie weryfikacji raportów emisji w oparciu o zasady określone w załączniku V oraz w sprawie akredytacji audytorów i nadzoru nad nimi. Określa ona warunki akredytacji i jej cofnięcia, wzajemnego uznawania i wzajemnej oceny jednostek akredytujących, stosownie do sytuacji.”
Poprawka 120
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 13 a (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 16 – ustęp 7
13a)   art. 16 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
7.  W przypadku gdy do Komisji zostają skierowane wnioski takie jak te, o których mowa w ust. 5, informuje ona o tym pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem ich przedstawicieli w komitecie, o którym mowa w art. 23 ust. 1, zgodnie z regulaminem komitetu.
7.  W przypadku gdy do Komisji zostają skierowane wnioski takie jak te, o których mowa w ust. 5, informuje ona o tym pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem ich przedstawicieli w komitecie, o którym mowa w art. 30c ust. 1, zgodnie z regulaminem komitetu.
Poprawka 121
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 14
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 16 – ustęp 12
12.  W odpowiednich przypadkach ustanawia się szczegółowe zasady dotyczące procedur, o których mowa w niniejszym artykule. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 22a.”;
12.  W odpowiednich przypadkach ustanawia się szczegółowe zasady dotyczące procedur, o których mowa w niniejszym artykule. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 30c ust. 2.
Poprawka 122
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 15
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 19 – ustęp 3
15)  art. 19 ust. 3 zdanie trzecie otrzymuje brzmienie:
15)  art. 19 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„Obejmuje ono również przepisy mające na celu wprowadzenie w życie zasady wzajemnego uznawania uprawnień w umowach w celu powiązania systemów handlu uprawnieniami do emisji. „Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”;
„3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń w sprawie ustanowienia znormalizowanego oraz zabezpieczonego systemu rejestrów w formie znormalizowanych elektronicznych baz danych zawierających wspólne elementy danych w celu prześledzenia wydania, posiadania, przeniesienia oraz anulowania uprawnień, w celu zapewnienia, odpowiednio, publicznego dostępu oraz poufności oraz w celu zapewnienia, że nie istnieją przeniesienia niezgodne z zobowiązaniami wynikającymi z Protokołu z Kioto. Akty delegowane zawierają również przepisy dotyczące wykorzystania i identyfikacji CER i ERU w EU ETS oraz monitorowania poziomu takiego wykorzystania. Akty te obejmują również przepisy mające na celu wprowadzenie w życie zasady wzajemnego uznawania uprawnień w umowach w celu powiązania systemów handlu uprawnieniami do emisji.”
Poprawka 123
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 15 a (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 21 – ustęp 1
15a)   art. 21 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy. W sprawozdaniu tym zwraca się szczególną uwagę na uzgodnienia dotyczące przydziału uprawnień, funkcjonowania rejestrów, stosowania przepisów wykonawczych w zakresie monitorowania i raportowania oraz weryfikacji i akredytacji, jak również kwestie dotyczące przestrzegania przepisów niniejszej dyrektywy oraz statusu podatkowego uprawnień. Pierwsze sprawozdanie jest przesyłane Komisji do dnia 30 czerwca 2005 r. Sprawozdanie sporządzone jest w oparciu o kwestionariusz lub projekt opracowany przez Komisję zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 6 dyrektywy 91/692/EWG. Kwestionariusz lub projekt przesyłany jest państwom członkowskim przynajmniej na sześć miesięcy przed upływem nieprzekraczalnego terminu na sporządzenie pierwszego sprawozdania.
„1. Każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy. W sprawozdaniu tym zwraca się szczególną uwagę na uzgodnienia dotyczące przydziału uprawnień, środków finansowych przyjętych na mocy art. 10a ust. 6, funkcjonowania rejestrów, stosowania przepisów wykonawczych w zakresie monitorowania i raportowania oraz weryfikacji i akredytacji, jak również kwestie dotyczące przestrzegania przepisów niniejszej dyrektywy oraz statusu podatkowego uprawnień. Pierwsze sprawozdanie jest przesyłane Komisji do dnia 30 czerwca 2005 r. Sprawozdanie to będzie opracowane na podstawie kwestionariusza lub konspektu sporządzonego przez Komisję zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 6 dyrektywy 91/692/EWG. Kwestionariusz lub projekt przesyłany jest państwom członkowskim przynajmniej na sześć miesięcy przed upływem nieprzekraczalnego terminu na sporządzenie pierwszego sprawozdania.
Poprawka 124
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 15 b (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 21 – ustęp 2 a (nowy)
15b)   w art. 21 dodaje się następujący ustęp:
„2a. Sprawozdanie sporządzone z wykorzystaniem danych dostarczonych w ramach współpracy określonej w art. 18b zawiera wykaz operatorów podlegających wymogom niniejszej dyrektywy, którzy nie otworzyli rachunku w rejestrze.”
Poprawka 125
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 15 c (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 21 – ustęp 3 a (nowy)
15c)   w art. 21 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3a. W przypadku uzasadnionego podejrzenia wystąpienia nieprawidłowości lub uchybienia państwa członkowskiego zgodnie z ust. 1 Komisja może wszcząć niezależne dochodzenie, w razie potrzeby korzystając z pomocy strony trzeciej, udzielanej w ramach umowy. Państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia wszelkich informacji i zapewnienia dostępu do materiałów, w tym dostępu do instalacji, w zakresie koniecznym do przeprowadzenia tego postępowania. Komisja publikuje sprawozdanie z tego postępowania.”
Poprawka 126
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 16
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 22 – ustęp 2
„Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”;
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu zmiany niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie innych niż istotne elementów załączników do niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem załącznika I, IIa i IIb.
Poprawka 127
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 17
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 22 a – nagłówek
17)  dodaje się art. 22a w brzmieniu:
17)  dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 22a
„Artykuł 30c
Procedura komitetowa”
Procedura komitetowa”
Poprawka 128
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 18
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 23 – nagłówek
„Artykuł 23
„Artykuł 30b
Wykonywanie przekazanych uprawnień”
Wykonywanie przekazanych uprawnień”
Poprawka 129
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 19 – litera a
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 24 – ustęp 1 – akapit 1
„Państwa członkowskie mogą od 2008 r. stosować handel uprawnieniami do emisji zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy do działań oraz gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I, uwzględniając wszystkie odpowiednie kryteria, w szczególności skutki dla rynku wewnętrznego, potencjalne zakłócenia konkurencji, integralność środowiskową systemu wspólnotowego oraz wiarygodność planowanego systemu monitorowania oraz raportowania, pod warunkiem że włączenie takich działań oraz gazów cieplarnianych jest zatwierdzone przez Komisję.
„Państwa członkowskie mogą od 2008 r. stosować handel uprawnieniami do emisji zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy do działań oraz gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I, uwzględniając wszystkie odpowiednie kryteria, w szczególności skutki dla rynku wewnętrznego, potencjalne zakłócenia konkurencji, integralność środowiskową EU ETS oraz wiarygodność planowanego systemu monitorowania i raportowania, pod warunkiem że włączenie takich działań oraz takich gazów cieplarnianych jest zatwierdzone przez Komisję. Każde takie jednostronne włączenie musi zostać zaproponowane i zatwierdzone nie później niż 18 miesięcy przed rozpoczęciem nowego okresu rozliczeniowego w ramach EU ETS.
Poprawka 130
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 19 – litera a
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 24 – ustęp 1 – akapit 2
Zgodnie z aktami delegowanymi, do których przyjęcia Komisja jest uprawniona zgodnie z art. 23, jeżeli włączenie dotyczy działań i gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I.”;
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie szczegółowych ustaleń w sprawie zatwierdzania włączenia działań i gazów cieplarnianychokreślonych w akapicie pierwszym, do systemu handlu uprawnieniami, jeżeli włączenie dotyczy działań i gazów cieplarnianych, które nie są wymienione w załączniku I.
Poprawka 131
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 19 – litera b
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 24 – ustęp 3
b)  ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
b)  ust. 3 otrzymuje brzmienie:
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących takiego rozporządzenia w sprawie monitorowania i raportowania emisji oraz danych dotyczących działań zgodnie z art. 23.”;
„3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie szczegółowych ustaleń w sprawie monitorowania oraz raportowania emisji dotyczących działań, instalacji i gazów cieplarnianych, które nie są wymienione łącznie w załączniku I, jeżeli to monitorowanie i raportowanie może zostać przeprowadzone z wystarczającą dokładnością.”;
Poprawka 132
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 20 – litera a
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 24 a – ustęp 1 – akapity 1 oraz 2
a)  ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
a)  w ust. 1 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:
„Środki takie są zgodne z aktami przyjętymi zgodnie z art. 11b ust. 7. „Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 23.”;
„1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30b w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie – w uzupełnieniu przepisów art. 24 dotyczących włączania – szczegółowych ustaleń w sprawie wydawania uprawnień lub jednostek w związku z projektami zarządzanymi przez państwa członkowskie, które to projekty zmniejszają emisje gazów cieplarnianych nieobjętych EU ETS.”
Poprawka 133
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 22
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 25 a – ustęp 1
1.  W przypadku gdy państwo trzecie przyjmuje środki mające na celu zmniejszenie wpływu lotów rozpoczynających się w tym państwie i kończących się we Wspólnocie na zmiany klimatu, Komisja, po przeprowadzeniu konsultacji z tym państwem trzecim i z państwami członkowskimi w ramach komitetu, o którym mowa w art. 23 ust. 1, rozważa dostępne rozwiązania zapewniające optymalną interakcję systemu wspólnotowego i środków tego państwa.
1.  W przypadku gdy państwo trzecie przyjmuje środki mające na celu zmniejszenie wpływu lotów rozpoczynających się w tym państwie i kończących się w Unii na zmiany klimatu, Komisja, po przeprowadzeniu konsultacji z tym państwem trzecim i z państwami członkowskimi w ramach komitetu, o którym mowa w art. 30c ust. 1, rozważa dostępne rozwiązania zapewniające optymalną interakcję EU ETS i środków tego państwa trzeciego.
W razie konieczności Komisja może przyjąć zmiany, tak by loty rozpoczynające się w danym państwie trzecim zostały wyłączone z działań lotniczych wymienionych w załączniku I lub by przewidzieć jakiekolwiek inne zmiany w działaniach lotniczych wymienionych w załączniku I wymagane zgodnie z umową, o której mowa w akapicie czwartym. Komisja jest uprawniona do przyjmowania takich zmian zgodnie z art. 23.”;
W razie konieczności Komisja może przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy, tak by loty rozpoczynające się w danym państwie trzecim zostały wyłączone z działań lotniczych wymienionych w załączniku I lub by przewidzieć jakiekolwiek inne zmiany w działaniach lotniczych wymienionych w załączniku I wymagane zgodnie z taką umową.
Poprawka 134
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 22 a (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 27 – ustęp 1
22a)   art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. „Państwa członkowskie mogą, po przeprowadzeniu konsultacji z prowadzącym instalację, wyłączyć z zakresu systemu wspólnotowego instalacje, w przypadku których raportowane do właściwego organu emisje, z wyłączeniem emisji z biomasy, w każdym z trzech lat poprzedzających powiadomienie na mocy lit. a) wynosiły mniej niż 25 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla i które podczas spalania mają nominalną moc cieplną poniżej 35 MW oraz które są objęte środkami prowadzącymi do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, jeżeli dane państwo członkowskie spełnia następujące warunki:
„1. Państwa członkowskie mogą, po przeprowadzeniu konsultacji z prowadzącym instalację i po uzyskaniu jego zgody, wyłączyć z zakresu EU ETS instalacje obsługiwane przez MŚP, w przypadku których raportowane do właściwego organu emisje, z wyłączeniem emisji z biomasy, w każdym z trzech lat poprzedzających powiadomienie na mocy lit. a) wynosiły mniej niż 50 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla oraz które są objęte środkami prowadzącymi do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, jeżeli dane państwo członkowskie spełnia następujące warunki:
a)  powiadamia Komisję o każdej tego rodzaju instalacji, określając zastosowane w odniesieniu do tej instalacji równoważne środki prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, przed przedłożeniem wykazu instalacji zgodnie z art. 11 ust. 1, a najpóźniej w chwili przekazania tego wykazu Komisji;
a)  powiadamia Komisję o każdej tego rodzaju instalacji, określając zastosowane w odniesieniu do tej instalacji równoważne środki prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji oraz opisując, w jaki sposób środki te nie spowodują wyższych kosztów przestrzegania przepisów w odniesieniu do takich instalacji, przed przedłożeniem wykazu instalacji zgodnie z art. 11 ust. 1, a najpóźniej w chwili przekazania tego wykazu Komisji;
b)  potwierdza, że stosowane są uzgodnienia w zakresie monitorowania mające na celu ocenę, czy w którymkolwiek roku kalendarzowym emisje z jakichkolwiek instalacji wyniosły 25 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy. Państwa członkowskie mogą umożliwić stosowanie uproszczonych środków monitorowania, raportowania oraz weryfikacji w odniesieniu do instalacji, których roczna średnia wielkość zweryfikowanych emisji w latach 2008–2010 wynosi poniżej 5000 ton rocznie, zgodnie z art. 14;
b)  potwierdza, że stosowane są uzgodnienia w zakresie monitorowania mające na celu ocenę, czy w którymkolwiek roku kalendarzowym emisje z jakichkolwiek instalacji wyniosły 50 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy. Państwa członkowskie umożliwiają, na wniosek prowadzącego instalację, stosowanie uproszczonych środków monitorowania, raportowania oraz weryfikacji w odniesieniu do instalacji, których roczna średnia wielkość zweryfikowanych emisji w latach 2008–2010 wynosi poniżej 5000 ton rocznie, zgodnie z art. 14;
c)  potwierdza, że jeżeli jakakolwiek instalacja w którymkolwiek roku kalendarzowym wyemituje 25 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy, lub jeżeli środki mające zastosowanie do tej instalacji i prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, przestaną obowiązywać, instalacja zostanie ponownie włączona do systemu wspólnotowego;
c)  potwierdza, że jeżeli jakakolwiek instalacja w którymkolwiek roku kalendarzowym emituje 50 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy, lub jeżeli środki mające zastosowanie do tej instalacji i prowadzące do równoważnego wkładu na rzecz redukcji emisji, przestaną obowiązywać, instalacja zostanie ponownie włączona do EU ETS;
d)  publikuje informacje, o których mowa w lit. a), b) i c), w celu umożliwienia opinii publicznej wyrażenia swojego stanowiska na ich temat.
d)  informacje, o których mowa w lit. a), b) i c), są podawane do wiadomości publicznej.
Szpitale również mogą zostać wyłączone, jeżeli podejmą równoważne środki.
Szpitale również mogą zostać wyłączone, jeżeli podejmą równoważne środki.”
Poprawka 135
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 22 b (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 27 a (nowy)
22b)   dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 27a
Wyłączenie małych instalacji nieobjętych równoważnymi środkami
1.   Państwa członkowskie mogą, po przeprowadzeniu konsultacji z operatorem, wyłączyć z zakresu EU ETS instalacje, w przypadku których raportowane do właściwego organu emisje, z wyłączeniem emisji z biomasy, w każdym z trzech lat poprzedzających powiadomienie na mocy lit. a) wynosiły mniej niż 50 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, jeżeli dane państwo członkowskie spełnia następujące warunki:
a)   powiadomi Komisję o każdej tego rodzaju instalacji przed przedłożeniem wykazu instalacji zgodnie z art. 11 ust. 1, a najpóźniej w chwili przedstawienia tego wykazu Komisji;
b)   potwierdzi, że stosowane są rozwiązania monitorujące w celu oceny, czy w którymkolwiek roku kalendarzowym emisje z jakichkolwiek instalacji wyniosły 5 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy;
c)   potwierdzi, że jeżeli jakakolwiek instalacja w którymkolwiek roku kalendarzowym emituje 5 000 lub więcej ton ekwiwalentu dwutlenku węgla, z wyłączeniem emisji z biomasy, instalacja zostanie ponownie włączona do EU ETS, chyba że ma zastosowanie art. 27;
d)   informacje, o których mowa w lit. a), b) i c), są podawane do wiadomości publicznej.
2.   Jeśli instalacja zostaje ponownie włączona do EU ETS na mocy ust. 1 lit. c), wszelkie uprawnienia wydane na mocy art. 10a przyznawane są poczynając od roku ponownego włączenia. Uprawnienia wydane tym instalacjom są odliczane od liczby uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji na mocy art. 10 ust. 2 przez państwo członkowskie, w którym instalacja się znajduje.
Poprawka 136
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 22 c (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 29
22c)  w art. 29 wprowadza się następujące zmiany:
„Sprawozdanie w celu zapewnienia lepszego funkcjonowania rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla
„Sprawozdanie w celu zapewnienia lepszego funkcjonowania rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla
Jeżeli w oparciu o regularne sprawozdania dotyczące rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla, o których mowa w art. 10 ust. 5, Komisja posiada dowody na to, że rynek uprawnień do emisji dwutlenku węgla nie działa prawidłowo, przedstawia ona sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W stosownych przypadkach do sprawozdania mogą być dołączone wnioski mające na celu zwiększenie przejrzystości rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla oraz przewidujące środki mające na celu poprawę jego funkcjonowania.”
Jeżeli w oparciu o regularne sprawozdania dotyczące rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla, o których mowa w art. 10 ust. 5, Komisja posiada dowody na to, że rynek uprawnień do emisji dwutlenku węgla nie działa prawidłowo, przedstawia ona sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdanie to zawiera sekcję poświęconą interakcji między EU ETS a innymi unijnymi i krajowymi strategiami politycznymi dotyczącymi klimatu i energii w odniesieniu do wielkości redukcji emisji, opłacalności takich strategii i ich wpływu na popyt na uprawnienia w ramach EU ETS. W stosownych przypadkach do sprawozdania mogą być dołączone wnioski ustawodawcze mające na celu zwiększenie przejrzystości EU ETS i uwzględniające zdolność do wnoszenia wkładu w realizację unijnych celów klimatyczno-energetycznych wyznaczonych na 2030 i 2050 r. oraz poprawę funkcjonowania EU ETS, w tym środki, które wezmą pod uwagę wpływ dodatkowych ogólnounijnych strategii politycznych w zakresie energii i klimatu na równowagę pomiędzy podażą a popytem EU ETS.”;
Poprawka 137
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 22 d (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Artykuł 30 a (nowy)
22d)   dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 30a
Korekty w związku z globalnym przeglądem zgodnie z UNFCCC i porozumieniem paryskim
W ciągu sześciu miesięcy od dialogu pomocniczego na mocy UNFCCC w 2018 r. Komisja publikuje komunikat oceniający spójność unijnych przepisów w zakresie zmiany klimatu z celami porozumienia paryskiego. W szczególności w komunikacie analizuje się rolę i adekwatność EU ETS w osiąganiu celów porozumienia paryskiego.
W ciągu sześciu miesięcy od globalnej oceny w 2023 r. i kolejnych ocen po tej dacie Komisja przedkłada sprawozdanie oceniające konieczność dostosowania działań Unii związanych ze zmianą klimatu.
W sprawozdaniu należy przeanalizować dostosowania EU ETS w kontekście globalnych wysiłków na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i wysiłków podejmowanych przez inne największe gospodarki. W sprawozdaniu tym ocenia się w szczególności potrzebę wprowadzenia bardziej restrykcyjnych ograniczeń emisji, konieczność dostosowania przepisów dotyczących ucieczki emisji, a także ewentualną potrzebę dodatkowych środków i narzędzi polityki niezbędnych do realizacji zobowiązań w zakresie emisji gazów cieplarnianych w Unii i państwach członkowskich.
W sprawozdaniu uwzględnia się ryzyko ucieczki emisji, konkurencyjność europejskiego przemysłu, inwestycje w Unii i politykę Unii w zakresie uprzemysłowienia.
Do sprawozdania dołącza się w razie potrzeby wniosek ustawodawczy, i w takim przypadku Komisja publikuje jednocześnie pełną ocenę skutków regulacji”.
Poprawka 138
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – punkt 22 e (nowy)
Dyrektywa 2003/87/WE
Załącznik I – ustęp 3
22e)   w załączniku I pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Gdy w celu podjęcia decyzji o włączeniu instalacji do systemu wspólnotowego przeprowadzane są obliczenia dotyczące całkowitej nominalnej mocy cieplnej instalacji, uwzględnia się sumę nominalnej mocy cieplnej wszystkich jednostek technicznych stanowiących część instalacji, w których dochodzi do spalania paliwa. Jednostki takie mogą obejmować wszystkie rodzaje kotłów, palników, turbin, ogrzewaczy, pieców, spalarni, pieców do kalcynacji, pieców do prażenia, osuszaczy, silników, ogniw paliwowych, urządzeń do spalania z wykorzystaniem pętli chemicznej, pochodni gazowych oraz urządzeń do wychwytywania termalnego lub katalitycznego po spalaniu. W obliczeniach tych nie uwzględnia się jednostek o nominalnej mocy cieplnej poniżej 3 MW oraz jednostek wykorzystujących wyłącznie biomasę. »Jednostki wykorzystujące wyłącznie biomasę« obejmują jednostki wykorzystujące paliwa kopalne wyłącznie podczas rozruchu lub wyłączeń.”;
„3. Gdy w celu podjęcia decyzji o włączeniu instalacji do EU ETS przeprowadzane są obliczenia dotyczące całkowitej nominalnej mocy cieplnej instalacji, uwzględnia się sumę nominalnej mocy cieplnej wszystkich jednostek technicznych stanowiących część instalacji, w których dochodzi do spalania paliwa. Jednostki takie mogą obejmować wszystkie rodzaje kotłów, palników, turbin, ogrzewaczy, pieców, spalarni, pieców do kalcynacji, pieców do prażenia, osuszaczy, silników, ogniw paliwowych, urządzeń do spalania z wykorzystaniem pętli chemicznej, pochodni gazowych oraz urządzeń do wychwytywania termalnego lub katalitycznego po spalaniu. W obliczeniach tych nie uwzględnia się jednostek o nominalnej mocy cieplnej poniżej 3 MW, jednostek rezerwowych i awaryjnych wykorzystywanych wyłącznie do produkcji energii elektrycznej przeznaczonej do zużycia w miejscu wytwarzania w razie awarii sieci energii elektrycznej oraz jednostek wykorzystujących wyłącznie biomasę. »Jednostki wykorzystujące wyłącznie biomasę« obejmują jednostki wykorzystujące paliwa kopalne wyłącznie podczas rozruchu lub wyłączeń.”
Poprawka 139
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 a (nowy)
Decyzja (UE) 2015/1814
Artykuł 1 – ustęp 5 – akapity 1 a oraz 1 b (nowe)
Artykuł 1a
Poprawki do decyzji (UE) 2015/1814
W decyzji (UE) 2015/1814 wprowadza się następujące zmiany:
w art. 1 ust. 5 do akapitu pierwszego dodaje się akapity w brzmieniu:
„Na zasadzie odstępstwa, do momentu przeglądu, o którym mowa w art. 3, wartości procentowe określone w niniejszym akapicie należy podwoić. W przeglądzie uwzględnia się dwukrotne zwiększenie umieszczonych uprawnień aż do przywrócenia równowagi na rynku.
Ponadto w ramach przeglądu wprowadza się maksymalną wysokość rezerwy stabilności rynkowej i, w stosownych przypadkach, przeglądowi towarzyszy wniosek ustawodawczy.”

(1) Sprawa została odesłana do właściwej komisji w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych, zgodnie z art. 59 ust. 4 akapit czwarty regulaminu (A8-0003/2017).

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności