(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0401),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0224/2016),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 października 2016 r.(1),

–  uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinię przedstawioną przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0173/2017),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zatwierdza swoje oświadczenie załączone do niniejszej rezolucji;

3.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. C 34 z 2.2.2017, s. 142.

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2017/2107.)

OŚWIADCZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Parlament Europejski wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że w 2017 r. Komisja proponuje wdrożyć zalecenia Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) z 2008 r. Oznacza to, że od prawie 10 lat Unia nie przestrzega spoczywających na niej zobowiązań międzynarodowych.

Taki stan rzeczy można zaskarżyć w Trybunale Sprawiedliwości i zarzucić mu, że psuje opinię Unii jako lidera w dziedzinie zrównoważonego rozwoju na forach międzynarodowych, co więcej – skutkuje on również brakiem pewności prawnej dla operatorów statków, a ponadto prowadzi do uzasadnionej krytyki ze strony zainteresowanych podmiotów: instytucje mają przyjąć zalecenia ICCAT (a zwłaszcza zalecenie dotyczące włócznika śródziemnomorskiego – najbardziej znanego gatunku, w stosunku którego ICCAT przyjęła w ubiegłym roku wieloletni plan odbudowy), które są przestarzałe i nieaktualne.

Może to doprowadzić do paradoksalnej sytuacji przyjęcia przez Unię, w drodze niniejszego rozporządzenia, środków dotyczących włócznika, które zostały w międzyczasie zastąpione nowym planem naprawczym mającym już zastosowanie do operatorów od kwietnia 2017 r. Sytuacja ta jest nie do przyjęcia pod względem prawnym i – co najważniejsze – pod względem politycznym.

Jest ona tym bardziej nie do przyjęcia, że Komisja, po upływie prawie sześciu miesięcy od przyjęcia przez ICCAT zalecenia 16-05 dotyczącego włócznika śródziemnomorskiego, nie przyjęła żadnego wniosku w sprawie transpozycji tego zalecenia, choć uznaje się ogólnie, że stan stad włócznika jest krytyczny, zaś plan naprawy ma już zastosowanie do operatorów. Należy zauważyć, że transpozycja zalecenia nie jest skomplikowana, jako że odnośne przepisy zostały już przyjęte i konieczne są jedynie niewielkie zmiany tekstu.

Parlament Europejski wzywa Komisję do przekazania wszelkich przyszłych wniosków dotyczących transpozycji zaleceń regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem w ciągu maksymalnie sześciu miesięcy od daty ich przyjęcia.

W kwestii treści planu odbudowy:

Parlament Europejski z zadowoleniem przyjmuje zalecenie ICCAT 16-05 ustanawiające wieloletni plan odbudowy populacji włócznika śródziemnomorskiego.

Parlament Europejski uznaje wymiar społeczno-gospodarczy rybołówstwa przybrzeżnego na Morzu Śródziemnym i potrzebę stopniowego podejścia i elastyczności w zarządzaniu nim.

Podkreśla, że jeżeli plan odbudowy zasobów włócznika ma się powieść, działania muszą podjąć również sąsiadujące państwa trzecie, aby możliwe było skuteczne zarządzanie tym gatunkiem.

Ponadto zwraca uwagę, że należy dokonywać sprawiedliwego rozdziału kwot pomiędzy operatorów, ze zwróceniem uwagi na wartości produkcji i obrotu. Kwoty nielegalnie poławiane za pomocą pławnic nie powinny być uwzględniane w obliczeniach historycznych wielkości połowów oraz praw połowowych.