Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2018/2024(BUD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0247/2018

Teksty złożone :

A8-0247/2018

Debaty :

PV 04/07/2018 - 19
CRE 04/07/2018 - 19

Głosowanie :

PV 05/07/2018 - 6.11
CRE 05/07/2018 - 6.11
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0311

Teksty przyjęte
PDF 206kWORD 68k
Czwartek, 5 lipca 2018 r. - Strasburg Wersja ostateczna
Budżet na 2019 r. – mandat do rozmów trójstronnych
P8_TA(2018)0311A8-0247/2018
Rezolucja
 Załącznik

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lipca 2018 r. w sprawie mandatu do rozmów trójstronnych dotyczących projektu budżetu na rok 2019 (2018/2024(BUD))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając projekt budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2019, przyjęty przez Komisję dnia 23 maja 2018 г. (COM(2018)0600),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(1),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014−2020(2) oraz zmieniające je rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 2017/1123 z dnia 20 czerwca 2017 r.(3),

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących przygotowania budżetu na rok 2019, sekcja 3 – Komisja(5),

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie wytycznych budżetowych na rok 2019 (06315/2018),

–  uwzględniając art. 86a Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0247/2018),

Projekt budżetu na rok 2019 – wzmocnienie solidarności i zapewnienie stabilnej przyszłości

1.  przypomina, że w swojej rezolucji z dnia 15 marca 2018 r. Parlament określił następujące priorytety dla budżetu UE na 2019 r.: trwały wzrost gospodarczy, innowacje, konkurencyjność, bezpieczeństwo, walka ze zmianą klimatu, przejście na odnawialne źródła energii oraz migracja, a także wezwał do zwrócenia szczególnej uwagi na ludzi młodych;

2.  Podkreśla, że UE musi być prekursorem we wdrażaniu Celów Zrównoważonego Rozwoju przyjętych przez ONZ poprzez zawarcie tych celów we wszystkich politykach UE;

3.  przypomina, że budżet UE na rok 2019 będzie ostatnim budżetem przyjmowanym w bieżącej kadencji parlamentarnej, a negocjacje w sprawie tego budżetu zbiegną się z negocjacjami w sprawie następnych wieloletnich ram finansowych (WRF) oraz z reformą systemu zasobów własnych UE; przypomina również, że Zjednoczone Królestwo zobowiązało się do wniesienia wkładu w roczne budżety UE na lata 2019 i 2020 oraz do udziału w ich realizacji na takich samych zasadach, jak gdyby nadal było członkiem Unii po marcu 2019 r.;

4.  z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji i uważa, że odzwierciedla ona w dużym stopniu jego własne priorytety; zamierza dalej wzmacniać kluczowe programy oraz zapewniać odpowiedni poziom finansowania w ramach tych programów; odnotowuje wzrost środków na zobowiązania o 3,1 %, a także niższą wartość procentową DNB w porównaniu z 2018 r. zarówno w odniesieniu do środków na zobowiązania (1 % w porównaniu z 1,02 %), jak i środków na płatności (0,9 % w porównaniu z 0,92 %);

5.  z zadowoleniem przyjmuje proponowane zwiększenie środków dla programu „Horyzont 2020”, instrumentu „Łącząc Europę”, programu Erasmus + i programów przyczyniających się do wzrostu bezpieczeństwa obywateli UE; zwraca jednak uwagę na potrzebę dalszego wzmocnienia wsparcia dla MŚP, które odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu wzrostu gospodarczego i tworzeniu miejsc pracy, a także przeznaczenia odpowiednich zasobów na cyfryzację przemysłu UE oraz promowanie umiejętności cyfrowych i przedsiębiorczości cyfrowej, jak również dla programów wspomagających ludzi młodych, a w szczególności ErasmusPro; przypomina, że jego zdaniem budżet programu Erasmus + na 2019 r. musi zostać co najmniej podwojony;

6.  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę „Discover EU”, przekazanie 15 000 biletów kolejowych Interrail 18-letnim Europejczykom w 2018 r. oraz propozycję Komisji dotyczącą 700 mln EUR w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027, co odzwierciedla ambicje UE w zakresie promowania mobilności edukacyjnej, aktywnego obywatelstwa, włączenia społecznego i solidarności wśród wszystkich młodych osób; ubolewa, że Komisja nie zaproponowała żadnych środków na rok 2019 ani 2020; jest zdecydowany kontynuować działanie przygotowawcze w 2019 i 2020 r.;

7.  przyjmuje do wiadomości wstępną ocenę Komisji w sprawie kontynuowania działania przygotowawczego dotyczącego programu gwarancji dla dzieci; podkreśla, że w ocenie tej odniesiono się do kwestii ewentualnego wdrożenia tego programu na większą skalę w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego; sugeruje wykorzystanie trzeciej fazy realizacji, aby przygotować się do wdrożenia programu na większą skalę w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Plus;

8.  ubolewa nad faktem, że zwiększenie środków na program UE na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME), w porównaniu z budżetem na 2018 r., wynosi jedynie 2,3 % (362,2 mln EUR w środkach na zobowiązania) oraz że proponowane środki na płatności są niższe o 0,6 %; przypomina, że jest to skuteczny program, który ma dużo większą liczbę wnioskodawców niż beneficjentów; podkreśla, że MŚP są ważnym motorem zatrudnienia, wzrostu gospodarczego i konkurencyjności w UE, stanowią trzon gospodarki europejskiej oraz są zdolne do tworzenia wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy; apeluje, aby w trybie priorytetowym zostało to uwzględnione w postaci wystarczających środków na programy skierowane do MŚP oraz w postaci dalszego zwiększenia środków na program COSME, biorąc pod uwagę sukces tego programu;

9.  popiera rolę Europejskiego Funduszu Inwestycji Strategicznych (EFIS) w zmniejszeniu luki inwestycyjnej w UE; domaga się, aby w ramach działań na rzecz zapewnienia optymalnej równowagi regionalnej i sektorowej wzmocnić społeczny wymiar wdrożenia EFIS, w tym innowacje w opiece zdrowotnej i medycynie, infrastrukturę socjalną, ochronę środowiska, zrównoważony transport, energię ze źródeł odnawialnych oraz infrastrukturę służącą do magazynowania energii; ponownie podkreśla swoje długoletnie stanowisko, że wszelkie nowe inicjatywy w ramach WRF należy finansować z nowych środków, a nie kosztem istniejących programów; podkreśla również swoje zobowiązanie do wzmocnienia programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę”, aby w jak największym stopniu zrównoważyć w budżecie na 2019 r. cięcia dokonane w tych programach w celu sfinansowania przedłużenia okresu obowiązywania EFIS;

10.  zwraca uwagę na zaangażowanie na rzecz odnowienia programu UE w dziedzinie obrony, którego wyrazem jest porozumienie w sprawie europejskiego programu rozwoju przemysłu obronnego, stanowiące pierwszy etap Europejskiego Funduszu Obronnego; uważa, że takie wspólne działania przyczynią się do osiągnięcia efektu skali i lepszej koordynacji między państwami członkowskimi i przedsiębiorstwami, co pozwoli UE utrzymać jej strategiczną autonomię i stać się prawdziwym graczem światowym;

11.  odnotowuje, że Komisja zaproponowała zwiększenie środków na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych o 233 mln EUR, zgodnie z programowaniem finansowym; potwierdza raz jeszcze, że Parlament nie wyraził zgody na przedpłatę kwot uzupełniających na lata 2018-2020 wynikających ze śródokresowego przeglądu WRF; uważa, że władza budżetowa zachowuje w pełni swoje uprawnienia decyzyjne w odniesieniu do poziomów finansowania wszystkich programów, w tym tych, które były przedmiotem śródokresowego przeglądu WRF; podkreśla znaczenie lojalnej współpracy między instytucjami oraz wzywa wszystkie zainteresowane strony do utrzymania atmosfery zaufania w trakcie całej procedury budżetowej dotyczącej 2019 r.;

12.  podtrzymuje swoje zobowiązanie do walki z bezrobociem, zwłaszcza bezrobociem osób młodych; uważa w związku z tym, że należy dalej wzmacniać inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, odzwierciedlając tym samym potrzebę zwiększenia finansowania unijnego w celu stworzenia filaru praw socjalnych, nawet jeśli modyfikacja puli środków finansowych dla tej inicjatywy spowoduje konieczność skomplikowanego przeprogramowania programów w ramach tej inicjatywy oraz w ramach EFS; zwraca uwagę, że nie podjęto w UE wystarczających działań w celu rozwiązania problemu bezrobocia wśród młodzieży, gdyż bezrobocie młodzieży nadal przekracza poziomy z 2007 r.; wzywa Komisję do zadbania o to, by w kontekście walki z bezrobociem wśród młodzieży państwa członkowskie traktowały finansowanie w ramach inicjatywy na rzecz ludzi młodych nie jako sposób na zastąpienie własnych strategii politycznych i programów finansowania, lecz jako ich uzupełnienie; podkreśla, że zarówno szkolenie zawodowe, jak i przygotowanie zawodowe stanowią skuteczne praktyki ukierunkowane na zwalczanie bezrobocia młodzieży; podkreśla, że mobilność w ramach programu ErasmusPro stanowi silny bodziec do prowadzenia analiz porównawczych w celu wdrażania najlepszych praktyk;

13.  podkreśla, że w 2019 r. programy polityki spójności będą działać na pełnych obrotach oraz zwraca uwagę na zobowiązanie Parlamentu do zapewniania odpowiednich środków budżetowych dla tych programów; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wyznaczono już prawie wszystkie organy zarządzające programami na lata 2014-2020; zwraca uwagę, że niedopuszczalne opóźnienia we wdrażaniu programów operacyjnych wynikały w znacznej mierze z późnego wyznaczenia tych organów; wzywa państwa członkowskie do zadbania o przyspieszenie realizacji tych programów, aby nadrobić opóźnienia, oraz do zwrócenia się o pomoc Komisji w tym zakresie;

14.  odnotowuje sprawozdania na temat funkcjonowania polityki regionalnej i polityki spójności w Unii oraz wyzwań gospodarczych stojących przed regionami słabiej rozwiniętymi, w których to sprawozdaniach zwraca się regularnie uwagę na niedociągnięcia w zakresie efektywności i wyników;

15.  odnotowuje fakt, że propozycja Komisji pozwoliłaby w roku 2019 osiągnąć cel, jakim jest przeznaczenie 20 % budżetu na wydatki związane z klimatem; ubolewa jednak, że Komisja nie spełniła żądania Parlamentu dotyczącego kompensacji niższych przydziałów dokonanych w pierwszych latach WRF; uważa tę propozycję za niewystarczającą, gdyż w ten sposób jedynie 19,3 % budżetu UE na lata 2014–2020 zostałoby przeznaczone na działania związane z klimatem, co spowoduje, że UE nie osiągnie celu, jakim jest włączenie kwestii klimatu do głównego nurtu polityki na poziomie co najmniej 20 % w latach 2014–2020, zwłaszcza jeżeli w 2020 r. znowu przeznaczy jedynie 20 % budżetu na ochronę klimatu; ubolewa, że Komisja nie była w stanie zaprezentować projektów budżetu, które są dostosowane do zobowiązań i wartości docelowych ustanowionych przez Unię w tym obszarze w konkluzjach Rady z dnia 7-8 lutego 2013 r.; jest zdania, że należy uczynić więcej, wobec czego trzeba opracować plan działania w ramach programów, które przedstawiają ogromny potencjał, np. „Horyzont 2020”, Fundusz Spójności, Europejski Fundusz Społeczny (EFS), Europejski Fundusz Rolny Gwarancji (EFRG), Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) czy LIFE+, gdyż programy te umożliwiają w szczególności inwestycje w efektywność energetyczną i energię ze źródeł odnawialnych; przypomina o uzasadnionej krytyce ze strony Europejskiego Trybunału Obrachunkowego w odniesieniu do metodyki stosowanej przez Komisję i w związku z tym domaga się szybkiej poprawy w tym względzie;

16.  z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do usprawnienia metodyki monitorowania różnorodności biologicznej; sprzeciwia się jednak proponowanemu zmniejszeniu łącznego wkładu w ochronę różnorodności biologicznej do 8,2 %, co stoi w sprzeczności z celem, jakim jest zatrzymanie i odwrócenie utraty różnorodności biologicznej i usług ekosystemowych do 2020 r.;

17.  uważa, że zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom Unii i stawienie czoła wyzwaniom związanym z migracją i uchodźcami pozostają dwoma głównymi priorytetami Unii w 2019 r.; uważa, że kluczowe znaczenie ma utrzymanie wydatków w tych obszarach na poziomie wystarczającym do zaspokojenia potrzeb wynikających z kryzysu migracyjnego i uchodźczego na kontynencie afrykańskim, zwłaszcza w regionie Sahelu, a także w krajach Lewantu i państwach leżących nad Morzem Śródziemnym; uważa, że niezbędna solidarność między państwami członkowskimi w celu odpowiedniego zarządzania przepływami migracyjnymi, w szczególności po dokonaniu przeglądu rozporządzenia dublińskiego, musi zostać odzwierciedlona w budżecie UE; zauważa, że projekt budżetu na 2019 r. uwzględnia skutki budżetowe wniosku Komisji;

18.  podkreśla, że kilka ważnych inicjatyw ustawodawczych znajdujących się w fazie negocjacji lub na wczesnym etapie realizacji, takich jak przegląd rozporządzenia dublińskiego, ustanowienie systemu wjazdu/wyjazdu oraz europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż, modernizacja systemu informacyjnego Schengen oraz inicjatywa na rzecz interoperacyjności unijnych systemów informacyjnych dotyczących bezpieczeństwa, zarządzania granicami i zarządzania przepływami migracyjnymi, może mieć poważne implikacje dla budżetu na 2019 r. i podkreśla znaczenie odpowiedniego finansowania, aby zrealizować ambicje Unii w tych dziedzinach; zachęca Komisję, by zaangażowała się w otwarty, proaktywny dialog z władzą budżetową na temat powyższych inicjatyw, tak aby umożliwić jej dostosowanie przydziałów w razie konieczności i bez przesądzania z góry –podczas corocznej procedury budżetowej – wyniku trwających procedur ustawodawczych;

19.  ubolewa nad propozycją Komisji dotyczącą sfinansowania drugiej transzy pomocy w ramach instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji, a także nad osiągniętym następnie w Radzie w dniu 29 czerwca 2018 r. porozumieniem między państwami członkowskimi; popiera kontynuację tego instrumentu, twierdzi jednak, że – jak zaproponowała sama Komisja w dniu 14 marca 2018 r. – wkład z budżetu UE w jego finansowanie powinien wynieść 1 mld EUR, zaś udział państw członkowskich w formie wkładów dwustronnych – 2 mld EUR, tak aby pozostawić wystarczające marginesy w ramach instrumentów szczególnych WRF na wypadek nieprzewidzianych zdarzeń w ostatnich dwóch latach obowiązywania bieżących wieloletnich ram finansowych, a także umożliwić finansowanie innych priorytetów; jest również zdania, że z uwagi na fakt, iż instrument ten stanowi nową inicjatywę w bieżących WRF, powinien on być finansowany z nowych środków; ubolewa, że pomimo jednoznacznego wniosku Parlamentu o pełne włączenie w proces decyzyjny dotyczący dalszego stosowania tego instrumentu, między innymi po to, aby uniknąć powtórzenia się procedury dotyczącej jego tworzenia, nie odbyły się dotychczas żadne negocjacje między Parlamentem i Radą w sprawie finansowania drugiej transzy; informuje państwa członkowskie, że Parlament ma wszelkie prawo do realizacji przysługującej mu funkcji jednego z organów władzy budżetowej Unii oraz że uczyni to, zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami;

20.  zauważa, że projekt budżetu na rok 2019 nie przewiduje żadnych marginesów lub przewiduje bardzo ograniczone marginesy w ramach pułapów WRF w działach 1a, 1b, 3 i 4, co wynika z ograniczonej elastyczności obecnych WRF, jeżeli chodzi o reagowanie na nowe wyzwania i nowe inicjatywy; wyraża zamiar dalszego stosowania przewidzianych w WRF przepisów dotyczących elastyczności w ramach procesu zmian;

21.  wciąż obawia się, że pod koniec bieżącego okresu WRF ponownie może dojść do zaległości w płatnościach rachunków; zauważa umiarkowany wzrost środków na płatności o 2,7 % w budżecie na 2018 r., związany głównie z Funduszem Azylu, Migracji i Integracji, Funduszem Bezpieczeństwa Wewnętrznego i instrumentem pomocy dla uchodźców w Turcji; zauważa, że w ramach pułapu płatności proponuje się margines w wysokości 19,3 mld EUR; wzywa Komisję do bacznego obserwowania ewolucji płatności, aby umożliwić władzy budżetowej podjęcie w odpowiednim czasie niezbędnych działań w celu uniknięcia nietypowego kumulowania się zaległości; jest przekonany, że wiarygodność UE jest także powiązana z jej zdolnością do zapewnienia odpowiedniego poziomu środków na płatności w budżecie UE, które pozwolą jej wywiązać się z zobowiązań;

Poddział 1a – Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia

22.  zauważa, że w porównaniu z 2018 r. wniosek Komisji dotyczący 2019 r. przewiduje wzrost w środkach na zobowiązania w poddziale 1a o 3,9%, czyli do 22 860 mln EUR; zwraca uwagę, że program „Horyzont 2020”, instrument „Łącząc Europę”, duże projekty infrastrukturalne i program Erasmus + odpowiadają za istotną część tego wzrostu, gdyż ich środki na zobowiązania wzrosły odpowiednio o 8,5%, 36,4%, 7,8% i 10,4%; podkreśla zarazem, że wzrosty te są w większości zgodne z programowaniem finansowym i w związku z tym nie stanowią dodatkowego zwiększenia budżetu;

23.  przypomina, że programy związane z badaniami i innowacjami, takie jak „Horyzont 2020”, mają zasadnicze znaczenie dla tworzenia miejsc pracy i konkurencyjności w Europie; wzywa Komisję do odzwierciedlenia tego faktu w jej priorytetach; domaga się odpowiedniego poziomu finansowania programów związanych z badaniami i innowacjami; podkreśla, że należy wspierać w tym obszarze zwłaszcza państwa członkowskie doświadczające trudności gospodarczych i finansowych;

24.  przypomina, że nowe inicjatywy, które pojawiły się w ostatnich kilku latach, takie jak EFIS (I i II), Wifi4EU oraz europejski program rozwoju przemysłu obronnego, były realizowane kosztem kilku programów objętych poddziałem 1a, które poważnie ucierpiały w wyniku przesunięć, a mianowicie „Horyzont 2020”, „Łącząc Europę”, Galileo, ITER, Copernicus i EGNOS;

25.  podkreśla, że Erasmus+ pozostaje wiodącym programem promującym mobilność młodzieży na wszystkich poziomach kształcenia i szkolenia zawodowego oraz zachęcającym osoby młode do uczestnictwa w europejskiej demokracji; przypomina, że należy podjąć wysiłki administracyjne w celu zwiększenia dostępu do Erasmus+ oraz że środki wymagane do realizacji kwalifikowalnych wniosków znacznie przekraczają obecny budżet; uważa w związku z tym, że pula środków finansowych programu Erasmus + na 2019 r. powinna być w stanie zaspokoić potrzeby związane z kwalifikowalnymi wnioskami, zwłaszcza w dziedzinie uczenia się przez całe życie;

26.  z niepokojem odnotowuje dyskusje na temat finansowania Europejskiego Korpusu Solidarności, które potwierdziły obawy Parlamentu, że nowe inicjatywy będą realizowane kosztem istniejących, dobrze funkcjonujących programów; z równym niepokojem odnotowuje precedensowy wynik rozmów trójstronnych, który nie zapewnia jasności co do źródeł finansowania inicjatywy, przez co dalsze wyjaśnienie musi nastąpić w ramach rocznej procedury budżetowej; oczekuje, że Komisja wdroży porozumienie w sposób, który w pełni odzwierciedla dyskusje w ramach rozmów trójstronnych oraz ducha porozumienia;

27.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że osiągnięte porozumienie w sprawie finansowania europejskiego programu rozwoju przemysłu obronnego przewiduje znacznie niższe cięcia w programach objętych poddziałem 1a niż proponowane pierwotnie przez Komisję; jest jednak zaniepokojony faktem, że Rada wydaje się kłaść większy nacisk na utrzymanie marginesów niż na zapewnienie wystarczających środków na działania, które sama określa mianem priorytetowych;

28.  z zadowoleniem przyjmuje przyznanie kwoty 500 mln EUR na europejski program rozwoju przemysłu obronnego na lata 2019 i 2020; zwraca uwagę, że zgodnie z danymi szacunkowymi Biura Analiz Parlamentu Europejskiego brak współpracy między sektorami krajowymi w tym obszarze kosztuje UE 10 mld EUR rocznie; uważa, że obronność stanowi jasny przykład tego, w jaki sposób można by osiągnąć większą skuteczność dzięki przekazaniu UE pewnych kompetencji i działań obecnie leżących w gestii państw członkowskich oraz powiązanych środków; podkreśla, że skutkowałoby to wykazaniem europejskiej wartości dodanej oraz umożliwiłoby ograniczenie ogólnego obciążenia wydatkami publicznymi w UE;

29.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek dotyczący utworzenia Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia w dziedzinie Obliczeń Wielkiej Skali, które będzie promować najnowszą infrastrukturę HPC i infrastrukturę danych oraz wspierać rozwój ich technologii i zastosowań w różnorodnych dziedzinach, z korzyścią dla naukowców, przemysłu i sektora publicznego;

Poddział 1b – Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna

30.  zauważa, że całkowita kwota środków na zobowiązania dla poddziału 1b wynosi 57 113,4 mln EUR, co stanowi wzrost o 2,8% w stosunku do budżetu na rok 2018; zauważa ponadto, że proponowana kwota środków na płatności w wysokości 47 050,8 mln EUR jest o 1,1% wyższa niż w 2018 r.;

31.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wdrożenie programów na lata 2014-2020 osiąga pełne tempo, i podkreśla, że w przyszłości należy unikać wszelkiego nietypowego kumulowania się niezapłaconych rachunków; z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że wyznaczono już ogromną większość krajowych organów zarządzających; wzywa Komisję i państwa członkowskie do rozwiązania wszelkich nierozstrzygniętych kwestii, tak aby wdrożenie mogło przebiegać sprawnie;

32.  przypomina, że w wyniku zaktualizowanych prognoz przedstawionych przez państwa członkowskie w budżecie korygującym nr 6/2017 obniżono kwotę środków na płatności w ramach poddziału 1b o 5,9 mld EUR; wyraża szczerą nadzieję, że zarówno organy krajowe, jak i Komisja doprecyzowały swoje dane szacunkowe na temat zapotrzebowania na płatności w budżecie na 2019 r. oraz że proponowany poziom środków na płatności zostanie w pełni wykorzystany;

33.  podkreśla, że w czasach szybkiego rozwoju technologicznego – np. w takich obszarach jak sztuczna inteligencja – różnice między szybko rozwijającymi się regionami i regionami pozostającymi w tyle mogą zwiększyć się, jeśli wpływ funduszy strukturalnych nie zostanie wzmocniony dzięki warunkowości związanej z wydajnością;

34.  zwraca uwagę na wniosek Komisji w sprawie dalszego finansowania inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych oraz odnotowuje proponowane uruchomienie 233,3 mln EUR z łącznego marginesu na zobowiązania; przypomina, że wszelkim wzrostom środków przydzielonych na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych powinny odpowiadać stosowne kwoty z Europejskiego Funduszu Społecznego; przypomina, że na posiedzeniu pojednawczym w sprawie budżetu na 2018 r. Komisja zobowiązała się do jak najszybszego przedstawienia przeglądu rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, tak aby uwzględnić zwiększenie środków na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w 2018 r.; podkreśla, że Komisja nie wywiązała się ze swojego zobowiązania, w związku z czym zwraca się do niej o szczegółowe wyjaśnienie powodów, dla których przedstawienie przeglądu rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów opóźnia się;

35.  zobowiązuje się do szybkiego przyjęcia nowych przepisów dotyczących inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych i Europejskiego Funduszu Społecznego, aby ułatwić znaczne podwyższenie w 2019 r. środków na zatrudnienie ludzi młodych bez szkody dla programów realizowanych w państwach członkowskich w ramach EFS, ewentualnie poprzez zwolnienie państw członkowskich z obowiązku uzupełnienia środków EFS przeznaczonych na zatrudnienie ludzi młodych, pod warunkiem że proponowane modyfikacje pod żadnym pozorem nie pozwalałyby na zwolnienie państw członkowskich z już podjętych zobowiązań finansowych w tej dziedzinie i że nie pociągałoby to za sobą ogólnego obniżenia środków budżetowych UE przeznaczonych na zwalczanie bezrobocia młodzieży;

Dział 2 – Trwały wzrost gospodarczy: zasoby naturalne

36.  odnotowuje, że w dziale 2 zaproponowano kwotę środków na zobowiązania w wysokości 59 991,1 mln EUR (+1,2% w porównaniu z rokiem 2018) oraz kwotę środków na płatności w wysokości 57 790,4 mln EUR (3%); zauważa, że wydatki EFRG na 2019 r. szacuje się na 44 162,5 mln EUR, czyli mniej niż w budżecie na 2018 r. (–547,9 mln EUR);

37.  zauważa, że Komisja pozostawiła margines w wysokości 344,9 mln EUR w ramach pułapu w dziale 2; zwraca uwagę, że większa niestabilność rynków rolnych, taka jak np. w przypadku rosyjskiego embarga, może uzasadniać skorzystanie z tego marginesu; wzywa Komisję do zadbania o to, aby margines pozostawiony w ramach pułapów był wystarczający do stawienia czoła wszelkim ewentualnym kryzysom;

38.  zwraca uwagę, że niektóre środki związane z rosyjskim embargiem i ujęte w budżecie na rok 2018 nie zostaną przedłużone (np. w odniesieniu do owoców i warzyw, w przypadku których sytuacja na rynku jest nadal trudna), choć nadal odnotowuje się trudności rynkowe w sektorze mleczarskim; oczekuje na list Komisji w sprawie poprawek, który spodziewany jest w październiku i powinien opierać się na zaktualizowanych informacjach na temat finansowania EFRG w celu zweryfikowania rzeczywistych potrzeb w sektorze rolnym; podkreśla, że liczba przypadków, w których konieczna jest interwencja na rynku w ramach EFRG, jest wciąż ograniczona i że przypadki te stanowią jedynie stosunkowo niewielką część EFRG (ok. 5,9%);

39.  podkreśla, że problem bezrobocia wśród młodych ludzi można częściowo rozwiązać dzięki odpowiedniemu wsparciu dla młodych ludzi na obszarach wiejskich; ubolewa, że Komisja nie zaproponowała zwiększenia środków w linii budżetowej dla młodych rolników;

40.  podkreśla, że wdrażanie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, po powolnym starcie na początku okresu programowania, przyspiesza i powinno osiągnąć pełne tempo realizacji w 2019 r.; z zadowoleniem przyjmuje wzrost środków na zobowiązania dla programu LIFE+ (+6%), zgodnie z programowaniem finansowym; zwraca uwagę, że w latach 2019–2020 Europejska Agencja Środowiska przejmie dodatkowe obowiązki w zakresie monitoringu środowiska i sprawozdawczości w tej dziedzinie, a także w zakresie weryfikacji emisji dwutlenku węgla przez pojazdy ciężkie;

Dział 3 – Bezpieczeństwo i obywatelstwo

41.  zwraca uwagę, że w dziale 3 proponuje się ogółem 3 728,5 mln EUR w środkach na zobowiązania, co stanowi wzrost o 6,7% w stosunku do roku 2018, oraz że całkowita kwota środków na płatności wynosi 3 486,4 mln EUR, czyli 17% więcej w porównaniu z propozycjami z ubiegłego roku; podkreśla jednak, że wzrosty te następują po latach obniżania poziomu finansowania oraz że ogółem środki przeznaczane na różne obszary o kluczowym znaczeniu, takie jak migracja, zarządzanie granicami czy bezpieczeństwo wewnętrzne, wciąż stanowią zaledwie 2,3% całkowitych proponowanych wydatków UE w 2019 r.; kwestionuje proponowaną kwotę 281,2 mln EUR w środkach na zobowiązania przeznaczonych na wspieranie legalnej migracji do Unii i propagowanie skutecznej integracji obywateli państw trzecich oraz rozwijanie sprawiedliwych i skutecznych strategii powrotów, gdyż kwota ta stanowi obniżkę o 14,4% w porównaniu z 2018 r.; zwraca się do Komisji o przekazanie dalszych wyjaśnień dotyczących przyczyn tej obniżki;

42.  zauważa, że czwarty rok z rzędu wyczerpano wszystkie marginesy w ramach pułapu w dziale 3, co świadczy o tym, że w dzisiejszym kształcie budżet UE nie jest w pełni przystosowany do skali i powagi obecnych wyzwań w dziedzinie migracji i bezpieczeństwa, przed jakimi stoi Unia; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje propozycję uruchomienia instrumentu elastyczności na kwotę 927,5 mln EUR w środkach na zobowiązania;

43.  spodziewa się, że w 2019 r. presja na systemy migracyjne i azylowe niektórych państw członkowskich, a także na ich granice utrzyma się na wysokim poziomie, wobec czego wzywa Unię do zachowania czujności, jeżeli chodzi o wszelkie przyszłe niespodziewane potrzeby w tych obszarach; domaga się wobec tego wzmocnienia środków kontroli na granicach zewnętrznych oraz apeluje w tym kontekście o odpowiednie finansowanie i zasoby kadrowe dla agencji UE zajmujących się przedmiotowymi sprawami, a także potwierdza, że wyeliminowanie podstawowych przyczyn migracji i kryzysu uchodźczego – w połączeniu ze stabilizacją sąsiedztwa UE – stanowi długoterminowe trwałe rozwiązanie oraz że inwestycje w krajach pochodzenia migrantów i uchodźców mają kluczowe znaczenie w osiąganiu tego celu;

44.  z zadowoleniem przyjmuje postulat Rady Europejskiej z dnia 28 czerwca 2018 r., dotyczący dalszego wzmocnienia agencji Frontex poprzez zwiększenie przyznawanych jej zasobów i rozszerzenie jej mandatu; zwraca się o dodatkowe informacje na temat liczby pracowników, którzy zostaną oddelegowani przez państwa członkowskie, oraz na temat liczby pracowników, których będzie potrzebować bezpośrednio sama agencja; zwraca się do Komisji o odpowiednie dostosowanie projektu budżetu w liście w sprawie poprawek, który zostanie sporządzony jesienią; przyjmuje również z zadowoleniem przydzielenie dodatkowych 45,6 mln EUR dla Grecji i Hiszpanii na pomoc w zarządzaniu napływem migrantów na ich terytorium; podkreśla, że skuteczne kontrole na granicach muszą iść w parze z zapewnieniem migrantom należytej opieki;

45.  zauważa, że instrument umożliwiający świadczenie nadzwyczajnej pomocy humanitarnej na terenie Unii wygaśnie w marcu 2019 r.; mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich potrzeby humanitarne uchodźców i osób ubiegających się o azyl są nadal duże, zwraca się do Komisji o ocenę, czy ponowne uruchomienie i zasilenie tego instrumentu byłoby celowe; zwraca uwagę na potrzebę większej solidarności względem państw, do których ma miejsce nasilony napływ migrantów i osób ubiegających się o azyl; w międzyczasie podkreśla, jak ważna jest nieprzerwana dostępność środków finansowych za pośrednictwem mechanizmów pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, w szczególności w celu zapewniania nieprzerwanego wsparcia dla Grecji; uważa, że wsparcie finansowe należy przyznać również Włochom; w związku z tym wzywa Komisję do podania przyczyn zaniechania stosownego wniosku; przypomina, że Włochy są jedynym państwem, w którym większość ludności uważa, że nie odniosła korzyści z członkostwa w Unii Europejskiej; wyraża ubolewanie z powodu znacznego obniżenia środków na zobowiązania na rzecz drugiego komponentu Funduszu Azylu, Migracji i Integracji „Wspieranie legalnej migracji do Unii i propagowanie skutecznej integracji obywateli państw trzecich oraz rozwijanie sprawiedliwych i skutecznych strategii powrotów”;

46.  uważa, że w kontekście różnorodnych problemów dotyczących bezpieczeństwa, takich jak m.in. zmieniające się formy radykalizacji, cyberprzestępczość, przemoc i terroryzm, na które poszczególne państwa członkowskie nie są w stanie samodzielnie reagować, budżet UE powinien zachęcać do współpracy w sprawach dotyczących bezpieczeństwa z pomocą istniejących agencji UE; w tym kontekście kwestionuje możliwość pogodzenia owej sytuacji wysokiego ryzyka w dziedzinie bezpieczeństwa z proponowanym znacznym obniżeniem środków na zobowiązania (–26,6 %) dla Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego; podkreśla, że wydatkowanie środków w tej dziedzinie przynosi pożądane rezultaty tylko wówczas, jeżeli usunie się przeszkody utrudniające współpracę wewnątrzeuropejską oraz ukierunkowaną wymianę informacji przy jednoczesnej konsekwentnej ochronie wszelkich odnośnych danych, zgodnie z prawem UE; ubolewa, że Komisja wciąż jeszcze nie przedstawiła wniosku, który na szczeblu europejskim byłby wyrazem solidarności finansowej z ofiarami aktów terroryzmu i ich rodzinami, a także apeluje do Komisji o podjęcie niezbędnych działań gwarantujących szybkie udzielenie takiej pomocy;

47.  przyjmuje do wiadomości proponowany przegląd podstawy prawnej unijnego mechanizmu ochrony ludności; oczekuje się, że jej przyjęcie będzie miało poważne skutki budżetowe w dwóch ostatnich latach bieżących wieloletnich ram finansowych, przy czym w samym tylko dziale 3 chodzi o kwotę 256,9 mln EUR; uważa za logiczne, że tak znaczące dowartościowanie jednej z kluczowych strategii politycznych Unii należy finansować przy pomocy nowych i dodatkowych środków; przestrzega przed redystrybucją środków, gdyż z oczywistych względów odbywa się to kosztem innych cennych i dobrze funkcjonujących strategii politycznych i programów;

48.  potwierdza zdecydowane poparcie Parlamentu dla programów Unii w dziedzinie kultury, sprawiedliwości, praw podstawowych i obywatelstwa; z zadowoleniem przyjmuje proponowane zwiększenie środków na program „Kreatywna Europa”; domaga się ponadto wystarczających środków na program „Europa dla obywateli” oraz dla europejskich inicjatyw obywatelskich, zwłaszcza w okresie poprzedzającym wybory europejskie;

49.  przypomina o poparciu Parlamentu dla programów dotyczących praw, równości, obywatelstwa i sprawiedliwości; podkreśla, że UE musi utrzymać swoje zaangażowanie na rzecz egzekwowania praw kobiet i osób LGBTI;

50.  z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie środków na zobowiązania na rzecz programu „Żywność i pasze”, który powinien umożliwić Unii skuteczne zarządzanie ogniskami poważnych chorób zwierząt i organizmów szkodliwych dla roślin, łącznie z niedawną epidemią grypy ptaków, która w ostatnich latach wystąpiła w kilku państwach członkowskich;

51.  wzywa Komisję do zagwarantowania odpowiednich środków budżetowych na poprawę widoczności wyborów europejskich w 2019 r. i skuteczniejszy przekaz medialny w tym zakresie, w szczególności w celu propagowania informacji o kandydatach na najwyższe stanowisko, tj. kandydatów na przewodniczącego Komisji Europejskiej;

Dział 4 – Globalny wymiar Europy

52.  odnotowuje ogólne podwyższenie proponowanych środków finansowych w dziale 4 do kwoty 11 384,2 mln EUR (+13,1% w porównaniu z budżetem na 2018 r.) w postaci środków na zobowiązania; zwraca uwagą, że podwyższenie środków wiąże się w tym przypadku przede wszystkim z finansowaniem drugiej transzy instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji, w związku z czym Komisja proponuje uruchomienie łącznego marginesu na zobowiązania (1 116,2 mln EUR); zauważa, że skutkiem tej propozycji byłby brak marginesu w ramach pułapu w dziale 4;

53.  wzywa państwa członkowskie do wnoszenia większych wkładów na rzecz funduszu powierniczego dla Afryki, funduszu „Madad” oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju w celu wsparcia stabilizacji w regionach objętych kryzysem, udzielenia pomocy uchodźcom oraz promowania rozwoju społecznego i gospodarczego na kontynencie afrykańskim i w państwach objętych europejską polityką sąsiedztwa;

54.  wyraża niezmienne przekonanie, że wyzwania stojące przed UE w kontekście jej działań zewnętrznych wymagają stabilnego finansowania wykraczającego poza obecne możliwości działu 4; utrzymuje, że nowe inicjatywy należy finansować przy pomocy nowych środków oraz że należy w pełni korzystać ze wszystkich opcji umożliwiających elastyczność; sprzeciwia się jednak propozycji sfinansowania rozszerzenia instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji oraz powiązanemu z nią porozumieniu w Radzie z dnia 29 czerwca 2018 r., gdyż w poważnym stopniu ograniczyłoby to możliwości finansowania innych obszarów o znaczeniu priorytetowym w dziale 4, jak i zasadniczą rolę budżetu UE w udzielaniu pomocy potrzebującym oraz w propagowaniu podstawowych wartości;

55.  z zadowoleniem przyjmuje podwyższenie środków na projekty w zakresie migracji, dotyczące szlaku środkowośródziemnomorskiego, a także umiarkowane podniesienie środków na wschodni komponent europejskiego instrumentu sąsiedztwa oraz zmianę priorytetów w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju z korzyścią dla Bliskiego Wschodu; apeluje o przeznaczenie wystarczających zasobów finansowych dla Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie, aby zagwarantować nieprzerwane wsparcie dla uchodźców palestyńskich w tym regionie w kontekście niedawnej decyzji Stanów Zjednoczonych o wycofaniu swojego wkładu na rzecz tej organizacji;

56.  z zadowoleniem przyjmuje większe wsparcie na rzecz działań regionalnych na Bałkanach Zachodnich; jest jednak zdania, że należy jeszcze bardziej zwiększyć wsparcie na rzecz reform politycznych; wyraża ubolewanie z powodu zwiększenia wsparcia na rzecz reform politycznych w Turcji (IPA II) oraz podaje w wątpliwość, czy dostosowano to wsparcie do decyzji władzy budżetowej w sprawie ograniczenia środków w ramach tej linii w bieżącym roku budżetowym; ponownie podkreśla swoje stanowisko, zgodnie z którym domagał się uzależnienia środków finansowych przeznaczonych dla władz tureckich w ramach IPA II od poprawy sytuacji w dziedzinie praw człowieka, demokracji i praworządności; w przypadku braku postępów w tych dziedzinach domaga się przekierowania większości środków w ramach tej linii – zdając sobie sprawę z ograniczonego pola manewru – do podmiotów społeczeństwa obywatelskiego z myślą o wdrażaniu środków sprzyjających realizacji celów w zakresie praworządności, demokracji, praw człowieka i wolności prasy; popiera ogólną tendencję do obniżania środków przyznawanych Turcji na reformy polityczne;

57.  podkreśla wyraźne obniżenie kwoty przewidzianej w budżecie na 2019 r. na Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych, zarządzany przez Europejski Bank Inwestycyjny, oraz istotne zmniejszenie zaplanowanej kwoty dotacji w ramach pomocy makrofinansowej z uwagi na niższą niż wcześniej szacowano sumę niespłaconych kredytów EBI, a także z uwagi na niższą kwotę pożyczek wypłaconych z tytułu pomocy makrofinansowej w porównaniu z najnowszym programowaniem finansowym;

58.  potwierdza swoje pełne poparcie dla zobowiązań wyrażonych przez UE podczas brukselskich konferencji w sprawie Syrii, potwierdzających wcześniej podjęte zobowiązania; zgadza się na zasilenie europejskiego instrumentu sąsiedztwa dodatkową kwotą w wysokości 120 mln EUR i na podwyższenie środków na pomoc humanitarną o taką samą kwotę w celu wywiązania się z tego zobowiązania w 2019 r.;

59.  przypomina o swoim poparciu dla przekazania odpowiednich zasobów finansowych na strategiczną komunikację UE w celu zwalczania kampanii dezinformacyjnych i cyberataków, a także promowania obiektywnego wizerunku Unii poza jej granicami;

Dział 5 – Administracja

60.  zauważa, że wydatki w dziale 5 wzrosły o 3,0% w porównaniu z budżetem na 2018 r. i osiągnęły kwotę 9 956,9 mln EUR (+291,4 mln EUR) w środkach na zobowiązania; zwraca uwagę, że tak jak w ramach poprzedniej procedury budżetowej wzrost wydatków wynika głównie ze zmiany wysokości emerytur (+116,7 mln EUR), na które przypada 20,2% wydatków w dziale 5; pragnie zaobserwować, że odsetek wydatków na administrację pozostaje w projekcie budżetu niezmiennie na poziomie 6,0% środków na zobowiązania;

61.  docenia wysiłki podejmowane przez Komisję w celu wykorzystania w jej własnym budżecie wszelkich możliwości zaoszczędzenia środków i ich racjonalizacji w części wydatków niezwiązanej z wynagrodzeniami; zwraca uwagę, że zmiana poziomu wydatków Komisji (+2,0%) wynika głównie z automatycznego dostosowania wydatków na wynagrodzenia i zobowiązań umownych; odnotowuje ponadto wewnętrzne przesunięcia kadrowe w Komisji z myślą o realizacji nowych priorytetów;

62.  zauważa, że skuteczny margines wynosi 575,2 mln EUR poniżej pułapu po potrąceniu 253,9 mln EUR na wykorzystanie marginesu na nieprzewidziane wydatki, uruchomionego w 2018 r.; uważa, że pod względem nominalnym margines ten jest ważny, a także jest zdania, iż odzwierciedla on wysiłki podejmowane przez Komisję, zwłaszcza w celu zamrożenia wydatków niezwiązanych z wynagrodzeniami; uważa, że dodatkowe wysiłki w celu stabilizacji lub ograniczenia wydatków administracyjnych Komisji mogłyby prowadzić do odroczenia ważnych inwestycji lub zagrażać prawidłowemu funkcjonowaniu administracji;

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

63.  podkreśla znaczenie projektów pilotażowych i działań przygotowawczych jako narzędzi formułowania priorytetów politycznych i wprowadzania nowych inicjatyw, które mogą przekształcić się w stałe działania i programy UE; zamierza opracować wyważony pakiet projektów pilotażowych i działań przygotowawczych, odzwierciedlający priorytety polityczne Parlamentu i uwzględniający należytą i terminową wstępną ocenę Komisji; zauważa, że w obecnym wniosku marginesy w niektórych działach są ograniczone lub w ogóle nie istnieją oraz zamierza przeanalizować możliwości wygospodarowania środków na ewentualne projekty pilotażowe i działania przygotowawcze bez uszczerbku dla innych priorytetów politycznych;

Agencje

64.  odnotowuje ogólny wzrost w projekcie budżetu na 2019 r. środków dla agencji zdecentralizowanych o 10,8% (bez dochodów przeznaczonych na określony cel) oraz liczby przewidzianych w nich stanowisk o 259; wyraża zadowolenie, że środki w budżetach większości agencji rosną, choć wkład UE maleje; w związku z tym zwraca uwagę, że Parlament bada obecnie możliwości dalszego rozszerzenia finansowania agencji zdecentralizowanych z opłat; z zadowoleniem stwierdza, że agencjom, które otrzymały nowe zadania (ESMA, eu‑LISA i Frontex), przyznano znacznie wyższe środki finansowe i zasoby kadrowe; domaga się dalszego wsparcia finansowego dla agencji zajmujących się wyzwaniami w dziedzinie migracji i bezpieczeństwa; uważa, że jeszcze bardziej należy wzmocnić Europol i Eurojust oraz że Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu powinien otrzymać odpowiednie finansowanie w celu przekształcenia się w Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu;

65.  ponownie potwierdza swoje stanowisko, zgodnie z którym z powodzeniem zrealizowano cel zakładający obniżenie zatrudnienia o 5%, a także podkreśla – w świetle przeglądu punktowego w trybie pilnym, dokonanego przez Trybunał Obrachunkowy i dotyczącego osiągnięcia celu zakładającego redukcję zatrudnienia o 5% – że praktyka ta niekoniecznie prowadziła do oczekiwanych rezultatów; uważa, że oceny agencji zdecentralizowanych należy dokonywać w oparciu o indywidualne podejście; wyraża zadowolenie, że wszystkie instytucje zatwierdziły zalecenia międzyinstytucjonalnej grupy roboczej;

66.  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie dwóch nowych organów UE, które uważa się za agencje zdecentralizowane, mianowicie Prokuratury Europejskiej i Europejskiego Urzędu ds. Pracy; zwraca uwagę, że środki przeznaczone na Europejki Urząd ds. Pracy przeniesiono do rezerwy w oczekiwaniu na zakończenie procedury legislacyjnej; zauważa, że Prokuratura Europejska ma swoją siedzibę w Luksemburgu, a także zwraca się do niej o przekazanie obydwu organom władzy budżetowej – zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego – wszelkich informacji na temat jej polityki w zakresie nieruchomości; uważa, że nowe agencje muszą powstawać w oparciu o przydział nowych zasobów i nowych stanowisk oraz że należy unikać wszelkich przesunięć, chyba że nie ulega wątpliwości, iż pewne działania przenosi się w całości z Komisji lub innych istniejących organów, takich jak Eurojust, do nowych agencji; zauważa, że Eurojust nadal posiada kompetencje do rozpatrywania spraw związanych z ochroną interesów finansowych UE, w ścisłej współpracy z Prokuraturą Europejską, a jednocześnie jest w pełni zaangażowany w zapewnianie wsparcia operacyjnego państwom członkowskim w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej, terroryzmu, cyberprzestępczości i przemytu migrantów; przypomina o postanowieniach w ramach wspólnego podejścia do nowo tworzonych agencji zdecentralizowanych;

67.  oczekuje, że negocjacje dotyczące budżetu na 2019 r. będą opierać się na zasadzie, zgodnie z którą obydwa organy władzy budżetowej zobowiązują się do rozpoczęcia negocjacji na jak najwcześniejszym etapie oraz do wykorzystania w pełni całego okresu pojednawczego przy jednoczesnym zadbaniu o poziom reprezentacji gwarantujący rzeczywisty dialog polityczny;

o
o   o

68.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
(2) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.
(3) Dz.U. L 163 z 24.6.2017, s. 1.
(4) Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.
(5) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0089.


ZAŁĄCZNIK

WSPÓLNE OŚWIADCZENIE W SPRAWIE TERMINÓW MAJĄCYCH ZASTOSOWANIE W PROCEDURZE BUDŻETOWEJ I ZASAD FUNKCJONOWANIA KOMITETU POJEDNAWCZEGO W 2018 r.

A.  Zgodnie z częścią A załącznika do Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgadniają następujące kluczowe terminy w związku z procedurą budżetową na 2019 r.:

1.  Komisja dołoży starań, aby preliminarz dochodów i wydatków na rok 2019 został przedstawiony pod koniec maja.

2.  Posiedzenie trójstronne zostanie zwołane na dzień 12 lipca w godzinach porannych przed przyjęciem stanowiska Rady.

3.  Rada postara się przyjąć swoje stanowisko i przekazać je Parlamentowi Europejskiemu do końca 37. tygodnia (trzeci tydzień września), tak aby ułatwić terminowe porozumienie z Parlamentem Europejskim.

4.  Komisja Budżetowa w Parlamencie Europejskim postara się przeprowadzić głosowanie nad poprawkami do stanowiska Rady nie później niż do końca 41. tygodnia (połowa października).

5.  Posiedzenie trójstronne zostanie zwołane na dzień 18 października w godzinach porannych przed czytaniem w Parlamencie Europejskim.

6.  Parlament Europejski przeprowadzi głosowanie w sprawie swojego czytania w 43. tygodniu (posiedzenie plenarne w dniach 22–25 października).

7.  Okres pojednawczy rozpocznie się w dniu 30 października. Zgodnie z postanowieniami art. 314 ust. 4 lit. c) TFUE procedura pojednawcza może się toczyć do dnia 19 listopada 2018 r.

8.  Posiedzenie komitetu pojednawczego, którego organizatorem będzie Parlament Europejski, odbędzie się w dniu 7 listopada w godzinach porannych, natomiast gospodarzem posiedzenia w dniu 16 listopada będzie Rada. Dalsze posiedzenia mogą zostać zwołane stosownie do potrzeb. Posiedzenia komitetu pojednawczego będą przygotowywane podczas posiedzeń trójstronnych. Rozmowy trójstronne odbędą się w dniu 7 listopada w godzinach porannych. Dodatkowe rozmowy trójstronne mogą być zorganizowane w 21‑dniowym okresie pojednawczym, w tym ewentualnie w dniu 14 listopada (Strasburg).

B.  Zasady funkcjonowania komitetu pojednawczego przedstawiono w części E załącznika do wspomnianego powyżej porozumienia międzyinstytucjonalnego.

Ostatnia aktualizacja: 7 listopada 2019Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności