Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2017/0332(COD)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0288/2018

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0288/2018

Συζήτηση :

PV 22/10/2018 - 16
CRE 22/10/2018 - 16
PV 27/03/2019 - 23
CRE 27/03/2019 - 23

Ψηφοφορία :

PV 23/10/2018 - 7.13
CRE 23/10/2018 - 7.13
Αιτιολογήσεις ψήφου
PV 28/03/2019 - 8.2
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2018)0397
P8_TA(2019)0320

Κείμενα που εγκρίθηκαν
PDF 448kWORD 137k
Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2018 - Στρασβούργο Οριστική έκδοση
Ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης ***I
P8_TA(2018)0397A8-0288/2018

Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2018 στην πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης (αναδιατύπωση) (COM(2017)0753 – C8-0019/2018 – 2017/0332(COD))(1)

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία – αναδιατύπωση)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή   Τροπολογία
Τροπολογίες 161, 187, 206 και 213
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 2
(2)  Η οδηγία 98/83/ΕΚ θέσπισε το νομικό πλαίσιο για την προστασία της ανθρώπινης υγείας από τις δυσμενείς επιπτώσεις τυχόν μόλυνσης του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, διασφαλίζοντας ότι αυτό είναι υγιεινό και καθαρό. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να επιδιώκει τον ίδιο στόχο. Για τον σκοπό αυτόν, επιβάλλεται να θεσπιστούν σε ενωσιακό επίπεδο οι ελάχιστες απαιτήσεις με τις οποίες πρέπει να συμμορφώνεται το νερό που προορίζεται για τον σκοπό αυτόν. Τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν ότι το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης είναι απαλλαγμένο από οποιουσδήποτε μικροοργανισμούς και παράσιτα, καθώς και από ουσίες οι οποίες, σε ορισμένες περιπτώσεις, συνιστούν δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, και ότι πληροί τις εν λόγω ελάχιστες απαιτήσεις.
(2)  Η οδηγία 98/83/ΕΚ θέσπισε το νομικό πλαίσιο για την προστασία της ανθρώπινης υγείας από τις δυσμενείς επιπτώσεις τυχόν μόλυνσης του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, διασφαλίζοντας ότι αυτό είναι υγιεινό και καθαρό. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να επιδιώκει τον ίδιο στόχο και θα πρέπει να παρέχει καθολική πρόσβαση σε τέτοιο νερό για όλους στην Ένωση. Για τον σκοπό αυτόν, επιβάλλεται να θεσπιστούν σε ενωσιακό επίπεδο οι ελάχιστες απαιτήσεις με τις οποίες πρέπει να συμμορφώνεται το νερό που προορίζεται για τον σκοπό αυτόν. Τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν ότι το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης είναι απαλλαγμένο από οποιουσδήποτε μικροοργανισμούς και παράσιτα, καθώς και από ουσίες οι οποίες, σε ορισμένες περιπτώσεις, συνιστούν δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, και ότι πληροί τις εν λόγω ελάχιστες απαιτήσεις.
Τροπολογία 2
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 2 α (νέα)
(2α)   Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, με ημερομηνία 2 Δεκεμβρίου 2015 και τίτλο «Το κλείσιμο του κύκλου - Ένα σχέδιο δράσης της ΕΕ για την κυκλική οικονομία», η παρούσα οδηγία θα πρέπει να επιδιώξει να ενθαρρύνει την αποδοτικότητα και τη βιωσιμότητα των υδάτινων πόρων, καλύπτοντας έτσι τους στόχους της κυκλικής οικονομίας.
Τροπολογία 3
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 2 β (νέα)
(2β)   Το ανθρώπινο δικαίωμα στην ύδρευση και την αποχέτευση αναγνωρίστηκε ως ανθρώπινο δικαίωμα από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 28 Ιουλίου 2010 και, επομένως, η πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό δεν θα πρέπει να περιορίζεται από το γεγονός ότι ο τελικός χρήστης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να το προμηθευτεί.
Τροπολογία 4
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 2 γ (νέα)
(2γ)   Είναι αναγκαία η συνεκτικότητα μεταξύ της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου1a και της παρούσας.
_________________
Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (ΕΕ L 327 της 22.12.2000, σ. 1).
Τροπολογία 5
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 2 δ (νέα)
(2δ)   Οι απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να αντανακλούν την εθνική κατάσταση και τις συνθήκες των φορέων ύδρευσης στα κράτη μέλη.
Τροπολογία 6
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 3
(3)  Επιβάλλεται να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας τα φυσικά μεταλλικά νερά και τα νερά φαρμακευτικών ιδιοτήτων δεδομένου ότι τα συγκεκριμένα είδη νερού καλύπτονται από την οδηγία 2009/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου68 και την οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου αντίστοιχα69. Ωστόσο, η οδηγία 2009/54/ΕΚ αφορά τόσο τα φυσικά μεταλλικά νερά όσο και τα νερά πηγής, αλλά μόνον η πρώτη κατηγορία θα πρέπει να εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Όπως ορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο της οδηγίας 2009/54/ΕΚ, τα νερά πηγής θα πρέπει να πληρούν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Στην περίπτωση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία και προορίζεται για πώληση ή που χρησιμοποιείται στην παραγωγή, την παρασκευή ή την επεξεργασία τροφίμων, το νερό θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας έως το σημείο τήρησης (δηλαδή τη βρύση) και στη συνέχεια θα πρέπει να θεωρείται τρόφιμο, σύμφωνα με το άρθρο 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου70.
(3)  Επιβάλλεται να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας τα φυσικά μεταλλικά νερά και τα νερά φαρμακευτικών ιδιοτήτων δεδομένου ότι τα συγκεκριμένα είδη νερού καλύπτονται από την οδηγία 2009/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου68 και την οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου αντίστοιχα69. Ωστόσο, η οδηγία 2009/54/ΕΚ αφορά τόσο τα φυσικά μεταλλικά νερά όσο και τα νερά πηγής, αλλά μόνον η πρώτη κατηγορία θα πρέπει να εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Όπως ορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο της οδηγίας 2009/54/ΕΚ, τα νερά πηγής θα πρέπει να πληρούν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Αυτή η υποχρέωση δεν θα πρέπει ωστόσο να επεκταθεί στις μικροβιολογικές παραμέτρους που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I μέρος Α της παρούσας οδηγίας. Στην περίπτωση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης που προέρχεται από τη δημόσια παροχή νερού ή από ιδιωτικές πηγές, τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία και προορίζεται για πώληση ή που χρησιμοποιείται στην εμπορική παραγωγή, παρασκευή ή επεξεργασία τροφίμων, το νερό θα πρέπει να συνεχίσει καταρχήν να συμμορφώνεται με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας έως το σημείο τήρησης και στη συνέχεια θα πρέπει να θεωρείται τρόφιμο, σύμφωνα με το άρθρο 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου70. Όταν πληρούνται οι εφαρμοστέες απαιτήσεις για την ασφάλεια των τροφίμων, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να έχουν την εξουσία να επιτρέπουν την επαναχρησιμοποίηση του νερού στις βιομηχανίες επεξεργασίας τροφίμων.
_________________
_________________
68 Οδηγία 2009/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την εκμετάλλευση και τη θέση στο εμπόριο των φυσικών μεταλλικών νερών (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 164 της 26.6.2009, σ. 45).
68 Οδηγία 2009/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την εκμετάλλευση και τη θέση στο εμπόριο των φυσικών μεταλλικών νερών· (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 164 της 26.6.2009, σ. 45).
69 Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 311 της 28.11.2001, σ. 67).
69 Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 311 της 28.11.2001, σ. 67).
70 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων (ΕΕ L 31 της 1.2.2002, σ. 1).
70 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων (ΕΕ L 31 της 1.2.2002, σ. 1).
Τροπολογία 7
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 4
(4)  Μετά την ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών για το δικαίωμα στο νερό (Right2Water)71, δρομολογήθηκε δημόσια διαβούλευση σε επίπεδο Ένωσης και πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση βελτίωσης της καταλληλότητας και της αποδοτικότητας του κανονιστικού πλαισίου (REFIT) για την οδηγία 98/83/ΕΚ72. Από την αξιολόγηση αυτή διαπιστώθηκε ότι απαιτείται επικαιροποίηση ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 98/83/ΕΚ. Προσδιορίστηκαν τέσσερις τομείς όπου προσφέρονται περιθώρια βελτίωσης, και συγκεκριμένα ο κατάλογος των παραμετρικών τιμών με βάση την ποιότητα, η περιορισμένη χρήση προσέγγισης βάσει κινδύνου, οι ασαφείς διατάξεις σχετικά με την πληροφόρηση των καταναλωτών, και οι αποκλίσεις που υπάρχουν μεταξύ των συστημάτων έγκρισης για τα υλικά που έρχονται σε επαφή με το νερό που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Επιπλέον, η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών για το δικαίωμα στο νερό υπέδειξε, ως ξεχωριστό πρόβλημα, το γεγονός ότι ένα μέρος του πληθυσμού, και ιδίως οι περιθωριοποιημένες ομάδες, δεν έχει πρόσβαση σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, κάτι που αποτελεί επίσης δέσμευση στο πλαίσιο του στόχου βιώσιμης ανάπτυξης 6 του θεματολογίου 2030 του ΟΗΕ. Ένα τελευταίο ζήτημα που εντοπίστηκε είναι η γενικότερη έλλειψη πληροφόρησης σχετικά με τις διαρροές νερού, που οφείλονται σε ανεπάρκεια επενδύσεων στη συντήρηση και την ανανέωση των υποδομών ύδρευσης, όπως επισημαίνεται και στην ειδική έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις υποδομές ύδρευσης73.
(4)  Μετά την ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών για το δικαίωμα στο νερό (Right2Water)71, η οποία καλούσε την Ένωση να αυξήσει τις προσπάθειές της να επιτύχει καθολική πρόσβαση στο νερό, δρομολογήθηκε δημόσια διαβούλευση σε επίπεδο Ένωσης και πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση βελτίωσης της καταλληλότητας και της αποδοτικότητας του κανονιστικού πλαισίου (REFIT) για την οδηγία 98/83/ΕΚ72. Από την αξιολόγηση αυτή διαπιστώθηκε ότι απαιτείται επικαιροποίηση ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 98/83/ΕΚ. Προσδιορίστηκαν τέσσερις τομείς όπου προσφέρονται περιθώρια βελτίωσης, και συγκεκριμένα ο κατάλογος των παραμετρικών τιμών με βάση την ποιότητα, η περιορισμένη χρήση προσέγγισης βάσει κινδύνου, οι ασαφείς διατάξεις σχετικά με την πληροφόρηση των καταναλωτών, και οι αποκλίσεις που υπάρχουν μεταξύ των συστημάτων έγκρισης για τα υλικά που έρχονται σε επαφή με το νερό που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, καθώς και οι επιπτώσεις τους στην ανθρώπινη υγεία. Επιπλέον, η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών για το δικαίωμα στο νερό υπέδειξε, ως ξεχωριστό πρόβλημα, το γεγονός ότι ένα μέρος του πληθυσμού, μεταξύ άλλων οι ευάλωτες και περιθωριοποιημένες ομάδες, έχει περιορισμένη ή δεν έχει καθόλου πρόσβαση σε οικονομικά προσιτό νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, κάτι που αποτελεί επίσης δέσμευση στο πλαίσιο του στόχου βιώσιμης ανάπτυξης 6 του θεματολογίου 2030 του ΟΗΕ. Στο πλαίσιο αυτό, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε το δικαίωμα πρόσβασης στο νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση για όλους στην Ένωση . Ένα τελευταίο ζήτημα που εντοπίστηκε είναι η γενικότερη έλλειψη πληροφόρησης σχετικά με τις διαρροές νερού, που οφείλονται σε ανεπάρκεια επενδύσεων στη συντήρηση και την ανανέωση των υποδομών ύδρευσης, όπως επισημαίνεται και στην ειδική έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις υποδομές ύδρευσης73, καθώς και από ενίοτε ελλιπή γνώση των συστημάτων ύδρευσης.
_________________
_________________
71 COM(2014)0177
71 COM(2014)0177
72 SWD(2016)0428
72 SWD(2016)0428
73 Ειδική έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου SR 12/2017: «Εφαρμογή της οδηγίας για το πόσιμο νερό: παρά τη βελτίωση της ποιότητας του νερού και της πρόσβασης σε αυτό στη Βουλγαρία, την Ουγγαρία και τη Ρουμανία, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές επενδυτικές ανάγκες».
73 Ειδική έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου SR 12/2017: «Εφαρμογή της οδηγίας για το πόσιμο νερό: παρά τη βελτίωση της ποιότητας του νερού και της πρόσβασης σε αυτό στη Βουλγαρία, την Ουγγαρία και τη Ρουμανία, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές επενδυτικές ανάγκες».
Τροπολογία 8
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 4 α (νέα)
(4α)   Προκειμένου να επιτευχθούν οι φιλόδοξοι στόχοι που έχουν τεθεί στο πλαίσιο του στόχου βιώσιμης ανάπτυξης αριθ. 6 των Ηνωμένων Εθνών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεωθούν να θέσουν σε εφαρμογή σχέδια δράσης προκειμένου να διασφαλίσουν την καθολική και ισότιμη πρόσβαση όλων σε ασφαλές και οικονομικά προσιτό πόσιμο νερό έως το 2030.
Τροπολογία 9
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 4 β (νέα)
(4β)   Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε το ψήφισμα της 8ης Σεπτεμβρίου 2015 σχετικά με τη συνέχεια της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών «Δικαίωμα στο νερό» (Right2Water).
Τροπολογία 11
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 5 α (νέα)
(5α)   Το νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση διαδραματίζει θεμελιώδη ρόλο στις συνεχιζόμενες προσπάθειες της Ένωσης για την ενίσχυση της προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος από τους ενδοκρινικούς διαταράκτες. Οι διατάξεις που αφορούν τους ενδοκρινικούς διαταράκτες στην παρούσα οδηγία αποτελούν ένα ελπιδοφόρο βήμα σε συμφωνία με την επικαιροποίηση της στρατηγικής της ΕΕ για τους ενδοκρινικούς διαταράκτες, την οποία οφείλει να υλοποιήσει η Επιτροπή χωρίς άλλη καθυστέρηση.
Τροπολογία 13
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 6 α (νέα)
(6α)  Όταν η επιστημονική γνώση δεν επαρκεί για να εξακριβωθεί ο κίνδυνος ή η απουσία κινδύνου όσον αφορά την ανθρώπινη υγεία ή την επιτρεπόμενη τιμή μιας ουσίας στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, η εν λόγω ουσία θα πρέπει, σύμφωνα με την αρχή της προφύλαξης, να τίθεται υπό επιτήρηση εν αναμονή σαφέστερων επιστημονικών δεδομένων. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβαίνουν σε χωριστή παρακολούθηση αυτών των νέων παραμέτρων.
Τροπολογία 14
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 6 β (νέα)
(6β)   Οι ενδεικτικές παράμετροι δεν έχουν άμεσο αντίκτυπο στη δημόσια υγεία. Ωστόσο, είναι σημαντικές ως μέσα για να προσδιορίζεται πώς λειτουργούν οι εγκαταστάσεις παραγωγής και διανομής του νερού και για να αξιολογείται η ποιότητα του νερού. Μπορούν να συμβάλουν στην ανάδειξη των ελλείψεων όσον αφορά την επεξεργασία του νερού και διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση και τη διατήρηση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών στην ποιότητα του νερού. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να παρακολουθούνται από τα κράτη μέλη.
Τροπολογία 15
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 7
(7)  Όπου το κρίνουν σκόπιμο για να προστατεύουν την ανθρώπινη υγεία στο έδαφός τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να καθορίζουν τιμές πρόσθετων παραμέτρων μη συμπεριλαμβανομένων στο παράρτημα I.
(7)  Όπου το κρίνουν σκόπιμο για την πλήρη εφαρμογή της αρχής της προφύλαξης και για να προστατεύουν την ανθρώπινη υγεία στο έδαφός τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να καθορίζουν τιμές πρόσθετων παραμέτρων μη συμπεριλαμβανομένων στο παράρτημα I.
Τροπολογία 16
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 8
(8)  Στην οδηγία 98/83/ΕΚ, στοιχεία προληπτικού σχεδιασμού ασφάλειας και προσέγγισης βάσει κινδύνου είχαν ληφθεί υπόψη σε περιορισμένο μόνο βαθμό. Τα πρώτα στοιχεία μιας προσέγγισης βάσει κινδύνου έχουν εισαχθεί ήδη το 2015 με την οδηγία (ΕΕ) 2015/1787, με την οποία τροποποιήθηκε η οδηγία 98/83/ΕΚ ώστε να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να παρεκκλίνουν από τα προγράμματα παρακολούθησης που έχουν θεσπίσει, υπό την προϋπόθεση ότι διενεργούνται αξιόπιστες εκτιμήσεις κινδύνου οι οποίες μπορούν να βασίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές της ΠΟΥ για την ποιότητα του πόσιμου νερού76. Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές, στις οποίες περιγράφεται το λεγόμενο «σχέδιο για την ασφάλεια των υδάτων», σε συνδυασμό με το πρότυπο EN 15975-2 που αφορά την ασφάλεια της τροφοδοσίας πόσιμου νερού, είναι διεθνώς αναγνωρισμένες αρχές στις οποίες βασίζεται η παραγωγή, η διανομή, η παρακολούθηση και η ανάλυση των παραμέτρων του νερού που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Αυτές θα πρέπει να διατηρηθούν στην παρούσα οδηγία. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι αρχές αυτές δεν θα περιορίζονται σε πτυχές παρακολούθησης, προκειμένου να αφιερώνεται χρόνος και πόροι στους σημαντικούς κινδύνους και σε οικονομικώς αποδοτικά μέτρα στην πηγή της ρύπανσης, και προκειμένου να αποφεύγονται οι αναλύσεις και οι εργασίες σε ζητήματα ήσσονος σημασίας, είναι σκόπιμο να εισαχθεί μια προσέγγιση βασισμένη εξολοκλήρου στην εκτίμηση κινδύνου, καθ’ όλο το μήκος της εφοδιαστικής αλυσίδας, από τη θέση υδροληψίας και το δίκτυο διανομής μέχρι τη βρύση. Η προσέγγιση αυτή θα πρέπει να αποτελείται από τρεις συνιστώσες: πρώτον, εκτίμηση της επικινδυνότητας που συνδέεται με τη θέση υδροληψίας («εκτίμηση επικινδυνότητας»), από το κράτος μέλος και σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες και το εγχειρίδιο σχεδίων για την ασφάλεια των υδάτων, της ΠΟΥ77· δεύτερον, δυνατότητες προσαρμογής της παρακολούθησης στους κυριότερους κινδύνους («εκτίμηση κινδύνου στην παροχή»), από τον φορέα ύδρευσης· και τρίτον, εκτίμηση των ενδεχόμενων κινδύνων που απορρέουν από τα οικιακά δίκτυα διανομής (π.χ. Legionella ή μόλυβδος) («εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής»), από το κράτος μέλος. Οι εκτιμήσεις αυτές θα πρέπει να επανεξετάζονται τακτικά, μεταξύ άλλων και ενόψει απειλών από ακραία καιρικά φαινόμενα που συνδέονται με το κλίμα, γνωστών μεταβολών στις ανθρώπινες δραστηριότητες στη θέση υδροληψίας ή ως αντίδραση σε περιστατικά που συνδέονται με την πηγή νερού. Η προσέγγιση βάσει κινδύνου διασφαλίζει τη διαρκή ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών και των φορέων ύδρευσης.
(8)  Στην οδηγία 98/83/ΕΚ, στοιχεία προληπτικού σχεδιασμού ασφάλειας και προσέγγισης βάσει κινδύνου είχαν ληφθεί υπόψη σε περιορισμένο μόνο βαθμό. Τα πρώτα στοιχεία μιας προσέγγισης βάσει κινδύνου έχουν εισαχθεί ήδη το 2015 με την οδηγία (ΕΕ) 2015/1787, με την οποία τροποποιήθηκε η οδηγία 98/83/ΕΚ ώστε να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να παρεκκλίνουν από τα προγράμματα παρακολούθησης που έχουν θεσπίσει, υπό την προϋπόθεση ότι διενεργούνται αξιόπιστες εκτιμήσεις κινδύνου οι οποίες μπορούν να βασίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές της ΠΟΥ για την ποιότητα του πόσιμου νερού76. Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές, στις οποίες περιγράφεται το λεγόμενο «σχέδιο για την ασφάλεια των υδάτων», σε συνδυασμό με το πρότυπο EN 15975-2 που αφορά την ασφάλεια της τροφοδοσίας πόσιμου νερού, είναι διεθνώς αναγνωρισμένες αρχές στις οποίες βασίζεται η παραγωγή, η διανομή, η παρακολούθηση και η ανάλυση των παραμέτρων του νερού που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Αυτές θα πρέπει να διατηρηθούν στην παρούσα οδηγία. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι αρχές αυτές δεν θα περιορίζονται σε πτυχές παρακολούθησης, προκειμένου να αφιερώνεται χρόνος και πόροι στους σημαντικούς κινδύνους και σε οικονομικώς αποδοτικά μέτρα στην πηγή της ρύπανσης, και προκειμένου να αποφεύγονται οι αναλύσεις και οι εργασίες σε ζητήματα ήσσονος σημασίας, είναι σκόπιμο να εισαχθεί μια προσέγγιση βασισμένη εξολοκλήρου στην εκτίμηση κινδύνου, καθ’ όλο το μήκος της εφοδιαστικής αλυσίδας, από τη θέση υδροληψίας και το δίκτυο διανομής μέχρι τη βρύση. Η προσέγγιση αυτή θα πρέπει να βασίζεται στις υπάρχουσες γνώσεις και στις δράσεις που υλοποιούνται στο πλαίσιο της οδηγίας 2000/60/ΕΚ και να λαμβάνει αποτελεσματικότερα υπόψη τον αντίκτυπο των κλιματικών αλλαγών στους υδάτινους πόρους. Η προσέγγιση βάσει κινδύνου θα πρέπει να αποτελείται από τρεις συνιστώσες: πρώτον, εκτίμηση της επικινδυνότητας που συνδέεται με τη θέση υδροληψίας («εκτίμηση επικινδυνότητας»), από το κράτος μέλος και σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες και το εγχειρίδιο σχεδίων για την ασφάλεια των υδάτων, της ΠΟΥ77· δεύτερον, δυνατότητες προσαρμογής της παρακολούθησης στους κυριότερους κινδύνους («εκτίμηση κινδύνου στην παροχή»), από τον φορέα ύδρευσης· και τρίτον, εκτίμηση των ενδεχόμενων κινδύνων που απορρέουν από τα οικιακά δίκτυα διανομής (π.χ. Legionella ή μόλυβδος), που εστιάζεται ιδιαίτερα στους χώρους προτεραιότητας («εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής»), από το κράτος μέλος. Οι εκτιμήσεις αυτές θα πρέπει να επανεξετάζονται τακτικά, μεταξύ άλλων και ενόψει απειλών από ακραία καιρικά φαινόμενα που συνδέονται με το κλίμα, γνωστών μεταβολών στις ανθρώπινες δραστηριότητες στη θέση υδροληψίας ή ως αντίδραση σε περιστατικά που συνδέονται με την πηγή νερού. Η προσέγγιση βάσει κινδύνου διασφαλίζει τη διαρκή ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών, των φορέων ύδρευσης και άλλων ενδιαφερόμενων παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων όσων ευθύνονται για τις πηγές ρύπανσης ή τον κίνδυνο ρύπανσης. Κατ’ εξαίρεση, η εφαρμογή της προσέγγισης βάσει κινδύνου θα πρέπει να προσαρμόζεται στους ειδικούς περιορισμούς των θαλάσσιων σκαφών που αφαλατώνουν το νερό και μεταφέρουν επιβάτες. Τα θαλάσσια σκάφη που φέρουν ευρωπαϊκή σημαία συμμορφώνονται με το διεθνές κανονιστικό πλαίσιο όταν πλέουν στα διεθνή ύδατα. Επιπλέον, η μεταφορά και η παραγωγή νερού για ανθρώπινη κατανάλωση επί του πλοίου υπόκεινται σε ιδιαίτερους περιορισμούς που προϋποθέτουν την προσαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
_________________
_________________
76 Guidelines for drinking water quality (Κατευθυντήριες γραμμές για την ποιότητα του πόσιμου νερού), τέταρτη έκδοση, Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, 2011 http://www.who.int/water_sanitation_health/publications/2011/dwq_guidelines/en/index.html
76 Guidelines for drinking water quality (Κατευθυντήριες γραμμές για την ποιότητα του πόσιμου νερού), τέταρτη έκδοση, Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, 2011 http://www.who.int/water_sanitation_health/publications/2011/dwq_guidelines/en/index.html
77 Water Safety Plan Manual: step-by-step risk management for drinking water suppliers: (Εγχειρίδιο σχεδίων για την ασφάλεια των υδάτων: διαχείριση κινδύνου βήμα προς βήμα για τους φορείς παροχής πόσιμου νερού), Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, 2009, http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/75143/1/9789242562637_fre.pdf
77 Water Safety Plan Manual: step-by-step risk management for drinking water suppliers: (Εγχειρίδιο σχεδίων για την ασφάλεια των υδάτων: διαχείριση κινδύνου βήμα προς βήμα για τους φορείς παροχής πόσιμου νερού), Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, 2009, http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/75143/1/9789242562637_fre.pdf
Τροπολογία 17
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 8 α (νέα)
(8α)   Η αναποτελεσματική χρήση των υδάτινων πόρων, και ιδίως οι διαρροές στην υποδομή ύδρευσης, οδηγούν σε υπερεκμετάλλευση των περιορισμένων πόρων νερού που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση. Κατά συνέπεια, εμποδίζονται σοβαρά οι προσπάθειες των κρατών μελών να επιτύχουν τους στόχους που καθορίζονται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ.
Τροπολογία 18
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 9
(9)  Η εκτίμηση επικινδυνότητας θα πρέπει να είναι προσανατολισμένη προς την ελάττωση του βαθμού επεξεργασίας που χρειάζεται για να παραχθεί νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, π.χ. μέσω περιορισμού των πιέσεων που οδηγούν σε μόλυνση των υδατικών συστημάτων από τα οποία λαμβάνεται το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντοπίζουν πηγές επικινδυνότητας και πιθανές πηγές ρύπανσης αυτών των υδατικών συστημάτων και να παρακολουθούν τους ρύπους που θεωρούν σημαντικούς, π.χ. εξαιτίας της διαπιστωμένης επικινδυνότητάς τους (όπως τα μικροπλαστικά, τα νιτρικά άλατα, τα φυτοφάρμακα ή οι φαρμακευτικές ουσίες που αναφέρονται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου78), εξαιτίας της φυσικής παρουσίας τους στη θέση υδροληψίας (π.χ. αρσενικό) ή εξαιτίας πληροφοριών που λαμβάνονται από τους φορείς ύδρευσης (για παράδειγμα, απότομη αύξηση μιας ορισμένης παραμέτρου στο μη επεξεργασμένο νερό). Αυτές οι παράμετροι θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως δείκτες για την ανάληψη δράσεων από τις αρμόδιες αρχές με σκοπό την ελάττωση των πιέσεων επί των υδατικών συστημάτων, όπως για παράδειγμα μέτρων πρόληψης ή μετριασμού (συμπεριλαμβανομένων και ερευνών για τον προσδιορισμό των επιπτώσεων των πιέσεων αυτών στην υγεία, όπου απαιτείται), ώστε να προστατευτούν αυτά τα υδατικά συστήματα και να αντιμετωπιστεί η πηγή της ρύπανσης, σε συνεργασία με τους φορείς ύδρευσης και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς.
(9)  Η εκτίμηση επικινδυνότητας θα πρέπει να ακολουθεί μια ολιστική προσέγγιση της εκτίμησης κινδύνου, η οποία να βασίζεται στον ρητό στόχο της ελάττωσης του βαθμού επεξεργασίας που χρειάζεται για να παραχθεί νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, π.χ. μέσω περιορισμού των πιέσεων που οδηγούν σε μόλυνση των υδατικών συστημάτων από τα οποία λαμβάνεται το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, ή στον κίνδυνο μόλυνσής τους. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντοπίζουν πηγές επικινδυνότητας και πιθανές πηγές ρύπανσης αυτών των υδατικών συστημάτων και να παρακολουθούν τους ρύπους που θεωρούν σημαντικούς, π.χ. εξαιτίας της διαπιστωμένης επικινδυνότητάς τους (όπως τα μικροπλαστικά, τα νιτρικά άλατα, τα φυτοφάρμακα ή οι φαρμακευτικές ουσίες που αναφέρονται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου78), εξαιτίας της φυσικής παρουσίας τους στη θέση υδροληψίας (π.χ. αρσενικό) ή εξαιτίας πληροφοριών που λαμβάνονται από τους φορείς ύδρευσης (για παράδειγμα, απότομη αύξηση μιας ορισμένης παραμέτρου στο μη επεξεργασμένο νερό). Σύμφωνα με την οδηγία 2000/60/ΕΚ, αυτές οι παράμετροι θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως δείκτες για την ανάληψη δράσεων από τις αρμόδιες αρχές με σκοπό την ελάττωση των πιέσεων επί των υδατικών συστημάτων, όπως για παράδειγμα μέτρων πρόληψης ή μετριασμού (συμπεριλαμβανομένων και ερευνών για τον προσδιορισμό των επιπτώσεων των πιέσεων αυτών στην υγεία, όπου απαιτείται), ώστε να προστατευτούν αυτά τα υδατικά συστήματα και να αντιμετωπιστεί η πηγή ή ο κίνδυνος της ρύπανσης, σε συνεργασία με το σύνολο των ενδιαφερόμενων φορέων, συμπεριλαμβανομένων όσων ευθύνονται για τις πηγές ή τις δυνητικές πηγές ρύπων. Όταν ένα κράτος μέλος διαπιστώνει, μέσω της εκτίμησης κινδύνου, ότι μια παράμετρος απουσιάζει από μια συγκεκριμένη θέση υδροληψίας (για παράδειγμα επειδή η συγκεκριμένη ουσία δεν απαντάται ποτέ στα υπόγεια ή στα επιφανειακά ύδατα), τότε το κράτος μέλος θα πρέπει να ενημερώνει τους σχετικούς φορείς ύδρευσης και θα πρέπει να τους επιτρέπει να μειώνουν τη συχνότητα παρακολούθησης αυτής της παραμέτρου ή να αφαιρούν την παράμετρο αυτή από τον κατάλογο των παραμέτρων προς παρακολούθηση, άνευ διενέργειας εκτίμησης κινδύνου στην παροχή.
_________________
_________________
78 Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (ΕΕ L 327 της 22.12.2000, σ. 1).
78 Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (ΕΕ L 327 της 22.12.2000, σ. 1).
Τροπολογία 19
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 11
(11)  Οι παραμετρικές τιμές που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης πρέπει να τηρούνται στο σημείο όπου το νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση διατίθεται στον κατάλληλο καταναλωτή. Ωστόσο, η ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης μπορεί να επηρεάζεται από το σύστημα οικιακής διανομής. Η ΠΟΥ σημειώνει ότι, εντός της Ένωσης, η Legionella είναι υπεύθυνη για υψηλότερη επιβάρυνση της υγείας από κάθε άλλον υδατογενή παθογόνο παράγοντα. Ο παράγοντας αυτός μεταδίδεται διαμέσου των συστημάτων παροχής θερμού ύδατος και μέσω της εισπνοής, π.χ. κατά το ντους. Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι συνδέεται με το σύστημα οικιακής διανομής. Δεδομένου ότι η επιβολή μονομερούς υποχρέωσης παρακολούθησης όλων των ιδιωτικών και δημόσιων χώρων για τον συγκεκριμένο παθογόνο παράγοντα θα συνεπαγόταν παράλογα υψηλό κόστος, το ζήτημα αυτό προσφέρεται περισσότερο για αντιμετώπιση μέσω εκτίμησης κινδύνου οικιακής διανομής. Κατά την εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής θα πρέπει να λαμβάνονται επιπλέον υπόψη και οι δυνητικοί κίνδυνοι που προκύπτουν από τα προϊόντα και τα υλικά που έρχονται σε επαφή με το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Κατά συνέπεια, η εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής θα πρέπει να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την επικέντρωση της παρακολούθησης σε χώρους υψηλής προτεραιότητας, την εκτίμηση των κινδύνων που προκύπτουν από το οικιακό σύστημα διανομής και τα σχετικά προϊόντα και υλικά, και την επαλήθευση των επιδόσεων των προϊόντων δομικών κατασκευών που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης βάσει των αντίστοιχων δηλώσεων επιδόσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου79. Μαζί με τη δήλωση επιδόσεων θα πρέπει να παρέχονται τα στοιχεία που αναφέρονται στα άρθρα 31 και 33 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου80. Με βάση την εκτίμηση αυτή, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν, μεταξύ άλλων, ότι εφαρμόζονται τα ενδεδειγμένα μέτρα ελέγχου και διαχείρισης (π.χ. για περιπτώσεις εστιών νόσων), σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΠΟΥ81, και ότι τυχόν μετανάστευση ουσιών από τα προϊόντα δομικών κατασκευών δεν συνιστά κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011, στις περιπτώσεις όπου τα μέτρα αυτά συνεπάγονται περιορισμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων και υλικών εντός της Ένωσης, οι περιορισμοί αυτοί θα πρέπει να δικαιολογούνται δεόντως και να είναι αυστηρώς αναλογικοί, και να μη συνιστούν μέσο αυθαίρετων διακρίσεων ή συγκεκαλυμμένο περιορισμό του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών.
(11)  Οι παραμετρικές τιμές που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης πρέπει να τηρούνται στο σημείο όπου το νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση διατίθεται στον κατάλληλο καταναλωτή. Ωστόσο, η ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης μπορεί να επηρεάζεται από το σύστημα οικιακής διανομής. Η ΠΟΥ σημειώνει ότι, εντός της Ένωσης, η Legionella είναι υπεύθυνη για υψηλότερη επιβάρυνση της υγείας από κάθε άλλον υδατογενή παθογόνο παράγοντα, ιδίως η Legionella pneumophila, η οποία έχει προκαλέσει τα περισσότερα κρούσματα ασθένειας των λεγεωναρίων σε ολόκληρη την Ένωση. Ο παράγοντας αυτός μεταδίδεται διαμέσου των συστημάτων παροχής θερμού ύδατος και μέσω της εισπνοής, π.χ. κατά το ντους. Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι συνδέεται με το σύστημα οικιακής διανομής. Δεδομένου ότι η επιβολή μονομερούς υποχρέωσης παρακολούθησης όλων των ιδιωτικών και δημόσιων χώρων για τον συγκεκριμένο παθογόνο παράγοντα θα συνεπαγόταν παράλογα υψηλό κόστος και θα ήταν αντίθετη με την αρχή της επικουρικότητας, το ζήτημα αυτό προσφέρεται περισσότερο για αντιμετώπιση μέσω εκτίμησης κινδύνου οικιακής διανομής, ιδίως στους χώρους προτεραιότητας. Κατά την εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής θα πρέπει να λαμβάνονται επιπλέον υπόψη και οι δυνητικοί κίνδυνοι που προκύπτουν από τα προϊόντα και τα υλικά που έρχονται σε επαφή με το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Κατά συνέπεια, η εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής θα πρέπει να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την επικέντρωση της παρακολούθησης σε χώρους υψηλής προτεραιότητας, την εκτίμηση των κινδύνων που προκύπτουν από το οικιακό σύστημα διανομής και τα σχετικά προϊόντα και υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση. Μαζί με τη δήλωση επιδόσεων θα πρέπει να παρέχονται τα στοιχεία που αναφέρονται στα άρθρα 31 και 33 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου80. Με βάση την εκτίμηση αυτή, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν, μεταξύ άλλων, ότι εφαρμόζονται τα ενδεδειγμένα μέτρα ελέγχου και διαχείρισης (π.χ. για περιπτώσεις εστιών νόσων), σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΠΟΥ81, και ότι τυχόν μετανάστευση από τις ουσίες και τα υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση δεν συνιστά κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.
_________________
_________________
79 Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2011, για τη θέσπιση εναρμονισμένων όρων εμπορίας δομικών προϊόντων και για την κατάργηση της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 88 της 4.4.2011, σ. 5).
80 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ L 396 της 30.12.2006, σ. 1).
80 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ L 396 της 30.12.2006, σ. 1).
81 «Legionella and the prevention of Legionellosis» (Η Legionella και η πρόληψη της νόσου των λεγεωναρίων), Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, 2007, http://www.who.int/water_sanitation_health/emerging/legionella.pdf
81 «Legionella and the prevention of Legionellosis» (Η Legionella και η πρόληψη της νόσου των λεγεωναρίων), Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, 2007, http://www.who.int/water_sanitation_health/emerging/legionella.pdf
Τροπολογία 20
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 12
(12)  Οι διατάξεις της οδηγίας 98/83/ΕΚ σχετικά με τη διασφάλιση της ποιότητας της επεξεργασίας, του εξοπλισμού και των υλικών δεν κατόρθωσαν να εξαλείψουν τα εμπόδια της εσωτερικής αγοράς όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία δομικών προϊόντων που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Εξακολουθούν να ισχύουν εθνικές εγκρίσεις προϊόντων, με διαφορετικές απαιτήσεις στα διάφορα κράτη μέλη. Αυτό συνεπάγεται δυσκολίες και κόστος για τους κατασκευαστές που επιθυμούν να διαθέσουν τα προϊόντα τους στην αγορά σε ολόκληρη την Ένωση. Η αποτελεσματική άρση των τεχνικών φραγμών θα επιτευχθεί μόνο με τη θέσπιση εναρμονισμένων τεχνικών προδιαγραφών για τα δομικά προϊόντα που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011. Ο εν λόγω κανονισμός επιτρέπει την ανάπτυξη ευρωπαϊκών προτύπων για την εναρμόνιση των μεθόδων αξιολόγησης των δομικών προϊόντων που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, και για τη θέσπιση οριακών επιπέδων και κλάσεων σε σχέση με το επίπεδο απόδοσης ενός ουσιώδους χαρακτηριστικού. Για τον σκοπό αυτόν, αίτημα τυποποίησης με το οποίο ζητήθηκε συγκεκριμένη εργασία τυποποίησης στον τομέα της υγιεινής και της ασφάλειας για προϊόντα και υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011 συμπεριελήφθη στο πρόγραμμα εργασιών τυποποίησης του 201782 και ένα σχετικό πρότυπο πρόκειται να εκδοθεί μέχρι το 2018. Η δημοσίευση αυτού του εναρμονισμένου προτύπου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα διασφαλίσει την ορθολογική λήψη αποφάσεων για τη θέση σε κυκλοφορία ή τη διάθεση στην αγορά ασφαλών δομικών προϊόντων που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις σχετικά με τον εξοπλισμό και τα υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης θα πρέπει να διαγραφούν, να αντικατασταθούν εν μέρει από διατάξεις που συνδέονται με την εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής και να συμπληρωθούν με τα σχετικά εναρμονισμένα πρότυπα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011.
(12)  Οι διατάξεις της οδηγίας 98/83/ΕΚ σχετικά με τη διασφάλιση της ποιότητας της επεξεργασίας, του εξοπλισμού και των υλικών δεν κατόρθωσαν να εξαλείψουν τα εμπόδια της εσωτερικής αγοράς όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία δομικών προϊόντων που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης ούτε να παράσχουν επαρκή προστασία όσον αφορά την ανθρώπινη υγεία. Εξακολουθούν να ισχύουν εθνικές εγκρίσεις προϊόντων, με διαφορετικές απαιτήσεις στα διάφορα κράτη μέλη. Αυτό συνεπάγεται δυσκολίες και κόστος για τους κατασκευαστές που επιθυμούν να διαθέσουν τα προϊόντα τους στην αγορά σε ολόκληρη την Ένωση. Η κατάσταση αυτή οφείλεται στην έλλειψη ελάχιστων ευρωπαϊκών προτύπων στον τομέα της υγιεινής για όλα τα προϊόντα και υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, προϋπόθεση απαραίτητη για την πλήρη και αποτελεσματική υλοποίηση της αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ των κρατών μελών. Η άρση των τεχνικών φραγμών και η συμμόρφωση όλων των προϊόντων και των υλικών που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης σε επίπεδο Ένωσης μπορούν να επιτευχθούν μόνο με τη θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων ποιότητας σε επίπεδο Ένωσης. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να ενισχυθούν μέσω μιας διαδικασίας εναρμόνισης αυτών των προϊόντων και υλικών. Οι εργασίες αυτές θα πρέπει να βασίζονται στην εμπειρία που έχει αποκτηθεί και στις προόδους που έχει πραγματοποιήσει μια σειρά κρατών μελών τα οποία, εδώ και μερικά χρόνια, συνεργάζονται συντονισμένα για να επιτύχουν κανονιστική συνοχή.
_________________
82 SWD(2016)0185
Τροπολογία 21
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 13
(13)  Το κάθε κράτος μέλος οφείλει να διασφαλίσει ότι θα θεσπιστούν προγράμματα ελέγχου για το νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση σχετικά με την τήρηση των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου παρακολούθησης που πραγματοποιείται για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας διενεργείται από φορείς ύδρευσης. Θα πρέπει να αφήνεται κάποιος βαθμός ευελιξίας στους φορείς ύδρευσης όσον αφορά τις παραμέτρους που αυτοί παρακολουθούν για τους σκοπούς της εκτίμησης κινδύνου στην παροχή. Εάν κάποια παράμετρος δεν ανιχνεύεται, οι φορείς ύδρευσης θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ελαττώνουν τη συχνότητα παρακολούθησης ή και να διακόπτουν εντελώς την παρακολούθηση της συγκεκριμένης παραμέτρου. Η εκτίμηση κινδύνου στην παροχή θα πρέπει να εφαρμόζεται για τις περισσότερες παραμέτρους. Ωστόσο, ένας βασικός κατάλογος παραμέτρων θα πρέπει πάντοτε να παρακολουθείται με μια ορισμένη ελάχιστη συχνότητα. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κατά κύριο λόγο διατάξεις σχετικά με τη συχνότητα παρακολούθησης για τους σκοπούς των ελέγχων συμμόρφωσης, και περιλαμβάνει περιορισμένες μόνο διατάξεις για την παρακολούθηση για επιχειρησιακούς σκοπούς. Ενδέχεται να χρειάζεται πρόσθετη παρακολούθηση για επιχειρησιακούς σκοπούς ώστε να διασφαλιστεί η ορθή λειτουργία της επεξεργασίας του νερού, κατά την κρίση των φορέων ύδρευσης. Σε αυτό το πλαίσιο, οι φορείς ύδρευσης μπορούν να ανατρέξουν στις κατευθυντήριες οδηγίες και στο εγχειρίδιο σχεδίων για την ασφάλεια των υδάτων που εκδίδει η ΠΟΥ.
(13)  Το κάθε κράτος μέλος οφείλει να διασφαλίσει ότι θα θεσπιστούν προγράμματα ελέγχου για το νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση σχετικά με την τήρηση των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου παρακολούθησης που πραγματοποιείται για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας διενεργείται από φορείς ύδρευσης, ωστόσο, όταν κρίνεται αναγκαίο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθιστούν σαφή την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των αρμοδίων αρχών όπως προκύπτουν από τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο. Θα πρέπει να αφήνεται κάποιος βαθμός ευελιξίας στους φορείς ύδρευσης όσον αφορά τις παραμέτρους που αυτοί παρακολουθούν για τους σκοπούς της εκτίμησης κινδύνου στην παροχή. Εάν κάποια παράμετρος δεν ανιχνεύεται, οι φορείς ύδρευσης θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ελαττώνουν τη συχνότητα παρακολούθησης ή και να διακόπτουν εντελώς την παρακολούθηση της συγκεκριμένης παραμέτρου. Η εκτίμηση κινδύνου στην παροχή θα πρέπει να εφαρμόζεται για τις περισσότερες παραμέτρους. Ωστόσο, ένας βασικός κατάλογος παραμέτρων θα πρέπει πάντοτε να παρακολουθείται με μια ορισμένη ελάχιστη συχνότητα. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κατά κύριο λόγο διατάξεις σχετικά με τη συχνότητα παρακολούθησης για τους σκοπούς των ελέγχων συμμόρφωσης, και περιλαμβάνει περιορισμένες μόνο διατάξεις για την παρακολούθηση για επιχειρησιακούς σκοπούς. Ενδέχεται να χρειάζεται πρόσθετη παρακολούθηση για επιχειρησιακούς σκοπούς ώστε να διασφαλιστεί η ορθή λειτουργία της επεξεργασίας του νερού, κατά την κρίση των φορέων ύδρευσης. Σε αυτό το πλαίσιο, οι φορείς ύδρευσης μπορούν να ανατρέξουν στις κατευθυντήριες οδηγίες και στο εγχειρίδιο σχεδίων για την ασφάλεια των υδάτων που εκδίδει η ΠΟΥ.
Τροπολογία 188
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 14
(14)  Η προσέγγιση βάσει κινδύνου θα πρέπει να εφαρμοστεί σταδιακά από όλους τους φορείς ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένων των μικρών φορέων, καθώς η αξιολόγηση της οδηγίας 98/83/ΕΚ υπέδειξε ελλείψεις στην εφαρμογή της από τους εν λόγω φορείς, οφειλόμενες ενίοτε στο κόστος από τη διεξαγωγή περιττών δραστηριοτήτων παρακολούθησης. Όταν ακολουθείται η προσέγγιση βάσει κινδύνου, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα θέματα ασφάλειας.
(14)  Η προσέγγιση βάσει κινδύνου θα πρέπει να εφαρμοστεί από όλους τους φορείς ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένων των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων φορέων, καθώς η αξιολόγηση της οδηγίας 98/83/ΕΚ υπέδειξε ελλείψεις στην εφαρμογή της από τους εν λόγω φορείς, οφειλόμενες ενίοτε στο κόστος από τη διεξαγωγή περιττών δραστηριοτήτων παρακολούθησης, ενώ θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα παρεκκλίσεων για πολύ μικρούς φορείς. Όταν ακολουθείται η προσέγγιση βάσει κινδύνου, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα θέματα ασφάλειας και τα θέματα που άπτονται της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει». Για μικρότερους φορείς ύδρευσης, οι δραστηριότητες παρακολούθησης θα πρέπει να στηρίζονται από την αρμόδια αρχή με την παροχή εμπειρογνωσίας.
Τροπολογία 24
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 14 α (νέα)
(14α)   Προκειμένου να διασφαλιστεί η ισχυρότερη προστασία της δημόσιας υγείας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν τη σαφή και ισόρροπη κατανομή των αρμοδιοτήτων για την εφαρμογή της προσέγγισης βάσει κινδύνου, σύμφωνα με το οικείο εθνικό θεσμικό και νομικό πλαίσιο.
Τροπολογία 25
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 15
(15)  Τα οικεία κράτη μέλη θα πρέπει, σε περίπτωση μη τήρησης των προδιαγραφών της παρούσας οδηγίας, να προβαίνουν αμέσως στη διερεύνηση των αιτίων και να εξασφαλίζουν ότι αναλαμβάνεται η ενδεδειγμένη επανορθωτική ενέργεια ώστε να αποκαθίσταται το ταχύτερο δυνατόν η ποιότητα του νερού. Στις περιπτώσεις όπου η παροχή νερού συνιστά δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, θα πρέπει να απαγορεύεται η παροχή ή να περιορίζεται η χρήση τέτοιου νερού. Επιπλέον, είναι επίσης σημαντικό να διευκρινιστεί ότι η μη τήρηση των ελάχιστων απαιτήσεων για τις τιμές που αφορούν μικροβιολογικές και χημικές παραμέτρους θα πρέπει να θεωρείται αυτομάτως από τα κράτη μέλη δυνητικός κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία. Στις περιπτώσεις όπου απαιτείται κάποια επανορθωτική ενέργεια για την αποκατάσταση της ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, σύμφωνα με το άρθρο 191 παράγραφος 2 της Συνθήκης, θα πρέπει να δίνεται προτεραιότητα σε ενέργειες που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στην πηγή του.
(15)  Τα οικεία κράτη μέλη θα πρέπει, σε περίπτωση μη τήρησης των προδιαγραφών της παρούσας οδηγίας, να προβαίνουν αμέσως στη διερεύνηση των αιτίων και να εξασφαλίζουν ότι αναλαμβάνεται η ενδεδειγμένη επανορθωτική ενέργεια ώστε να αποκαθίσταται το ταχύτερο δυνατόν η ποιότητα του νερού. Στις περιπτώσεις όπου η παροχή νερού συνιστά δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, θα πρέπει να απαγορεύεται η παροχή ή να περιορίζεται η χρήση τέτοιου νερού, ενώ θα πρέπει να παρέχεται κατάλληλη ενημέρωση στους πολίτες που ενδέχεται να επηρεαστούν. Επιπλέον, σε περίπτωση μη τήρησης των ελάχιστων απαιτήσεων για τις τιμές που αφορούν μικροβιολογικές και χημικές παραμέτρους θα πρέπει να διαπιστώνεται από τα κράτη μέλη εάν η υπέρβαση των τιμών συνιστά δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, μεταξύ άλλων, το επίπεδο της υπέρβασης των ελάχιστων απαιτήσεων και το είδος της συγκεκριμένης παραμέτρου. Στις περιπτώσεις όπου απαιτείται κάποια επανορθωτική ενέργεια για την αποκατάσταση της ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, σύμφωνα με το άρθρο 191 παράγραφος 2 της Συνθήκης, θα πρέπει να δίνεται προτεραιότητα σε ενέργειες που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στην πηγή του.
Τροπολογία 26
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 15 α (νέα)
(15α)   Είναι σημαντική η πρόληψη ενδεχόμενων κινδύνων για τη δημόσια υγεία προερχομένων από μολυσμένο νερό. Επομένως θα πρέπει να απαγορεύεται η παροχή ή να περιορίζεται η χρήση τέτοιου νερού.
Τροπολογία 27
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 16
(16)  Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να έχουν πλέον το δικαίωμα να χορηγούν παρεκκλίσεις από την παρούσα οδηγία. Οι παρεκκλίσεις χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για να δοθεί στα κράτη μέλη μια περίοδος έως και εννέα ετών προκειμένου να επιλύουν περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με κάποια μη παραμετρική τιμή. Η διαδικασία αυτή αποδείχθηκε επαχθής τόσο για τα κράτη μέλη όσο και για την Επιτροπή. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις οδήγησε σε καθυστερήσεις στην εκτέλεση επανορθωτικών ενεργειών καθώς η δυνατότητα χορήγησης παρέκκλισης θεωρήθηκε μεταβατική περίοδος. Η πρόβλεψη για τη χορήγηση παρεκκλίσεων θα πρέπει συνεπώς να διαγραφεί. Για λόγους προστασίας της ανθρώπινης υγείας, όποτε σημειώνεται υπέρβαση παραμετρικής τιμής θα πρέπει να εφαρμόζονται αμέσως οι διατάξεις σχετικά με τις επανορθωτικές ενέργειες χωρίς τη δυνατότητα χορήγησης παρέκκλισης από την παραμετρική τιμή. Οι παρεκκλίσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 98/83/ΕΚ και εξακολουθούν να ισχύουν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας θα πρέπει ωστόσο να συνεχίσουν να ισχύουν μέχρι τη λήξη της παρέκκλισης, χωρίς να ανανεωθούν.
(16)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να χορηγούν παρεκκλίσεις από την παρούσα οδηγία. Οι παρεκκλίσεις χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για να δοθεί στα κράτη μέλη μια περίοδος έως και εννέα ετών προκειμένου να επιλύουν περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με κάποια μη παραμετρική τιμή. Η διαδικασία αυτή αποδείχθηκε χρήσιμη για τα κράτη μέλη σε σχέση με τον βαθμό φιλοδοξίας της οδηγίας. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η εν λόγω διαδικασία οδήγησε σε καθυστερήσεις στην εκτέλεση επανορθωτικών ενεργειών καθώς η δυνατότητα χορήγησης παρέκκλισης θεωρήθηκε ενίοτε μεταβατική περίοδος. Ωστόσο, όσον αφορά την ενίσχυση των παραμέτρων ποιότητας που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, αφενός, και τον διαρκώς συχνότερο εντοπισμό αναδυόμενων ρύπων ο οποίος επιτάσσει τη λήψη αυξημένων μέτρων αξιολόγησης, εποπτείας και διαχείρισης, αφετέρου, εξακολουθεί να είναι απαραίτητο να διατηρηθεί η διαδικασία της παρέκκλισης, προσαρμοσμένη σε αυτές τις συνθήκες, υπό την προϋπόθεση ότι δεν συνιστούν ενδεχόμενο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και ότι η παροχή νερού ανθρώπινης κατανάλωσης στην υπό εξέταση περιοχή δεν μπορεί να διατηρηθεί με οποιοδήποτε άλλο εύλογο μέσο. Θα πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί η διάταξη που αφορά τις εξαιρέσεις στην οδηγία 98/83/ΕΚ, προκειμένου να εξασφαλιστεί μια ταχύτερη και αποτελεσματικότερη συμμόρφωση των κρατών μελών με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Οι παρεκκλίσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 98/83/ΕΚ και εξακολουθούν να ισχύουν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας θα πρέπει επίσης να συνεχίσουν να ισχύουν σύμφωνα με όσα ορίζουν οι διατάξεις που ισχύουν κατά την έγκριση της παρέκκλισης.
Τροπολογία 28
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 17
(17)  Στην απάντησή της στην ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών Right2Water το 201483 , η Επιτροπή κάλεσε τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την πρόσβαση σε ένα ελάχιστο επίπεδο ύδρευσης για όλους τους πολίτες, σύμφωνα με τις συστάσεις της ΠΟΥ. Επιπλέον, δεσμεύτηκε να συνεχίσει «να βελτιώνει την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό [...] για το σύνολο του πληθυσμού μέσω περιβαλλοντικών πολιτικών»84. Αυτό συνάδει με τον στόχο βιώσιμης ανάπτυξης 6 του ΟΗΕ και τη σχετική επιδίωξη «να επιτευχθεί καθολική και ισότιμη πρόσβαση σε ασφαλές και οικονομικώς προσιτό πόσιμο νερό για όλους». Η έννοια της ισότιμης πρόσβασης καλύπτει ένα ευρύ φάσμα πτυχών, όπως η διαθεσιμότητα (π.χ. για γεωγραφικούς λόγους, λόγω έλλειψης υποδομών ή λόγω ιδιαίτερων περιστάσεων για ορισμένα μέρη του πληθυσμού), η ποιότητα, η αποδοχή ή η οικονομικώς προσιτή πρόσβαση. Όσον αφορά την οικονομική προσιτότητα του νερού, είναι σημαντικό να υπενθυμιστεί ότι, κατά τον καθορισμό των τιμολογίων νερού σύμφωνα με την αρχή της ανάκτησης του κόστους που ορίζεται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να συνεκτιμούν τις διαφορές στις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες του πληθυσμού και μπορούν, επομένως, να θεσπίζουν κοινωνικά τιμολόγια ή να λαμβάνουν μέτρα για την προστασία των πληθυσμών που βρίσκονται σε μειονεκτική κοινωνικοοικονομική θέση. Η παρούσα οδηγία ασχολείται ειδικά με τις πτυχές της πρόσβασης στο νερό που σχετίζονται με την ποιότητα και τη διαθεσιμότητα. Προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα αυτά, στο πλαίσιο της απάντησης στην ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών και για την υποστήριξη της υλοποίησης της αρχής 20 του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων85 που δηλώνει ότι «κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες καλής ποιότητας, στις οποίες περιλαμβάνεται η ύδρευση», θα πρέπει να ζητηθεί από τα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της πρόσβασης στο νερό σε εθνικό επίπεδο, με κάποιον βαθμό διακριτικής ευχέρειας ως προς το ακριβές είδος των μέτρων που θα εφαρμοστούν. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω δράσεων που αποσκοπούν, μεταξύ άλλων, στη βελτίωση της πρόσβασης όλων των ανθρώπων σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, παραδείγματος χάριν με τοποθέτηση ψυκτών ελεύθερης πρόσβασης στις πόλεις, και στην προώθηση της χρήσης του μέσω ενίσχυσης της δωρεάν παροχής νερού ανθρώπινης κατανάλωσης στα δημόσια κτίρια και τα εστιατόρια.
(17)  Στην απάντησή της στην ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών Right2Water το 201483, η Επιτροπή κάλεσε τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την πρόσβαση σε ένα ελάχιστο επίπεδο ύδρευσης για όλους τους πολίτες, σύμφωνα με τις συστάσεις της ΠΟΥ. Επιπλέον, δεσμεύτηκε να συνεχίσει «να βελτιώνει την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό [...] για το σύνολο του πληθυσμού μέσω περιβαλλοντικών πολιτικών»84. Αυτό συνάδει με τα άρθρα 1 και 2 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό συνάδει επίσης με τον στόχο βιώσιμης ανάπτυξης 6 του ΟΗΕ και τη σχετική επιδίωξη «να επιτευχθεί καθολική και ισότιμη πρόσβαση σε ασφαλές και οικονομικώς προσιτό πόσιμο νερό για όλους». Η έννοια της ισότιμης πρόσβασης καλύπτει ένα ευρύ φάσμα πτυχών, όπως η διαθεσιμότητα (π.χ. για γεωγραφικούς λόγους, λόγω έλλειψης υποδομών ή λόγω ιδιαίτερων περιστάσεων για ορισμένα μέρη του πληθυσμού), η ποιότητα, η αποδοχή ή η οικονομικώς προσιτή πρόσβαση. Όσον αφορά την οικονομική προσιτότητα του νερού, είναι σημαντικό να υπενθυμιστεί, με την επιφύλαξη του άρθρου 9 παράγραφος 4 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, ότι, κατά τον καθορισμό των τιμολογίων νερού σύμφωνα με την αρχή της ανάκτησης του κόστους που ορίζεται στην αναφερθείσα οδηγία, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να συνεκτιμούν τις διαφορές στις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες του πληθυσμού και μπορούν, επομένως, να θεσπίζουν κοινωνικά τιμολόγια ή να λαμβάνουν μέτρα για την προστασία των πληθυσμών που βρίσκονται σε μειονεκτική κοινωνικοοικονομική θέση. Η παρούσα οδηγία ασχολείται ειδικά με τις πτυχές της πρόσβασης στο νερό που σχετίζονται με την ποιότητα και τη διαθεσιμότητα. Προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα αυτά, στο πλαίσιο της απάντησης στην ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών και για την υποστήριξη της υλοποίησης της αρχής 20 του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων85 που δηλώνει ότι «κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες καλής ποιότητας, στις οποίες περιλαμβάνεται η ύδρευση», θα πρέπει να ζητηθεί από τα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της οικονομικά προσιτής πρόσβασης στο νερό σε εθνικό επίπεδο, με κάποιον βαθμό διακριτικής ευχέρειας ως προς το ακριβές είδος των μέτρων που θα εφαρμοστούν. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω δράσεων που αποσκοπούν, μεταξύ άλλων, στη βελτίωση της πρόσβασης όλων των ανθρώπων σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, παραδείγματος χάριν με την αποφυγή της αδικαιολόγητης ενίσχυσης των απαιτήσεων όσον αφορά την ποιότητα του νερού στο πλαίσιο της δημόσιας υγείας, πράγμα που θα αύξανε την τιμή του νερού για τους πολίτες, με τοποθέτηση ψυκτών ελεύθερης πρόσβασης στις πόλεις, και στην προώθηση της χρήσης του μέσω ενίσχυσης της δωρεάν παροχής νερού ανθρώπινης κατανάλωσης στα δημόσια κτίρια και τα εστιατόρια, σε εμπορικά κέντρα και κέντρα αναψυχής, καθώς και σε χώρους διέλευσης και χώρους μεγάλης επισκεψιμότητας, όπως σταθμοί τρένων και αεροδρόμια. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να επιλέγουν ελεύθερα τον κατάλληλο συνδυασμό μέσων λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων εθνικών τους συνθηκών.
_________________
_________________
83 COM(2014)0177
83 COM(2014)0177
84 COM(2014)0177, σ. 12.
85 COM(2014)0177, σ. 12.
85 Διοργανική διακήρυξη για τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων (2017/C 428/09) της 17ης Νοεμβρίου 2017 (ΕΕ C 428 της 13.12.2017, σ. 10).
85 Διοργανική διακήρυξη για τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων (2017/C 428/09) της 17ης Νοεμβρίου 2017 (ΕΕ C 428 της 13.12.2017, σ. 10).
Τροπολογία 29
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 18
(18)  Στο ψήφισμά του σχετικά με τη συνέχεια της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών Right2Water86, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από τα κράτη μέλη «να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις ανάγκες των ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας»87. Οι ιδιαίτερες συνθήκες μειονοτικών ομάδων, όπως οι Ρομά, οι Σίντι, οι Travellers, οι Καλέ, οι Gens du voyage κ.λπ., είτε μόνιμα εγκατεστημένων είτε όχι –ιδίως η έλλειψη πρόσβασης σε πόσιμο νερό– αναγνωρίστηκαν επίσης στην έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου της ΕΕ για τις εθνικές στρατηγικές ένταξης των Ρομά88 και στη σύσταση του Συμβουλίου για αποτελεσματικά μέτρα ένταξης των Ρομά στα κράτη μέλη89. Με βάση αυτό το γενικότερο πλαίσιο, τα κράτη μέλη ενδείκνυται να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις ευάλωτες και περιθωριοποιημένες ομάδες, λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί η πρόσβαση των ομάδων αυτών σε νερό. Χωρίς να θίγεται το δικαίωμα των κρατών μελών να ορίζουν τα ίδια τις ομάδες αυτές, θα πρέπει να περιλαμβάνονται σε αυτές τουλάχιστον οι πρόσφυγες, οι νομαδικές κοινότητες και οι άστεγοι, καθώς και μειονοτικές ομάδες όπως οι Ρομά, οι Σίντι, οι Travellers, οι Καλέ, οι Gens du voyage κ.λπ., είτε μόνιμα εγκατεστημένες είτε όχι. Τέτοια μέτρα για την εξασφάλιση της πρόσβασης, επαφιόμενα στην κρίση των κρατών μελών, θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την παροχή εναλλακτικών συστημάτων ύδρευσης (ατομικές συσκευές επεξεργασίας), την παροχή νερού μέσω υδροφόρων (φορτηγών και δεξαμενών) και την εξασφάλιση των αναγκαίων υποδομών για τους καταυλισμούς.
(18)  Στο ψήφισμά του σχετικά με τη συνέχεια της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών Right2Water86, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από τα κράτη μέλη «να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις ανάγκες των ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας»87. Οι ιδιαίτερες συνθήκες μειονοτικών ομάδων, όπως οι Ρομά και οι Travellers, είτε μόνιμα εγκατεστημένων είτε όχι –ιδίως η έλλειψη πρόσβασης σε πόσιμο νερό– αναγνωρίστηκαν επίσης στην έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου της ΕΕ για τις εθνικές στρατηγικές ένταξης των Ρομά88 και στη σύσταση του Συμβουλίου για αποτελεσματικά μέτρα ένταξης των Ρομά στα κράτη μέλη89. Με βάση αυτό το γενικότερο πλαίσιο, τα κράτη μέλη ενδείκνυται να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις ευάλωτες και περιθωριοποιημένες ομάδες, λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί η πρόσβαση των ομάδων αυτών σε νερό. Με την επιφύλαξη της αρχής της ανάκτησης κόστους στον τομέα του ύδατος, βάσει της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν την πρόσβαση στο νερό για τις ευάλωτες και περιθωριοποιημένες ομάδες, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο ο εφοδιασμός σε νερό καλής ποιότητας και σε τιμή προσιτή για όλους. Χωρίς να θίγεται το δικαίωμα των κρατών μελών να ορίζουν τα ίδια τις ομάδες αυτές, θα πρέπει να περιλαμβάνονται σε αυτές τουλάχιστον οι πρόσφυγες, οι νομαδικές κοινότητες, οι άστεγοι και μειονοτικές ομάδες όπως οι Ρομά και οι Travellers, είτε μόνιμα εγκατεστημένες είτε όχι. Τέτοια μέτρα για την εξασφάλιση της πρόσβασης, επαφιόμενα στην κρίση των κρατών μελών, θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την παροχή εναλλακτικών συστημάτων ύδρευσης (ατομικές συσκευές επεξεργασίας), την παροχή νερού μέσω υδροφόρων (φορτηγών και δεξαμενών) και την εξασφάλιση των αναγκαίων υποδομών για τους καταυλισμούς. Όταν οι τοπικές δημόσιες αρχές καθίστανται υπεύθυνες για αυτές τις υποχρεώσεις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε οι αρχές αυτές να διαθέτουν επαρκείς χρηματοδοτικούς πόρους, καθώς και τεχνικό και υλικό δυναμικό, και θα πρέπει να τις στηρίζουν αναλόγως, παρέχοντάς τους, για παράδειγμα, εμπειρογνωμοσύνη. Ειδικότερα, η παροχή νερού στις ευάλωτες και περιθωριοποιημένες ομάδες δεν θα πρέπει να συνεπάγεται δυσανάλογο κόστος για τις τοπικές δημόσιες αρχές.
_________________
_________________
86 P8_TA(2015)0294
86 P8_TA(2015)0294
87 P8_TA(2015)0294, παράγραφος 62.
87 P8_TA(2015)0294, παράγραφος 62.
88 COM(2014)0209
88 COM(2014)0209
89 Σύσταση του Συμβουλίου (2013/C 378/01), της 9ης Δεκεμβρίου 2013, για αποτελεσματικά μέτρα ένταξης των Ρομά στα κράτη μέλη (ΕΕ C 378 της 24.12.2013, σ. 1).
89 Σύσταση του Συμβουλίου (2013/C 378/01), της 9ης Δεκεμβρίου 2013, για αποτελεσματικά μέτρα ένταξης των Ρομά στα κράτη μέλη (ΕΕ C 378 της 24.12.2013, σ. 1).
Τροπολογία 30
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 19
(19)  Το 7ο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον έως το 2020 «Ευημερία εντός των ορίων του πλανήτη μας»90 προβλέπει ότι το κοινό πρέπει να έχει πρόσβαση σε σαφείς πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον σε εθνικό επίπεδο. Η οδηγία 98/83/ΕΚ περιλάμβανε προβλέψεις μόνο για την παθητική πρόσβαση σε πληροφορίες, και ως εκ τούτου ήταν αρκετό για τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι οι πληροφορίες θα ήταν διαθέσιμες. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει, επομένως, να αντικατασταθούν ώστε να διασφαλιστεί ότι θα υπάρχουν εύκολα προσβάσιμες ενημερωμένες πληροφορίες, για παράδειγμα σε δικτυακό τόπο ο υπερσύνδεσμος προς τον οποίο θα διανέμεται ενεργά. Οι ενημερωμένες πληροφορίες δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν μόνο τα αποτελέσματα των προγραμμάτων παρακολούθησης αλλά και πρόσθετες πληροφορίες ενδεχομένως χρήσιμες για το κοινό, όπως πληροφορίες σχετικά με τους δείκτες (σίδηρος, σκληρότητα, άλατα κ.λπ.) που συχνά επηρεάζουν την αντίληψη των καταναλωτών για το νερό της βρύσης. Για τον λόγο αυτόν, οι ενδεικτικές παράμετροι της οδηγίας 98/83/ΕΚ που δεν παρείχαν πληροφορίες σχετικές με την υγεία θα πρέπει να αντικατασταθούν από διαδικτυακές πληροφορίες πάνω στις παραμέτρους αυτές. Για τους πολύ μεγάλους φορείς ύδρευσης, πρόσθετες πληροφορίες για την ενεργειακή απόδοση, τη διαχείριση, τη διακυβέρνηση, τη διάρθρωση κόστους και την εφαρμοζόμενη επεξεργασία, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να υπάρχουν επίσης διαθέσιμες στο διαδίκτυο. Θεωρείται ότι η βελτίωση της πληροφόρησης των καταναλωτών και της διαφάνειας θα βοηθήσουν στην αύξηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο νερό που τους παρέχεται. Αυτό, με τη σειρά του, αναμένεται να οδηγήσει στην αύξηση της χρήσης του νερού της βρύσης, με αποτέλεσμα τη μείωση των πλαστικών απορριμμάτων και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και με θετικό αντίκτυπο για τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και για το περιβάλλον εν γένει.
(19)  Το 7ο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον έως το 2020 «Ευημερία εντός των ορίων του πλανήτη μας»90 προβλέπει ότι το κοινό πρέπει να έχει πρόσβαση σε σαφείς πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον σε εθνικό επίπεδο. Η οδηγία 98/83/ΕΚ περιλάμβανε προβλέψεις μόνο για την παθητική πρόσβαση σε πληροφορίες, και ως εκ τούτου ήταν αρκετό για τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι οι πληροφορίες θα ήταν διαθέσιμες. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει, επομένως, να αντικατασταθούν ώστε να διασφαλιστεί ότι θα υπάρχουν εύκολα προσβάσιμες εύληπτες και ακριβείς πληροφορίες για τους καταναλωτές, για παράδειγμα σε φυλλάδιο, σε δικτυακό τόπο ή σε έξυπνη εφαρμογή. Οι ενημερωμένες πληροφορίες δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν μόνο τα αποτελέσματα των προγραμμάτων παρακολούθησης αλλά και πρόσθετες πληροφορίες ενδεχομένως χρήσιμες για το κοινό, όπως τα αποτελέσματα των μέτρων που λήφθηκαν για την εποπτεία των φορέων ύδρευσης σχετικά με τις παραμέτρους ποιότητας του νερού και πληροφορίες σχετικά με τις ενδεικτικές παραμέτρους που παρατίθενται στο παράρτημα I μέρος Bα. Για τους πολύ μεγάλους φορείς ύδρευσης, πρόσθετες πληροφορίες για την ενεργειακή απόδοση, τη διαχείριση, τη διακυβέρνηση, την τιμολογιακή διάρθρωση και την εφαρμοζόμενη επεξεργασία, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να υπάρχουν επίσης διαθέσιμες στο διαδίκτυο. Σκοπός της βελτιωμένης ενημέρωσης των καταναλωτών με ακριβείς πληροφορίες και ενισχυμένη διαφάνεια θα πρέπει να είναι η αύξηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο νερό που τους παρέχεται καθώς και στις υπηρεσίες υδροδότησης, θα πρέπει δε να οδηγήσει στην αύξηση της χρήσης του νερού της βρύσης ως πόσιμου, πράγμα που μπορεί να συμβάλει στη μείωση της χρήσης πλαστικού, των πλαστικών απορριμμάτων και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και σε θετικό αντίκτυπο για τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και για το περιβάλλον εν γένει.
_________________
_________________
90 Απόφαση αριθ. 1386/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2013, σχετικά με γενικό ενωσιακό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον έως το 2020 «Ευημερία εντός των ορίων του πλανήτη μας» (ΕΕ L 354 της 28.12.2013, σ. 171).
90 Απόφαση αριθ. 1386/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2013, σχετικά με γενικό ενωσιακό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον έως το 2020 «Ευημερία εντός των ορίων του πλανήτη μας» (ΕΕ L 354 της 28.12.2013, σ. 171).
Τροπολογία 31
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 20
(20)  Για τους ίδιους λόγους, και για να έχουν οι καταναλωτές μεγαλύτερη επίγνωση των συνεπειών της κατανάλωσης νερού, θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν (για παράδειγμα μαζί με το τιμολόγιό τους ή μέσω έξυπνων εφαρμογών) πληροφορίες σχετικά με τον όγκο που καταναλώνουν, τη διάρθρωση του κόστους του τιμολογίου που χρεώνονται από τον φορέα ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένων των μεταβλητών και των πάγιων δαπανών, καθώς και σχετικά με την τιμή ανά λίτρο νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, έτσι ώστε να καθίσταται δυνατή η σύγκριση με την τιμή του εμφιαλωμένου νερού.
(20)  Για τους ίδιους λόγους, και για να έχουν οι καταναλωτές μεγαλύτερη επίγνωση των συνεπειών της κατανάλωσης νερού, θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν με τρόπο εύκολα προσβάσιμο (για παράδειγμα μαζί με τον λογαριασμό τους ή μέσω έξυπνων εφαρμογών) πληροφορίες σχετικά με τον όγκο που καταναλώνουν ετησίως, σχετικά με αλλαγές στην κατανάλωση, συγκριτικά στοιχεία με τη μέση κατανάλωση ανά νοικοκυριό, εφόσον ο φορέας ύδρευσης διαθέτει τέτοιες πληροφορίες, τη διάρθρωση του τιμολογίου που χρεώνονται από τον φορέα ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένων των μεταβλητών και των πάγιων τμημάτων του, καθώς και σχετικά με την τιμή ανά λίτρο νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, έτσι ώστε να καθίσταται δυνατή η σύγκριση με την τιμή του εμφιαλωμένου νερού.
Τροπολογία 32
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 21
(21)  Οι αρχές που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό των τιμολογίου νερού, και συγκεκριμένα η ανάκτηση κόστους για τις υπηρεσίες ύδρευσης και η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», περιγράφονται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ. Ωστόσο, η οικονομική βιωσιμότητα της παροχής υπηρεσιών ύδρευσης δεν είναι εξασφαλισμένη σε όλες τις περιπτώσεις, γεγονός που οδηγεί ενίοτε σε ανεπαρκείς επενδύσεις στη συντήρηση των υποδομών ύδρευσης. Χάρη στη βελτίωση των τεχνικών παρακολούθησης, διαπιστώνονται ολοένα και περισσότερο τα ποσοστά διαρροών –που οφείλονται κατά κύριο λόγο σε αυτή την ανεπάρκεια επενδύσεων– και θα πρέπει να ενθαρρύνονται οι προσπάθειες μείωσης των απωλειών νερού σε επίπεδο Ένωσης, ώστε να βελτιώνεται η αποδοτικότητα των υποδομών ύδρευσης. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, το πρόβλημα αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσω της αύξησης της διαφάνειας και της πληροφόρησης των καταναλωτών σχετικά με τα ποσοστά διαρροών και την ενεργειακή απόδοση.
(21)  Οι θεμελιώδεις αρχές που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό των τιμολογίων νερού, με την επιφύλαξη του άρθρου 9 παράγραφος 4 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, και συγκεκριμένα η ανάκτηση κόστους για τις υπηρεσίες ύδρευσης και η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», περιγράφονται στην αναφερθείσα οδηγία. Ωστόσο, η οικονομική βιωσιμότητα της παροχής υπηρεσιών ύδρευσης δεν είναι εξασφαλισμένη σε όλες τις περιπτώσεις, γεγονός που οδηγεί ενίοτε σε ανεπαρκείς επενδύσεις στη συντήρηση των υποδομών ύδρευσης. Χάρη στη βελτίωση των τεχνικών παρακολούθησης, διαπιστώνονται όλο και σαφέστερα τα επίπεδα διαρροών –που οφείλονται κατά κύριο λόγο σε αυτή την ανεπάρκεια επενδύσεων– και θα πρέπει να ενθαρρύνονται οι προσπάθειες μείωσης των απωλειών νερού σε επίπεδο Ένωσης, ώστε να βελτιώνεται η αποδοτικότητα των υποδομών ύδρευσης. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, προκειμένου να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση γύρω από το πρόβλημα αυτό, οι πληροφορίες που σχετίζονται με αυτό θα πρέπει να κοινοποιούνται στους καταναλωτές με πιο διαφανή τρόπο.
Τροπολογία 34
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 25
(25)  Σύμφωνα με την παράγραφο 22 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου, η Επιτροπή οφείλει να διενεργήσει αξιολόγηση της παρούσας οδηγίας εντός ορισμένης προθεσμίας από την ημερομηνία που τάσσεται για τη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο. Η αξιολόγηση αυτή θα πρέπει να βασίζεται στην εμπειρία που αποκτήθηκε και στα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν κατά την εφαρμογή της οδηγίας, καθώς και πάνω σε σχετικά επιστημονικά, αναλυτικά και επιδημιολογικά στοιχεία και σε τυχόν διαθέσιμες συστάσεις της ΠΟΥ.
(25)  Σύμφωνα με την παράγραφο 22 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου, η Επιτροπή οφείλει να διενεργήσει αξιολόγηση της παρούσας οδηγίας εντός ορισμένης προθεσμίας από την ημερομηνία που τάσσεται για τη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο. Η αξιολόγηση αυτή θα πρέπει να βασίζεται στην εμπειρία που αποκτήθηκε και στα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν κατά την εφαρμογή της οδηγίας, σε τυχόν διαθέσιμες συστάσεις της ΠΟΥ, καθώς και σε σχετικά επιστημονικά, αναλυτικά και επιδημιολογικά στοιχεία.
Τροπολογία 35
Πρόταση οδηγίας
Αιτιολογική σκέψη 28
(28)  Για την προσαρμογή της παρούσας οδηγίας στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο ή για τον καθορισμό απαιτήσεων παρακολούθησης στο πλαίσιο της εκτίμησης επικινδυνότητας και της εκτίμησης κινδύνου οικιακής διανομής, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης, η εξουσία έκδοσης πράξεων για την τροποποίηση των παραρτημάτων I έως IV της παρούσας οδηγίας. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι οποίες να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου. Ειδικότερα, για να εξασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή στην εκπόνηση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα ταυτόχρονα με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, οι οποίοι έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που χειρίζονται την εκπόνηση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων. Επιπλέον, η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο παράρτημα Ι μέρος Γ σημείωση 10 της οδηγίας 98/83/ΕΚ, για τον καθορισμό συχνοτήτων ελέγχου και μεθόδων παρακολούθησης για ραδιενεργές ουσίες, είναι πλέον άνευ αντικειμένου λόγω της έκδοσης της οδηγίας 2013/51/Ευρατόμ του Συμβουλίου96 και θα πρέπει επομένως να διαγραφεί. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο παράρτημα III μέρος Α δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 98/83/ΕΚ σχετικά με τροποποιήσεις της οδηγίας δεν είναι πλέον απαραίτητη και θα πρέπει να διαγραφεί.
(28)  Για την προσαρμογή της παρούσας οδηγίας στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο ή για τον καθορισμό απαιτήσεων παρακολούθησης στο πλαίσιο της εκτίμησης επικινδυνότητας και της εκτίμησης κινδύνου οικιακής διανομής, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης, η εξουσία έκδοσης πράξεων για την τροποποίηση των παραρτημάτων I έως IV της παρούσας οδηγίας και λήψης των μέτρων που απαιτούνται στο πλαίσιο των τροποποιήσεων του άρθρου 10α. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι οποίες να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου. Ειδικότερα, για να εξασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή στην εκπόνηση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα ταυτόχρονα με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, οι οποίοι έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που χειρίζονται την εκπόνηση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων. Επιπλέον, η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο παράρτημα Ι μέρος Γ σημείωση 10 της οδηγίας 98/83/ΕΚ, για τον καθορισμό συχνοτήτων ελέγχου και μεθόδων παρακολούθησης για ραδιενεργές ουσίες, είναι πλέον άνευ αντικειμένου λόγω της έκδοσης της οδηγίας 2013/51/Ευρατόμ του Συμβουλίου96 και θα πρέπει επομένως να διαγραφεί. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο παράρτημα III μέρος Α δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 98/83/ΕΚ σχετικά με τροποποιήσεις της οδηγίας δεν είναι πλέον απαραίτητη και θα πρέπει να διαγραφεί.
_________________
_________________
96 Οδηγία 2013/51/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, περί θεσπίσεως απαιτήσεων προστασίας της υγείας του πληθυσμού από ραδιενεργές ουσίες που περιέχονται στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης (ΕΕ L 296 της 7.11.2013, σ. 12).
96 Οδηγία 2013/51/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, περί θεσπίσεως απαιτήσεων προστασίας της υγείας του πληθυσμού από ραδιενεργές ουσίες που περιέχονται στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης (ΕΕ L 296 της 7.11.2013, σ. 12).
Τροπολογία 36
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 1 – παράγραφος 1
1.  Η παρούσα οδηγία αφορά την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης.
1.  Η παρούσα οδηγία αφορά την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης για όλους στη Ένωση.
Τροπολογίες 163, 189, 207 και 215
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 1 – παράγραφος 2
2.  Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι η προστασία της ανθρώπινης υγείας από τις δυσμενείς επιπτώσεις που οφείλονται στη μόλυνση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, μέσω της εξασφάλισης ότι είναι υγιεινό και καθαρό.
2.  Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι η προστασία της ανθρώπινης υγείας από τις δυσμενείς επιπτώσεις που οφείλονται στη μόλυνση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, μέσω της εξασφάλισης ότι είναι υγιεινό και καθαρό, καθώς και η παροχή καθολικής πρόσβασης σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης.
Τροπολογία 38
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – εδάφιο 1 – σημείο 1
1)  «νερό ανθρώπινης κατανάλωσης»: το νερό, είτε στη φυσική του κατάσταση είτε μετά από επεξεργασία, που προορίζεται για πόση, μαγείρευμα, προπαρασκευή ή παραγωγή τροφής, ή άλλες οικιακές χρήσεις, είτε σε δημόσιους είτε σε ιδιωτικούς χώρους , ανεξάρτητα από την προέλευσή του και από το αν παρέχεται από δίκτυο διανομής, αν παρέχεται από βυτίο, ή, προκειμένου για νερά πηγής, αν εμφιαλώνεται .
1)  «νερό ανθρώπινης κατανάλωσης»: το νερό, είτε στη φυσική του κατάσταση είτε μετά από επεξεργασία, που προορίζεται για πόση, μαγείρευμα, προπαρασκευή ή παραγωγή τροφής, ή για άλλους σκοπούς σχετικούς με τα τρόφιμα, ή άλλες οικιακές χρήσεις, είτε σε δημόσιους είτε σε ιδιωτικούς χώρους, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων τροφίμων, ανεξάρτητα από την προέλευσή του και από το αν παρέχεται από δίκτυο διανομής, αν παρέχεται από βυτίο ή αν εμφιαλώνεται ή τοποθετείται σε δοχεία.
Τροπολογία 39
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – εδάφιο 1 – σημείο 2
2)  «οικιακά συστήματα διανομής» οι σωληνώσεις, τα εξαρτήματα και οι συσκευές που έχουν εγκατασταθεί μεταξύ των βρυσών που συνήθως χρησιμοποιούνται για ανθρώπινη κατανάλωση είτε σε δημόσιους είτε σε ιδιωτικούς χώρους και του δικτύου διανομής, αλλά μόνον εφόσον αυτά δεν υπάγονται στην ευθύνη του φορέα ύδρευσης, υπό την ιδιότητά του αυτή , σύμφωνα με τη σχετική εθνική νομοθεσία .
(Δεν αφορά το ελληνικό κείμενο)
Τροπολογία 40
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – εδάφιο 1 – σημείο 3
3)  «φορέας ύδρευσης» οντότητα που παρέχει τουλάχιστον 10 m3 νερού ανθρώπινης κατανάλωσης ανά ημέρα κατά μέσο όρο.
3)  «φορέας ύδρευσης» νομική οντότητα που παρέχει τουλάχιστον 10 m3 νερού ανθρώπινης κατανάλωσης ανά ημέρα κατά μέσο όρο.
Τροπολογία 41
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – εδάφιο 1 – σημείο 3 α (νέο)
3α)  «πολύ μικρός φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει λιγότερα από 50 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί λιγότερα από 250 άτομα.
Τροπολογία 42
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – εδάφιο 1 – σημείο 4
4)  «μικρός φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει λιγότερα από 500 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί λιγότερα από 5 000 άτομα.
4)  «μικρός φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει λιγότερα από 500 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί λιγότερα από 2 500 άτομα.
Τροπολογία 43
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – εδάφιο 1 – σημείο 4 α (νέο)
4α)  «μεσαίος φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει τουλάχιστον 500 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί τουλάχιστον 2 500 άτομα.
Τροπολογία 44
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – εδάφιο 1 – σημείο 5
5)  «μεγάλος φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει τουλάχιστον 500 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί τουλάχιστον 5 000 άτομα.
5)  «μεγάλος φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει τουλάχιστον 5 000 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί τουλάχιστον 25 000 άτομα.
Τροπολογία 45
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – εδάφιο 1 – σημείο 6
6)  «πολύ μεγάλος φορέας ύδρευσης»: φορέας ύδρευσης που παρέχει τουλάχιστον 5 000 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί τουλάχιστον 50 000 άτομα.
6)  «πολύ μεγάλος φορέας ύδρευσης»: φορέας ύδρευσης που παρέχει τουλάχιστον 20 000 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί τουλάχιστον 100 000 άτομα.
Τροπολογία 46
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – εδάφιο 1 – σημείο 7
7)  «χώροι προτεραιότητας»: μεγάλοι χώροι με πολλούς χρήστες που ενδέχεται να εκτεθούν σε κινδύνους που συνδέονται με το νερό, όπως νοσοκομεία, ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης, κτίρια με εγκαταστάσεις διαμονής, σωφρονιστικά ιδρύματα και εγκαταστάσεις κάμπινγκ, όπως αυτά προσδιορίζονται από τα κράτη μέλη.
7)  «χώροι προτεραιότητας»: μεγάλοι δημόσιοι χώροι με πολλά άτομα, ιδίως ευάλωτα άτομα, που ενδέχεται να εκτεθούν σε κινδύνους που συνδέονται με το νερό, όπως νοσοκομεία, ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης, οίκοι ευγηρίας, σχολικά, πανεπιστημιακά ιδρύματα και άλλες εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις, βρεφονηπιακοί σταθμοί, αθλητικές εγκαταστάσεις, εγκαταστάσεις αναψυχής και εκθεσιακοί χώροι, κτίρια με εγκαταστάσεις διαμονής, σωφρονιστικά ιδρύματα και εγκαταστάσεις κάμπινγκ, όπως προσδιορίζονται από τα κράτη μέλη.
Τροπολογία 47
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 2 – εδάφιο 1 – σημείο 8 α (νέο)
8α)   «επιχείρηση τροφίμων» επιχείρηση τροφίμων όπως ορίζεται στο άρθρο 3 σημείο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002.
Τροπολογία 48
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 3 – παράγραφος 1 α (νέα)
1α.  Όσον αφορά το νερό που χρησιμοποιείται στις επιχειρήσεις τροφίμων για την παρασκευή, την επεξεργασία, τη συντήρηση ή την εμπορία προϊόντων ή ουσιών που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, ισχύουν μόνο τα άρθρα 4, 5, 6 και 11 της παρούσας οδηγίας. Ωστόσο δεν ισχύει κανένα από τα άρθρα της οδηγίας, όταν ένας φορέας εκμετάλλευσης επιχείρησης τροφίμων μπορεί να αποδείξει κατά τρόπο που να ικανοποιεί τις εθνικές αρχές ότι η ποιότητα του νερού που χρησιμοποιεί δεν μπορεί να επηρεάσει την υγιεινή των προϊόντων ή ουσιών που προκύπτουν από τις δραστηριότητές του και ότι τα εν λόγω προϊόντα ή ουσίες συμμορφώνονται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 852/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
________________
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 852/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την υγιεινή των τροφίμων (ΕΕ L 139 της 30.4.2004, σ. 1).
Τροπολογία 49
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 3 – παράγραφος 1 β (νέα)
1β.  Παραγωγός νερού ανθρώπινης κατανάλωσης το οποίο τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία δεν θεωρείται φορέας ύδρευσης.
Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία, εφόσον δεν καλύπτονται από υποχρεώσεις που απορρέουν από άλλη ενωσιακή νομοθεσία.
Τροπολογία 50
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 3 – παράγραφος 1 γ (νέα)
1γ.  Τα σκάφη που αφαλατώνουν νερό, μεταφέρουν επιβάτες και ενεργούν ως φορείς ύδρευσης, υπόκεινται μόνο στα άρθρα 1 έως 7 και 9 έως 12 της παρούσας οδηγίας και των παραρτημάτων της.
Τροπολογία 51
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 4 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ
γ)  τα κράτη μέλη έχουν λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθούν προς τις απαιτήσεις που παρατίθενται στα άρθρα 5 έως 12 της παρούσας οδηγίας.
γ)  τα κράτη μέλη έχουν λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθούν προς τις απαιτήσεις που παρατίθενται:
i)   στα άρθρα 4 έως 12 της παρούσας οδηγίας για νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που παρέχεται στους τελικούς καταναλωτές από δίκτυο διανομής ή από βυτίο·
ii)  στα άρθρα 4, 5 και 6 και στο άρθρο 11 παράγραφος 4 της παρούσας οδηγίας για το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία σε επιχείρηση τροφίμων·
iii)  στα άρθρα 4, 5, 6 και 11 της παρούσας οδηγίας, για το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που παράγεται και χρησιμοποιείται σε επιχείρηση τροφίμων για την παραγωγή, την επεξεργασία και τη διανομή τροφίμων.
Τροπολογία 52
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 4 – παράγραφος 2
2.  Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα μέτρα που λαμβάνονται για την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας δεν οδηγούν, σε καμιά περίπτωση, σε άμεση ή έμμεση υποβάθμιση της σημερινής ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, ούτε σε αύξηση της ρύπανσης του νερού που χρησιμοποιείται για την παραγωγή νερού ανθρώπινης κατανάλωσης .
2.  Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα μέτρα που λαμβάνονται για την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας τηρούν πλήρως την αρχή της προφύλαξης και δεν οδηγούν, σε καμιά περίπτωση, σε άμεση ή έμμεση υποβάθμιση της σημερινής ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, ούτε σε αύξηση της ρύπανσης του νερού που χρησιμοποιείται για την παραγωγή νερού ανθρώπινης κατανάλωσης.
Τροπολογία 53
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 4 – παράγραφος 2 α (νέα)
2α.  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι οι αρμόδιες αρχές προβαίνουν σε εκτίμηση των επιπέδων διαρροής ύδατος στην επικράτειά τους και των δυνατοτήτων βελτίωσης ως προς τη μείωση των διαρροών νερού στον τομέα του πόσιμου νερού. Η εκτίμηση αυτή λαμβάνει υπόψη τις σχετικές υγειονομικές, περιβαλλοντικές, τεχνικές και οικονομικές πτυχές. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022, εθνικούς στόχους για τη μείωση των επιπέδων διαρροής των φορέων ύδρευσής τους στην επικράτειά τους έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030. Τα κράτη μέλη καθιερώνουν ουσιαστικά κίνητρα για να διασφαλίσουν ότι οι φορείς ύδρευσης στο έδαφός τους θα ανταποκρίνονται στους εθνικούς στόχους.
Τροπολογία 54
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 4 – παράγραφος 2 β (νέα)
2β.  Εάν αρμόδια αρχή που είναι επιφορτισμένη με την παραγωγή και τη διανομή του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης αναθέσει τη διαχείριση του συνόλου ή μέρους των δραστηριοτήτων παραγωγής ή προμήθειας νερού σε φορέα ύδρευσης, η σύμβαση μεταξύ της αρμόδιας αρχής και του φορέα ύδρευσης προσδιορίζει τις ευθύνες κάθε μέρους δυνάμει της παρούσας οδηγίας.
Τροπολογία 55
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 5 – παράγραφος 1
1.  Τα κράτη μέλη καθορίζουν τιμές για τις παραμέτρους του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα I, τέτοιες ώστε να είναι τουλάχιστον εξίσου αυστηρές με τις τιμές που καθορίζονται εκεί .
1.  Τα κράτη μέλη καθορίζουν τιμές για τις παραμέτρους του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα I.
Τροπολογία 56
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 5 – παράγραφος 1 α (νέα)
1α.  Οι τιμές που καθορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 δεν είναι λιγότερο αυστηρές από τις τιμές που καθορίζονται στα μέρη Α, Β και Βα του παραρτήματος I. Όσον αφορά τις παραμέτρους που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι μέρος Βα, οι τιμές καθορίζονται μόνο για λόγους παρακολούθησης και για την τήρηση των υποχρεώσεων που ορίζονται στο άρθρο 12.
Τροπολογία 57
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 5 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1 α (νέο)
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι οι παράγοντες επεξεργασίας, τα υλικά και οι διαδικασίες απολύμανσης που χρησιμοποιούνται για απολύμανση στα συστήματα παροχής νερού δεν επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης. Οποιαδήποτε μόλυνση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης από τη χρήση τέτοιων παραγόντων, υλικών και διαδικασιών ελαχιστοποιείται χωρίς, ωστόσο, να περιορίζεται η αποτελεσματικότητα της απολύμανσης.
Τροπολογία 58
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 6 – παράγραφος 1 – εισαγωγικό μέρος
Οι παραμετρικές τιμές που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 για τις παραμέτρους που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρη Α και Β πρέπει να τηρούνται:
Οι παραμετρικές τιμές που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 για τις παραμέτρους που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρη Α, Β και Γ τηρούνται:
Τροπολογία 59
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 6 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ
γ)  για το νερό πηγής , στο σημείο στο οποίο το νερό τοποθετείται σε φιάλες ,
γ)  για το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία, στο σημείο στο οποίο το νερό τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία.
Τροπολογία 60
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 6 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ α (νέο)
γα)  για το νερό που χρησιμοποιείται σε επιχείρηση παραγωγής τροφίμων η οποία προμηθεύεται νερό από φορέα ύδρευσης, στο σημείο παράδοσης στην επιχείρηση.
Τροπολογία 61
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 6 – παράγραφος 1 α (νέα)
1α.  Στην περίπτωση του νερού που καλύπτεται από την παράγραφο 1 στοιχείο α), τα κράτη μέλη τεκμαίρεται ότι πληρούν τις υποχρεώσεις του παρόντος άρθρου, εφόσον είναι δυνατόν να αποδειχθεί ότι η μη τήρηση των παραμέτρων που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 οφείλεται σε ιδιωτικό σύστημα διανομής ή στη συντήρησή του, εξαιρουμένων των χώρων προτεραιότητας.
Τροπολογία 62
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο α
α)  εκτίμηση επικινδυνότητας στα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, σύμφωνα με το άρθρο 8·
α)  εκτίμηση επικινδυνότητας στα υδατικά συστήματα ή σε μέρη των υδατικών συστημάτων που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, η οποία διεξάγεται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 8·
Τροπολογία 63
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο β
β)  εκτίμηση κινδύνου στην παροχή, διενεργούμενη από τους φορείς ύδρευσης με σκοπό την παρακολούθηση της ποιότητας του νερού που αυτοί παρέχουν, σύμφωνα με το άρθρο 9 και το παράρτημα II μέρος Γ·
β)  εκτίμηση κινδύνου στην παροχή, διενεργούμενη από τους φορείς ύδρευσης σε κάθε σύστημα παροχής νερού με σκοπό τη διασφάλιση και την παρακολούθηση της ποιότητας του νερού που αυτοί παρέχουν, σύμφωνα με το άρθρο 9 και το παράρτημα II μέρος Γ·
Τροπολογία 64
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 7 – παράγραφος 1 α (νέα)
1α.  Τα κράτη μέλη μπορούν να προσαρμόζουν την εφαρμογή της προσέγγισης βάσει κινδύνου, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο τον στόχο της παρούσας οδηγίας σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης και την υγεία των καταναλωτών, όταν υπάρχουν ιδιαίτεροι περιορισμοί λόγω γεωγραφικών συνθηκών, όπως ο απομακρυσμένος χαρακτήρας ή η προσπελασιμότητα της ζώνης ύδρευσης.
Τροπολογία 65
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 7 – παράγραφος 1 β (νέα)
1β.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν σαφή και κατάλληλη κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των ενδιαφερόμενων παραγόντων, όπως ορίζεται από τα κράτη μέλη, για την εφαρμογή της προσέγγισης βάσει κινδύνου όσον αφορά τα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης και τα οικιακά συστήματα διανομής. Αυτή η κατανομή αρμοδιοτήτων είναι προσαρμοσμένη στο θεσμικό και νομικό τους πλαίσιο.
Τροπολογία 66
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 7 – παράγραφος 2
2.  Εκτιμήσεις επικινδυνότητας θα έχουν διενεργηθεί μέχρι την ... [3 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται κάθε 3 έτη και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο.
2.  Εκτιμήσεις επικινδυνότητας διενεργούνται μέχρι την ... [3 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται κάθε 3 έτη, λαμβανομένης υπόψη της απαίτησης, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη να εντοπίζουν τα υδατικά συστήματα, και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο.
Τροπολογία 67
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 7 – παράγραφος 3
3.  Εκτιμήσεις κινδύνου στην παροχή διενεργούνται από τους πολύ μεγάλους και τους μεγάλους φορείς ύδρευσης μέχρι την ... [3 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο] και από τους μικρούς φορείς ύδρευσης μέχρι την ... [6 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται ανά τακτά διαστήματα και το αργότερο κάθε 6 έτη και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο.
3.  Εκτιμήσεις κινδύνου στην παροχή διενεργούνται από τους φορείς ύδρευσης μέχρι την ... [6 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται ανά τακτά διαστήματα και το αργότερο κάθε 6 έτη και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο.
Τροπολογία 68
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 7 – παράγραφος 3 α (νέα)
3α.  Κατ’ εφαρμογή των άρθρων 8 και 9 της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία διορθωτικά μέτρα στο πλαίσιο των προγραμμάτων για τη λήψη των μέτρων και των σχεδίων διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού που προβλέπονται, αντιστοίχως, στο άρθρο 11 και στο άρθρο 13 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ.
Τροπολογία 69
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 7 – παράγραφος 4
4.   Εκτιμήσεις κινδύνου οικιακής διανομής θα έχουν διενεργηθεί μέχρι την ... [3 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται κάθε 3 έτη και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο.
4.   Εκτιμήσεις κινδύνου οικιακής διανομής στους χώρους που προβλέπει το άρθρο 10 παράγραφος 1 διενεργούνται μέχρι την ... [3 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται κάθε 3 έτη και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο.
Τροπολογία 70
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – τίτλος
Εκτίμηση επικινδυνότητας στα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης
Εκτίμηση, παρακολούθηση και διαχείριση των κινδύνων για τα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης
Τροπολογία 71
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – εισαγωγικό μέρος
1.  Με την επιφύλαξη των άρθρων 6 και 7 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι διενεργείται εκτίμηση επικινδυνότητας που καλύπτει τα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης και από τα οποία λαμβάνονται περισσότερα από 10 m3 ανά ημέρα κατά μέσο όρο. Η εκτίμηση επικινδυνότητας περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:
1.  Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, και ιδίως των άρθρων 4 και 8, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, από κοινού με τις αντίστοιχες αρμόδιες για τα ύδατα αρχές, ότι διενεργείται εκτίμηση επικινδυνότητας που καλύπτει τα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης και από τα οποία λαμβάνονται περισσότερα από 10 m3 ανά ημέρα κατά μέσο όρο. Η εκτίμηση επικινδυνότητας περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:
Τροπολογία 72
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο α
α)  προσδιορισμός και γεωγραφικά στοιχεία αναφοράς όλων των σημείων υδροληψίας στα υδατικά συστήματα που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας·
α)  προσδιορισμός και γεωγραφικά στοιχεία αναφοράς όλων των σημείων υδροληψίας στα υδατικά συστήματα ή σε μέρη των υδατικών συστημάτων που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας. Καθώς τα δεδομένα που αναφέρονται στο παρόν στοιχείο έχουν δυνητικά ευαίσθητο χαρακτήρα, ιδίως όσον αφορά την προστασία της δημόσιας υγείας, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα εν λόγω δεδομένα προστατεύονται και κοινοποιούνται μόνο στις αρμόδιες αρχές·
Τροπολογία 73
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο β
β)  χαρτογράφηση των ζωνών ασφαλείας, εφόσον έχουν καθοριστεί τέτοιες ζώνες σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, και των προστατευόμενων περιοχών που αναφέρονται στο άρθρο 6 της εν λόγω οδηγίας·
β)  χαρτογράφηση των ζωνών ασφαλείας, εφόσον έχουν καθοριστεί τέτοιες ζώνες σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ·
Τροπολογία 216
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ
γ)  προσδιορισμός των πηγών επικινδυνότητας και των πιθανών πηγών ρύπανσης που επηρεάζουν τα υδατικά συστήματα που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την επισκόπηση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις σημαντικές πιέσεις που συλλέγονται σύμφωνα με το σημείο 1.4 του παραρτήματος ΙΙ της εν λόγω οδηγίας·
γ)  προσδιορισμός των πηγών επικινδυνότητας και των πιθανών πηγών ρύπανσης που επηρεάζουν τα υδατικά συστήματα που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας. Αυτή η έρευνα και ο προσδιορισμός πηγών ρύπανσης επικαιροποιούνται τακτικά για την ανίχνευση νέων ουσιών που επηρεάζουν τα μικροπλαστικά, ιδίως PFAS. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την επισκόπηση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις σημαντικές πιέσεις που συλλέγονται σύμφωνα με το σημείο 1.4 του παραρτήματος ΙΙ της εν λόγω οδηγίας·
Τροπολογία 75
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο δ – εισαγωγικό μέρος
δ)  τακτική παρακολούθηση, στα υδατικά συστήματα που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας, των σχετικών ρύπων που επιλέγονται από τους ακόλουθους καταλόγους:
δ)  τακτική παρακολούθηση, στα υδατικά συστήματα ή τα μέρη υδατικών συστημάτων που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας των ρύπων που έχουν σχέση με την ύδρευση και επιλέγονται από τους ακόλουθους καταλόγους:
Τροπολογία 76
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο δ – σημείο iv
iv)  άλλοι σχετικοί ρύποι, όπως τα μικροπλαστικά, ή συγκεκριμένοι ρύποι λεκανών απορροής ποταμών που έχουν καθοριστεί από τα κράτη μέλη με βάση την επισκόπηση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις σημαντικές πιέσεις που συλλέγονται σύμφωνα με το σημείο 1.4 του παραρτήματος II της εν λόγω οδηγίας.
iv)  παράμετροι για σκοπούς παρακολούθησης μόνο στο παράρτημα Ι μέρος Γα, ή άλλοι σχετικοί ρύποι, όπως τα μικροπλαστικά, εφόσον έχει καταρτιστεί μεθοδολογία για τη μέτρηση μικροπλαστικών όπως ορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 5δ, ή συγκεκριμένοι ρύποι λεκανών απορροής ποταμών που έχουν καθοριστεί από τα κράτη μέλη με βάση την επισκόπηση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις σημαντικές πιέσεις που συλλέγονται σύμφωνα με το σημείο 1.4 του παραρτήματος II της εν λόγω οδηγίας.
Τροπολογία 77
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 8 – εδάφιο 1 α (νέο)
Οι πολύ μικροί φορείς ύδρευσης μπορούν να εξαιρεθούν από τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσας παραγράφου, εφόσον η αρμόδια αρχή λάβει προηγουμένως επικαιροποιημένη και τεκμηριωμένη ενημέρωση για τις σχετικές παραμέτρους που αναφέρουν τα παραπάνω στοιχεία. Η εξαίρεση αυτή επανεξετάζεται από την αρμόδια αρχή το λιγότερο κάθε τρία έτη και επικαιροποιείται όποτε κρίνεται απαραίτητο.
Τροπολογία 217
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – εδάφιο 3
Για την τακτική παρακολούθηση, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την παρακολούθηση που διενεργείται σύμφωνα με άλλες νομικές πράξεις της Ένωσης.
Για την τακτική παρακολούθηση, καθώς και για τον σκοπό της ανίχνευσης νέων βλαβερών ουσιών μέσω νέων ερευνών, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την παρακολούθηση και έρευνα που διενεργείται, και την προβλεπόμενη ερευνητική ικανότητα, σύμφωνα με άλλες νομικές πράξεις της Ένωσης.
Τροπολογία 78
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 3
3.  Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στους φορείς ύδρευσης που χρησιμοποιούν το υδατικό σύστημα που εξετάζεται στην εκτίμηση επικινδυνότητας τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διενεργήθηκε βάσει της παραγράφου 1 στοιχείο δ) και μπορούν, με βάση αυτά τα αποτελέσματα παρακολούθησης:
διαγράφεται
α)   να απαιτήσουν από τους φορείς ύδρευσης να διενεργήσουν επιπρόσθετη παρακολούθηση ή επεξεργασία ορισμένων παραμέτρων·
β)   να επιτρέψουν στους φορείς ύδρευσης να ελαττώσουν τη συχνότητα παρακολούθησης ορισμένων παραμέτρων χωρίς να απαιτηθεί η διεξαγωγή εκτίμησης κινδύνου στην παροχή, εφόσον οι παράμετροι αυτές δεν αποτελούν βασικές παραμέτρους υπό την έννοια του παραρτήματος ΙΙ μέρος Β σημείο 1 και εφόσον δεν υπάρχει ευλόγως αναμενόμενος παράγοντας που να μπορεί να προκαλέσει υποβάθμιση της ποιότητας του νερού.
Τροπολογία 79
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 4
4.  Στις περιπτώσεις όπου επιτρέπεται σε έναν φορέα ύδρευσης να ελαττώσει τη συχνότητα παρακολούθησης, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο β), τα κράτη μέλη συνεχίζουν να παρακολουθούν τακτικά τις εν λόγω παραμέτρους στο υδατικό σύστημα που καλύπτεται από την εκτίμηση επικινδυνότητας.
διαγράφεται
Τροπολογία 80
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 5 – εδάφιο 1 – εισαγωγικό μέρος
Με βάση τις πληροφορίες που συλλέγονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 και που συγκεντρώνονται βάσει της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα σε συνεργασία με τους φορείς ύδρευσης και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς, ή διασφαλίζουν ότι λαμβάνονται τα μέτρα αυτά από τους φορείς ύδρευσης:
Με βάση τις πληροφορίες που συλλέγονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 και που συγκεντρώνονται βάσει της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα σε συνεργασία με τους φορείς ύδρευσης και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς:
Τροπολογία 178
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 5 – εδάφιο 1 – στοιχείο α
α)  προληπτικά μέτρα για τη μείωση του απαιτούμενου επιπέδου επεξεργασίας και για τη διαφύλαξη της ποιότητας των υδάτων, συμπεριλαμβανομένων και των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της οδηγίας 2000/60/ΕΚ·
διαγράφεται
Τροπολογία 82
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 5 – εδάφιο 1 – στοιχείο α α (νέο)
αα)  να διασφαλίζει ότι οι ρυπαίνοντες, σε συνεργασία με τους φορείς ύδρευσης και άλλους συναφείς ενδιαφερόμενους φορείς, λαμβάνουν προληπτικά μέτρα για τη μείωση ή την αποφυγή του απαιτούμενου επιπέδου επεξεργασίας και για τη διασφάλιση της ποιότητας του νερού, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, καθώς και πρόσθετα μέτρα που κρίνονται αναγκαία βάσει της παρακολούθησης που πραγματοποιείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο δ) του παρόντος άρθρου·
Τροπολογία 83
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 5 – εδάφιο 1 – στοιχείο β
β)  μέτρα μετριασμού, τα οποία κρίνονται αναγκαία με βάση την παρακολούθηση που διενεργείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο δ) για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση της πηγής ρύπανσης.
β)  μέτρα μετριασμού, τα οποία κρίνονται αναγκαία με βάση την παρακολούθηση που διενεργείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο δ) για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση της πηγής ρύπανσης και την αποφυγή κάθε πρόσθετης επεξεργασίας, όταν τα μέτρα πρόληψης δεν θεωρούνται βιώσιμα ή αρκετά αποτελεσματικά για την έγκαιρη αντιμετώπιση της πηγής ρύπανσης.
Τροπολογία 84
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 5 – εδάφιο 1 – στοιχείο β α (νέο)
βα)  όταν τα μέτρα που αναφέρονται στα στοιχεία αα) και β) δεν θεωρούνται επαρκή για την εξασφάλιση επαρκούς προστασίας της ανθρώπινης υγείας, απαιτούν από τους φορείς ύδρευσης να διενεργούν πρόσθετη παρακολούθηση ορισμένων παραμέτρων στο σημείο άντλησης ή επεξεργασίας, εάν είναι απολύτως αναγκαίο για την πρόληψη των κινδύνων για την υγεία.
Τροπολογία 85
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 8 – παράγραφος 5 α (νέα)
5α.  Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στους φορείς ύδρευσης που χρησιμοποιούν το υδατικό σύστημα ή μέρη υδατικών συστημάτων τα οποία εξετάζονται στην εκτίμηση επικινδυνότητας τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διενεργήθηκε βάσει της παραγράφου 1 στοιχείο δ) και μπορούν με βάση αυτά τα αποτελέσματα παρακολούθησης και τις πληροφορίες που συγκεντρώνονται βάσει των παραγράφων 1 και 2 και βάσει της οδηγίας 2000/60/ΕΚ:
α)  να επιτρέψουν στους φορείς ύδρευσης να ελαττώσουν τη συχνότητα παρακολούθησης ορισμένων παραμέτρων ή τον αριθμό των παραμέτρων που παρακολουθούνται, χωρίς να απαιτηθεί η διεξαγωγή εκτίμησης κινδύνου στην παροχή, εφόσον οι υπό εν λόγω παράμετροι δεν αποτελούν βασικές παραμέτρους υπό την έννοια του παραρτήματος ΙΙ μέρος Β σημείο 1 και εφόσον δεν υπάρχει ευλόγως αναμενόμενος παράγοντας που να μπορεί να προκαλέσει υποβάθμιση της ποιότητας του νερού·
β)  όταν επιτρέπεται σε έναν φορέα ύδρευσης να ελαττώσει τη συχνότητα παρακολούθησης, όπως αναφέρεται στο στοιχείο α), να συνεχίσουν να παρακολουθούν τακτικά τις εν λόγω παραμέτρους στο υδατικό σύστημα που καλύπτεται από την εκτίμηση επικινδυνότητας.
Τροπολογία 86
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 9 – τίτλος
Εκτίμηση κινδύνου στην παροχή
Εκτίμηση, παρακολούθηση και διαχείριση κινδύνου στην παροχή
Τροπολογία 87
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 9 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς ύδρευσης διενεργούν εκτίμηση κινδύνου στην παροχή, με δυνατότητα προσαρμογής της συχνότητας παρακολούθησης οποιασδήποτε από τις παραμέτρους που παρατίθενται στο παράρτημα Ι μέρη Α και Β και δεν αποτελούν βασικές παραμέτρους σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ μέρος Β, ανάλογα με την παρουσία τους στο μη επεξεργασμένο νερό.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς ύδρευσης διενεργούν εκτίμηση κινδύνου στην παροχή, σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ μέρος Γ, με δυνατότητα προσαρμογής της συχνότητας παρακολούθησης οποιασδήποτε από τις παραμέτρους που παρατίθενται στο παράρτημα Ι μέρη Α, Β και Βα και δεν αποτελούν βασικές παραμέτρους σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ μέρος Β, ανάλογα με την παρουσία τους στο μη επεξεργασμένο νερό.
Τροπολογία 88
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 9 – παράγραφος 1 – εδάφιο 2
Για τις εν λόγω παραμέτρους, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς ύδρευσης έχουν τη δυνατότητα να αποκλίνουν από τις συχνότητες δειγματοληψίας που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Β, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Γ.
Για τις εν λόγω παραμέτρους, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς ύδρευσης έχουν τη δυνατότητα να αποκλίνουν από τις συχνότητες δειγματοληψίας που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Β, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Γ και ανάλογα με την παρουσία τους στο μη επεξεργασμένο νερό και τη συγκρότηση της επεξεργασίας.
Τροπολογία 89
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 9 – παράγραφος 1 – εδάφιο 3
Για τον σκοπό αυτόν, οι φορείς ύδρευσης υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη τα αποτελέσματα της εκτίμησης επικινδυνότητας που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 8 της παρούσας οδηγίας και τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 και με το άρθρο 8 της οδηγίας 2000/60/EΚ.
Για τον σκοπό αυτόν, οι φορείς ύδρευσης λαμβάνουν υπόψη τα αποτελέσματα της εκτίμησης επικινδυνότητας που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 8 της παρούσας οδηγίας και τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 και με το άρθρο 8 της οδηγίας 2000/60/EΚ.
Τροπολογία 90
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 9 – παράγραφος 1 α (νέα)
1α.  Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τους πολύ μικρούς προμηθευτές ύδατος από την παράγραφο 1, υπό την προϋπόθεση ότι η αρμόδια αρχή εκ των προτέρων διαθέτει τεκμηριωμένη γνώση των σχετικών παραμέτρων και κρίνει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για την υγεία του ανθρώπου ως αποτέλεσμα των εν λόγω εξαιρέσεων, και με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων της αρχής σύμφωνα με το άρθρο 4.
Η εξαίρεση επανεξετάζεται από την αρμόδια αρχή κάθε τρία έτη ή όταν εντοπίζεται τυχόν νέος κίνδυνος ρύπανσης στη λεκάνη απορροής και επικαιροποιείται κατά περίπτωση.
Τροπολογία 91
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 9 – παράγραφος 2
2.  Οι εκτιμήσεις κινδύνου στην παροχή εγκρίνονται από τις αρμόδιες αρχές.
2.  Οι εκτιμήσεις κινδύνου στην παροχή είναι αρμοδιότητα των φορέων ύδρευσης, οι οποίοι διασφαλίζουν τη συμμόρφωσή τους με την παρούσα οδηγία. Για τον σκοπό αυτό οι φορείς ύδρευσης μπορούν να ζητούν την υποστήριξη των αρμόδιων αρχών.
Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τις αρμόδιες αρχές να εγκρίνουν ή να ελέγχουν τις εκτιμήσεις κινδύνου στην παροχή που διενεργούν οι φορείς ύδρευσης.
Τροπολογία 92
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 9 – παράγραφος 2 α (νέα)
2α.  Με βάση τα αποτελέσματα της εκτίμησης κινδύνου στην παροχή που διενεργείται σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς ύδρευσης θέτουν σε εφαρμογή ένα σχέδιο ασφάλειας των υδάτων προσαρμοσμένο στους κινδύνους που εντοπίζονται και αναλογικό προς το μέγεθος του φορέα ύδρευσης. Για παράδειγμα, το σχέδιο ασφάλειας των υδάτων μπορεί να αφορά τη χρήση υλικών που έρχονται σε επαφή με το νερό, τα προϊόντα επεξεργασίας του νερού, τυχόν κινδύνους από διαρροές αγωγών ή τα μέτρα προσαρμογής στις τωρινές και μελλοντικές προκλήσεις, όπως η κλιματική αλλαγή, και προσδιορίζεται αναλυτικότερα από τα κράτη μέλη.
Τροπολογία 93
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 10 – τίτλος
Εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής
Εκτίμηση, παρακολούθηση και διαχείριση κινδύνου οικιακής διανομής
Τροπολογία 94
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 10 – παράγραφος 1 – εισαγωγικό μέρος
1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι διενεργείται εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής η οποία περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:
1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στους χώρους προτεραιότητας διενεργείται εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής η οποία περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:
Τροπολογία 95
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 10 – παράγραφος 1 – στοιχείο α
α)  εκτίμηση των δυνητικών κινδύνων που συνδέονται με τα συστήματα οικιακής διανομής και με τα σχετικά προϊόντα και υλικά, και του κατά πόσον αυτά επηρεάζουν την ποιότητα του νερού στο σημείο όπου αυτό εκρέει από τις βρύσες που χρησιμοποιούνται συνήθως για κατανάλωση νερού από τον άνθρωπο, ιδίως στα σημεία παροχής νερού στο κοινό σε χώρους προτεραιότητας·
α)  εκτίμηση των δυνητικών κινδύνων που συνδέονται με τα συστήματα οικιακής διανομής και με τα σχετικά προϊόντα και υλικά, και του κατά πόσον αυτά επηρεάζουν την ποιότητα του νερού στο σημείο όπου αυτό εκρέει από τις βρύσες που χρησιμοποιούνται συνήθως για κατανάλωση νερού από τον άνθρωπο·
Τροπολογία 96
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 10 – παράγραφος 1 – στοιχείο β – εδάφιο 1
β)  τακτική παρακολούθηση των παραμέτρων που παρατίθενται στο παράρτημα Ι μέρος Γ, στους χώρους όπου θεωρείται υψηλότερος ο δυνητικός κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία. Οι σχετικές παράμετροι και χώροι παρακολούθησης επιλέγονται με βάση την εκτίμηση που διενεργείται σύμφωνα με το στοιχείο α).
β)  τακτική παρακολούθηση των παραμέτρων που παρατίθενται στο παράρτημα Ι μέρος Γ, στους χώρους προτεραιότητας όπου εντοπίστηκαν συγκεκριμένοι κίνδυνοι για την ποιότητα του νερού καρά την εκτίμηση που διενεργείται σύμφωνα με το στοιχείο α).
Τροπολογία 97
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 10 – παράγραφος 1 – στοιχείο β – εδάφιο 2
Όσον αφορά την τακτική παρακολούθηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν στρατηγική παρακολούθησης η οποία να επικεντρώνεται στους χώρους προτεραιότητας·
Όσον αφορά την τακτική παρακολούθηση, τα κράτη μέλη εγγυώνται την πρόσβαση στις εγκαταστάσεις των χώρων προτεραιότητας με σκοπό τη δειγματοληψία και δύνανται να θεσπίζουν στρατηγική παρακολούθησης, ιδίως όσον αφορά τα βακτήρια της Legionella pneumophila·
Τροπολογία 98
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 10 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ
γ)  επαλήθευση του γεγονότος ότι οι επιδόσεις των δομικών προϊόντων που έρχονται σε επαφή με το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης είναι ικανοποιητικές, σε σχέση με τα ουσιώδη χαρακτηριστικά που συνδέονται με τη βασική απαίτηση για τα δομικά έργα η οποία προσδιορίζεται στο παράρτημα Ι σημείο 3 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011.
γ)  επαλήθευση του γεγονότος ότι οι επιδόσεις των προϊόντων και υλικών που έρχονται σε επαφή με το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης είναι ικανοποιητικές, σε σχέση με την προστασία της ανθρώπινης υγείας.
Τροπολογία 99
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 10 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ α (νέο)
γα)  επαλήθευση του κατά πόσον τα χρησιμοποιούμενα υλικά είναι κατάλληλα για να έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης και κατά πόσον πληρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 11.
Τροπολογία 100
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 10 – παράγραφος 2
2.  Όταν τα κράτη μέλη κρίνουν, βάσει της εκτίμησης που διενεργείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α), ότι υπάρχει κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία από το σύστημα οικιακής διανομής ή από τα σχετικά προϊόντα και υλικά, ή όταν η παρακολούθηση που διενεργείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο β) αποδεικνύει ότι οι παραμετρικές τιμές που ορίζονται στο παράρτημα I μέρος Γ δεν πληρούνται, τα κράτη μέλη:
2.  Όταν τα κράτη μέλη κρίνουν, βάσει της εκτίμησης που διενεργείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α), ότι υπάρχει κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία από το σύστημα οικιακής διανομής των χώρων προτεραιότητας ή από τα σχετικά προϊόντα και υλικά, ή όταν η παρακολούθηση που διενεργείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο β) αποδεικνύει ότι οι παραμετρικές τιμές που ορίζονται στο παράρτημα I μέρος Γ δεν πληρούνται, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι έχουν ληφθεί τα αναγκαία μέτρα για να αποκλείσουν ή να περιορίσουν τον κίνδυνο να μην τηρηθούν οι παραμετρικές τιμές που ορίζονται στο παράρτημα Ι μέρος Γ.
α)  λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την εξάλειψη ή τον περιορισμό του κινδύνου μη συμμόρφωσης με τις παραμετρικές τιμές που καθορίζονται στο παράρτημα Ι μέρος Γ·
β)  λαμβάνουν όλα τα απαιτούμενα μέτρα ώστε να διασφαλιστεί ότι η μετανάστευση ουσιών ή χημικών προϊόντων από τα δομικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή ή τη διανομή του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης δεν ενέχουν ούτε άμεσους ούτε έμμεσους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία·
γ)  λαμβάνουν άλλα μέτρα, παραδείγματος χάρη κατάλληλες τεχνικές επεξεργασίας, σε συνεργασία με τους φορείς ύδρευσης, προκειμένου να τροποποιηθεί η φύση ή οι ιδιότητες του νερού προτού αυτό παρασχεθεί, ώστε να εξαλειφθεί ή να μειωθεί ο κίνδυνος μη συμμόρφωσης με τις παραμετρικές τιμές μετά την παροχή·
δ)  πληροφορούν και συμβουλεύουν δεόντως τους καταναλωτές σχετικά με τις συνθήκες κατανάλωσης και χρήσης του νερού και σχετικά με τυχόν ενέργειες για την αποφυγή της επανεμφάνισης του κινδύνου·
ε)  οργανώνουν κατάρτιση για υδραυλικούς και άλλους επαγγελματίες που ασχολούνται με τα συστήματα οικιακής διανομής και με την εγκατάσταση δομικών προϊόντων·
στ)  προκειμένου για τη Legionella, εξασφαλίζουν την εφαρμογή αποτελεσματικών μέτρων ελέγχου και διαχείρισης για την πρόληψη και την αντιμετώπιση τυχόν εστιών της νόσου.
Τροπολογία 101
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 10 – παράγραφος 2 α (νέα)
2α.  Προκειμένου να μειωθούν οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την οικιακή διανομή στο σύνολο των συστημάτων οικιακής διανομής, τα κράτη μέλη:
α)  ενθαρρύνουν τους ιδιοκτήτες δημοσίων και ιδιωτικών χώρων να προβούν σε εκτίμηση κινδύνων που συνδέονται με την οικιακή διανομή·
β)  ενημερώνουν τους καταναλωτές και τους ιδιοκτήτες ιδιωτικών και δημοσίων χώρων για τη λήψη μέτρων με σκοπό την εξάλειψη ή τον περιορισμό του κινδύνου μη συμμόρφωσης προς τα πρότυπα ποιότητας για το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης λόγω του συστήματος οικιακής διανομής·
γ)  πληροφορούν και συμβουλεύουν δεόντως τους καταναλωτές σχετικά με τις συνθήκες κατανάλωσης και χρήσης του νερού και σχετικά με τυχόν ενέργειες για την αποφυγή της επανεμφάνισης του κινδύνου·
δ)  προωθούν κύκλους επιμόρφωσης για υδραυλικούς και άλλους επαγγελματίες που ασχολούνται με τα συστήματα οικιακής διανομής και με την εγκατάσταση δομικών προϊόντων και υλικών που έρχονται σε επαφή με το νερό· και
ε)  προκειμένου για τα βακτήρια της Legionella, και ιδίως τα βακτήρια της Legionella pneumophila, διασφαλίζουν την εφαρμογή αποτελεσματικών και αναλογικών προς τον κίνδυνο μέτρων ελέγχου και διαχείρισης για την πρόληψη και την αντιμετώπιση τυχόν εκδηλώσεων της νόσου.
Τροπολογία 102
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 10 α (νέο)
Άρθρο 10α
Ελάχιστες απαιτήσεις υγιεινής για τα προϊόντα, τις ουσίες και τα υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης
1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν ότι οι ουσίες και τα υλικά για την παραγωγή όλων νέων προϊόντων που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, διακινούνται και χρησιμοποιούνται για την υδροληψία, την επεξεργασία ή τη διανομή, ή οι ρύποι που συνδέονται με αυτές τις ουσίες:
α)  δεν περιορίζουν ούτε άμεσα ούτε έμμεσα την προστασία της υγείας του ανθρώπου, όπως προβλέπεται δυνάμει της παρούσας οδηγίας·
β)  δεν επηρεάζουν την οσμή ούτε τη γεύση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης·
γ)  δεν εμφανίζονται σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης σε συγκέντρωση υψηλότερη από το επίπεδο που απαιτείται για την επίτευξη του σκοπού για τον οποίο χρησιμοποιούνται: και
δ)  δεν ευνοούν τη μικροβιολογική ανάπτυξη.
2.   Για τη διασφάλιση της εναρμονισμένης εφαρμογής της παραγράφου 1, έως τις ... [εντός τριών ετών από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας], η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 19, προκειμένου να συμπληρωθεί η παρούσα οδηγία με τη θέσπιση των ελαχίστων υγειονομικών προδιαγραφών και του κατάλογου ουσιών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή υλικών που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης και είναι εγκεκριμένες στην ΕΕ, περιλαμβανομένων συγκεκριμένων ορίων μετανάστευσης και ειδικών όρων χρήσης, κατά περίπτωση. Η Επιτροπή επανεξετάζει και επικαιροποιεί τακτικά αυτόν τον κατάλογο σύμφωνα με τις τελευταίες επιστημονικές και τεχνικές εξελίξεις.
3.  Για την υποστήριξη της Επιτροπής όσον αφορά την έκδοση και την τροποποίηση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων βάσει του άρθρου 2 ιδρύεται μόνιμη επιτροπή αποτελούμενη από εκπροσώπους των κρατών μελών, οι οποίοι μπορούν να υποβοηθούνται από εμπειρογνώμονες ή συμβούλους.
4.  Τα υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης και καλύπτονται από άλλες πράξεις ενωσιακής νομοθεσίας, όπως ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, συμμορφώνονται με τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου.
______________
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2011, για τη θέσπιση εναρμονισμένων όρων εμπορίας δομικών προϊόντων και για την κατάργηση της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 88 της 4.4.2011, σ. 5).
Τροπολογία 103
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 11 – παράγραφος 1
1.  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι παρακολουθείται τακτικά η ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, προκειμένου να ελέγχεται αν το διατιθέμενο στους καταναλωτές νερό πληροί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, και ιδίως τις παραμετρικές τιμές που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5. Λαμβάνονται δείγματα τα οποία είναι αντιπροσωπευτικά της ποιότητας του νερού που καταναλίσκεται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Επιπλέον, τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται ο έλεγχος της αποτελεσματικής απολύμανσης του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, όταν αυτή αποτελεί μέρος της διαδικασίας επεξεργασίας ή διανομής του νερού και ότι οποιαδήποτε επιμόλυνση από υποπροϊόντα απολύμανσης συγκροτείται σε όσο το δυνατόν πιο χαμηλά όρια, χωρίς να διακυβεύεται η απολύμανση.
1.  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι παρακολουθείται τακτικά η ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, προκειμένου να ελέγχεται αν το νερό πληροί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, και ιδίως τις παραμετρικές τιμές που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5. Λαμβάνονται δείγματα τα οποία είναι αντιπροσωπευτικά της ποιότητας του νερού που καταναλίσκεται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Επιπλέον, τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται ο έλεγχος της αποτελεσματικής απολύμανσης του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, όταν αυτή αποτελεί μέρος της διαδικασίας επεξεργασίας ή διανομής του νερού και ότι οποιαδήποτε επιμόλυνση από υποπροϊόντα απολύμανσης συγκροτείται σε όσο το δυνατόν πιο χαμηλά όρια, χωρίς να διακυβεύεται η απολύμανση.
Τροπολογία 104
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 11 – παράγραφος 5 α (νέα)
5α.  Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διενεργείται σύμφωνα με την παρακολούθηση των παραμέτρων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι μέρος Γα έως τις ... [τρία έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας] και στη συνέχεια μία φορά ετησίως.
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 19 για την τροποποίηση της παρούσας οδηγίας, επικαιροποιώντας τις ουσίες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο επιτήρησης του παραρτήματος Ι μέρος Γα. Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να προσθέσει ουσίες, όταν υπάρχει κίνδυνος οι ουσίες αυτές να είναι παρούσες σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης και να συνιστούν πιθανή απειλή για την ανθρώπινη υγεία αλλά η επιστημονική γνώση να μην έχει αποδείξει σε σχέση με αυτές συγκεκριμένο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή βασίζεται ιδιαίτερα στην επιστημονική έρευνα της ΠΟΥ. Η προσθήκη κάθε νέας ουσίας αιτιολογείται δεόντως σύμφωνα με το άρθρο 1 της παρούσας οδηγίας.
Τροπολογία 105
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 11 – παράγραφος 5 β (νέα)
5β.  Έως ... [ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας], η Επιτροπή εγκρίνει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 19 για τη συμπλήρωση της παρούσας οδηγίας, εγκρίνοντας μεθοδολογία για τη μέτρηση των μικροπλαστικών που περιλαμβάνονται στον κατάλογο επιτήρησης του παραρτήματος Ι μέρος Γα.
Τροπολογία 106
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος 1
1.  Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να διερευνάται αμέσως κάθε παράλειψη της τήρησης των παραμετρικών τιμών που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 ώστε να εντοπίζονται τα αίτια.
1.  Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να διερευνάται αμέσως κάθε παράλειψη της τήρησης των παραμετρικών τιμών που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 στο σημείο τήρησης που αναφέρει το άρθρο 6 ώστε να εντοπίζονται τα αίτια.
Τροπολογία 107
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος 2 – εδάφιο 2
Σε περίπτωση μη τήρησης των παραμετρικών τιμών που καθορίζονται στο παράρτημα Ι μέρος Γ, οι επανορθωτικές ενέργειες περιλαμβάνουν τα μέτρα που παρατίθενται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως στ).
Σε περίπτωση μη τήρησης των παραμετρικών τιμών που καθορίζονται στο παράρτημα Ι μέρος Γ, οι επανορθωτικές ενέργειες περιλαμβάνουν τα μέτρα που παρατίθενται στο άρθρο 10 παράγραφος .
Τροπολογία 108
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος 3 – εδάφιο 2
Τα κράτη μέλη θεωρούν αυτομάτως ότι κάθε περίπτωση μη τήρησης των ελάχιστων απαιτήσεων για τις παραμετρικές τιμές που καθορίζονται στο παράρτημα Ι μέρη Α και Β συνιστά δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.
Τα κράτη μέλη θεωρούν μια περίπτωση μη τήρησης των ελάχιστων απαιτήσεων για τις παραμετρικές τιμές που καθορίζονται στο παράρτημα Ι μέρη Α και Β ως δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, εκτός αν οι αρμόδιες αρχές θεωρούν τη μη τήρηση της παραμετρικής τιμής αμελητέα.
Τροπολογία 109
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος 4 – εισαγωγικό μέρος
4.  Στις περιπτώσεις που περιγράφονται στις παραγράφους 2 και 3, τα κράτη μέλη λαμβάνουν το συντομότερο δυνατόν όλα τα ακόλουθα μέτρα:
4.  Στις περιπτώσεις που περιγράφονται στις παραγράφους 2 και 3, όταν η μη τήρηση των παραμετρικών τιμών θεωρείται δυνητικός κίνδυνος για την υγεία του ανθρώπου, τα κράτη μέλη λαμβάνουν το συντομότερο δυνατόν όλα τα ακόλουθα μέτρα:
Τροπολογία 110
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος 4 – εδάφιο 1 α (νέο)
Τα μέτρα που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) λαμβάνονται σε συνεργασία με τον οικείο φορέα ύδρευσης.
Τροπολογία 111
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 – παράγραφος 5
5.  Οι αρμόδιες αρχές ή άλλοι αρμόδιοι φορείς αποφασίζουν ποιες ενέργειες δυνάμει της παραγράφου 3 θα αναληφθούν, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία οι οποίοι θα προέκυπταν από τυχόν διακοπή της παροχής ή περιορισμό της χρήσης νερού ανθρώπινης κατανάλωσης.
5.  Όταν διαπιστώνεται έλλειψη συμμόρφωσης στο σημείο τήρησης, οι αρμόδιες αρχές ή άλλοι αρμόδιοι φορείς αποφασίζουν ποιες ενέργειες δυνάμει της παραγράφου 3 θα αναληφθούν, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία οι οποίοι θα προέκυπταν από τυχόν διακοπή της παροχής ή περιορισμό της χρήσης νερού ανθρώπινης κατανάλωσης.
Τροπολογία 112
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 12 α (νέο)
Άρθρο 12α
Παρεκκλίσεις
1.  Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν παρεκκλίσεις από τις παραμετρικές τιμές που καθορίζονται στο παράρτημα I μέρος Β ή που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2, μέχρις ενός ανώτατου ορίου που καθορίζουν τα ίδια, εφόσον οι εν λόγω παρεκκλίσεις δεν συνεπάγονται δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και εφόσον η παροχή νερού ανθρώπινης κατανάλωσης στη συγκεκριμένη περιοχή δεν μπορεί να εξασφαλισθεί με άλλον εύλογο τρόπο. Οι εν λόγω παρεκκλίσεις περιορίζονται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)  νέα ζώνη ύδρευσης·
β)  νέα πηγή ρύπανσης που εντοπίζεται σε ζώνη ύδρευσης ή παράμετροι που διερευνήθηκαν ή εντοπίστηκαν πρόσφατα.
Οι παρεκκλίσεις είναι όσο το δυνατόν μικρότερης διάρκειας και δεν υπερβαίνουν την τριετία, προς το τέλος της οποίας τα κράτη μέλη διεξάγουν επανεξέταση για να εξακριβώσουν αν έχει σημειωθεί ικανοποιητική πρόοδος.
Σε εξαιρετικές περιπτώσεις τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν δεύτερη παρέκκλιση όσον αφορά τα στοιχεία α) και β) του πρώτου εδαφίου. Όταν τα κράτη μέλη προτίθενται να παραχωρήσουν μια τέτοια δεύτερη παρέκκλιση, κοινοποιούν στην Επιτροπή την επανεξέταση και τους λόγους για την απόφασή τους για παραχώρηση δεύτερης παρέκκλισης. Η εν λόγω δεύτερη παρέκκλιση δεν υπερβαίνει τα τρία έτη.
2.  Οποιαδήποτε παρέκκλιση χορηγήθηκε σύμφωνα με την παράγραφο 1 συνοδεύεται από τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)  τον λόγο της παρέκκλισης·
β)  τη συγκεκριμένη παράμετρο, τα σχετικά αποτελέσματα της προηγούμενης παρακολούθησης και την ανώτατη επιτρεπόμενη τιμή βάσει της παρέκκλισης·
γ)  τη γεωγραφική περιοχή, την ημερησίως παρεχόμενη ποσότητα νερού, τον πληθυσμό που αφορά, καθώς και αν υπάρχει περίπτωση να θιγούν σχετικές επιχειρήσεις παραγωγής τροφίμων·
δ)  ένα κατάλληλο σύστημα παρακολούθησης, με αυξημένη συχνότητα παρακολούθησης, εφόσον απαιτείται·
ε)  σύνοψη του προγράμματος των απαιτούμενων επανορθωτικών ενεργειών, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται χρονοδιάγραμμα εργασιών, εκτίμηση κόστους και διατάξεις για την επανεξέταση και
στ)  την αιτούμενη διάρκεια της παρέκκλισης.
3.  Εάν οι αρμόδιες αρχές κρίνουν ότι η μη τήρηση της παραμετρικής τιμής είναι άνευ σημασίας και αν, με τις επανορθωτικές ενέργειες που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2, είναι δυνατόν να διορθωθεί η κατάσταση εντός 30 το πολύ ημερών, δεν απαιτείται η κοινοποίηση των πληροφοριών που προβλέπει η παράγραφος 2 του παρόντος άρθρου προκειμένου για την παρέκκλιση.
Στην περίπτωση αυτή, οι αρμόδιες αρχές ή άλλοι αρμόδιοι φορείς καθορίζουν προκειμένου για την παρέκκλιση μόνον την ανώτατη επιτρεπόμενη τιμή της συγκεκριμένης παραμέτρου καθώς και τον επιτρεπόμενο χρόνο για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
4.  Η προσφυγή στην παράγραφο 3 δεν είναι πλέον δυνατή αν μία παραμετρική τιμή για συγκεκριμένη παροχή νερού δεν τηρήθηκε για περισσότερες από 30 ημέρες συνολικά κατά τη διάρκεια των δώδεκα προηγουμένων μηνών.
5.  Κάθε κράτος μέλος που εφαρμόζει τις παρεκκλίσεις του παρόντος άρθρου διασφαλίζει ότι ο πληθυσμός τον οποίο αφορά η παρέκκλιση αυτή ενημερώνεται αμέσως και με τον κατάλληλο τρόπο σχετικά με την παρέκκλιση και τους όρους της. Επιπλέον, το εν λόγω κράτος μέλος εξασφαλίζει ότι, εφόσον απαιτείται, παρέχονται συμβουλές σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες για τις οποίες η παρέκκλιση θα μπορούσε να επιφέρει συγκεκριμένο κίνδυνο.
Οι υποχρεώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο δεν ισχύουν για την περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 3, εκτός αν οι αρμόδιες αρχές αποφασίσουν διαφορετικά.
6.  Με την εξαίρεση των παρεκκλίσεων που παρέχονται σύμφωνα με την παράγραφο 3, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή εντός δύο μηνών για κάθε εγκριθείσα παρέκκλιση που αφορά παροχή άνω των 1 000 m3 ημερησίως κατά μέσο όρο ή εξυπηρετεί περισσότερα των 5 000 ατόμων, γνωστοποιώντας και τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
7.  Το παρόν άρθρο δεν ισχύει για το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης το οποίο διατίθεται προς πώληση σε φιάλες ή δοχεία.
Τροπολογίες 113, 165, 191, 208, 166, 192, 169, 195, 170, 196, 197 και 220
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 13 – παράγραφος 1
1.  Με την επιφύλαξη του άρθρου 9 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να βελτιωθεί η πρόσβαση όλων σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης και να προωθηθεί η χρήση του στο έδαφός τους. Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνονται όλα τα ακόλουθα:
1.  Με την επιφύλαξη του άρθρου 9 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ και των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, τα κράτη μέλη λαμβάνουν, συνεκτιμώντας τις τοπικές και περιφερειακές προοπτικές και συνθήκες διανομής νερού, όλα τα αναγκαία μέτρα για να βελτιωθεί η καθολική πρόσβαση όλων σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης και να προωθηθεί η χρήση του στο έδαφός τους.
α)  προσδιορισμός των ατόμων που δεν έχουν πρόσβαση σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, και των αιτιών αυτής της αδυναμίας πρόσβασης (παραδείγματος χάρη, τα μέλη ευπαθών και περιθωριοποιημένων ομάδων), αξιολόγηση των δυνατοτήτων βελτίωσης της πρόσβασης για τα άτομα αυτά και πληροφόρησή τους σχετικά με τις δυνατότητες σύνδεσης στο δίκτυο ύδρευσης ή σχετικά με εναλλακτικούς τρόπους πρόσβασης σε τέτοιο νερό·
α)  προσδιορισμός των ατόμων που δεν έχουν ή έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, συμπεριλαμβανομένων των ευπαθών και περιθωριοποιημένων ομάδων, και των αιτιών αυτής της αδυναμίας πρόσβασης, αξιολόγηση των δυνατοτήτων και ανάληψη δράσης βελτίωσης της πρόσβασης για τα άτομα αυτά και πληροφόρησή τους σχετικά με τις δυνατότητες σύνδεσης στο δίκτυο ύδρευσης ή σχετικά με εναλλακτικούς τρόπους πρόσβασης σε τέτοιο νερό·
αα)   διασφάλιση της δημόσιας παροχής νερού ανθρώπινης κατανάλωσης·
β)  εγκατάσταση και συντήρηση εξοπλισμού εσωτερικών και εξωτερικών χώρων για την ελεύθερη πρόσβαση σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης σε δημόσιους χώρους·
β)  εγκατάσταση και συντήρηση εξοπλισμού εσωτερικών και εξωτερικών χώρων, συμπεριλαμβανομένων των σημείων επαναπλήρωσης, για την ελεύθερη πρόσβαση σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης σε δημόσιους χώρους, ιδίως σε χώρους μεγάλης επισκεψιμότητας· αυτό υλοποιείται όπου είναι τεχνικά εφικτό, κατά τρόπο αναλογικό προς την ανάγκη λήψης τέτοιων μέτρων και λαμβανομένων υπόψη των ειδικών τοπικών συνθηκών, όπως το κλίμα και η γεωγραφία·
γ)  προώθηση της χρήσης του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης με τους εξής τρόπους:
γ)  προώθηση της χρήσης του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης με τους εξής τρόπους:
θ)   έναρξη εκστρατειών ενημέρωσης των πολιτών σχετικά με την ποιότητα του νερού αυτού·
i)  έναρξη εκστρατειών ενημέρωσης των πολιτών σχετικά με την υψηλή ποιότητα του νερού της βρύσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με το πλησιέστερο σημείο επαναπλήρωσης που έχει οριστεί·
iα)  δρομολόγηση εκστρατειών για την ενθάρρυνση του κοινού να μεταφέρει επαναχρησιμοποιήσιμες φιάλες νερού και δρομολόγηση πρωτοβουλιών για να διευρυνθεί η επίγνωση όσον αφορά τη θέση των σημείων επαναπλήρωσης·
ii)  προώθηση της παροχής τέτοιου νερού από τις δημόσιες διοικήσεις και στα δημόσια κτίρια·
ii)  διασφάλιση της δωρεάν παροχής τέτοιου νερού στις δημόσιες διοικήσεις και στα δημόσια κτίρια και αποθάρρυνση της χρήσης εμφιαλωμένου νερού σε πλαστικές φιάλες ή δοχεία μιας χρήσης στις εν λόγω δημόσιες διοικήσεις και στα δημόσια κτίρια·
iii)  προώθηση της δωρεάν παροχής τέτοιου νερού από εστιατόρια, καντίνες και υπηρεσίες τροφοδοσίας.
iii)  προώθηση της δωρεάν ή έναντι χαμηλού αντιτίμου παροχής τέτοιου νερού σε πελάτες εστιατορίων, καντινών και υπηρεσιών τροφοδοσίας.
Τροπολογία 114
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 13 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1
Βάσει των πληροφοριών που συγκεντρώνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α), τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση της πρόσβασης των ευπαθών και περιθωριοποιημένων ομάδων σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης.
Βάσει των πληροφοριών που συγκεντρώνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α), τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα μέτρα που κρίνουν αναγκαία και ενδεδειγμένα για την εξασφάλιση της πρόσβασης των ευπαθών και περιθωριοποιημένων ομάδων σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης.
Τροπολογίες 173, 199 και 209
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 13 – παράγραφος 2 α (νέα)
2α.   Όταν οι υποχρεώσεις που θεσπίζονται στο παρόν άρθρο βαρύνουν τις τοπικές δημόσιες αρχές σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εν λόγω αρχές διαθέτουν τα μέσα και τους πόρους για να εξασφαλίζουν την πρόσβαση σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης και ότι οποιαδήποτε σχετικά μέτρα είναι αναλογικά προς την ικανότητα και το μέγεθος του οικείου δικτύου διανομής.
Τροπολογίες 174, 200 και 210
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 13 – παράγραφος 2 β (νέα)
2β.   Βάσει των στοιχείων που συγκεντρώθηκαν δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο α), η Επιτροπή συνεργάζεται με τα κράτη μέλη και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για να στηρίξουν τις δημοτικές αρχές στην Ένωση που δεν διαθέτουν το απαραίτητο κεφάλαιο, προκειμένου οι τελευταίες να μπορέσουν να αποκτήσουν πρόσβαση στην τεχνική βοήθεια, σε διαθέσιμους χρηματοδοτικούς πόρους της Ένωσης και σε μακροπρόθεσμα δάνεια με προνομιακό επιτόκιο, ιδίως για τους σκοπούς της συντήρησης και ανανέωσης των υποδομών ύδρευσης ώστε να εξασφαλίζεται η παροχή νερού υψηλής ποιότητας και να επεκταθούν οι υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης στις ευάλωτες και περιθωριοποιημένες πληθυσμιακές ομάδες.
Τροπολογία 116
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 1
1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι επαρκείς και επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης διατίθενται, μέσω του διαδικτύου, σε όλα τα υδρευόμενα άτομα, σύμφωνα με το παράρτημα IV.
1.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι επαρκείς, επικαιροποιημένες και προσβάσιμες πληροφορίες σχετικά με το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης διατίθενται, μέσω του διαδικτύου ή με εξίσου φιλικούς προς τους χρήστες τρόπους, σε όλα τα υδρευόμενα άτομα, σύμφωνα με το παράρτημα IV, ενώ τηρούνται οι ισχύουσες διατάξεις για την προστασία δεδομένων.
Τροπολογία 117
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1 – εισαγωγικό μέρος
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι όλα τα υδρευόμενα άτομα λαμβάνουν τακτικά, και τουλάχιστον μία φορά ανά έτος, στην καταλληλότερη μορφή (για παράδειγμα μαζί με το τιμολόγιό τους ή μέσω έξυπνων εφαρμογών), χωρίς να χρειαστεί να τις ζητήσουν, τις ακόλουθες πληροφορίες:
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι όλα τα υδρευόμενα άτομα λαμβάνουν τακτικά, και τουλάχιστον μία φορά ανά έτος, στην καταλληλότερη και ευκολότερη στην πρόσβαση μορφή (για παράδειγμα μαζί με το τιμολόγιό τους ή μέσω έξυπνων εφαρμογών), σύμφωνα με όσα ορίζουν οι αρμόδιες αρχές, τις ακόλουθες πληροφορίες:
Τροπολογία 118
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1 – στοιχείο α – εισαγωγικό μέρος
α)  πληροφορίες για τη διάρθρωση του κόστους του τιμολογίου που χρεώνεται ανά κυβικό μέτρο νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για τις πάγιες και τις μεταβλητές δαπάνες και πληροφοριών για τα ακόλουθα τουλάχιστον στοιχεία:
α)  όταν το κόστος καλύπτεται μέσω τιμολογιακού συστήματος, πληροφορίες για τη διάρθρωση του κόστους του τιμολογίου που χρεώνεται ανά κυβικό μέτρο νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για την κατανομή των πάγιων και των μεταβλητών δαπανών·
Τροπολογία 119
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1 – στοιχείο α – σημείο i (νέο)
i)  μέτρα που λαμβάνονται από τους φορείς ύδρευσης για τους σκοπούς της εκτίμησης επικινδυνότητας σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 5·
διαγράφεται
Τροπολογία 120
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1 – στοιχείο α – σημείο ii
ii)  επεξεργασία και διανομή του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης·
διαγράφεται
Τροπολογία 121
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1 – στοιχείο α – σημείο iii
iii)  συλλογή και επεξεργασία υγρών αποβλήτων·
διαγράφεται
Τροπολογία 122
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1 – στοιχείο α – σημείο iv
iv)  μέτρα που ελήφθησαν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 13, στην περίπτωση που οι φορείς ύδρευσης έχουν λάβει τέτοια μέτρα·
διαγράφεται
Τροπολογία 123
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1 – στοιχείο α α (νέο)
αα)  πληροφορίες σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, συμπεριλαμβανομένων των ενδεικτικών παραμέτρων·
Τροπολογία 124
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1 – στοιχείο β
β)  τιμή του παρεχόμενου νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, ανά λίτρο και ανά κυβικό μέτρο·
β)  όταν το κόστος καλύπτεται μέσω τιμολογιακού συστήματος, τιμή της παροχής νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, ανά κυβικό μέτρο και τιμή υπολογιζόμενη ανά λίτρο· όταν το κόστος δεν καλύπτεται μέσω τιμολογιακού συστήματος, τις συνολικές ετήσιες δαπάνες που καταβάλλονται από το σύστημα ύδρευσης για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με την παρούσα οδηγία, συνοδευόμενες από πληροφορίες σχετικές με τον τρόπο παροχής νερού ανθρώπινης κατανάλωσης στην περιοχή·
Τροπολογία 125
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1 – στοιχείο β α (νέο)
βα)   επεξεργασία και διανομή του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης·
Τροπολογία 126
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1 – στοιχείο γ
γ)  όγκο που καταναλώνεται από το νοικοκυριό, τουλάχιστον ανά έτος ή ανά περίοδο χρέωσης, μαζί με τις ετήσιες τάσεις μεταβολής της κατανάλωσης·
γ)  όγκο που καταναλώνεται από το νοικοκυριό, τουλάχιστον ανά έτος ή ανά περίοδο χρέωσης, μαζί με τις ετήσιες τάσεις μεταβολής της κατανάλωσης, μόνο εάν ο φορέας ύδρευσης έχει στη διάθεσή του τα στοιχεία αυτά·
Τροπολογία 127
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο δ
δ)  σύγκριση της ετήσιας κατανάλωσης νερού του νοικοκυριού με τη μέση κατανάλωση των νοικοκυριών της ίδιας κατηγορίας·
δ)  σύγκριση της ετήσιας κατανάλωσης νερού του νοικοκυριού με τη μέση κατανάλωση των νοικοκυριών της ίδιας κατηγορίας, εφόσον απαιτείται σύμφωνα με το στοιχείο γ)·
Τροπολογία 128
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 14 – παράγραφος 2 – εδάφιο 2
Η Επιτροπή δύναται να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό της μορφής και των τρόπων παρουσίασης των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται βάσει του πρώτου εδαφίου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 20 παράγραφος 2.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων όσον αφορά την παροχή πληροφοριών βάσει του πρώτου εδαφίου μεταξύ των προμηθευτών νερού, των ενδιαφερόμενων φορέων και των αρμόδιων τοπικών φορέων. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 19, συμπληρώνοντας την παρούσα οδηγία με τον καθορισμό της μορφής και των τρόπων παρουσίασης των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται βάσει του πρώτου εδαφίου.
Τροπολογία 129
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 15 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο δ
δ)  να δημιουργήσουν, και να επικαιροποιούν ετησίως στη συνέχεια, σύνολο δεδομένων που περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τυχόν περιστατικά που αφορούν το πόσιμο νερό και τα οποία προκάλεσαν δυνητικούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία, ανεξάρτητα από το κατά πόσον σημειώθηκε μη τήρηση των παραμετρικών τιμών, και τα οποία διήρκεσαν περισσότερες από 10 συνεχόμενες ημέρες και επηρέασαν τουλάχιστον 1 000 άτομα, μαζί με τις αιτίες των περιστατικών αυτών και τις επανορθωτικές ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 12.
[δεν αφορά το ελληνικό κείμενο]
Τροπολογία 130
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 15 – παράγραφος 4 – εδάφιο 1
4.  Η Επιτροπή δύναται να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που διευκρινίζουν τη μορφή και τους τρόπους παρουσίασης των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 3, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερών απαιτήσεων σχετικά με τους δείκτες, τους ενωσιακούς χάρτες επισκόπησης και τις εκθέσεις επισκόπησης ανά κράτος μέλος, που αναφέρονται στην παράγραφο 3.
4.  Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 19, συμπληρώνοντας την παρούσα οδηγία με διευκρίνιση της μορφής και των τρόπων παρουσίασης των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 3, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερών απαιτήσεων σχετικά με τους δείκτες, τους ενωσιακούς χάρτες επισκόπησης και τις εκθέσεις επισκόπησης ανά κράτος μέλος, που αναφέρονται στην παράγραφο 3.
Τροπολογία 131
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 15 – παράγραφος 4 – εδάφιο 2
Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 20 παράγραφος 2.
διαγράφεται
Τροπολογία 132
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 17 – παράγραφος 2 – στοιχείο β
β)  τις διατάξεις που αφορούν την πρόσβαση στο νερό, που προβλέπονται στο άρθρο 13·
β)  τις διατάξεις που αφορούν την πρόσβαση στο νερό, που προβλέπονται στο άρθρο 13, και τις διατάξεις σχετικά με το ποσοστό του πληθυσμού που δεν έχει πρόσβαση σε νερό·
Τροπολογία 133
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 17 – παράγραφος 2 – στοιχείο γ
γ)  τις διατάξεις σχετικά με τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στο κοινό βάσει του άρθρου 14 και του παραρτήματος IV.
γ)  τις διατάξεις σχετικά με τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στο κοινό βάσει του άρθρου 14 και του παραρτήματος IV, συμπεριλαμβανομένης εύληπτης επισκόπησης, σε ενωσιακό επίπεδο, των πληροφοριών που απαριθμούνται στο σημείο 7 του παραρτήματος IV.
Τροπολογία 134
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 17 – παράγραφος 2 α (νέα)
2α.   Η Επιτροπή το αργότερο ... [πέντε έτη μετά την τελευταία προθεσμία για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο] – και στη συνέχεια, όποτε κρίνεται αναγκαίο – διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με τους δυνητικούς κινδύνους για τις πηγές νερού ανθρώπινης κατανάλωσης λόγω μικροπλαστικών, φαρμακευτικών ουσιών και, κατά περίπτωση, άλλων αναδυόμενων ρύπων, καθώς και σχετικά με τους δυνητικούς κινδύνους που εγκυμονούν τα ανωτέρω για την ανθρώπινη υγεία. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει, όταν χρειάζεται, κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 19, για τη συμπλήρωση της παρούσας οδηγίας καθορίζοντας ανώτατες τιμές όσον αφορά τα μικροπλαστικά, τις φαρμακευτικές ουσίες και άλλους αναδυόμενους ρύπους στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης.
Τροπολογία 135
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 18 – παράγραφος 2 α (νέα)
2α.   Έως ... [πέντε έτη μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας], η Επιτροπή επανεξετάζει αν το άρθρο 10α έχει οδηγήσει σε επαρκές επίπεδο εναρμόνισης των υγειονομικών απαιτήσεων για τα υλικά και τα προϊόντα που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης και, εάν χρειάζεται, θα λάβει κατάλληλα περαιτέρω μέτρα.
Τροπολογία 136
Πρόταση οδηγίας
Άρθρο 23 – παράγραφος 2
2.  Οι παρεκκλίσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 98/83/ΕΚ και εξακολουθούν να ισχύουν κατά την ... [καταληκτική ημερομηνία μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο] θα συνεχίσουν να ισχύουν μέχρι τη λήξη τους. Δεν επιτρέπεται η ανανέωσή τους.
2.  Οι παρεκκλίσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 98/83/ΕΚ και εξακολουθούν να ισχύουν κατά την ... [καταληκτική ημερομηνία μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο] συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι τη λήξη τους.
Τροπολογία 179
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα I – μέρος A - πίνακας

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Παράμετρος

Παραμετρική τιμή

Μονάδα

Σπόρια Clostridium perfringens

0

Αριθμός/100 ml

Κολοβακτηριοειδή

0

Αριθμός/100 ml

Εντερόκοκκοι

0

Αριθμός/100 ml

Escherichia coli (E. coli)

0

Αριθμός/100 ml

Αριθμός ετεροτροφικών πλακών (HPC) 22o

Άνευ ασυνήθους μεταβολής

 

Σωματικοί κολιφάγοι

0

Αριθμός/100 ml

Θολότητα

< 1

Νεφελομετρικές μονάδες θολότητας

Τροπολογία

Παράμετρος

Παραμετρική τιμή

Παράμετρος

Σπόρια Clostridium perfringens

0

Αριθμός/100 ml

Εντερόκοκκοι

0

Αριθμός/100 ml

Escherichia coli (E. coli)

0

Αριθμός/100 ml

Σωματικοί κολιφάγοι

0

Αριθμός/100 ml

Σημείωση

Οι παράμετροι που καθορίζονται στο παρόν μέρος δεν ισχύουν για τα νερά πηγής και τα μεταλλικά νερά σύμφωνα με την οδηγία 2009/54/ΕΚ.

Τροπολογίες 138 και 180
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα I – μέρος Β – πίνακας

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Χημικές παράμετροι

Παράμετρος

Παραμετρική τιμή

Μονάδα

Σημειώσεις

Ακρυλαμίδιο

0,10

μg/l

Η παραμετρική τιμή αναφέρεται στη συγκέντρωση καταλοίπων μονομερούς στο νερό όπως υπολογίζεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές περί μεγίστης μετανάστευσης από το αντίστοιχο πολυμερές όταν βρίσκεται σε επαφή με το νερό.

Αντιμόνιο

5,0

μg/l

 

Αρσενικό

10

μg/l

 

Βενζόλιο

1,0

μg/l

 

Βενζο[a]πυρένιο

0,010

μg/l

 

β-Οιστραδιόλη (50-28-2)

0,001

μg/l

 

Δισφαινόλη Α

0,01

μg/l

 

Βόριο

1,0

mg/l

 

Βρωμικά άλατα

10

μg/l

 

Κάδμιο

5,0

μg/l

 

Χλωρικά άλατα

0,25

mg/l

 

Χλωριώδη άλατα

0,25

mg/l

 

Χρώμιο

25

μg/l

Η τιμή έχει επιτευχθεί το αργότερο μέχρι τις ... [10 χρόνια μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας]. Η παραμετρική τιμή για το χρώμιο μέχρι την εν λόγω ημερομηνία είναι 50 μg/l.

Χαλκός

2,0

mg/l

 

Κυανιούχα άλατα

50

μg/l

 

1,2-Διχλωροαιθάνιο

3,0

μg/l

 

Επιχλωρυδρίνη

0,10

μg/l

Η παραμετρική τιμή αναφέρεται στη συγκέντρωση καταλοίπων μονομερούς στο νερό όπως υπολογίζεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές περί μεγίστης μετανάστευσης από το αντίστοιχο πολυμερές όταν βρίσκεται σε επαφή με το νερό.

Φθοριούχα άλατα

1,5

mg/l

 

Αλογονοοξικά οξέα (HAA)

80

μg/l

Άθροισμα των ακόλουθων εννέα αντιπροσωπευτικών ουσιών: μονοχλωρο-, διχλωρο- και τριχλωροοξικό οξύ, μονο- και διβρωμοοξικό οξύ, βρωμοχλωροοξικό οξύ, βρωμοδιχλωροοξικό οξύ, διβρωμοχλωροοξικό οξύ και τριβρωμοχλωροοξικό οξύ.

Μόλυβδος

5

μg/l

Η τιμή έχει επιτευχθεί το αργότερο μέχρι τις ... [10 χρόνια μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας]. Η παραμετρική τιμή για τον μόλυβδο μέχρι την εν λόγω ημερομηνία είναι 10 μg/l.

Υδράργυρος

1,0

μg/l

 

Μικροκυστίνη-LR

10

μg/l

 

Νικέλιο

20

μg/l

 

Νιτρικά άλατα

50

mg/l

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τηρείται ο όρος [νιτρικά άλατα]/50 + [νιτρώδη άλατα]/3 ≤ 1, όπου οι αγκύλες υποδηλούν συγκεντρώσεις σε mg/l για τα νιτρικά άλατα (NO3) και για τα νιτρώδη άλατα (NO2), καθώς και ότι η τιμή 0,10 mg/l για τα νιτρικά άλατα τηρείται για το νερό που προέρχεται από εγκαταστάσεις επεξεργασίας.

Νιτρώδη άλατα

0.50

mg/l

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τηρείται ο όρος [νιτρικά άλατα]/50 + [νιτρώδη άλατα]/3 ≤ 1, όπου οι αγκύλες υποδηλούν συγκεντρώσεις σε mg/l για τα νιτρικά άλατα (NO3) και για τα νιτρώδη άλατα (NO2), καθώς και ότι η τιμή 0,10 mg/l για τα νιτρικά άλατα τηρείται για το νερό που προέρχεται από εγκαταστάσεις επεξεργασίας.

Εννεϋλοφαινόλη

0,3

μg/l

 

Παρασιτοκτόνα

0,10

μg/l

Ως «παρασιτοκτόνα» νοούνται:

 

 

 

οργανικά εντομοκτόνα,

 

 

 

οργανικά ζιζανιοκτόνα,

 

 

 

οργανικά μυκητοκτόνα,

 

 

 

οργανικά νηματωδοκτόνα,

 

 

 

οργανικά ακαρεοκτόνα,

 

 

 

οργανικά φυκοκτόνα,

 

 

 

οργανικά τρωκτικοκτόνα,

 

 

 

οργανικά γλινοκτόνα,

 

 

 

συναφή προϊόντα (μεταξύ άλλων, οι ρυθμιστές αύξησης) και οι σχετικοί μεταβολίτες αυτών όπως ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 32 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/20091.

 

 

 

Η παραμετρική τιμή ισχύει για κάθε επιμέρους παρασιτοκτόνο.

 

 

 

Για τα aldrin (αλδρίνη), dieldrin (διελδρίνη), heptachlor (επταχλώριο) και heptachlor epoxide (εποξείδιο του επταχλωρίου), η παραμετρική τιμή είναι 0,030 μg/l.

Σύνολο παρασιτοκτόνων

0,50

μg/l

Ως «σύνολο παρασιτοκτόνων» νοείται το άθροισμα όλων των επιμέρους παρασιτοκτόνων που ανιχνεύονται και προσδιορίζονται ποσοτικώς κατά τη διαδικασία παρακολούθησης.

PFAS

0,10

μg/l

«PFAS»: κάθε επιμέρους υπερ- και πολυφθοριωμένη αλκυλιωμένη ουσία (χημικός τύπος: CnF2n+1−R)

Σύνολο PFAS

0,50

μg/l

«Σύνολο PFAS»: το σύνολο των υπερ- και πολυφθοριωμένων αλκυλιωμένων ουσιών (χημικός τύπος: CnF2n+1−R)

Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες

0,10

μg/l

Άθροισμα συγκεντρώσεων των ακόλουθων συγκεκριμένων ενώσεων: βενζο[b]φθορανθένιο, βενζο[k]φθορανθένιο, βενζο[ghi]περυλένιο, και ινδενο[1,2,3-cd]πυρένιο.

Σελήνιο

10

μg/l

 

Τετραχλωροαιθένιο και τριχλωραιθένιο

10

μg/l

Άθροισμα συγκεντρώσεων συγκεκριμένων παραμέτρων

Ολικά τριαλογονομεθάνια

100

μg/l

Ει δυνατόν, τα κράτη μέλη επιδιώκουν χαμηλότερη τιμή χωρίς να θίγεται η απολύμανση.

 

 

 

Άθροισμα συγκεντρώσεων των ακόλουθων συγκεκριμένων ενώσεων: χλωροφόρμιο, βρωμοφόρμιο, διβρωμοχλωρομεθάνιο, βρωμοδιχλωρομεθάνιο.

Ουράνιο

30

μg/l

 

Βινυλοχλωρίδιο

0,50

μg/l

Η παραμετρική τιμή αναφέρεται στη συγκέντρωση καταλοίπων μονομερούς στο νερό όπως υπολογίζεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές περί μεγίστης μετανάστευσης από το αντίστοιχο πολυμερές όταν βρίσκεται σε επαφή με το νερό.

__________________

1.   Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και την κατάργηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ και 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 309 της 24.11.2009, σ. 1).

Τροπολογία

Χημικές παράμετροι

Παράμετρος

Παραμετρική τιμή

Μονάδα

Σημειώσεις

Ακρυλαμίδιο

0,10

μg/l

Η παραμετρική τιμή αναφέρεται στη συγκέντρωση καταλοίπων μονομερούς στο νερό όπως υπολογίζεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές περί μεγίστης μετανάστευσης από το αντίστοιχο πολυμερές όταν βρίσκεται σε επαφή με το νερό.

Αντιμόνιο

5,0

μg/l

 

Αρσενικό

10

μg/l

 

Βενζόλιο

1,0

μg/l

 

Βενζο[a]πυρένιο

0,010

μg/l

 

β-Οιστραδιόλη (50-28-2)

0,001

μg/l

 

Δισφαινόλη Α

0,1

μg/l

 

Βόριο

1,5

mg/l

 

Βρωμικά άλατα

10

μg/l

 

Κάδμιο

5,0

μg/l

 

Χλωρικά άλατα

0,25

mg/l

 

Χλωριώδη άλατα

0,25

mg/l

 

Χρώμιο

25

μg/l

Η τιμή έχει επιτευχθεί το αργότερο μέχρι τις ... [10 χρόνια μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας]. Η παραμετρική τιμή για το χρώμιο μέχρι την εν λόγω ημερομηνία είναι 50 μg/l.

Χαλκός

2,0

mg/l

 

Κυανιούχα άλατα

50

μg/l

 

1,2-Διχλωροαιθάνιο

3,0

μg/l

 

Επιχλωρυδρίνη

0,10

μg/l

Η παραμετρική τιμή αναφέρεται στη συγκέντρωση καταλοίπων μονομερούς στο νερό όπως υπολογίζεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές περί μεγίστης μετανάστευσης από το αντίστοιχο πολυμερές όταν βρίσκεται σε επαφή με το νερό.

Φθοριούχα άλατα

1,5

mg/l

 

Αλογονοοξικά οξέα (HAA)

80

μg/l

Άθροισμα των ακόλουθων εννέα αντιπροσωπευτικών ουσιών: μονοχλωρο-, διχλωρο- και τριχλωροοξικό οξύ, μονο- και διβρωμοοξικό οξύ, βρωμοχλωροοξικό οξύ, βρωμοδιχλωροοξικό οξύ, διβρωμοχλωροοξικό οξύ και τριβρωμοχλωροοξικό οξύ.

Μόλυβδος

5

μg/l

Η τιμή έχει επιτευχθεί το αργότερο μέχρι τις ... [10 χρόνια μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας]. Η παραμετρική τιμή για τον μόλυβδο μέχρι την εν λόγω ημερομηνία είναι 10 μg/l.

Υδράργυρος

1,0

μg/l

 

Μικροκυστίνη-LR

10

μg/l

 

Νικέλιο

20

μg/l

 

Νιτρικά άλατα

50

mg/l

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τηρείται ο όρος [νιτρικά άλατα]/50 + [νιτρώδη άλατα]/3 ≤ 1, όπου οι αγκύλες υποδηλούν συγκεντρώσεις σε mg/l για τα νιτρικά άλατα (NO3) και για τα νιτρώδη άλατα (NO2), καθώς και ότι η τιμή 0,10 mg/l για τα νιτρικά άλατα τηρείται για το νερό που προέρχεται από εγκαταστάσεις επεξεργασίας.

Νιτρώδη άλατα

0.50

mg/l

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τηρείται ο όρος [νιτρικά άλατα]/50 + [νιτρώδη άλατα]/3 ≤ 1, όπου οι αγκύλες υποδηλούν συγκεντρώσεις σε mg/l για τα νιτρικά άλατα (NO3) και για τα νιτρώδη άλατα (NO2), καθώς και ότι η τιμή 0,10 mg/l για τα νιτρικά άλατα τηρείται για το νερό που προέρχεται από εγκαταστάσεις επεξεργασίας.

Εννεϋλοφαινόλη

0,3

μg/l

 

Παρασιτοκτόνα

0,10

μg/l

Ως «παρασιτοκτόνα» νοούνται:

 

 

 

οργανικά εντομοκτόνα,

 

 

 

οργανικά ζιζανιοκτόνα,

 

 

 

οργανικά μυκητοκτόνα,

 

 

 

οργανικά νηματωδοκτόνα,

 

 

 

οργανικά ακαρεοκτόνα,

 

 

 

οργανικά φυκοκτόνα,

 

 

 

οργανικά τρωκτικοκτόνα,

 

 

 

οργανικά γλινοκτόνα,

 

 

 

συναφή προϊόντα (μεταξύ άλλων, οι ρυθμιστές αύξησης) και οι σχετικοί μεταβολίτες αυτών όπως ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 32 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/20091.

 

 

 

Η παραμετρική τιμή ισχύει για κάθε επιμέρους παρασιτοκτόνο.

 

 

 

Για τα aldrin (αλδρίνη), dieldrin (διελδρίνη), heptachlor (επταχλώριο) και heptachlor epoxide (εποξείδιο του επταχλωρίου), η παραμετρική τιμή είναι 0,030 μg/l.

Σύνολο παρασιτοκτόνων

0,50

μg/l

Ως «σύνολο παρασιτοκτόνων» νοείται το άθροισμα όλων των επιμέρους παρασιτοκτόνων που ανιχνεύονται και προσδιορίζονται ποσοτικώς κατά τη διαδικασία παρακολούθησης.

PFAS

0,10

μg/l

«PFAS»: κάθε επιμέρους υπερ- και πολυφθοριωμένη αλκυλιωμένη ουσία (χημικός τύπος: CnF2n+1−R).

Ο τύπος εισάγει επίσης διαφοροποίηση μεταξύ των PFAS «μακράς αλυσίδας» και «μικρής αλυσίδας». Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται μόνο σε PFAS «μακράς αλυσίδας».

Αυτή η παραμετρική τιμή για μεμονωμένες ουσίες PFAS εφαρμόζεται μόνο στις ουσίες που είναι πιθανόν να υπάρχουν και οι οποίες είναι επικίνδυνες για την ανθρώπινη υγεία, σύμφωνα με την εκτίμηση επικινδυνότητας που αναφέρεται στο άρθρο 8 της παρούσας οδηγίας.

Σύνολο PFAS

0,50

μg/l

«Σύνολο PFAS»: το σύνολο των υπερ- και πολυφθοριωμένων αλκυλιωμένων ουσιών (χημικός τύπος: CnF2n+1−R).

Αυτή η παραμετρική τιμή για το σύνολο PFAS εφαρμόζεται μόνο στις ουσίες που είναι πιθανόν να υπάρχουν και οι οποίες είναι επικίνδυνες για την ανθρώπινη υγεία, σύμφωνα με την εκτίμηση επικινδυνότητας που αναφέρεται στο άρθρο 8 της παρούσας οδηγίας.

Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες

0,10

μg/l

Άθροισμα συγκεντρώσεων των ακόλουθων συγκεκριμένων ενώσεων: βενζο[b]φθορανθένιο, βενζο[k]φθορανθένιο, βενζο[ghi]περυλένιο, και ινδενο[1,2,3-cd]πυρένιο.

Σελήνιο

10

μg/l

 

Τετραχλωροαιθένιο και τριχλωραιθένιο

10

μg/l

Άθροισμα συγκεντρώσεων συγκεκριμένων παραμέτρων

Ολικά τριαλογονομεθάνια

100

μg/l

Ει δυνατόν, τα κράτη μέλη επιδιώκουν χαμηλότερη τιμή χωρίς να θίγεται η απολύμανση.

 

 

 

Άθροισμα συγκεντρώσεων των ακόλουθων συγκεκριμένων ενώσεων: χλωροφόρμιο, βρωμοφόρμιο, διβρωμοχλωρομεθάνιο, βρωμοδιχλωρομεθάνιο.

Ουράνιο

30

μg/l

 

Βινυλοχλωρίδιο

0,50

μg/l

Η παραμετρική τιμή αναφέρεται στη συγκέντρωση καταλοίπων μονομερούς στο νερό όπως υπολογίζεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές περί μεγίστης μετανάστευσης από το αντίστοιχο πολυμερές όταν βρίσκεται σε επαφή με το νερό.

__________________

1.  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και την κατάργηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ και 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 309 της 24.11.2009, σ. 1).

Τροπολογία 139
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα I – μέρος Β α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Ενδεικτικές παράμετροι

Παράμετρος

Παραμετρική τιμή

Μονάδα

Σημειώσεις

Αργίλιο

200

μg/l

 

Αμμώνιο

0,50

mg/l

 

Χλωριούχα άλατα

250

mg/l

Σημείωση 1

Χρώμα

Αποδεκτή για τους καταναλωτές και άνευ ασυνήθους μεταβολής

 

 

Αγωγιμότητα

2 500

μS cm-1 στους 20 °C

Σημείωση 1

Συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου

≥ 6,5 και ≤ 9,5

μονάδες pH

Σημειώσεις 1 και 3

Σίδηρος

200

μg/l

 

Μαγγάνιο

50

μg/l

 

Οσμή

Αποδεκτή για τους καταναλωτές και άνευ ασυνήθους μεταβολής

 

 

Θειικά άλατα

250

mg/l

Σημείωση 1

Νάτριο

200

mg/l

 

Γεύση

Αποδεκτή για τους καταναλωτές και άνευ ασυνήθους μεταβολής

 

 

Αριθμός αποικιών σε 22 °C

Άνευ ασυνήθους μεταβολής

 

 

Κολοβακτηριοειδή

0

Αριθμός/100 ml

 

Ολικός οργανικός άνθρακας (TOC)

Άνευ ασυνήθους μεταβολής

 

 

Θολότητα

Αποδεκτή για τους καταναλωτές και άνευ ασυνήθους μεταβολής

 

 

Σημείωση 1:

Το νερό δεν πρέπει να είναι διαβρωτικό.

Σημείωση 2:

Η παράμετρος αυτή χρειάζεται να μετράται μόνον όταν το νερό προέρχεται ή επηρεάζεται από επιφανειακό νερό. Σε περίπτωση μη τήρησης της παραμετρικής αυτής τιμής, τα κράτη μέλη εξετάζουν την παροχή νερού για να εξασφαλίσουν ότι δεν υπάρχει ενδεχόμενος κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία λόγω της παρουσίας παθογόνων μικροοργανισμών, όπως π.χ. Cryptosporidium.

Σημείωση 3:

Για το στάσιμο νερό που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία, η κατώτατη τιμή μπορεί να μειώνεται σε 4,5 μονάδες pH.

Για το νερό που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία και έχει φυσική περιεκτικότητα σε ή είναι τεχνητά εμπλουτισμένο με διοξείδιο του άνθρακα, η ελάχιστη τιμή μπορεί να είναι κατώτερη.

Τροπολογία 140
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα I μέρος Γ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Παράμετροι που σχετίζονται με την αξιολόγηση κινδύνου οικιακής διανομής

Παράμετρος

Παραμετρική τιμή

Μονάδα

Σημειώσεις

Legionella

< 1 000

Αριθμός/l

Εάν η παραμετρική τιμή <1 000/l δεν τηρείται για τη Legionella, διενεργείται νέα δειγματοληψία για τη Legionella pneumophila. Αν απουσιάζει η Legionella pneumophila, η παραμετρική τιμή για τη Legionella είναι < 10 000/l.

Μόλυβδος

5

μg/l

Η τιμή έχει επιτευχθεί το αργότερο έως ... [δέκα χρόνια από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας]. Η παραμετρική τιμή για τον μόλυβδο μέχρι την εν λόγω ημερομηνία είναι 10 μg/l.

Τροπολογία

Παράμετροι που σχετίζονται με την αξιολόγηση κινδύνου οικιακής διανομής

Παράμετρος

Παραμετρική τιμή

Μονάδα

Σημειώσεις

Legionella pneumophila

< 1 000

Αριθμός/l

 

Legionella

< 10 000

Αριθμός/l

Αν απουσιάζει η Legionella pneumophila, της οποίας η παραμετρική τιμή είναι < 1 000/l, η παραμετρική τιμή για τη Legionella είναι < 10 000/l.

Μόλυβδος

5

μg/l

Η τιμή έχει επιτευχθεί το αργότερο έως ... [δέκα χρόνια από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας]. Η παραμετρική τιμή για τον μόλυβδο μέχρι την εν λόγω ημερομηνία θα είναι 10 μg/l.

Τροπολογία 141
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα I – μέρος Γ α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Νέες παραμέτροι υπό παρακολούθηση

Μικροπλαστικά

Η παρακολούθηση διενεργείται σύμφωνα με τη μεθοδολογία για τη μέτρηση των μικροπλαστικών που καθορίζεται στην κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 5β.

Τροπολογία 142
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα II – μέρος B – σημείο 1 – παράγραφος 1
Η Escherichia coli (E. coli), τα σπόρια Clostridium perfringens και οι σωματικοί κολιφάγοι θεωρούνται «βασικές παράμετροι» και δεν επιτρέπεται να υπόκεινται σε εκτίμηση κινδύνου στην παροχή σύμφωνα με το μέρος Γ του παρόντος παραρτήματος. Παρακολουθούνται πάντα στις συχνότητες που καθορίζονται στον πίνακα 1 του σημείου 2.
Η Escherichia coli (E. coli) και οι εντερόκοκκοι θεωρούνται «βασικές παράμετροι» και δεν επιτρέπεται να υπόκεινται σε εκτίμηση κινδύνου στην παροχή σύμφωνα με το μέρος Γ του παρόντος παραρτήματος. Παρακολουθούνται πάντα στις συχνότητες που καθορίζονται στον πίνακα 1 του σημείου 2.
Τροπολογία 186
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα II – μέρος B – σημείο 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Συχνότητες δειγματοληψίας

Όλες οι παράμετροι που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 παρακολουθούνται τουλάχιστον στις συχνότητες που καθορίζονται στον ακόλουθο πίνακα, εκτός εάν καθοριστεί διαφορετική συχνότητα δειγματοληψίας, βάσει εκτίμησης κινδύνου στην παροχή διεξαχθείσα σύμφωνα με το άρθρο 9 και το μέρος Γ του παρόντος παραρτήματος:

Πίνακας 1

Ελάχιστη συχνότητα δειγματοληψίας και αναλύσεων για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης

Όγκος (m3) νερού που διανέμεται ή παράγεται ημερησίως εντός της ζώνης ύδρευσης

Ελάχιστος αριθμός δειγμάτων ανά

έτος

≤ 100

> 100 ≤ 1 000

> 1 000 ≤ 10 000

>10 000 ≤ 100 000

>100 000

10α

10α

50β

365

365

α: όλα τα δείγματα πρέπει να λαμβάνονται σε χρονικές περιόδους κατά τις οποίες ο κίνδυνος διαφυγής εντερικών παθογόνων από την επεξεργασία είναι υψηλός.

β: τουλάχιστον 10 δείγματα πρέπει να λαμβάνονται σε χρονικές περιόδους κατά τις οποίες ο κίνδυνος διαφυγής εντερικών παθογόνων από την επεξεργασία είναι υψηλός.

Σημείωση 1: Ως ζώνη παροχής νοείται μια γεωγραφικά καθορισμένη περιοχή εντός της οποίας το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης εισέρχεται από μία ή περισσότερες πηγές και η ποιότητα του νερού μπορεί να θεωρηθεί ως περίπου ομοιόμορφη.

Σημείωση 2: Οι όγκοι υπολογίζονται ως μέσες τιμές για ένα ημερολογιακό έτος. Για τον καθορισμό της ελάχιστης συχνότητας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο αριθμός κατοίκων μιας ζώνης παροχής αντί για τον όγκο του νερού, με την παραδοχή ότι η κατά κεφαλήν κατανάλωση νερού είναι 200 l/ημέρα.

Σημείωση 3: Τα κράτη μέλη που έχουν αποφασίσει να εξαιρέσουν τις συγκεκριμένες ατομικές ζώνες παροχής βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 2 στοιχείο β) εφαρμόζουν αυτές τις συχνότητες μόνο για τις ζώνες παροχής που διανέμουν από 10 έως 100 m3 την ημέρα.

Τροπολογία

Συχνότητες δειγματοληψίας

Όλες οι παράμετροι που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 παρακολουθούνται τουλάχιστον στις συχνότητες που καθορίζονται στον ακόλουθο πίνακα, εκτός εάν καθοριστεί διαφορετική συχνότητα δειγματοληψίας, βάσει εκτίμησης κινδύνου στην παροχή διεξαχθείσα σύμφωνα με το άρθρο 9 και το μέρος Γ του παρόντος παραρτήματος:

Πίνακας 1

Ελάχιστη συχνότητα δειγματοληψίας και αναλύσεων για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης

Όγκος νερού που διανέμεται ή παράγεται ημερησίως εντός ζώνης παροχής

(Βλέπε σημειώσεις 1 και 2) m3

Παράμετρος της ομάδας Α (μικροβιολογική παράμετρος) -

Αριθμός δειγμάτων ανά έτος

(Βλέπε σημείωση 3)

Παράμετρος της ομάδας Β (χημική παράμετρος) -

Αριθμός δειγμάτων ανά έτος

 

≤ 100

> 0

(Βλέπε σημείωση 4)

> 0

(Βλέπε σημείωση 4)

> 100

≤ 1000

4

1

> 1000

≤ 10000

4

+3

για κάθε κλάσμα του συνολικού όγκου ίσο με 1000m3/ημέρα ή μικρότερο

1

+1

για κάθε κλάσμα του συνολικού όγκου ίσο με 1000m3/ημέρα ή μικρότερο

> 10000

 

≤ 100000

3

+ 1

για κάθε κλάσμα του συνολικού όγκου

ίσο με 10000 m3/ημέρα ή μικρότερο

> 100000

 

12

+ 1

για κάθε κλάσμα του συνολικού όγκου ίσο με 25000 m3/ημέρα ή μικρότερο

Σημείωση 1: Ως ζώνη παροχής νοείται μια γεωγραφικά καθορισμένη περιοχή εντός της οποίας το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης εισέρχεται από μία ή περισσότερες πηγές και η ποιότητα του νερού μπορεί να θεωρηθεί ως περίπου ομοιόμορφη.

Σημείωση 2: Οι όγκοι υπολογίζονται ως μέσες τιμές για ένα ημερολογιακό έτος. Για τον καθορισμό της ελάχιστης συχνότητας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο αριθμός κατοίκων μιας ζώνης παροχής αντί για τον όγκο του νερού, με την παραδοχή ότι η κατά κεφαλήν κατανάλωση νερού είναι 200 l/ημέρα.

Σημείωση 3: Η αναφερόμενη συχνότητα υπολογίζεται ως εξής: π.χ. 4 300 m 3/ημέρα = 16 δείγματα (τέσσερα για τα πρώτα 1 000 m 3/ημέρα + 12 για το πρόσθετο 3 300 m 3/ημέρα).

Σημείωση 4: Τα κράτη μέλη που έχουν αποφασίσει να εξαιρέσουν τις συγκεκριμένες ατομικές ζώνες παροχής βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 2 στοιχείο β) της παρούσας οδηγίας εφαρμόζουν αυτές τις συχνότητες μόνο για τις ζώνες παροχής που διανέμουν από 10 έως 100 m3 την ημέρα.

Τροπολογία 144
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα ΙΙ – μέρος Δ – σημείο 2 α (νέο)
2α.  δείγματα για Legionella σε οικιακά συστήματα διανομής λαμβάνονται σε σημεία που εμφανίζουν κίνδυνο πολλαπλασιασμού και/ή έκθεσης σε Legionella pneumophila. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κατευθυντήριες γραμμές για τις μεθόδους δειγματοληψίας για Legionella·
Τροπολογία 145
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα II α (νέο)
Ελάχιστες απαιτήσεις υγιεινής για ουσίες και υλικά για την παραγωγή νέων προϊόντων, που έρχονται σε επαφή με το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης:
α)  κατάλογος ουσιών που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται κατά την παραγωγή υλικών, συμπεριλαμβανομένων μεταξύ άλλων οργανικών υλών, ελαστομερών, σιλικόνης, μετάλλων, τσιμέντου, ρητινών ανταλλαγής ιόντων και σύνθετων υλικών, καθώς και προϊόντων που παράγονται από αυτά·
β)  ειδικές προϋποθέσεις για τη χρήση ουσιών σε υλικά και στα προϊόντα που παράγονται από αυτά·
γ)  ειδικοί περιορισμοί αναφορικά με τη μεταφορά ορισμένων ουσιών σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης·
δ)  κανόνες υγιεινής σχετικά με άλλες ιδιότητες που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση με τις διατάξεις·
ε)  βασικοί κανόνες για τον έλεγχο της συμμόρφωσης με τα στοιχεία α) έως δ)·
στ)  κανόνες σχετικά με τις μεθόδους δειγματοληψίας και ανάλυσης, για τον έλεγχο της συμμόρφωσης με τα στοιχεία α) έως δ).
Τροπολογία 177 και 224
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IΙI – μέρος B – σημείο 1 – πίνακας 1 – σειρά 28

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

PFAS

50

 

Τροπολογία

PFAS

20

 

Τροπολογία 146
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV– τίτλος
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΠΟΥ ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ
Τροπολογία 147
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – εισαγωγικό μέρος
Οι ακόλουθες πληροφορίες είναι προσβάσιμες για τους καταναλωτές ηλεκτρονικά, με εξατομικευμένο και φιλικό προς τον χρήστη τρόπο:
Οι ακόλουθες πληροφορίες είναι προσβάσιμες για τους καταναλωτές ηλεκτρονικά ή με εξίσου εξατομικευμένους και φιλικούς προς τον χρήστη τρόπους:
Τροπολογία 148
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – σημείο 1
(1)  προσδιορισμός του σχετικού φορέα ύδρευσης·
(1)  προσδιορισμός του σχετικού φορέα ύδρευσης, της περιοχής και του αριθμού των υδρευόμενων ατόμων, καθώς και της μεθόδου παραγωγής του νερού·
Τροπολογία 149
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – σημείο 2 – εισαγωγικό μέρος
(2)  τα πλέον πρόσφατα αποτελέσματα παρακολούθησης για τις παραμέτρους που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρη Α και Β, συμπεριλαμβανομένων της συχνότητας και της τοποθεσίας των σημείων δειγματοληψίας, τα οποία αφορούν την περιοχή που ενδιαφέρει το τροφοδοτούμενο πρόσωπο, μαζί με την παραμετρική τιμή που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5. Τα αποτελέσματα παρακολούθησης δεν πρέπει να είναι παλαιότερα:
(2)  επισκόπηση των πλέον πρόσφατων αποτελεσμάτων παρακολούθησης ανά φορέα ύδρευσης για τις παραμέτρους που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρη Α, Β και Βα (νέο), συμπεριλαμβανομένων της συχνότητας και της τοποθεσίας των σημείων δειγματοληψίας, τα οποία αφορούν την περιοχή που ενδιαφέρει το τροφοδοτούμενο πρόσωπο, μαζί με την παραμετρική τιμή που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5. Τα αποτελέσματα παρακολούθησης δεν πρέπει να είναι παλαιότερα:
Τροπολογία 202
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – σημείο 2 – στοιχείο β
β)  των έξι μηνών για μεγάλους φορείς ύδρευσης·
β)  των έξι μηνών για μεσαίους και μεγάλους φορείς ύδρευσης·
Τροπολογία 203
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – σημείο 2 – στοιχείο γ
γ)  του ενός έτους για μικρούς φορείς ύδρευσης·
γ)  του ενός έτους για πολύ μικρούς και μικρούς φορείς ύδρευσης·
Τροπολογία 150
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – σημείο 3
(3)  σε περίπτωση υπέρβασης των παραμετρικών τιμών που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5, πληροφορίες για τους πιθανούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και συμβουλές σχετικά με την υγεία και την κατανάλωση ή υπερσύνδεσμο με τον οποίο να παρέχεται πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες·
(3)  σε περίπτωση ενδεχόμενου κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία, όπως καθορίζεται από τις αρμόδιες αρχές, κατόπιν υπέρβασης των παραμετρικών τιμών που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5, πληροφορίες για τους πιθανούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και συμβουλές σχετικά με την υγεία και την κατανάλωση ή υπερσύνδεσμο με τον οποίο να παρέχεται πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες·
Τροπολογία 151
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – σημείο 4
(4)  σύνοψη της σχετικής εκτίμησης κινδύνου στην παροχή·
διαγράφεται
Τροπολογία 152
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – σημείο 5
(5)  πληροφορίες σχετικά με τις ακόλουθες ενδεικτικές παραμέτρους και σχετικές παραμετρικές τιμές:
(5)  πληροφορίες σχετικά με τις ενδεικτικές παραμέτρους που παρατίθενται στο παράρτημα 1 μέρος Βα και σχετικές παραμετρικές τιμές·
α)  Χρώμα·
β)  pH (συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου)·
γ)  Αγωγιμότητα·
δ)  Σίδηρος·
ε)  Μαγγάνιο·
στ)  Οσμή·
ζ)  Γεύση·
η)  Σκληρότητα·
θ)  Ανόργανα στοιχεία, ανιόντα/κατιόντα διαλυμένα σε νερό:
—  Βορικά BO3-
—  Ανθρακικά CO32-
—  Χλωριούχα Cl-
—  Φθοριούχα F-
—  Όξινα ανθρακικά HCO3-
—  Νιτρικά NO3-
—  Νιτρώδη NO2-
—  Φωσφορικά PO43-
—  Πυριτικά SiO2
—  Θειικά SO42-
—  Θειούχα S2-
—  Αργίλιο Al
—  Αμμώνιο NH4+
—  Ασβέστιο Ca
—  Μαγνήσιο Mg
—  Κάλιο K
—  Νάτριο Na
Οι εν λόγω παραμετρικές τιμές και άλλες μη ιοντιζόμενες ενώσεις και ιχνοστοιχεία μπορούν να εμφανίζονται με τιμή αναφοράς και/ή επεξήγηση·
Τροπολογία 153
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – σημείο 6
(6)  συμβουλές προς τους καταναλωτές, συμπεριλαμβανομένων και τρόπων μείωσης της κατανάλωσης νερού·
(6)  συμβουλές προς τους καταναλωτές, μεταξύ άλλων και για το πώς να μειώσουν την κατανάλωση νερού, όταν χρειάζεται, και να χρησιμοποιούν το νερό υπεύθυνα σύμφωνα με τις τοπικές συνθήκες·
Τροπολογία 154
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – σημείο 7
(7)  για πολύ μεγάλους φορείς ύδρευσης, ετήσιες πληροφορίες σχετικά με:
(7)  για μεγάλους και πολύ μεγάλους φορείς ύδρευσης, ετήσιες πληροφορίες σχετικά με:
Τροπολογία 155
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV –παράγραφος 1 – σημείο 7 – στοιχείο α
α)  τις συνολικές επιδόσεις του συστήματος ύδρευσης όσον αφορά την αποδοτικότητα, συμπεριλαμβανομένων του ποσοστού διαρροών και της κατανάλωσης ενέργειας ανά κυβικό μέτρο παρεχόμενου νερού·
α)  τις συνολικές επιδόσεις του συστήματος ύδρευσης όσον αφορά την αποδοτικότητα, συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων διαρροής, όπως ορίζονται από τα κράτη μέλη·
Τροπολογία 156
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – σημείο 7 – στοιχείο β
β)  πληροφορίες σχετικά με τη διαχείριση και τη διακυβέρνηση του φορέα ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένης της σύνθεσης του διοικητικού συμβουλίου·
β)  πληροφορίες σχετικά με το μοντέλο διαχείρισης και την ιδιοκτησιακή δομή της υπηρεσίας παροχής νερού από τον φορέα ύδρευσης·
Τροπολογία 157
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV –παράγραφος 1 – σημείο 7 – στοιχείο δ
δ)  πληροφορίες σχετικά με τη διάρθρωση του κόστους του τιμολογίου που χρεώνεται στους καταναλωτές ανά κυβικό μέτρο νερού, συμπεριλαμβανομένων των πάγιων και των μεταβλητών δαπανών, όπου παρουσιάζεται τουλάχιστον το κόστος που σχετίζεται με την κατανάλωση ενέργειας ανά κυβικό μέτρο παρεχόμενου νερού, τα μέτρα που λαμβάνονται από τους φορείς ύδρευσης για τους σκοπούς της εκτίμησης επικινδυνότητας σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4, την επεξεργασία και διανομή νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, τη συλλογή και την επεξεργασία λυμάτων, και το κόστος που σχετίζεται με τα μέτρα για τους σκοπούς του άρθρου 13, σε περίπτωση που έχουν ληφθεί τέτοια μέτρα από τους φορείς ύδρευσης·
δ)  όταν το κόστος καλύπτεται μέσω τιμολογιακού συστήματος, πληροφορίες σχετικά με τη διάρθρωση της τιμολόγησης ανά κυβικό μέτρο νερού, συμπεριλαμβανομένων των πάγιων και των μεταβλητών δαπανών καθώς και των δαπανών που συνδέονται με τα μέτρα που λαμβάνονται από τους φορείς ύδρευσης για τους σκοπούς της εκτίμησης επικινδυνότητας σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4, την επεξεργασία και διανομή νερού ανθρώπινης κατανάλωσης και το κόστος που σχετίζεται με τα μέτρα για τους σκοπούς του άρθρου 13, σε περίπτωση που έχουν ληφθεί τέτοια μέτρα από τους φορείς ύδρευσης·
Τροπολογία 158
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV –παράγραφος 1 – σημείο 7 – στοιχείο ε
ε)  το ύψος της επένδυσης που θεωρείται απαραίτητο από τον φορέα ύδρευσης για να εξασφαλίσει την οικονομική βιωσιμότητα της παροχής υπηρεσιών ύδρευσης (συμπεριλαμβανομένης της συντήρησης των υποδομών) και το ύψος της επένδυσης που πραγματικά συγκεντρώθηκε ή ανακτήθηκε·
ε)  το ύψος της επένδυσης που έχει γίνει, γίνεται ή πρόκειται να γίνει, καθώς και το χρηματοδοτικό σχέδιο·
Τροπολογία 159
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV –παράγραφος 1 – σημείο 7 – στοιχείο ζ
ζ)  σύνοψη και στατιστικές καταγγελιών των καταναλωτών, και της επικαιρότητας και καταλληλότητας των λύσεων των προβλημάτων·
ζ)  σύνοψη και στατιστικές καταγγελιών των καταναλωτών, και του τρόπου επίλυσής τους·
Τροπολογία 160
Πρόταση οδηγίας
Παράρτημα IV – παράγραφος 1 – σημείο 8
(8)  πρόσβαση σε ιστορικά στοιχεία για πληροφορίες βάσει των σημείων 2) και 3), με ημερομηνία έως και πριν από 10 έτη, κατόπιν αιτήματος.
(8)  πρόσβαση σε ιστορικά στοιχεία για πληροφορίες βάσει των σημείων 2) και 3), με ημερομηνία έως και πριν από 10 έτη και όχι προγενέστερη της ημερομηνίας μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, κατόπιν αιτήματος.

(1) Το θέμα αναπέμφθηκε για διοργανικές διαπραγματεύσεις στην αρμόδια επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 4 τέταρτο εδάφιο του Κανονισμού (Α8-0288/2018).

Τελευταία ενημέρωση: 10 Δεκεμβρίου 2019Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου