Indeks 
Teksty przyjęte
Środa, 24 października 2018 r. - StrasburgWersja ostateczna
Wniosek o uchylenie immunitetu Steeve'a Brioisa
 Wniosek o uchylenie immunitetu Sophie Montel
 Wniosek o uchylenie immunitetu Georgiosa Kyrtsosa
 Budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2019 - wszystkie sekcje
 Absolutorium za rok 2016: Budżet ogólny UE – Rada Europejska i Rada
 Absolutorium za rok 2016: Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO)
 Wsparcie dla reform strukturalnych w państwach członkowskich ***I
 Decyzja wykonawcza w sprawie rozpoczęcia w Irlandii zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych *
 Decyzja wykonawcza Rady w sprawie rozpoczęcia w Irlandii zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych DNA *
 Decyzja wykonawcza Rady w sprawie rozpoczęcia w Chorwacji zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych *
 Ograniczenie wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko ***I
 Utworzenie, funkcjonowanie i użytkowanie systemu informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie kontroli granicznych ***I
 Utworzenie, funkcjonowanie i użytkowanie Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych ***I
 Użytkowanie Systemu Informacyjnego Schengen do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich ***I
 Harmonizacja struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych *
 Odnowienie zezwolenia na zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę NK603 × MON 810
 Zezwolenie na zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × 1507 × MON 88017 × 59122

Wniosek o uchylenie immunitetu Steeve'a Brioisa
PDF 134kWORD 51k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Steeve’a Briois (2018/2075(IMM))
P8_TA(2018)0401A8-0349/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Steeve’a Briois, skierowany w dniu 21 lutego 2018 r. przez Ministra Sprawiedliwości Republiki Francuskiej w związku z postępowaniem wszczętym przed sądem wielkiej instancji w Nanterre (nr B-49 2018/00242) ze skargi z ustanowieniem stowarzyszenia „Maison des Potes – Maison de l’Égalité [Dom przyjaciół – Dom równości]” jako strony cywilnej pod zarzutem publicznego nawoływania do nienawiści na tle rasowym lub religijnym oraz ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 28 maja 2018 r.,

–  po wysłuchaniu wyjaśnień Steeve’a Briois, zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,

–  uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

–  uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r.(1),

–  uwzględniając art. 26 Konstytucji Republiki Francuskiej, zmienionej ustawą konstytucyjną nr 95-880 z dnia 4 sierpnia 1995 r.,

–  uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0349/2018),

A.  mając na uwadze, że prokurator przy Sądzie Apelacyjnym w Wersalu skierował wniosek o uchylenie immunitetu parlamentarnego posła do Parlamentu Europejskiego Steeve’a Briois w związku z postępowaniem w sprawie zarzutu popełnienia przestępstwa;

B.  mając na uwadze, że wniosek o uchylenie immunitetu Steeve’a Briois dotyczy postawionego nieustalonej osobie lub osobom zarzutu publicznego nawoływania do nienawiści na tle rasowym lub religijnym poprzez słowo, pismo, obraz lub elektroniczny, publiczny środek komunikacji, co jest przestępstwem określonym w art. 24 akapit ósmy, art. 23 akapit pierwszy i art. 42 ustawy z dnia 29 lipca 1881 r. oraz art. 93-3 ustawy nr 82-652 z dnia 29 lipca 1982 r., podlegającym karze na podstawie art. 24 akapit ósmy, dziesiąty, jedenasty i dwunasty ustawy z dnia 29 lipca 1881 r. oraz art. 121 akapit siódmy francuskiego kodeksu karnego;

C.  mając na uwadze, że postępowanie przeciwko Steeve’owi Briois wszczęto z powództwa cywilnego z dnia 22 maja 2014 r., które wniosło stowarzyszenie „Maison des Potes – Maison de l’Égalité”;

D.  mając na uwadze, że zarzucana w skardze wypowiedź została sformułowana w broszurze pt. „Petit guide pratique de l'élu municipal Front national [Mały, praktyczny przewodnik radnego Frontu Narodowego]”, opublikowanej w dniu 19 września 2013 r. i zamieszczonej na oficjalnej stronie internetowej federacji Frontu Narodowego w dniu 30 listopada 2013 r., oraz że nakłaniano w niej przyszłych radnych gminy z Frontu Narodowego, wyłonionych w wyborach w dniach 23 i 30 marca 2014 r., by od pierwszego posiedzenia nowych rad gminy zalecali priorytetowe traktowanie Francuzów („priorité nationale [priorytet narodowy]”) w zakresie przydziału mieszkań socjalnych;

E.  mając na uwadze, że na gruncie prawa francuskiego odpowiedzialność karną może ponosić nie tylko bezpośredni autor publikacji;

F.  mając na uwadze, że w toku śledztwa ówczesny dyrektor publikacji Frontu Narodowego powiadomił, że zarzucany przewodnik opracowały służby sekretariatu generalnego partii; mając na uwadze, że Steeve Briois był wtedy sekretarzem generalnym;

G.  mając na uwadze, że z uwagi na konieczność pierwszego przesłuchania Steeve’a Briois w sprawie okoliczności faktycznych stanowiących podstawę stawianych mu zarzutów, właściwe organy złożyły wniosek o uchylenie immunitetu posła;

H.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swoich państw z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

I.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 26 francuskiej konstytucji żaden członek francuskiego parlamentu nie może być ścigany, poszukiwany, zatrzymany, aresztowany bądź sądzony z powodu wyrażonych poglądów w związku z wykonywaniem swych funkcji lub z powodu głosowania;

J.  mając na uwadze, że zakres immunitetu przyznanego członkom parlamentu francuskiego w istocie odpowiada zakresowi immunitetu przyznanemu posłom do Parlamentu Europejskiego na mocy art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej; mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości orzekł, iż poseł do Parlamentu Europejskiego może skorzystać z immunitetu, jeżeli wyraził opinię w czasie wykonywania obowiązków służbowych, z czego wynika tym samym wymóg związku między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi; mając na uwadze, że więź między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi powinna być bezpośrednia i oczywista;

K.  mając na uwadze, że w chwili popełnienia zarzucanego czynu, czyli 19 września i 30 listopada 2013 r., Steeve Briois nie był posłem do Parlamentu Europejskiego, chociaż zarzucane materiały wciąż były dostępne dla każdego zainteresowanego w dniach 23 czerwca i 2 października 2014 r.;

L.  mając na uwadze, że postawione zarzuty w oczywisty sposób nie pozostają w związku z funkcją Steeve’a Briois jako posła do Parlamentu Europejskiego, lecz dotyczą działalności o krajowym lub regionalnym charakterze, jako że wypowiedź dotyczyła przyszłych radnych gminy wyłonionych w wyborach samorządowych, które miały się odbyć 23 i 30 marca 2014 r.;

M.  mając na uwadze, że zarzucane czyny nie dotyczą opinii wyrażonych lub głosów oddanych w ramach wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

N.  mając na uwadze, że nie ma podstaw, aby podejrzewać, że postępowanie z powództwa złożonego przez stowarzyszenie „Maison des Potes – Maison de l’Égalité” jeszcze przed objęciem przez Steeve’a Briois mandatu posła do Parlamentu Europejskiego wszczęto z zamiarem zaszkodzenia działalności parlamentarnej Steeve’a Briois (fumus persecutionis);

1.  postanawia uchylić immunitet Steeve’a Briois;

2.  zobowiązuje przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji minister sprawiedliwości Republiki Francuskiej i Steeve’owi Briois.

(1) Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C‑200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C‑163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.


Wniosek o uchylenie immunitetu Sophie Montel
PDF 128kWORD 50k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Sophie Montel (2018/2076(IMM))
P8_TA(2018)0402A8-0350/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Sophie Montel, skierowany w dniu 21 lutego 2018 r. przez Ministra Sprawiedliwości Republiki Francuskiej w związku z postępowaniem wszczętym przed sądem wielkiej instancji w Nanterre (nr B-49 2018/00243) ze skargi z ustanowieniem stowarzyszenia „Maisons des Potes – Maison de l’Égalité [Dom przyjaciół – Dom równości]” jako strony cywilnej pod zarzutem publicznego nawoływania do nienawiści na tle rasowym lub religijnym oraz ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 28 maja 2018 r.,

–  po wysłuchaniu wyjaśnień Sophie Montel, zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,

–  uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

–  uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r.(1),

–  uwzględniając art. 26 Konstytucji Republiki Francuskiej, zmienionej ustawą konstytucyjną nr 95-880 z dnia 4 sierpnia 1995 r.,

–  uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0350/2018),

A.  mając na uwadze, że prokurator przy Sądzie Apelacyjnym w Wersalu skierował wniosek o uchylenie immunitetu parlamentarnego posłanki do Parlamentu Europejskiego Sophie Montel w związku z postępowaniem w sprawie zarzutu popełnienia przestępstwa;

B.  mając na uwadze, że wniosek o uchylenie immunitetu Sophie Montel dotyczy postawionego nieustalonej osobie lub osobom zarzutu publicznego nawoływania do nienawiści na tle rasowym lub religijnym poprzez słowo, pismo, obraz lub elektroniczny, publiczny środek komunikacji, co jest przestępstwem określonym w art. 24 akapit ósmy, art. 23 akapit pierwszy i art. 42 ustawy z dnia 29 lipca 1881 r. oraz art. 93-3 ustawy nr 82-652 z dnia 29 lipca 1982 r., podlegającym karze na podstawie art. 24 akapit ósmy, dziesiąty, jedenasty i dwunasty ustawy z dnia 29 lipca 1881 r. oraz art. 121 akapit siódmy francuskiego kodeksu karnego;

C.  mając na uwadze, że postępowanie przeciwko Sophie Montel wszczęto z powództwa cywilnego z dnia 22 maja 2014 r., które wniosło stowarzyszenie „Maison des Potes – Maison de l’Égalité”;

D.  mając na uwadze, że zarzucana w skardze wypowiedź została sformułowana w broszurze pt. „Petit guide pratique de l'élu municipal Front national [Mały, praktyczny przewodnik radnego Frontu Narodowego]”, opublikowanej w dniu 19 września 2013 r. i zamieszczonej na oficjalnej stronie internetowej federacji Frontu Narodowego w dniu 30 listopada 2013 r., oraz że nakłaniano w niej przyszłych radnych gminy z Frontu Narodowego, wyłonionych w wyborach w dniach 23 i 30 marca 2014 r., by od pierwszego posiedzenia nowych rad gminy zalecali priorytetowe traktowanie Francuzów („priorité nationale [priorytet narodowy]”) w zakresie przydziału mieszkań socjalnych;

E.  mając na uwadze, że na gruncie prawa francuskiego odpowiedzialność karną może ponosić nie tylko bezpośredni autor publikacji;

F.  mając na uwadze, że w toku śledztwa ówczesny dyrektor publikacji Frontu Narodowego powiadomił, że zarzucany przewodnik opracowały służby sekretariatu generalnego partii; mając na uwadze, że w sekretariacie generalnym Sophie Montel odpowiadała we wskazanym czasie za koordynację wybranych w wyborach przedstawicieli partii;

G.  mając na uwadze, że z uwagi na konieczność pierwszego przesłuchania Sophie Montel w sprawie okoliczności faktycznych stanowiących podstawę stawianych jej zarzutów, właściwe organy złożyły wniosek o uchylenie immunitetu posłanki;

H.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swoich państw z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

I.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 26 francuskiej konstytucji żaden członek francuskiego parlamentu nie może być ścigany, poszukiwany, zatrzymany, aresztowany bądź sądzony z powodu wyrażonych poglądów w związku z wykonywaniem swych funkcji lub z powodu głosowania;

J.  mając na uwadze, że zakres immunitetu przyznanego członkom parlamentu francuskiego w istocie odpowiada zakresowi immunitetu przyznanemu posłom do Parlamentu Europejskiego na mocy art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej; mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości orzekł, iż poseł do Parlamentu Europejskiego może skorzystać z immunitetu, jeżeli wyraził opinię w czasie wykonywania obowiązków służbowych, z czego wynika tym samym wymóg związku między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi; mając na uwadze, że więź między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi powinna być bezpośrednia i oczywista;

K.  mając na uwadze, że w chwili popełnienia zarzucanego czynu, czyli 19 września i 30 listopada 2013 r., Sophie Montel nie była posłanką do Parlamentu Europejskiego, chociaż zarzucane materiały wciąż były dostępne dla każdego zainteresowanego w dniach 23 czerwca i 2 października 2014 r.;

L.  mając na uwadze, że postawione zarzuty w oczywisty sposób nie pozostają w związku z funkcją Sophie Montel jako posłanki do Parlamentu Europejskiego, lecz dotyczą działalności o krajowym lub regionalnym charakterze, jako że wypowiedź dotyczyła przyszłych radnych gminy wyłonionych w wyborach samorządowych, które miały się odbyć 23 i 30 marca 2014 r.;

M.  mając na uwadze, że zarzucane czyny nie dotyczą opinii wyrażonych lub głosów oddanych w ramach wykonywania obowiązków posłanki do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

N.  mając na uwadze, że nie ma podstaw, aby podejrzewać, że postępowanie z powództwa złożonego przez stowarzyszenie „Maison des Potes – Maison de l’Égalité” jeszcze przed objęciem przez Sophie Montel mandatu posła do Parlamentu Europejskiego wszczęto z zamiarem zaszkodzenia działalności parlamentarnej Sophie Montel (fumus persecutionis);

1.  postanawia uchylić immunitet Sophie Montel;

2.  zobowiązuje przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji minister sprawiedliwości Republiki Francuskiej i Sophie Montel.

(1) Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.


Wniosek o uchylenie immunitetu Georgiosa Kyrtsosa
PDF 123kWORD 49k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Georgiosa Kyrtsosa (2018/2041(IMM))
P8_TA(2018)0403A8-0351/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Georgiosa Kyrtsosa przekazany w dniu 27 lutego 2018 r. przez zastępcę prokuratura generalnego przy sądzie najwyższym Republiki Greckiej w związku z zarzutem niewypłacenia pracownikowi premii wielkanocnej w kwocie 986,46 EUR (sprawa nr AVM O 2017/6101) i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 14 marca 2018 r.,

–  po wysłuchaniu wyjaśnień Georgiosa Kyrtsosa, zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,

–  uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

–  uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r.(1),

–  uwzględniając art. 62 konstytucji Republiki Greckiej,

–  uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0351/2018),

A.  mając na uwadze, że prokuratora przy sądzie najwyższym Republiki Greckiej zwróciła się o uchylenie immunitetu posła do Parlamentu Europejskiego Georgiosa Kyrtsosa w związku z możliwym postawieniem zarzutu popełnienia przestępstwa;

B.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swoich państw z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

C.  mając na uwadze, że art. 62 konstytucji Republiki Greckiej przewiduje, że podczas kadencji parlamentu posłowie nie mogą być ścigani, aresztowani, więzieni lub poddani innym ograniczeniom, jeśli parlament nie wyrazi na to uprzednio zgody;

D.  mając na uwadze, że Georgios Kyrtsos, działając w charakterze przedstawiciela prawnego (prezes i dyrektor generalny) przedsiębiorstw KMP Publishing House Ltd i Free Sunday Publishing House Ltd, w imieniu KMP Publishing House Ltd zatrudnił byłego pracownika w dniu 26 lipca 2005 r. na podstawie umowy o pracę w obu spółkach na stanowisku dyrektora ds. artystycznych;

E.  mając na uwadze, że Georgios Kyrtsos jest oskarżony o niezapłacenie byłemu pracownikowi premii wielkanocnej w kwocie 986,46 EUR w dniu 27 kwietnia 2016 r. z naruszeniem nadzwyczajnej ustawy nr 690/1945, zastąpionej art. 8 ust. 1 ustawy nr 236/95, co stanowi przestępstwo z art. 28 ustawy nr 3996/2011 w związku ze wspólną decyzją ministerialną nr 19040/1981;

F.  mając na uwadze, że zarzut popełnienia przestępstwa nie ma bezpośredniego związku ze sprawowaniem przez Georgiosa Kyrtsosa mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, lecz dotyczy zajmowanego przez niego uprzednio stanowiska kierownika dwóch wydawnictw prasowych;

G.  mając na uwadze, że postępowanie nie dotyczy opinii wyrażonych lub głosów oddanych w ramach wykonywania obowiązków danego posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

H.  mając na uwadze, że nie ma podstaw, aby podejrzewać, że postępowanie karne wszczęto z zamiarem zaszkodzenia działalności politycznej posła (fumus persecutionis);

1.  podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Georgiosa Kyrtsosa;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do natychmiastowego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji władzom greckim i Georgiosowi Kyrtsosowi.

(1) Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.


Budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2019 - wszystkie sekcje
PDF 219kWORD 76k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. na temat stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2019 (11737/2018 – C8-0410/2018 – 2018/2046(BUD))
P8_TA(2018)0404A8-0313/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając decyzję Rady 2014/335/UE, Euratom z dnia 26 maja 2014 r. w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej(1),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia: (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(3),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020(4) („rozporządzenie w sprawie wieloletnich ram finansowych”),

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(5),

–  uwzględniając rezolucję z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących przygotowania budżetu(6),

–  uwzględniając rezolucję z dnia 19 kwietnia 2018 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2019(7),

–  uwzględniając projekt budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2019, przyjęty przez Komisję 21 czerwca 2018 r.(COM(2018)0600),

–  uwzględniając stanowisko w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2019, przyjęte przez Radę dnia 4 września 2018 r. i przekazane Parlamentowi dnia 13 września 2018 r. (11737/2018 – C8-0410/2018),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2018 r. w sprawie mandatu do rozmów trójstronnych dotyczących projektu budżetu na rok 2019(8),

–  uwzględniając list w sprawie poprawek nr 1/2019 (COM(2018)0709 do projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok 2019,

–  uwzględniając art. 88 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0313/2018),

Sekcja III

Informacje ogólne

1.  podkreśla, że podczas czytania w Parlamencie budżetu na rok 2019 w pełni uwzględniono priorytety polityczne przyjęte przeważającą większością głosów w wyżej wymienionych rezolucjach z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie ogólnych wytycznych oraz z dnia 5 lipca 2018 r. w sprawie upoważnienia do rozmów trójstronnych; przypomina główne elementy tych priorytetów: trwały wzrost gospodarczy, innowacje, konkurencyjność, bezpieczeństwo, eliminacja podstawowych przyczyn napływu uchodźców i przepływów migracyjnych, zarządzanie przepływami uchodźczymi i migracyjnymi, walka ze zmianą klimatu, przejście na zrównoważoną energię oraz skupienie się w szczególny sposób na potrzebach ludzi młodych;

2.  podkreśla, że w przededniu wystąpienia Zjednoczonego Królestwa Unia potrzebuje niezbędnych zasobów finansowych, aby wyjść naprzeciw oczekiwaniom obywateli, skutecznie reagować w obliczu licznych wymienionych wcześniej priorytetów i wyzwań oraz poprawić codzienne życie swoich obywateli;

3.  zwraca uwagę, że obywatele Europy oczekują, iż Unia dołoży wszelkich starań, aby zagwarantować wzrost gospodarczy i doprowadzić do równomiernego powstawania nowych miejsc pracy we wszystkich regionach; przypomina, że aby spełnić te oczekiwania, należy inwestować w badania naukowe, innowacje, cyfryzację, edukację, infrastrukturę, małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) oraz zatrudnienie, zwłaszcza z myślą o młodych Europejczykach; wyraża dezaprobatę, że Rada po raz kolejny proponuje cięcia w programach, których celem jest uczynienie gospodarki Unii bardziej konkurencyjną i innowacyjną; podkreśla ponadto, że w przypadku wielu z tych programów, np. „Horyzont 2020”, zainteresowanie jest tak duże, że przekracza wynikające z nich możliwości finansowania, a to z kolei dowodzi złego wykorzystywania zasobów i oznacza, że wiele znakomitych projektów nie otrzymuje finansowania; podkreśla również, że programy takie jak Erasmus+, „Horyzont 2020” czy program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) stanowią żywy dowód na to, że współpraca w ramach całej Unii przynosi korzyści, a także przyczyniają się do wykształcenia poczucia przynależności do Europy; postanawia wobec tego przeznaczyć znacznie wyższe środki na program Erasmus+ oraz wzmocnić programy stymulujące wzrost gospodarczy i przyczyniające się do powstawania nowych miejsc pracy, w tym „Horyzont 2020”, instrument „Łącząc Europę” i program COSME;

4.  ponownie zwraca uwagę na swoje zobowiązania podjęte podczas negocjacji w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS), dotyczące zminimalizowania w ramach rocznej procedury budżetowej wpływu cięć związanych z EFIS na program „Horyzont 2020” i instrument „Łącząc Europę”; proponuje zatem, by zrekompensować te cięcia poprzez przywrócenie pierwotnej rocznej kwoty dla tych dwóch programów, aby umożliwić pełną realizację ich celów uzgodnionych podczas przyjmowania odpowiednich przepisów;

5.  podkreśla, że bezrobocie wśród ludzi młodych w niektórych państwach członkowskich, zwłaszcza w regionach słabszych gospodarczo, utrzymuje się na niedopuszczalnie wysokim poziomie oraz że sytuacja młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się i osób długotrwale bezrobotnych jest szczególnie niepokojąca; podkreśla, że młodzi ludzie to grupa najbardziej zagrożona ubóstwem oraz wykluczeniem społecznym i gospodarczym; postanawia zatem przeznaczyć wyższe środki na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, wykraczające poza poziom zaproponowany przez Komisję; podkreśla, że owych dodatkowych zasobów w żadnym wypadku nie należy rozumieć jako koncentracji środków na tę inicjatywę, zatwierdzonych podczas śródokresowego przeglądu wieloletnich ram finansowych, w początkowym okresie jej realizacji;i wzywa państwa członkowskie do zwiększenia poziomu absorpcji funduszy i tworzenia większej liczby wysokiej jakości miejsc pracy dla młodzieży;

6.  przypomina o konieczności zdecydowanej walki z ubóstwem;

7.  przypomina, że polityka spójności odgrywa kluczową rolę w rozwoju i wzroście gospodarczym Unii, a także jeżeli chodzi o proces konwergencji w państwach członkowskich i regionach; podkreśla zobowiązanie Parlamentu do zapewnienia odpowiednich środków na programy wpisujące się w główną strategię polityczną Unii;

8.  podkreśla, że fundusze w ramach polityki spójności nie powinny bezpośrednio ani pośrednio wspierać przeniesienia w rozumieniu art. 2 ust. 61a rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014; wzywa organy zarządzające państw członkowskich do zagwarantowania, że wkłady z funduszy nie będą przyznawane beneficjentom, którzy dokonali przeniesienia w ciągu pięciu lat poprzedzających złożenie wniosku o wkład; oraz do zapewnienia, że wkłady są zwracane w całości przez beneficjentów, którzy dokonają przeniesienia w ciągu pięciu lat po otrzymaniu wkładu;

9.  wyraża ubolewanie, że zgodnie z obecnymi prognozami jedynie 19,3% środków z budżetu Unii na lata 2014–2020 zostanie przeznaczonych na działania związane z klimatem, co oznacza, że nie zostanie osiągnięty cel zakładający wydatki w tej dziedzinie na poziomie 20%, choć cel ten uzgodniono przed zawarciem porozumienia klimatycznego z Paryża; rozumie, że przyczyną takiego stanu rzeczy są w dużej mierze opóźnienia w realizacji programów w zakresie polityki spójności i rozwoju obszarów wiejskich; apeluje do państw członkowskich, które zarządzają tymi programami, o przyspieszenie ich wdrażania i skoncentrowanie się na wydatkach w dziedzinie klimatu, aby zrównoważyć w ten sposób niższe przydziały środków z pierwszych lat obowiązywania wieloletnich ram finansowych; apeluje do Komisji o opracowanie planu działania w obrębie programów, które mają ogromny potencjał, jeżeli chodzi o wkład w osiągnięcie celu zakładającego odpowiednie wydatki na działania związane z klimatem; apeluje również o gruntowną roczną konsolidację z myślą o stopniowej realizacji celu w zakresie uwzględniania przedmiotowych kwestii w głównym nurcie polityki, o konkretne i spójne zabezpieczenia gwarantujące, że decyzje budżetowe podejmowane w odniesieniu do klimatu będą zgodne z zobowiązaniami Unii wynikającymi z porozumienia paryskiego, a także o kompleksową sprawozdawczość, która umożliwi podjęcie inicjatyw w przypadku nieosiągnięcia wyznaczonych celów;

10.  podkreśla, że w ostatnich latach często uruchamiano środki z działu 3, aby zaradzić wyzwaniom migracyjnym i uchodźczym, działania takie powinny trwać tak długo, jak będzie to konieczne, oraz że w razie potrzeby należy je odpowiednio zintensyfikować; apeluje do Komisji o aktywne monitorowanie adekwatności przydziału środków w ramach działu 3 oraz o wykorzystywanie w pełni wszystkich dostępnych instrumentów, aby w stosownym czasie reagować na wszelkie nieprzewidziane wydarzenia mogące wymagać dodatkowego finansowania w dziedzinie migracji, przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na regiony wyspiarskie wchodzące w zakres art. 174 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE); postanawia podwyższyć środki na Fundusz Azylu, Migracji i Integracji, aby w pełni zaspokoić potrzeby Unii w dziedzinie migracji, a w szczególności wspierać państwa członkowskie w poprawie warunków przyjmowania oraz usprawnianiu środków i praktyk integracyjnych z myślą o osobach ubiegających się o azyl i migrantach, a także zwiększyć solidarność i skalę podziału obowiązków między państwa członkowskie oraz promować sprawiedliwe i skuteczne strategie powrotów; ponownie zauważa, że pułap w dziale 3 jest za niski i nie umożliwia odpowiedniego finansowania wewnętrznego wymiaru tych priorytetów ani innych programów o znaczeniu priorytetowym, np. w dziedzinie zdrowia, bezpieczeństwa żywności, bezpieczeństwa, sprawiedliwości, obywatelstwa i kultury; uważa, że w większym stopniu należy wesprzeć władze lokalne gotowe do wspierania unijnego programu przesiedleń, mianowicie w ramach komponentu Funduszu Azylu, Migracji i Integracji umożliwiającego zarządzanie bezpośrednie;

11.  podkreśla, że z uwagi na niedawne zaniepokojenie sytuacją w zakresie bezpieczeństwa w całej Unii fundusze z działu 3 należy również przeznaczać w szczególności na działania prowadzące do poprawy bezpieczeństwa obywateli Unii; z tego powodu postanawia podnieść środki budżetowe dla agencji działających w obszarze sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, czyli dla Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (EUROPOL), Agencji Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania (CEPOL), Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), Europejskiej Jednostki Współpracy Sądowej (Eurojust) i nowej Prokuratury Europejskiej (EPPO), gdyż z powodu większego obciążenia pracą i dodatkowych zadań agencjom tym brakowało w ostatnich latach pracowników i środków finansowych;

12.  przypomina, że w kontekście wyzwań migracyjnych i uchodźczych oraz obaw obywateli Unii co do bezpieczeństwa częścią rozwiązania jest eliminacja podstawowych przyczyn migracji oraz przeznaczenie wystarczających środków finansowych na instrumenty wewnętrzne i zewnętrzne, które mają na celu rozwiązanie takich problemów jak ubóstwo, brak zatrudnienia, kształcenia i możliwości gospodarczych oraz niestabilność, konflikty i zmiana klimatu w sąsiedztwie Europy i w Afryce; jest zdania, że Unia powinna optymalnie wykorzystywać środki finansowe z działu 4, które okazały się niewystarczające, by w równym stopniu reagować na wszystkie wyzwania zewnętrzne;

13.  dostrzega wyzwania, przed jakimi stoją niektóre państwa członkowskie w związku z napływem dużej liczby migrantów i osób ubiegających się o azyl; wyraża ubolewanie, że nie udało się dotąd ustanowić na szczeblu Unii sprawiedliwego i humanitarnego programu z myślą o migrantach;

14.  wyraża ubolewanie, że Parlamentu nie włączono w należyty sposób do dyskusji na temat rozszerzenia instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji; przypomina o swoim trwałym stanowisku, zgodnie z którym nowe inicjatywy nie mogą być finansowane kosztem istniejących unijnych projektów zewnętrznych; przypominając o swoim poparciu dla kontynuowania instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji, utrzymuje, że z uwagi na napiętą sytuację w dziale 4, która ogranicza możliwości reagowania na wyzwania zewnętrzne, w tym migrację, drugą transzę należy sfinansować z budżetu Unii w takiej samej części, jak miało to miejsce w przypadku pierwszej transzy, tzn. przeznaczyć na nią 1 mld EUR, natomiast państwa członkowskie powinny przeznaczyć na ten cel 2 mld EUR;

15.  przypomina o znaczeniu Turcji jako kraju sąsiedzkiego, w tym dla stabilności w regionie, i podkreśla potrzebę poszanowania przez Turcję prawa międzynarodowego w regionie i powrotu na ścieżkę reform gwarantującą dobrobyt jej obywateli i pełne poszanowanie wszystkich ich praw;

16.  przywraca do poziomu projektu budżetu na 2019 r. środki we wszystkich działach, w których Rada dokonała cięć, poza nielicznymi wyjątkami w dziale 4 i poddziale 1b; odmawia zaakceptowania proponowanych cięć w programach charakteryzujących się najwyższą europejską wartością dodaną, np. w programie „Horyzont 2020” i w instrumencie „Łącząc Europę”, czyli w dwóch programach, z których dokonano już przeniesienia środków do EFIS, oraz większości cięć dotyczących polityki zewnętrznej; podkreśla, że logika cięć dokonywanych przez Radę nie wynika z rzeczywistych danych liczbowych i nie uwzględnia różnych modeli realizacji niektórych programów;

17.  stwierdza, że w celu odpowiedniego sfinansowania wszystkich naglących potrzeb, a także z uwagi na bardzo wąskie lub wręcz niedostępne marginesy w niektórych działach w 2019 r., trzeba będzie uruchomić wszystkie środki umożliwiające elastyczność, jakie przewiduje rozporządzenie w sprawie wieloletnich ram finansowych; oczekuje, że Rada będzie podzielać ten pogląd i że w postępowaniu pojednawczym szybko zostanie osiągnięte porozumienie, co pozwoli Unii stanąć na wysokości zadania i skutecznie reagować na przyszłe wyzwania, zwłaszcza że tegoroczne postępowanie pojednawcze będzie ostatnim przed wyborami europejskimi w maju 2019 r.;

18.  ustala ogólną wysokość środków na 2019 r. na kwotę 166 340 415 936 EUR w środkach na zobowiązania oraz na kwotę 149 349 039 470 EUR w środkach na płatności, co stanowi wzrost o 721 061 034 EUR w środkach na zobowiązania w porównaniu z projektem budżetu na 2019 r.;

Poddział 1a – Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia

19.  odrzuca zaproponowane przez Radę nieuzasadnione cięcia w wysokości 794 mln EUR w poddziale 1a, które stanowią ponad połowę ogółu cięć dokonanych przez Radę w zobowiązaniach w ramach działów wieloletnich ram finansowych; zauważa, że cięcia te są zaprzeczeniem priorytetów politycznych ustalonych przez samą Radę; wyraża ponadto zaniepokojenie, że mogą one utrudnić realizację programów odgrywających zasadniczą rolę w tworzeniu miejsc pracy i generowaniu wzrostu gospodarczego, co może mieć negatywny wpływ na gospodarkę;

20.  w związku z tym zwraca uwagę na programy i instrumenty takie jak „Horyzont 2020” czy „Łącząc Europę” oraz sztandarowe programy kosmiczne takie jak Copernicus, które są źródłem nader istotnej europejskiej wartości dodanej; wyraża ubolewanie z powodu znacznych cięć dokonanych przez Radę we wspólnych strategicznych ramach na rzecz badań naukowych i innowacji, co ma niezwykle negatywny wpływ na program „Horyzont 2020”, a w szczególności ubolewa z powodu cięć w odpowiednich liniach budżetowych, takich jak wzmocnienie badań naukowych nad przyszłymi i powstającymi technologiami oraz wzmocnienie europejskiej infrastruktury badawczej; zauważa również, że wiele z tych programów wnosi ważny wkład w walkę ze zmianą klimatu, a także uważa, iż wkład ten należy zwiększyć; wobec tego postanawia przywrócić wszystkie środki z cięć dokonanych przez Radę, a ponadto w pełni przywrócić pierwotny profil linii budżetowych programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę”, które zmniejszono w celu zasilenia Funduszu Gwarancyjnego EFIS;

21.  przypomina, że Erasmus+ wciąż jest wysoko cenionym i ogromnie popularnym programem promującym mobilność uczącej się młodzieży i szkolenia zawodowe, czego dowodem jest liczba składanych wniosków przewyższająca możliwości dostępnego finansowania, a także zauważa, że program ten przyczynia się do umacniania poczucia tożsamości europejskiej oraz zachęca młodych ludzi do udziału w europejskiej demokracji; głęboko ubolewa, że projekt budżetu na 2019 r. dla programu Erasmus+ pozostaje zdecydowanie poniżej oczekiwań Parlamentu i nie wykracza poza kwoty przewidziane w obecnych wieloletnich ramach finansowych; wobec powyższego jest zdania, że w następstwie zwiększenia środków przeznaczonych na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w poddziale 1b należy wzmocnić następujące komponenty programu Erasmus+: edukację, szkolenia i część przeznaczoną dla młodzieży;

22.  ubolewa, że po opublikowaniu w dniu 3 lutego 2014 r. pierwszego sprawozdania na temat zwalczania korupcji w UE Komisja odmówiła kontynuowania tej praktyki sporządzania sprawozdań rocznych i zamiast tego włączyła politykę antykorupcyjną do europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej; zauważa, że sprawozdania krajowe w kontekście europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej nie zawierają jasnego opisu aktualnej sytuacji, ani zaleceń dotyczących środków antykorupcyjnych dla wszystkich państw członkowskich; ponownie wzywa Komisję do przedłożenia Parlamentowi drugiego sprawozdania na temat zwalczania korupcji w UE i w tym kontekście do dokonania oceny działań antykorupcyjnych nie tylko pod względem strat gospodarczych, ale także do przeanalizowania szkodliwych skutków korupcji dla podstawowych praw obywateli Unii;

23.  przypomina o znaczeniu wspierania szeroko rozumianych efektów synergii między instrumentem „Łącząc Europę” w dziedzinie transportu a instrumentem „Łącząc Europę” w dziedzinie technologii cyfrowych, aby zmaksymalizować efekt dźwigni finansowej w przypadku projektów mających na celu wspieranie cyfryzacji korytarzy TEN‑T;

24.  ponownie podkreśla, że małe i średnie przedsiębiorstwa stanowią ważny element gospodarki Unii i odgrywają decydującą rolę, jeżeli chodzi o powstawanie nowych miejsc pracy w całej Unii; dostrzega potrzebę zadbania o warunki sprzyjające działalności gospodarczej MŚP, potrzebę wspierania ich klastrów i sieci oraz konieczność wspierania przedsiębiorstw spółdzielczych, które w swojej działalności uwzględniają aspekty socjalne i etyczne oraz kierują się poczuciem solidarności; z głębokim zaniepokojeniem odnotowuje jednak cięcia dokonane przez Radę w odniesieniu do instrumentu na rzecz MŚP, co jest źródłem sprzecznych sygnałów dla przedsiębiorstw w Unii; uważa, że dzięki budżetowi Unii i dostępowi do gwarantowanego zeń finansowania przedsiębiorstwa typu start‑up i mikroprzedsiębiorstwa mogą stanowić kluczowe narzędzie służące poprawie konkurencyjności i innowacyjności MŚP, a także rozwijaniu kultury przedsiębiorczości w Unii; w związku z tym przypomina o programach COSME i „Horyzont 2020”;

25.  w związku z tym, wykraczając poza projekt budżetu na 2019 r. i poziom środków sprzed wprowadzenia EFIS, postanawia wzmocnić programy, które mają kluczowe znaczenie dla pobudzania wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy i walki ze zmianą klimatu i które odzwierciedlają szeroko uzgodnione priorytety Unii, mianowicie Erasmus+, „Horyzont 2020” (w tym działanie „Maria Skłodowska‑Curie”, program „Przewodnia rola w przestrzeni kosmicznej”, Europejską Radę ds. Badań Naukowych i instrument na rzecz MŚP), COSME, „Łącząc Europę i program Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych EaSI;

26.  w związku z tym podnosi poziom środków na zobowiązania w poddziale 1a ponad poziom z projektu budżetu na 2019 r. o 566 773 112 EUR (z wyłączeniem przywrócenia poziomów sprzed wprowadzenia EFIS, kompensacji w związku z propozycją utworzenia Europejskiego Urzędu ds. Pracy, projektów pilotażowych i działań przygotowawczych), co zostanie sfinansowane w ramach dostępnego marginesu, jak również dzięki uruchomieniu łącznego marginesu na zobowiązania;

27.  z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie do odnowienia programu Unii w dziedzinie obrony, czego wyrazem jest osiągnięcie porozumienia w sprawie europejskiego program rozwoju przemysłu obronnego; wyraża zamiar zwrócenia szczególnej uwagi na kwestię wdrożenia przez Komisję porozumień osiągniętych w sprawie europejskiego programu rozwoju przemysłu obronnego i Europejskiego Korpusu Solidarności, określonych w liście w sprawie poprawek opublikowanym przez Komisję dnia 16 października 2018 r.;

Poddział 1b – Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna

28.  wyraża zadowolenie z powodu coraz niższej – na szczeblu Unii – stopy bezrobocia wśród młodzieży (14,8% na dzień 1 października 2018 r.), ale wyraża ubolewanie, że w niektórych państwach członkowskich wartość ta utrzymuje się na poziomie nie do zaakceptowania; podkreśla, że aby rozwiązać ten problem, należy zadbać o należyte finansowanie systemów gwarancji dla młodzieży za pośrednictwem inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych i Europejskiego Funduszu Społecznego; z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie konieczności zapewnienia nowych środków finansowych z przeznaczeniem na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, a także ujęcie stosownych środków w projekcie budżetu na rok 2019; niemniej jednak uważa, że ze względu na wyzwania i zagrożenia związane z bezrobociem wśród młodzieży należy podnieść środki finansowe na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych i wobec tego postanawia przeznaczyć na tę inicjatywę w 2019 r. 580 mln EUR w środkach na zobowiązania; jest zdania, że podwyższenie tych środków ma charakter dodatkowy w stosunku do kwoty przewiedzianej obecnie na tę inicjatywę w latach 2014–2020;

29.  wzywa państwa członkowskie do przyspieszenia wdrażania programów w zakresie polityki spójności, aby nadrobić opóźnienia; zauważa, że chociaż Rada nie zakwestionowała wysokości środków na płatności zaproponowanych przez Komisję, Parlament uważnie przeanalizuje zaktualizowane prognozy Komisji, aby dostosować środki na płatności do rzeczywistych potrzeb z myślą o uniknięciu zaległości w płatnościach pod koniec obecnych wieloletnich ram finansowych;

30.  z żalem podkreśla, że katastrofy ogólnie dotykają tych, którzy mają mniej środków, aby się chronić; zauważa, że reakcja na klęski żywiołowe i katastrofy spowodowane przez człowieka powinna być jak najszybsza, aby zminimalizować szkody oraz uratować ludzi i mienie; podkreśla potrzebę dodatkowego zwiększenia środków, szczególnie w liniach budżetowych związanych z zapobieganiem klęskom żywiołowym i gotowością na wypadek takich klęsk w Unii, z uwzględnieniem przede wszystkim pożarów w Grecji, Hiszpanii i w Portugalii (które spowodowały tragiczną śmierć ludzi) mających dramatyczny i namacalny wpływ na ludzi;

31.  stosownie do porozumienia w sprawie przeglądu programu wspierania reform strukturalnych zgadza się na przesunięcie kwoty 40 mln EUR w środkach na zobowiązania oraz 17,2 mln EUR w środkach na płatności z poddziału 1b do działu 2;

Dział 2 – Trwały wzrost gospodarczy i zasoby naturalne

32.  przypomina, że propozycja Komisji, by zwiększyć środki na finansowanie potrzeb Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), wynika w dużej mierze ze znacznie niższej spodziewanej kwoty dochodów przeznaczonych na określony cel, która będzie dostępna w 2019 r.;

33.  odnotowuje dokonane przez Radę cięcia w wysokości 310 mln EUR w środkach na zobowiązania (0,52% w porównaniu z projektem budżetu na 2019 r.) oraz 328,13 mln EUR w środkach na płatności (0,57% w porównaniu z projektem budżetu na 2019 r.), ale jest zdania, że list Komisji w sprawie poprawek nadal powinien stanowić podstawę rzetelnego przeglądu środków na EFRG oraz przywraca odpowiednio środki zapisane w projekcie budżetu w oczekiwaniu na rozpatrzenie tego listu w sprawie poprawek podczas postępowania pojednawczego;

34.  postanawia zwiększyć środki finansowe przeznaczone na wsparcie w sytuacjach nadzwyczajnych, zwłaszcza w przypadku mięsa ze świń zarażonych afrykańskim pomorem świń, aby ograniczyć negatywne skutki dla rolników i pracowników w regionach najbardziej dotkniętych tą chorobą; postanawia wyrazić zdecydowane poparcie dla sektora rolnictwa w Unii poprzez zwiększenie środków dla producentów owoców i warzyw, aby przeciwdziałać skutkom kryzysu w tym sektorze i skutkom rosyjskiego embarga, a także z myślą o środkach likwidacji skutków chorób wywołanych bakterią Xylella fastidiosa, jak i o niestabilności ceny oliwy z oliwek;

35.  wskazuje na istotną rolę zdecentralizowanych agencji Unii działających w takich dziedzinach jak środowisko, zdrowie publiczne i bezpieczeństwo żywności, gdyż agencje te pomagają Unii i państwom członkowskim w podejmowaniu świadomych i naukowo uzasadnionych decyzji w kwestiach dotyczących ochrony i poprawy środowiska oraz zdrowia publicznego przy jednoczesnym zacieśnianiu współpracy między państwami członkowskimi z myślą o wychodzeniu naprzeciw obawom obywateli Unii;

36.  postanawia zaproponować podwyższenie o 20 mln EUR ponad poziom projektu budżetu na 2019 r. środków przeznaczonych dla Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, aby upowszechniać innowacje w rolnictwie i leśnictwie oraz zagwarantować dochodowość i zrównoważony charakter tych sektorów jako źródeł utrzymania w przyszłości;

37.  zgodnie z celami strategii „Europa 2020” i z zawartymi w niej zobowiązaniami międzynarodowymi dotyczącymi przeciwdziałania zmianie klimatu postanawia zaproponować zwiększenie środków o 15,6 mln EUR ponad poziom projektu budżetu na 2019 r. na działania związane z klimatem; przypomina ponadto o zobowiązaniach Unii dotyczących zatrzymania i odwrócenia tendencji spadkowej w zakresie różnorodności biologicznej oraz podkreśla, że wspomniane podwyższenie środków przyczynia się również do ochrony bioróżnorodności;

38.  w związku z pomyślnym zakończeniem negocjacji w sprawie przeglądu programu wspierania reform strukturalnych postanawia uwolnić rezerwę wprowadzoną przez Radę w odniesieniu do kwot przeniesionych z poddziału 1b;

39.  zwraca uwagę na skutki ekstremalnej suszy, która w ostatnich miesiącach nawiedziła państwa członkowskie, spowodowała znaczące straty w rolnictwie i zagroziła dużej liczbie przedsiębiorstw, a także wskazuje na związaną z tym konieczność zagwarantowania środków pomocowych w celu wsparcia najbardziej poszkodowanych rolników;

40.  wzywa do przeznaczenia jak najwyższych środków budżetowych na programy POSEI przewidziane w odpowiednim rozporządzeniu(9), podkreśla znaczenie tych programów, jeżeli chodzi o odporność producentów rolnych, a także zwraca uwagę na niestabilną sytuację gospodarczą regionów najbardziej oddalonych;

41.  z tego względu zwiększa środki na zobowiązania o 154,1 mln EUR (z wyłączeniem projektów pilotażowych i działań przygotowawczych) oraz pozostawia margines w wysokości 190,8 mln EUR poniżej pułapu środków na zobowiązania w dziale 2;

42.  podkreśla, że utrzymujący się brak równowagi w łańcuchu dostaw żywności, w którym pozycja producentów produktów pierwotnych jest znacznie słabsza od pozycji innych podmiotów, powinien skłonić Komisję do podjęcia kroków na rzecz zwiększenia przejrzystości cen i marginesów w łańcuchu dostaw żywności, aby zagwarantować uczciwą cenę za produkcję i zapewnić większe dochody małym i średnim producentom rolnym;

43.  zwraca uwagę na czynniki zagrożenia pogarszające sytuację licznych ekosystemów leśnych, takie jak m.in. rozprzestrzenianie się inwazyjnych gatunków nierodzimych, szkodników (jak węgorek sosnowiec i in.) oraz pożary lasów; uważa, że należy przeznaczyć wystarczające zasoby finansowe na wspólnotowe programy i środki wsparcia, aby ocenić stan lasów pod względem ekologicznym i zdrowia roślin oraz zapewnić ich rehabilitację, co obejmuje również ponowne zalesianie; stwierdza, że zasoby te są szczególnie ważne i pilnie potrzebne w niektórych państwach członkowskich, a mianowicie w Portugalii, Grecji i Hiszpanii, z uwagi na kolejne fale pożarów, które miały miejsce na ich terytorium;

Dział 3 – Bezpieczeństwo i obywatelstwo

44.  ponownie wyraża długotrwałe przekonanie, że pułap w dziale 3 okazał się dalece niewystarczający, aby odpowiednio sfinansować wewnętrzny wymiar podstawowych wyzwań związanych z jednej strony z bezpieczeństwem wewnętrznym i bezpieczeństwem obywateli, a z drugiej strony – z uchodźcami i migrantami;

45.  spodziewa się, że presja na systemy migracyjne i azylowe państw członkowskich oraz na ich granice utrzyma się na wysokim poziomie w 2019 r. i w latach następnych, wobec czego uważa, że potrzebne są dodatkowe środki finansowe z myślą o uchodźcach i migrantach, także z uwagi na wszelkie przyszłe nieprzewidywalne potrzeby w tym zakresie; podwyższa zatem środki na Fundusz Azylu, Migracji i Integracji, aby mógł on wspierać legalną migrację do Unii, promować skuteczną integrację obywateli państw trzecich oraz wzmacniać sprawiedliwe i skuteczne strategie powrotów, w szczególności wspierać państwa członkowskie w usprawnianiu środków integracyjnych dla uchodźców i migrantów, zwłaszcza dzieci i małoletnich bez opieki;

46.  z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie środków na zobowiązania dla Funduszu Azylu, Migracji i Integracji w celu sfinansowania nowych przepisów Dublin II (zakładając, że zostaną one przyjęte do końca 2018 r.) i odrzuca decyzję Rady o przeniesieniu odpowiednich środków do rezerwy;

47.  zwraca uwagę, że bezpieczeństwo wewnętrzne musi pozostać jednym z głównych priorytetów Unii oraz podkreśla rolę Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego jako kluczowego instrumentu finansowego wspierającego państwa członkowskie w obszarze bezpieczeństwa, w tym zwalczania terroryzmu i radykalizacji, poważnej i zorganizowanej przestępczości oraz cyberprzestępczości; postanawia zatem podnieść środki budżetowe dla Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego w celu zwiększenia wsparcia na rzecz zarządzania granicami i zapewnienia pomocy ofiarom aktów terrorystycznych;

48.  podkreśla kluczową rolę agencji Unii działających w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych w zacieśnianiu współpracy między państwami członkowskimi w celu reagowania na obawy obywateli Unii; postanawia podnieść środki budżetowe i liczbę pracowników w przypadku następujących agencji: EUROPOL, CEPOL, eu‑LISA, Eurojust i EPPO;

49.  nalega w tym kontekście, aby EPPO była odpowiednio finansowana i dysponowała odpowiednią liczbą personelu; zauważa, że w projekcie budżetu na 2019 r. wkład Unii wynosi ogółem 4 911 000 EUR; zwraca uwagę, że środki te przeznaczone są na pokrycie wydatków związanych z personelem EPPO i infrastrukturą, a także innych wydatków administracyjnych i operacyjnych; zauważa, że w planie zatrudnienia zapewniono jedynie 35 stanowisk, co oznacza, że po odjęciu stanowisk 23 prokuratorów europejskich pozostaje jedynie 12 stanowisk administracyjnych; uważa, że nie jest to realistyczne, zwłaszcza w odniesieniu do dwóch dodatkowych państw członkowskich, które niedawno zdecydowały się przystąpić do EPPO; podejmuje zatem decyzję o przyspieszeniu zwiększenia liczby pracowników przewidzianego na 2020 r. oraz o dostosowaniu zaszeregowania Prokuratora Generalnego i prokuratorów europejskich do zaszeregowania szczebla kierowniczego OLAF-u i Europolu;

50.  ubolewa z powodu arbitralnego obniżenia przez Radę o ponad 35 mln EUR środków na zobowiązania, przeznaczonych na liczne programy w dziedzinie kultury, obywatelstwa, sprawiedliwości i zdrowia publicznego, pomimo znakomitych wskaźników wykonania tych programów oraz i tak już niewystarczającego poziomu finansowania, sprawiającego, że wiele projektów doskonałej jakości nie otrzymuje finansowania; przywraca środki we wszystkich liniach co najmniej do poziomu zapisanego w projekcie budżetu i jednocześnie proponuje podniesienie środków w odpowiednich liniach;

51.  podkreśla znaczenie programu Kreatywna Europa we wspieraniu sektora kulturalnego i audiowizualnego Unii oraz nalega, aby poziomy finansowania dorównywały ambitnym założeniom programu; apeluje o zwiększenie środków na zobowiązania dla podprogramów MEDIA i Kultura, między innymi w celu rozwiązania problemu niskiego wskaźnika realizacji wniosków; zwiększa również środki na działania multimedialne oraz na wzmocnienie zdolności finansowych MŚP w europejskim sektorze kultury i sektorze kreatywnym;

52.  przypomina o swym wsparciu dla programów dotyczących praw, równości, obywatelstwa i sprawiedliwości; postanawia zwiększyć środki na zobowiązania przeznaczone na instrumenty dotyczące niedyskryminacji i równości, a w szczególności na program Daphne, oraz na zwalczanie przemocy uwarunkowanej płcią i egzekwowanie praw kobiet i osób LGBTQI+;

53.  przypomina, że projekty związane z kulturą i edukacją są wspierane w ramach szeregu programów i instrumentów Unii, w szczególności europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, EFIS i programu „Horyzont 2020”; wzywa Komisję do poprawy synergii między programami, aby zapewnić skuteczne wydatkowanie środków; wzywa w szczególności Komisję do pełnego wykorzystania potencjalnych synergii między różnymi programami Unii – takimi jak inicjatywa „Horyzont 2020”, instrument „Łącząc Europę”, Erasmus+, EaSI, Kreatywna Europa i COSME, EFIS i europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne – w celu wspierania większej liczby projektów w obszarze związanym z branżą kultury i branżą kreatywną;

54.  podnosi o 127,75 mln EUR środki na zobowiązania w dziale 3 w odniesieniu do projektu budżetu, z wyłączeniem projektów pilotażowych i działań przygotowawczych, a także proponuje sfinansowanie tej podwyżki w drodze dalszego uruchomienia instrumentu elastyczności;

Dział 4 – Globalny wymiar Europy

55.  podkreśla, że złożone wyzwania geopolityczne, przed którymi stoi Unia, wymagają pilnego wzmocnienia jej działań zewnętrznych; ponownie podkreśla, że działania zewnętrzne Unii mogą być wiarygodne tylko wtedy, gdy są poparte wystarczającymi środkami finansowymi; przypomina, że potrzeby finansowe znacznie przekraczają obecny wymiar działu 4 i wzywa do zapewnienia odpowiedniego pola manewru w przypadku nieprzewidzianych kryzysów zewnętrznych;

56.  przypomina, że realizacja celów zrównoważonego rozwoju musi mieć miejsce we wszystkich obszarach polityki wewnętrznej i zewnętrznej UE, a jednocześnie szczególną uwagę należy poświęcić zapewnieniu wystarczającej ilości dobrej jakościowo żywności i czystej wody, a także budowie dodatkowych oczyszczalni ścieków w celu realizacji celów zrównoważonego rozwoju nr 2 i 6; zwraca ponadto uwagę na skalę i skutki ubóstwa energetycznego w krajach rozwijających się oraz domaga się dodatkowych działań w celu ograniczenia ubóstwa energetycznego zgodnie z celem zrównoważonego rozwoju nr 7, zwłaszcza na odległych obszarach wiejskich w regionach niepodłączonych do sieci energetycznej;

57.  w związku z tym potwierdza, zgodnie ze swoim stanowiskiem wyrażonym w wyżej wymienionej rezolucji z dnia 5 lipca 2018 r., że należy utrzymać obecny stosunek składek na rzecz instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji z budżetu Unii (1 mld EUR) i państw członkowskich (2 mld EUR) w celu utrzymania finansowania drugiej transzy instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji; w związku z tym postanawia zmniejszyć wkłady z budżetu Unii z 1,45 mld EUR do 450 mln EUR; uważa, że różnica ta powinna zostać sfinansowana z bilateralnych składek państw członkowskich;

58.  uważa, że wspieranie pokoju, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w krajach rozwijających się ma zasadnicze znaczenie dla wyeliminowania podstawowych przyczyn migracji i wynikających stąd wyzwań humanitarnych w krajach południowego sąsiedztwa, np. w Libii; podkreśla znaczenie wspierania dobrych rządów, demokracji, praworządności i dynamicznego społeczeństwa obywatelskiego w celu skutecznego zwalczania ubóstwa w perspektywie długoterminowej oraz sprostania wyzwaniom związanym ze zmianami klimatu w krajach rozwijających się; postanawia zatem zwiększyć środki na Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju (DCI) oraz południowy wymiar Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa (ENI) w ramach jego różnych komponentów, aby odzwierciedlić również znaczną presję, jaką będzie wywierana na ENI w 2019 r;

59.  przypomina, że Unia, w ramach jej polityki zewnętrznej, zobowiązała się do kompleksowej ochrony i promowania praw dziecka, dziewcząt i kobiet, a także osób niepełnosprawnych i osób o szczególnych potrzebach; podkreśla znaczenie wdrożenia w stosunkach zewnętrznych wytycznych UE w sprawie propagowania i ochrony praw dziecka w Unii Europejskiej, planu działania Unii Europejskiej na rzecz równouprawnienia płci oraz europejskiej polityki dotyczącej niepełnosprawności; w tym duchu uważa, że należy przeznaczyć 10 % środków dostępnych w ramach pomocy humanitarnej na dostęp do edukacji na obszarach objętych sytuacjami kryzysowymi;

60.  podkreśla strategiczne znaczenie zapewnienia wystarczającego finansowania dla Bałkanów Zachodnich w celu skonsolidowania ich drogi ku akcesji; nie rozumie propozycji Rady dotyczącej obcięcia środków na reformy polityczne, ponieważ takie reformy stanowią podstawę każdej demokratycznej transformacji; podkreśla potrzebę odpowiedniego wsparcia finansowego dla planu działania na lata 2018–2020 w ramach strategii dotyczącej Bałkanów Zachodnich i w związku z tym postanawia zwiększyć środki Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II) dla regionu;

61.  podkreśla, że sytuacja w krajach Partnerstwa Wschodniego również stanowi poważne wyzwanie dla Unii; jest przekonany o znaczeniu zapewnienia dodatkowych środków finansowych w celu wsparcia wysiłków reformatorskich naszych sąsiadów, przyczynienia się do zwiększenia odporności i wspierania pokoju oraz poprawy codziennego życia obywateli tych krajów;

62.  wzywa do zwiększenia unijnego wsparcia na rzecz UNRWA, zgodnie z jego rezolucją z dnia 8 lutego 2018 r.(10), z uwagi na pogarszającą się sytuację na miejscu i decyzję Stanów Zjednoczonych o wycofaniu swojego rocznego wkładu na rzecz Agencji; precyzuje, że proponowane zwiększenie środków przeznaczone jest wyłącznie dla UNRWA w celu zrekompensowania powyższego niewywiązania się z płatności;

63.  jest przekonany o potencjale kontaktów międzyludzkich i mobilności młodzieży, ponieważ jest to jedna z kluczowych strategii mających na celu zwiększenie wpływu działań zewnętrznych Unii i poprawę jej widoczności w oczach opinii publicznej naszych krajów partnerskich; postanawia zatem zwiększyć wkłady z DCI, ENI, IPA II oraz Instrumentu Partnerstwa na korzyść programu Erasmus+;

64.  zgodnie z zasadą warunkowości popiera zmniejszenie kwoty przeznaczonej dla Turcji we wszystkich liniach budżetowych ze względu na postępujący regres w obszarze praworządności, demokracji i praw człowieka; jednocześnie uważa, że należy w dalszym ciągu zwiększać bezpośrednie wsparcie na rzecz społeczeństwa obywatelskiego oraz kontaktów międzyludzkich;

65.  uważa za niezbędne podniesienie środków w linii budżetowej przeznaczonej dla społeczności Turków cypryjskich, aby zdecydowanie przyczynić się do kontynuowania i zintensyfikowania działań Komitetu ds. Osób Zaginionych na Cyprze, poprawić sytuację maronitów pragnących się przesiedlić oraz sytuację wszystkich osób żyjących w enklawach, zgodnie z trzecim porozumieniem wiedeńskim, a także wesprzeć Komisję Techniczną ds. Dziedzictwa Kulturowego, w której skład wchodzą przedstawiciele obydwu społeczności, promując w ten sposób zaufanie i pojednanie między obiema społecznościami;

66.  dostrzega umiarkowany wzrost środków na wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB) zaproponowany przez Komisję, zauważając jednak, że budżet WPZiB nadal znajduje się pod silną presją, a rozszerzenie szeregu misji w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) może przyczynić się do nasilenia tego problemu w 2019 r.; anuluje zmniejszenie środków finansowych zaproponowane przez Radę w odniesieniu do innych działań i operacji w zakresie zarządzania kryzysowego, gdyż skutkowałoby to niższym stopniem elastyczności w ramach działań podejmowanych w związku z nieoczekiwanymi kryzysami;

67.  w konsekwencji postanawia anulować prawie wszystkie cięcia poczynione przez Radę w celu wzmocnienia działu 4 kwotą 425,4 mln EUR ponad poziom przewidziany w projekcie budżetu na 2019 r. (nie dotyczy projektów pilotażowych i działań przygotowawczych), przy jednoczesnym zmniejszeniu linii związanych z instrumentem pomocy dla uchodźców w Turcji i Turcją oraz nie przywracając cięć dokonanych przez Radę w łącznej wysokości -1,24 mld EUR, co skutkuje różnicą netto w wysokości -819,1 mln EUR poniżej poziomu projektu budżetu na 2019 r. w dziale 4;

Dział 5 – Administracja; inne działy – wydatki administracyjne oraz na wsparcie badań naukowych

68.  uważa, że dokonane przez Radę cięcia są nieuzasadnione i nie odzwierciedlają rzeczywistych potrzeb; wobec tego przywraca środki zapisane w projekcie budżetu na 2019 r. w odniesieniu do wszystkich wydatków administracyjnych Komisji, w tym wydatków na wsparcie administracyjne i na wsparcie badań naukowych w działach od 1 do 4;

Agencje zdecentralizowane

69.  zasadniczo potwierdza szacunki Komisji dotyczące potrzeb budżetowych agencji; uważa wobec tego, że wszelkie dalsze cięcia proponowane przez Radę stanowiłyby zagrożenie dla właściwego funkcjonowania agencji i uniemożliwiłyby im wypełnianie powierzonych im zadań; ze szczególnym irytacją odnotowuje arbitralne cięcia w wysokości zaledwie 10 000 EUR dotyczące CEPOL i zwraca się do Rady o przekazanie Parlamentowi szczegółowych informacji na temat tego, dlaczego uważa takie cięcia za konieczne i uzasadnione;

70.  zauważa, że finansowanie agencji z opłat zmniejsza obciążenie budżetu Unii o 1 mld EUR rocznie; podkreśla, że zadania publiczne, takie jak w dziedzinie zdrowia, środowiska, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, powinny zawsze pozostawać w zakresie budżetu Unii; uważa jednak, że Komisja powinna nadal zajmować się ryzykiem konfliktu interesów, który może pojawić się w agencjach finansowanych z opłat, i podejmować odpowiednie działania w celu uniknięcia takich konfliktów;

71.  przypomina, jak ważne jest, aby Unia skupiła się na konkurencyjności na rzecz wzrostu i zatrudnienia; uważa w tym kontekście, że Agencja Europejskiego GNSS (GSA) i Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) potrzebują dodatkowych środków i pracowników; odnotowuje utworzenie Europejskiego Urzędu ds. Pracy (ELA) i podkreśla potrzebę uruchomienia dla niego nowych środków; anuluje zaproponowane przez Radę cięcia środków przeznaczonych dla europejskich organów nadzoru (ESA), jednocześnie przenosząc część ich środków do rezerwy w oczekiwaniu na postępy w odniesieniu do przeglądu europejskich organów nadzoru;

72.  w kontekście wyzwań, przed jakimi Unia wciąż stoi w związku z bezpieczeństwem, a także z uwagi na konieczność skoordynowanych działań europejskich postanawia podnieść środki dla EUROPOLU, eu-LISA, CEPOL, EUROJUSTU, EPPO i Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA);

73.  spodziewa się, że presja na systemy migracyjne i azylowe niektórych państw członkowskich, a także na ich granice, utrzyma się na wysokim poziomie w 2019 r. i prawdopodobnie wzrośnie; podkreśla, że przyszłe potrzeby Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej (FRONTEX) oraz Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) dotyczące zasobów operacyjnych i personelu będą musiały być ściśle monitorowane i ewentualnie aktualizowane w odniesieniu do budżetu na 2019 r.; zwraca się do Komisji o jak najszybsze przedstawienie przeglądu potrzeb budżetowych w odniesieniu do budżetu na 2019 r. w związku z proponowanymi reformami tych agencji;

74.  podkreśla potrzebę zapewnienia odpowiedniego poziomu środków finansowych dla agencji, które w 2019 r. będą zajmować się nowymi dodatkowymi zadaniami;

75.  podtrzymuje swoje stanowisko, że cel 5 % redukcji zatrudnienia został osiągnięty z powodzeniem; wyraża zamiar włączenia wspólnego oświadczenia wszystkich instytucji, które potwierdzi zakończenie tego jednorazowego działania; uważa, że nowe stanowiska pracy zatwierdzone w jego stanowisku są potrzebne, aby realizować dodatkowe zadania wynikające ze zmian politycznych i nowych przepisów;

76.  przypomina, że międzyinstytucjonalna grupa robocza ds. zasobów agencji zdecentralizowanych 2 zakończyła swoje prace przyjmując zalecenia dotyczące wniosków wyciągniętych z podejścia polegającego na osiągnięciu celu 5 % redukcji zatrudnienia, postępowania z nowymi zadaniami, oceny agencji, wspólnego korzystania z serwisów, oceny agencji z wieloma siedzibami oraz modelu agencji finansowanych z opłat; z zadowoleniem przyjmuje ratyfikację tych zaleceń przez instytucje; wyraża zamiar dalszego kontrolowania prac Komisji nad tymi zaleceniami w przyszłości;

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

77.  przypomina o znaczeniu projektów pilotażowych i działań przygotowawczych jako narzędzi formułowania priorytetów politycznych i wprowadzania nowych inicjatyw, które mają potencjał do przekształcenia się w stałe działania i programy UE; postanawia, po przeprowadzeniu starannej analizy przedłożonych wniosków i uwzględniając ocenę Komisji dotyczącą przestrzegania przez nie wymogów prawnych i możliwości wdrożenia, przyjąć zrównoważony pakiet projektów pilotażowych i działań przygotowawczych, który odzwierciedla priorytety polityczne Parlamentu;

78.  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę „Discover EU”, przekazanie 15 000 biletów kolejowych InterRail 18-letnim Europejczykom w 2018 r. oraz propozycję Komisji dotyczącą 700 mln EUR w wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027, co odzwierciedla ambicje Unii w zakresie promowania mobilności edukacyjnej, aktywnego obywatelstwa, włączenia społecznego i solidarności wśród wszystkich młodych osób; postanawia kontynuować odpowiednie działania przygotowawcze w 2019 r. i jest zdecydowany kontynuować je również w 2020 r.;

Instrumenty szczególne

79.  przypomina, jak przydatne są instrumenty szczególne umożliwiające elastyczność ponad niezwykle restrykcyjne pułapy w bieżących wieloletnich ramach finansowych, a także wyraża zadowolenie z powodu usprawnień wprowadzonych w związku ze śródokresową rewizją rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych; apeluje o szerokie stosowanie instrumentu elastyczności i łącznego marginesu na zobowiązania w budżecie na 2019 r., aby finansować wiele nowych działań w odpowiedzi na pojawiające się wyzwania i dodatkowe zobowiązania, z jakimi budżet Unii ma do czynienia; przypomina również o znaczeniu Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG), rezerwy na pomoc nadzwyczajną i Funduszu Solidarności Unii Europejskiej;

Płatności

80.  ponownie wyraża zaniepokojenie, że pomimo niedawnego nadrabiania zaległości, niepełne wykorzystanie środków na płatności osiągnęło rekordowo niski poziom w ostatnich trzech latach, zwłaszcza w poddziale 1b; ubolewa, że takie opóźnienia uniemożliwiają osiągnięcie na czas pełnego potencjału priorytetów i projektów Unii z korzyścią dla obywateli; wskazuje na fakt, że w rezultacie w projekcie budżetu na 2019 r. pozostawia się bezprecedensowy margines w wysokości 19,3 mld EUR poniżej pułapu płatności; podnosi środki na płatności w tych liniach, w których zmieniono wysokość środków na zobowiązania;

Inne sekcje

Sekcja I – Parlament Europejski

81.  utrzymuje ogólny poziom budżetu na 2019 r. na niezmienionym poziomie, zgodnie z wyżej wspomnianą rezolucją w sprawie swojego preliminarza dochodów i wydatków przyjętą na posiedzeniu plenarnym w dniu 19 kwietnia 2018 r., wynoszącym 1 999 144 000 EUR; wprowadza dostosowania techniczne neutralne pod względem budżetowym, aby uwzględnić zaktualizowane informacje, które na początku bieżącego roku nie były dostępne;

82.  zauważa, że poziom preliminarza na 2019 r. wynosi 18,53 %, co stanowi wartość niższą niż uzyskana w 2018 r. (18,85 %), a także jest najniższym udziałem wydatków w dziale 5 w ciągu ponad piętnastu lat;

83.  zauważa, że w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2019 r. wydatki będą wyższe w niektórych dziedzinach, w szczególności w odniesieniu do posłów, którzy nie zostali ponownie wybrani i ich asystentów, podczas gdy oszczędności, choć na mniejszą skalę, zostaną wygenerowane w innych dziedzinach dzięki spadkowi aktywności parlamentarnej w roku wyborczym;

84.  wyraża zadowolenie, że budżet na 2019 r. będzie obejmował kolejne transze dotyczące znaczących inwestycji, rozpoczętych już w 2016 r. w celu istotnej poprawy bezpieczeństwa Parlamentu; zwraca uwagę, że projekty te obejmują różne dziedziny, głównie związane z budynkami, takie jak poprawę bezpieczeństwa wejścia, wyposażenia i personelu, projekt iPACS, ale także poprawę bezpieczeństwa cybernetycznego i bezpieczeństwa komunikacji;

85.  przyjmuje do wiadomości decyzję Prezydium w sprawie rozważenia dwóch opcji dotyczących budynku PHS: renowacji lub przebudowy; wzywa sekretarza generalnego i Prezydium do przedstawienia władzy budżetowej, oprócz wszystkich specyfikacji technicznych, szczegółowego budżetu dla każdej z tych opcji;

86.  obniża liczbę miejsc pracy w planie zatrudnienia swojego Sekretariatu Generalnego w 2019 r. o 59 stanowisk (cel zakładający obniżenie liczby pracowników o 1 proc.), zgodnie z porozumieniem z dnia 14 listopada 2015 r., zawartym z Radą w sprawie budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016, zgodnie z którym liczba pracowników Parlamentu ma nadal się zmniejszać w 2019 r.;

87.  uważa, że w rezolucji z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie polityki Komisji w dziedzinie prawości Parlament wyraził zaniepokojenie procedurami mianowania urzędników wyższego szczebla i ponawia swój apel do Komisji o dokonanie przed końcem 2018 r. przeglądu procedury administracyjnej dotyczącej mianowania urzędników wyższego szczebla w celu pełnego zagwarantowania, że w ramach maksymalnej przejrzystości i równych szans wybrani zostaną najlepsi kandydaci;

88.  przyjmuje do wiadomości decyzję Sądu z dnia 25 września 2018 r. potwierdzającą odmowę udostępnienia przez Parlament dokumentów dotyczących diet dziennych, zwrotu kosztów podróży i dodatków na pomoc parlamentarną dla posłów (wyrok w sprawach T-639/15 do T-666/15 Maria Psara i inni przeciwko Parlamentowi oraz T-94/16 Gavin Sheridan przeciwko Parlamentowi); przypomina Prezydium, że na posiedzeniu plenarnym zaapelowano o większą przejrzystość i pilną potrzebę kontroli dodatku z tytułu kosztów ogólnych; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje utworzenie grupy roboczej ad hoc, której zadaniem będzie określenie i opublikowanie zasad dotyczących wykorzystania dodatku z tytułu kosztów ogólnych; wyraża jednak ubolewanie, że w oparciu o sprawozdanie grupy roboczej Prezydium mogło zgodzić się jedynie na niewyczerpujący wykaz kosztów kwalifikowalnych oraz na konieczność posiadania przez każdego posła do Parlamentu Europejskiego osobnego rachunku bankowego przeznaczonego do obsługi środków otrzymanych w ramach dodatku z tytułu kosztów ogólnych; ponawia swój apel do Prezydium o wprowadzenie następujących dodatkowych zmian dotyczących dodatku z tytułu kosztów ogólnych:

   zobowiązania posłów do przechowywania wszystkich rachunków dotyczących dodatku z tytułu kosztów ogólnych;
   zobowiązania posłów do zwrotu niewydanej części dodatku z tytułu kosztów ogólnych z końcem ich mandatu;

89.  przypomina art. 62 decyzji Prezydium z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. w sprawie przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego, który stanowi, że „kwoty wypłacone”, w tym dodatek z tytułu kosztów ogólnych, „są przeznaczone wyłącznie na finansowanie działań związanych z pełnieniem mandatu poselskiego i nie mogą pokrywać kosztów osobistych lub finansować subwencji lub darowizn o charakterze politycznym”, oraz że „posłowie zwracają Parlamentowi niewykorzystane kwoty”; wzywa sekretarza generalnego i Prezydium Parlamentu Europejskiego do zapewnienia pełnego wdrożenia i przestrzegania tych przepisów.

90.  przypomina, że w dniu 23 października 1997 r. w swojej rezolucji w sprawie budżetu ogólnego na rok 1998 Parlament wezwał Prezydium do zwrócenia się do Trybunału Obrachunkowego o zbadanie dobrowolnego systemu emerytalnego Parlamentu, co doprowadziło do wydania przez Trybunał Obrachunkowy opinii nr 5/99 z dnia 16 czerwca 1999 r. w sprawie funduszu i systemu emerytalnego dla posłów do Parlamentu Europejskiego; wzywa teraz Prezydium do pilnego zwrócenia się do Trybunału Obrachunkowego o przedstawienie kolejnej takiej opinii w sprawie systemu i funduszu emerytalnego w 2019 r;

91.  przypomina, że w komunikacie skierowanym do Prezydium z dnia 8 marca 2018 r. sekretarz generalny przyznał, że fundusz emerytalny powiązany z systemem dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnych posłów wyczerpie swoje zasoby kapitałowe na długo przed uregulowaniem zobowiązań z tytułu świadczeń emerytalnych, a być może nawet już w 2024 r.; wzywa w związku z tym sekretarza generalnego i Prezydium, przy pełnym poszanowaniu statutu posła, do pilnego opracowania wraz z funduszem emerytalnym jasnego planu przejęcia przez Parlament zobowiązań i odpowiedzialności za system dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnych posłów bezpośrednio po wyborach w 2019 r;

92.  apeluje, aby Unia dodatkowo wsparła wymiar parlamentarny WTO, w szczególności przez zwiększenie wsparcia finansowego i kadrowego dla odpowiedzialnego sekretariatu;

93.  wzywa do udoskonalenia europejskiego węzła naukowo-medialnego, przyjętego w budżecie na 2018 r., oraz do współpracy ze stacjami telewizyjnymi, mediami społecznościowymi i innymi partnerami w celu ustanowienia celów szkoleniowych dla młodych dziennikarzy, zwłaszcza w odniesieniu do nowych osiągnięć naukowych i technicznych oraz informacji opartych na faktach i recenzowanych przez niezależnych ekspertów;

94.  domaga się, w celu wdrożenia zaleceń rezolucji Parlamentu z dnia 26 października 2017 r. w sprawie zwalczania molestowania i wykorzystywania seksualnego w Unii, dalszego wsparcia w celu pokrycia kosztów ekspertyzy zewnętrznej niezbędnej do poszerzenia zakresu audytu zewnętrznego, przeprowadzonego w ramach komitetu doradczego rozpatrującego skargi dotyczące molestowania w sprawach z udziałem posłów do Parlamentu Europejskiego, na komitet doradczy zajmujący się zapobieganiem molestowaniu pracowników Parlamentu; domaga się również, w tym samym celu, dalszego wsparcia na pokrycie kosztów dodatkowego personelu odpowiedzialnego za rozpatrywanie przypadków molestowania w Parlamencie, poprzez zgromadzenie w wyspecjalizowanej służbie pracowników posiadających doświadczenie w dziedzinie medycyny, psychologii, prawa i zarządzania zasobami ludzkimi, a także specjalistyczną wiedzę w tym zakresie;

95.  przypomina, że zgodnie z analizą ETO z 2014 r. koszty geograficznego rozproszenia Parlamentu szacuje się na 114 mln EUR rocznie; ponadto zwraca uwagę na ustalenia zawarte w jego rezolucji z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie lokalizacji siedzib instytucji Unii Europejskiej(11), zgodnie z którymi 78 % wszystkich podróży służbowych pracowników statutowych Parlamentu wynika bezpośrednio z rozproszenia geograficznego Parlamentu; podkreśla, że w sprawozdaniu w tej sprawie szacuje się również, iż wpływające na środowisko emisje dwutlenku węgla, wynikające z rozproszenia geograficznego, wynoszą od 11 do 19 tys. ton; ponownie podkreśla negatywny odbiór społeczny tego rozproszenia i w związku z tym wzywa do opracowania planu przeniesienia Parlamentu do jednej siedziby oraz do ograniczenia środków w odnośnych liniach budżetowych;

96.  wzywa sekretarza generalnego do opracowania szczegółowych uzgodnień dotyczących większego współdzielenia funkcji i usług zaplecza administracyjnego przez Parlament, Komitet Regionów i Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny;

Sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości

97.  przywraca środki przewidziane w projekcie budżetu na 2019 r. we wszystkich liniach budżetowych, w których Rada dokonała cięć i które są istotne z punktu widzenia funkcjonowania Trybunału, a także przywraca szacunkowe środki w dwóch pozycjach budżetowych, aby poprawić zdolność Trybunału do sprostania coraz większemu zapotrzebowaniu na tłumaczenia pisemne;

98.  przywraca 16 stanowisk i związane z nimi środki obcięte przez Komisję w projekcie budżetu na 2019 r., aby zapobiec powstaniu zaległości, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na wydajność sądów w kontekście nowych działań podejmowanych przez Trybunał oraz stale rosnącego obciążenia pracą; uważa, że należy przyznać 16 nowych stałych stanowisk na potrzeby usług wsparcia, pierwotnie zaproponowanych przez Trybunał i odrzuconych przez Komisję;

Sekcja V – Trybunał Obrachunkowy

99.  przywraca środki przewidziane w projekcie budżetu na 2019 r. we wszystkich pozycjach, w których Rada dokonała cięć, aby umożliwić wdrożenie programu prac Trybunału Obrachunkowego i sporządzenie zaplanowanych przezeń sprawozdań z audytu;

Sekcja VI – Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

100.  przywraca środki we wszystkich liniach, w których Rada dokonała cięć w projekcie budżetu na 2019 r.;

101.  w szeregu linii podnosi środki powyżej poziomu w projekcie budżetu na 2019 r., respektując tym samym własne szacunki Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego;

Sekcja VII – Komitet Regionów

102.  przywraca środki we wszystkich liniach, w których Rada dokonała cięć w projekcie budżetu na 2019 r.;

103.  w szeregu linii podnosi środki powyżej poziomu w projekcie budżetu na 2019 r., respektując tym samym własne szacunki Komitetu Regionów;

Sekcja VIII – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

104.  utrzymuje ogólny poziom budżetu Rzecznika Praw Obywatelskich na 2019 r. na niezmienionym poziomie, zgodnie z propozycją Komisji zawartą w projekcie budżetu na 2019 r.;

Sekcja IX – Europejski Inspektor Ochrony Danych

105.  postanawia nie przywracać środków przewidzianych w projekcie budżetu na 2019 r. w odniesieniu do linii budżetowej, w której Rada dokonała cięć, ze względu na wysoki wzrost całkowitego budżetu w porównaniu z rokiem poprzednim;

Sekcja X – Europejska Służba Działań Zewnętrznych

106.  przywraca środki we wszystkich liniach, w których Rada dokonała cięć w projekcie budżetu na 2019 r.;

107.  w szeregu linii podnosi środki powyżej poziomu w projekcie budżetu na 2019 r., respektując tym samym własne szacunki ESDZ;

108.  ponownie wyraża poparcie Parlamentu dla zespołu ds. strategicznej komunikacji i wzmacnia go w celu zapewnienia bardziej skoordynowanej reakcji Unii na wyzwanie, jakim jest dezinformacja;

109.  przywraca 28 stanowisk i związane z nimi środki obcięte przez Radę oraz dodaje dodatkowe 5 stanowisk, co stanowi umiarkowane zwiększenie liczby pracowników, co jest uzasadnione znaczącymi nowymi obowiązkami ESDZ, w szczególności obowiązkami związanymi z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii, mianowicie utworzeniem nowej delegatury Unii w Londynie i nowej jednostki w siedzibie głównej, a także przyjęciem w ostatnich miesiącach szeregu inicjatyw w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony;

o
o   o

110.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z poprawkami do projektu budżetu ogólnego Radzie, Komisji, innym zainteresowanym instytucjom i organom oraz parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 105.
(2) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
(3) Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.
(4) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.
(5) Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.
(6) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0089.
(7) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0182.
(8) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0311.
(9) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 (Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 23).
(10) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0042.
(11) Dz.U. C 436 z 24.11.2016, s. 2.


Absolutorium za rok 2016: Budżet ogólny UE – Rada Europejska i Rada
PDF 152kWORD 54k
Decyzja
Rezolucja
1. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja II – Rada Europejska i Rada (2017/2138(DEC))
P8_TA(2018)0405A8-0300/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016(1),

–  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2016 (COM(2017)0365 – C8-0249/2017)(2),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedziami instytucji(3),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(4) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając swoją decyzję z dnia 18 kwietnia 2018 r.(5) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2016, jak również załączoną do niej rezolucję(6),

–  uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/20021(7), w szczególności jego art. 55, 99, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0300/2018),

1.  odmawia udzielenia sekretarzowi generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady Europejskiej i Rady za rok budżetowy 2016;

2.  przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, a także Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

2. Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja II – Rada Europejska i Rada (2017/2138(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoją decyzję w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja II - Rada Europejska i Rada,

–  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0300/2018),

A.  mając na uwadze, że wszystkie instytucje Unii powinny być przejrzyste i powinny w pełni odpowiadać przed obywatelami Unii za fundusze powierzone im jako instytucjom Unii,

B.  mając na uwadze, że rola Parlamentu w odniesieniu do absolutorium z wykonania budżetu jest określona w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i w rozporządzeniu finansowym;

1.  przypomina, że instytucje unijne posiadają autonomię administracyjną w kwestiach związanych z prowadzonymi przez nie operacjami oraz podkreśla znaczenie, jakie ma odpowiedzialne wykonywanie ich budżetów;

2.  podkreśla rolę Parlamentu w procedurze udzielania absolutorium zgodnie z postanowieniami TFUE, rozporządzenia finansowego i Regulaminu Parlamentu;

3.  wyraża ubolewanie, że Rada nie odpowiedziała na uwagi poczynione przez Parlament w rezolucji w sprawie udzielenia absolutorium z dnia 18 kwietnia 2018 r.(8) zgodnie z tendencją zaobserwowaną w poprzednich latach;

4.  wyraża głębokie ubolewanie, że nie podjęto żadnych działań następczych w związku z zaleceniami Parlamentu i że nie podano żadnej przyczyny ani uzasadnienia tego faktu; nalega, by Rada wdrożyła zalecenia zawarte w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie absolutorium, w szczególności te wymienione poniżej, a także by niezwłocznie podjęła w związku z nimi działania;

5.  wyraża poparcie dla przeprowadzonego z powodzeniem przejścia na koncepcję budżetowania zadaniowego przy planowaniu budżetu przez Komisję, wprowadzoną we wrześniu 2015 r. jako część inicjatywy „Budżet UE oparty na wynikach”; zachęca Radę Europejską i Radę, by zastosowały wspomnianą metodę we własnych procedurach planowania budżetowego;

Kwestie nierozstrzygnięte

6.  ubolewa nad tym, że wniosek o rozdzielenie budżetu Rady Europejskiej i Rady, złożony przez Parlament w poprzednich rezolucjach w sprawie udzielenia absolutorium, nie został uwzględniony;

7.  zauważa, że Rada nadal przygotowuje odpowiedź na sprawozdanie strategiczne Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie "Przejrzystości procesu legislacyjnego Rady" (OI/2/2017/TE), mimo że Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich poprosiła o udzielenie odpowiedzi na swoje zalecenia i propozycje usprawnień do dnia 9 maja 2018 r.; przyznaje, że przygotowując odpowiedź, Rada przeprowadza poważne i szczegółowe badania, ale mimo wszystko wzywa Radę do uszanowania prośby rzecznik; przypomina, że Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich przekazała swoje ustalenia Parlamentowi, który zaangażował dwie komisje w prace nad sprawozdaniem w sprawie tych ustaleń, w związku z czym wzywa się Radę, by przekazała Parlamentowi swoją odpowiedź i ustalenia w możliwie najkrótszym terminie;

8.  ubolewa nad tym, że pomimo sporadycznej wymiany informacji między działami Parlamentu i Rady zajmującymi się kwestią nieruchomości Rada nadal nie dostarcza szczegółowych informacji na temat swojej polityki w zakresie nieruchomości w swoim rocznym sprawozdaniu finansowym; wyraża ubolewanie z powodu braku informacji na temat polityki w zakresie nieruchomości i związanych z nią wydatków, i zwraca się o publiczny dostęp do tych informacji jako wyraz przejrzystości dla obywateli Unii;

9.  ponawia apel o sporządzenie sprawozdań z postępów w zakresie przedsięwzięć budowlanych oraz o szczegółowe zestawienie poniesionych dotychczas kosztów; przyjmuje do wiadomości publikację ostatecznego sprawozdania finansowego 2017 Rady Unii Europejskiej i Rady Europejskiej z dnia 12 czerwca 2018 r. w którym stwierdza się, że koszty związane budynkiem "Europa" wyniosły 312 143 710,53 EUR;

10.  ponawia apel, by przegląd zasobów ludzkich prowadzić z podziałem na kategorie, grupy zaszeregowania, płeć, obywatelstwo i szkolenia;

11.  z zadowoleniem przyjmuje trwające międzyinstytucjonalne negocjacje mające na celu wzmocnienie unijnego rejestru służącego przejrzystości; ponownie wzywa do pomyślnego zakończenia negocjacji, co doprowadzi do przystąpienia Rady do rejestru;

12.  ponownie wzywa Radę do wyjaśnienia, jakie środki podjęła w celu rozwiązania problemu nieprawidłowego mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej(9);

13.  przyjmuje do wiadomości decyzję Zjednoczonego Królestwa o wystąpieniu z Unii Europejskiej; zauważa, że na tym etapie nie można przewidzieć, jakie będą finansowe, administracyjne, ludzkie i inne skutki wystąpienia tego kraju z UE; zwraca się do Rady Europejskiej i Rady o przeprowadzenie ocen skutków i poinformowanie Parlamentu o ich wynikach do końca 2018 r.;

Aktualna sytuacja

14.  z zadowoleniem przyjmuje nieoficjalne spotkania między Parlamentem a Radą, których celem było omówienie sposobów przezwyciężenia obecnego impasu związanego z procedurą udzielania absolutorium; zauważa, że Rada odpowiedziała na wniosek Parlamentu w sprawie procedury udzielenia absolutorium Radzie w dniu 2 maja 2018 r. zmienionym wnioskiem, oraz że w następstwie nieoficjalnego spotkania Parlamentu i Rady w dniu 10 lipca 2018 r. Komisja Kontroli Budżetowej w dniu 21 lipca 2018 r. przekazała swoje stanowisko na temat zmienionego wniosku Rady; wzywa Radę, by niezwłocznie odpowiedziała na ostatnie propozycje Komisji Kontroli Budżetowej, tak aby jak najszybciej można było zastosować nowe ustalenia dotyczące procedury udzielania absolutorium;

15.  wyraża ubolewanie z powodu powtarzających się dotychczas trudności w ramach procedur udzielania absolutorium, które wynikały z braku współpracy ze strony Rady; zauważa, że Parlament odmówił udzielenia sekretarzowi generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady za lata budżetowe 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 i 2015 z powodów wymienionych w rezolucjach z dnia 10 maja 2011 r.(10), 25 października 2011 r.(11), 10 maja 2012 r.(12), 23 października 2012 r.(13), 17 kwietnia 2013 r.(14), 9 października 2013 r.(15), 3 kwietnia 2014 r.(16), 23 października 2014 r.(17), 27 października 2015 r.(18), 27 października 2016 r.(19) i 25 października 2017 r.(20) oraz odroczył decyzję dotyczącą udzielenia sekretarzowi generalnemu Rady absolutorium za rok budżetowy 2016 z powodów określonych w rezolucji z dnia 18 kwietnia 2018 r.;

16.  odnotowuje opinię Komisji wyrażoną w styczniu 2014 r., że wszystkie instytucje w pełni uczestniczą w działaniach podejmowanych w następstwie uwag poczynionych przez Parlament w ramach udzielania absolutorium i że wszystkie instytucje powinny współpracować na rzecz zapewnienia sprawnego przebiegu procedury udzielania absolutorium;

17.  zauważa, że Komisja stwierdziła, iż nie będzie nadzorowała wykonania budżetu pozostałych instytucji oraz że udzielanie odpowiedzi na pytania adresowane do innej instytucji naruszałoby niezależność tej instytucji w zakresie wykonania jej sekcji budżetu;

18.  ubolewa, że Rada nadal nie udzieliła odpowiedzi na pytania Parlamentu;

19.  podkreśla, że wydatki Rady należy kontrolować w taki sam sposób jak wydatki innych instytucji oraz że podstawowe elementy takiej kontroli określono w rezolucjach Parlamentu w sprawie udzielenia absolutorium przyjętych w ostatnich latach;

20.  podkreśla uprawnienia Parlamentu w zakresie udzielania absolutorium na podstawie art. 316, 317 i 319 TFUE zgodnie z obecną interpretacją i praktyką, mianowicie w zakresie udzielania absolutorium w odniesieniu do każdego działu w budżecie z osobna, tak aby utrzymać przejrzystość i demokratyczną odpowiedzialność przed podatnikami Unii.

(1) Dz.U. L 48 z 24.2.2016.
(2) Dz.U. C 323 z 28.9.2017, s. 1.
(3) Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 1.
(4) Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 10.
(5) Dz.U. L 248 z 3.10.2018, s. 23.
(6) Dz.U. L 248 z 3.10.2018, s. 24.
(7) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
(8) Dz.U. L 248 z 3.10.2018, s. 24.
(9) Wyrok Sądu (izba odwoławcza) z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie T-639/16 P (FV / Rada Unii Europejskiej), ECLI:EU:T:2018:22.
(10) Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 25.
(11) Dz.U. L 313 z 26.11.2011, s. 13.
(12) Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 23.
(13) Dz.U. L 350 z 20.12.2012, s. 71.
(14) Dz.U. L 308 z 16.11.2013, s. 22.
(15) Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 97.
(16) Dz.U. L 266 z 5.9.2014, s. 26.
(17) Dz.U. L 334 z 21.11.2014, s. 95.
(18) Dz.U. L 314 z 1.12.2015, s. 49.
(19) Dz.U. L 333 z 8.12.2016, s. 50.
(20) Dz.U. L 318 z 2.12.2017, s. 25.


Absolutorium za rok 2016: Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO)
PDF 159kWORD 52k
Decyzja
Rezolucja
1. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016 (2017/2177(DEC))
P8_TA(2018)0406A8-0299/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016,

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Urzędu(1),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05941/2018 – C8‑0087/2018),

–  uwzględniając swoją decyzję z dnia 18 kwietnia 2018 r.(3) odraczającą decyzję o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2016, jak również odpowiedź dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu,

–  uwzględniając działania podjęte przez Dyrekcję Generalną ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych (Komisja Europejska) oraz zarząd Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu w następstwie decyzji Parlamentu z dnia 18 kwietnia 2018 r. opóźniającej udzielenie absolutorium, co doprowadziło do rezygnacji José Carreiry ze stanowiska dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu w dniu 6 czerwca 2018 r.;

–  uwzględniając przesłuchanie z dnia 3 września 2018 r. i przedstawione środki naprawcze, które zostały już podjęte przez nowego tymczasowego dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu od czasu jego mianowania w czerwcu 2018 r.;

–  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(4), w szczególności jego art. 208,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu(5), w szczególności jego art. 36,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012(6), w szczególności jego art. 108,

–  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8‑0299/2018),

1.  odmawia udzielenia dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2016;

2.  przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

2. Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016 (2017/2177(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoją decyzję w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016,

–  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8‑0299/2018),

A.  mając na uwadze, że wszystkie zdecentralizowane agencje Unii powinny być przejrzyste i w pełni odpowiadać przed obywatelami Unii za fundusze powierzone im jako organom Unii;

B.  mając na uwadze, że rola Parlamentu w odniesieniu do absolutorium z wykonania budżetu jest określona w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w rozporządzeniu finansowym i w ramowym rozporządzeniu finansowym;

1.  podkreśla, że wykonując budżet Unii, należy działać w sposób odpowiedzialny, przejrzysty i zgodny ze wszystkimi właściwymi przepisami i regulacjami;

2.  przypomina o roli Parlamentu w procedurze udzielania absolutorium zgodnie z postanowieniami TFUE, rozporządzenia finansowego i Regulaminu Parlamentu;

3.  wyraża zadowolenie, że początkowa decyzja o odroczeniu decyzji w sprawie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2016, podjęta 18 kwietnia 2018 r., doprowadziła do podjęcia zdecydowanych środków naprawczych przez Dyrekcję Generalną ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych (Komisja Europejska), zarząd Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu („Urzędu”) oraz nowego tymczasowego dyrektora wykonawczego Urzędu;

4.  przyznaje, że niezależnie od zakończenia dochodzenia prowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) wobec poprzedniego kierownictwa Urzędu podjęte dotychczas środki naprawcze stanowią częściową odpowiedź na zastrzeżenia przedstawione przez Parlament w decyzji z dnia 18 kwietnia 2018 r. o odroczeniu udzielenia absolutorium;

Toczące się dochodzenie OLAF

5.  przypomina, że trwa obecnie dochodzenie OLAF dotyczące kilku byłych i obecnych pracowników Urzędu, zajmujących stanowiska kierownicze średniego lub wyższego szczebla;

6.  z uznaniem przyjmuje do wiadomości decyzję zarządu z dnia 6 czerwca 2018 r. o zwolnieniu dyrektora wykonawczego z jego obowiązków ze skutkiem natychmiastowym; z zadowoleniem przyjmuje powołanie tymczasowego dyrektora wykonawczego, który nie jest objęty dochodzeniem prowadzonym przez OLAF; ubolewa jednak, że zarząd nie uczynił tego z własnej inicjatywy dużo wcześniej, co pozwoliłoby uniknąć opóźnień w procedurze udzielania absolutorium;

7.  z zadowoleniem przyjmuje działania podjęte już przez tymczasowego dyrektora wykonawczego w celu poprawy struktury zarządzania w Urzędzie, przywrócenia przejrzystości i odbudowy zaufania; podkreśla, że należy wyeliminować uprzednio wykryte niedociągnięcia w zakresie legalności i prawidłowości transakcji; apeluje do Urzędu o przygotowanie kompleksowego i szczegółowego planu działania na przyszłość; ponadto w związku z tym wzywa Urząd do uwzględnienia w tym planie działania jasnego planu przywrócenia zaufania do zarządu, zwłaszcza że kompetentne i skuteczne zarządzanie ma kluczowe znaczenie w świetle stojących przed Urzędem wyzwań w sensie ogólnym, a w szczególności do dopilnowania, aby poziom rekrutacji i szkoleń znaczącej liczby nowych pracowników przewidzianych na 2018 i 2019 r. sprawił, że Urząd będzie dysponował wysoce zmotywowanymi i kompetentnymi pracownikami oraz że będzie w stanie zmniejszyć rotację personelu oraz zachować jego wiedzę i doświadczenie;

8.  wzywa OLAF do poinformowania organu udzielającego absolutorium o wynikach dochodzenia, jak tylko zostanie ono zakończone;

9.  wzywa Komisję Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego, aby uwzględniła ustalenia zawarte w sprawozdaniu OLAF w sprawozdaniu w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za 2017 r. i w ten sposób zagwarantowała pełne wdrożenie ewentualnych nowych zaleceń dla Urzędu;

Uzasadnienie wydania opinii z zastrzeżeniem na temat legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń

10.  przypomina o istotnych ustaleniach poczynionych przez Trybunał Obrachunkowy w odniesieniu do dwóch z pięciu ważnych postępowań o udzielenie zamówienia z 2016 r., w związku z którymi dokonano płatności w ciągu tegoż roku, co świadczy o braku dyscypliny w prowadzonych przez Urząd postępowaniach o udzielenie zamówienia;

11.  oczekuje, że zostaną podjęte wszelkie możliwe działania, aby odzyskać nienależne płatności z budżetu na 2016 r.: 920 561 EUR (postępowanie o udzielenie zamówienia na usługi przewozu) i 592 273 EUR (umowa ramowa na świadczenie usług pośrednictwa polegających na wspieraniu Urzędu w reagowaniu na kryzys migracyjny);

12.  w dalszym ciągu jest zaniepokojony sytuacją w zakresie zwrotu kosztów podróży; zauważa, że w 2014 r. dokonano zwrotu na kwotę 997 506 EUR, w 2015 r. na kwotę 987 515 EUR, a w 2016 r. na kwotę 1 012 147 EUR; zauważa, że uczestnicy, którzy należą do kategorii A, wypełniają konkretne zadania podczas posiedzeń; odnotowuje spadek zwrotów w kategorii A, które z 69% w 2014 r. spadły do 52% w 2015 r. i do 37% w 2016 r.; jest zaniepokojony wyraźną rozbieżnością między większym obciążeniem Urzędu pracą a niższą liczbą uczestników kategorii A; podkreśla, że wyższa kwota zwrotu kosztów podróży oraz spadek liczby uczestników kategorii A może wskazywać na arbitralny system zwrotu kosztów;

13.  ponownie zauważa, że program prac Urzędu obejmuje działania wsparcia operacyjnego na obszarach pod szczególną presją migracyjną w niektórych państwach członkowskich; podkreśla znaczenie tych działań oraz szersze konsekwencje dla całej Unii, jeżeli zadania te nie będą właściwie planowane, zarządzane i wykonywane; apeluje do personelu Urzędu o właściwe wypełnianie obowiązków w zakresie spraw administracyjnych i prac w terenie;

14.  wyraża ubolewanie z powodu nadszarpnięcia reputacji Urzędu w wyniku błędów stwierdzonych w wyżej wymienionych postępowaniach o udzielenie zamówienia; przypomina, że tylko pełna przejrzystość takich procedur może zapewnić skuteczną kontrolę;

15.  z zadowoleniem przyjmuje plany działania sporządzone przez Urząd w celu rozwiązania problemów, jakich dopatrzył się Trybunał Obrachunkowy, mianowicie:

   postępowanie o udzielenie zamówienia na świadczenie usług w zakresie przewozu osób (FCM Travel Agency) zastąpiono procedurą otwartą, którą zakończono i w wyniku której zawarto nową umowę;
   umowę ramową w sprawie świadczenia usług pośrednictwa w Grecji (Randstad) zastąpiono procedurą otwartą, którą zakończono i w wyniku której zawarto nową umowę;

16.  z zadowoleniem przyjmuje działania podejmowane przez Urząd z myślą o wzmocnieniu procedur udzielania zamówień publicznych, zwłaszcza powierzenie związanych z nimi zadań pracownikom wyższego szczebla i dodatkowym pracownikom pomocniczym;

o
o   o

17.  w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 18 kwietnia 2018 r.(7) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

(1) Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 79.
(2) Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 79.
(3) Dz.U. L 248 z 3.10.2018, s. 195.
(4) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
(5) Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11.
(6) Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.
(7) Dz.U. L 248 z 3.10.2018, s. 393.


Wsparcie dla reform strukturalnych w państwach członkowskich ***I
PDF 124kWORD 48k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 w odniesieniu do wsparcia reform strukturalnych w państwach członkowskich (COM(2017)0826 – C8-0432/2017 – 2017/0336(COD))
P8_TA(2018)0407A8-0316/2018

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2017)0826),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 175 ustęp trzeci i art. 177 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0432/2017),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 marca 2018 r.(1),

–  po konsultacji z Komitetem Regionów,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego, jak również opinie przedstawione przez Komisję Budżetową, Komisję Kontroli Budżetowej, Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisję Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisję Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0316/2018),

1.  odrzuca wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o wycofanie wniosku;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.


Decyzja wykonawcza w sprawie rozpoczęcia w Irlandii zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych *
PDF 119kWORD 48k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady w sprawie rozpoczęcia w Irlandii zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych (11265/2018 – C8-0388/2018 – 2018/0808(CNS))
P8_TA(2018)0408A8-0344/2018

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt Rady (11265/2018),

–  uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionego traktatem z Amsterdamu, oraz art. 9 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0388/2018),

–  uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej(1), w szczególności jej art. 33,

–  uwzględniając art. 78c Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0344/2018),

1.  zatwierdza projekt Rady;

2.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

3.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.


Decyzja wykonawcza Rady w sprawie rozpoczęcia w Irlandii zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych DNA *
PDF 118kWORD 48k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady w sprawie rozpoczęcia w Irlandii zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych DNA (11282/2018 – C8-0389/2018 – 2018/0809(CNS))
P8_TA(2018)0409A8-0343/2018

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt Rady (11282/2018),

–  uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionego traktatem z Amsterdamu, oraz art. 9 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0389/2018),

–  uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej(1), w szczególności jej art. 33,

–  uwzględniając art. 78c Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0343/2018),

1.  zatwierdza projekt Rady;

2.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

3.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.


Decyzja wykonawcza Rady w sprawie rozpoczęcia w Chorwacji zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych *
PDF 118kWORD 48k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Rady w sprawie rozpoczęcia w Chorwacji zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych (11284/2018 – C8-0390/2018 – 2018/0810(CNS))
P8_TA(2018)0410A8-0345/2018

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt Rady (11284/2018),

–  uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionego traktatem z Amsterdamu, oraz art. 9 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0390/2018),

–  uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej(1), w szczególności jej art. 33,

–  uwzględniając art. 78c Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0345/2018),

1.  zatwierdza projekt Rady;

2.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

3.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.


Ograniczenie wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko ***I
PDF 303kWORD 94k
Poprawki przyjete przez Parlament Europejski w dniu 24 października 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko (COM(2018)0340 – C8-0218/2018 – 2018/0172(COD))(1)
P8_TA(2018)0411A8-0317/2018

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 1
(1)  Wysoka funkcjonalność i względnie niskie koszty tworzyw sztucznych oznaczają, że materiały te są coraz powszechniejsze w życiu codziennym. Coraz większa skala ich wykorzystania do krótkotrwałych zastosowań, które nie są projektowane w sposób przewidujący ich ponowne użycie lub opłacalny recykling, oznacza, że modele ich produkcji i stosowania stają się coraz bardziej nieskuteczne i liniowe. Zatem w kontekście planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym32 Komisja stwierdziła w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych33, że jeśli chcemy osiągnąć rzeczywiście zamknięty obieg w całym cyklu życia tworzyw sztucznych, musimy uporać się z problemem, jakim jest generowanie coraz większych ilości odpadów z tworzyw sztucznych oraz ich uwalnianie do środowiska, w szczególności do środowiska morskiego.
(1)  Wysoka funkcjonalność i względnie niskie koszty tworzyw sztucznych oznaczają, że materiały te są coraz powszechniejsze w życiu codziennym. Światowa produkcja tworzyw sztucznych gwałtownie rośnie – w 2017 r. jej wielkość wyniosła 348 mln ton. Udział Europy w tej produkcji to 18,5 % (64,4 mln ton, wzrost o 3,4 % w porównaniu z produkcją z roku poprzedniego). Coraz większa skala wykorzystania tworzyw sztucznych do krótkotrwałych zastosowań, w których nie przewiduje się ich ponownego użycia lub opłacalnego recyklingu, oznacza, że modele ich produkcji i stosowania stają się coraz bardziej nieskuteczne i liniowe. Zatem w kontekście planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym32 Komisja stwierdziła w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych33, że jeśli chcemy osiągnąć rzeczywiście zamknięty obieg w całym cyklu życia tworzyw sztucznych i zmniejszyć ogólną ilość tworzyw sztucznych w środowisku, musimy uporać się z problemem, jakim jest generowanie coraz większych ilości odpadów z tworzyw sztucznych oraz ich uwalnianie do środowiska, w szczególności do środowiska morskiego. Europejska strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych to pierwszy drobny krok na drodze do powstania gospodarki o obiegu zamkniętym, której podstawą będzie mniejsze wykorzystanie, ponowne użycie i recykling wszystkich produktów z tworzyw sztucznych.
__________________
__________________
32 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Zamknięcie obiegu – plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym” (COM(2015)0614).
32 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Zamknięcie obiegu – plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym” (COM(2015)0614).
33 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018)0028).
33 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018)0028).
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 1 a (nowy)
(1a)  Tworzywa sztuczne odgrywają użyteczną rolę w gospodarce i są wykorzystywane w wielu sektorach, w zastosowaniach o fundamentalnym znaczeniu. Tworzywa sztuczne wykorzystuje się zwłaszcza w opakowaniach (40 %) oraz w sektorze budowlanym (20 %). Duże ilości tworzyw sztucznych wykorzystuje się również w przemyśle motoryzacyjnym, w urządzeniach elektrycznych i elektronicznych, a także w sektorze spożywczym i w rolnictwie. Jednak znaczny negatywny wpływ niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, zdrowie i gospodarkę wymaga wprowadzenia przepisów, które pozwolą skutecznie zmniejszyć ten istotny negatywny wpływ, w tym przez ograniczenie wprowadzania do obrotu określonych produktów jednorazowego użytku, mających łatwo dostępne zamienniki lepiej nadające się do obiegu zamkniętego.
Poprawka 3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 2
(2)  Podejścia uwzględniające gospodarkę o obiegu zamkniętym, które nadają priorytetowe znaczenie produktom podlegającym ponownemu użyciu i systemom ponownego użycia, doprowadzą do ograniczenia ilości generowanych odpadów, a takie zapobieganie znajduje się na szczycie hierarchii postępowania z odpadami zapisanej w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE34.Podejścia takie są również zgodne z celem zrównoważonego rozwoju nr 1235 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącym zapewnienia zrównoważonych wzorców konsumpcji i produkcji.
(2)  Środki określone w niniejszej dyrektywie powinny w pełni odpowiadać podejściom zgodnym z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, które nad produkty jednorazowego użytku przedkładają bezpieczne, nietoksyczne produkty nadające się do ponownego użycia i niezawierające żadnej niebezpiecznej substancji, a także systemy ponownego użycia. Wszystkie środki powinny mieć na celu przede wszystkim ograniczenie ilości generowanych odpadów i wspierać zapobieganie powstawaniu odpadów, ponieważ te dwa elementy znajdują się szczycie hierarchii postępowania z odpadami zapisanej w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE34. Jako że każdy produkt jednorazowego użytku może mieć negatywny wpływ na klimat lub środowisko ze względu na krótki cykl życia, należy priorytetowo traktować zapobieganie powstawaniu odpadów i ponowne użycie produktów, co może przynieść znaczne zmniejszenie emisji CO2 i pozwolić zaoszczędzić cenne surowce. Niniejsza dyrektywa przyczyni się do osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju nr 1235 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego zapewnienia zrównoważonych wzorców konsumpcji i produkcji.
__________________
__________________
34 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).
34 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).
35 Przekształcamy nasz świat. Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.
35 Przekształcamy nasz świat. Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.
Poprawka 4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 3
(3)  Odpady morskie mają charakter transgraniczny i są uznawane za problem globalny. Ograniczenie ilości odpadów morskich ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju nr 14 Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich36.Unia musi odegrać swoją rolę w przeciwdziałaniu powstawaniu odpadów morskich i dążyć do tego, by wyznaczać standardy dla całego świata. W tym kontekście Unia współpracuje z partnerami na wielu forach międzynarodowych, takich jak G20, G7 i ONZ na rzecz propagowania wspólnych działań. Niniejsza inicjatywa stanowi element działań Unii w tym zakresie.
(3)  Odpady morskie mają charakter transgraniczny i są uznawane za problem globalny. Coraz większe ilości odpadów trafiają do oceanów na całym świecie, szkodzą ekosystemom i zabijają zwierzęta. Ograniczenie ilości odpadów morskich ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 14 dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystywania oceanów, mórz i zasobów morskich36. Unia musi odegrać odpowiednią rolę w przeciwdziałaniu powstawaniu odpadów morskich i zapobieganiu temu zjawisku oraz w skuteczniejszym zagospodarowywaniu odpadów morskich, i dążyć do tego, by wyznaczać standardy dla całego świata. W tym kontekście Unia współpracuje z partnerami na wielu forach międzynarodowych, takich jak G20, G7 i ONZ, by propagować wspólne działania. Niniejsza inicjatywa stanowi element działań Unii w tym zakresie.
_________________
_________________
36 Przekształcamy nasz świat. Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.
36 Przekształcamy nasz świat. Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 5
(5)  Zgodnie z wyliczeniami ilości odpadów dokonanymi na plażach tworzywa sztuczne stanowią 80–85 % odpadów morskich w UE, przy czym artykuły jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiadają za 50 %, a artykuły związane z połowami za 27 % odpadów morskich. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obejmują gamę różnorodnych powszechnie stosowanych produktów szybko zbywalnych, które są wyrzucane po tym, jak zostały jednorazowo użyte zgodnie ze swoim przeznaczeniem, są rzadko poddawane recyklingowi i szybko stają się odpadami. Znaczna część narzędzi połowowych, które są wprowadzane do obrotu, nie jest zbierana w celu przetwarzania. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne stanowią zatem szczególnie poważny problem w kontekście odpadów morskich, stwarzają znaczne zagrożenie dla ekosystemów morskich, różnorodności biologicznej i ewentualnie dla zdrowia człowieka oraz mają negatywny wpływ na takie działalności jak turystyka, rybołówstwo i żegluga.
(5)  Zgodnie z wyliczeniami ilości odpadów na plażach tworzywa sztuczne stanowią 80–85 % odpadów morskich w UE, przy czym artykuły jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiadają za 50 %, a artykuły związane z połowami za 27 % odpadów morskich.Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obejmują gamę różnorodnych, powszechnie stosowanych produktów szybko zbywalnych, które są wyrzucane po jednorazowym użyciu zgodnie z przeznaczeniem, są rzadko poddawane recyklingowi i szybko stają się odpadami. Znaczna część narzędzi połowowych i narzędzi akwakultury, które są wprowadzane do obrotu, nie jest zbierana w celu przetwarzania. Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych oraz narzędzia połowowe i narzędzia akwakultury zawierające tworzywa sztuczne, takie jak więcierze, pułapki, pływaki i boje, sieci, liny, sznury, żyłki i wędy, stanowią zatem szczególnie poważny problem w kontekście odpadów morskich, stwarzają znaczne zagrożenie dla ekosystemów morskich, różnorodności biologicznej oraz dla zdrowia człowieka i zwierząt oraz mają negatywny wpływ na takie działalności jak turystyka, rybołówstwo i żegluga.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 5 a (nowy)
(5a)  Na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2018 r. Rada przyjęła konkluzje pt. „Realizacja planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym”, w których jednoznacznie poparła działania podejmowane na szczeblu europejskim i światowym, by ograniczyć stosowanie w Unii mikrodrobin plastiku celowo dodawanych do produktów oraz stosowanie tworzyw sztucznych ulegających degradacji utleniającej, a także zapisane w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych działania dotyczące ograniczenia uwalniania mikrodrobin plastiku z tkanin i opon samochodowych oraz wycieków granulatu wykorzystywanego w produkcji. Unia już podjęła działania: w trwającej procedurze na mocy rozporządzenia REACH Komisja zwróciła się do Europejskiej Agencji Chemikaliów o przygotowanie zgodnie z załącznikiem XV dokumentacji w sprawie ograniczeń w odniesieniu do celowego dodawania mikrodrobin plastiku do wszelkiego rodzaju produktów przeznaczonych dla konsumentów lub do zastosowań profesjonalnych.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 5 b (nowy)
(5b)  Unia powinna przyjąć całościowe podejście do problemu mikrodrobin plastiku i zachęcać wszystkich producentów do ścisłego ograniczenia mikrodrobin plastiku w składzie ich wyrobów, przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na producentów tkanin i opon, ponieważ z syntetycznej odzieży i opon pochodzi 63 % mikrodrobin plastiku, które ostatecznie trafiają do środowiska wodnego.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 6
(6)  Istniejące unijne przepisy40 i instrumenty polityczne umożliwiają pewne reakcje regulacyjne mające na celu rozwiązanie kwestii odpadów morskich. W szczególności odpady z tworzyw sztucznych są przedmiotem ogólnych unijnych środków i celów w zakresie gospodarowania odpadami, takich jak cel w zakresie recyklingu odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych41 i cel przyjęty niedawno w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych42 dotyczący zapewnienia, aby do 2030 r. wszystkie opakowania z tworzyw sztucznych nadawały się do recyklingu. Wpływ tych przepisów na kwestię odpadów morskich nie jest jednak wystarczający oraz istnieją różnice w zakresie i poziomie ambicji poszczególnych środków krajowych mających na celu zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania odpadów morskich. Ponadto niektóre z tych środków, w szczególności ograniczenia w zakresie wprowadzania do obrotu produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, mogą stworzyć bariery handlowe i zakłócić konkurencję w Unii.
(6)  Właściwe gospodarowanie odpadami ma zasadnicze znaczenie dla zapobiegania powstawaniu odpadów (morskich). Istniejące unijne przepisy40 i instrumenty polityczne umożliwiają pewne reakcje regulacyjne mające na celu rozwiązanie kwestii odpadów morskich. W szczególności odpady z tworzyw sztucznych są przedmiotem ogólnych unijnych środków i celów w zakresie gospodarowania odpadami, takich jak cel w zakresie recyklingu odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych41 i cel przyjęty niedawno w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych42 dotyczący zapewnienia, aby do 2030 r. wszystkie opakowania z tworzyw sztucznych nadawały się do recyklingu. Wpływ tych przepisów na kwestię odpadów morskich nie jest jednak wystarczający oraz istnieją różnice w zakresie i poziomie ambicji poszczególnych środków krajowych mających na celu zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania odpadów morskich. Ponadto niektóre z tych środków, w szczególności ograniczenia w zakresie wprowadzania do obrotu produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, mogą stworzyć bariery handlowe i zakłócić konkurencję w Unii.
__________________
__________________
40 Dyrektywa 2008/98/WE, dyrektywa 2000/59/WE, dyrektywa 2000/60/WE, dyrektywa 2008/56/WE i rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).
40 Dyrektywa 2008/98/WE, dyrektywa 2000/59/WE, dyrektywa 2000/60/WE, dyrektywa 2008/56/WE i rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).
41 Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10).
41 Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10).
42 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018)0028).
42 Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejska strategia na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym” (COM(2018)0028).
Poprawka 9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 6 a (nowy)
(6a)  Pobudzanie badań i innowacji w sektorze opakowań jest kluczowe dla wspierania bardziej zrównoważonego łańcucha wartości. Wymaga to udoskonalenia odpowiednich mechanizmów finansowania europejskich narzędzi programowania działalności badawczo-rozwojowej, takich jak unijne programy ramowe w zakresie badań naukowych i innowacji („Horyzont 2020”), w perspektywie przyszłego strategicznego programu badań i innowacji w dziedzinie tworzyw sztucznych.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 7
(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować nie tylko najczęściej występujące produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które zgodnie z dokonanymi wyliczeniami stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku występujących na plażach w Unii.
(7)  Aby skoncentrować działania tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, niniejsza dyrektywa powinna obejmować tylko najczęściej występujące produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe. Według szacunków produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objęte środkami niniejszej dyrektywy stanowią około 86 % produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych występujących na plażach w Unii.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 7 a (nowy)
(7a)  Niniejsza dyrektywa nie narusza przepisów dyrektywy 94/62/WE dotyczących produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, będących opakowaniami zgodnie z art. 3 pkt 1 dyrektywy 94/62/WE.
Poprawka 12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 7 b (nowy)
(7b)  W przygotowanym przez Komisję sprawozdaniu z przeglądu należy wskazać, czy zakres dyrektywy można rozszerzyć na wszystkie produkty jednorazowego użytku.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 7 c (nowy)
(7c)   Na skalę lokalną lub regionalną mogą występować znaczne zanieczyszczenia lądowe i zanieczyszczenie gleby większymi przedmiotami z tworzyw sztucznych oraz pochodzącymi z nich fragmentami lub mikrodrobinami plastiku. Zanieczyszczenia te mogą być poważne w skali lokalnej ze względu na intensywne wykorzystywanie tworzyw sztucznych w rolnictwie. Aby ograniczyć wpływ odpadów tworzyw sztucznych na środowisko oraz zdrowie ludzi i zwierząt, należy dokładnie zbadać zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi pochodzące z gruntów rolnych.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 8 a (nowy)
(8a)  Produkty z tworzyw sztucznych powinny być wytwarzane z uwzględnieniem całego cyklu życia. W przypadku produktów z tworzyw sztucznych ekoprojekt powinien zawsze uwzględniać etap produkcji oraz możliwość recyklingu produktu i ewentualnie również jego ponownego użycia. W stosownych przypadkach należy zachęcać producentów, by wytwarzając dane produkty, stosowali jeden polimer lub polimery kompatybilne, co uprości sortowanie i zwiększy możliwości recyklingu, zwłaszcza w przypadku opakowań z tworzyw sztucznych.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 9 a (nowy)
(9a)   Utrzymując wartość produktów i materiałów przez jak najdłuższy czas i wytwarzając mniej odpadów, gospodarka Unii może stać się bardziej konkurencyjna i bardziej odporna, a jednocześnie w mniejszym stopniu eksploatować cenne zasoby i środowisko naturalne.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 10
(10)  Rozwiązanie kwestii produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych powinno obejmować jeden środek lub większą ich liczbę, w zależności od różnych czynników, takich jak dostępność odpowiednich lub bardziej zrównoważonych alternatyw, możliwość zmiany modeli konsumpcji oraz stopień, w jakim produkty te są już objęte istniejącymi przepisami unijnymi.
(10)  Rozwiązanie problemu produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych powinno obejmować jeden środek lub większą ich liczbę, w zależności od różnych czynników, takich jak dostępność odpowiednich lub bardziej zrównoważonych zamienników z uwzględnieniem całego cyklu życia, możliwość zmiany modeli konsumpcji oraz stopień, w jakim produkty te są już objęte istniejącymi przepisami unijnymi.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 11
(11)  W przypadku niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy nie są jeszcze łatwo dostępne i oczekuje się, że stosowanie większości takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wzrośnie. Aby odwrócić tę tendencję i wspierać działania na rzecz bardziej zrównoważonych rozwiązań, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia koniecznych środków, aby osiągnąć znaczne ograniczenie stosowania tych produktów, nie zagrażając higienie żywności lub bezpieczeństwu żywności, dobrym praktykom w zakresie higieny, dobrym praktykom w zakresie produkcji, informacjom dla konsumentów ani wymogom dotyczącym możliwości śledzenia określonym w unijnych przepisach dotyczących żywności44.
(11)  W przypadku niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy nie są jeszcze łatwo dostępne i oczekuje się, że stosowanie większości takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wzrośnie. Aby odwrócić tę tendencję i wspierać działania na rzecz bezpiecznych i zrównoważonych rozwiązań, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia koniecznych środków, aby osiągnąć ambitne i trwałe ograniczenie stosowania tych produktów – podobnie jak ograniczono stosowanie toreb plastikowych na mocy dyrektywy 94/62/WE zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/72043a z bez uszczerbku dla higieny żywności lub bezpieczeństwa żywności, dobrych praktyk higienicznych, dobrych praktyk produkcyjnych, informacji dla konsumentów i wymogów dotyczących identyfikowalności określonych w unijnych przepisach dotyczących żywności44. Środki te powinny mieć zastosowanie do pojemników na żywność spełniających wszystkie z następujących kryteriów: dana żywność jest przeznaczona do spożycia od razu, bez dalszej obróbki, bezpośrednio z pojemnika. Państwa członkowskie powinny dążyć do jak najwyższego poziomu ambicji tych środków, które powinny być współmierne do stopnia, w jakim różne produkty i zastosowania stwarzają ryzyko zaśmiecania. Państwa członkowskie powinny przyjąć cele krajowe, by ilościowo określić efekty środków przyjętych z myślą o ambitnym i trwałym zmniejszeniu ilości odpadów. Państwa członkowskie powinny zachęcać do stosowania produktów, które nadają się do wielokrotnego użytku, a gdy staną się odpadami – do przygotowania do ponownego użycia i recyklingu, bez uszczerbku dla swobodnego przepływu towarów na rynku wewnętrznym. Środki te powinny uwzględniać wpływ produktów w całym cyklu życia, w tym w środowisku morskim, a także powinny być zgodne z hierarchią postępowania z odpadami.
___________________
___________________
43a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/720 z dnia 29 kwietnia 2015 r. zmieniająca dyrektywę 94/62/WE w odniesieniu do zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy (Dz.U. L 115 z 6.5.2015, s. 11).
44 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1), rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4) oraz inne właściwe przepisy dotyczące bezpieczeństwa, higieny i znakowania żywności.
44 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1), rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4) oraz inne właściwe przepisy dotyczące bezpieczeństwa, higieny i znakowania żywności.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 11 a (nowy)
(11a)  Drugie w kolejności źródło śmieci pochodzących z produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych to filtry wyrobów tytoniowych. Chociaż wydaje się, że coraz większy udział w rynku filtrów wyrobów tytoniowych mają filtry z celulozy roślinnej, to jednak nie jest jasne, na ile dostępne zamienniki będą akceptowane. Nie można ponadto lekceważyć olbrzymiego wpływu wyrobów tytoniowych z filtrem na środowisko, gdyż filtry mogą rozpadać się na mniejsze fragmenty zawierające tworzywa sztuczne. Zużyte filtry wyrobów tytoniowych zawierają również liczne substancje chemiczne szkodliwe dla środowiska, w tym co najmniej 50 substancji, o których wiadomo, że są rakotwórcze dla ludzi, a także metale ciężkie, które mogą być wypłukiwane z filtrów i powodować szkody w środowisku, czy to na lądzie, w powietrzu, czy w morzu. By zaradzić wpływowi odpadów powstających po zużyciu na środowisko, należy wprowadzić cały wachlarz środków dotyczących wyrobów tytoniowych z filtrem, począwszy od zmniejszenia ilości filtrów jednorazowego użytku zawierających tworzywa sztuczne, a kończąc na rozszerzonej odpowiedzialności producenta, która zapewni odpowiedzialne usuwanie odpadów i pokryje koszty uprzątania. Aby zmniejszyć wysokie koszty zbierania i sortowania ponoszone obecnie przez podatników, systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta powinny pokrywać koszty uprzątania oraz koszty odpowiedniej infrastruktury zbierania odpadów. Środki wprowadzane przez państwa członkowskie mogą obejmować zachęty do stworzenia łańcucha odzyskiwania z niedopałków czystego octanu celulozy, tworzywa sztucznego stanowiącego do 60 % składu filtrów papierosowych, a następnie przetwarzania go w nowe przedmioty z tworzyw sztucznych.
Poprawka 20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12
(12)  W przypadku innych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, które są również przystępne cenowo, są łatwo dostępne. Aby ograniczyć negatywny wpływ takich produktów na środowisko, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zakazania ich wprowadzania do obrotu w Unii. W ten sposób wspierane byłoby stosowanie tych łatwo dostępnych i bardziej zrównoważonych alternatyw oraz innowacyjnych rozwiązań na rzecz bardziej zrównoważonych modeli biznesowych, możliwości ponownego użycia oraz zastępowania materiałów.
(12)  W przypadku innych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych odpowiednie i bardziej zrównoważone zamienniki, które są również przystępne cenowo, są łatwo dostępne. Aby ograniczyć negatywny wpływ takich produktów na środowisko, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do zakazania ich wprowadzania do obrotu w Unii. W ten sposób wspierane byłoby stosowanie tych łatwo dostępnych i bardziej zrównoważonych zamienników zgodnych z obowiązującymi normami i z prawem Unii oraz innowacyjnych rozwiązań na rzecz bardziej zrównoważonych modeli biznesowych, możliwości ponownego użycia oraz zastępowania materiałów, zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami określoną w art. 4 dyrektywy 2008/98/WE. Wprowadzone na mocy niniejszej dyrektywy ograniczenia we wprowadzaniu do obrotu powinny obejmować również produkty z tworzyw sztucznych ulegających degradacji utleniającej, ponieważ nie ulegają one prawdziwej biodegradacji, a przez to przyczyniają się do zanieczyszczenia środowiska mikrodrobinami plastiku, nie nadają się do kompostowania, mają negatywny wpływ na recykling tradycyjnych tworzyw sztucznych i nie przynoszą potwierdzonych korzyści środowiskowych. Ze względu na dużą ilość odpadów z polistyrenu w środowisku morskim oraz dostępność zamienników należy ograniczyć również użycie jednorazowych pojemników na żywność i napoje wykonanych ze spienionego polistyrenu.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12 a (nowy)
(12a)  Chociaż w przypadku talerzy i sztućców z tworzyw sztucznych również łatwo dostępne są odpowiednie i bardziej zrównoważone zamienniki, w należycie uzasadnionych przypadkach i by uniknąć zagrożenia dla ciągłości świadczenia niektórych usług socjalnych, np. usług gastronomicznych w placówkach oświatowych i służbie zdrowia, należy w ograniczonym stopniu przedłużyć termin wdrożenia zakazu wprowadzania do obrotu w Unii.
Poprawka 23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12 c (nowy)
(12c)  Wprowadzone w niniejszej dyrektywie środki wspierające stosowanie zamienników tworzyw sztucznych nie powinny w żadnych okolicznościach zwiększać szkodliwych skutków dla środowiska i klimatu, np. powodować dodatkowych emisji CO2 lub eksploatacji cennych zasobów. Chociaż wiele zamienników tworzyw sztucznych wytwarza się z zasobów naturalnych i zakłada się, że pochodzą one z biogospodarki, szczególnie ważne jest, by zapewnić zrównoważony charakter tych materiałów. Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami w środkach określonych w niniejszej dyrektywie i przy ich wdrażaniu należy zawsze dawać pierwszeństwo zapobieganiu powstawania odpadów lub przechodzeniu na produkty wielokrotnego użytku, a nie zamiennikom jednorazowego użytku, nawet jeśli nie są one wykonane z tworzyw sztucznych.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13
(13)  Pokrywki i wieczka od opakowań na napoje, których znaczna część wykonana jest z tworzyw sztucznych, należą do artykułów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych najczęściej wyrzucanych na plażach w Unii. Z tego powodu wprowadzanie do obrotu opakowań na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, powinno być dozwolone tylko wtedy, gdy spełniają one określone wymogi w zakresie koncepcji produktu umożliwiające znaczne ograniczenie uwalniania pokrywek i wieczek od opakowań na napoje do środowiska. W przypadku opakowań na napoje, które stanowią produkty i opakowania jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wymóg ten stanowi uzupełnienie zasadniczych wymogów w zakresie składu oraz możliwości ponownego użycia i odzyskania, w tym możliwości recyklingu, opakowań określonych w załączniku II do dyrektywy 94/62/WE. Aby ułatwić zapewnienie zgodności z wymogiem w zakresie koncepcji produktu, i zagwarantować sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego, konieczne jest opracowanie normy zharmonizowanej przyjętej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/201245, przy czym zgodność z normą powinna pozwalać domniemywać zgodność z tymi wymogami. Należy przewidzieć wystarczająco dużo czasu na opracowanie normy zharmonizowanej oraz umożliwienie producentom dostosowania ich łańcuchów produkcyjnych w odniesieniu do wdrażania wymogu w zakresie koncepcji produktu.
(13)  Pokrywki i wieczka od wykonanych z tworzyw sztucznych opakowań na napoje należą do artykułów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych najczęściej wyrzucanych na plażach w Unii. Z tego powodu wprowadzanie do obrotu opakowań na napoje będących produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych powinno być dozwolone tylko wtedy, gdy spełniają one określone wymogi dotyczące koncepcji produktu, umożliwiające znaczne ograniczenie uwalniania do środowiska pokrywek i wieczek od opakowań na napoje oraz zwiększenie poziomu ich recyklingu. W przypadku opakowań na napoje, które stanowią produkty i opakowania jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, wymóg ten stanowi uzupełnienie zasadniczych wymogów w zakresie składu oraz możliwości ponownego użycia i odzyskania, w tym możliwości recyklingu, opakowań określonych w załączniku II do dyrektywy 94/62/WE. Aby ułatwić zapewnienie zgodności z wymogiem w zakresie koncepcji produktu i zagwarantować sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego, należy opracować normę zharmonizowaną przyjętą zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/201245, przy czym zgodność z normą powinna pozwalać domniemywać zgodność z tymi wymogami. Należy przewidzieć wystarczająco dużo czasu na opracowanie normy zharmonizowanej oraz umożliwienie producentom dostosowania ich łańcuchów produkcyjnych w odniesieniu do wdrażania wymogu w zakresie koncepcji produktu. Aby zapewnić zamknięty obieg użytkowania tworzyw sztucznych, należy zapewnić wchodzenie na rynek materiałów pochodzących z recyklingu. Należy zatem wprowadzić wymóg w postaci obowiązkowej minimalnej zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w niektórych produktach.
___________________
___________________
45 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).
45 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).
Poprawka 25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13 a (nowy)
(13a)  W przeglądzie, który należy przeprowadzić zgodnie z art. 9 ust. 5 dyrektywy 94/62/WE, Komisja powinna uwzględnić porównanie właściwości różnych materiałów opakowaniowych, w tym materiałów kompozytowych, na podstawie ocen cyklu życia i ze szczególnym uwzględnieniem zapobiegania powstawaniu odpadów i projektowania z myślą o obiegu zamkniętym.
Poprawka 26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13 b (nowy)
(13b)  By chronić zdrowie kobiet, należy unikać stosowania niebezpiecznych substancji chemicznych w podpaskach, tamponach i aplikatorach tamponów. Również dostępność artykułów wielokrotnego użytku i rozwiązań bardziej zrównoważonych gospodarczo ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia kobietom pełnego dostępu do życia społecznego.
Poprawka 27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 14
(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny podlegać wymogom dotyczącym oznaczania. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach w zakresie unieszkodliwiania lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, lub o negatywnych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego unieszkodliwiania. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznaczania oraz w stosownych przypadkach powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznaczania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne i zrozumiałe.
(14)  Niektóre produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych przedostają się do środowiska w wyniku nieodpowiedniego usuwania przez ścieki lub innego nieodpowiedniego uwalniania do środowiska. Usuwane przez ścieki mogą ponadto powodować znaczne szkody ekonomiczne w sieciach kanalizacyjnych, zatykając pompy i rury. W przypadku tych produktów często brakuje informacji o właściwościach materiałów, z których je wytworzono, i o odpowiednim usuwaniu odpadów. Z tego powodu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które są często usuwane przez ścieki lub w inny nieodpowiedni sposób, powinny być objęte wymogami dotyczącymi oznaczania i środkami służącymi podnoszeniu świadomości. Oznaczanie powinno umożliwiać informowanie konsumentów o odpowiednich wariantach oraz niewskazanych metodach usuwania i negatywnych środowiskowych skutkach zaśmiecania wynikającego z nieodpowiedniego usuwania, a także o obecności tworzyw sztucznych w produkcie i możliwościach jego recyklingu. Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia zharmonizowanej formy oznaczania oraz w stosownych przypadkach powinna przetestować z udziałem reprezentatywnych grup konsumentów odbiór proponowanego oznaczania, aby upewnić się, że jest ono skuteczne, zrozumiałe i niemylące, a także powinna przeanalizować dotychczasowe dobrowolne porozumienia.
Poprawka 28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 15
(15)  W odniesieniu do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dla których nie istnieją łatwo dostępne odpowiednie i bardziej zrównoważone alternatywy, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić również systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby pokryć koszty gospodarowania odpadami i sprzątania odpadów oraz koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, których celem jest zapobieganie powstawaniu i ograniczenie występowania takich odpadów.
(15)  W odniesieniu do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, dla których nie istnieją łatwo dostępne odpowiednie i bardziej zrównoważone zamienniki, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić również systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, aby pokryć niezbędne koszty gospodarowania odpadami i sprzątania oraz koszty środków upowszechniania wiedzy służących zapobieganiu powstawaniu takich odpadów, ograniczeniu ich występowania i zmianie niewłaściwych zachowań konsumentów. Pokrywane koszty nie powinny przekraczać poziomu niezbędnego do opłacalnego świadczenia tych usług i powinny być ustalane z zachowaniem przejrzystości między zainteresowanymi podmiotami. Koszty uprzątania powinny być współmierne i wynikać z jednoznacznych celów określonych zgodnie z art. 8a ust. 1 dyrektywy 2008/98/WE. Cele te powinny określać zakres i skalę uprzątania objętego systemem rozszerzonej odpowiedzialności producenta zgodnie z odpowiednimi, zapisanymi w prawie Unii obowiązkami dotyczącymi zapobiegania powstawaniu odpadów i odpadów morskich. Działania te powinny obejmować na przykład zapobieganie śmieceniu i zbieranie śmieci na ulicach, rynkach i w innych miejscach publicznych oraz podczas imprez publicznych, ale nie powinny obejmować działań, które nie należą do zakresu odpowiedzialności organów publicznych, w tym operacji usuwania odpadów z mórz i oceanów.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 15 a (nowy)
(15a)   Zachęty ekonomiczne mogą wpływać na decyzje konsumentów, sprzyjać określonym zwyczajom konsumentów lub ich do nich zniechęcać, można je zatem stosować jako skuteczne narzędzie ograniczania u źródła wpływu określonych tworzyw sztucznych na środowisko.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16
(16)  W przypadku odpadów morskich duża część tworzyw sztucznych pochodzących z porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne wskazuje na to, że istniejące wymogi prawne46 nie pozwalają zapewnić wystarczających zachęt do zwracania takich narzędzi połowowych na ląd w celu zbierania i przetwarzania. System opłaty pośredniej przewidziany w przepisach unijnych dotyczących portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków likwiduje zachętę dla statków do dokonywania zrzutów odpadów do morza oraz gwarantuje prawo odprowadzania odpadów. System ten należy jednak uzupełnić dalszymi zachętami finansowymi dla rybaków do dostarczania narzędzi połowowych stanowiących odpady na ląd, aby uniknąć jakiegokolwiek potencjalnego wzrostu należnej opłaty pośredniej za odpady. Ponieważ plastikowe elementy narzędzi połowowych niosą ze sobą duży potencjał w zakresie recyklingu, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić rozszerzoną odpowiedzialność producenta za narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, aby ułatwić selektywne zbieranie narzędzi połowowych stanowiących odpady oraz umożliwić finansowanie należytego gospodarowania takimi odpadami, a w szczególności ich recyklingu.
(16)  W przypadku odpadów morskich duża część tworzyw sztucznych pochodzących z porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne wskazuje na to, że istniejące wymogi prawne46 nie pozwalają zapewnić wystarczających zachęt do zwracania takich narzędzi połowowych na ląd w celu zbierania i przetwarzania. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009 kapitan statku ma obowiązek poinformować właściwy organ państwa członkowskiego bandery, jeżeli nie może odzyskać utraconych narzędzi połowowych. Aby zapewnić zharmonizowane monitorowanie, państwa członkowskie gromadzą i rejestrują dane o utraconych narzędziach połowowych oraz corocznie przekazują te informacje Komisji. System opłaty pośredniej przewidziany w przepisach unijnych dotyczących portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków likwiduje powody, dla których statki zrzucały odpady do morza, oraz gwarantuje prawo odprowadzania odpadów. System ten należy jednak uzupełnić dalszymi zachętami finansowymi dla rybaków do dostarczania narzędzi połowowych stanowiących odpady na ląd, aby uniknąć jakiegokolwiek potencjalnego wzrostu należnej opłaty pośredniej za odpady. Ponieważ plastikowe elementy narzędzi połowowych mają duży potencjał recyklingu, państwa członkowskie powinny, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”, wprowadzić rozszerzoną odpowiedzialność producenta za narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, aby ułatwić selektywne zbieranie narzędzi połowowych stanowiących odpady oraz umożliwić finansowanie należytego gospodarowania takimi odpadami, a w szczególności ich recyklingu. Państwa członkowskie powinny przyjąć środki niezbędne do zapewnienia zróżnicowanych wkładów finansowych, które producenci narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne wnoszą w celu wywiązania się z obowiązków wynikających z odpowiedzialności producenta, zwłaszcza w zależności od trwałości oraz możliwości naprawy, ponownego użycia i recyklingu narzędzi połowowych.
___________________
___________________
46 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009, dyrektywa 2000/59/WE i dyrektywa 2008/98/WE.
46 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009, dyrektywa 2000/59/WE i dyrektywa 2008/98/WE.
Poprawka 31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16 a (nowy)
(16a)  W systemach rozszerzonej odpowiedzialności producentów narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne państwa członkowskie powinny monitorować, oceniać, zbierać i poddawać recyklingowi narzędzia połowowe, by osiągnąć wyznaczone w niniejszej dyrektywie cele ilościowe dotyczące zbierania i recyklingu narzędzi połowowych zawierających takie tworzywa sztuczne.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 17 a (nowy)
(17a)   W planach strategicznych dotyczących wspólnej polityki rolnej (WPR) należy zająć się problemem odpadów rolniczych z tworzyw sztucznych, a Komisja powinna w stosownym przypadku wprowadzić w perspektywie śródokresowej do 2023 r. normę utrzymania gruntów według zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z wymogami ochrony środowiska w odniesieniu do odpadów z tworzyw sztucznych, jako nowy element usprawnionego systemu warunkowości. Ten nowy wymóg wzajemnej zgodności zobowiązywałby rolników do korzystania z usług uprawnionych przedsiębiorstw gospodarowania odpadami, by zorganizować zbieranie i recykling tworzyw sztucznych, oraz do przechowywania dokumentów potwierdzających prawidłowe postępowanie z odpadami z tworzyw sztucznych.
Poprawka 33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 18
(18)  Aby zapobiec zaśmiecaniu i innym nieodpowiednim formom unieszkodliwiania prowadzącym do powstawania odpadów morskich zawierających tworzywa sztuczne, należy właściwie informować konsumentów o najodpowiedniejszych wariantach w zakresie unieszkodliwiania odpadów lub niewskazanych metodach unieszkodliwiania, najlepszych praktykach w zakresie unieszkodliwiania odpadów i wpływie niewłaściwych praktyk w zakresie unieszkodliwiania na środowisko oraz o zawartości tworzyw sztucznych w niektórych produktach jednorazowego użytku i narzędziach połowowych z tworzyw sztucznych. W związku z tym państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia środków służących upowszechnianiu wiedzy, aby zapewnić konsumentom dostępność takich informacji. Informacje te nie powinny zawierać żadnych treści promocyjnych zachęcających do stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie wybrać środki, które są najodpowiedniejsze w oparciu o charakter produktu lub jego wykorzystanie. Producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne powinni pokrywać koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy w ramach swojego obowiązku rozszerzonej odpowiedzialności producenta.
(18)  Aby zapobiec zaśmiecaniu i innym nieodpowiednim formom usuwania prowadzącym do powstawania odpadów morskich zawierających tworzywa sztuczne, należy właściwie informować konsumentów o najodpowiedniejszych wariantach usuwania odpadów lub niewskazanych metodach usuwania, najlepszych praktykach w zakresie usuwania odpadów i wpływie niewłaściwych praktyk w zakresie usuwania na środowisko oraz o zawartości tworzyw sztucznych w niektórych produktach jednorazowego użytku i narzędziach połowowych, by zachęcić konsumentów do odpowiedzialnych zachowań w postaci prawidłowego usuwania odpadów. W związku z tym państwa członkowskie powinny być zobowiązane do podjęcia środków służących upowszechnianiu wiedzy, aby zapewnić konsumentom dostępność takich informacji. Informacje te powinny uwzględniać wpływ niewłaściwego usuwania odpadów na sieć kanalizacyjną. Informacje te nie powinny zawierać żadnych treści promocyjnych zachęcających do stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie wybrać środki, które są najodpowiedniejsze, stosownie do charakteru produktu lub jego użytkowania. Walka z zaśmiecaniem to wspólne zadanie właściwych organów, producentów i konsumentów. Producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne powinni pokrywać koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy w ramach wypełniania obowiązku rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Należy zachęcać producentów, by wykorzystywali swoją siłę marketingową do wspierania i pobudzania zrównoważonej konsumpcji w obiegu zamkniętym i takiegoż użytkowania produktów.
Poprawka 34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 18 a (nowy)
(18a)   Zgodnie z przepisami Unii Komisja ma obowiązek wspierać państwa członkowskie w opracowywaniu strategii i planów mających ograniczać wyrzucanie narzędzi połowowych do morza, w tym dzięki dotacjom z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR). Działania te mogą obejmować kampanie i programy podnoszenia świadomości na temat wpływu takich odpadów na ekosystemy morskie, badania wykonalności biodegradowalnych lub kompostowalnych narzędzi połowowych, przedsięwzięcia edukacyjne skierowane do rybaków i specjalne publiczne programy usuwania tworzyw sztucznych i innych przedmiotów ze środowiska morskiego.
Poprawka 35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 20
(20)  Butelki do napojów, które stanowią produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, są jednymi z odpadów morskich najczęściej występujących na plażach w Unii. Wynika to z nieskutecznych systemów selektywnego zbierania i niewielkiego uczestnictwa konsumentów w tych systemach. Konieczne jest wspieranie skuteczniejszych systemów selektywnego zbierania, w związku z czym należy wyznaczyć minimalny cel w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie osiągnąć ten minimalny cel przez wyznaczanie celów w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje, które są produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w ramach systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta lub przez ustanowienie systemów zwrotu kaucji lub z wykorzystaniem wszelkich innych środków, które uznają za stosowne. Będzie to miało bezpośredni, pozytywny wpływ na poziom zbierania, jakość zbieranego materiału i jakość recyklatów, oferując szereg możliwości sektorowi recyklingu i rynkowi recyklatów.
(20)  Butelki do napojów (oraz zakrętki i wieczka do nich) będące produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych należą do odpadów morskich najczęściej występujących na plażach w Unii. Wynika to z nieskutecznych systemów selektywnego zbierania i z niewielkiego uczestnictwa konsumentów w tych systemach. Konieczne jest wspieranie skuteczniejszych systemów selektywnego zbierania i zwiększenie produkcji z wykorzystaniem materiałów pochodzących z recyklingu, dlatego należy wyznaczyć minimalny cel w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje będących produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Państwa członkowskie powinny być w stanie osiągnąć ten minimalny cel przez wyznaczanie celów w zakresie selektywnego zbierania butelek na napoje będących produktami jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w ramach systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta lub przez ustanowienie systemów zwrotu kaucji lub wszelkich innych środków, które uznają za stosowne. Temu minimalnemu celowi dotyczącemu zbierania powinien towarzyszyć wymóg określonej zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w butelkach plastikowych, by zapewnić ponowne użycie lub poddanie recyklingowi większej ilości zebranych tworzyw sztucznych, a tym samym ponowne wprowadzenie ich do gospodarki o obiegu zamkniętym. Będzie to miało bezpośredni, pozytywny wpływ na poziom zbierania i recyklingu, jakość zbieranego materiału i jakość recyklatów, i da szereg nowych możliwości sektorowi recyklingu i rynkowi recyklatów. Wdrażając środki służące osiągnięciu minimalnego celu dotyczącego selektywnego zbierania, państwa członkowskie powinny zapewnić utrzymanie właściwego funkcjonowania dotychczasowych systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Dla państw członkowskich, które zdecydują się wprowadzić systemy zwrotu kaucji, Komisja powinna opracować wytyczne dotyczące ich funkcjonowania.
Poprawka 36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 20 a (nowy)
(20a)  W dyrektywie 2008/98/WE zdefiniowano „selektywną zbiórkę” jako zbiórkę, w której dany strumień odpadów obejmuje jedynie odpady jednego rodzaju i o tym samym charakterze, by ułatwić ich szczególne przetworzenie. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/8511a zmieniającej dyrektywę 2008/98/WE zaznaczono, że selektywna zbiórka może polegać na zbieraniu odpadów z poszczególnych gospodarstw domowych, odbieraniu odpadów dostarczanych do punktów odbioru lub wprowadzeniu innych form zbierania. Art. 10 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2008/98/WE umożliwia odstępstwo, zgodnie z którym powinno być możliwe łączne zbieranie niektórych rodzajów odpadów, pod warunkiem że nie utrudnia to wysokiej jakości recyklingu lub innego rodzaju odzysku odpadów zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami, a wyniki tych operacji są porównywalne jakościowo do uzyskiwanych w selektywnej zbiórce. Stosowanie takiego odstępstwa należy umożliwić również przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy.
_____________
1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/851 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów (Dz.U. L 150 z 14.6.2018, s. 109).
Poprawka 37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 22
(22)  Zgodnie z ust. 22 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.48 Komisja powinna dokonać oceny niniejszej dyrektywy. Ocena ta powinna opierać się na zebranym doświadczeniu i danych zgromadzonych podczas wdrażania niniejszej dyrektywy oraz danych zgromadzonych zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE lub dyrektywą 2008/98/WE. Ocena powinna stanowić podstawę dla oceny możliwych dalszych środków oraz oceny, czy w świetle monitorowania odpadów morskich w Unii załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu. Ocena powinna również służyć określeniu, czy postęp naukowo-techniczny, który miał miejsce w międzyczasie, w tym rozwój biodegradowalnych materiałów i opracowanie kryteriów lub normy w zakresie biodegradowalności tworzyw sztucznych w środowisku morskim, jak przewidziano w strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych, pozwala wyznaczyć normę w zakresie biodegradacji niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych w środowisku morskim. Byłaby to norma określająca sposób badania, czy w wyniku rozkładu fizycznego i biologicznego w środowisku morskim tworzywa sztuczne uległyby całkowitemu rozkładowi do dwutlenku węgla (CO2), biomasy i wody w wystarczającym czasie, aby nie były one szkodliwe dla organizmów morskich i nie dochodziło do ich kumulacji w środowisku. W takim przypadku produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, które spełniają taką normę, mogłyby być zwolnione z zakazu wprowadzania ich do obrotu. Podczas gdy strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych już przewiduje działania w tym zakresie, uznano w niej również wyzwania związane z określeniem ram regulacyjnych dotyczących tworzyw sztucznych o właściwościach biodegradowalnych ze względu na różne warunki panujące w morzach.
(22)  Zgodnie z ust. 22 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.48 Komisja powinna dokonać oceny niniejszej dyrektywy. Ocena ta powinna opierać się na zebranym doświadczeniu i danych zgromadzonych podczas wdrażania niniejszej dyrektywy oraz danych zgromadzonych zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE lub dyrektywą 2008/98/WE. Ocena powinna stanowić podstawę oceny możliwych dalszych środków, w tym wyznaczenia unijnych celów dotyczących zmniejszania ilości odpadów do roku 2030 r. i na kolejne okresy, oraz oceny, czy w świetle monitorowania odpadów morskich w Unii załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu.
___________________
___________________
48.  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.
48.  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.
Poprawka 38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 23
(23)  Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy o sankcjach mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszej dyrektywy oraz zapewnić ich wdrożenie. Sankcje takie powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
(23)  Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy o sankcjach mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszej dyrektywy oraz zapewnić ich wdrożenie. Sankcje takie powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Zachęty i sankcje powinny odpowiednio dotyczyć również postępowania konsumentów.
Poprawka 39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 25
(25)  Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na środowisko i ograniczenie tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym, w tym wspieranie innowacyjnych modeli biznesowych, produktów i materiałów, przyczyniając się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(25)  Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych oraz narzędzi połowowych i rolniczych zawierających tworzywa sztuczne na środowisko i zdrowie człowieka oraz ograniczenie tego wpływu, a także zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym, w tym wspieranie innowacyjnych modeli biznesowych, produktów i materiałów, co przyczyni się do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
Poprawka 40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 25 a (nowy)
(25a)  Ponieważ odpady morskie z tworzyw sztucznych występują nie tylko w środowisku mórz opływających Unię, a ogromna ilość odpadów morskich z tworzyw sztucznych znajduje się w innych częściach świata poza Unią, państwa członkowskie powinny zapewnić, że wywóz materiałów odpadowych do państw trzecich nie przyczynia się do powstawania odpadów morskich z tworzyw sztucznych w innym miejscu na świecie.
Poprawka 41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 25 b (nowy)
(25b)  Państwa członkowskie mogą również odgrywać ważną rolę w zmniejszaniu ilości odpadów morskich, dzieląc się z państwami trzecimi specjalistyczną wiedzą i doświadczeniem w zrównoważonym zarządzaniu materiałami.
Poprawka 42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 25 c (nowy)
(25c)  Organy publiczne, w tym instytucje Unii, powinny świecić przykładem.
Poprawka 43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1
Celem niniejszej dyrektywy jest zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne, i na zdrowie człowieka i ograniczanie tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki innowacyjnym modelom biznesowym, produktom i materiałom, przyczyniając się w ten sposób do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
Celem niniejszej dyrektywy jest zapobieganie wpływowi niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko, w szczególności środowisko wodne i żyjące w nim organizmy, oraz na zdrowie człowieka, ograniczanie tego wpływu oraz zachęcanie do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki innowacyjnym i zrównoważonym modelom biznesowym, produktom i materiałom, co przyczyni się do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
Poprawka 44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1
Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku i do narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne.
Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku oraz do narzędzi połowowych i narzędzi akwakultury zawierających tworzywa sztuczne.
Poprawka 45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1
1)  „tworzywo sztuczne” oznacza materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który może funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych produktów, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane;
1)  „tworzywo sztuczne” oznacza materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który funkcjonuje lub może funkcjonować jako główny składnik strukturalny końcowych produktów, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane;
Poprawka 47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 2 a (nowy)
(2a)  „bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy” oznaczają lekkie plastikowe torby na zakupy zdefiniowane w art. 3 pkt 1 lit. c) dyrektywy 94/62/WE o grubości poniżej 15 mikrometrów;
Poprawka 48
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
3)  „narzędzia połowowe” oznaczają dowolny sprzęt wykorzystywany w ramach rybołówstwaakwakultury w celu zlokalizowania lub chwytania żywych zasobów morza lub pływający na powierzchni morza i stosowany do wabienia i chwytania takich żywych zasobów morza;
3)  „narzędzia połowowe” oznaczają dowolny sprzęt wykorzystywany w rybołówstwie i akwakulturze w celu zlokalizowania, chwytania lub przetrzymywania w celach hodowlanych żywych zasobów morza lub pływający na powierzchni morza i stosowany do wabienia, chwytania lub przetrzymywania takich żywych zasobów morza;
Poprawka 49
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4
4)  „narzędzia połowowe stanowiące odpady” oznaczają dowolne narzędzia połowowe objęte definicją odpadów zawartą w dyrektywie 2008/98/WE, w tym wszelkie oddzielne składniki, substancje lub materiały, które w momencie wyrzucenia takich narzędzi połowowych stanowiły ich część lub były do nich zamocowane;
4)  „narzędzia połowowe stanowiące odpady” oznaczają dowolne narzędzia połowowe objęte definicją odpadów zawartą w dyrektywie 2008/98/WE, w tym wszelkie oddzielne składniki, substancje lub materiały, które w momencie wyrzucenia lub zagubienia takich narzędzi połowowych stanowiły ich część lub były do nich zamocowane;
Poprawka 50
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 10
10)  „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która, bez względu na wykorzystywaną technikę sprzedaży, w tym umowy zawierane na odległość w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r., wprowadza do obrotu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, z wyjątkiem osób prowadzących działalność połowową zdefiniowaną w art. 4 ust. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/201351;
10)  „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która, bez względu na wykorzystywaną technikę sprzedaży, w tym umowy zawierane na odległość w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r.50, zawodowo opracowuje, wytwarza, poddaje obróbce, przetwarza, sprzedaje lub importuje, a w konsekwencji wprowadza do obrotu produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, z wyjątkiem osób prowadzących działalność połowową lub w zakresie akwakultury zdefiniowaną w art. 4 ust. 25 i art. 4 ust. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/201351;
___________________
___________________
50 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64)
50 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64)
51 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).
51 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).
Poprawka 51
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 11 a (nowy)
11a)  „selektywna zbiórka” oznacza selektywną zbiórkę zdefiniowaną w art. 3 pkt 11 dyrektywy 2008/98/WE;
Poprawka 52
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 13 a (nowy)
13a)  „tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji” oznaczają tworzywa sztuczne zdolne do fizycznego i biologicznego rozkładu prowadzącego ostatecznie do ich rozkładu na dwutlenek węgla (CO2), biomasę i wodę, zgodnie z europejskimi normami dotyczącymi opakowań możliwych do odzysku dzięki kompostowaniu i fermentacji beztlenowej;
Poprawka 53
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 14 a (nowy)
14a)  „wyroby tytoniowe” oznaczają wyroby tytoniowe zdefiniowane w art. 2 pkt 4 dyrektywy 2014/40/UE;
Poprawki 118, 54 i 119
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4
Artykuł 4
Artykuł 4
Ograniczenie stosowania
Ograniczenie stosowania
1.  Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki na rzecz znacznego ograniczenia stosowania na swoim terytorium produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika do dnia … [six years after the end-date for transposition of this Directive] r.
1.  Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do ambitnego i trwałego ograniczenia stosowania na swoim terytorium produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika o przynajmniej 25 % do 2025 r.
Środki te mogą obejmować krajowe cele w zakresie ograniczenia stosowania, środki zapewniające udostępnianie konsumentowi końcowemu alternatywnych produktów wielokrotnego użytku w punkcie sprzedaży, instrumenty ekonomiczne zapewniające na przykład, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych nie były bezpłatnie wydawane konsumentowi końcowemu w punkcie sprzedaży. Środki te mogą się różnić w zależności od wpływu, jaki na środowisko mają produkty, o których mowa w akapicie pierwszym.
Środki te mogą obejmować środki zapewniające udostępnianie konsumentowi końcowemu w punkcie sprzedaży zamienników wielokrotnego użytku oraz instrumenty ekonomiczne, na przykład zapewnienie, że produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych nie będą bezpłatnie wydawane konsumentowi końcowemu w punkcie sprzedaży. Środki te mogą się różnić w zależności od wpływu, jaki produkty, o których mowa w akapicie pierwszym, wywierają na środowisko w całym cyklu życia, w tym gdy zostaną wyrzucone jako śmieci.
Państwa członkowskie opracowują plany krajowe określające środki przyjęte zgodnie z niniejszym ustępem. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych planach i aktualizują je w razie potrzeby. Komisja może wydawać zalecenia dotyczące tych planów.
Państwa członkowskie ustalają krajowe cele dotyczące ograniczenia, by osiągnąć cel wyznaczony w akapicie pierwszym. Cele te przyjmuje się do dnia... [termin transpozycji niniejszej dyrektywy].
Środki przyjęte zgodnie z niniejszym ustępem są proporcjonalne i nie stanowią dyskryminacji. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych środkach zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/15351a, gdy ta dyrektywa tego wymaga.
2.  Komisja może przyjąć akt wykonawczy ustanawiający metodykę obliczania i weryfikacji znacznego ograniczenia stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, o których mowa w ust. 1. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.
2.  Do dnia ... [12 miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy] Komisja przyjmuje akt wykonawczy ustanawiający metodykę obliczania i weryfikacji ambitnego i trwałego ograniczenia stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, o których mowa w ust. 1. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.
2a.  Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do osiągnięcia trwałego zmniejszenia wpływu odpadów produktów tytoniowych na środowisko naturalne, zwłaszcza zawierających tworzywa sztuczne filtrów produktów tytoniowych, przez następujące zmniejszenie ilości powstających po zużyciu odpadów zawierających tworzywa sztuczne filtrów produktów tytoniowych: o 50 % do 2025 r. i o 80 % do 2030 r. w porównaniu ze średnią ważoną ilości zawierających tworzywa sztuczne filtrów wyrobów tytoniowych wprowadzonych do obrotu w latach 2014–2016.
_________________
1a Dyrektywa (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 1).
Poprawka 55
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części C załącznika, których pokrywki i wieczka są w znacznym stopniu wykonane z tworzyw sztucznych, mogły być wprowadzane do obrotu tylko wtedy, gdy te pokrywki i wieczka pozostają trwale zamocowane do opakowania podczas etapu zamierzonego zastosowania produktu.
1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części C załącznika, których pokrywki i wieczka są wykonane z tworzyw sztucznych, mogły być wprowadzane do obrotu tylko wtedy, gdy te pokrywki i wieczka pozostają trwale zamocowane do opakowania na etapie zamierzonego użytkowania produktu.
Poprawka 56
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Państwa członkowskie zapewniają, że najpóźniej w 2025 r. butelki na napoje wymienione w części C załącznika będzie można wprowadzać do obrotu tylko pod warunkiem, że będą one wykonane w co najmniej 35 % z materiałów pochodzących z recyklingu i będą się nadawać do recyklingu.
Do dnia 1 stycznia 2022 r. Komisja przyjmie akty wykonawcze określające metodykę obliczania zawartości materiałów pochodzących z recyklingu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.
Poprawka 57
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 2
2.  Do celów niniejszego artykułu metalowych pokrywek i wieczek z uszczelką z tworzyw sztucznych nie uznaje się za posiadające znaczną część wykonaną z tworzyw sztucznych.
2.  Do celów niniejszego artykułu metalowych pokrywek i wieczek z uszczelką z tworzyw sztucznych nie uznaje się za wykonane z tworzyw sztucznych. Szklane i metalowe pojemniki na napoje, których pokrywki i wieczka wykonano z tworzyw sztucznych, nie są objęte niniejszym artykułem.
Poprawka 58
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 3
3.  Komisja zwraca się do europejskich organizacji normalizacyjnych o opracowanie norm zharmonizowanych dotyczących wymogu, o którym mowa w ust. 1.
3.  Do dnia... [trzy miesiące po wejściu w życie niniejszej dyrektywy] Komisja zwraca się do europejskich organizacji normalizacyjnych o opracowanie norm zharmonizowanych dotyczących wymogu, o którym mowa w ust. 1. Normy te uwzględniają w szczególności konieczność zapewnienia niezbędnego poziomu wytrzymałości, niezawodności i bezpieczeństwa zamknięć pojemników na napoje, w tym gazowane.
Poprawki 59 i 140
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7
Artykuł 7
Artykuł 7
Wymogi dotyczące oznakowania
Wymogi dotyczące oznakowania
1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy wprowadzany do obrotu produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymieniony w części D załącznika był opatrzony widocznym, wyraźnie czytelnym i nieusuwalnym oznaczeniem zawierającym informacje dla konsumentów dotyczące co najmniej jednej z następujących kwestii:
1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby każde opakowanie handlowe (zarówno zbiorcze, zawierające więcej niż jedną sztukę, jak i jednostkowe, jeżeli każda sztuka jest zapakowana oddzielnie) wprowadzanego do obrotu produktu jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionego w części D załącznika, było opatrzone widocznym, wyraźnie czytelnym i nieusuwalnym oznaczeniem zawierającym informacje dla konsumentów dotyczące następujących kwestii:
a)  odpowiednie warianty w zakresie unieszkodliwiania produktów stanowiących odpady lub niewskazane metody unieszkodliwiania takich produktów,
a)  odpowiednie warianty usuwania produktów stanowiących odpady i/lub niewskazane metody usuwania takich produktów,
b)  negatywne skutki zaśmiecania lub innych nieodpowiednich metod unieszkodliwiania produktów stanowiących odpady dla środowiska, lub
b)  negatywne skutki wynikające dla środowiska z zaśmiecania lub innych nieodpowiednich metod usuwania produktów stanowiących odpady, oraz
c)  obecność tworzyw sztucznych w produkcie.
c)  obecność tworzyw sztucznych w produkcie.
ca)   obecność w produkcie budzących wątpliwości chemikaliów, takich jak niebezpieczne metale, ftalany, PFA, bisfenole i substancje zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego oraz inne substancje wzbudzające szczególnie duże obawy (SVHC) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006.
Ponadto państwa członkowskie zapewniają, aby każde opakowanie handlowe (zarówno zbiorcze, zawierające więcej niż jedną sztukę, jak i jednostkowe, jeżeli każda sztuka jest zapakowana oddzielnie) wprowadzanego do obrotu produktu jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionego w części D załącznika, z wyjątkiem wyrobów tytoniowych z filtrem i filtrów sprzedawanych do użytku w połączeniu z wyrobami tytoniowymi, było opatrzone widocznym, wyraźnie czytelnym i nieusuwalnym oznaczeniem informującym konsumentów o możliwości recyklingu danego produktu.
2.  Komisja przyjmuje, do dnia … [12 months before the end-date for transposition of this Directive], akt wykonawczy określający specyfikację oznaczania, o którym mowa w ust. 1. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.
2.  Komisja przyjmuje, do dnia … [12 miesięcy przed terminem transpozycji niniejszej dyrektywy], akt wykonawczy określający specyfikację oznaczania, o którym mowa w ust. 1, przy czym uwzględnia dotychczasowe dobrowolne porozumienia sektorowe oraz zwraca szczególną uwagę na fakt, że należy unikać informacji wprowadzających konsumentów w błąd. Taki akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.
Poprawka 146
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 a (nowy)
Artykuł 7a
Przepisy dotyczące artykułów higienicznych
Państwa członkowskie zapobiegają stosowaniu niebezpiecznych chemikaliów w składzie podpasek higienicznych, tamponów i aplikatorów do tamponów wymienionych w części D załącznika.
Poprawka 60
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 1
W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części E załącznika pokrywali koszty zbierania odpadów obejmujących te produkty, a następnie ich transportu i przetwarzania, w tym koszty uprzątnięcia zaśmiecenia i koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10 w odniesieniu do tych produktów.
W odniesieniu do systemów ustanowionych zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby producenci wymienionych w części E załącznika produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych pokrywali koszty zbierania odpadów obejmujących te produkty, a następnie ich transportu i przetwarzania, w tym koszty uprzątnięcia zaśmiecenia i koszty środków służących upowszechnianiu wiedzy, o których mowa w art. 10, w odniesieniu do tych produktów. Składka finansowa wnoszona przez tych producentów, by wywiązać się z nałożonych na nich obowiązków, nie przekracza kosztów niezbędnych do opłacalnego świadczenia tych usług i jest ustalana z zachowaniem przejrzystości między zainteresowanymi podmiotami.
Poprawka 61
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 1 a (nowy)
W odniesieniu do kosztów sprzątania śmieci, o których mowa w akapicie pierwszym, państwa członkowskie zapewniają proporcjonalne ustalanie składek finansowych wnoszonych przez producentów, zróżnicowanie tych składek zgodnie z art. 8a ust. 4 dyrektywy 2008/98/WE oraz uwzględnienie w nich kosztów uprzątania śmieci z poszczególnych produktów lub grup produktów. Koszty te ograniczają się do działań podejmowanych regularnie przez organy publiczne lub w ich imieniu, obejmujących uprzątanie śmieci służące wypełnieniu odpowiednich obowiązków dotyczących zapobiegania powstawaniu odpadów i ochrony środowiska zgodnie z aktami ustawodawczymi Unii.
Poprawka 62
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 1 b (nowy)
Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich Komisja opracuje wytyczne dotyczące podziału kosztów uprzątania śmieci objętych systemami rozszerzonej odpowiedzialności producenta.
Poprawka 63
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Państwa członkowskie zapewniają, że systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta wprowadzone zgodnie z ust. 1 w odniesieniu do filtrów produktów tytoniowych zawierających tworzywa sztuczne przyczyniają się do osiągnięcia celu środowiskowego wyznaczonego w art. 4 ust. 2a, w tym przez zapewnienie, że producenci filtrów produktów tytoniowych zawierających tworzywa sztuczne pokrywają koszty zbierania odpadów tych produktów, ich transportu i przetwarzania, w tym koszty sprzątania śmieci, a także koszty środków służących podnoszeniu świadomości, o których mowa w art. 10, w odniesieniu do tych produktów. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie mogą między innymi wymagać od systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta wprowadzenia systemów zbierania zużytych filtrów lub finansowania infrastruktury zbierania tych filtrów, lub wspierania dekontaminacji i recyklingu zużytych filtrów przez stworzenie łańcucha odzysku odpadów.
Poprawka 64
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 3
3.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla wprowadzanych do obrotu w Unii narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne, zgodnie z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionymi w dyrektywie 2008/98/WE.
3.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla wprowadzanych do obrotu w Unii narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne, zgodnie z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowionymi w dyrektywie 2008/98/WE. Na tej podstawie państwa członkowskie zapewniają coroczne osiąganie minimalnego poziomu zbierania narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne. Od 2025 r. minimalny poziom zbierania wynosi 50 %, jest obliczany na podstawie łącznej masy narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne w danym roku w danym państwie członkowskim i wyrażony jako procent średniej masy narzędzi połowowych wprowadzonych do obrotu w tym państwie członkowskim w poprzednich trzech latach.
Państwa członkowskie zapewniają również dzięki tym systemom rozszerzonej odpowiedzialności producenta osiągnięcie do 2025 r. celu, jakim jest poddanie recyklingowi co najmniej 15 % narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie mogą dodatkowo wymagać w tych systemach m.in.:
a)  zróżnicowania składek finansowych zgodnie z art. 8a ust. 4 dyrektywy 2008/98/WE, by wspierać wprowadzanie do obrotu narzędzi połowowych zaprojektowanych z myślą o ponownym użyciu i recyklingu;
b)  utworzenia systemów zwrotu kaucji, by zachęcić do oddawania starych, porzuconych lub nienadających się do użytku narzędzi połowowych;
c)  programów monitorowania, identyfikowalności i sprawozdawczości.
Poprawka 65
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 4 – akapit 2 a (nowy)
Bez uszczerbku dla środków technicznych określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 850/981a Komisja zwraca się do europejskich organizacji normalizacyjnych o opracowanie zharmonizowanych norm dotyczących projektu narzędzi połowowych zgodnego z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, by zachęcać do przygotowania tych narzędzi do ponownego użycia i ułatwić możliwość recyklingu po zakończeniu eksploatacji.
__________________
1a Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1).
Poprawka 66
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – akapit 1 – wprowadzenie
Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki zapewniające, aby do 2025 r. selektywne zbieranie odpadów takich jak produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części F załącznika obejmowało wagowo 90 % takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wprowadzonych do obrotu w danym roku. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie mogą między innymi:
Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne, by do 2025 r. selektywne zbieranie odpadów produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części F załącznika odpowiadało wagowo 90 % takich produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wprowadzonych do obrotu w danym roku, oraz zapewniają recykling tych odpadów. Aby osiągnąć ten cel, państwa członkowskie mogą między innymi:
Poprawka 67
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – akapit 1 – akapit 1a (nowy)
Akapit pierwszy stosuje się bez uszczerbku dla art. 10 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2008/98/WE.
Poprawka 68
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – akapit 1 a (nowy)
Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich Komisja opracuje wytyczne dotyczące funkcjonowania systemów zwrotu kaucji.
Poprawka 69
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10
Artykuł 10
Artykuł 10
Środki służące upowszechnianiu wiedzy
Środki służące upowszechnianiu wiedzy
1.  Państwa członkowskie podejmują środki w celu informowania konsumentów produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części G załącznika i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na temat następujących kwestii:
1.  Państwa członkowskie podejmują środki mające zachęcać do odpowiedzialnego zachowania konsumentów produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części G załącznika i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne, a także informować ich o następujących kwestiach:
a)  dostępne systemy ponownego użycia i sposoby gospodarowania odpadami z tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne oraz najlepsze praktyki w zakresie należytego gospodarowania odpadami prowadzonego zgodnie z art. 13 dyrektywy 2008/98/WE;
a)  dostępność zamienników wielokrotnego użytku, systemów ponownego użycia i metod gospodarowania odpadami z tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne oraz najlepszych praktyk w zakresie należytego gospodarowania odpadami prowadzonego zgodnie z art. 13 dyrektywy 2008/98/WE;
b)  wpływ zaśmiecania i innych nieodpowiednich metod unieszkodliwiania tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na środowisko, w szczególności środowisko morskie.
b)  wpływ zaśmiecania i innych nieodpowiednich metod usuwania tych produktów i narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne na środowisko, w szczególności środowisko morskie;
ba)  wpływ nieodpowiedniego usuwania odpadów tych produktów na sieci kanalizacyjne.
Poprawka 70
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – akapit 2
Środki podejmowane przez państwa członkowskie w celu transpozycji i wdrożenia przepisów art. 4 i 9 są zgodne z unijnym prawem żywnościowym, co ma na celu zapewnienie, by higiena żywności i bezpieczeństwo żywności nie były zagrożone.
Środki podejmowane przez państwa członkowskie w celu transpozycji i wdrożenia przepisów art. 4 i 9 są zgodne z unijnym prawem żywnościowym, co ma na celu zapewnienie, by higiena żywności i bezpieczeństwo żywności nie były zagrożone, oraz z rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady1a. Państwa członkowskie zachęcają do stosowania w miarę możliwości zrównoważonych, bezpieczniejszych zamienników tworzyw sztucznych jako materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.
________________
1a Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (Dz.U. L 338 z 13.11.2004, s. 4).
Poprawka 71
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – akapit 2 a (nowy)
Państwa członkowskie zapewniają, że wywóz odpadów do państw trzecich nie powoduje zwiększania ilości tworzyw sztucznych będących odpadami morskimi w innych miejscach na świecie.
Poprawka 72
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 12 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby fizyczne lub prawne lub ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy, zgodnie z prawodawstwem krajowym lub praktyką krajową, miały dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym przez prawo, w ramach której mogą zakwestionować materialną lub proceduralną legalność decyzji, działań lub zaniechań związanych z wykonaniem art. 5, 6, 7 8, w przypadku gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:
1.  Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby fizyczne lub prawne lub ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy, zgodnie z prawodawstwem krajowym lub praktyką krajową, miały dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym przez prawo, w której mogą zakwestionować materialną lub proceduralną legalność decyzji, działań lub zaniechań związanych z wykonaniem art. 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10, w przypadku gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:
Poprawka 73
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13
Artykuł 13
Artykuł 13
Informacje o monitorowaniu procesu wdrażania
Informacje o monitorowaniu procesu wdrażania
1.  Nie naruszając przepisów dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady52 i dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady53, państwa członkowskie, z pomocą Europejskiej Agencji Środowiska, tworzą zbiór danych zawierający:
1.  Nie naruszając przepisów dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady52 i dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady53, państwa członkowskie, z pomocą Europejskiej Agencji Środowiska, tworzą zbiór danych zawierający:
a)  dane dotyczące produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika, które wprowadzono w danym roku do obrotu w Unii, aby wykazać ograniczenie stosowania zgodnie z art. 4 ust. 1;
a)  dane dotyczące produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika, które wprowadzono w danym roku do obrotu w Unii, aby wykazać ograniczenie stosowania zgodnie z art. 4 ust. 1;
aa)  dane dotyczące wprowadzania do obrotu i selektywnego zbierania produktów wymienionych w części F załącznika, aby wykazać postępy w osiąganiu celu określonego w art. 9;
ab)  dane dotyczące produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części G załącznika, które wprowadzono w danym roku do obrotu w Unii, by monitorować ich zużycie w Unii;
ac)  dane dotyczące wprowadzonych do obrotu narzędzi połowowych zawierających tworzywa sztuczne oraz zebranych i przetworzonych narzędzi połowowych stanowiących odpady;
b)  informacje dotyczące środków podjętych przez państwa członkowskie na potrzeby art. 4 ust. 1.
b)  informacje dotyczące planów opracowanych i środków podjętych przez państwa członkowskie na potrzeby art. 4 ust. 1;
ba)  dane dotyczące ilości odpadów morskich, zwłaszcza pochodzących z produktów objętych niniejszą dyrektywą, by monitorować efekty podjętych środków.
Dane, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), są aktualizowane corocznie w terminie 12 miesięcy od końca roku odniesienia, dla którego zostały one zgromadzone. W miarę możliwości w celu przedstawienia tych zbiorów danych wykorzystuje się usługi danych przestrzennych określone w art. 3 ust. 4 dyrektywy 2007/2/WE.
Dane, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), są przekazywane po raz pierwszy do dnia... [12 miesięcy po wejściu w życie niniejszej dyrektywy]. Dane, o których mowa w lit. a)–ac), są aktualizowane corocznie w terminie 12 miesięcy od końca roku odniesienia, dla którego zostały one zgromadzone. W miarę możliwości w celu przedstawienia tych zbiorów danych wykorzystuje się usługi danych przestrzennych określone w art. 3 ust. 4 dyrektywy 2007/2/WE.
2.  Państwa członkowskie zapewniają Komisji i Europejskiej Agencji Środowiska dostęp do zbiorów danych utworzonych zgodnie z ust. 1.
2.  Państwa członkowskie zapewniają Komisji i Europejskiej Agencji Środowiska dostęp do zbiorów danych utworzonych zgodnie z ust. 1.
3.  Europejska Agencja Środowiska publikuje i aktualizuje ogólnounijny przegląd oparty na danych zbieranych regularnie przez państwa członkowskie. Ogólnounijny przegląd zawiera, w stosownych przypadkach, wskaźniki dotyczące produktów, rezultatów i oddziaływania niniejszej dyrektywy, ogólnounijne mapy przeglądowe i ogólne sprawozdania państw członkowskich.
3.  Europejska Agencja Środowiska publikuje i aktualizuje ogólnounijny przegląd na podstawie danych zbieranych regularnie przez państwa członkowskie. Ogólnounijny przegląd zawiera, w stosownych przypadkach, wskaźniki dotyczące produktów, rezultatów i oddziaływania niniejszej dyrektywy, ogólnounijne mapy przeglądowe i ogólne sprawozdania państw członkowskich.
4.  Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające formę zbioru danych, informacji i danych, o których mowa w ust. 1. Powyższe akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.
4.  Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające formę zbioru danych, informacji i danych, o których mowa w ust. 1. Powyższe akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.
___________________
___________________
52 Dyrektywa 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylająca dyrektywę Rady 90/313/EWG (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, s. 26).
52 Dyrektywa 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylająca dyrektywę Rady 90/313/EWG (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, s. 26).
53 Dyrektywa 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiająca infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (Dz.U. L 108 z 25.4.2007, s. 1).
53 Dyrektywa 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiająca infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (Dz.U. L 108 z 25.4.2007, s. 1).
Poprawki 74 i 150
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15
Artykuł 15
Artykuł 15
Ocena i przegląd
Ocena i przegląd
1.  Komisja dokonuje oceny niniejszej dyrektywy do dnia … [six years after the end-date for transposition of this Directive]. Ocena ta oparta jest na informacjach dostępnych zgodnie z art. 13. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkich dodatkowych informacji potrzebnych do dokonania oceny i przygotowania sprawozdania, o którym mowa w ust. 2.
1.  Komisja ocenia niniejszą dyrektywę do dnia … [pięć lat po upływie terminu transpozycji niniejszej dyrektywy]. Ocena ta oparta jest na informacjach dostępnych zgodnie z art. 13. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkich dodatkowych informacji potrzebnych do przeprowadzenia oceny i przygotowania sprawozdania, o którym mowa w ust. 2.
2.  Komisja przedstawia sprawozdanie dotyczące najważniejszych wyników oceny dokonanej zgodnie z ust. 1 Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu.
2.  Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie dotyczące najważniejszych wyników oceny przeprowadzonej zgodnie z ust. 1. W stosownych przypadkach sprawozdaniu temu towarzyszy wniosek ustawodawczy. W stosownych przypadkach we wniosku określa się wiążące cele ilościowe dotyczące zmniejszenia na poziomie Unii zużycia produktów wymienionych w części A załącznika.
2a.  Najpóźniej do dnia 31 lipca 2020 r. Komisja i państwa członkowskie wprowadzą ogólnounijny program uprzątania odpadów z tworzyw sztucznych w oceanach i będą propagować tę inicjatywę na szczeblu międzynarodowym.
3.  W sprawozdaniu wskazuje się również, czy:
3.  Sprawozdanie obejmuje:
a)  załącznik wymieniający produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymaga przeglądu;
a)   ocenę potrzeby przeprowadzenia przeglądu załącznika zawierającego wykaz produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych;
b)  możliwe jest ustanowienie wiążących unijnych celów ilościowych, w szczególności w zakresie ograniczenia stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika;
b)   badanie wykonalności wyznaczenia wiążących unijnych celów ilościowych, zwłaszcza dotyczących ograniczenia stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części A załącznika; w sprawozdaniu ocenia się wyznaczenie celów wyrażonych w wielkościach bezwzględnych przy uwzględnieniu poziomów konsumpcji i już osiągniętego ograniczenia w państwach członkowskich;
ba)  ocenę zmian w stosowaniu materiałów w produktach objętych niniejszą dyrektywą oraz innowacji dotyczących nowych systemów dostaw ich zamienników wielokrotnego użytku; obejmuje to całościową środowiskową analizę cyklu życia tych materiałów i powstałych zamienników.
c)  osiągnięto odpowiedni poziom postępu naukowo-technicznego oraz opracowano kryteria lub normy dotyczące biodegradowalności w środowisku morskim mające zastosowanie do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objętych zakresem niniejszej dyrektywy i ich zamienników jednorazowego użytku, aby w stosownych przypadkach określić, jakie produkty nie muszą już podlegać ograniczeniom dotyczącym wprowadzania do obrotu.
Poprawka 75
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 1 – akapit 1 a (nowy)
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wypełnienia obowiązków sprawozdawczych określonych w art. 13 ust. 1 lit. a) do dnia... [12 miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy].
Poprawka 76
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 1 – akapit 2
Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 5 i art. 7 ust. 1 od dnia [2 years after entry into force of this Directive] i art. 6 ust. 1 od dnia [3 years after entry into force of this Directive].
Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 5 i art. 7 ust. 1 od dnia... [2 lata po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy] i art. 6 ust. 1 od dnia... [3 lata po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy], z wyjątkiem środków niezbędnych do spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, dotyczącego pojemników na napoje gazowane, który państwa członkowskie stosują od dnia …[5 lat po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy].
Poprawka 77
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 2
2.  Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
2.  Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Komisja sprawdza, czy przepisy te nie stwarzają nieuzasadnionych przeszkód w funkcjonowaniu jednolitego rynku.
Poprawki 78 i 124/rev
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część A
Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objęte art. 4 dotyczącym ograniczenia stosowania
Produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych objęte art. 4 dotyczącym ograniczenia stosowania
–  pojemniki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka
–  opakowania na żywność, tj. pojemniki takie jak pudełka z pokrywą lub bez używane w celu umieszczania w nich żywności przeznaczonej do spożycia bezpośrednio z pojemnika na miejscu lub na wynos bez żadnej dalszej obróbki, takie jak opakowania na żywność typu fast food, z wyjątkiem opakowań na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających żywność
–  opakowania na żywność, tj. pojemniki takie jak pudełka z pokrywą lub bez używane w celu umieszczania w nich żywności przeznaczonej do spożycia bezpośrednio z pojemnika na miejscu lub na wynos bez żadnej dalszej obróbki, takie jak opakowania na żywność typu fast food, z wyjątkiem opakowań na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających żywność
Sprzedaż żywności w pojemniku na porcję dla jednej osoby lub w pojemniku ze sztućcami to wskazówka, że dana żywność jest przeznaczona do spożycia od razu, z pojemnika na żywność.
Pojęcie dalszej obróbki obejmuje takie czynności jak ogrzewanie, dolewanie gorącej wody, mycie, krojenie na plasterki lub na kawałki.
Przykłady pojemników na żywność wykonanych z tworzyw sztucznych i przeznaczonych do jednorazowego użytku, podlegających częściom A, E i G niniejszego załącznika:
–  pojemniki na żywność typu fast food, np. pudełka na posiłki i pudełka na sałatki, zawierające żywność do spożycia na zimno
–  pojemniki na żywność typu fast food, np. pudełka na posiłki i pudełka na sałatki, zawierające żywność do spożycia na gorąco, chyba że żywność ta wymaga podgrzania przez konsumenta po zakupie produktu
–  pudełka na burgery, kanapki i wrapy
–  pojemniki o wymiarach odpowiadających porcji świeżej lub przetworzonej, niewymagającej dalszej obróbki żywności dla jednej osoby, np. owoców, warzyw, deseru lub lodów, sprzedawanej na sztuki
Przykłady pojemników niebędących pojemnikami na żywność wykonanymi z tworzyw sztucznych i przeznaczonymi do jednorazowego użytku podlegającymi częściom A, E i G niniejszego załącznika:
–  pojemniki na żywność suchą lub sprzedawaną na zimno, wymagającą dalszej obróbki
–  pojemniki zawierające żywność w ilości większej niż porcja dla jednej osoby
–  pojemniki na żywność o wymiarach odpowiadających porcji dla jednej osoby, sprzedawanej w ilości większej niż jedna sztuka
–  Kubki na napoje
Poprawka 79
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część B – tiret 2
—  sztućce (widelce, noże, łyżki, pałeczki),
—  sztućce (widelce, noże, łyżki, pałeczki), z wyjątkiem – do 2023 r. – sztućców dostarczanych do placówek oświatowych lub służby zdrowia na mocy zamówień publicznych na dostawy1a zdefiniowanych w art. 2 pkt 8 dyrektywy 2014/24/UE i udzielonych przed 31 grudnia 2018 r.
___________________
1a „Zamówienia publiczne na dostawy” oznaczają zamówienia publiczne, których przedmiotem jest zakup, dzierżawa, najem lub leasing, z opcją lub bez opcji zakupu, produktów. Zamówienie publiczne na dostawy może obejmować dodatkowo rozmieszczenie i instalację.
Poprawka 80
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część B – tiret 3
—  talerze
—  talerze, z wyjątkiem – do 2023 r. – talerzy dostarczanych do placówek oświatowych lub służby zdrowia na mocy zamówień publicznych na dostawy1a zdefiniowanych w art. 2 pkt 8 dyrektywy 2014/24/UE i udzielonych przed 31 grudnia 2018 r.
___________________
1a „Zamówienia publiczne na dostawy” oznaczają zamówienia publiczne, których przedmiotem jest zakup, dzierżawa, najem lub leasing, z opcją lub bez opcji zakupu, produktów. Zamówienie publiczne na dostawy może obejmować dodatkowo rozmieszczenie i instalację.
Poprawka 81
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część B – tiret 6
—  patyczki dołączane do balonów, aby mogły się one na nich opierać, z wyjątkiem balonów do użytku przemysłowego lub innych profesjonalnych zastosowań, które nie są dystrubuowane konsumentom
—  patyczki dołączane do balonów, aby mogły się one na nich opierać, z wyjątkiem balonów do użytku przemysłowego lub innych profesjonalnych zastosowań, które nie są dystrybuowane konsumentom, z wyjątkiem mechanizmów tych patyczków
Poprawki 83 i 117
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część B – tiret 6 a (nowe)
–  produkty wykonane z tworzyw sztucznych ulegających degradacji utleniającej
Poprawka 84
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część B – tiret 6 b (nowe)
—  pojemniki na żywność i napoje wykonane ze spienionego polistyrenu, zawierające żywność przeznaczoną do spożycia bezpośrednio z pojemnika, na miejscu lub na wynos, i niewymagającą dalszej obróbki
Poprawka 85
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część C – tiret 1
—  pojemniki na napoje tj. pojemniki stosowane do przechowywania napojów, takie jak butelki na napoje w tym ich pokrywki i wieczka
—  pojemniki na napoje, tj. pojemniki stosowane do przechowywania napojów, takie jak butelki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka, z wyjątkiem pojemników przeznaczonych i używanych do płynnej żywności specjalnego przeznaczenia medycznego zdefiniowanej w art. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 609/2013
Poprawka 125
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część D – tiret 3
—  balony, z wyjątkiem balonów do użytku przemysłowego lub innych profesjonalnych zastosowań, które nie są dystrubuowane konsumentom
skreśla się
Poprawka 86
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część D – tiret 3 a (nowe)
–  wyroby tytoniowe z filtrem i filtry sprzedawane do użytku łącznie z wyrobami tytoniowymi
Poprawka 87
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część D – tiret 3 b (nowe)
–  paczki i owijki z materiałów elastycznych zawierające żywność przeznaczoną do bezpośredniego spożycia z paczki lub owijki bez dalszej obróbki
Poprawka 88
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część D – tiret 3 c (nowe)
–  kubki na napoje
Poprawka 89
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część E – tiret 4
–  Kubki na napoje
–  kubki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka
Poprawka 90
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I – część F – tiret 1
—  butelki na napoje
—  butelki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka

(1) Sprawa została odesłana do komisji właściwej w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych na podstawie art. 59 ust. 4 akapit czwarty Regulaminu (A8-0317/2018).


Utworzenie, funkcjonowanie i użytkowanie systemu informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie kontroli granicznych ***I
PDF 133kWORD 54k
Rezolucja
Tekst
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie odpraw granicznych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 515/2014 i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 (COM(2016)0882 – C8-0533/2016 – 2016/0408(COD))
P8_TA(2018)0412A8-0347/2017

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0882),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 77 ust. 2 lit. b) i d) oraz art. 79 ust. 2 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0533/2016),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając tymczasowe porozumienie zatwierdzone przez właściwą komisję na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz zobowiązanie przedstawiciela Rady złożone w piśmie z dnia 19 czerwca 2018 r. do przyjęcia stanowiska Parlamentu zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0347/2017),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 października 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie odpraw granicznych, zmiany konwencji wykonawczej do układu z Schengen oraz zmiany i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1987/2006

P8_TC1-COD(2016)0408


(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2018/1861.)


Utworzenie, funkcjonowanie i użytkowanie Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych ***I
PDF 131kWORD 60k
Rezolucja
Tekst
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 515/2014 i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1986/2006, decyzję Rady 2007/533/WSiSW i decyzję Komisji 2010/261/UE (COM(2016)0883 – C8-0530/2016 – 2016/0409(COD))
P8_TA(2018)0413A8-0349/2017

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0883),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 82 ust. 1 akapit drugi lit. d), art. 85 ust. 1, art. 87 ust. 2 lit. a) i art. 88 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0530/2016),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając wstępne porozumienie zatwierdzone przez komisję przedmiotowo właściwą na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz przekazane pismem z dnia 19 czerwca 2018 r. zobowiązanie przedstawiciela Rady do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0349/2017),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 października 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, zmiany i uchylenia decyzji Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1986/2006 i decyzji Komisji 2010/261/UE

P8_TC1-COD(2016)0409


(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2018/1862.)


Użytkowanie Systemu Informacyjnego Schengen do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich ***I
PDF 133kWORD 49k
Rezolucja
Tekst
Załącznik
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (COM(2016)0881 – C8-0532/2016 – 2016/0407(COD))
P8_TA(2018)0414A8-0348/2017

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2016)0881)

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 79 ust. 2 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0532/2016),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając tymczasowe porozumienie zatwierdzone przez właściwą komisję na podstawie art. 69f ust. 4 Regulaminu oraz zobowiązanie przedstawiciela Rady złożone w piśmie z dnia 19 czerwca 2018 r. do przyjęcia stanowiska Parlamentu zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0348/2017),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady załączone do niniejszej rezolucji;

3.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 24 października 2018 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/... w sprawie użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich

P8_TC1-COD(2016)0407


(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) 2018/1860.)

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady (w sprawie Irlandii/powrotu)

Parlament Europejski i Rada zwracają się do Komisji, nie naruszając jej prawa inicjatywy, aby przeprowadziła z chwilą, gdy Irlandia przystąpi do dyrektywy 2008/115/WE, ocenę sytuacji prawnej zgodnie z Traktatami i odpowiednimi protokołami oraz by, zgodnie z wymogiem, przedstawiła wniosek ustawodawczy umożliwiający prowadzenie współpracy w zakresie powrotu w ramach SIS między Irlandią i pozostałymi państwami członkowskimi.


Harmonizacja struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych *
PDF 148kWORD 49k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 92/83/EWG w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (COM(2018)0334 – C8-0269/2018 – 2018/0173(CNS))
P8_TA(2018)0415A8-0307/2018

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2018)0334),

–  uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0269/2018),

–  uwzględniając art. 78c Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0307/2018),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

3.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 2 a (nowy)
(2a)   W wyroku z dnia 17 maja 2018 r. w sprawie C-30/17 Kompania Piwowarska1a, Trybunał Sprawiedliwości rozstrzygnął o obliczaniu stopnia Plato.
____________
1a Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 maja 2018 r., Kompania Piwowarska, C-30/17, ECLI:EU:C:2018:325.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 1
Dyrektywa 92/83/EWG
Artykuł 3 – ustęp 1 – akapit 1 a
„Do celów pomiaru stopnia Plato uwzględnia się wszystkie składniki piwa, w tym te dodawane po fermentacji.”;
„Do celów pomiaru stopnia Plato uwzględnia się wszystkie składniki piwa, z wyjątkiem tych dodawanych po zakończeniu fermentacji.”;

Odnowienie zezwolenia na zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę NK603 × MON 810
PDF 162kWORD 57k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę NK603 × MON 810 (MON-ØØ6Ø3-6 × MON-ØØ81Ø-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (D058360/01 – 2018/2872(RSP))
P8_TA(2018)0416B8-0490/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę NK603 × MON 810 (MON-ØØ6Ø3-6 × MON-ØØ81Ø-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady(D058360/01),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1829/2003 z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy(1), w szczególności jego art. 11 ust. 3 i art. 23 ust. 3,

–  uwzględniając fakt, że Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, nie wydał opinii w wyniku głosowania w dniu 11 września 2018 r.,

–  uwzględniając art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję(2),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 24 stycznia 2018 r. opublikowaną w dniu 26 lutego 2018 r.(3),

–  uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 182/2011 ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (COM(2017)0085, COD(2017)0035),

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje przeciwko zatwierdzaniu organizmów zmodyfikowanych genetycznie(4),

–  uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

–  uwzględniając art. 106 ust. 2 i 3 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 20 października 2016 r. przedsiębiorstwo Monsanto Europe N.V./S.A. przedłożyło Komisji wniosek, zgodnie z art. 11 i 23 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, o odnowienie zezwolenia na zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę NK603 × MON 810 z przeznaczeniem na żywność i paszę;

B.  mając na uwadze, że w dniu 24 stycznia 2018 r. EFSA – zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 – przyjął pozytywną opinię(5), w której stwierdził, że wniosek o odnowienie nie zawiera dowodów na nowe zagrożenia, zmodyfikowaną ekspozycję lub wątpliwości naukowe, które mogłyby zmienić wnioski z pierwotnej oceny ryzyka dotyczącej zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy NK603 × MON 810, przyjętej przez EFSA w 2005 r.(6);

C.  mając na uwadze, że EFSA – zgodnie z jego opinią naukową – nie przeprowadził systematycznej analizy literatury przedmiotu, lecz po prostu ocenił analizę literatury przedmiotu przeprowadzoną przez wnioskodawcę i na tej podstawie stwierdził, że nie pojawiła się nowa publikacja, która mogłaby dać podstawy do obaw w zakresie bezpieczeństwa;

D.  mając na uwadze, że EFSA przyjął swoją opinię przy założeniu, że sekwencja DNA dwóch modyfikacji w genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy NK603 x MON 810 jest identyczna z sekwencją w pierwotnie ocenianych modyfikacjach; mając na uwadze, że wnioskodawca nie dostarczył żadnych danych potwierdzających tę hipotezę;

E.  mając na uwadze, że zmodyfikowana genetycznie kukurydza NK603 x MON 810 wykazuje ekspresję białka nadającego tolerancję na środki chwastobójcze zawierające glifosat; mając na uwadze, że w dniu 20 marca 2015 r. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem – wyspecjalizowana agencja Światowej Organizacji Zdrowia – zaklasyfikowała glifosat jako substancję prawdopodobnie rakotwórczą dla ludzi(7);

F.  mając na uwadze, że wydanie zezwolenia na import genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy NK603 × MON 810 do Unii przypuszczalnie doprowadzi do wzrostu jej upraw w innych częściach świata, np. w Argentynie, Brazylii, Kanadzie, Kolumbii, Japonii, RPA, Urugwaju i na Filipinach, a także do analogicznego zwiększenia stosowania środków chwastobójczych zawierających glifosat;

G.  mając na uwadze, że zmodyfikowana genetycznie kukurydza NK603 x MON 810 wykazuje ekspresję białka Cry1Ab, które jest białkiem Bt (od: Bacillus thuringiensis) nadającym odporność na niektóre szkodniki z rzędu łuskoskrzydłych (Lepidoptera) (Ostrinia nubilalis, Sesamia spp.);

H.  mając na uwadze, że genetycznie zmodyfikowane rośliny Bt wykazują ekspresję owadobójczej toksyny w każdej komórce przez cały okres życia, w tym w częściach spożywanych przez ludzi i zwierzęta; mając na uwadze, że – jak pokazują doświadczenia – karmienie zwierząt genetycznie zmodyfikowanymi roślinami Bt może mieć szkodliwe skutki(8); mając na uwadze, że wykazano, iż toksyna Bt zawarta w genetycznie zmodyfikowanych roślinach różni się znacząco od występującej naturalnie toksyny Bt(9);

I.  mając na uwadze, że utrzymują się obawy dotyczące możliwego rozwoju oporności na białko Cry1Ab u zwalczanych szkodników łuskoskrzydłych, co może prowadzić do zmiany praktyk zwalczania szkodników w krajach, w których prowadzone są uprawy;

J.  mając na uwadze, że w trakcie trzymiesięcznego okresu konsultacji państwa członkowskie zgłosiły wiele krytycznych uwag; mając na uwadze, że uwagi te dotyczą między innymi: braku informacji na temat obecnie stosowanych linii; braku danych, np. na temat możliwości poziomego transferu genów w przypadku modyfikacji MON 810 i NK603; niewystarczającego przeglądu literatury; generowania częściowo przestarzałych danych; oraz fragmentarycznego podejścia do monitorowania środowiska, w tym faktu, że utrzymywanie się uwolnionego do środowiska białka Cry nie było monitorowane, nie przeprowadzono analizy narażenia środowiska na toksyny Cry i zignorowano występowanie teosinte – dzikiego krewnego kukurydzy w Europie(10);

K.  mając na uwadze, że mimo tych obaw plan monitorowania po wprowadzeniu do obrotu nie był wymagany; mając na uwadze, że nie uznano również za konieczne, aby w indywidualnych przypadkach monitorować środowisko po wprowadzeniu do obrotu;

L.  mając na uwadze, że Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, nie wydał opinii w wyniku głosowania w dniu 11 września 2018 r.; mając na uwadze, że 13 państw członkowskich głosowało przeciw, tylko 11 głosowało za, a cztery wstrzymały się od głosu;

M.  mając na uwadze, że zarówno w uzasadnieniu przedłożonego w dniu 22 kwietnia 2015 r. wniosku ustawodawczego zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 w odniesieniu do umożliwienia państwom członkowskim ograniczenia lub zakazu stosowania genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy na swoim terytorium, jak i w uzasadnieniu przedłożonego w dniu 14 lutego 2017 r. wniosku ustawodawczego zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 182/2011 Komisja wyraziła ubolewanie w związku z faktem, że od czasu wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 decyzje zatwierdzające są przyjmowane przez Komisję bez poparcia w formie opinii komitetów z państw członkowskich oraz że odsyłanie dokumentacji do Komisji w celu podjęcia ostatecznej decyzji, zdecydowanie stanowiące wyjątek w całej procedurze, stało się normą w przypadku podejmowania decyzji w sprawie zatwierdzania genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy; mając na uwadze, że przewodniczący Komisji Jean-Claude Juncker kilkakrotnie uznał tę praktykę za niedemokratyczną(11),

N.  mając na uwadze, że w dniu 28 października 2015 r. Parlament odrzucił w pierwszym czytaniu(12) wniosek ustawodawczy z dnia 22 kwietnia 2015 r. zmieniający rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 oraz wezwał Komisję do wycofania tego wniosku i przedstawienia nowego;

1.  uważa, że projekt decyzji wykonawczej Komisji przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003;

2.  uważa, że projekt decyzji wykonawczej Komisji jest niespójny z prawem Unii, gdyż nie odpowiada celowi rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 zakładającemu – zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi przez Parlament Europejski i Radę w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002(13) – tworzenie podstaw do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony życia i zdrowia ludzkiego, zdrowia i dobrostanu zwierząt, środowiska naturalnego oraz interesów konsumenta w związku z genetycznie zmodyfikowaną żywnością i paszą, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

3.  wzywa Komisję do wycofania projektu decyzji wykonawczej;

4.  wzywa Komisję do zawieszenia wszelkich decyzji wykonawczych dotyczących wniosków o zezwolenie odnoszących się do organizmów zmodyfikowanych genetycznie do czasu zmiany procedury zatwierdzania w sposób pozwalający wyeliminować niedociągnięcia obecnej procedury, która okazała się nieodpowiednia;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.
(2) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
(3) „Scientific opinion on an application by Monsanto (application EFSA-GMO-RX-007) – Assessment of genetically modified maize NK603 x MON810 for renewal of authorisation under Regulation (EC) No 1829/2003 (application EFSA-GMO-RX-007)” (Opinia naukowa w sprawie wniosku Monsanto (wniosek EFSA-GMO-RX-007) – ocena genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy NK603 x MON810 w celu odnowienia zezwolenia na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 (wniosek EFSA-GMO-RX-007)). Dziennik EFSA 2018; 16(2):5163: https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.2903/j.efsa.2018.5163
(4)––––––––––––––––––––––––– – Rezolucja z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wprowadzenia do obrotu w celu uprawy, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, kukurydzy (Zea mays L., linia 1507) zmodyfikowanej genetycznie w celu uzyskania odporności na niektóre szkodniki z rzędu Lepidoptera (łuskoskrzydłe) (Dz.U. C 482 z 23.12.2016, s. 110).Rezolucja z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/2279 z dnia 4 grudnia 2015 r. zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę NK603 × T25, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 399 z 24.11.2017, s. 71).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87705 × MON 89788, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 19).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87708 × MON 89788, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 17).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję FG72 (MST-FGØ72-2), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 15).Rezolucja z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę Bt11 × MIR162 × MIR604 × GA21, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane odmiany kukurydzy łączące dwie lub trzy spośród modyfikacji genetycznych (Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 108).Rezolucja z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji w sprawie wprowadzenia do obrotu zmodyfikowanego genetycznie goździka (Dianthus caryophyllus L., linia SHD-27531-4) (Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 111).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy MON 810 (Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 76).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 810 (Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 80).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej wprowadzenia do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy Bt11 (Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 70).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej wprowadzenia do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy 1507 (Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 73).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę 281-24-236 × 3006-210-23 × MON 88913, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 83).Rezolucja z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę Bt11 × 59122 × MIR604 × 1507 × GA21, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane odmiany kukurydzy łączące dwie, trzy lub cztery spośród modyfikacji genetycznych Bt11, 59122, MIR604, 1507 i GA21, składających się z nich lub z nich wyprodukowanych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 298 z 23.8.2018, s. 34).Rezolucja z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę DAS-40278-9, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 307 z 30.8.2018, s. 71).Rezolucja z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę GHB119 (BCS-GHØØ5-8), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 307 z 30.8.2018, s. 67).Rezolucja z dnia 13 września 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję DAS-68416-4, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 337 z 20.9.2018, s. 54).Rezolucja z dnia 4 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję FG72 × A5547-127, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 55).Rezolucja z dnia 4 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję DAS-44406-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 60).Rezolucja z dnia 24 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji odnawiającej zezwolenie na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507 (DAS-Ø15Ø7-1), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 122).Rezolucja z dnia 24 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję 305423 × 40-3-2 (DP-3Ø5423-1 × MON-Ø4Ø32-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 127).Rezolucja z dnia 24 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowany rzepak MON 88302 × Ms8 × Rf3 (MON-883Ø2-9 × ACSBNØØ5-8 × ACS-BNØØ3-6), MON 88302 × Ms8 (MON-883Ø2-9 × ACSBNØØ5-8) i MON 88302 × Rf3 (MON-883Ø2-9 × ACS-BNØØ3-6), składających się z niego lub z niego wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 133).Rezolucja z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 59122 (DAS-59122-7), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0051).Rezolucja z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × NK603 (MON-87427-7 × MON-89Ø34-3 × MON-ØØ6Ø3-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających zmodyfikowane genetycznie odmiany kukurydzy łączące dwie spośród modyfikacji genetycznych MON 87427, MON 89034 i NK603, i uchylającej decyzję 2010/420/UE (Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0052).Rezolucja z dnia 3 maja 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu żywności i paszy wyprodukowanej z genetycznie zmodyfikowanego buraka cukrowego H7-1 (KM-ØØØH71-4) na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0197).Rezolucja z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę GA21 (MON-ØØØ21-9), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0221).Rezolucja z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507 × 59122 × MON 810 × NK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę łączącą dwie lub trzy spośród pojedynczych modyfikacji genetycznych 1507, 59122, MON 810 i NK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, oraz uchylającej decyzje 2009/815/WE, 2010/428/UE i 2010/432/UE, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0222).
(5) „Scientific opinion on the assessment of genetically modified maize NK603 × MON 810 for renewal of authorisation under Regulation (EC) No 1829/2003 (application EFSA-GMO-RX-007)” (Opinia naukowa dotycząca oceny genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy NK603 × MON 810 w celu odnowienia zezwolenia na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 (wniosek EFSA-GMO-RX-007)). Dziennik EFSA 2018; 16(2):5163. https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.2903/j.efsa.2018.5163
(6) Opinion of the Scientific Panel on Genetically Modified Organisms on an application (reference EFSA-GMO-UK-2004-01) for the placing on the market of glyphosate-tolerant and insect-resistant genetically modified maize NK603 × MON 810, for food and feed uses under Regulation (EC) No 1829/2003 from Monsanto (Opinia panelu ds. organizmów modyfikowanych genetycznie dotycząca wniosku przedłożonego na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 przez Monsanto (nr ref. EFSA-GMO-UK-2004-01) o wydanie zezwolenia na wprowadzenie do obrotu genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy NK603 × MON 810 wykazującej tolerancję na glifosat i odpornej na szkodniki, z przeznaczeniem na żywność i pasze). Dziennik EFSA (2005) 309, 1-22: https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/pdf/10.2903/j.efsa.2005.309
(7) IARC Monographs, t. 112: evaluation of five organophosphate insecticides and herbicides [ocena pięciu insektycydów i herbicydów fosforoorganicznych], 20 marca 2015 r. http://monographs.iarc.fr/ENG/Monographs/vol112/mono112.pdf
(8) Zob. na przykład El-Shamei Z.S., Gab-Alla A.A., Shatta A.A., Moussa E.A., Rayan A.M., Histopathological Changes in Some Organs of Male Rats Fed on Genetically Modified Corn (Zmiany histopatologiczne w niektórych organach u samców szczurów karmionych genetycznie modyfikowaną kukurydzą) (Ajeeb Y.G.). Journal of American Science, 2012, 8(9), s. 1117-1123: https://www.researchgate.net/publication/235256452_Histopathological_Changes_in_Some_Organs_of_Male_Rats_Fed_on_Genetically_Modified_Corn_Ajeeb_YG
(9) Székács A., Darvas B., Comparative aspects of Cry toxin usage in insect control (Porównawcze aspekty stosowania toksyny Cry w zwalczaniu owadów), w: Ishaaya I., Palli S.R., Horowitz A.R. (red.), Advanced Technologies for Managing Insect Pests (Zaawansowane technologie zwalczania szkodników owadzich), Dordrecht, Holandia, Springer, 2012, s. 195-230: https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-94-007-4497-4_10
(10) Zob. Rejestr pytań EFSA, załącznik G do pytania nr EFSA-Q-2017-00028, dostępnego w internecie pod adresem: http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/ListOfQuestionsNoLogin?1&panel=ALL
(11) Na przykład w przemówieniu inauguracyjnym podczas posiedzenia plenarnego Parlamentu Europejskiego, włączonym do wytycznych politycznych dla kolejnej Komisji Europejskiej (Strasburg, dnia 15 lipca 2014 r.) czy w orędziu o stanie Unii z 2016 r. (Strasburg, dnia 14 września 2016 r.).
(12) Dz.U. C 355 z 20.10.2017, s. 165.
(13) Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.


Zezwolenie na zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × 1507 × MON 88017 × 59122
PDF 175kWORD 59k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × 1507 × MON 88017 × 59122, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających zmodyfikowane genetycznie odmiany kukurydzy łączące dwie, trzy lub cztery spośród modyfikacji genetycznych MON 87427, MON 89034, 1507, MON 88017 i 59122, i uchylającej decyzję 2011/366/UE (D058361/01 – 2018/2873(RSP))
P8_TA(2018)0417B8-0491/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × 1507 × MON 88017 × 59122, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających zmodyfikowane genetycznie odmiany kukurydzy łączące dwie, trzy lub cztery spośród modyfikacji genetycznych MON 87427, MON 89034, 1507, MON 88017 i 59122, i uchylającej decyzję 2011/366/EU (D058361/01),

–  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy(1), w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 19 ust. 3,

–  uwzględniając fakt, że Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, nie wydał opinii w wyniku głosowania w dniu 11 września 2018 r.,

–  uwzględniając art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję(2),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 28 czerwca 2017 r. opublikowaną w dniu 1 sierpnia 2017 r.(3),

–  uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 182/2011 ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (COM(2017)0085, COD(2017)0035),

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje przeciwko zatwierdzaniu organizmów zmodyfikowanych genetycznie(4),

–  uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

–  uwzględniając art. 106 ust. 2 i 3 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 26 listopada 2013 r. przedsiębiorstwo Monsanto Europe S.A./N.V. zwróciło się, zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, do właściwego organu Belgii z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności, składników żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × 1507 × MON 88017 × 59122 (dalej zwanym „wnioskiem”), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych; mając na uwadze, że wniosek odnosił się również do wprowadzenia do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × 1507 × MON 88017 × 59122 lub składających się z niej do zastosowań innych niż w żywności i paszy, z wyjątkiem upraw;

B.  mając na uwadze, że wniosek odnosił się również do wprowadzenia do obrotu produktów zawierających 25 subkombinacji pojedynczych modyfikacji genetycznych stanowiących genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × 1507 × MON 88017 × 59122, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych; mając na uwadze, że 12 z tych subkombinacji zostało już dopuszczonych; mając na uwadze, że decyzja wykonawcza Komisji dopuszczająca kukurydzę obejmuje 14 subkombinacji;

C.  mając na uwadze, że Monsanto Europe S.A./N.V., posiadacz zezwolenia na jedną z 12 subkombinacji, na które wydano już zezwolenie w odniesieniu do subkombinacji MON 89034 × MON 88017, zwróciło się do Komisji o uchylenie decyzji 2011/366/UE i włączenie tej decyzji do zakresu decyzji Komisji; mając na uwadze, że wniosek ten został rozpatrzony pozytywnie; mając na uwadze, że legalność takiego podejścia jest wątpliwa;

D.  mając na uwadze, że w dniu 28 czerwca 2017 r. EFSA przyjął pozytywną opinię, zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003(5), dotyczącą kukurydzy zawierającej połączenie pięciu modyfikacji, uprzednio ocenionych subkombinacji i pozostałych subkombinacji;

E.  mając na uwadze, że EFSA przyznaje, że nie przedłożono żadnych konkretnych danych dotyczących którejkolwiek z 14 subkombinacji; mając na uwadze, że wiele z nich jeszcze nawet nie powstało; mając na uwadze, że EFSA stwierdza niemniej jednak, że oczekuje się, że wszystkie subkombinacje będą tak samo bezpieczne jak kukurydza zawierająca połączenie pięciu modyfikacji;

F.  mając na uwadze, że nie przeprowadzono badań toksykologicznych i nie przedstawiono żadnych badań na zwierzętach dotyczących żywności/paszy otrzymanych z genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy MON 87427, MON 89034, 1507, MON 88017 i 59122, lub którejkolwiek z subkombinacji(6);

G.  mając na uwadze, że dwie odmiany kukurydzy zawierały ekspresję białka, które nadaje tolerancję na środki chwastobójcze na bazie glufosynatu amonowego(7); mając na uwadze, że glufosynat zaliczono do substancji działających szkodliwie na rozrodczość, w związku z czym podlega on kryteriom wyłączenia określonym w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009; mając na uwadze, że zezwolenie dla glufosynatu straciło ważność w dniu 31 lipca 2018 r.(8);

H.  mając na uwadze, że dwie odmiany kukurydzy zawierały ekspresję białka, które nadaje tolerancję na środki chwastobójcze zawierające glifosat; mając na uwadze, że Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem – wyspecjalizowana agencja Światowej Organizacji Zdrowia zajmująca się badaniami nad rakiem – w dniu 20 marca 2015 r. zaklasyfikowała glifosat jako substancję prawdopodobnie rakotwórczą dla ludzi(9);

I.  mając na uwadze, że wydanie zezwolenia na import genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy MON 87427, MON 89034, 1507, MON 88017 i 59122 do Unii przypuszczalnie doprowadzi do wzrostu jej upraw w innych częściach świata, np. w Meksyku i Korei Południowej, a także do analogicznego zwiększenia stosowania środków chwastobójczych na bazie glufosynatu amonowego lub zawierających glifosat;

J.  mając na uwadze, że dwie odmiany kukurydzy zawierały ekspresję białka Cry, które jest białkiem Bt (od: Bacillus thuringiensis) nadającym odporność na niektóre szkodniki z rzędu łuskoskrzydłych (Lepidoptera) i z rzędu chrząszczy (Coleoptera);

K.  mając na uwadze, że genetycznie zmodyfikowane rośliny Bt wykazują ekspresję owadobójczej toksyny w każdej komórce przez cały okres życia, w tym w częściach spożywanych przez ludzi i zwierzęta; mając na uwadze, że – jak pokazują doświadczenia – karmienie zwierząt genetycznie zmodyfikowanymi roślinami Bt może mieć szkodliwe skutki(10); mając na uwadze, że wykazano, iż toksyna Bt zawarta w genetycznie zmodyfikowanych roślinach różni się znacząco od występującej naturalnie toksyny Bt(11);

L.  mając na uwadze, że utrzymują się obawy dotyczące możliwego rozwoju oporności na białka Cry u zwalczanych szkodników łuskoskrzydłych, co może prowadzić do zmiany praktyk zwalczania szkodników w krajach, w których prowadzone są uprawy;

M.  mając na uwadze, że w trakcie trzymiesięcznego okresu konsultacji państwa członkowskie zgłosiły wiele krytycznych uwag; mając na uwadze, że uwagi te dotyczą między innymi: złej konstrukcji badań, brakujących badań, np. w zakresie oceny wartości odżywczej, lub brak 90-dniowych badań żywieniowych na gryzoniach; braku lub niewystarczającej ilość danych, np. dotyczących niezamierzonych skutków związanych z połączeniem zdarzeń lub dotyczących potencjalnego wzajemnego oddziaływania ośmiu białek, które może prowadzić do niezamierzonych skutków; błędne założenia wnioskodawcy, np. w odniesieniu do rozkładu spożytego doustnie DNA w przewodzie pokarmowym; częściowo brakującej oceny ryzyka dla środowiska oraz niewystarczający plan monitorowania środowiska(12);

N.  mając na uwadze, że w niezależnych badaniach wyrażono również obawy dotyczące poważnych braków w ocenie porównawczej, obawy co do istotnych braków w ocenie toksykologicznej, obawy w związku z niejednoznaczną oceną działania uczulającego, brakiem uwzględnienia efektów działania skojarzonego oraz błędną oceną ryzyka dla środowiska naturalnego(13);

O.  mając na uwadze, że mimo tych wszystkich problemów, EFSA nie uznał za konieczne monitorowania żywności/paszy uzyskanej z genetycznie modyfikowanej kukurydzy MON 87427, MON 89034, 1507, MON 88017 i 59122 i jej subkombinacji po jej wprowadzeniu do obrotu;

P.  mając na uwadze, że Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, nie wydał opinii w wyniku głosowania w dniu 11 września 2018 r.; mając na uwadze, że 14 państw członkowskich głosowało przeciw, tylko 11 głosowało za, a trzy wstrzymały się od głosu;

Q.  mając na uwadze, że zarówno w uzasadnieniu przedłożonego w dniu 22 kwietnia 2015 r. wniosku ustawodawczego zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 w odniesieniu do umożliwienia państwom członkowskim ograniczenia lub zakazu stosowania genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy na swoim terytorium, jak i w uzasadnieniu przedłożonego w dniu 14 lutego 2017 r. wniosku ustawodawczego zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 182/2011 Komisja wyraziła ubolewanie w związku z faktem, że od czasu wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 decyzje zatwierdzające są przyjmowane przez Komisję bez poparcia w formie opinii komitetów z państw członkowskich oraz że odsyłanie dokumentacji do Komisji w celu podjęcia ostatecznej decyzji, zdecydowanie stanowiące wyjątek w całej procedurze, stało się normą w przypadku podejmowania decyzji w sprawie zatwierdzania genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy; mając na uwadze, że przewodniczący Komisji Jean-Claude Juncker kilkakrotnie uznał tę praktykę za niedemokratyczną(14),

R.  mając na uwadze, że w dniu 28 października 2015 r. Parlament odrzucił w pierwszym czytaniu(15) wniosek ustawodawczy z dnia 22 kwietnia 2015 r. zmieniający rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 oraz wezwał Komisję do wycofania tego wniosku i przedstawienia nowego;

1.  uważa, że projekt decyzji wykonawczej Komisji wykracza poza uprawnienia wykonawcze przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003;

2.  uważa, że projekt decyzji wykonawczej Komisji jest niespójny z prawem Unii, gdyż nie odpowiada celowi rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 zakładającemu – zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi przez Parlament Europejski i Radę w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002(16) – tworzenie podstaw do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony życia i zdrowia ludzkiego, zdrowia i dobrostanu zwierząt, środowiska naturalnego oraz interesów konsumenta w związku z genetycznie zmodyfikowaną żywnością i paszą, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

3.  uważa mianowicie, że projekt decyzji wykonawczej Komisji stoi w sprzeczności z ogólnymi zasadami prawa żywnościowego określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002, ponieważ zatwierdza odmiany, których karta charakterystyki nie została dostarczona, które nie zostały nawet poddane testom lub które jeszcze nie powstały;

4.  wzywa Komisję do wycofania projektu decyzji wykonawczej;

5.  wzywa Komisję do zawieszenia wszelkich decyzji wykonawczych dotyczących wniosków o zezwolenie odnoszących się do organizmów zmodyfikowanych genetycznie do czasu zmiany procedury zatwierdzania w sposób pozwalający wyeliminować niedociągnięcia obecnej procedury, która okazała się nieodpowiednia;

6.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.
(2) Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.
(3) „Scientific Opinion on application EFSA‐GMO‐BE‐2013‐118 for authorisation of genetically modified maize MON 87427 × MON 89034 × 1507 × MON 88017 × 59122 and subcombinations independently of their origin, for food and feed uses, import and processing submitted under Regulation (EC) No 1829/2003 by Monsanto Company” (Opinia naukowa dotycząca przedłożonego przez przedsiębiorstwo Monsanto wniosku EFSA-GMO-BE-2013-117 o wydanie zezwolenia na genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × 1507 × MON 88017 × 59122 i jej subkombinacje, niezależnie od ich pochodzenia, z przeznaczeniem na żywność i paszę oraz na jej przywóz i przetwarzanie na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003), Dziennik EFSA, tom 15 wydanie 8: https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.2903/j.efsa.2017.4921
(4)––––––––––––––––––––––––– Rezolucja z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wprowadzenia do obrotu w celu uprawy, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, kukurydzy (Zea mays L., linia 1507) zmodyfikowanej genetycznie w celu uzyskania odporności na niektóre szkodniki z rzędu Lepidoptera (łuskoskrzydłe) (Dz.U. C 482 z 23.12.2016, s. 110).Rezolucja z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/2279 z dnia 4 grudnia 2015 r. zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę NK603 × T25, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 399 z 24.11.2017, s. 71).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87705 × MON 89788, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 19).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87708 × MON 89788, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 17).Rezolucja z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję FG72 (MST-FGØ72-2), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 15).Rezolucja z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę Bt11 × MIR162 × MIR604 × GA21, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane odmiany kukurydzy łączące dwie lub trzy spośród modyfikacji genetycznych (Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 108).Rezolucja z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji w sprawie wprowadzenia do obrotu zmodyfikowanego genetycznie goździka (Dianthus caryophyllus L., linia SHD-27531-4) (Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 111).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy MON 810 (Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 76).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 810 (Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 80).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej wprowadzenia do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy Bt11 (Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 70).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej wprowadzenia do obrotu w celu uprawy materiału siewnego zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy 1507 (Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 73).Rezolucja z dnia 6 października 2016 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę 281-24-236 × 3006-210-23 × MON 88913, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 215 z 19.6.2018, s. 83).Rezolucja z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę Bt11 × 59122 × MIR604 × 1507 × GA21, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowane odmiany kukurydzy łączące dwie, trzy lub cztery spośród modyfikacji genetycznych Bt11, 59122, MIR604, 1507 i GA21, składających się z nich lub z nich wyprodukowanych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 298 z 23.8.2018, s. 34).Rezolucja z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę DAS-40278-9, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 307 z 30.8.2018, s. 71).Rezolucja z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną bawełnę GHB119 (BCS-GHØØ5-8), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (Dz.U. C 307 z 30.8.2018, s. 67).Rezolucja z dnia 13 września 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję DAS-68416-4, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 337 z 20.9.2018, s. 54).Rezolucja z dnia 4 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję FG72 × A5547-127, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 55).Rezolucja z dnia 4 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję DAS-44406-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 60).Rezolucja z dnia 24 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji odnawiającej zezwolenie na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507 (DAS-Ø15Ø7-1), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 122).Rezolucja z dnia 24 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję 305423 × 40-3-2 (DP-3Ø5423-1 × MON-Ø4Ø32-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 127).Rezolucja z dnia 24 października 2017 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowany rzepak MON 88302 × Ms8 × Rf3 (MON-883Ø2-9 × ACSBNØØ5-8 × ACS-BNØØ3-6), MON 88302 × Ms8 (MON-883Ø2-9 × ACSBNØØ5-8) i MON 88302 × Rf3 (MON-883Ø2-9 × ACS-BNØØ3-6), składających się z niego lub z niego wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 133).Rezolucja z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 59122 (DAS-59122-7), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0051).Rezolucja z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × NK603 (MON-87427-7 × MON-89Ø34-3 × MON-ØØ6Ø3-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających zmodyfikowane genetycznie odmiany kukurydzy łączące dwie spośród modyfikacji genetycznych MON 87427, MON 89034 i NK603, i uchylającej decyzję 2010/420/EU (Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0052).Rezolucja z dnia 3 maja 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu żywności i paszy wyprodukowanej z genetycznie zmodyfikowanego buraka cukrowego H7-1 (KM-ØØØH71-4) na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0197).Rezolucja z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę GA21 (MON-ØØØ21-9), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0221).Rezolucja z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie projektu decyzji wykonawczej Komisji zezwalającej na wprowadzenie do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę 1507 × 59122 × MON 810 × NK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych oraz produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę łączącą dwie lub trzy spośród pojedynczych modyfikacji genetycznych 1507, 59122, MON 810 i NK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, oraz uchylającej decyzje 2009/815/WE, 2010/428/UE i 2010/432/UE, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0222).
(5) Panel EFSA ds. GMO (panel EFSA ds. organizmów modyfikowanych genetycznie), 2017. „Scientific Opinion on application EFSA-GMO-BE-2013-118 for authorisation of genetically modified maize MON 87427 × MON 89034 × 59122 and subcombinations independently of their origin, for food and feed uses, import and processing submitted under Regulation (EC) No 1829/2003 by Monsanto Company” (Opinia naukowa dotycząca przedłożonego przez przedsiębiorstwo Monsanto wniosku EFSA-GMO-BE-2013-117 o wydanie zezwolenia na genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × 59122 i jej subkombinacje, niezależnie od ich pochodzenia, z przeznaczeniem na żywność i paszę oraz na jej przywóz i przetwarzanie na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003). Dziennik EFSA 2017;15(8):4921, s. 32: https://doi.org/10.2903/j.efsa.2017.4921
(6) Potwierdzone w ww. opinii EFSA (Dziennik EFSA: 2017;15(8):4921).
(7) Kukurydza MON-87427-7 wykazuje ekspresję białka CP4 EPSPS nadającego tolerancję na herbicydy na bazie glifosatu. Kukurydza MON-89Ø34-3 wykazuje ekspresję białek Cry1A.105 i Cry2Ab2 nadających odporność na niektóre szkodniki z rzędu Lepidoptera. Kukurydza DAS-Ø15Ø7-1 wykazuje ekspresję białka Cry1F nadającego odporność na niektóre szkodniki z rzędu łuskoskrzydłych (Lepidoptera) oraz białka PAT nadającego tolerancję na herbicydy na bazie glufosynatu amonowego. Kukurydza MON-88Ø17-3 wykazuje ekspresję białka Cry3Bb1 nadającego odporność na niektóre szkodniki z rzędu Coleoptera oraz białka CP4 EPSPS nadającego tolerancję na herbicydy na bazie glifosatu. Kukurydza DAS-59122-7 wykazuje ekspresję białek Cry34Ab1 i Cry35Ab1 nadających odporność na niektóre szkodniki z rzędu chrząszczy (Coleoptera) oraz białka PAT nadającego tolerancję na herbicydy na bazie glufosynatu amonowego.
(8) http://ec.europa.eu/food/plant/pesticides/eu-pesticides-database/public/?event=activesubstance.detail&language=EN&selectedID=1436
(9) IARC Monographs, t. 112: evaluation of five organophosphate insecticides and herbicides [ocena pięciu insektycydów i herbicydów fosforoorganicznych], 20 marca 2015 r. http://monographs.iarc.fr/ENG/Monographs/vol112/mono112.pdf
(10) Zob. na przykład El-Shamei Z.S., Gab-Alla A.A., Shatta A.A., Moussa E.A., Rayan A.M., Histopathological Changes in Some Organs of Male Rats Fed on Genetically Modified Corn (Zmiany histopatologiczne w niektórych organach u samców szczurów karmionych genetycznie modyfikowaną kukurydzą) (Ajeeb Y.G.), Journal of American Science, 2012; 8(9), s. 1117-1123: https://www.researchgate.net/publication/235256452_Histopathological_Changes_in_Some_Organs_of_Male_Rats_Fed_on_Genetically_Modified_Corn_Ajeeb_YG
(11) Székács A., Darvas B., Comparative aspects of Cry toxin usage in insect control (Porównawcze aspekty stosowania toksyny Cry w zwalczaniu owadów), w: Ishaaya I., Palli S.R., Horowitz A.R. (red.), Advanced Technologies for Managing Insect Pests (Zaawansowane technologie zwalczania szkodników owadzich), Dordrecht, Holandia, Springer, 2012, s. 195-230: https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-94-007-4497-4_10
(12) Zob. Rejestr pytań EFSA, załącznik G do pytania nr EFSA-Q-2013-00926 dostępnego w internecie pod adresem: http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/ListOfQuestionsNoLogin?1
(13) Bauer-Panskus, A, Then, C, Testbiotech – uwagi do „Scientific Opinion on application EFSA-GMO-BE-2013-118 for authorisation of genetically modified maize MON 87427 × MON 89034 × 59122 and subcombinations independently of their origin, for food and feed uses, import and processing submitted under Regulation (EC) No 1829/2003 by Monsanto Company” (Opinia naukowa dotycząca przedłożonego przez przedsiębiorstwo Monsanto wniosku EFSA-GMO-BE-2013-117 o wydanie zezwolenia na genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × 59122 i jej subkombinacje, niezależnie od ich pochodzenia, z przeznaczeniem na żywność i paszę oraz na jej przywóz i przetwarzanie na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1829/2003) dostępne pod adresem: https://www.testbiotech.org/sites/default/files/Testbiotech_Comment_Maize%20MON%2087427%20x%20MON%2089034%20x%201507%20x%20MON%2088017%20x%2059122.pdf
(14) Na przykład w przemówieniu inauguracyjnym podczas posiedzenia plenarnego Parlamentu Europejskiego, włączonym do wytycznych politycznych dla kolejnej Komisji Europejskiej (Strasburg, dnia 15 lipca 2014 r.) czy w orędziu o stanie Unii z 2016 r. (Strasburg, dnia 14 września 2016 r.).
(15) Dz.U. C 355 z 20.10.2017, s. 165.
(16) Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności