Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2019/2573(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0127/2019

Teksty złożone :

B8-0127/2019

Debaty :

Głosowanie :

PV 14/02/2019 - 10.15
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0129

Teksty przyjęte
PDF 133kWORD 51k
Czwartek, 14 lutego 2019 r. - Strasburg
Przyszłość wykazu działań na rzecz LGBTI (2019-2024)
P8_TA(2019)0129B8-0127/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2019 r. w sprawie przyszłości wykazu działań na rzecz osób LGBTI (2019–2024) (2019/2573(RSP))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 8 i 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 21,

–  uwzględniając Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,

–  uwzględniając zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy CM/Rec(2010)5 dla państw członkowskich w sprawie środków zwalczania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową, przyjęte dnia 31 marca 2010 r.,

–  uwzględniając wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną (COM(2008)0426) oraz swoje stanowisko w tej sprawie z dnia 2 kwietnia 2009 r.,

–  uwzględniając wytyczne na rzecz promowania i ochrony wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, osobom biseksualnym, transpłciowym i interseksualnym (LGBTI) przyjęte przez Radę Unii Europejskiej na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2013 r.,

–  uwzględniając konkluzje Rady w sprawie równouprawnienia osób LGBTI z dnia 16 czerwca 2016 r.,

–  uwzględniając wyniki przeprowadzonego przez Agencję Praw Podstawowych (FRA) Unii Europejskiej badania dotyczącego lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transpłciowych w Unii Europejskiej, opublikowanego w dniu 17 maja 2013 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie unijnego planu przeciwdziałania homofobii i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2017 r.(2),

–  uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 2191(2017) z dnia 12 października 2017 r. w sprawie promowania praw człowieka i wyeliminowania dyskryminacji osób interseksualnych,

–  uwzględniając „Wykaz działań na rzecz postępów w zakresie równouprawnienia osób LGBTI” Komisji Europejskiej z grudnia 2015 r.,

–  uwzględniając roczne sprawozdania Komisji z 2016 i 2017 r. w sprawie wdrażania wykazu działań na rzecz postępów w zakresie równouprawnienia osób LGBTI,

–  uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 5 czerwca 2018 r. (Relu Adrian Coman i inni przeciwko Inspectoratul General pentru Imiri oraz Ministerul Afacerilor Interne)(3) i inne odnośne orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka,

–  uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej z maja 2015 r. zatytułowane „Sytuacja w zakresie praw podstawowych osób interseksualnych”,

–  uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej z marca 2017 r. zatytułowane „Obecna sytuacja migracyjna w UE: lesbijki, geje, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne ubiegające się o azyl”,

–  uwzględniając sprawozdanie komisarza Rady Europy ds. praw człowieka z 2015 r. zatytułowane „Prawa człowieka a osoby interseksualne”,

–  uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 2048(2015) z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie dyskryminacji osób transpłciowych w Europie;

–  uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW),

–  uwzględniając Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencję stambulską),

–  uwzględniając skierowane do Komisji pytanie na temat przyszłości wykazu działań na rzecz LGBTI (2019–2024) (O-000006/2019 – B8-0014/2019),

–  uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że osoby LGBTI nadal doświadczają dyskryminacji i przemocy w Unii Europejskiej; mając na uwadze, że nie wszystkie państwa członkowskie UE zapewniają osobom LGBTI ochronę prawną przed dyskryminacją;

B.  mając na uwadze, że Parlament w swojej rezolucji z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie unijnego planu przeciwdziałania homofobii i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową wezwał Komisję do przyjęcia strategii na rzecz równouprawnienia osób LGBTI;

C.  mając na uwadze, że w swoich konkluzjach w sprawie równouprawnienia osób LGBTI z dnia 16 czerwca 2016 r. Rada zachęciła państwa członkowskie do współpracy z Komisją nad wykazem działań na rzecz osób LGBTI;

D.  mając na uwadze, że Komisja przyjęła kompleksowe ramy strategiczne dotyczące innych kwestii związanych z prawami podstawowymi, takich jak niepełnosprawność i integracja Romów, ale nie podjęła jeszcze takich działań na rzecz praw osób LGBTI;

E.  mając na uwadze, że wykaz działań na rzecz postępów w zakresie równouprawnienia osób LGBTI opublikowany przez Komisję w 2015 r. to strategia, która jest niewiążąca i nie obejmuje wszystkich aspektów tego zagadnienia;

F.  mając na uwadze, że sprawozdania Komisji z wdrażania wykazu działań na rzecz postępów w zakresie równouprawnienia osób LGBTI pokazują, że podjęto istotne kroki, ale pozostaje jeszcze wiele do zrobienia, aby zapewnić równouprawnienie wszystkim obywatelom w UE, w tym osobom LGBTI;

G.  mając na uwadze, że chociaż wytyczne przyjęte przez Radę Europejską w celu promowania i ochrony wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, osobom biseksualnym, transpłciowym i interseksualnym (LGBTI) stały się dla UE i jej państw członkowskich wiążące w ich działaniach zewnętrznych od 2013 r., brak uzupełniającego zobowiązania w odniesieniu do polityki wewnętrznej stanowi zagrożenie dla wewnętrznej i zewnętrznej spójności polityki;

H.  mając na uwadze, że dyrektywa antydyskryminacyjna pozostaje zablokowana w Radzie;

1.  ponawia zalecenia zawarte w jego rezolucji w sprawie planu działania UE;

2.  zauważa, że w ostatnich latach w UE odnotowano ostry sprzeciw wobec równouprawnienia płci, który ma bezpośredni wpływ na osoby LGBTI; wzywa Komisję, by zobowiązała się do rozwiązania kwestii tego sprzeciwu, do uznania równouprawnienia i niedyskryminacji za priorytetowy cel oraz do zadbania o to, by to zobowiązanie było kontynuowane w ramach prac następnej Komisji, która rozpocznie urzędowanie w 2019 r.;

3.  wzywa Komisję do zadbania o to, by prawa osób LGBTI zostały potraktowane priorytetowo w programie prac na lata 2019–2024, oraz do zacieśnienia współpracy między różnymi dyrekcjami generalnymi w obszarach, w których należy uwzględnić prawa osób LGBTI, takie jak edukacja i zdrowie, zgodnie z wykazem działań na rzecz osób LGBTI;

4.  wzywa Komisję do przyjęcia kolejnego dokumentu strategicznego w celu wspierania równouprawnienia osób LGBTI;

5.  wzywa Komisję do monitorowania i egzekwowania wdrażania przepisów i środków mających na celu przeciwdziałanie dyskryminacji w celu zagwarantowania praw osób LGBTI we wszystkich dziedzinach;

6.  wzywa Komisję do kontynuowania prac nad zagadnieniami uwzględnionymi już w wykazie działań na rzecz osób LGBTI;

7.  wzywa Komisję do zaangażowania Parlamentu i organizacji społeczeństwa obywatelskiego w prace nad przyszłym wykazem działań na rzecz osób LGBTI;

8.  wzywa Komisję do kontynuowania kampanii informacyjnych i publicznych kampanii komunikacyjnych dotyczących osób LGBTI i ich rodzin; podkreśla znaczenie takich działań na wszystkich poziomach, a także znaczenie skupienia się na korzyściach dla społeczeństwa płynących z różnorodności, a nie jedynie na unormowaniu statusu osób LGBTI;

9.  wzywa Komisję do ułatwiania państwom członkowskim wdrażania wysokiej jakości kompleksowych programów edukacji seksualnej, które będą dostarczały informacji i edukowały w kwestiach zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw w tej dziedzinie w sposób nieosądzający, pozytywny i uwzględniający osoby LGBTI, a także do wspierania państw członkowskich w tych działaniach;

10.  wzywa Komisję do podjęcia konkretnych środków w celu zapewnienia swobody przemieszczania się wszystkim rodzinom, w tym rodzinom osób LGBTI, zgodnie z niedawną sprawą Coman przed TSUE;

11.  zauważa, że 8 państw członkowskich wymaga sterylizacji, a 18 państw członkowskich – diagnozy zdrowia psychicznego od osób pragnących uzyskać prawne uznanie płci; wzywa Komisję do dokonania oceny, czy takie wymogi są zgodne z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej;

12.  wzywa Komisję do ujęcia w swoich przyszłych pracach nad prawami osób LGBTI perspektywy przekrojowej, do uwzględnienia doświadczeń związanych z dyskryminacją intersekcjonalną, której doświadczają marginalizowane osoby LGBTI, oraz do opracowania środków w celu zaspokojenia ich szczególnych potrzeb, w tym poprzez udostępnienie finansowania na specjalne sieci wsparcia dla marginalizowanych grup LGBTI;

13.  wzywa Komisję do dalszej współpracy z państwami członkowskimi z zamiarem wdrożenia przyszłych działań na rzecz praw osób LGBTI;

14.  apeluje do Komisji o sprzyjanie wymianie dobrych praktyk w tej kwestii; wzywa państwa członkowskie do przyjęcia przepisów niezbędnych do zagwarantowania odpowiedniego poszanowania, promowania i ochrony praw podstawowych dzieci osób LGBTI, w tym pełnej ochrony przed dyskryminacją;

15.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom i rządom państw członkowskich oraz Zgromadzeniu Parlamentarnemu Rady Europy.

(1) Dz.U. C 93 z 24.3.2017, s. 21.
(2) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0032.
(3) Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 czerwca 2018 r., ECLI:EU:C:2018:385.

Ostatnia aktualizacja: 27 stycznia 2020Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności