Indeks 
Teksty przyjęte
Środa, 23 października 2019 r. - Strasburg
Budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020 - wszystkie sekcje
 Absolutorium za rok 2017: Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO)
 Absolutorium za rok 2017: budżet ogólny UE – Rada i Rada Europejska
 Sprzeciw wobec aktu wykonawczego: Wpływ środków ochrony roślin na pszczoły miodne

Budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020 - wszystkie sekcje
PDF 196kWORD 59k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2019 r. dotycząca stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020 (11734/2019 – C9-0119/2019 – 2019/2028(BUD))
P9_TA(2019)0038A9-0017/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając decyzję Rady 2014/335/UE, Euratom z dnia 26 maja 2014 r. w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej(1),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020(3) („rozporządzenie w sprawie wieloletnich ram finansowych”),

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2019 r. w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących przygotowania budżetu na rok 2020, sekcja III – Komisja(5),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego na rok budżetowy 2020(6),

–  uwzględniając projekt budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020, przyjęty przez Komisję dnia 5 lipca 2019 r. (COM(2019)0400) („PB”),

–  uwzględniając stanowisko w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020, przyjęte przez Radę w dniu 3 września 2019 r. i przekazane Parlamentowi w dniu 13 września 2019 r. (11734/2019 – C9-0119/2019),

–  uwzględniając art. 2 ust. 1 lit. c) porozumienia paryskiego ratyfikowanego przez Unię Europejską w dniu 5 października 2016 r.,

–  uwzględniając przegląd horyzontalny Europejskiego Trybunału Obrachunkowego pt. „Działania UE w dziedzinie energii i zmiany klimatu” z 2017 r.,

–  uwzględniając komunikat Komisji pt. „Czysta planeta dla wszystkich – Europejska długoterminowa wizja strategiczna dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki” (COM(2018)0773),

–  uwzględniając art. 94 Regulaminu,

–  uwzględniając opinie innych zainteresowanych komisji,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A9-0017/2019),

Sekcja III

Informacje ogólne

1.  przypomina, że w rezolucji z dnia 14 marca 2019 r. w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących przygotowania budżetu na rok 2020 Parlament określił jasne priorytety polityczne, tak aby budżet na rok 2020 stanowił pomost do przyszłej Europy i zapewniał europejską wartość dodaną; potwierdza swoje zdecydowane zaangażowanie na rzecz tych priorytetów i określa następujące stanowisko, aby zapewnić odpowiedni poziom finansowania w celu ich realizacji;

2.  ponownie wyraża opinię Parlamentu, że budżet na rok 2020 powinien utorować drogę dla wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2021–2027 i stanowić solidny punkt wyjścia dla uruchomienia nowej edycji programów i strategii politycznych Unii; przypomina ponadto, że rok 2020 jest ostatnim rokiem obowiązywania obecnych WRF, a zatem ostatnią szansą, by Unia zbliżyła się do wypełnienia zobowiązań politycznych ustalonych na ten okres, w tym do osiągnięcia celu UE w zakresie klimatu i oenzetowskich celów zrównoważonego rozwoju (SDG) oraz realizacji Europejskiego filaru praw socjalnych i celu Unii polegającego na osiągnięciu gospodarki neutralnej pod względem emisji dwutlenku węgla do 2050 r.; podkreśla w tym kontekście, że budżet Unii musi oceniać i integrować pełny wpływ polityki Unii na równouprawnienie płci (sporządzanie budżetu z uwzględnieniem aspektu płci ), wspierając w ten sposób uwzględnianie aspektu płci i równe szanse;

3.  przyjmuje do wiadomości stanowisko Rady w sprawie PB, zmniejszające środki na zobowiązania o 1,51 mld EUR w porównaniu z wnioskiem Komisji; uważa, że cięcia dokonane przez Radę są całkowicie sprzeczne z priorytetami Unii, nie są uzasadnione zdolnością absorpcyjną i mają na celu wycofanie wszystkich konkretnych przypadków zwiększenia środków, o które Parlament wnioskował i które uzyskał w poprzednich latach budżetowych; postanawia zatem, co do zasady, przywrócić środki we wszystkich pozycjach zmniejszonych przez Radę do poziomu określonego w PB, zarówno w odniesieniu do wydatków operacyjnych, jak i administracyjnych, oraz przyjąć PB jako punkt wyjścia do opracowania swojego stanowiska;

4.  zdecydowanie uważa, że należy stawić czoła wyzwaniu związanemu z klimatem i zadbać o ochronę środowiska w sposób zwiększający zatrudnienie, tworzący nowe miejsca pracy, wzmacniający konkurencyjność, promujący zrównoważony rozwój i zapewniający dobrobyt społeczny; podkreśla kluczową rolę nowych i powstających technologii w osiągnięciu tego celu; podkreśla, że Unia powinna dawać przykład i inspirować inne kraje na całym świecie do dalszych inwestycji w wydatki związane z klimatem; z zadowoleniem przyjmuje zdecydowane apele przywódców Unii, wystosowane podczas ostatniego szczytu ONZ poświęconego zmianom klimatu, oraz podjęte ostatnio przez kilka państw członkowskich zobowiązania do zwiększenia wydatków w takich dziedzinach jak efektywność energetyczna, energia odnawialna, zrównoważony transport i infrastruktura energetyczna; uważa, że takim deklaracjom powinny towarzyszyć konkretne działania ze strony państw członkowskich, także podczas obrad Rady;

5.  przypomina obowiązki Unii wynikające z porozumienia paryskiego oraz zobowiązanie Unii do osiągnięcia celu, jakim jest przeznaczenie 20 % środków na wydatki Unii związane z klimatem w latach 2014–2020; zauważa, że 21,0 % środków na zobowiązania zaproponowanych w PB na 2020 r. to środki związane z klimatem i że aby osiągnąć cel 20 % co najmniej dodatkowe 3,5 mld EUR musiałoby zostać przeznaczone na wydatki związane z klimatem; wyraża ubolewanie, że w ramach obecnych WRF budżet Unii dysponuje ograniczonymi środkami, by samodzielnie stawić czoła wyzwaniom związanym z klimatem, i wskazuje na znacznie większe potrzeby inwestycyjne w tej dziedzinie, szacowane przez Komisję na ok. 175–290 mld EUR rocznie; podkreśla, że należy dołożyć wszelkich starań, by jak najbardziej zbliżyć się do osiągnięcia ogólnego celu budżetowego Unii do końca 2020 r.;

6.  podkreśla, że budżet na rok 2020 powinien przygotować Unię na jeszcze ambitniejszy cel klimatyczny i w zakresie uwzględniania problematyki różnorodności biologicznej w WRF na lata 2021–2027; domaga się bardziej przejrzystej, rygorystycznej i kompleksowej metodologii, ustanowionej zgodnie z metodologią ustaloną na szczeblu międzynarodowym, w tym zreformowanych wskaźników wydajności w celu określenia i śledzenia wydatków związanych z klimatem i różnorodnością biologiczną; oczekuje konkretnego wniosku w sprawie europejskiego zielonego ładu zapowiedzianego w wytycznych polityki nowo wybranej przewodniczącej Komisji; przypomina w tym kontekście swoje zdecydowane zaangażowanie na rzecz reformy systemów zasobów własnych Unii, w tym wprowadzenia koszyka nowych zasobów własnych, które są lepiej dostosowane do głównych priorytetów polityki Unii, w tym do walki ze zmianą klimatu;

7.  przypomina o zobowiązaniu zawartym w rezolucji z marca 2019 r. o zwróceniu się do Komisji, aby wprowadzała we wszystkich umowach handlowych UE z państwami trzecimi obowiązkową klauzulę żądającą ratyfikacji i wdrożenia porozumienia paryskiego w celu przeciwdziałania zmianie klimatu;

8.  proponuje zatem taki budżet na rok 2020, który w istotny sposób przyczyni się do sprostania wyzwaniom związanym z ochroną środowiska i zmianą klimatu oraz zrekompensuje w jak największym stopniu istniejące zaległości w realizacji celu, jakim jest przeznaczenie 20 % środków na wydatki Unii związane z klimatem w latach 2014–2020; proponuje znaczne zwiększenie środków o ponad 2 mld EUR powyżej poziomów z PB dla linii budżetowych w różnych działach, głównie w poddziale 1a, które w znacznym stopniu przyczyniają się do osiągnięcia celu dotyczącego wydatków związanych z klimatem; uważnie ukierunkowuje te wzmocnienia na pozycje, które charakteryzują się doskonałym wskaźnikiem wykonania i zdolnością operacyjną umożliwiającą absorpcję dodatkowych środków w roku 2020;

9.  podkreśla, że młodzież pozostaje nadrzędnym priorytetem budżetu Unii; podkreśla, że mimo pozytywnych tendencji spadkowych w odniesieniu do stóp bezrobocia wśród młodzieży w Unii Europejskiej, brak perspektyw dla ludzi młodych jest prawdziwym zagrożeniem społecznym w niektórych częściach Unii, przy czym zauważyć można znaczne dysproporcje między poszczególnymi państwami członkowskimi i regionami; postanawia zatem wzmocnić Inicjatywę na rzecz zatrudnienia młodzieży powyżej poziomu zaproponowanego przez Komisję, również w celu zapewnienia płynnego przejścia do Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) w następnych WRF;

10.  podkreśla, że Unia musi w pełni wywiązać się ze wszystkich zobowiązań dotyczących wspierania krajów rozwijających się w walce ze zmianą klimatu i dostosowywaniu się do niej;

11.  wzmacnia zasoby finansowe, aby zaspokoić przyszłe potrzeby w odniesieniu do programu Erasmus+, który stanowi podstawowy program w dziedzinie kształcenia i szkolenia, w tym kształcenia i szkolenia zawodowego, młodzieży oraz sportu w Europie; podkreśla, że Erasmus+ stanowi główny sztandarowy program Unii, jest powszechnie znany wśród jej obywateli i przyniósł wymierne rezultaty oraz wyraźną europejską wartość dodaną; przypomina o swoim zobowiązaniu do potrojenia finansowania tego programu w WRF na lata 2021–2027; podkreśla potrzebę kontynuowania i dalszego wzmacniania działania przygotowawczego DiscoverEU z uwagi na jego zaplanowane włączenie do programu Erasmus+ na lata 2021–2027; wzywa do położenia szczególnego nacisku na działania na rzecz mobilności w ramach kształcenia dorosłych, zwłaszcza w odniesieniu do osób starszych w ramach programu Erasmus+;

12.  proponuje dalsze ukierunkowane wzmocnienie innych linii budżetowych związanych z priorytetami Parlamentu, w obszarach takich jak MŚP, cyfryzacja, sztuczna inteligencja, badania nad rakiem, współpraca w dziedzinie bezpieczeństwa i sprawiedliwości, cła, migracja i polityka zewnętrzna, w tym pomoc rozwojowa i humanitarna;

13.  zasadniczo potwierdza szacunki Komisji dotyczące potrzeb budżetowych zdecentralizowanych agencji; uważa zatem, że wszelkie cięcia zaproponowane przez Radę zagrażałyby prawidłowemu funkcjonowaniu agencji i nie pozwoliłyby im wypełniać ich zadań; proponuje ukierunkowane zwiększenie poziomu środków przyznanych agencjom, które będą zajmować się dodatkowymi zadaniami lub które będą musiały stawić czoła zwiększonemu obciążeniu pracą w związku z pojawiającymi się wyzwaniami;

14.  stwierdza, że w celu odpowiedniego finansowania pilnych priorytetów wyrażonych powyżej oraz biorąc pod uwagę bardzo ograniczone lub nieistniejące marginesy w niektórych działach w 2020 r., należy w pełni uruchomić instrument elastyczności i łączny margines na zobowiązania, a także uruchomić margines na nieprzewidziane wydatki, przy czym część tego marginesu jest również dostępna na finansowanie nieprzewidzianych wydarzeń, które mogą wystąpić w przyszłym roku; przypomina również, że zasady elastyczności określone w rozporządzeniu w sprawie WRF wygasną z końcem tego okresu;

15.  podkreśla konieczność pełnego ponownego wykorzystania umorzonych funduszy na badania określonych w art. 15 ust. 3 rozporządzenia finansowego; wyraża głębokie ubolewanie, że Rada ponownie odrzuca stosowanie tego przepisu prawnego, który Komisja zaproponowała częściowo aktywować w PB; oświadcza, że zamierza nalegać na przyjęcie stanowiska, które odzwierciedla zarówno literę, jak i ducha rozporządzenia finansowego; zamierza rozwiązać tę kwestię w tegorocznym postępowaniu pojednawczym w sprawie budżetu; proponuje w pełni ponownie wykorzystać umorzone fundusze w celu wzmocnienia czterech pozycji budżetowych programu „Horyzont 2020” o najwyższym poziomie działalności badawczej związanej z klimatem;

16.  ustanawia ogólny poziom środków w budżecie na 2020 r. (wszystkie sekcje) na 170 971 519 973 EUR w środkach na zobowiązania, co stanowi wzrost o 2 699 813 994 EUR w porównaniu z PB; postanawia dodatkowo udostępnić kwotę 280 700 000 EUR w środkach na zobowiązania w związku z umorzeniami na mocy art. 15 ust. 3 rozporządzenia finansowego; ustanawia ogólny poziom środków w budżecie na 2020 r. (wszystkie sekcje) na 159 146 168 195 EUR w środkach na płatności;

Poddział 1a – Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia

17.  zwraca uwagę, że program „Horyzont 2020” zapewnia bardzo dużą europejską wartość dodaną i w istotny sposób przyczynia się do rozwoju ekologicznych technologii oraz innowacji przyjaznych dla klimatu i środowiska, w celu stworzenia podstaw dla bezemisyjnej przyszłości oraz wspierania przejścia na gospodarkę o bardziej zamkniętym obiegu; podkreśla ponadto znaczenie programu dla innych istotnych obszarów badań europejskich, takich jak cyfryzacja, sztuczna inteligencja i badania nad rakiem; znacznie zwiększa zatem przydział środków w ramach programu „Horyzont 2020” w stosunku do poziomu określonego w PB o 737,8 mln EUR w środkach na zobowiązania; ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia finansowego, udostępnia całą kwotę 280,7 mln EUR, w postaci środków na zobowiązania umorzonych w 2018 r. w wyniku niezrealizowania projektów badawczych, na pozycje budżetowe programu „Horyzont 2020”, które mają największe znaczenie dla projektów badawczych dotyczących klimatu, i wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na sprawiedliwy podział geograficzny tych funduszy;

18.  jest przekonany, że walka z rakiem powinna być bezwzględnym priorytetem Unii i że należy zintensyfikować wysiłki w tym kierunku; podkreśla fakt, że badania nad rakiem są ważnym filarem tego procesu; przyjmuje zatem zwiększenie środków finansowych przeznaczonych na badania nad rakiem w ramach odpowiednich linii budżetowych programu „Horyzont 2020”, które również wykazują bardzo wysokie wykonanie budżetu; podkreśla, że należy niezwłoczne nasilić badania w tej dziedzinie, również w związku z bardziej znaczącymi inwestycjami przewidzianymi w następnych WRF;

19.  przypomina, że pozycja Europy jako wiodącego dostawcy technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) zależy od zasobów przeznaczonych na rozwój i testowanie nowych technologii TIK, a także na udzielanie pomocy przedsiębiorstwom rozpoczynającym działalność oraz przedsiębiorstwom technologicznym w celu zwiększenia potencjału rynkowego; w tym kontekście przypomina o potrzebie zapewnienia dodatkowego finansowania europejskim ośrodkom badawczym i MŚP, z ukierunkowaniem na opracowywanie i rozwój technologii, takich jak wyszukiwarki, usługi tłumaczeniowe i podobne przełomowe technologie;

20.  podkreśla kluczową rolę instrumentu „Łącząc Europę” (CEF) we wspieraniu strategicznego rozwoju wysokowydajnej sieci transeuropejskiej, która jest zrównoważona i wzajemnie powiązana w obszarze transportu, ze szczególnym uwzględnieniem sieci kolejowej, w tym pociągów nocnych, infrastruktury energetycznej i TIK, oraz znacząco przyczynia się do stworzenia społeczeństwa neutralnego dla klimatu; proponuje zatem zwiększenie finansowania instrumentu „Łącząc Europę” – Transport i „Łącząc Europę” – Energia o łączną kwotę 545 mln EUR w środkach na zobowiązania powyżej poziomów określonych w PB;

21.  uważa, że konieczne jest również wzmocnienie dalszych ważnych priorytetów w tym poddziale; w tym kontekście zwraca uwagę na MŚP, które stanowią istotną część gospodarki Unii i odgrywają kluczową rolę w realizowaniu doskonałej jakości inwestycji i tworzeniu miejsc pracy we wszystkich państwach członkowskich; przyjmuje w tym kontekście zwiększenie środków na program COSME w celu dalszego podniesienia potencjału programu w zakresie promowania przedsiębiorczości, w tym przedsiębiorczości kobiet, poprawy konkurencyjności i dostępu przedsiębiorstw unijnych do rynków oraz wzywa do położenia nacisku na transformację cyfrową MŚP; przypomina, że proponowany przydział środków w PB dla programu COSME był nawet poniżej poziomu przewidzianego w programowaniu finansowym, i przyjmuje zwiększenie o 50 mln EUR środków na zobowiązania powyżej poziomów przewidzianych w PB;

22.  podkreśla, że program Erasmus+ jest nadal bardzo cenionym i niezwykle popularnym programem, w którym liczba wniosków znacznie przekracza dostępne środki finansowe, i że przyczynia się on do wzmocnienia silnego poczucia wspólnej tożsamości europejskiej; przyjmuje zatem zwiększenie o 123,4 mln EUR środków na zobowiązania powyżej poziomów przewidzianych w PB, aby zaradzić niskim wskaźnikom pozytywnego rozpatrywania wniosków i umożliwić większej liczbie osób korzystanie z tego programu;

23.  proponuje ukierunkowane zwiększenie poziomu środków przyznanych Europejskiemu Urzędowi ds. Pracy (ELA), Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego, Agencji Kolejowej Unii Europejskiej, Agencji UE ds. Cyberbezpieczeństwa (ENISA) oraz poziomu środków i personelu Agencji Europejskiego GNSS, Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) i Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER);

24.  zwiększa zatem poziom środków na zobowiązania w poddziale 1a o 1 503 766 221 EUR powyżej PB (z wyłączeniem projektów pilotażowych i działań przygotowawczych), która to kwota zostanie pozyskana dzięki wykorzystaniu dostępnego marginesu i uruchomienie instrumentów szczególnych; ponadto udostępnia w ramach tego poddziału kwotę 280 700 000 EUR w środkach na zobowiązania w związku z umorzeniami na mocy art. 15 ust. 3 rozporządzenia finansowego;

Poddział 1b – Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna

25.  przypomina, że zrównoważony wzrost gospodarczy i dobrze ukierunkowane inwestycje to czynniki o kluczowym znaczeniu dla tworzenia wysokiej jakości zatrudnienia i zwiększania dobrobytu dla wszystkich oraz że konieczne jest zatem skuteczniejsze ukierunkowanie funduszy strukturalnych i inwestycji na promowanie wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, zmniejszaniu skali nierówności oraz podwyższaniu poziomu konwergencji społecznej;

26.  ubolewa, że poziom bezrobocia wśród młodzieży, szacowany w kwietniu 2019 r. na 14,2 %, utrzymuje się na niedopuszczalnie wysokim poziomie i jest szczególnie dotkliwy w niektórych państwach członkowskich i regionach Unii; podkreśla znaczenie zwiększania szans młodych ludzi na zatrudnienie i wzmacniania ich potencjału przedsiębiorczości przy jednoczesnym zwalczaniu nierówności; jest przekonany, że walka z bezrobociem wymaga znacznych nakładów finansowych; jest zdecydowany zapewnić dodatkowe finansowanie Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w ostatnim roku obecnych WRF; podkreśla potrzebę przyspieszenia realizacji tego programu i dalszej poprawy jego wydajności, aby zapewnić krajowej polityce zatrudnienia większą europejską wartość dodaną; proponuje zatem zwiększenie środków na zobowiązania dla Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych o 363,3 mln EUR powyżej poziomów określonych w PB;

27.  zwiększa finansowanie pomocy technicznej w celu rozwiązania problemu złożoności procedur zarządzania projektami, począwszy od przygotowania wniosków, a kończąc na zarządzaniu finansami i monitorowaniu skutków, co stanowi główną przeszkodę dla lepszej absorpcji „funduszy strukturalnych”;

28.  zwiększa poziom środków na zobowiązania w poddziale 1b o 373 278 264 EUR powyżej PB (z wyłączeniem projektów pilotażowych i działań przygotowawczych), która to kwota zostanie pozyskana dzięki uruchomieniu instrumentów szczególnych;

Dział 2 – Trwały wzrost gospodarczy: zasoby naturalne

29.  z zaniepokojeniem zauważa, że ponownie tylko 8,3 % łącznych środków na zobowiązania (co stanowi najniższy odsetek od 2015 r.) odnosi się do odwrócenia tendencji spadkowej w zakresie różnorodności biologicznej, pomimo obserwowanego bezprecedensowego i przyśpieszonego tempa wymierania gatunków; wzywa do przydzielenia wystarczających i możliwych do zidentyfikowania dodatkowych środków w celu zapewnienia długoterminowej i spójnej ochrony różnorodności biologicznej w całej Unii; zgodnie z ogólnym priorytetem, jakim jest przeciwdziałanie zmianom klimatu, koncentruje się na znacznym zwiększeniu środków na zobowiązania o 233 mln EUR w pozycjach budżetowych odnoszących się do programu LIFE+ w tytułach 7 i 34; oczekuje, że Komisja zagwarantuje niezbędną zdolność absorpcyjną w celu skutecznego wykorzystania tych dodatkowych środków i zapewni bardziej sprawiedliwy podział geograficzny takich środków przyjaznych środowisku, jak będzie to miało miejsce w przypadku programów w następnych WRF;

30.  proponuje niezbędne zwiększenie środków w wybranych pozycjach budżetowych, w szczególności w odniesieniu do finansowania działań mających na celu zaradzenie skutkom afrykańskiego pomoru świń w kilku państwach członkowskich; odnotowuje poważne skutki i dużą liczbę ognisk choroby zarejestrowanych od początku 2019 r., w wyniku których ubojowi poddano dziesiątki tysięcy zwierząt; odnotowuje, że kraje trzecie dokonały inwestycji w badania nad opracowaniem szczepionki przeciwko afrykańskiemu pomorowi świń i że Unia powinna inwestować w badania nad szczepionką i jej rozwój, dzięki czemu można by w jak najkrótszym czasie zapobiec rozprzestrzenianiu się i występowaniu afrykańskiego pomoru świń;

31.  przypomina, że poziom środków Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) będzie nadal wymagał dostosowania poprzez uwzględnienie dochodów przeznaczonych na określony cel, które mają być dostępne w 2020 r., zgodnie z listem Komisji w sprawie poprawek;

32.  proponuje ukierunkowane zwiększenie poziomu środków i liczby pracowników Europejskiej Agencji Środowiska;

33.  podsumowując, zwiększa środki na zobowiązania o 267,3 mln EUR w dziale 2 (z wyłączeniem projektów pilotażowych i działań przygotowawczych), która to kwota będzie pochodziła z dostępnego marginesu w ramach pułapu; podkreśla, że nie należy dokonywać dalszych cięć w budżecie rolnym, ponieważ sektor rolnictwa często boryka się z kryzysami, które wymagają reakcji budżetowej;

Dział 3 – Bezpieczeństwo i obywatelstwo

34.  w świetle nierealistycznie niskiego pułapu od początku obowiązywania obecnych WRF wzmacnia finansowanie priorytetów Parlamentu w dziedzinie bezpieczeństwa wewnętrznego, migracji i praw podstawowych oraz poszanowania praworządności i promowania niedyskryminacji i równości, a także zwalczania przemocy uwarunkowanej płcią; zdecydowanie sprzeciwia się cięciom dokonanym przez Radę w Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (FAMI) i odrzuca wniosek Rady dotyczący przesunięcia kwoty 400 mln EUR w środkach na zobowiązania dla FAMI do rezerwy, w oczekiwaniu na przełom w sprawie reformy rozporządzenia Dublin III(7), ponieważ uniemożliwiłoby to państwom członkowskim pierwszej linii otrzymanie wsparcia przy radzeniu sobie w sposób humanitarny z presją migracyjną;

35.  podkreśla, że kapitalne znaczenie ma zapewnienie odpowiedniego finansowania i poziomu zatrudnienia dla wszystkich agencji działających w dziedzinie migracji, bezpieczeństwa, kontroli granic i praw podstawowych, w szczególności dla Europolu, Eurojustu, EPPO, Fronteksu i Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA); podkreśla, że EPPO należy zapewnić niezbędne środki, aby mogła przeprowadzać gruntowne dochodzenia w sprawie transgranicznej działalności przestępczej i ścigać taką działalność;

36.  wzywa Komisję do pilnego utworzenia funduszu mającego na celu wspieranie działań poszukiwawczo-ratowniczych, aby zagwarantować wyraźną obecność służb poszukiwawczo-ratowniczych w basenie Morza Śródziemnego;

37.  potwierdza gotowość do wykorzystania budżetu Unii jako narzędzia skutecznego zwalczania istniejących nierówności i wspierania równouprawnienia płci, w szczególności poprzez zwiększenie środków na związany z programem Daphne cel programu „Prawa, równość i obywatelstwo” oraz na rozwój społeczny w ramach Instrumentu Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju; podkreśla potrzebę zapewnienia wystarczających środków finansowych na zwalczanie przemocy uwarunkowanej płcią oraz przemocy wobec kobiet i dziewcząt będących uchodźcami i innych grup szczególnie wrażliwych, takich jak osoby LGBTQI+;

38.  proponuje zwiększenie o 10 % środków na zobowiązania w podprogramach MEDIA i Kultura w ramach programu „Kreatywna Europa” w celu zaradzenia ich chronicznemu niedofinansowaniu oraz niskim wskaźnikom zatwierdzania wniosków; zwiększa również środki na działania multimedialne, które mają zasadnicze znaczenie dla walki z dezinformacją i dla promowania niezależnego dziennikarstwa;

39.  proponuje również ukierunkowane zwiększenie wkładu Unii na rzecz Europejskiej Agencji Leków;

40.  wzmacnia zatem dział 3 kwotą 121 799 746 EUR w środkach na zobowiązania, podnosząc poziomy przewidziane w PB (z wyłączeniem projektów pilotażowych i działań przygotowawczych); wzmocnienie to zostanie sfinansowane dzięki dalszemu uruchomieniu instrumentów szczególnych;

Dział 4 – Globalny wymiar Europy

41.  podkreśla, że budżet Unii powinien w większym stopniu przyczyniać się do finansowania środków na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej oraz dyplomacji klimatycznej w krajach objętych Instrumentem Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i Unijnym Mechanizmem Ochrony Ludności; wskazuje, że w budżecie Unii można zapewnić pomoc finansową na zmniejszanie ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi oraz uruchomić innowacyjne instrumenty finansowe, w tym plan inwestycji zewnętrznych UE, w celu wsparcia przygotowania i finansowania projektów rozwojowych związanych z klimatem w Afryce;

42.  proponuje znaczne zwiększenie środków finansowych dla krajów Bałkanów Zachodnich w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej, zwłaszcza w obszarach funkcjonujących instytucji demokratycznych, praworządności, dobrych rządów i administracji publicznej; podkreśla znaczenie odpowiedniego finansowania z uwagi na liczne wyzwania, którym Unia i państwa członkowskie będą musiały stawić czoła w sąsiedztwie europejskim w celu wspierania reform politycznych i dostosowania do unijnego dorobku prawnego na Bałkanach Zachodnich;

43.  przypomina, że biorąc pod uwagę utrzymujące się zagrożenia dla bezpieczeństwa i pogarszanie się stanu bezpieczeństwa na wschodnich granicach Unii, a także ambitne reformy, jakie przeprowadzają partnerzy wschodnioeuropejscy, ważne jest zapewnienie wystarczających środków finansowych na wsparcie zapobiegania kryzysom i konfliktom oraz na wsparcie stabilności, demokracji i budowania zaufania, a także zwiększenie wysiłków na rzecz wspierania ograniczania ubóstwa i na rzecz rozwoju gospodarczego w regionie; przypomina ponadto, że kraje południowego sąsiedztwa potrzebują dodatkowego wsparcia finansowego, ponieważ zmagają się z ogromną presją wynikającą między innymi z konfliktów w Syrii i Libii, ze wzrostu ekstremizmu oraz związanego z nim napływu uchodźców i migrantów;

44.  jest poważnie zaniepokojony decyzją Stanów Zjednoczonych o wycofaniu swojego rocznego wkładu finansowego do budżetu Agencji Narodów Zjednoczonych do spraw Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA) i uważa, że Unia powinna przyczynić się do wypełnienia powstałej luki, ; uznaje skuteczną rolę UNRWA w zachowaniu ciągłości podstawowych usług dla milionów palestyńskich uchodźców, dzięki czemu przyczynia się ona do stabilności w regionie i przeciwdziała radykalizacji postaw zgodnie z globalną strategią UE na Bliskim Wschodzie;

45.  jest głęboko zaniepokojony decyzją administracji Stanów Zjednoczonych o nałożeniu ceł na pewną liczbę produktów unijnych w następstwie orzeczenia organu arbitrażowego Światowej Organizacji Handlu w sprawie Airbusa; zobowiązuje się do zajęcia się tą kwestią w trakcie zbliżającego się postępowania pojednawczego w ramach procedury budżetowej na 2020 r., a mianowicie do niezbędnego zwiększenia środków w wybranych liniach budżetowych, w szczególności na finansowanie działań służących złagodzeniu wpływu amerykańskich barier handlowych na unijne przedsiębiorstwa;

46.  uważa za niezbędne podniesienie środków w pozycji budżetowej przeznaczonej dla społeczności Turków cypryjskich, aby zdecydowanie przyczynić się do kontynuowania i zintensyfikowania działań Komitetu ds. Osób Zaginionych na Cyprze, poprawić sytuację maronitów pragnących się przesiedlić oraz sytuację wszystkich osób żyjących w enklawach, zgodnie z trzecim porozumieniem wiedeńskim, a także wesprzeć Komisję Techniczną ds. Dziedzictwa Kulturowego, w której skład wchodzą przedstawiciele obydwu społeczności, gdyż sprzyja to zaufaniu i pojednaniu między tymi społecznościami;

47.  podkreśla, że obowiązkiem Unii jest wspieranie ochrony Arktyki; podkreśla znaczenie inwestowania w bardziej spójną politykę UE wobec Arktyki;

48.  wzywa do zwiększenia środków na projekty wspierania uchodźców z Wenezueli, którzy uciekli do sąsiednich krajów, w tym na terytoria państw członkowskich UE na Karaibach;

49.  jest zdania, że z uwagi na poważne i konsekwentnie podejmowane przez Turcję próby zagrożenia stabilności regionalnej poprzez agresywne zachowanie względem państw członkowskich, a także jej ostatnie jednostronne działania wojskowe w północno-wschodniej Syrii skierowane przeciwko ludności kurdyjskiej, dalsze przesiedlanie uchodźców syryjskich i poważne utrudnianie dostępu do pomocy humanitarnej, co prowadzi do poważnych cierpień ludności cywilnej, podważając stabilność całego regionu, jak również ze względu na deficyty w obszarze demokracji, praworządności i praw podstawowych w tym kraju uzasadnione jest obcięcie środków przeznaczonych dla Turcji w Instrumencie Pomocy Przedakcesyjnej i zamrożenie 100 mln EUR (kwota ta ma zostać umieszczona w rezerwie); podkreśla jednak, że zamrożenie i obcięcie środków nie powinno dotykać społeczeństwa obywatelskiego, syryjskich uchodźców czy studentów w Turcji;

50.  potępia turecką inwazję na północno-wschodnią Syrię, która powoduje liczne ofiary wśród ludności cywilnej, pomnaża liczbę uchodźców i jeszcze bardziej destabilizuje region; w związku z tym w świetle bieżących wydarzeń planuje podjąć odpowiednie działania polegające na dostosowaniu swojego stanowiska w sprawie linii budżetowych przeznaczonych dla Turcji – przy jednoczesnym utrzymaniu wsparcia finansowego dla podmiotów społeczeństwa obywatelskiego – w ramach postępowania pojednawczego dotyczącego rocznego budżetu na 2020 r.;

51.  ubolewa nad ograniczoną rolą Parlamentu w zakresie nadzoru nad kryzysowym funduszem powierniczym UE dla Afryki i zarządzania nim; uważa, że bardzo istotne jest, aby Parlament był w stanie monitorować działalność komitetu operacyjnego, i wzywa Komisję, aby przedstawiła szczegółowe informacje na temat decyzji podejmowanych przez ten komitet oraz zapewniła reprezentację Parlamentu na jego posiedzeniach;

52.  zwiększa ogólny poziom środków w dziale 4 o 257 217 394 EUR powyżej PB (z wyłączeniem projektów pilotażowych i działań przygotowawczych), przy czym kwota ta zostanie udostępniona dzięki dalszemu uruchomieniu instrumentów szczególnych;

Dział 5 – Administracja; inne działy – wydatki administracyjne oraz na wsparcie badań naukowych

53.  przywraca środki zapisane w PB w pozycjach dotyczących wydatków administracyjnych, w tym wydatków administracyjnych i na wsparcie badań naukowych w działach od 1 do 4; proponuje zwiększenie o 5,5 mln EUR w stosunku do PB środków na zobowiązania przeznaczonych na konferencję na temat demokracji europejskiej / przyszłości Europy; wskazuje, że konferencji należy zapewnić w miarę niezależne funkcjonowanie i zaangażować w nią Parlament na równi z pozostałymi instytucjami europejskimi; podkreśla ponadto, że konferencja powinna umożliwiać udział i zaangażowanie szerokiego grona obywateli, w tym młodzieży;

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

54.  przypomina o znaczeniu projektów pilotażowych i działań przygotowawczych jako narzędzi formułowania priorytetów politycznych i wprowadzania nowych inicjatyw, które mają potencjał do przekształcenia się w stałe działania i programy UE; podkreśla w tym względzie, w odniesieniu do tych projektów i działań, które torują drogę nowym programom wspieranym przez obecnego przewodniczącego Komisji i Parlament, jak Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji, że Komisja powinna zwrócić szczególną uwagę na wdrożenie ich w takiej formie, która zapewni jak największe poparcie ze strony Parlamentu; po przeprowadzeniu starannej analizy wszystkich przedłożonych wniosków i uwzględniając w pełni ocenę Komisji dotyczącą tego, czy są one zgodne z wymogami prawnymi i możliwe do wdrożenia, przyjmuje wyważony pakiet projektów pilotażowych i działań przygotowawczych, który odzwierciedla priorytety polityczne Parlamentu; wzywa Komisję do szybkiego wdrożenia projektów pilotażowych i działań przygotowawczych oraz do przekazywania informacji zwrotnych na temat ich wyników i rezultatów osiąganych w terenie;

Płatności

55.  zwraca uwagę na bezprecedensowy margines w wysokości 20 067,6 mln EUR w pułapie płatności w PB, będący wynikiem bardzo późnego startu programów na lata 2014–2020 i związanego z tym nagromadzenia niewykorzystanych środków na płatności, w szczególności w poddziale 1b; podkreśla, że nie można dopuścić do znacznego nagromadzenia wniosków o płatność na początku kolejnych WRF, bo może doprowadzić to do kolejnego kryzysu płatności w budżecie Unii, tak jak miało to miejsce w obecnym okresie, i może uniemożliwić właściwe rozpoczęcie następnej edycji programów na okres 2021–2027;

56.  zwiększa w związku z tym środki na płatności dla europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych o łączną kwotę 3 mld EUR, ponieważ zakłada, że państwa członkowskie jeszcze bardziej przyspieszą realizację swoich programów operacyjnych w ostatnim roku obowiązywania obecnych WRF i będą lepiej przestrzegać swoich własnych prognoz; zwiększa finansowanie Funduszu Gwarancyjnego EFIS o 948 mln EUR w celu przesunięcia na 2020 r., w sposób neutralny dla budżetu, tych rocznych rat, które były dotychczas zaplanowane na lata 2021–2023, tj. gdy oczekuje się, że presja na płatności będzie wyższa; ponadto zwiększa środki na płatności w tych pozycjach, w których zwiększono środki na zobowiązania;

Inne sekcje

Sekcja I – Parlament Europejski

57.  przywraca środki zapisane w preliminarzu przygotowanym na podstawie dokładnej i odpowiedzialnej analizy potrzeb Parlamentu na rok 2020 i przyjętym zdecydowaną większością głosów na posiedzeniu plenarnym w wyżej wspomnianej rezolucji z dnia 28 marca 2019 r.; zdaje sobie sprawę, że art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pozwala Komisji na dostosowanie projektów preliminarzy pozostałych instytucji; jest jednak zaskoczony i głęboko zaniepokojony dokonanymi przez Komisję cięciami w budżecie Parlamentu, zrywającymi z tradycją dobrej współpracy między tymi dwiema instytucjami;

58.  zwiększa środki w dwóch pozycjach budżetowych w PB w związku z nowymi elementami, którym nie można było zapobiec, a które mają wpływ na odprawy przejściowe w budżecie na rok 2020, a mianowicie w związku z: wyższym odsetkiem posłów, których nie wybrano ponownie w wyborach europejskich (63 %, podczas gdy za podstawę obliczeń przyjęto średnią wynoszącą 50 %), oraz odroczeniem brexitu do dnia 31 października 2019 r.; zwiększa również środki w pozycji dotyczącej europejskich fundacji politycznych, ponieważ ich praca ma kluczowe znaczenie dla promowania demokracji oraz zwalczania fałszywych informacji i dezinformacji;

59.  zgodnie z preliminarzem przyjętym przez Parlament:

   a) zwraca się do Prezydium o opracowanie rozwiązania technicznego, które umożliwi posłom korzystanie z przysługującego im prawa do głosowania w czasie, gdy przebywają na urlopie macierzyńskim bądź ojcowskim lub na długim zwolnieniu chorobowym;
   b) ponawia apel o przejrzysty proces decyzyjny w dziedzinie polityki dotyczącej nieruchomości; w związku z tym nie zgadza się ze stosowaną praktyką przesuwania niewykorzystanych środków pod koniec roku, aby wesprzeć bieżące projekty budowlane, która to praktyka jest stosowana systematycznie w odniesieniu do tych samych rozdziałów, tytułów i często dokładnie tych samych pozycji budżetowych; uważa, że polityka w zakresie nieruchomości powinna być finansowana w przejrzysty sposób z pozycji budżetowych, które są na nią przeznaczone;
   c) przypomina swój skierowany do Prezydium wniosek w sprawie podjęcia działań na rzecz pełnego ujednolicenia, począwszy od 1 stycznia 2020 r., stawek dodatków wypłacanych w związku z podróżami służbowymi między trzema miejscami pracy Parlamentu urzędnikom, innym pracownikom i akredytowanym asystentom parlamentarnym;
   d) ponownie zwraca się do Konferencji Przewodniczących i do Prezydium o dokonanie przeglądu postanowień wykonawczych regulujących prace delegacji i misji poza granicami Unii Europejskiej; podkreśla, że w ramach takiego przeglądu należy rozważyć możliwość, aby akredytowani asystenci parlamentarni – po spełnieniu pewnych warunków – mogli towarzyszyć posłom w oficjalnych delegacjach i misjach Parlamentu;
   e) zwraca się do sekretarza generalnego o szybkie przedstawienie przepisów wykonawczych mających na celu zapewnienie statutowych praw akredytowanych asystentów parlamentarnych w celu uniknięcia swobodnej interpretacji i zaradzenia obecnym nierównościom uniemożliwiającym pełne wykonywanie ich zadań zgodnie ze statutem posła i statutem asystenta;
   f) zwraca się o pełne wdrożenie środków zaleconych w rezolucji Parlamentu z dnia 26 października 2017 r. w sprawie przeciwdziałania molestowaniu i wykorzystywaniu seksualnemu w UE(8), a mianowicie o wprowadzenie szkolenia dla wszystkich pracowników i posłów w zakresie zapobiegania molestowaniu, przeprowadzenie zewnętrznego audytu dwóch istniejących komitetów zajmujących się przeciwdziałaniem molestowaniu oraz przekształcenie tych komitetów w jeden niezależny komitet, którego stałymi członkami byliby lekarze i prawnicy; zwraca się o dalsze wsparcie w celu pokrycia kosztów dodatkowych pracowników odpowiedzialnych za rozpatrywanie przypadków molestowania w Parlamencie, poprzez zgromadzenie w wyspecjalizowanej służbie pracowników posiadających wiedzę i doświadczenie w dziedzinie medycyny, psychologii, prawa i zarządzania zasobami ludzkimi, a także w celu pokrycia kosztów sądowych i kosztów leczenia ofiar molestowania zgodnie z art. 24 regulaminu pracowniczego;
   g) ponawia wniosek skierowany do sekretarza generalnego o przedstawienie szczegółowych szacunków i zestawienia kosztów dotyczących technicznych prac przygotowawczych w budynku SPAAK w związku z jego renowacją; koszty te szacuje się na 12,4 mln EUR;
   h) ponawia apel o częstsze organizowanie wideokonferencji i korzystanie z innych technologii, aby chronić środowisko naturalne i oszczędzać zasoby, w szczególności o ograniczenie podróży służbowych pracowników między trzema miejscami pracy;

Inne sekcje (sekcje IV-X)

60.  zauważa, że PB odzwierciedla w głównej mierze preliminarze poszczególnych instytucji wchodzących w zakres pozostałych sekcji budżetu i w związku z tym odpowiada, z pewnymi wyjątkami, ich wymogom finansowym; uważa, że cięcia zaproponowane przez Radę miałyby w związku z tym szkodliwy wpływ na pracę zainteresowanych instytucji, a co za tym idzie na ich istotny wkład w funkcjonowanie Unii; w związku z tym proponuje przywrócenie poziomów PB w niemal wszystkich przypadkach, w tym w odniesieniu do planów zatrudnienia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych; zgodnie z dżentelmeńską umową nie zmienia czytania Rady dotyczącego Rady i Rady Europejskiej;

61.  uważa, że – w ograniczonej liczbie przypadków i biorąc pod uwagę preliminarze instytucji – konieczne jest zwiększenie ponad poziom PB środków w pozycjach budżetowych oraz zaproponowanie dodatkowych stanowisk; proponuje zatem:

   a) w odniesieniu do Trybunału Sprawiedliwości i ze względu na rosnące obciążenie pracą – przywrócenie 11 stanowisk zaproponowanych przez Trybunał w preliminarzu (7 stanowisk AD i 4 AST), których Komisja nie uwzględniła w PB, oraz zapewnienie niezbędnych środków na wynagrodzenia i dodatki;
   b) w odniesieniu do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – zwiększenie środków w stosunku do PB w kilku pozycjach, aby utrzymać poziom środków podobny do poziomu z poprzedniego roku;
   c) w odniesieniu do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich – dodanie dwóch stanowisk AD w PB, w połączeniu z niewielkimi cięciami w trzech pozycjach budżetowych, aby zrównoważyć kwoty przywrócone w dwóch innych pozycjach;

o
o   o

62.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z poprawkami do projektu budżetu ogólnego Radzie, Komisji, innym zainteresowanym instytucjom i organom oraz parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 105.
(2) Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.
(3) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.
(4) Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.
(5) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0210.
(6) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0326.
(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 31).
(8) Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0417.


Absolutorium za rok 2017: Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO)
PDF 167kWORD 52k
Decyzja
Decyzja
Rezolucja
1. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2019 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2017 (2018/2208(DEC))
P9_TA(2019)0039A9-0011/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2017,

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedzią Urzędu(1),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05825/2019 – C8‑0098/2019),

–  uwzględniając decyzję z dnia 26 marca 2019 r.(3) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2017, jak również odpowiedzi dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu,

–  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(4), w szczególności jego art. 208,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(5), w szczególności jego art. 70,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu(6), w szczególności jego art. 36,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012(7), w szczególności jego art. 108,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/715 z dnia 18 grudnia 2018 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów utworzonych na podstawie TFUE oraz Traktatu Euratom, o których mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046(8), w szczególności jego art. 105,

–  uwzględniając art. 100 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

–  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A9-0011/2019),

1.  odmawia udzielenia dyrektor wykonawczej Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2017;

2.  przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektor wykonawczej Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

2. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2019 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2017 (2018/2208(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2017,

–  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedzią Urzędu(9),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(10) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05825/2019 – C8‑0098/2019),

–  uwzględniając swoją decyzję z dnia 26 marca 2019 r.(11) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2017, jak również odpowiedzi dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu,

–  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(12), w szczególności jego art. 208,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(13), w szczególności jego art. 70,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu(14), w szczególności jego art. 36,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012(15), w szczególności jego art. 108,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/715 z dnia 18 grudnia 2018 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów utworzonych na podstawie TFUE oraz Traktatu Euratom, o których mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046(16), w szczególności jego art. 105,

–  uwzględniając art. 100 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

–  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A9-0011/2019),

1.  zwraca uwagę, że propozycja zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2017 zostanie przedstawiona w czasie następnej sesji miesięcznej;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektor wykonawczej Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

3. Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2019 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2017 (2018/2208(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoją decyzję w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2017,

–  uwzględniając art. 100 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

–  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A9-0011/2019),

A.  mając na uwadze, że wszystkie zdecentralizowane agencje Unii powinny być przejrzyste i w pełni odpowiadać przed obywatelami Unii za fundusze powierzone im jako organom Unii;

B.  mając na uwadze, że rola Parlamentu w odniesieniu do absolutorium z wykonania budżetu jest określona w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w rozporządzeniu finansowym i w ramowym rozporządzeniu finansowym;

1.  podkreśla znaczenie odpowiedzialnego i przejrzystego wykonania budżetu Unii;

2.  przypomina o roli Parlamentu w procedurze udzielania absolutorium uregulowanej w TFUE, rozporządzeniu finansowym i Regulaminie Parlamentu;

Uzasadnienie wydania negatywnej opinii na temat legalności i prawidłowości płatności leżących u podstaw rozliczeń za rok budżetowy 2017

3.  przypomina, że zgodnie ze sprawozdaniem Trybunału Obrachunkowego (zwanego dalej „Trybunałem”) systematyczne przypadki istotnej niezgodności płatności z regulaminem finansowym Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu i innymi obowiązującymi zasadami i przepisami dotyczą głównie płatności związanych z postępowaniami o udzielenie zamówienia publicznego i z procedurami naboru; ubolewa ponadto nad faktem, że systematyczny charakter tych niezgodności świadczy o nieodpowiednim systemie kontroli wewnętrznej; głęboko ubolewa, że łączny poziom błędu w tych niezgodnych z przepisami płatnościach wyniósł co najmniej 7,7 mln EUR, czyli 10,3 % łącznej kwoty płatności dokonanych przez Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (zwany dalej „Urzędem”) w 2017 r.;

Wyniki dochodzenia Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

4.  wyraża ubolewanie z powodu ustaleń OLAF-u dotyczących nieprawidłowości w postaci naruszenia procedur udzielania zamówień, sprzeniewierzenia środków unijnych, złego zarządzania, nadużywania stanowiska w kwestiach dotyczących zasobów ludzkich, naruszania przepisów o ochronie danych, nękania i niewłaściwego zachowania wobec pracowników w 2017 r.; ponownie wzywa Urząd, aby poinformował organ udzielający absolutorium o działaniach następczych w zakresie środków zaproponowanych przez OLAF; wyraża zrozumienie dla wniosku Urzędu o przedstawienie bardziej szczegółowego sprawozdania w odpowiednich ramach ze względu na kwestie poufności i ochrony danych;

5.  z zadowoleniem przyjmuje decyzję zarządu Urzędu z dnia 6 czerwca 2018 r. o zwolnieniu dyrektora wykonawczego z jego obowiązków ze skutkiem natychmiastowym; podkreśla jednak, że budżet na rok budżetowy 2017 wykonano pod nadzorem poprzedniego kierownictwa Urzędu; podkreśla, że niniejsze sprawozdanie dotyczy procedury udzielania absolutorium za rok budżetowy 2017; z zadowoleniem przyjmuje mianowanie tymczasowego dyrektora wykonawczego w dniu 6 czerwca 2018 r. oraz nowego dyrektora wykonawczego w dniu 16 czerwca 2019 r.; dostrzega zaangażowanie nowego dyrektora wykonawczego w przeprowadzenie ważnych reform zapewniających solidne zarządzanie; docenia pozytywne przesłanie i zamiar ścisłej współpracy w przyszłości, wyrażone przez nowego dyrektora wykonawczego podczas wysłuchania publicznego w dniu 4 września 2019 r.;

Działania następcze w związku z absolutorium za rok 2016 oraz pierwszym sprawozdaniem w sprawie absolutorium za rok 2017

6.  przypomina umotywowaną decyzję Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2018 r.(17) w sprawie odmowy udzielenia dyrektorowi wykonawczemu Urzędu absolutorium za rok budżetowy 2016; przypomina, że w dniu 26 marca 2019 r. Parlament postanowił odroczyć udzielenie Urzędowi absolutorium za 2017 r.;

7.  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Urzędu z działań następczych dotyczące uwag Parlamentu za rok budżetowy 2017, w szczególności środki naprawcze podjęte przez zarząd Urzędu, tymczasowego dyrektora wykonawczego i nowego dyrektora wykonawczego w celu poprawy struktury zarządzania Urzędem oraz jego skuteczności, przywrócenia przejrzystości i budowania zaufania; popiera i docenia środki nakreślone przez plan działania Urzędu w zakresie zarządzania na rok 2019; wzywa Urząd, aby regularnie i publicznie informował organ udzielający absolutorium o wdrażaniu tego planu działania;

8.  uznaje starania i docenia postępy poczynione w zakresie wdrażania systemów kontroli wewnętrznej, w tym kontroli operacji związanych z udzielaniem zamówień i wydatkami; popiera decyzję o ograniczeniu i szybkim zaprzestaniu outsourcingu doradztwa prawnego poprzez utworzenie wewnętrznej służby prawnej; popiera uwagi Trybunału dotyczące potrzeby dalszych działań naprawczych;

9.  z zadowoleniem odnotowuje wdrożenie przez Urząd dwóch trzecich działań naprawczych w zakresie procedur udzielania zamówień, w szczególności w odniesieniu do płatności w ramach nieprawidłowych procedur udzielania zamówień, a także zakończenie nowych otwartych procedur, które zostały skontrolowane przez Trybunał bez zgłaszania uwag;

10.  z zadowoleniem przyjmuje wprowadzony ambitny plan zatrudnienia i jego pozytywny wpływ na obsadzanie wolnych stanowisk kierowniczych i innych etatów; z zadowoleniem odnotowuje wdrożenie nowych środków mających na celu zapobieganie nękaniu, poprawę samopoczucia pracowników i zmniejszenie rotacji; wzywa Urząd do szybkiego zakończenia naboru w pełnej zgodności z odpowiednimi procedurami prawnymi oraz do zapewnienia regularnych działań następczych w odniesieniu do osiągniętych wyników;

11.   zauważa z zadowoleniem, że większość członków zarządu opublikowała swoje deklaracje o braku konfliktu interesów oraz życiorysy na stronie internetowej Urzędu; wzywa tych członków, którzy jeszcze tego nie uczynili, do jak najszybszego opublikowania swoich życiorysów; z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie nowego kierownictwa w upowszechnianie wiedzy oraz zapobieganie wszelkim potencjalnym sytuacjom konfliktu interesów, identyfikowanie ich i rozwiązywanie; wzywa Urząd do opracowania i wdrożenia w tym kontekście kompleksowej strategii, która zostanie przedstawiona w kolejnym planie działania w zakresie zarządzania, oraz do przedstawienia organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania z osiągniętych wyników;

12.   z uznaniem odnotowuje środki, jakie nowe kierownictwo Urzędu zamierza podjąć w celu zachęcania i ochrony sygnalistów; przypomina, że bezpieczne środowisko dla sygnalistów jest kluczowym elementem zapobiegania nielegalnym i bezprawnym praktykom oraz ich ujawniania i zwalczania; oczekuje szybkiego przyjęcia wewnętrznych zasad i wytycznych dotyczących sygnalistów oraz efektu „drzwi obrotowych”, wzywa też Urząd do dalszego informowania o osiągniętych wynikach;

o
o   o

13.  w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 26 marca 2019 r.(18) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

(1) Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 116.
(2) Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 116.
(3) Dz.U. L 249 z 27.9.2019, s. 182.
(4) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
(5) Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.
(6) Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11.
(7) Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.
(8) Dz.U. L 122 z 10.5.2019, s. 1.
(9) Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 116.
(10) Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 116.
(11) Dz.U. L 249 z 27.9.2019, s. 182.
(12) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
(13) Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.
(14) Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11.
(15) Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.
(16) Dz.U. L 122 z 10.5.2019, s. 1.
(17) Dz.U. L 331 z 28.12.2018, s. 213.
(18) Dz.U. L 249 z 27.9.2019, s. 361.


Absolutorium za rok 2017: budżet ogólny UE – Rada i Rada Europejska
PDF 137kWORD 51k
Decyzja
Rezolucja
1. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2019 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja II – Rada Europejska i Rada (2018/2168(DEC))
P9_TA(2019)0040A9-0010/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017(1),

–  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2017 (COM(2018)0521 – C8-0320/2018)(2),

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2017 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedziami instytucji(3),

–  uwzględniając poświadczenie wiarygodności(4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając swoją decyzję z dnia 26 marca 2019 r.(5) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2017, jak również załączoną do niej rezolucję,

–  uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(6), w szczególności jego art. 55, 99, 164, 165 i 166,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(7), w szczególności jego art. 59, 118, 260, 261 i 262,

–  uwzględniając art. 100 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

–  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A9-0010/2019),

1.  odmawia udzielenia sekretarzowi generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady Europejskiej i Rady za rok budżetowy 2017;

2.  przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

2. Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2019 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja II – Rada Europejska i Rada (2018/2168(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoją decyzję w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja II – Rada Europejska i Rada,

–  uwzględniając art. 100 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

–  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A9-0010/2019),

A.  mając na uwadze, że wszystkie instytucje Unii muszą działać w sposób przejrzysty i w pełni odpowiadać przed wszystkimi obywatelami Unii za fundusze powierzone im w celu wykonywania obowiązków;

B.  mając na uwadze, że Parlament jest jedynym organem spośród instytucji unijnych wyłonionym w wyborach bezpośrednich, odpowiadającym za udzielenie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej;

C.  mając na uwadze, że procedura udzielania absolutorium oddzielnie poszczególnym instytucjom i organom unijnym to długoletnia praktyka, akceptowana przez wszystkie instytucje oprócz Rady, a także mając na uwadze, że procedurę tę opracowano w celu zagwarantowania przejrzystości, demokratycznej rozliczalności przed obywatelami Unii i niezbędnej walki z nadużyciami finansowymi;

1.  przypomina, że instytucje Unii posiadają autonomię administracyjną w kwestiach związanych z prowadzonymi przez nie operacjami; podkreśla znaczenie, jakie ma odpowiedzialne i profesjonalne wykonywanie ich budżetów;

2.  podkreśla rolę, jaką zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i rozporządzeniem finansowym pełni Parlament w procedurze udzielania absolutorium, oraz podkreśla, że – przy pełnym uznaniu roli Rady jako instytucji wydającej zalecenia w procedurze udzielania absolutorium – należy utrzymać różnicę między rolami Parlamentu i Rady w celu zachowania zgodności z ramami instytucjonalnymi określonymi w traktatach oraz w rozporządzeniu finansowym;

3.  przypomina, że Parlament udziela absolutorium innym instytucjom po rozpatrzeniu przedłożonych dokumentów, odpowiedzi udzielonych na postawione pytania oraz po wysłuchaniu sekretarzy generalnych innych instytucji; przypomina, że Rada – podobnie jak inne instytucje – musi w pełni i w dobrej wierze uczestniczyć w corocznej procedurze udzielania absolutorium; wyraża ubolewanie z powodu trudności napotykanych dotychczas w ramach procedur udzielania absolutorium Radzie;

4.  ubolewa, że Rada ponownie nie udzieliła odpowiedzi na pisemne pytania skierowane przez Parlament oraz że sekretarz generalny Rady nie wziął udziału w wysłuchaniu zorganizowanym w dniu 27 listopada 2018 r. w kontekście corocznej procedury udzielania absolutorium; ponadto ubolewa, że Rada nie ustosunkowała się również do uwag poczynionych przez Parlament w rezolucji w sprawie udzielenia absolutorium z dnia 26 marca 2019 r., lekceważąc tym samym rolę Parlamentu;

5.  przypomina o powtarzających się trudnościach napotykanych dotychczas przy procedurach udzielania absolutorium Radzie, wynikających z braku współpracy ze strony Rady, co doprowadziło do odmowy przez Parlament udzielenia absolutorium sekretarzowi generalnemu Rady za lata budżetowe 2009–2016 oraz odroczenia w marcu 2019 r. udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2017;

6.  zauważa, że Rada odpowiedziała na wniosek Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu w sprawie procedury udzielania absolutorium Radzie w dniu 2 maja 2018 r. zmienionym wnioskiem, a Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu w dniu 16 lipca 2018 r. wysłała swoją odpowiedź na zmieniony wniosek Rady; wzywa Radę, by niezwłocznie odpowiedziała na ten ostatni wniosek, tak aby jak najszybciej można było zastosować nowe ustalenia dotyczące procedury udzielania absolutorium;

7.  ubolewa, że nie uwzględniono wniosku o rozdzielenie budżetu Rady Europejskiej i Rady na odrębny budżet dla każdej z tych instytucji, złożonego przez Parlament w poprzednich rezolucjach w sprawie udzielenia absolutorium; nalega na to rozdzielenie budżetów, które zwiększy przejrzystość zarządzania finansami obu instytucji i poprawi ich rozliczalność oraz efektywność wydatków;

8.  jest nadal zaniepokojony bardzo wysoką kwotą środków przeniesionych z roku 2017 na rok 2018, w szczególności na umeblowanie, wyposażenie techniczne, transport i systemy komputerowe; przypomina Radzie, że przeniesienia są wyjątkami od zasady jednoroczności i powinny odzwierciedlać rzeczywiste potrzeby; ubolewa ponadto, że Rada nie przekazała wystarczających informacji na temat polityki w zakresie nieruchomości;

9.  z zadowoleniem przyjmuje działania mające na celu dalszą poprawę zarządzania finansami i wykonania, takie jak harmonizacja planowania budżetowego na szczeblu centralnym dzięki uwzględnieniu wieloletniego planowania działalności i budżetu (MABP);

10.  dostrzega usprawnienia w procesie modernizacji administracji Rady, polegające np. na tym, że na stronie internetowej Rady są opublikowane przepisy wewnętrzne dotyczące zgłaszania poważnych nieprawidłowości, a także przewodnik etyki i postępowania pracowników Rady; wzywa Radę do podniesienia poziomu świadomości na temat tych przepisów oraz do zadbania o to, by wszyscy pracownicy byli odpowiednio informowani o przysługujących im prawach;

11.  przypomina, że 6 grudnia 2017 r. Rada wyraziła zgodę na wniosek Komisji dotyczący obowiązkowego rejestru służącego przejrzystości, jednak wciąż go nie wdrożyła; głęboko ubolewa z powodu braku uczestnictwa Rady w rejestrze służącym przejrzystości; zdecydowanie wzywa Radę do kontynuowania dyskusji na temat technicznych aspektów pakietu instrumentów dotyczących rejestru służącego przejrzystości, tak aby jak najszybciej osiągnąć porozumienie polityczne między trzema instytucjami, z uwagi na to, że większa przejrzystość w instytucjach Unii zwiększy zaufanie publiczne do Unii;

12.  podkreśla, że Parlament poparł w głosowaniu na posiedzeniu plenarnym propozycje Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące jego zaleceń i sugestii dla Rady, aby umożliwić opinii publicznej łatwiejsze śledzenie procesu legislacyjnego Unii (przejrzystość procesu legislacyjnego Rady, OI/2/2017/TE); przypomina, że Rada powinna między innymi systematycznie rejestrować stanowisko każdego państwa członkowskiego w organach przygotowawczych Rady, opracować jasne i publicznie dostępne kryteria oznaczenia dokumentów jako „LIMITE”, zgodnie z prawem Unii, oraz opracować specjalną stronę internetową dla każdego wniosku ustawodawczego oraz ułatwić korzystanie z publicznego rejestru dokumentów;

13.  przypomina, że Rada winna zachować przejrzystość i być w pełni odpowiedzialna przed obywatelami Unii, jeżeli chodzi o fundusze powierzone jej jako instytucji unijnej;

14.  podkreśla, że skuteczna kontrola budżetowa wymaga współpracy między Parlamentem a Radą, z należytym poszanowaniem ich odnośnych ról; uważa, że zadowalająca współpraca między obiema instytucjami w ramach otwartej i formalnej procedury dialogu byłaby pozytywnym sygnałem dla obywateli Unii;

15.  wyraża zaniepokojenie w związku z informacjami przekazywanymi przez europejskie media na temat sponsoringu korporacyjnego państw członkowskich, które sprawują prezydencję Unii, oraz podziela obawy wyrażane przez obywateli Unii i posłów do Parlamentu Europejskiego; uznaje, że od państw członkowskich oczekuje się finansowania własnej prezydencji, i ubolewa, że w ostatnich latach korzystanie ze sponsoringu korporacyjnego w celu pokrycia niektórych związanych z tym wydatków stało się powszechną praktyką; wyraża głębokie zaniepokojenie możliwą szkodą dla reputacji i ryzykiem utraty zaufania, jakie z powodu tej praktyki może ponieść Unia, jej instytucje, a w szczególności Rada w oczach obywateli Unii; proponuje, aby Rada przyjęła wytyczne w celu promowania przejrzystości finansowej i niezależności prezydencji; zdecydowanie zaleca Radzie, aby rozważyła włączenie prezydencji do budżetu; będzie ściśle monitorował wnioski z dochodzenia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącego tej sprawy; zwraca się do Rady o przekazanie tych obaw państwom członkowskim, w szczególności obecnym trzem prezydencjom;

16.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada uważa za konieczne, by zająć się procedurą udzielania absolutorium i jest otwarta na jak najszybsze uzgodnienie z Parlamentem porozumienia w sprawie sposobu współpracy w tej kwestii.

(1) Dz.U. L 51 z 28.2.2017.
(2) Dz.U. C 348 z 28.9.2018, s. 1.
(3) Dz.U. C 357 z 4.10.2018, s. 1.
(4) Dz.U. C 357 z 4.10.2018, s. 9.
(5) Dz.U. L 249 z 27.9.2019, s. 25.
(6) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
(7) Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.


Sprzeciw wobec aktu wykonawczego: Wpływ środków ochrony roślin na pszczoły miodne
PDF 151kWORD 49k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2019 r. w sprawie projektu rozporządzenia Komisji zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 546/2011 w odniesieniu do oceny wpływu środków ochrony roślin na pszczoły miodne (D045385/06 – 2019/2776(RPS))
P9_TA(2019)0041B9-0149/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt rozporządzenia Komisji zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 546/2011 w odniesieniu do oceny wpływu środków ochrony roślin na pszczoły miodne (D045385/06),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG(1), w szczególności jego art. 4, art. 78 ust. 1 lit. c) oraz pkt 3.8.3 załącznika II,

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 546/2011 z dnia 10 czerwca 2011 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do jednolitych zasad oceny i udzielania zezwolenia na środki ochrony roślin(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 283/2013 z dnia 1 marca 2013 r. ustanawiające wymogi dotyczące danych dla substancji czynnych, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin(3) oraz rozporządzenie Komisji (UE) nr 284/2013 z dnia 1 marca 2013 r. ustanawiające wymogi dotyczące danych dla środków ochrony roślin, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin(4),

–  uwzględniając wytyczne Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) dotyczące oceny ryzyka dla pszczół w związku ze stosowaniem środków ochrony roślin (Apis mellifera, Bombus spp. i pszczoły samotnice), zatwierdzone 27 czerwca 2013 r. i ostatnio zaktualizowane 4 lipca 2014 r.(5) („wytyczne EFSA z 2013 r.”),

–  uwzględniając art. 5a ust. 3 lit. b) decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji(6),

–  uwzględniając swoją rezolucję z 16 stycznia 2019 r. w sprawie unijnej procedury wydawania zezwoleń na dopuszczenie pestycydów do obrotu(7),

–  uwzględniając art. 112 ust. 2 i 3 oraz ust. 4 lit. c) Regulaminu,

–  uwzględniając projekt rezolucji Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności,

A.  mając na uwadze, że według Komisji odnotowuje się „(...) gwałtowny spadek liczebności i różnorodności wszystkich rodzajów europejskich dzikich owadów zapylających, w tym dzikich pszczół, bzygów, motyli i ciem. Liczne gatunki owadów zapylających wyginęły lub są zagrożone wyginięciem”(8);

B.  mając na uwadze, że w zewnętrznym sprawozdaniu naukowym EFSA z 29 lutego 2016 r. dotyczącym toksyczności pestycydów wykazano, iż „toksyczność długoterminowa może zdecydowanie przewyższyć prognozy bazujące na badaniach krótkoterminowych”(9);

C.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 celem tego aktu jest „zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, a także poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zharmonizowanie zasad dotyczących wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, przy równoczesnej poprawie produkcji rolnej”;

D.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 „[s]ubstancja czynna zatwierdzana jest zgodnie z załącznikiem II, jeśli w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej można oczekiwać, że przy uwzględnieniu kryteriów zatwierdzania określonych w pkt 2 i 3 tego załącznika środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną spełniają wymogi przewidziane w ust. 2 i 3”;

E.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 4 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 środek ochrony roślin „nie ma żadnego niedopuszczalnego wpływu na środowisko”, przy czym należy zwrócić szczególną uwagę na pewne okoliczności, a mianowicie dostępność przyjętych przez Urząd, naukowych metod oceny takiego wpływu, ze szczególnym uwzględnieniem „wpływu na gatunki niebędące celem działania, w tym na bieżące zachowanie się tych gatunków”;

F.  mając na uwadze, że zgodnie z pkt 3.8.3 tiret drugie załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 „substancję czynną, sejfner lub synergetyk zatwierdza się wyłącznie wtedy, gdy w oparciu o odpowiednią ocenę ryzyka na podstawie wytycznych uzgodnionych na poziomie wspólnotowym lub międzynarodowym ustalono, że stosowanie tej substancji czynnej, sejfnera lub synergetyku w proponowanych warunkach stosowania środków ochrony roślin zawierających tę substancję czynną, sejfner lub synergetyk (...) nie ma niedopuszczalnych ostrych lub przewlekłych skutków dla przeżycia i rozwoju kolonii pszczół miodnych, z uwzględnieniem skutków dla larw pszczół miodnych i zachowania pszczół miodnych”;

G.  mając na uwadze, że w związku z tym przepisy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 wykroczyły poza wcześniejszą dyrektywę Rady 91/414/EWG(10), między innymi dzięki wyraźnemu wprowadzeniu jednoznacznych wymogów w odniesieniu do przewlekłych skutków stosowania substancji czynnej, sejfnera lub synergetyku w odniesieniu do przeżycia i rozwoju kolonii;

H.  mając na uwadze, że w 2013 r. zmieniono wymogi dotyczące danych dla substancji czynnych i środków ochrony roślin w celu uwzględnienia badań nad przewlekłym wpływem takich substancji i produktów na pszczoły, a także badań dotyczących wpływu takich substancji i produktów na rozwój i inne etapy życia pszczół miodnych(11);

I.  mając na uwadze, że w 2013 r. EFSA odpowiednio zaktualizował metody oceny ryzyka, uwzględniając między innymi przewlekły wpływ na pszczoły, a także niekorzystny wpływ na trzmiele i pszczoły samotnice;

J.  mając na uwadze, że zaktualizowane metody oceny ryzyka zastosowano w ocenach danych potwierdzających, przeprowadzonych przez EFSA zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 485/2013(12) w odniesieniu do trzech neonikotynoidów, co zaowocowało w 2018 r. niemal pełnym ograniczeniem ich stosowania(13);

K.  mając jednak na uwadze, że wytyczne EFSA z 2013 r. nadal nie zostały formalnie zatwierdzone przez Stały Komitet ustanowiony na mocy art. 58 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 („Stały Komitet”);

L.  mając na uwadze, że zdaniem Komisji, skoro wytyczne EFSA z 2013 r. nie zostały zatwierdzone przez państwa członkowskie, może się ona nimi posiłować jedynie w odniesieniu do decyzji podejmowanych w kontekście przeglądów ad hoc zatwierdzenia zgodnie z art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, lecz nie w odniesieniu do standardowych decyzji dotyczących wniosków o zatwierdzenie lub jego odnowienie;

M.  mając na uwadze, że Komisja próbowała wprowadzić w życie wytyczne EFSA z 2013 r., aby można je było stosować również do standardowych decyzji dotyczących zatwierdzenia substancji czynnych lub ich odnowienia oraz do (ponownych) zezwoleń na środki ochrony roślin;

N.  mając na uwadze, że wdrożenie wytycznych EFSA z 2013 r. można częściowo zapewnić dzięki zmianie jednolitych zasad ustanowionych w rozporządzeniu (UE) nr 546/2011;

O.  mając na uwadze, że Komisja jednak tego nie uczyniła, gdy w 2018 r. 16 państw członkowskich sprzeciwiło się wdrożeniu wytycznych EFSA z 2013 r. w związku z brakiem dodatkowego przeglądu(14), w szczególności w odniesieniu do części dotyczących metod oceny przewlekłego ryzyka;

P.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 78 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zmiany do rozporządzenia (UE) nr 546/2011 muszą uwzględniać aktualną wiedzę naukową i techniczną;

Q.  mając na uwadze, że w motywie 2 projektu rozporządzenia Komisji stwierdza się, że „w świetle ostatnich postępów wiedzy naukowej i technicznej konieczna jest zmiana tych jednolitych zasad oceny środków ochrony roślin i wydawania na nie zezwoleń”;

R.  mając na uwadze, że jeśli chodzi o zmiany wskazane w wytycznych EFSA z 2013 r., w projekcie rozporządzenia Komisji uwzględniono jedynie te odnoszące się do wpływu ostrej toksyczności na pszczoły miodne, nie wspomniano natomiast o wpływie toksyczności przewlekłej na pszczoły miodne ani o wpływie toksyczności na trzmiele i pszczoły samotnice;

S.  mając na uwadze, że wbrew temu, co stwierdzono w motywie 2 projektu rozporządzenia Komisji, i wbrew wymogom określonym w art. 78 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 analizowany projekt nie odzwierciedla najnowszego stanu wiedzy naukowej i technicznej, co narusza wymóg ustanowiony w art. 4 ust. 1 ww. rozporządzenia dotyczący zatwierdzania substancji w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej, a to z kolei podważa cel przewidziany w art. 1 ust. 3 tego rozporządzenia, tj. osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia zwierząt i ochrony środowiska;

T.  mając na uwadze, że według EFSA właściwa ocena ryzyka dla pszczół wymaga uwzględnienia ostrej toksyczności, toksyczności przewlekłej i toksyczności dla larw(15);

U.  mając na uwadze, że niezwykle ważna jest ocena toksyczności przewlekłej i toksyczności dla larw, aby móc reagować na zagrożenia powodowane przez nową generację środków ochrony roślin o działaniu systemicznym, które prowadzą raczej do narażenia długotrwałego przewlekłego niż do narażenia krótkotrwałego ostrego;

V.  mając na uwadze, że zmiany zaproponowane przez Komisję w projekcie rozporządzenia doprowadziłyby jedynie do udoskonalenia badań ostrej toksyczności(16), co zgodnie z oceną skutków sektora pestycydów nie zmieniłoby poziomu ochrony(17);

W.  mając na uwadze, że uwzględnienie w projekcie rozporządzenia Komisji jedynie zmian zaproponowanych przez EFSA w odniesieniu do ostrej toksyczności nie jest ani wystarczające, ani właściwe, ani zgodne z kryteriami zatwierdzenia określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009;

X.  mając na uwadze, że wnioskodawcy muszą przekazywać odpowiednie dane dotyczące toksyczności przewlekłej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 283/2013 i rozporządzeniem (UE) nr 284/2013;

Y.  mając na uwadze, że z powodu braku przepisów dotyczących toksyczności przewlekłej w rozporządzeniu (UE) nr 546/2011 Komisja i państwa członkowskie mają trudności z uwzględnianiem w decyzjach dotyczących zatwierdzania środków ochrony roślin lub wydawania na nie zezwoleń przewlekłych skutków takich substancji i produktów dla pszczół;

Z.  mając na uwadze, że sytuacja ta negatywnie wpływa na właściwe stosowanie kryteriów zatwierdzania określonych w art. 4 i załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do pszczół, co z kolei podważa cel rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, jakim jest osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia zwierząt i ochrony środowiska;

AA.  mając na uwadze, że niedopuszczalne jest, aby państwa członkowskie sprzeciwiały się pełnemu wdrożeniu wytycznych EFSA z 2013 r., utrudniając tym samym właściwe stosowanie kryteriów zatwierdzania w odniesieniu do pszczół;

AB.  mając na uwadze, że taki sprzeciw jest jeszcze bardziej niedopuszczalny w świetle faktu, że wytyczne Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) dotyczące badań obejmują wytyczne dotyczące badań wpływu toksyczności przewlekłej na pszczoły miodne i ich larwy (wytyczne OECD dotyczące badań nr 245 i 239) oraz badań wpływu ostrej toksyczności na trzmiele (wytyczne OECD dotyczące badań nr 246 i 247);

AC.  mając na uwadze, że Komisja nawet nie przedłożyła Stałemu Komitetowi projektu, który odpowiadałby wytycznym EFSA z 2013 r.; mając na uwadze, że w związku z tym obeszła określony w art. 5a ust. 4 decyzji 1999/468/WE obowiązek przedłożenia wniosku Radzie, umożliwiający jej przyjęcie danego środka, o ile Rada nie sprzeciwi mu się większością kwalifikowaną;

AD.  mając na uwadze, że godny najwyższego ubolewania jest fakt, iż Komisja nie skorzystała z uprawnień przysługujących jej na mocy art. 5a ust. 2 decyzji 1999/468/WE, w związku z czym 16 państw członkowskich, które jednak nie stanowiły większości kwalifikowanej, skutecznie utrudniło prawidłowe stosowanie kryteriów zatwierdzania w odniesieniu do pszczół;

AE.  mając na uwadze, że w rezolucji z 16 stycznia 2019 r. Parlament Europejski uznał, iż rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 oraz jego wdrożenie wymagają poprawy, aby można było osiągnąć założony w nim cel, oraz wyraźnie wezwał Komisję i państwa członkowskie do niezwłocznego przyjęcia zaktualizowanych wytycznych EFSA dotyczących pszczół;

1.  sprzeciwia się przyjęciu projektu rozporządzenia Komisji;

2.  uważa, że projekt rozporządzenia Komisji jest niezgodny z celem i treścią rozporządzenia (WE) nr 1107/2009;

3.  wzywa Komisję do wycofania projektu rozporządzenia oraz do bezzwłocznego przedłożenia Stałemu Komitetowi nowego projektu;

4.  wzywa Komisję do dopilnowania, by podstawą nowego projektu była najnowsza wiedza naukowa i techniczna, i w związku z tym proponuje zmianę jednolitych zasad nie tylko w odniesieniu do wpływu ostrej toksyczności na pszczoły miodne, jak ma to miejsce w obecnym projekcie, ale też przynajmniej w odniesieniu do wpływu toksyczności przewlekłej i toksyczności dla larw na pszczoły miodne i wpływu ostrej toksyczności na trzmiele, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że w odniesieniu do wszystkich wspomnianych parametrów istnieją wytyczne OECD dotyczące badań;

5.  wzywa Komisję, aby w razie potrzeby w pełni skorzystała z przysługujących jej na mocy decyzji 1999/468/WE uprawnień do przedłożenia odpowiedniego wniosku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie;

6.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
(2) Dz.U. L 155 z 11.6.2011, s. 127.
(3) Dz.U. L 93 z 3.4.2013, s. 1.
(4) Dz.U. L 93 z 3.4.2013, s. 85.
(5) Wytyczne EFSA dotyczące oceny ryzyka dla pszczół w związku ze stosowaniem środków ochrony roślin (Apis mellifera, Bombus spp. i pszczoły samotnice), Dziennik EFSA 2013;11(7):3295, https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/3295
(6) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.
(7) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0023.
(8) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 1 czerwca 2018 r. pt. „Inicjatywa UE na rzecz owadów zapylających” (COM(2018)0395).
(9) Zewnętrzne sprawozdanie naukowe EFSA w sprawie przewlekłej toksyczności letalnej pokarmowej i toksyczności subletalnej różnych dwuskładnikowych mieszanek pestycydów i obecności zanieczyszczeń w pszczołach (Apis mellifera, Osmia bicornis and Bombus terrestris), DOI: 10.2903/sp.efsa.2016.EN-1076, https://www.efsa.europa.eu/en/supporting/pub/en-1076.
(10) Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).
(11) Rozporządzenie (UE) nr 283/2013 i rozporządzenie (UE) nr 284/2013.
(12) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 485/2013 z dnia 24 maja 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzania substancji czynnych: klotianidyna, tiametoksam i imidachlopryd oraz zabraniające stosowania i sprzedaży nasion zaprawionych środkami ochrony roślin zawierającymi te substancje czynne (Dz.U. L 139 z 25.5.2013, s. 12).
(13) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/783 z dnia 29 maja 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej imidachlopryd (Dz.U. L 132 z 30.5.2018, s. 31), rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/784 z dnia 29 maja 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej klotianidyna (Dz.U. L 132 z 30.5.2018, s. 35) oraz rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/785 z dnia 29 maja 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej tiametoksam (Dz.U. L 132 z 30.5.2018, s. 40).
(14) Sprawozdanie podsumowujące z posiedzenia Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz (PAFF), które odbyło się w dniach 23–24 października 2018 r., dostępne na stronie https://ec.europa.eu/food/sites/food/files/plant/docs/sc_phyto_20181023_ppl_sum.pdf
(15) Zob. wytyczne EFSA z 2013 r., s. 14.
(16) Sprawozdanie techniczne EFSA z 18 grudnia 2015 r. w sprawie wyników spotkania poświęconego ocenie wzajemnej w odniesieniu do ogólnych powtarzających się kwestii w dziedzinie ekotoksykologii, DOI: 10.2903/sp.efsa.2015.EN-924, https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.2903/sp.efsa.2015.EN-924, s. 44.
(17) „Prawdopodobnie nie będzie żadnych znaczących zmian w wynikach oceny ryzyka w przypadku oceny wysokiego ryzyka w odniesieniu do produktów dolistnych, tj. ogólny poziom ochrony będzie podobny”: Miles et al, 2018, ‘Improving pesticide regulation by use of impact analyses: A case study for bees’, s. 87–88, https://www.researchgate.net/publication/326711149_Improving_pesticide_regulation_by_use_of_impact_analyses_A_case_study_for_bees.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności