Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Κείμενα που εγκρίθηκαν
PDF 179kWORD 54k
Πέμπτη 29 Απριλίου 2021 - Βρυξέλλες
Ψηφιακό πράσινο πιστοποιητικό – υπήκοοι τρίτων χωρών ***I
P9_TA(2021)0146
Κείμενο
 Ενοποιημένο κείμενο

Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 29ης Απριλίου 2021 στην πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με πλαίσιο για την έκδοση, επαλήθευση και αποδοχή διαλειτουργικών πιστοποιητικών εμβολιασμού, εξέτασης και ανάρρωσης για υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στα εδάφη των κρατών μελών κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 (Ψηφιακό πράσινο πιστοποιητικό) (COM(2021)0140 – C9-0100/2021 – 2021/0071(COD))(1)
ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ(2)
στην πρόταση της Επιτροπής
---------------------------------------------------------

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία: πρώτη ανάγνωση)

[Tροπολογία αριθ. 1 εκτός αν ορίζεται διαφορετικά]

(1) Το θέμα αναπέμφθηκε για διοργανικές διαπραγματεύσεις στην αρμόδια επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 4 τέταρτο εδάφιο του Κανονισμού.
(2)* Τροπολογίες: το νέο ή τροποποιημένο κείμενο σημειώνεται με έντονους πλάγιους χαρακτήρες· η διαγραφή κειμένου σημειώνεται με το σύμβολο ▌.


ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2021/...ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά με πλαίσιο για την έκδοση, την επαλήθευση και την αποδοχή διαλειτουργικών πιστοποιητικών εμβολιασμού, διαγνωστικού ελέγχου και ανάρρωσης για υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην Ένωση ή που έχουν εισέλθει νόμιμα στο έδαφος κράτους μέλους κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 (Πιστοποιητικό EU COVID-19)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο γ),

έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης στα εθνικά κοινοβούλια,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)  Δυνάμει του κεκτημένου του Σένγκεν, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην Ένωση, καθώς και οι υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν εισέλθει νόμιμα στο έδαφος κράτους μέλους, μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στα εδάφη όλων των άλλων κρατών μελών επί 90 ημέρες εντός οποιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.

(2)  Στις 30 Ιανουαρίου 2020, ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (στο εξής: ΠΟΥ) κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία σε διεθνές επίπεδο λόγω της παγκόσμιας πανδημίας του κορονοϊού σοβαρού οξέος αναπνευστικού συνδρόμου 2 (SARS-CoV-2), ο οποίος προκαλεί τη νόσο από κορονοϊό 2019 (COVID‑19). Στις 11 Μαρτίου 2020 ο ΠΟΥ εκτίμησε ότι η νόσος COVID-19 μπορεί να χαρακτηριστεί πανδημία.

(3)  Για να περιοριστεί η εξάπλωση του ιού, τα κράτη μέλη έλαβαν διάφορα μέτρα, μερικά από τα οποία είχαν αντίκτυπο στα ταξίδια προς και εντός του εδάφους των κρατών μελών, όπως περιορισμούς εισόδου ή απαιτήσεις υποβολής των διασυνοριακών ταξιδιωτών σε καραντίνα. Οι περιορισμοί αυτοί έχουν αρνητικές συνέπειες για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, ιδίως για τους διασυνοριακούς εργαζομένους και τους μετακινούμενους εργαζομένους ή τους εποχιακούς εργαζομένους.

(4)  Στις 13 Οκτωβρίου 2020 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση (ΕΕ) 2020/1475 του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή συντονισμένης προσέγγισης όσον αφορά τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19(1).

(5)  Στις 30 Οκτωβρίου 2020 το Συμβούλιο εξέδωσε τη σύσταση (ΕΕ) 2020/1632 του Συμβουλίου(2) σχετικά με την εφαρμογή συντονισμένης προσέγγισης όσον αφορά τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19 στον χώρο Σένγκεν, στην οποία συνέστησε στα κράτη μέλη που δεσμεύονται από το κεκτημένο του Σένγκεν να εφαρμόζουν τις αρχές, τα κοινά κριτήρια, τα κοινά κατώτατα όρια και το κοινό πλαίσιο μέτρων που καθορίζονται στη σύσταση (ΕΕ) 2020/1475 του Συμβουλίου.

(6)  Πολλά κράτη μέλη έχουν δρομολογήσει ή σχεδιάζουν να δρομολογήσουν πρωτοβουλίες για την έκδοση πιστοποιητικών εμβολιασμού. Ωστόσο, τα εν λόγω πιστοποιητικά εμβολιασμού, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά σε σχέση με τα διασυνοριακά ταξίδια εντός της Ένωσης, πρέπει να είναι πλήρως διαλειτουργικά, συμβατά, ασφαλή και επαληθεύσιμα. Απαιτείται από κοινού συμφωνημένη προσέγγιση μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά το περιεχόμενο, τη μορφή, τις αρχές, τα τεχνικά πρότυπα και το επίπεδο προστασίας των πιστοποιητικών αυτών.

(7)  Ήδη σήμερα, αρκετά κράτη μέλη εξαιρούν από ορισμένους περιορισμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Ένωσης τα πρόσωπα που έχουν εμβολιαστεί. ▌Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποδέχονται τα αποδεικτικά εμβολιασμού ως λόγο εξαίρεσης από ▌ περιορισμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία που έχουν επιβάλει, σε συμμόρφωση με το ενωσιακό δίκαιο, για τον περιορισμό της εξάπλωσης της COVID-19, για παράδειγμα από τις υποχρεώσεις υποβολής σε καραντίνα/αυτοαπομόνωση ή σε διαγνωστικό έλεγχο για SARS-CoV-2, και θα πρέπει να υποχρεούνται να αποδέχονται, υπό τους ίδιους όρους, τα έγκυρα πιστοποιητικά εμβολιασμού που έχουν εκδοθεί από άλλα κράτη μέλη σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Η αποδοχή αυτή θα πρέπει να γίνεται υπό τους ίδιους όρους, πράγμα που σημαίνει ότι, για παράδειγμα, όταν ένα κράτος μέλος θεωρεί επαρκή εφάπαξ δόση ενός χορηγούμενου εμβολίου, θα πρέπει να πράττει το ίδιο και για τους κατόχους πιστοποιητικού εμβολιασμού που αναφέρει λήψη μίας δόσης του ίδιου εμβολίου. Για λόγους δημόσιας υγείας, η υποχρέωση αυτή θα πρέπει να περιορίζεται στα πρόσωπα που έχουν εμβολιαστεί με εμβόλιο κατά της νόσου COVID-19 στο οποίο έχει χορηγηθεί άδεια κυκλοφορίας σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 726/2004 ή εμβόλια που έχουν λάβει άδεια χρήσης έκτακτης ανάγκης από τον ΠΟΥ. ▌Ο κανονισμός (EE) 2021/xxxx, της xx xx 2021, θεσπίζει πλαίσιο για την έκδοση, την επαλήθευση και την αποδοχή διαλειτουργικών πιστοποιητικών εμβολιασμού, διαγνωστικού ελέγχου και ανάρρωσης για τη νόσο COVID-19, ώστε να διευκολυνθεί η ελεύθερη κυκλοφορία κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Εφαρμόζεται στους πολίτες της Ένωσης και στους υπηκόους τρίτων χωρών που είναι μέλη οικογένειας πολιτών της Ένωσης.

(8)  Σύμφωνα με τα άρθρα 19, 20 και 21 της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που καλύπτονται από τις διατάξεις αυτές μπορούν να ταξιδεύουν ελεύθερα στα εδάφη των άλλων κρατών μελών.

(9)  Με την επιφύλαξη των κοινών μέτρων για τη διέλευση προσώπων από τα εσωτερικά σύνορα, όπως ορίζονται στο κεκτημένο του Σένγκεν, ιδίως στον κανονισμό (ΕΕ) 2016/399, και για τον σκοπό της διευκόλυνσης των ταξιδιών εντός των εδαφών των κρατών μελών από υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν δικαίωμα σε τέτοια ταξίδια, το πλαίσιο για την έκδοση, την επαλήθευση και την αποδοχή διαλειτουργικών πιστοποιητικών εμβολιασμού, διαγνωστικού ελέγχου και ανάρρωσης για τη νόσο COVID-19, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/xxxx, θα πρέπει επίσης να εφαρμόζεται στους υπηκόους τρίτων χωρών που δεν καλύπτονται ήδη από τον εν λόγω κανονισμό, υπό την προϋπόθεση ότι διαμένουν νόμιμα στο έδαφος κράτους μέλους και δικαιούνται να ταξιδεύουν σε άλλα κράτη μέλη σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.

(10)  Προκειμένου τα πιστοποιητικά να χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά σε σχέση με τα διασυνοριακά ταξίδια, τα εν λόγω πιστοποιητικά πρέπει να είναι πλήρως διαλειτουργικά. Όλοι οι κόμβοι μεταφορών της Ένωσης, όπως αερολιμένες, λιμένες, σιδηροδρομικοί σταθμοί και σταθμοί λεωφορείων, στους οποίους θα ελέγχεται το πιστοποιητικό, θα πρέπει να εφαρμόζουν τυποποιημένα και κοινά κριτήρια και διαδικασίες επαλήθευσης του πιστοποιητικού EU COVID-19 με βάση κατευθυντήριες γραμμές που θα έχει καταρτίσει η Επιτροπή.

(11)  Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί στη διευκόλυνση της εφαρμογής των αρχών της αναλογικότητας και της απαγόρευσης των διακρίσεων όσον αφορά πιθανούς περιορισμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία και άλλα θεμελιώδη δικαιώματα ως αποτέλεσμα της πανδημίας, επιδιώκοντας παράλληλα υψηλό επίπεδο προστασίας της δημόσιας υγείας και δεν θα πρέπει να νοείται ως διευκόλυνση ή ενθάρρυνση της θέσπισης ταξιδιωτικών περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία ή σε άλλα θεμελιώδη δικαιώματα, για την αντιμετώπιση της πανδημίας Επιπλέον, οποιαδήποτε ανάγκη επαλήθευσης των πιστοποιητικών που θεσπίζονται με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/xxx δεν μπορεί από μόνη της να δικαιολογήσει την προσωρινή επαναφορά των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα. Οι έλεγχοι στα εσωτερικά σύνορα θα πρέπει να παραμείνουν μέτρο έσχατης ανάγκης, με την επιφύλαξη των ειδικών κανόνων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2016/399 (κώδικας συνόρων του Σένγκεν)(3).

(12)  Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται απ’ αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία πρέπει να αποφασίσει, σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, εντός έξι μηνών αφότου το Συμβούλιο αποφασίσει επί του παρόντος κανονισμού, εάν θα τον εφαρμόσει.

(13)  Ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου(4). Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση και δεν δεσμεύεται από τον παρόντα κανονισμό ούτε οφείλει να τον εφαρμόσει. Μολονότι η Ιρλανδία δεν υπόκειται στον παρόντα κανονισμό, για τους σκοπούς της διευκόλυνσης των ταξιδιών εντός της Ένωσης, η Ιρλανδία θα μπορούσε επίσης να εκδίδει πιστοποιητικά, τα οποία πληρούν τις ίδιες απαιτήσεις με εκείνες που ισχύουν για το πιστοποιητικό EU COVID-19, σε υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στο έδαφός της και τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να δέχονται τα εν λόγω πιστοποιητικά. Η Ιρλανδία θα μπορούσε επίσης να δέχεται πιστοποιητικά που εκδίδονται από τα κράτη μέλη σε υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στα εδάφη τους.

(14)  Όσον αφορά τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο και τη Ρουμανία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2003, του άρθρου 4 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2005 και του άρθρου 4 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2011, αντίστοιχα.

(15)  Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας η οποία συνήφθη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 στοιχείο Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου(5).

(16)  Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 στοιχείο Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου(6).

(17)  Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 στοιχείο Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου(7).

(18)  Ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Προστασίας Δεδομένων, σύμφωνα με το άρθρο 42 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(8), που γνωμοδότησαν στις […],

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τους κανόνες που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2021/XXXX [κανονισμός για το πιστοποιητικό EU COVID-19] στους υπηκόους τρίτων χωρών που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού, αλλά διαμένουν νόμιμα στο έδαφός τους και δικαιούνται να ταξιδεύουν σε άλλα κράτη μέλη σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει και εφαρμόζεται από την ▌ επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

(1)ΕΕ L 337 της 14.10.2020, σ. 3.
(2)Σύσταση (ΕΕ) 2020/1632 του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 2020, σχετικά με την εφαρμογή συντονισμένης προσέγγισης όσον αφορά τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19 στον χώρο Σένγκεν (ΕΕ L 366 της 4.11.2020, σ. 25).
(3)Κανονισμός (ΕΕ) 2016/399 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2016, περί κώδικα της Ένωσης σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (ΕΕ L 77 της 23.3.2016, σ. 1).
(4)Απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20).
(5)Απόφαση 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών, με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 31).
(6)Απόφαση 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2008, για τη σύναψη εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 1).
(7)Απόφαση 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2011, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, όσον αφορά την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και την κυκλοφορία των προσώπων (ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 19).
(8)Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2018, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα θεσμικά και λοιπά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης και την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 και της απόφασης αριθ. 1247/2002/ΕΚ (ΕΕ L 295 της 21.11.2018, σ. 39).

Τελευταία ενημέρωση: 26 Ιουλίου 2021Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου