Ευρετήριο 
Κείμενα που εγκρίθηκαν
Τρίτη 9 Μαρτίου 2021 - Βρυξέλλες
Αίτηση άρσης της ασυλίας του Carles Puigdemont i Casamajó
 Αίτηση άρσης της ασυλίας του Antoni Comín i Oliveres
 Αίτηση άρσης της ασυλίας της Clara Ponsatí Obiols
 Αίτηση άρσης της ασυλίας του Valter Flego
 Αίτηση άρσης της ασυλίας του Nuno Melo
 Απόφαση περί μη διατύπωσης αντίρρησης σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη: μέτρα για την αντιμετώπιση της διαταραχής της αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών και στον αμπελοοινικό τομέα λόγω της πανδημίας COVID-19
 Απόφαση περί μη διατύπωσης αντίρρησης σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη: χρηματοδοτική συνεισφορά στον τομέα της μελισσοκομίας
 Απόφαση περί μη διατύπωσης αντίρρησης σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη: προσδιορισμός παγκόσμιων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων και καθορισμός υποκατηγοριών παγκόσμιων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων
 Απόφαση περί μη διατύπωσης αντίρρησης σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη: ρυθμίσεις για την καταβολή των εισφορών για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης
 Πρόγραμμα InvestEU ***I
 Πρόγραμμα σχετικά με τη δράση της Ένωσης στον τομέα της υγείας κατά την περίοδο 2021-2027 [πρόγραμμα «Η ΕΕ για την υγεία» (EU4Health)] ***I

Αίτηση άρσης της ασυλίας του Carles Puigdemont i Casamajó
PDF 156kWORD 47k
Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Μαρτίου 2021 σχετικά με την αίτηση άρσης της ασυλίας του Carles Puigdemont i Casamajó (2020/2024(IMM))
P9_TA(2021)0059A9-0020/2021

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την αίτηση άρσης της ασυλίας που παρελήφθη στις 13 Ιανουαρίου 2020, διαβιβάστηκε από τον πρόεδρο του ισπανικού Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο) και υποβλήθηκε από τον πρόεδρο του δεύτερου τμήματος του ισπανικού Tribunal Supremo σε συνάρτηση με την ειδική διαδικασία αριθ. 3/20907/2017 στις 10 Ιανουαρίου 2020· έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της εν λόγω αίτησης άρσης της ασυλίας στην Ολομέλεια στις 16 Ιανουαρίου 2020,

–  έχοντας ακούσει τον Carles Puigdemont i Casamajó σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της Πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,

–  έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 21 Οκτωβρίου 2008, 19 Μαρτίου 2010, 6 Σεπτεμβρίου 2011, 17 Ιανουαρίου 2013 και 19 Δεκεμβρίου 2019(1),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση της ισπανικής Junta Electoral Central (Κεντρική Εκλογική Επιτροπή), της 13ης Ιουνίου 2019(2),

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση που έγινε στην Ολομέλεια στις 13 Ιανουαρίου 2020, σύμφωνα με την οποία, σε συνέχεια της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 19ης Δεκεμβρίου 2019, το Κοινοβούλιο έλαβε γνώση της εκλογής του Carles Puigdemont i Casamajó ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από 2ας Ιουλίου 2019,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 71 παράγραφοι 1 και 2 του ισπανικού Συντάγματος,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2, το άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A9-0020/2021),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πρόεδρος του δεύτερου τμήματος του ισπανικού Tribunal Supremo ζήτησε την άρση της ασυλίας του Carles Puigdemont i Casamajó, βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνάρτηση με την ειδική διαδικασία αριθ. 3/20907/2017 – την ποινική διαδικασία για το εικαζόμενο αδίκημα της στάσης, όπως προβλέπεται στα άρθρα 544 και 545 του ισπανικού ποινικού κώδικα, καθώς και για το αδίκημα της κατάχρησης δημόσιων πόρων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 432 σε συνδυασμό με το άρθρο 252 του ισπανικού ποινικού κώδικα·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πράξεις για τις οποίες ασκήθηκε ποινική δίωξη φέρεται να διαπράχθηκαν το 2017· λαμβάνοντας υπόψη ότι η απόφαση περί παραπομπής στην εν λόγω υπόθεση εκδόθηκε στις 21 Μαρτίου 2018 και επιβεβαιώθηκε με μεταγενέστερες αποφάσεις απόρριψης προσφυγών· λαμβάνοντας υπόψη ότι η έρευνα περατώθηκε με απόφαση της 9ης Ιουλίου 2018, η οποία επιβεβαιώθηκε ως οριστική στις 25 Οκτωβρίου 2018· λαμβάνοντας υπόψη ότι, με απόφαση της 9ης Ιουλίου 2018, ο Carles Puigdemont i Casamajó κατηγορήθηκε, μεταξύ άλλων, για ασέβεια προς το δικαστήριο και αποφασίστηκε να ανασταλεί η διαδικασία κατά του ιδίου και άλλων προσώπων έως ότου εντοπιστούν·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε συνέχεια της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 19ης Δεκεμβρίου 2019, το Κοινοβούλιο έλαβε γνώση της εκλογής του Carles Puigdemont i Casamajó ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από 2ας Ιουλίου 2019·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ιδιότητα του βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποκτήθηκε από 13ης Ιουνίου 2019· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, η αίτηση άρσης της ασυλίας αφορά γεγονότα και διώξεις που προηγούνται της απόκτησης της ιδιότητας του βουλευτή, και, επομένως, της ασυλίας του ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων έλαβε υπό σημείωση τα έγγραφα που υποβλήθηκαν στα μέλη της από τον Carles Puigdemont i Casamajó σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού και τα οποία ο ίδιος θεωρεί σημαντικά για τη διαδικασία·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι εναπόκειται στις αρχές των κρατών μελών αποφασίζουν σχετικά με την καταλληλότητα των δικαστικών διαδικασιών·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν εναπόκειται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να θέτει εν αμφιβόλω τα πλεονεκτήματα των εθνικών νομικών και δικαστικών συστημάτων·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει αρμοδιότητα να αξιολογήσει ή να αμφισβητήσει τη δικαιοδοσία των εθνικών δικαστικών αρχών που είναι αρμόδιες για τις υπό εξέταση ποινικές διαδικασίες·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την ισπανική νομοθεσία, όπως ερμηνεύεται από τα εθνικά δικαστήρια και όπως κοινοποιήθηκε στο Κοινοβούλιο από το εν λόγω κράτος μέλος, το δεύτερο ποινικό τμήμα του ισπανικού Tribunal Supremo είναι η αρμόδια αρχή για να ζητήσει την άρση της ασυλίας βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η δίωξη δεν αφορά γνώμη εκφρασθείσα ή ψήφο δοθείσα κατά την άσκηση των καθηκόντων του εν λόγω βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπό την έννοια του άρθρου 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν, εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του Κοινοβουλίου της χώρας τους·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 71 παράγραφοι 1 και 2 του ισπανικού Συντάγματος προβλέπει ότι:

«1. Οι βουλευτές και οι γερουσιαστές δεν διώκονται ποινικώς για τις απόψεις που εκφράζουν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

2. Κατά τη διάρκεια της θητείας τους, οι βουλευτές και οι γερουσιαστές απολαύουν επίσης ασυλίας και μπορούν να συλληφθούν μόνο σε περίπτωση αυτόφωρου εγκλήματος. Δεν μπορούν να τους απαγγελθούν κατηγορίες ούτε να ασκηθεί δίωξη κατ’ αυτών χωρίς προηγούμενη άδεια του αντίστοιχου νομοθετικού σώματος.»·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 71 του ισπανικού Συντάγματος και, ειδικότερα, το στάδιο της διαδικασίας από το οποίο και έπειτα δεν είναι απαραίτητο να ζητηθεί κοινοβουλευτική άδεια για τη διεξαγωγή ποινικής διαδικασίας κατά κατηγορουμένου που αποκτά την ιδιότητα του βουλευτή, από την αίτηση άρσης της ασυλίας προκύπτει ότι τούτη δεν είναι απαραίτητη σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η ιδιότητα του βουλευτή αποκτάται ενόσω βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μια δίκη ή σε περιπτώσεις κατά τις οποίες βουλευτής αναλαμβάνει καθήκοντα μετά από την επίσημη άσκηση δίωξης· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, δεν είναι απαραίτητο να ζητηθεί άρση της ασυλίας σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να ληφθούν μέτρα στο έδαφος της Ισπανίας·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν εναπόκειται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ερμηνεύει τους εθνικούς κανόνες περί προνομίων και ασυλιών των βουλευτών του Κοινοβουλίου·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν, εντός της επικρατείας άλλων κρατών μελών, της εξαίρεσης από κάθε μέτρο κράτησης και κάθε δικαστική δίωξη·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στις 14 Οκτωβρίου 2019, το δεύτερο τμήμα του ισπανικού Tribunal Supremo, προκειμένου να διεξαχθεί δεόντως ποινική διαδικασία, διέταξε να εκδοθεί: εθνικό ένταλμα σύλληψης, ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ή διεθνές ένταλμα σύλληψης με σκοπό την έκδοση του Carles Puigdemont i Casamajó, ο οποίος επιβεβαιώθηκε ότι διέπραξε ασέβεια προς το δικαστήριο· λαμβάνοντας υπόψη ότι, όπως εξηγείται στην αίτηση άρσης της ασυλίας, στις 10 Ιανουαρίου 2020 απορρίφθηκε προσφυγή κατά της απόφασης αυτής όσον αφορά την ανάκληση των σχετικών εθνικών ενταλμάτων έρευνας, σύλληψης και κράτησης, καθώς και των διεθνών και ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης, ενώ τούτη έγινε δεκτή στο μέτρο που αφορούσε τη διάταξη της 14ης Οκτωβρίου 2019 και την απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 2018, σύμφωνα με την ερμηνεία του ΔΕΕ στην απόφασή του της 19ης Δεκεμβρίου 2019, με την οποία αναγνωρίστηκαν τα προνόμια και οι ασυλίες του προσφεύγοντος βάσει του άρθρου 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπό την ιδιότητά του ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ αποφασίστηκε επίσης να ζητηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να άρει την ασυλία του Carles Puigdemont i Casamajó, προκειμένου να εκτελεστεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που είχε εκδοθεί, και να ενημερωθεί σχετικά η εκτελεστική αρχή του Βελγίου·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 8 του Κανονισμού, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων δεν αποφαίνεται σε καμία περίπτωση για την ενοχή ή μη βουλευτών ούτε για το σκόπιμο ή μη της ποινικής δίωξης για την έκφραση γνώμης ή τις πράξεις που τους καταλογίζονται, ακόμη και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η εξέταση του αιτήματος παρέχει στην επιτροπή εμπεριστατωμένες πληροφορίες για την υπόθεση·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 του Κανονισμού, η ασυλία δεν αποτελεί προσωπικό προνόμιο των βουλευτών, αλλά εγγύηση της ανεξαρτησίας του Κοινοβουλίου στο σύνολό του και των βουλευτών του·

ΙΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σκοπός της ασυλίας είναι να προστατεύονται το Κοινοβούλιο και τα μέλη του από δικαστικές διαδικασίες που σχετίζονται με δραστηριότητες που αυτά ασκούν κατά την επιτέλεση των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τις δραστηριότητες αυτές·

Κ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι σαφές ότι η κατηγορία δεν σχετίζεται με την ιδιότητα του Carles Puigdemont i Casamajó ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά με το προηγούμενο αξίωμά του ως προέδρου της Generalitat (κυβέρνησης) της Καταλονίας·

ΚΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Carles Puigdemont i Casamajó είναι ένα από τα άτομα μιας ομάδας που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση δίωξης και κατηγορούνται για τα εν λόγω αδικήματα, με μόνη διαφορά ότι τούτος απολαύει επί του παρόντος ασυλίας ως βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο Carles Puigdemont i Casamajó δεν είναι το μόνο πρόσωπο που διώκεται στη συγκεκριμένη περίπτωση·

ΚΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα περιστατικά που θεμελιώνουν το αξιόποινο των πράξεων διαπράχθηκαν το 2017 και ότι η ποινική διαδικασία κατά του Carles Puigdemont i Casamajó κινήθηκε το 2018· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε αυτή τη βάση, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι οι δικαστικές διαδικασίες κινήθηκαν με σκοπό να παρεμποδίσουν τη μελλοντική πολιτική δραστηριότητα του Carles Puigdemont i Casamajó ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εφόσον εκείνη τη στιγμή η ιδιότητα του βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν αποτελούσε παρά υποθετικό σενάριο στο μέλλον·

ΚΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στην προκειμένη περίπτωση, το Κοινοβούλιο δεν διαπίστωσε ότι υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία περί «fumus persecutionis» (μεροληπτικής δίωξης), από τα οποία να προκύπτει ότι η εν λόγω δικαστική διαδικασία ασκήθηκε με σκοπό να παρακωλυθεί η πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή, και επομένως να υποστεί πλήγμα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·

1.  αποφασίζει να άρει την ασυλία του Carles Puigdemont i Casamajó δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει αμελλητί την παρούσα απόφαση και την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του στις αρμόδιες αρχές της Ισπανίας και στον Carles Puigdemont i Casamajó.

(1) Απόφαση του Δικαστηρίου, της 21ης Οκτωβρίου 2008, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-200/07 και C-201/07, Marra κατά De Gregorio και Clemente, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 19ης Μαρτίου 2010, στην υπόθεση T-42/06, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2010:102· απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση C-163/10, Patriciello, ECLI: EU:C:2011:543· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 17ης Ιανουαρίου 2013, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, T-346/11 και T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23· απόφαση του Δικαστηρίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2019, Junqueras Vies, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115.
(2) Boletín Oficial del Estado, αριθ. 142, 14 Ιουνίου 2019, σ. 62477-62478.


Αίτηση άρσης της ασυλίας του Antoni Comín i Oliveres
PDF 153kWORD 48k
Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Μαρτίου 2021 σχετικά με την αίτηση άρσης της ασυλίας του Antoni Comín i Oliveres (2020/2025(IMM))
P9_TA(2021)0060A9-0021/2021

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την αίτηση για την άρση της ασυλίας που παρελήφθη στις 13 Ιανουαρίου 2020, διαβιβάστηκε από τον πρόεδρο του ισπανικού Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο) και υποβλήθηκε από τον πρόεδρο του δεύτερου τμήματος του ισπανικού Tribunal Supremo, σε συνάρτηση με την ειδική διαδικασία αριθ. 3/20907/2017 στις 10 Ιανουαρίου 2020· έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της εν λόγω αίτησης άρσης της ασυλίας στην Ολομέλεια στις 16 Ιανουαρίου 2020,

–  έχοντας ακούσει τον Antoni Comín i Oliveres σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της Πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,

–  έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 21 Οκτωβρίου 2008, 19 Μαρτίου 2010, 6 Σεπτεμβρίου 2011, 17 Ιανουαρίου 2013 και 19 Δεκεμβρίου 2019(1),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση της ισπανικής Junta Electoral Central (Κεντρική Εκλογική Επιτροπή), της 13ης Ιουνίου 2019(2),

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση που έγινε στην Ολομέλεια στις 13 Ιανουαρίου 2020, σύμφωνα με την οποία, σε συνέχεια της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 19ης Δεκεμβρίου 2019, το Κοινοβούλιο έλαβε γνώση της εκλογής του Antoni Comín i Oliveres ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από 2ας Ιουλίου 2019,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 71 παράγραφοι 1 και 2 του ισπανικού Συντάγματος,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2, το άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A9-0021/2021),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πρόεδρος του δεύτερου τμήματος του ισπανικού Tribunal Supremo ζήτησε την άρση της ασυλίας του Antoni Comín i Oliveres, βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνάρτηση με την ειδική διαδικασία αριθ. 3/20907/2017 – την ποινική διαδικασία για το εικαζόμενο αδίκημα της στάσης, όπως προβλέπεται στα άρθρα 544 και 545 του ισπανικού ποινικού κώδικα, καθώς και για το αδίκημα της κατάχρησης δημόσιων πόρων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 432 σε συνδυασμό με το άρθρο 252 του ισπανικού ποινικού κώδικα·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πράξεις για τις οποίες ασκήθηκε ποινική δίωξη φέρεται να διαπράχθηκαν το 2017· λαμβάνοντας υπόψη ότι η απόφαση περί παραπομπής στην εν λόγω υπόθεση εκδόθηκε στις 21 Μαρτίου 2018 και επιβεβαιώθηκε με μεταγενέστερες αποφάσεις απόρριψης προσφυγών· λαμβάνοντας υπόψη ότι η έρευνα περατώθηκε με απόφαση της 9ης Ιουλίου 2018, η οποία επιβεβαιώθηκε ως οριστική στις 25 Οκτωβρίου 2018· λαμβάνοντας υπόψη ότι, με απόφαση της 9ης Ιουλίου 2018, ο Antoni Comín i Oliveres κατηγορήθηκε, μεταξύ άλλων, για ασέβεια προς το δικαστήριο και αποφασίστηκε να ανασταλεί η διαδικασία κατά του ιδίου και άλλων προσώπων έως ότου εντοπιστούν·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε συνέχεια της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 19ης Δεκεμβρίου 2019, το Κοινοβούλιο έλαβε γνώση της εκλογής του Antoni Comín i Oliveres ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από 2ας Ιουλίου 2019·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ιδιότητα του βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποκτήθηκε από 13ης Ιουνίου 2019· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, η αίτηση άρσης της ασυλίας αφορά γεγονότα και διώξεις που προηγούνται της απόκτησης της ιδιότητας του βουλευτή, και, επομένως, της ασυλίας του ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων έλαβε υπό σημείωση τα έγγραφα που υποβλήθηκαν στα μέλη της από τον Antoni Comín i Oliveres σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού και τα οποία ο ίδιος θεωρεί σημαντικά για τη διαδικασία·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι εναπόκειται στις αρχές των κρατών μελών να αποφασίζουν σχετικά με την καταλληλότητα των δικαστικών διαδικασιών·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν εναπόκειται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να θέτει εν αμφιβόλω τα πλεονεκτήματα των εθνικών νομικών και δικαστικών συστημάτων·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει αρμοδιότητα να αξιολογήσει ή να αμφισβητήσει τη δικαιοδοσία των εθνικών δικαστικών αρχών που είναι αρμόδιες για τις υπό εξέταση ποινικές διαδικασίες·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την ισπανική νομοθεσία, όπως ερμηνεύεται από τα εθνικά δικαστήρια και όπως κοινοποιήθηκε στο Κοινοβούλιο από το εν λόγω κράτος μέλος, το δεύτερο ποινικό τμήμα του ισπανικού Tribunal Supremo είναι η αρμόδια αρχή για να ζητήσει την άρση της ασυλίας βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η δίωξη δεν αφορά γνώμη εκφρασθείσα ή ψήφο δοθείσα κατά την άσκηση των καθηκόντων του εν λόγω βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπό την έννοια του άρθρου 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν, εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του Κοινοβουλίου της χώρας τους·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 71 παράγραφοι 1 και 2 του ισπανικού Συντάγματος προβλέπει ότι:

«1. Οι βουλευτές και οι γερουσιαστές δεν διώκονται ποινικώς για τις απόψεις που εκφράζουν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

2. Κατά τη διάρκεια της θητείας τους, οι βουλευτές και οι γερουσιαστές απολαύουν επίσης ασυλίας και μπορούν να συλληφθούν μόνο σε περίπτωση αυτόφωρου εγκλήματος. Δεν μπορούν να τους απαγγελθούν κατηγορίες ούτε να ασκηθεί δίωξη κατ’ αυτών χωρίς προηγούμενη άδεια του αντίστοιχου νομοθετικού σώματος.»·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 71 του ισπανικού Συντάγματος και, ειδικότερα, το στάδιο της διαδικασίας από το οποίο και έπειτα δεν είναι απαραίτητο να ζητηθεί κοινοβουλευτική άδεια για τη διεξαγωγή ποινικής διαδικασίας κατά κατηγορουμένου που αποκτά την ιδιότητα του βουλευτή, από την αίτηση άρσης της ασυλίας προκύπτει ότι τούτη δεν είναι απαραίτητη σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η ιδιότητα του βουλευτή αποκτάται ενόσω βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μια δίκη ή σε περιπτώσεις κατά τις οποίες βουλευτής αναλαμβάνει καθήκοντα μετά από την επίσημη άσκηση δίωξης· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, δεν είναι απαραίτητο να ζητηθεί άρση της ασυλίας σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να ληφθούν μέτρα στο έδαφος της Ισπανίας·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν εναπόκειται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ερμηνεύει τους εθνικούς κανόνες περί προνομίων και ασυλιών των βουλευτών του Κοινοβουλίου·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν, εντός της επικρατείας άλλων κρατών μελών, της εξαίρεσης από κάθε μέτρο κράτησης και κάθε δικαστική δίωξη·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στις 4 Νοεμβρίου 2019, το δεύτερο τμήμα του ισπανικού Tribunal Supremo, προκειμένου να διεξαχθεί δεόντως ποινική διαδικασία, διέταξε να εκδοθεί: εθνικό ένταλμα σύλληψης, ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ή διεθνές ένταλμα σύλληψης με σκοπό την έκδοση του Antoni Comín i Oliveres, ο οποίος επιβεβαιώθηκε ότι διέπραξε ασέβεια προς το δικαστήριο· λαμβάνοντας υπόψη ότι, όπως εξηγείται στην αίτηση άρσης της ασυλίας, στις 10 Ιανουαρίου 2020 απορρίφθηκε προσφυγή κατά της απόφασης αυτής όσον αφορά την ανάκληση των σχετικών εθνικών ενταλμάτων έρευνας, σύλληψης και κράτησης, καθώς και του διεθνούς και ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, ενώ τούτη έγινε δεκτή στο μέτρο που αφορούσε τη διάταξη της 4ης Νοεμβρίου 2019, σύμφωνα με την ερμηνεία του ΔΕΕ στην απόφασή του της 19ης Δεκεμβρίου 2019, με την οποία αναγνωρίστηκαν τα προνόμια και οι ασυλίες του προσφεύγοντος βάσει του άρθρου 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπό την ιδιότητά του ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ αποφασίστηκε επίσης να ζητηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να άρει την ασυλία του Antoni Comín i Oliveres, προκειμένου να εκτελεστεί το εκδοθέν ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, και να ενημερωθεί σχετικά η εκτελεστική αρχή του Βελγίου·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 8 του Κανονισμού, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων δεν αποφαίνεται σε καμία περίπτωση για την ενοχή ή μη βουλευτών ούτε για το σκόπιμο ή μη της ποινικής δίωξης για την έκφραση γνώμης ή τις πράξεις που τους καταλογίζονται, ακόμη και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η εξέταση του αιτήματος παρέχει στην επιτροπή εμπεριστατωμένες πληροφορίες για την υπόθεση·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 του Κανονισμού, η ασυλία δεν αποτελεί προσωπικό προνόμιο των βουλευτών, αλλά εγγύηση της ανεξαρτησίας του Κοινοβουλίου στο σύνολό του και των βουλευτών του·

ΙΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σκοπός της ασυλίας είναι να προστατεύονται το Κοινοβούλιο και τα μέλη του από δικαστικές διαδικασίες που σχετίζονται με δραστηριότητες που αυτά ασκούν κατά την επιτέλεση των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τις δραστηριότητες αυτές·

Κ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι σαφές ότι η κατηγορία δεν σχετίζεται με την ιδιότητα του Antoni Comín i Oliveres ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά με το προηγούμενο αξίωμά του ως περιφερειακού υπουργού Υγείας του Govern (καταλανική περιφερειακή κυβέρνηση)·

ΚΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Antoni Comín i Oliveres είναι ένα από τα άτομα μιας ομάδας που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση δίωξης και κατηγορούνται για τα εν λόγω αδικήματα, με μόνη διαφορά ότι τούτος απολαύει επί του παρόντος ασυλίας ως βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο Antoni Comín i Oliveres δεν είναι το μόνο πρόσωπο που διώκεται στη συγκεκριμένη περίπτωση·

ΚΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα περιστατικά που θεμελιώνουν το αξιόποινο των πράξεων διαπράχθηκαν το 2017 και ότι η ποινική διαδικασία κατά του Antoni Comín i Oliveres κινήθηκε το 2018· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε αυτή τη βάση, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι οι δικαστικές διαδικασίες κινήθηκαν με σκοπό να παρεμποδίσουν τη μελλοντική πολιτική δραστηριότητα του Antoni Comín i Oliveres ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εφόσον εκείνη τη στιγμή η ιδιότητα του βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν αποτελούσε παρά υποθετικό σενάριο στο μέλλον·

ΚΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στην προκειμένη περίπτωση, το Κοινοβούλιο δεν διαπίστωσε ότι υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία περί «fumus persecutionis» (μεροληπτικής δίωξης), από τα οποία να προκύπτει ότι η εν λόγω δικαστική διαδικασία ασκήθηκε με σκοπό να παρακωλυθεί η πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή, και επομένως να υποστεί πλήγμα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·

1.  αποφασίζει να άρει την ασυλία του Antoni Comín i Oliveres δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει αμελλητί την παρούσα απόφαση και την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του στις αρμόδιες αρχές της Ισπανίας και στον Antoni Comín i Oliveres.

(1) Απόφαση του Δικαστηρίου, της 21ης Οκτωβρίου 2008, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-200/07 και C-201/07, Marra κατά De Gregorio και Clemente, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 19ης Μαρτίου 2010, στην υπόθεση T-42/06, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2010:102· απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 17ης Ιανουαρίου 2013, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, T-346/11 και T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23· απόφαση του Δικαστηρίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2019, Junqueras Vies, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115.
(2) Boletín Oficial del Estado, αριθ. 142, 14 Ιουνίου 2019, σ. 62477-62478.


Αίτηση άρσης της ασυλίας της Clara Ponsatí Obiols
PDF 157kWORD 48k
Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Μαρτίου 2021 σχετικά με την αίτηση άρσης της ασυλίας της Clara Ponsatí Obiols (2020/2031(IMM))
P9_TA(2021)0061A9-0022/2021

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την αίτηση για την άρση της ασυλίας που παρελήφθη στις 10 Φεβρουαρίου 2020, διαβιβάστηκε από τον πρόεδρο του ισπανικού Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο) και υποβλήθηκε από τον πρόεδρο του δεύτερου τμήματος του ισπανικού Tribunal Supremo σε συνάρτηση με την ειδική διαδικασία αριθ. 3/20907/2017 στις 4 Φεβρουαρίου 2020· έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της εν λόγω αίτησης άρσης της ασυλίας στην Ολομέλεια στις 13 Φεβρουαρίου 2020,

–  αφού άκουσε την Clara Ponsatí Obiols σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της Πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,

–  έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 21 Οκτωβρίου 2008, 19 Μαρτίου 2010, 6 Σεπτεμβρίου 2011, 17 Ιανουαρίου 2013 και 19 Δεκεμβρίου 2019(1),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση της ισπανικής Junta Electoral Central (Κεντρική Εκλογική Επιτροπή), της 23ης Ιανουαρίου 2020(2),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση (ΕΕ) 2018/937 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2018, για τον καθορισμό της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(3) και την απόφαση (ΕΕ) 2019/1810 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σε συμφωνία με το Ηνωμένο Βασίλειο, της 29ης Οκτωβρίου 2019, για την παράταση της προθεσμίας δυνάμει του άρθρου 50 παράγραφος 3 της ΣΕΕ(4),

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση που έγινε στην Ολομέλεια στις 10 Φεβρουαρίου 2020, βάσει της οποίας, σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 2018 και σε συνέχεια της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 31 Ιανουαρίου 2020, το Κοινοβούλιο έλαβε γνώση της εκλογής της Clara Ponsatí Obiols ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από 1ης Φεβρουαρίου 2020,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 71 παράγραφοι 1 και 2 του ισπανικού Συντάγματος,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2, το άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A9-0022/2021),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πρόεδρος του δεύτερου τμήματος του ισπανικού Tribunal Supremo ζήτησε την άρση της ασυλίας της Clara Ponsatí Obiols, βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνάρτηση με την ειδική διαδικασία αριθ. 3/20907/2017 – την ποινική διαδικασία για το εικαζόμενο αδίκημα της στάσης, όπως προβλέπεται στα άρθρα 544 και 545 του ισπανικού ποινικού κώδικα·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πράξεις για τις οποίες ασκήθηκε ποινική δίωξη φέρεται να διαπράχθηκαν το 2017· λαμβάνοντας υπόψη ότι η απόφαση περί παραπομπής στην εν λόγω υπόθεση εκδόθηκε στις 21 Μαρτίου 2018 και επιβεβαιώθηκε με μεταγενέστερες αποφάσεις απόρριψης προσφυγών· λαμβάνοντας υπόψη ότι η έρευνα περατώθηκε με απόφαση της 9ης Ιουλίου 2018, η οποία επιβεβαιώθηκε ως οριστική στις 25 Οκτωβρίου 2018· λαμβάνοντας υπόψη ότι, με απόφαση της 9ης Ιουλίου 2018, η Clara Ponsatí Obiols κατηγορήθηκε, μεταξύ άλλων, για ασέβεια προς το δικαστήριο και αποφασίστηκε να ανασταλεί η διαδικασία κατά της ιδίας και άλλων προσώπων έως ότου εντοπιστούν·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Junta Electoral Central της Ισπανίας (Κεντρική Εκλογική Επιτροπή) ανακήρυξε την εκλογή της Clara Ponsatí Obiols στις 23 Ιανουαρίου 2020· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε συνέχεια της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 31 Ιανουαρίου 2020, το Κοινοβούλιο έλαβε γνώση της εκλογής της Clara Ponsatí Obiols ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από 1ης Φεβρουαρίου 2020·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ιδιότητα της βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποκτήθηκε από 23ης Ιανουαρίου 2020· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, η αίτηση άρσης της ασυλίας αφορά γεγονότα και διώξεις που προηγούνται της απόκτησης της ιδιότητας της βουλευτή, και, επομένως, της ασυλίας της ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων έλαβε υπό σημείωση τα έγγραφα που υποβλήθηκαν στα μέλη της από την Clara Ponsatí Obiols σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού και τα οποία η ίδια θεωρεί σημαντικά για τη διαδικασία·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι εναπόκειται στις αρχές των κρατών μελών να αποφασίζουν σχετικά με την καταλληλότητα των δικαστικών διαδικασιών·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν εναπόκειται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να θέτει εν αμφιβόλω τα πλεονεκτήματα των εθνικών νομικών και δικαστικών συστημάτων·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει αρμοδιότητα να αξιολογήσει ή να αμφισβητήσει τη δικαιοδοσία των εθνικών δικαστικών αρχών που είναι αρμόδιες για τις υπό εξέταση ποινικές διαδικασίες·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την ισπανική νομοθεσία, όπως ερμηνεύεται από τα εθνικά δικαστήρια και όπως κοινοποιήθηκε στο Κοινοβούλιο από το εν λόγω κράτος μέλος, το δεύτερο ποινικό τμήμα του ισπανικού Tribunal Supremo είναι η αρμόδια αρχή για να ζητήσει την άρση της ασυλίας βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η δίωξη δεν αφορά γνώμη εκφρασθείσα ή ψήφο δοθείσα κατά την άσκηση των καθηκόντων του εν λόγω βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπό την έννοια του άρθρου 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν, εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του Κοινοβουλίου της χώρας τους·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 71 παράγραφοι 1 και 2 του ισπανικού Συντάγματος προβλέπει ότι:

«1. Οι βουλευτές και οι γερουσιαστές δεν διώκονται ποινικώς για τις απόψεις που εκφράζουν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

2. Κατά τη διάρκεια της θητείας τους, οι βουλευτές και οι γερουσιαστές απολαύουν επίσης ασυλίας και μπορούν να συλληφθούν μόνο σε περίπτωση αυτόφωρου εγκλήματος. Δεν μπορούν να τους απαγγελθούν κατηγορίες ούτε να ασκηθεί δίωξη κατ’ αυτών χωρίς προηγούμενη άδεια του αντίστοιχου νομοθετικού σώματος.»·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 71 του ισπανικού Συντάγματος και, ειδικότερα, το στάδιο της διαδικασίας από το οποίο και έπειτα δεν είναι απαραίτητο να ζητηθεί κοινοβουλευτική άδεια για τη διεξαγωγή ποινικής διαδικασίας κατά κατηγορουμένου που αποκτά την ιδιότητα του βουλευτή, από την αίτηση άρσης της ασυλίας προκύπτει ότι τούτη δεν είναι απαραίτητη σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η ιδιότητα του βουλευτή αποκτάται ενόσω βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μια δίκη ή σε περιπτώσεις κατά τις οποίες βουλευτής αναλαμβάνει καθήκοντα μετά από την επίσημη άσκηση δίωξης· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, δεν απαιτείται να ζητηθεί άρση της ασυλίας σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να ληφθούν μέτρα στο έδαφος της Ισπανίας·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν εναπόκειται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ερμηνεύει τους εθνικούς κανόνες περί προνομίων και ασυλιών των βουλευτών του Κοινοβουλίου·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν, εντός της επικρατείας άλλων κρατών μελών, της εξαίρεσης από κάθε μέτρο κράτησης και κάθε δικαστική δίωξη·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στις 4 Νοεμβρίου 2019, το δεύτερο τμήμα του ισπανικού Tribunal Supremo, προκειμένου να διεξαχθεί δεόντως ποινική διαδικασία, διέταξε να εκδοθεί: εθνικό ένταλμα σύλληψης, ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ή διεθνές ένταλμα σύλληψης με σκοπό την έκδοση της Clara Ponsatí Obiols, η οποία επιβεβαιώθηκε ότι διέπραξε ασέβεια προς το δικαστήριο· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την αίτηση άρσης της ασυλίας, στις 3 Φεβρουαρίου 2020 επιβεβαιώθηκε η απόφαση σχετικά με την έκδοση του εθνικού εντάλματος έρευνας, σύλληψης και κράτησης, καθώς και του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και του διεθνούς εντάλματος έρευνας και σύλληψης κατά της Clara Ponsatí Obiols με σκοπό την έκδοσή της και, ταυτόχρονα, υποβλήθηκε αίτηση άρσης της ασυλίας της προκειμένου να πραγματοποιηθεί η εκτέλεση του εκδοθέντος ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 8 του Κανονισμού, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων δεν αποφαίνεται σε καμία περίπτωση για την ενοχή ή μη βουλευτών ούτε για το σκόπιμο ή μη της ποινικής δίωξης για την έκφραση γνώμης ή τις πράξεις που τους καταλογίζονται, ακόμη και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η εξέταση του αιτήματος παρέχει στην επιτροπή εμπεριστατωμένες πληροφορίες για την υπόθεση·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 του Κανονισμού, η ασυλία δεν αποτελεί προσωπικό προνόμιο των βουλευτών, αλλά εγγύηση της ανεξαρτησίας του Κοινοβουλίου στο σύνολό του και των βουλευτών του·

ΙΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σκοπός της ασυλίας είναι να προστατεύονται το Κοινοβούλιο και τα μέλη του από δικαστικές διαδικασίες που σχετίζονται με δραστηριότητες που αυτά ασκούν κατά την επιτέλεση των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τις δραστηριότητες αυτές·

Κ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι σαφές ότι η κατηγορία δεν σχετίζεται με την ιδιότητα της Clara Ponsatí Obiols ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά με το προηγούμενο αξίωμά της ως περιφερειακής υπουργού Παιδείας του Govern (καταλανική περιφερειακή κυβέρνηση)·

ΚΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Clara Ponsatí Obiols είναι ένα από τα άτομα μιας ομάδας που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση δίωξης και κατηγορούνται για τα εν λόγω αδικήματα, με μόνη διαφορά ότι τούτη απολαύει επί του παρόντος ασυλίας ως βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· λαμβάνοντας υπόψη ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η Clara Ponsatí Obiols δεν είναι το μόνο πρόσωπο που διώκεται στη συγκεκριμένη περίπτωση·

ΚΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα περιστατικά που θεμελιώνουν το αξιόποινο των πράξεων διαπράχθηκαν το 2017 και ότι η ποινική διαδικασία κατά της Clara Ponsatí Obiols κινήθηκε το 2018· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε αυτή τη βάση, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι οι δικαστικές διαδικασίες κινήθηκαν με σκοπό να παρεμποδίσουν τη μελλοντική πολιτική δραστηριότητα της Clara Ponsatí Obiols ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εφόσον εκείνη τη στιγμή η ιδιότητα της βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν αποτελούσε παρά υποθετικό σενάριο στο μέλλον·

ΚΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στην προκειμένη περίπτωση, το Κοινοβούλιο δεν διαπίστωσε ότι υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία περί «fumus persecutionis» (μεροληπτικής δίωξης), από τα οποία να προκύπτει ότι η εν λόγω δικαστική διαδικασία ασκήθηκε με σκοπό να παρακωλυθεί η πολιτική δραστηριότητα της βουλευτή, και επομένως να υποστεί πλήγμα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·

1.  αποφασίζει να άρει την ασυλία της Clara Ponsatí Obiols δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει αμελλητί την παρούσα απόφαση και την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του στις αρμόδιες αρχές της Ισπανίας και στην Clara Ponsatí Obiols.

(1) Απόφαση του Δικαστηρίου, της 21ης Οκτωβρίου 2008, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-200/07 και C-201/07, Marra κατά De Gregorio και Clemente, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 19ης Μαρτίου 2010, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102· απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 17ης Ιανουαρίου 2013, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, T-346/11 και T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23· απόφαση του Δικαστηρίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2019, Junqueras Vies, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115.
(2) Boletín Oficial del Estado, αριθ. 21, 24 Ιανουαρίου 2020, σ. 7441-7442.
(3) ΕΕ L 165I της 2.7.2018, σ. 1.
(4) ΕΕ L 278I της 30.10.2019, σ. 1.


Αίτηση άρσης της ασυλίας του Valter Flego
PDF 145kWORD 45k
Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Μαρτίου 2021 σχετικά με την αίτηση άρσης της ασυλίας του Valter Flego (2020/2054(IMM))
P9_TA(2021)0062A9-0023/2021

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την αίτηση για την άρση της ασυλίας του Valter Flego, με ημερομηνία 19 Φεβρουαρίου 2020, την οποία υπέβαλε ο Πρόεδρος του Συμβουλίου του Δικαστηρίου της επαρχίας Rijeka της Δημοκρατίας της Κροατίας, σε συνάρτηση με ποινικές διαδικασίες που εκκρεμούν ενώπιον του Ποινικού Δικαστηρίου της επαρχίας Rijeka, και ανακοινώθηκε στην Ολομέλεια στις 26 Μαρτίου 2020,

–  έχοντας υπόψη το γεγονός ότι ο Valter Flego παραιτήθηκε του δικαιώματος ακρόασής του σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της Πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,

–  έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 21 Οκτωβρίου 2008, 19 Μαρτίου 2010, 6 Σεπτεμβρίου 2011, 17 Ιανουαρίου 2013 και 19 Δεκεμβρίου 2019(1),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 75 του Συντάγματος της Δημοκρατίας της Κροατίας και τα άρθρα 23 έως 28 του Κανονισμού του Κροατικού Κοινοβουλίου,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2, το άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A9-0023/2021),

A.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πρόεδρος του Ποινικού Δικαστηρίου της επαρχίας Rijeka υπέβαλε αίτηση άρσης της ασυλίας του Valter Flego σε συνάρτηση με εκκρεμούσα διαδικασία που κινήθηκε εναντίον του για το ποινικό αδίκημα της κατάχρησης εξουσίας σύμφωνα με το άρθρο 291 παράγραφοι 1 και 2 του Ποινικού Κώδικα(2)·

B.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, υπό την ιδιότητά του ως δημάρχου του δήμου Buzet της Κροατίας, φέρεται ότι διευκόλυνε, από την 1η Απριλίου 2010 έως τις 30 Μαΐου 2013, την παράνομη καταβολή συμπληρωματικών αποδοχών στον ίδιο ως δήμαρχο, στον αντιδήμαρχό του, στον διευθυντή του γραφείου του δημάρχου και σε άλλα τρία διευθυντικά στελέχη·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Valter Flego εξελέγη βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατόπιν των εκλογών του Μαΐου 2019·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το προσαπτόμενο αδίκημα δεν αφορά γνώμες ή ψήφους του Valter Flego κατά την άσκηση των καθηκόντων του κατά την έννοια του άρθρου 8 του πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

E.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 του πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν, εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του κοινοβουλίου της χώρας τους·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με το άρθρο 75 παράγραφοι 2 και 3 του Συντάγματος της Δημοκρατίας της Κροατίας:

«Ουδείς εκπρόσωπος διώκεται, κρατείται ή τιμωρείται για γνώμη εκφρασθείσα ή ψήφο δοθείσα στο Κροατικό Κοινοβούλιο.

Ουδείς εκπρόσωπος τίθεται υπό κράτηση, ούτε κινείται εναντίον του ποινική διαδικασία χωρίς την έγκριση του Κροατικού Κοινοβουλίου»·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το προσαπτόμενο αδίκημα δεν έχει σαφή ή άμεση επίπτωση στην άσκηση των καθηκόντων του κ. Flego ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

H.  λαμβάνοντας υπόψη ότι εναπόκειται αποκλειστικά στο Κοινοβούλιο να λάβει απόφαση περί άρσης ή μη άρσης της ασυλίας στο πλαίσιο μιας δεδομένης υπόθεσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι το Κοινοβούλιο μπορεί ευλόγως να λάβει υπόψη τη θέση του βουλευτή προκειμένου να αποφασίσει εάν θα άρει ή όχι την ασυλία του(3)·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σκοπός της ασυλίας είναι να προστατεύονται το Κοινοβούλιο και τα μέλη του από δικαστικές διαδικασίες που σχετίζονται με δραστηριότητες που αυτά ασκούν κατά την επιτέλεση των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τις δραστηριότητες αυτές·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ο Valter Flego διεπράχθησαν πριν την εκλογή του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στην προκειμένη περίπτωση, το Κοινοβούλιο δεν διαπίστωσε ότι υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία περί «fumus persecutionis» (μεροληπτικής δίωξης), από τα οποία να προκύπτει ότι οι εν λόγω δικαστικές διώξεις ασκήθηκαν με σκοπό να παρακωλυθεί η πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή, και ιδίως η δραστηριότητά του ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη, αφενός, ότι το Κοινοβούλιο δεν αποτελεί Δικαστήριο και, αφετέρου, ότι ο βουλευτής δεν μπορεί, στο πλαίσιο διαδικασίας άρσης ασυλίας, να θεωρείται «κατηγορούμενος»(4)·

1.  αποφασίζει να άρει την ασυλία του Valter Flego·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει αμελλητί την παρούσα απόφαση και την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του στις αρμόδιες αρχές της Κροατίας και στον Valter Flego.

(1) Απόφαση του Δικαστηρίου, της 21ης Οκτωβρίου 2008, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-200/07 και C-201/07, Marra κατά De Gregorio και Clemente, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 19ης Μαρτίου 2010, στην υπόθεση T-42/06, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2010:102· απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 17ης Ιανουαρίου 2013, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-346/11 και T-347/11, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2013:23· απόφαση του Δικαστηρίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2019, Junqueras Vies, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115.
(2) Επίσημη Εφημερίδα της Κροατίας, 125/11, 144/12, 56/15, 61/15, 101/17, 118/2018 και 126/2019.
(3) Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Οκτωβρίου 2008, Mote κατά Κοινοβουλίου, T-345/05, EU:T:2008:440, σκέψη 28.
(4) Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 30ής Απριλίου 2019, Briois κατά Κοινοβουλίου, T-214/18, ECLI:EU:T:2019:266.


Αίτηση άρσης της ασυλίας του Nuno Melo
PDF 141kWORD 45k
Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Μαρτίου 2021 σχετικά με την αίτηση άρσης της ασυλίας του Nuno Melo (2020/2050(IMM))
P9_TA(2021)0063A9-0024/2021

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την αίτηση για την άρση της ασυλίας του João Nuno Lacerda Teixeira de Melo, που διαβιβάστηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2020 από το Tribunal Judicial da Comarca de Braga, Juízo de Instrução Criminal de Guimarães, 2.º Juízo (Πρωτοδικείο της Braga, Ανακριτικό Τμήμα Ποινικών Υποθέσεων του Guimarães, δεύτερο τμήμα), σε συνάρτηση με την εκκρεμούσα ποινική διαδικασία μετά την απαγγελία κατηγορητηρίου ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου (διαδικασία: 1039/17.2T9VNF), και η οποία ανακοινώθηκε στην ολομέλεια στις 9 Μαρτίου 2020,

–  έχοντας ακούσει τον Nuno Melo σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της Πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,

–  έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 21 Οκτωβρίου 2008, 19 Μαρτίου 2010, 6 Σεπτεμβρίου 2011, 17 Ιανουαρίου 2013 και 19 Δεκεμβρίου 2019(1),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 157 παράγραφος 2 του Συντάγματος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2, το άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A9-0024/2021),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αρμόδιος για την εν λόγω διαδικασία δικαστής έχει ζητήσει την άρση της ασυλίας του Nuno Melo, βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενόψει της συμμετοχής αυτού, με την ιδιότητα του θύματος/ενάγοντος στην προαναφερθείσα, σε όλα τα στάδια που θεωρούνται απαραίτητα για την εξακρίβωση της αλήθειας και θα διεκπεραιωθούν στην εν λόγω ή σε άλλες υποθέσεις που εκδικάζονται ή πρόκειται να εκδικαστούν, σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και με τους ίδιους διαδίκους·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανακριτική διαδικασία δεν αφορά απόψεις ή ψήφους δοθείσες κατά την άσκηση των κοινοβουλευτικών καθηκόντων του Nuno Melo, σύμφωνα με το άρθρο 8 του πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 του πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απολαύουν, εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του κοινοβουλίου της χώρας τους·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 157 παράγραφος 2 του Συντάγματος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, η έγκριση του Σώματος είναι απαραίτητη για την εξέταση ενός βουλευτή ως μάρτυρα ή ως κατηγορουμένου, καθώς και ότι, σύμφωνα με την ίδια παράγραφο, η έγκριση αυτή χορηγείται αυτεπαγγέλτως σε περίπτωση σοβαρών και συγκλινουσών ενδείξεων περί της εκ προθέσεως διαπράξεως ποινικού αδικήματος τιμωρουμένου με στερητική της ελευθερίας ποινής άνω των τριών ετών·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Nuno Melo ξεκίνησε την παρούσα υπόθεση ασκώντας ποινική δίωξη κατά του João Quadros για πράξεις που εκ πρώτης όψεως ενδέχεται να περιλαμβάνουν τη διάπραξη αριθμού αδικημάτων συκοφαντικής δυσφήμισης και εξύβρισης, τα οποία προβλέπονται και τιμωρούνται από το άρθρο 180 παράγραφος 1, το άρθρο 181 παράγραφος 1, το άρθρο 183 παράγραφος 1 στοιχείο α) και παράγραφος 2 του πορτογαλικού ποινικού κώδικα·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 8 του Κανονισμού, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων δεν αποφαίνεται σε καμία περίπτωση ούτε για την ενοχή ή μη του βουλευτή, ούτε για το σκόπιμο ή μη της ποινικής δίωξης για την έκφραση γνώμης ή τις πράξεις που του καταλογίζονται, ακόμη και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η εξέταση της αίτησης παρέχει στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων εμπεριστατωμένες πληροφορίες για την υπόθεση·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 του Κανονισμού του, η ασυλία δεν αποτελεί προσωπικό προνόμιο των βουλευτών, αλλά εγγύηση της ανεξαρτησίας του Κοινοβουλίου στο σύνολό του και των βουλευτών του·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σκοπός της ασυλίας είναι να προστατεύονται το Κοινοβούλιο και τα μέλη του από δικαστικές διαδικασίες που σχετίζονται με δραστηριότητες που αυτά ασκούν κατά την επιτέλεση των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τις δραστηριότητες αυτές·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στην προκειμένη υπόθεση, το Κοινοβούλιο δεν μπόρεσε να αποδείξει την ύπαρξη fumus persecutionis, δηλαδή στοιχείων από τα οποία να προκύπτει ότι η εν λόγω δικαστική διαδικασία κινείται με σκοπό να παρακωλυθεί η πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή και, ως εκ τούτου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

1.  αποφασίζει να άρει την ασυλία του Nuno Melo·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει αμελλητί την παρούσα απόφαση και την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του στις αρμόδιες αρχές της Πορτογαλίας και στον Nuno Melo.

(1) Απόφαση του Δικαστηρίου, της 21ης Οκτωβρίου 2008, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-200/07 και C-201/07, Marra κατά De Gregorio και Clemente, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 19ης Μαρτίου 2010, στην υπόθεση T-42/06, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2010:102· απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση C-163/10, Patriciello, ECLI: EU:C:2011:543· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 17ης Ιανουαρίου 2013, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, T-346/11 και T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23· απόφαση του Δικαστηρίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2019, Junqueras Vies, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115.


Απόφαση περί μη διατύπωσης αντίρρησης σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη: μέτρα για την αντιμετώπιση της διαταραχής της αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών και στον αμπελοοινικό τομέα λόγω της πανδημίας COVID-19
PDF 119kWORD 44k
Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί μη διατύπωσης αντίρρησης στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2021/95 της Επιτροπής της 28ης Ιανουαρίου 2021 για την τροποποίηση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2020/592 σχετικά με προσωρινά έκτακτα μέτρα παρέκκλισης από ορισμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την αντιμετώπιση της διαταραχής της αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών και στον αμπελοοινικό τομέα λόγω της πανδημίας COVID-19 και των μέτρων που συνδέονται με αυτήν (C(2021)00368 – 2021/2531(DEA))
P9_TA(2021)0064B9-0157/2021

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2021/95 της Επιτροπής(1),

–  έχοντας υπόψη την με ημερομηνία 24 Φεβρουαρίου 2021 επιστολή της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου προς τον Πρόεδρο της Διάσκεψης των Προέδρων των Επιτροπών,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(2), και ιδίως το άρθρο 219 παράγραφος 1 και το άρθρο 228,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 111 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τη σύσταση απόφασης της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου,

–  έχοντας υπόψη ότι δεν διατυπώθηκαν αντιρρήσεις εντός της προθεσμίας που ορίζεται στο άρθρο 111 παράγραφος 6 τρίτη και τέταρτη περίπτωση του Κανονισμού του, η οποία έληξε στις 9 Μαρτίου 2021,

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, δεδομένων των εξαιρετικά σοβαρών διαταραχών της αγοράς και του πλήθους των δυσχερειών μεταξύ άλλων στον αμπελοοινικό τομέα, που οφείλονται στην επιβολή, τον Οκτώβριο του 2019, δασμών από τις Ηνωμένες Πολιτείες στις εισαγωγές οίνων από την Ένωση και συνεχίζονται αυτή τη στιγμή με τις επιπτώσεις των συνεχιζόμενων περιοριστικών μέτρων λόγω της παγκόσμιας πανδημίας COVID-19, έχουν προκύψει εξαιρετικές δυσκολίες για όλους τους φορείς εκμετάλλευσης σε όλα τα κράτη μέλη όσον αφορά τον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την εκτέλεση δράσεων στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, λόγω του πρωτοφανούς χαρακτήρα αυτών των συνδυασμένων περιστάσεων, η Επιτροπή ενέκρινε, στις 30 Απριλίου 2020, τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2020/592 της Επιτροπής(3), που προβλέπει δυνατότητες ευελιξίας και επιτρέπει παρεκκλίσεις από ορισμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 για την αντιμετώπιση της διαταραχής της αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών και στον αμπελοοινικό τομέα λόγω της πανδημίας COVID-19·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, παρά τη χρησιμότητα των εν λόγω μέτρων, δεν κατέστη δυνατό να αποκατασταθεί η ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στον αμπελοοινικό τομέα, ούτε αναμένεται να αποκατασταθεί σε βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη βάση λόγω της συνεχιζόμενης πανδημίας COVID-19·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, δεδομένου ότι η πανδημία COVID-19 αναμένεται να συνεχιστεί κατά τη διάρκεια σημαντικού μέρους του οικονομικού έτους 2021, η Επιτροπή πρότεινε, μέσω του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2021/95, την παράταση της εφαρμογής των μέτρων που προβλέπονται στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2020/592 έως τις 15 Οκτωβρίου 2021·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ταχεία εφαρμογή αυτών των συνεχιζόμενων δυνατοτήτων ευελιξίας και των παρεκκλίσεων είναι ουσιαστικής σημασίας για την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητά τους όσον αφορά την αντιμετώπιση των δυσκολιών στην εφαρμογή των προγραμμάτων στήριξης, την πρόληψη περαιτέρω οικονομικών απωλειών και την αντιμετώπιση της κατάστασης της αγοράς και των διαταραχών στον αμπελοοινικό τομέα·

1.  δηλώνει ότι δεν διατυπώνει αντίρρηση σχετικά με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2021/95·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα απόφαση στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

(1) ΕΕ L 31 της 29.1.2021, σ. 198.
(2) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 671).
(3) Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2020/592 της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2020, σχετικά με προσωρινά έκτακτα μέτρα παρέκκλισης από ορισμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την αντιμετώπιση της διαταραχής της αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών και στον αμπελοοινικό τομέα λόγω της πανδημίας COVID-19 και των μέτρων που συνδέονται με αυτήν (ΕΕ L 140 της 4.5.2020, σ. 6).


Απόφαση περί μη διατύπωσης αντίρρησης σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη: χρηματοδοτική συνεισφορά στον τομέα της μελισσοκομίας
PDF 118kWORD 43k
Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί μη διατύπωσης αντίρρησης σχετικά με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό της Επιτροπής, της 1ης Φεβρουαρίου 2021, για την τροποποίηση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/1366 όσον αφορά τη βάση για την κατανομή της χρηματοδοτικής συνεισφοράς στον τομέα της μελισσοκομίας (C(2021)00429 – 2021/2535(DEA))
P9_TA(2021)0065B9-0158/2021

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό της Επιτροπής (C(2021)00429),

–  έχοντας υπόψη την με ημερομηνία 12 Φεβρουαρίου 2021 επιστολή της Επιτροπής, διά της οποίας του ζητείται να δηλώσει ότι δεν θα διατυπώσει αντίρρηση σχετικά με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό,

–  έχοντας υπόψη την με ημερομηνία 24 Φεβρουαρίου 2021 επιστολή της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου προς τον Πρόεδρο της Διάσκεψης των Προέδρων των Επιτροπών,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(1), και ιδίως το άρθρο 56 παράγραφος 1 και το άρθρο 227,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 111 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τη σύσταση απόφασης της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου,

–  έχοντας υπόψη ότι δεν διατυπώθηκαν αντιρρήσεις εντός της προθεσμίας που ορίζεται στο άρθρο 111 παράγραφος 6 τρίτη και τέταρτη περίπτωση του Κανονισμού του, η οποία έληξε στις 9 Μαρτίου 2021,

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 2020/2220 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(2) (ο «μεταβατικός κανονισμός»), ο οποίος τροποποίησε τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 παρατείνοντας τις συνεισφορές της Ένωσης στα μελισσοκομικά προγράμματα για τα έτη 2021 και 2022, τέθηκε σε ισχύ μόλις στις 29 Δεκεμβρίου 2020·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, για την περίοδο 2021-2027, η Επιτροπή είχε προτείνει να αυξηθεί η συνεισφορά της Ένωσης για τα μελισσοκομικά προγράμματα σε 60 000 000 EUR ετησίως, με τα κονδύλια των κρατών μελών που ορίζονται στο παράρτημα VIII της πρότασης της Επιτροπής για κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση κανόνων για τη στήριξη των στρατηγικών σχεδίων που πρέπει να καταρτίζονται από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (στρατηγικά σχέδια της ΚΓΠ) και να χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(3)· η βάση για την κατανομή της συνεισφοράς της Ένωσης στα κράτη μέλη στο πλαίσιο της εν λόγω πρότασης της Επιτροπής ήταν η κατανομή των κονδυλίων της Ένωσης για τα μελισσοκομικά προγράμματα για την περίοδο 2017-2019, η οποία με τη σειρά της είχε ως βάση τον αριθμό των κυψελών που κοινοποιήθηκε το 2013 από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο των οικείων μελισσοκομικών προγραμμάτων για την περίοδο 2014-2016·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέπεια με την προαναφερθείσα πρόταση της Επιτροπής COM(2018)0392 και προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ των κονδυλίων για μελισσοκομικά προγράμματα για τα έτη 2021 και 2022 και από το 2023 και μετά και να παρασχεθεί βεβαιότητα στα κράτη μέλη και να διευκολυνθεί η έγκριση των μελισσοκομικών προγραμμάτων, είναι σημαντικό ο εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός να δημοσιευθεί το συντομότερο δυνατόν·

1.  δηλώνει ότι δεν διατυπώνει αντίρρηση σχετικά με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα απόφαση στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

(1) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 671).
(2) Κανονισμός (ΕΕ) 2020/2220 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 2020, σχετικά με τη θέσπιση ορισμένων μεταβατικών διατάξεων για τη στήριξη από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) και από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) τα έτη 2021 και 2022 και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 όσον αφορά τους πόρους και την εφαρμογή τους τα έτη 2021 και 2022 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 όσον αφορά τους πόρους και την κατανομή αυτής της στήριξης τα έτη 2021 και 2022 (ΕΕ L 437 της 28.12.2020, σ. 1).
(3) COM(2018)0392.


Απόφαση περί μη διατύπωσης αντίρρησης σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη: προσδιορισμός παγκόσμιων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων και καθορισμός υποκατηγοριών παγκόσμιων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων
PDF 120kWORD 44k
Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί μη διατύπωσης αντίρρησης σχετικά με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό της Επιτροπής, της 11ης Φεβρουαρίου 2021, για την τροποποίηση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1222/2014 για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα κανονιστικά τεχνικά πρότυπα για τον καθορισμό της μεθοδολογίας προσδιορισμού παγκόσμιων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων και τον καθορισμό υποκατηγοριών παγκόσμιων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων (C(2021)0772 – 2021/2561(DEA))
P9_TA(2021)0066B9-0168/2021

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό της Επιτροπής (C(2021)0772),

–  έχοντας υπόψη την με ημερομηνία 18 Φεβρουαρίου 2021 επιστολή της Επιτροπής, διά της οποίας του ζητείται να δηλώσει ότι δεν θα διατυπώσει αντίρρηση στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό,

–  έχοντας υπόψη την με ημερομηνία 4 Μαρτίου 2021 επιστολή της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής προς τον Πρόεδρο της Διάσκεψης των Προέδρων των Επιτροπών,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη την οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και για την κατάργηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ(1) (οδηγία για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις ή ΟΚΑ), και ιδίως το άρθρο 131 παράγραφος 18 και το άρθρο 149,

–  έχοντας υπόψη το σχέδιο δέσμης ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υποβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών ή ΕΑΤ), στις 4 Νοεμβρίου 2020, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/78/ΕΚ της Επιτροπής(2),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 111 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τη σύσταση απόφασης της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής,

–  έχοντας υπόψη ότι δεν διατυπώθηκαν αντιρρήσεις εντός της προθεσμίας που ορίζεται στο άρθρο 111 παράγραφος 6 τρίτη και τέταρτη περίπτωση του Κανονισμού του, η οποία έληξε στις 9 Μαρτίου 2021,

A.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή της Βασιλείας για την τραπεζική εποπτεία (BCBS) δημοσίευσε αναθεωρημένη μεθοδολογία για την αξιολόγηση των παγκόσμιων συστημικά σημαντικών τραπεζών (G-SIB) τον Ιούλιο του 2018· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι εν λόγω αλλαγές στη μεθοδολογία αξιολόγησης παγκόσμιων συστημικά σημαντικών τραπεζών θα πρέπει να αποτυπωθούν στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1222/2014 της Επιτροπής(3)· λαμβάνοντας υπόψη ότι με την οδηγία (ΕΕ) 2019/878 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(4) τροποποιήθηκε το άρθρο 131 της ΟΚΑ και ότι οι εν λόγω αλλαγές θα πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζονται στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1222/2014·

B.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι τροποποιήσεις της ΟΚΑ τέθηκαν σε εφαρμογή στις 29 Δεκεμβρίου 2020, αλλά δεν ορίζουν προθεσμία για την υποβολή της τροποποιητικής κατ’ εξουσιοδότηση πράξης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΑΤ υπέβαλε στην Επιτροπή σχέδιο τροποποίησης των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στις 4 Νοεμβρίου 2020· λαμβάνοντας υπόψη ότι στόχος της Επιτροπής είναι να εφαρμοστεί αυτή η πρόσθετη μεθοδολογία της ΕΕ, που προσδιορίζεται στο σχέδιο τροποποίησης των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων, ήδη κατά την ετήσια διαδικασία χαρακτηρισμού παγκόσμιων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων (G-SII, το αντίστοιχο των G-SIB στην Ένωση) για το 2021, η οποία θα δρομολογηθεί από την ΕΑΤ τον Απρίλιο του 2021 (με βάση τα δεδομένα στο τέλος του 2020) και θα ολοκληρωθεί τον Νοέμβριο του 2021·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ επειγόντως, προκειμένου να διασφαλιστεί ο στόχος της Επιτροπής να καταστεί δυνατή η εφαρμογή της πρόσθετης μεθοδολογίας της ΕΕ στην πρώτη διαδικασία G-SII που θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με την τροποποιημένη ΟΚΑ, δηλαδή τη διαδικασία του 2021· λαμβάνοντας υπόψη ότι, προκειμένου να υπάρξει ασφάλεια δικαίου για τη διαδικασία που αρχίζει τον Απρίλιο του 2021, ο τροποποιητικός κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ έως την ημερομηνία αυτή·

1.  δηλώνει ότι δεν διατυπώνει αντίρρηση σχετικά με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα απόφαση στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

(1) ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 338.
(2) ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 12.
(3) Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1222/2014 της Επιτροπής, της 8ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα κανονιστικά τεχνικά πρότυπα για τον καθορισμό της μεθοδολογίας προσδιορισμού παγκόσμιων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων και τον καθορισμό υποκατηγοριών παγκόσμιων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων (ΕΕ L 330 της 15.11.2014, σ. 27).
(4) Οδηγία (ΕΕ) 2019/878 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 2019, για την τροποποίηση της οδηγίας 2013/36/ΕΕ όσον αφορά τις εξαιρούμενες οντότητες, τις χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών, τις μεικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών, τις αποδοχές, τα μέτρα και τις εξουσίες εποπτείας και τα μέτρα διατήρησης κεφαλαίου (ΕΕ L 150 της 7.6.2019, σ. 253).


Απόφαση περί μη διατύπωσης αντίρρησης σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη: ρυθμίσεις για την καταβολή των εισφορών για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης
PDF 118kWORD 43k
Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί μη διατύπωσης αντίρρησης στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό της Επιτροπής, της 11ης Φεβρουαρίου 2021, που τροποποιεί τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2017/2361 όσον αφορά τις ρυθμίσεις για την καταβολή των εισφορών για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (C(2021)0766 – 2021/2562(DEA))
P9_TA(2021)0067B9-0169/2021

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό της Επιτροπής (C(2021)0766),

–  έχοντας υπόψη την με ημερομηνία 16 Φεβρουαρίου 2021 επιστολή της Επιτροπής, διά της οποίας του ζητείται να δηλώσει ότι δεν θα διατυπώσει αντίρρηση σχετικά με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό,

–  έχοντας υπόψη την με ημερομηνία 4 Μαρτίου 2021 επιστολή της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής προς τον Πρόεδρο της Διάσκεψης των Προέδρων των Επιτροπών,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποίησης του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010(1) (SRMR), και ιδίως το άρθρο 65 παράγραφος 5 και το άρθρο 93 παράγραφος 6,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 111 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τη σύσταση απόφασης της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής,

–  έχοντας υπόψη ότι δεν διατυπώθηκαν αντιρρήσεις εντός της προθεσμίας που ορίζεται στο άρθρο 111 παράγραφος 6 τρίτη και τέταρτη περίπτωση του Κανονισμού του, η οποία έληξε στις 9 Μαρτίου 2021,

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης («το Συμβούλιο Εξυγίανσης») βασίζεται στα στοιχεία σχετικά με το σύνολο του ενεργητικού και του συνολικού ανοίγματος σε κίνδυνο, τα οποία συλλέγει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) από τις οντότητες που υπόκεινται στον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης, για τον υπολογισμό των εποπτικών τελών που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1163/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας(2) κατά τον υπολογισμό των επιμέρους ετήσιων εισφορών που αναφέρονται στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2017/2361 της Επιτροπής(3)· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1163/2014 τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/2155 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας(4), με αποτέλεσμα την αλλαγή της προσέγγισης της είσπραξης από μια προσέγγιση που προβλέπει την προκαταβολή των ετήσιων εποπτικών τελών στην ΕΚΤ σε μια προσέγγιση που προβλέπει την επιβολή εποπτικών τελών μόνο μετά τη λήξη της σχετικής περιόδου επιβολής των τελών·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι εν λόγω αλλαγές της ΕΚΤ απαιτούν τροποποιήσεις των προθεσμιών για τη διαβίβαση των στοιχείων και για την έκδοση των ανακοινώσεων εισφορών δυνάμει του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2017/2361, προκειμένου να διατηρηθεί η συνοχή μεταξύ του συστήματος του Συμβουλίου Εξυγίανσης για την προκαταβολική είσπραξη εισφορών και του νέου καθεστώτος της ΕΚΤ, και να μπορέσει το Συμβούλιο Εξυγίανσης να συνεχίσει να υπολογίζει και να εισπράττει προκαταβολικά τις ετήσιες εισφορές·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ επειγόντως, δεδομένου ότι το Συμβούλιο Εξυγίανσης πρέπει να εφαρμόσει τις μεταβατικές ρυθμίσεις, προκειμένου να αυξήσει τις εισφορές για τις διοικητικές δαπάνες του για το οικονομικό έτος 2021 το συντομότερο δυνατόν μετά την έναρξη του έτους·

1.  δηλώνει ότι δεν διατυπώνει αντίρρηση σχετικά με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό·

2.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα απόφαση στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

(1) ΕΕ L 225 της 30.7.2014, σ. 1.
(2) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1163/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 22ας Οκτωβρίου 2014, σχετικά με τα εποπτικά τέλη (ΕΚΤ/2014/41) (ΕΕ L 311 της 31.10.2014, σ. 23).
(3) Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2017/2361 της Επιτροπής, της 14ης Σεπτεμβρίου 2017, σχετικά με το οριστικό σύστημα των εισφορών για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (ΕΕ L 337 της 19.12.2017, σ. 6).
(4) Κανονισμός (ΕΕ) 2019/2155 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 5ης Δεκεμβρίου 2019, που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1163/2014 σχετικά με τα εποπτικά τέλη (EKT/2019/37) (ΕΕ L 327 της 17.12.2019, σ. 70).


Πρόγραμμα InvestEU ***I
PDF 142kWORD 61k
Ψήφισμα
Κείμενο
Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Μαρτίου 2021 σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του προγράμματος InvestEU (COM(2020)0403 – C9-0158/2020 – 2020/0108(COD))
P9_TA(2021)0068A9-0203/2020

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία: πρώτη ανάγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (COM(2020)0403),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 2, το άρθρο 173 και το άρθρο 175 τρίτο εδάφιο της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα οποία του υποβλήθηκε η πρόταση από την Επιτροπή (C9-0158/2020),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, της 15ης Ιουλίου 2020(1),

–  αφού ζήτησε τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

–  έχοντας υπόψη την προσωρινή συμφωνία που εγκρίθηκε από τις αρμόδιες επιτροπές σύμφωνα με το άρθρο 74 παράγραφος 4 του Κανονισμού του και τη δέσμευση του εκπροσώπου του Συμβουλίου, με επιστολή της 17ης Δεκεμβρίου 2020, να εγκρίνει τη θέση του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 4 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 59 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τις κοινές διαβουλεύσεις της Επιτροπής Προϋπολογισμών και της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής σύμφωνα με το άρθρο 58 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας και της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού,

–  έχοντας υπόψη τις θέσεις υπό μορφή τροπολογιών της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Προϋπολογισμών και της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής (A9-0203/2020),

1.  εγκρίνει τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση όπως παρατίθεται κατωτέρω(2)·

2.  ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει εκ νέου την πρόταση στο Κοινοβούλιο, αν την αντικαταστήσει με νέο κείμενο, αν της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις ή αν προτίθεται να της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα εθνικά κοινοβούλια.

Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που καθορίστηκε σε πρώτη ανάγνωση στις 9 Μαρτίου 2021 εν όψει της έγκρισης κανονισμού (ΕΕ) 2021/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του προγράμματος InvestEU και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1017

P9_TC1-COD(2020)0108


(Καθώς έχει επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, η θέση του Κοινοβουλίου αντιστοιχεί στην τελική νομοθετική πράξη, κανονισμός (ΕΕ) 2021/523.)

(1) ΕΕ C 364 της 28.10.2020, σ. 139.
(2) Η παρούσα θέση αντικαθιστά τις τροπολογίες που εγκρίθηκαν στις 13 Νοεμβρίου 2020 (Κείμενα που εγκρίθηκαν, P9_TA(2020)0306).


Πρόγραμμα σχετικά με τη δράση της Ένωσης στον τομέα της υγείας κατά την περίοδο 2021-2027 [πρόγραμμα «Η ΕΕ για την υγεία» (EU4Health)] ***I
PDF 127kWORD 51k
Ψήφισμα
Κείμενο
Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Μαρτίου 2021 σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση προγράμματος σχετικά με τη δράση της Ένωσης στον τομέα της υγείας για την περίοδο 2021-2027 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 282/2014 [πρόγραμμα «Η ΕΕ για την υγεία» (EU4Health)] (COM(2020)0405 – C9-0152/2020 – 2020/0102(COD))
P9_TA(2021)0069A9-0196/2020

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία: πρώτη ανάγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (COM(2020)0405),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 2 και το άρθρο 168 παράγραφος 5 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα οποία του υποβλήθηκε η πρόταση από την Επιτροπή (C9‑0152/2020),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 18ης Σεπτεμβρίου 2020(1),

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών της 14ης Οκτωβρίου 2020(2),

–  έχοντας υπόψη την προσωρινή συμφωνία που εγκρίθηκε από την αρμόδια επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 74 παράγραφος 4 του Κανονισμού του, και τη δέσμευση του εκπροσώπου του Συμβουλίου, με επιστολή της 18ης Δεκεμβρίου 2020, να εγκρίνει τη θέση του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 4 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 59 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Προϋπολογισμών,

–  έχοντας υπόψη τη θέση υπό μορφή τροπολογιών της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων (A9-0196/2020),

1.  εγκρίνει τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση όπως παρατίθεται κατωτέρω(3)·

2.  ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει εκ νέου την πρόταση στο Κοινοβούλιο, αν την αντικαταστήσει με νέο κείμενο, αν της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις ή αν προτίθεται να της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα εθνικά κοινοβούλια.

Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που καθορίστηκε σε πρώτη ανάγνωση στις 9 Μαρτίου 2021 εν όψει της έγκρισης κανονισμού (ΕΕ) 2021/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση Προγράμματος σχετικά με τη δράση της Ένωσης στον τομέα της υγείας [Πρόγραμμα «Η ΕΕ για την υγεία» (EU4Health)] για την περίοδο 2021-2027 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 282/2014

P9_TC1-COD(2020)0102


(Καθώς έχει επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, η θέση του Κοινοβουλίου αντιστοιχεί στην τελική νομοθετική πράξη, κανονισμός (ΕΕ) 2021/522.)

(1) ΕΕ C 429 της 11.12.2020, σ. 251.
(2) ΕΕ C 440 της 18.12.2020, σ. 131.
(3) Η παρούσα θέση αντικαθιστά τις τροπολογίες που εγκρίθηκαν στις 13 Νοεμβρίου 2020 (Κείμενα που εγκρίθηκαν, P9_TA(2020)0304).

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου