Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 7ης Ιουνίου 2022 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 17 του κανονισμού για την Κοινή Αλιευτική Πολιτική (2021/2168(INI))
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
– έχοντας υπόψη το άρθρο 3 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα άρθρα 3, 11, 38, 120 και 191 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
– έχοντας υπόψη την οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, περί πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής για το θαλάσσιο περιβάλλον (οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική)(1),
– έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 του Συμβουλίου και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου(2) (κανονισμός για την ΚΑΠ), και ιδίως το άρθρο 17,
– έχοντας υπόψη τη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που εγκρίθηκε σε πρώτη ανάγνωση στις 28 Απριλίου 2021 ενόψει της έγκρισης κανονισμού (ΕΕ) 2021/... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου διαχείρισης του ερυθρού τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕK) αριθ. 1936/2001, (ΕΕ) 2017/2107 και (ΕΕ) 2019/833 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1627(3),
– έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/1139 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 2021, για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας, Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1004(4),
– έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 20ής Μαΐου 2020, με τίτλο «Στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030 - Επαναφορά της φύσης στη ζωή μας» (COM(2020)0380),
– έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 9ης Ιουνίου 2021 σχετικά με τη στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030: επαναφορά της φύσης στη ζωή μας,(5)
– έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 20ής Μαΐου 2020, με τίτλο «Από το αγρόκτημα στο πιάτο - Μια στρατηγική για ένα δίκαιο, υγιές και φιλικό προς το περιβάλλον σύστημα τροφίμων» (COM(2020)0381),
– έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 20ής Οκτωβρίου 2021, σχετικά με τη στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο» για ένα δίκαιο, υγιές και φιλικό προς το περιβάλλον σύστημα τροφίμων(6),
– έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής, της 25ης Ιουνίου 2020, σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας-πλαισίου για τη θαλάσσια στρατηγική (οδηγία 2008/56/ΕΚ) (COM(2020)0259),
– έχοντας υπόψη την έκθεση που εξέδωσε η Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) στις 30 Σεπτεμβρίου 2019 με τίτλο «Social data in the EU fisheries sector» (Κοινωνικά δεδομένα στον αλιευτικό τομέα της ΕΕ),
– έχοντας υπόψη την έκθεση της ΕΤΟΕΑ, της 17ης Δεκεμβρίου 2020, με τίτλο «Social dimension of the CFP» (Κοινωνική διάσταση της ΚΑΠ),
– έχοντας υπόψη την ετήσια οικονομική έκθεση της ΕΤΟΕΑ για το 2021 σχετικά με τον αλιευτικό στόλο της ΕΕ, που εκδόθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2021,
– έχοντας υπόψη την έκθεση της ΕΤΟΕΑ της 28ης Απριλίου 2021 σχετικά με τα κριτήρια και τους δείκτες για την ενσωμάτωση πτυχών βιωσιμότητας των προϊόντων θαλασσινών στα πρότυπα εμπορίας στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγοράς,
– έχοντας υπόψη τη μελέτη του 2015 που ζήτησε η Επιτροπή Αλιείας σχετικά με τα κριτήρια για την κατανομή των δικαιωμάτων πρόσβασης στην αλιεία στην ΕΕ,
– έχοντας υπόψη την απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου του Μονπελιέ, της 15ης Ιουλίου 2021, στην υπόθεση αριθ. 1801790,
– έχοντας υπόψη την έκθεση του ιδρύματος New Economics (NEF) του Σεπτεμβρίου 2021 με τίτλο «Who gets to fish in the EU? A 2021 update of how EU Member States allocate fishing opportunities» (Ποιος θα ψαρεύει στην ΕΕ; Πώς κατανέμονται οι δυνατότητες αλιείας από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του 2021),
– έχοντας υπόψη την έκθεση του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση, του 2018, με τίτλο «Evaluating Europe’s course to sustainable fisheries by 2020» (Αξιολόγηση της πορείας της Ευρώπης προς τη βιώσιμη αλιεία έως το 2020),
– έχοντας υπόψη την έκθεση των οργανώσεων Low Impact Fishers of Europe και Our Fish, της 27ης Οκτωβρίου 2021, με τίτλο «How the EU can transition to Low Environmental Impact, Low Carbon, Socially Just Fishing» (Πώς μπορεί η ΕΕ να υλοποιήσει τη μετάβαση σε χαμηλό περιβαλλοντικό αντίκτυπο, χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές και κοινωνικά δίκαιη αλιεία),
– έχοντας υπόψη την έκθεση του 2020 της ομάδας εργασίας για την αλιεία με τράτες με ηλεκτρικό ρεύμα του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση των Θαλασσών (ΔΣΕΘ) και την ειδική γνωμοδότηση του ΔΣΕΘ της 20ής Μαΐου 2020 ως απάντηση στο αίτημα των Κάτω Χωρών σχετικά με τις επιπτώσεις που έχει στο οικοσύστημα και το περιβάλλον η αλιεία γλώσσας (Solea solea) στη Βόρεια Θάλασσα με τράτες με ηλεκτρικό ρεύμα·
– έχοντας υπόψη το άρθρο 6 παράγραφος 18 του κώδικα δεοντολογίας για την υπεύθυνη αλιεία του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων των αλιέων της μικρής κλίμακας και βιοτεχνικής αλιείας και, κατά περίπτωση, την προτιμησιακή πρόσβασή τους σε παραδοσιακούς ιχθυότοπους και αλιευτικούς πόρους,
– έχοντας υπόψη το άρθρο 54 του Κανονισμού του,
– έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Αλιείας (A9-0152/2022),
Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κανονισμός για την ΚΑΠ επιδιώκει να διασφαλίσει ότι οι δραστηριότητες αλιείας και υδατοκαλλιέργειας είναι περιβαλλοντικά βιώσιμες μακροπρόθεσμα και η διαχείρισή τους συνάδει με τον στόχο της επίτευξης οικονομικών και κοινωνικών οφελών και οφελών για την απασχόληση, καθώς και με τον στόχο της συμβολής στην ασφάλεια του εφοδιασμού τροφίμων, της εφαρμογής της προληπτικής προσέγγισης στη διαχείριση της αλιείας, και [έχει σκοπό] να διασφαλίσει ότι η εκμετάλλευση των έμβιων βιολογικών πόρων της θάλασσας αποκαθιστά και διατηρεί τους πληθυσμούς των αλιευόμενων ειδών πάνω από τα επίπεδα εκείνα που μπορούν να εξασφαλίσουν τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση, και αναφέρει τους στόχους της εφαρμογής της οικοσυστημικής προσέγγισης στη διαχείριση της αλιείας, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ελαχιστοποιούνται οι αρνητικές επιπτώσεις των αλιευτικών δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο οικοσύστημα, της συμβολής σε ένα επαρκές επίπεδο διαβίωσης για όσους εξαρτώνται από τις αλιευτικές δραστηριότητες, λαμβάνοντας υπόψη την παράκτια αλιεία και τις κοινωνικοοικονομικές πτυχές, και της προώθησης δραστηριοτήτων παράκτιας αλιείας λαμβάνοντας υπόψη διάφορες κοινωνικοοικονομικές πτυχές·
Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο στόχος 14β των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών ζητεί την «παροχή πρόσβασης των παραδοσιακών αλιέων μικρής κλίμακας στους θαλάσσιους πόρους και τις αγορές»,
Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το Συμβούλιο είναι υπεύθυνο για τον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων (συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα ή συνολικές αλιευτικές προσπάθειες), οι οποίες στη συνέχεια κατανέμονται στα κράτη μέλη και διασφαλίζουν την αρχή της σχετικής σταθερότητας· λαμβάνοντας υπόψη ότι η σχετική σταθερότητα αποτελεί σημαντικό στοιχείο της ΚΑΠ, το οποίο έχει αποδειχθεί αξιόπιστο μακροπρόθεσμα και παρέχει προβολή στους αλιείς και δεν θα πρέπει να υπονομεύεται· λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε κράτος μέλος κατανέμει αυτές τις αλιευτικές δυνατότητες μεταξύ των αλιέων και των οργανώσεων παραγωγών του, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας·
Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων· λαμβάνοντας υπόψη ότι μπορεί να υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των τομέων σε διαφορετικές χώρες, με αποτέλεσμα η προσέγγιση της «ενιαίας αντιμετώπισης» να μην είναι επιθυμητή·
Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ, τα κράτη μέλη πρέπει να χρησιμοποιούν διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια, μεταξύ άλλων, περιβαλλοντικού, κοινωνικού και οικονομικού χαρακτήρα, κατά την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων που διαθέτουν, όπως αναφέρεται στο άρθρο 16 του κανονισμού για την ΚΑΠ· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα εν λόγω κριτήρια μπορούν να περιλαμβάνουν τις επιπτώσεις της αλιείας στο περιβάλλον, το ιστορικό συμμόρφωσης, τη συμβολή στην τοπική οικονομία και τα ιστορικά επίπεδα αλιευμάτων·
ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 17 δεν εξαιρεί την ερασιτεχνική αλιεία από το πεδίο εφαρμογής του και ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να αποφασίσουν πώς θα κατανείμουν τις αλιευτικές δυνατότητες σε εθνικό επίπεδο·
Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 17 ορίζει πως «τα κράτη μέλη πρέπει να παρέχουν κίνητρα σε αλιευτικά σκάφη που χρησιμοποιούν επιλεκτικά αλιευτικά εργαλεία ή χρησιμοποιούν αλιευτικές τεχνικές που έχουν μειωμένες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όπως λ.χ. μειωμένα επίπεδα κατανάλωσης ενέργειας ή ζημίας στον οικότοπο»·
Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 16, τα κράτη μέλη πρέπει να αποφασίζουν σχετικά με τη μέθοδο κατανομής των αλιευτικών δυνατοτήτων που τους αναλογούν, οι οποίες δεν υπόκεινται σε σύστημα μεταβιβάσιμων αλιευτικών παραχωρήσεων, και κάθε κράτος μέλος πρέπει να ενημερώνει την Επιτροπή για τη μέθοδο κατανομής·
Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η δημοσίευση των δεδομένων σχετικά με τις κατανομές των αλιευτικών ποσοστώσεων θα πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς για την προστασία των δεδομένων·
Ι. λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την αξιολόγηση της ΕΤΟΕΑ σχετικά με την κοινωνική διάσταση της ΚΑΠ, το 2020, 16 από τα 23 παράκτια κράτη μέλη απάντησαν στο αίτημα της Επιτροπής να ενημερωθεί σχετικά με τη μέθοδο κατανομής που χρησιμοποιήθηκε·
ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ δεν έχει τηρήσει την προθεσμία για την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης των θαλάσσιων υδάτων της ΕΕ έως το 2020, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας-πλαισίου για τη θαλάσσια στρατηγική· λαμβάνοντας υπόψη ότι η έκθεση που ενέκρινε η Επιτροπή το 2020 σχετικά με τον πρώτο κύκλο εφαρμογής της οδηγίας-πλαισίου για τη θαλάσσια στρατηγική, συνεκτιμώντας τον ολιστικό της χαρακτήρα, κατέδειξε ότι το σύστημα προστασίας της ΕΕ είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα στον κόσμο και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται να βελτιωθεί με στόχο την αντιμετώπιση προβλημάτων όπως η υπεραλίευση σε ορισμένες θάλασσες και οι μη βιώσιμες αλιευτικές πρακτικές, τα πλαστικά απόβλητα, τα πλεονάζοντα θρεπτικά συστατικά, ο υποθαλάσσιος θόρυβος και άλλα είδη ρύπανσης·
ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ δεν τήρησε την προθεσμία του 2020 για την επίτευξη του ρυθμού εκμετάλλευσης της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης (ΜΒΑ) για όλα τα αλιευτικά αποθέματα· λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη ότι έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος όσον αφορά την επίτευξη του στόχου της ΜΒΑ, ιδίως στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό και τη Βαλτική Θάλασσα, όπου το 2020 το 99 % των εκφορτώσεων που τελούν υπό την αποκλειστική διαχείριση της ΕΕ και για τις οποίες υπήρχαν διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις ήταν «αποθέματα βιώσιμης διαχείρισης»·
ΙΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ έχει δεσμευτεί να υλοποιήσει την Ατζέντα του ΟΗΕ με ορίζοντα το 2030, που περιλαμβάνει τον ΣΒΑ 14: «διατήρηση και βιώσιμη χρήση των ωκεανών, των θαλασσών και των θαλάσσιων πόρων για βιώσιμη ανάπτυξη»·
ΙΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, στο ψήφισμά του σχετικά με τη στρατηγική «Από το αγρόκτημα στο πιάτο», το Κοινοβούλιο κάλεσε την Επιτροπή και τα κράτη μέλη «να παράσχουν επαρκή στήριξη για τη μετάβαση στην αλιεία χαμηλού αντικτύπου», μεταξύ άλλων «μέσω της αύξησης του ποσοστού των εθνικών ποσοστώσεων που κατανέμονται στην παράκτια αλιεία μικρής κλίμακας»·
ΙΕ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας, Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας (ΕΤΘΑΥ), ως «παράκτια αλιεία μικρής κλίμακας» ορίζονται οι αλιευτικές δραστηριότητες που διεξάγονται από αλιευτικά σκάφη για θαλάσσια και εσωτερικά ύδατα, με συνολικό μήκος κάτω των 12 μέτρων, που δεν χρησιμοποιούν συρόμενα αλιευτικά εργαλεία, και από πεζούς αλιείς, συμπεριλαμβανομένων των συλλεκτών οστρακοειδών·
ΙΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030 περιλαμβάνει τον στόχο μείωσης των επιπτώσεων της αλιείας και των δραστηριοτήτων εξόρυξης σε ευαίσθητα θαλάσσια ενδιαιτήματα και είδη, συμπεριλαμβανομένου του θαλάσσιου βυθού, με σκοπό την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης·
ΙΖ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι στόχοι της στρατηγικής της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα περιλαμβάνουν τη μείωση των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων ειδών σε επίπεδα που επιτρέπουν την αποκατάσταση και τη διατήρησή τους·
ΙΗ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η αλιεία της ΕΕ είναι ένας στρατηγικός τομέας της Ένωσης, που παρέχει σημαντικό αριθμό άμεσων και έμμεσων θέσεων εργασίας στην αλιεία και στις παράκτιες περιοχές, και έτσι διατηρεί μια βιώσιμη οικονομία συνδέοντας την απασχόληση και τα μέσα διαβίωσης των ανθρώπων με την περιοχή και με τη διατήρηση των πολιτιστικών παραδόσεων·
ΙΘ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το ΕΤΘΑΥ παρέχει οικονομική στήριξη σε νέους αλιείς που ξεκινούν αλιευτικές δραστηριότητες, ενώ δεν υπάρχει κάποια επακόλουθη εγγύηση ότι θα αποκτηθούν αλιευτικές δυνατότητες·
Κ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η αλιεία συμβάλλει σημαντικά στην επισιτιστική ασφάλεια της Ένωσης·
ΚΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η αλιεία δημιουργεί θέσεις εργασίας τόσο στη θάλασσα όσο και στην ξηρά· λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένες περιοχές βασίζονται στην πραγματοποίηση εκφορτώσεων σε τοπικό επίπεδο για να διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα πολλών επιχειρήσεων και να κρατήσουν τις παράκτιες κοινότητες ζωντανές·
ΚΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν υπάρχει ολοκληρωμένη έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ από την Επιτροπή, γεγονός που σημαίνει ότι οι μόνες διαθέσιμες αξιολογήσεις για αυτή την αρχική αξιολόγηση της εφαρμογής είναι εκείνες που δημοσιεύονται από την ΕΤΟΕΑ, τις φιλανθρωπικές οργανώσεις, τον ίδιο τον αλιευτικό τομέα, τις ΜΚΟ και τα ενδιαφερόμενα μέρη·
ΚΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την πιο πρόσφατη αξιολόγηση της ΕΤΟΕΑ σχετικά με την κοινωνική διάσταση της ΚΑΠ, το αίτημα της Επιτροπής από το 2020 προς τα κράτη μέλη, σύμφωνα με το οποίο τους ζητήθηκε να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με το σύστημα κατανομής τους, περιλάμβανε μια ερώτηση σχετικά με την εκτίμηση των επιπτώσεων και μόνο δύο κράτη μέλη (Σουηδία και Δανία) ανέφεραν ότι διεξήγαγαν τέτοιους είδους εκτίμηση· λαμβάνοντας υπόψη ότι στην ίδια έκθεση διαπιστώθηκε ότι το 2020 μόνο 16 από τα 23 παράκτια κράτη μέλη απάντησαν στο αίτημα της Επιτροπής να ενημερωθεί σχετικά με τη μέθοδο κατανομής που χρησιμοποιήθηκε· λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλές από αυτές τις απαντήσεις είχαν περιορισμένη χρήση, δεδομένου ότι περιείχαν μόνο γενικές περιγραφές του εθνικού αλιευτικού στόλου των κρατών μελών ή απλώς τόνιζαν τις προθέσεις τους σχετικά με την κατανομή, χωρίς όμως να περιγράφουν τα «διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια»·
ΚΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, για την αλιευτική περίοδο 2020, η κατανομή της ποσόστωσης ερυθρού τόνου σε σκάφη μικρής κλίμακας ήταν 3,03% στην Ιταλία, 11,6% στην Κροατία, 11,89% στη Γαλλία, 13,68% στην Πορτογαλία και 36,93% στην Ισπανία·
ΚΕ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα περισσότερα αποθέματα αποτελούν ως επί το πλείστον στόχο διαφορετικών τύπων στόλων, ενώ κάποια από αυτά αποτελούν στόχο τόσο των στόλων μικρής κλίμακας όσο και των στόλων μεγάλης κλίμακας·
ΚΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, η ΕΕ, εφαρμόζοντας το άρθρο 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ και κατανέμοντας αλιευτικές ποσοστώσεις με βάση διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια περιβαλλοντικού, κοινωνικού ή οικονομικού χαρακτήρα, μπορεί να επιτύχει μια δίκαιη μετάβαση σε έναν αλιευτικό στόλο χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών και χαμηλού αντικτύπου· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο στόχος αυτός πρέπει να συμβαδίζει με τον στόχο για την επίτευξη οικονομικών και κοινωνικών οφελών και οφελών για την απασχόληση και με τον στόχο της συμβολής στην ασφάλεια του εφοδιασμού τροφίμων·
ΚΖ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή καταρτίζει σχέδιο δράσης για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων και την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, το οποίο πρέπει να συμβάλει σε έναν από τους κύριους στόχους της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, διασφαλίζοντας τη βιωσιμότητα της αλιείας και επαρκή προστασία για τα θαλάσσια οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητά τους·
ΚΗ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, στις 10 Νοεμβρίου 2020, το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με τον κανονισμό για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου διαχείρισης του τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο· λαμβάνοντας υπόψη ότι η εν λόγω συμφωνία καταψηφίστηκε, στη συνέχεια, από το Συμβούλιο, αναιρώντας απόφαση που είχε ήδη συμφωνηθεί με τα άλλα δύο θεσμικά όργανα·
ΚΘ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το Brexit είχε επίσης αντίκτυπο στην κατανομή των αλιευτικών δικαιωμάτων στην ΕΕ∙
1. υπενθυμίζει ότι τα αλιευτικά αποθέματα αποτελούν φυσικό δημόσιο πόρο, ότι οι αλιευτικές δραστηριότητες και η διαχείριση αποτελούν πλεονέκτημα που βασίζεται σε αυτόν τον πόρο και ανήκουν στην κοινή μας κληρονομιά, και ότι η διαχείριση των ιχθυαποθεμάτων θα πρέπει να γίνεται κατά τρόπο που να εγγυάται τα υψηλότερα μακροπρόθεσμα οφέλη για την κοινωνία, να ελαχιστοποιεί τον αντίκτυπο στα οικοσυστήματα και να εγγυάται την επισιτιστική ασφάλεια μέσω της παροχής υγιεινών τροφίμων· υπενθυμίζει ότι η οικονομική αποδοτικότητα του ευρωπαϊκού στόλου θα πρέπει να διασφαλίζεται μέσω βιώσιμης από περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική άποψη εκμετάλλευσης και με βάση αξιόπιστες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις και την αρχή της προφύλαξης·
2. υπογραμμίζει ότι τα μερίδια ποσοστώσεων και οι αλιευτικές δυνατότητες αντιπροσωπεύουν δικαιώματα σε δημόσιο πόρο· τονίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι, στο πλαίσιο της αρμοδιότητας των κρατών μελών να κατανέμουν τις αλιευτικές δυνατότητες και λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της σταθερότητας και της προβλεψιμότητας, κανένας παράγοντας δεν θα πρέπει να διαθέτει επ’ αόριστον δικαίωμα σε συγκεκριμένη ποσόστωση ή αλιευτική δυνατότητα·
3. τονίζει ότι στην αλιεία που υπόκειται σε διαχείριση ποσόστωσης, το πρόβλημα των ειδών με περιοριστική ποσόστωση μπορεί να οδηγήσει σε παύση των αλιευτικών δραστηριοτήτων πριν από το τέλος της αλιευτικής περιόδου, κάτι που δυνητικά συνεπάγεται σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις για τους αλιείς· υπογραμμίζει εν προκειμένω ότι ένα ορθό σύστημα ποσοστώσεων θα πρέπει να είναι επαρκώς ευέλικτο, ούτως ώστε οι αλιείς που χρειάζονται επιπλέον ποσοστώσεις για είδη με περιοριστική ποσόστωση και οι αλιείς που έχουν διαθέσιμες ποσοστώσεις να μπορούν να καταλήξουν σε ένα αμοιβαία επωφελές αποτέλεσμα·
4. τονίζει ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να καθορίσουν τα κριτήρια που χρησιμοποιούν κατά την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων·
5. σημειώνει ότι η Επιτροπή δεν έχει ξεκινήσει διαδικασίες επί παραβάσει εναντίον κανενός κράτους μέλους όσον αφορά τη συμμόρφωση με το άρθρο 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ·
Χρήση αντικειμενικών και διαφανών κριτηρίων
6. τονίζει ότι δεν υπάρχει μελέτη της Επιτροπής που να αναλύει την εφαρμογή των κριτηρίων για την κατανομή των ποσοστώσεων βάσει των άρθρων 16 και 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ· σημειώνει ότι υπάρχει έλλειψη διαφάνειας και ότι αρκετά κράτη μέλη δεν δημοσιοποιούν ποια κριτήρια εφαρμόζουν κατά την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων και τα ενθαρρύνει να δημοσιοποιήσουν τα εν λόγω κριτήρια και να τα καταστήσουν εύκολα προσβάσιμα· υπενθυμίζει ότι μια αντικειμενική μέθοδος κατανομής συνεπάγεται ξεκάθαρη και αδιαμφισβήτητη περιγραφή σαφώς καθορισμένων κριτηρίων κατανομής, συμπεριλαμβανομένης μιας σαφούς περιγραφής των σχετικών σταθμίσεων των κριτηρίων ή των όρων χρήσης τους σε περίπτωση που εφαρμόζονται πολλαπλά κριτήρια κατανομής·
7. ενθαρρύνει την Επιτροπή να συντάξει, εάν κρίνεται απαραίτητο, έκθεση σχετικά με την εφαρμογή των κριτηρίων των άρθρων 16 και 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ από κάθε κράτος μέλος·
8. καλεί την Επιτροπή να κινήσει διαδικασίες επί παραβάσει κατά κρατών μελών που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά τη διαφάνεια στην κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων·
9. τονίζει ότι η διαφάνεια των κριτηρίων κατανομής είναι μία από τις παραμέτρους που εξασφαλίζουν σταθερότητα και ασφάλεια δικαίου για τους φορείς εκμετάλλευσης· υπογραμμίζει ότι είναι επιθυμητό να σημειωθεί πρόοδος στο ζήτημα της διαφάνειας σε ολόκληρη την Ένωση όσον αφορά τα κριτήρια και την πρακτική εφαρμογή τους· τονίζει, συνεπώς, ότι οι πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργία του συστήματος αλιευτικών δυνατοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της μεθόδου κατανομής, θα πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμες και κατανοητές από όλους, ιδίως από τους φορείς εκμετάλλευσης και τα ενδιαφερόμενα μέρη, ούτως ώστε να δημιουργηθεί πιο εύκολα μια συνεπής μέθοδος κατανομής που θα είναι βασισμένη σε κανόνες και θα δώσει τη δυνατότητα για καλύτερο έλεγχο, ίσες ευκαιρίες για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και μεγαλύτερη προβλεψιμότητα για τους αλιείς·
10. καλεί τα κράτη μέλη να δημοσιοποιήσουν τις αντίστοιχες οικείες μεθόδους κατανομής των αλιευτικών δυνατοτήτων, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία για την προστασία των δεδομένων·
11. θεωρεί ότι η Επιτροπή, υπό την ιδιότητά της ως θεματοφύλακα των συνθηκών, έχει την υποχρέωση να εγγυάται την πλήρη τήρηση των προδιαγραφών που κατοχυρώνονται στο άρθρο 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ· καλεί την Επιτροπή, στο πλαίσιο αυτό, να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή της δεσμευτικής διάταξης περί διαφάνειας του άρθρου 17 όσον αφορά τις διαδικασίες κατανομής των εθνικών ποσοστώσεων από όλα τα κράτη μέλη, μέσω ενεργητικής και συνεχούς παρακολούθησης και, εάν είναι αναγκαίο, να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει κατά των κρατών μελών που δεν συμμορφώνονται με αυτήν την απαίτηση·
12. είναι της άποψης ότι οι οργανώσεις παραγωγών, οι συνεταιρισμοί και οι κάτοχοι ποσοστώσεων μπορούν να δημοσιοποιούν σε οικειοθελή βάση την οικεία κατανομή ποσόστωσης, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να υποχρεωθούν να το πράξουν, λόγω της νομοθεσίας για την προστασία των δεδομένων·
13. υπενθυμίζει ότι οι οργανώσεις παραγωγών και οι συντεχνίες αλιέων διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο στην κατανομή και τη διαχείριση των αλιευτικών ποσοστώσεων μεταξύ των διαφόρων σκαφών· υπενθυμίζει ότι, σε πολλά κράτη μέλη, σχετικά λίγοι αλιείς μικρής κλίμακας ανήκουν σε οργανώσεις παραγωγών και ακόμη λιγότεροι έχουν τις δικές τους ειδικές οργανώσεις παραγωγών, γεγονός που περιορίζει την ικανότητά τους να εκμεταλλεύονται αυτόν τον δίαυλο για να αποκτήσουν πρόσβαση στις αλιευτικές ποσοστώσεις· ενθαρρύνει την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διευκολύνουν τη δημιουργία οργανώσεων παραγωγών για και από αλιείς μικρής κλίμακας·
14. θεωρεί ότι οι μέθοδοι κατανομής θα πρέπει να αναπτυχθούν με τη συμμετοχή των αλιευτικών κοινοτήτων, των περιφερειακών αρχών και άλλων σχετικών ενδιαφερόμενων μερών, διασφαλίζοντας τη δίκαιη εκπροσώπηση όλων των τμημάτων του στόλου, των οργανώσεων παραγωγών, των αλιευτικών «Cofradias» (συντεχνιών) και των οργανώσεων εργαζομένων, με βάση τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, και ότι θα πρέπει να περιλαμβάνουν διασφαλίσεις όπως περιόδους προειδοποίησης που θα επιτρέπουν στους αλιείς να προσαρμόζονται σε περίπτωση που τα κράτη μέλη αποφασίσουν να αλλάξουν τη μέθοδο κατανομής τους·
15. καλεί τα κράτη μέλη να σχεδιάσουν συστήματα κατανομής κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η απλότητα, να αποφεύγονται οι επαχθείς γραφειοκρατικές διαδικασίες και, εν τέλει, να έχουν οι φορείς εκμετάλλευσης και τα ενδιαφερόμενα μέρη τη δυνατότητα να παρακολουθούν τα κριτήρια και τη διαδικασία κατανομής·
16. καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ισότιμους όρους ανταγωνισμού και ίσες ευκαιρίες για όλους τους αλιείς, ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η δίκαιη πρόσβαση στους θαλάσσιους πόρους·
Χρήση περιβαλλοντικών, κοινωνικών και οικονομικών κριτηρίων
17. σημειώνει ότι δεν υπάρχουν εκθέσεις της Επιτροπής ούτε καταγεγραμμένες περιπτώσεις αλλαγής των μεθόδων κατανομής από τα κράτη μέλη μετά την έναρξη ισχύος της μεταρρυθμισμένης ΚΑΠ και του άρθρου 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ, γεγονός που υποδηλώνει ότι η μεταρρύθμιση της ΚΑΠ το 2013 δεν είχε σημαντικό αντίκτυπο στις μεθόδους κατανομής· σημειώνει ότι η ΕΤΟΕΑ, στην έκθεσή της για την κοινωνική διάσταση της ΚΑΠ, επισημαίνει ότι, μολονότι τα κράτη μέλη γενικά δεν έχουν προβεί σε άμεση διάκριση μεταξύ του άρθρου 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ και των εθνικών συστημάτων κατανομής ποσοστώσεων, χρησιμοποιούν ή έχουν χρησιμοποιήσει στη διαδικασία κατανομής κριτήρια που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν κοινωνικά·
18. σημειώνει ότι τα ιστορικά επίπεδα αλιευμάτων είναι επί του παρόντος τα συνηθέστερα κριτήρια που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων· θεωρεί ότι τα κριτήρια αυτά προσφέρουν σταθερότητα και αναγνωρίζει την εξάρτηση του στόλου και των αλιευτικών κοινοτήτων από τους αλιευτικούς πόρους και τη σημασία της σταθερής και προβλέψιμης πρόσβασης στους αλιευτικούς πόρους για τους στόλους και τις αλιευτικές κοινότητες·
19. σημειώνει ότι, σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, μόνον ορισμένα κράτη μέλη χρησιμοποιούν κριτήρια περιβαλλοντικού, κοινωνικού ή οικονομικού χαρακτήρα για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων και ότι, εάν χρησιμοποιηθούν, δεν έχουν μεγάλη βαρύτητα στην τελική κατανομή·
20. υπενθυμίζει ότι, όπως ορίζεται στο άρθρο 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ, «κατά την κατανομή αλιευτικών δυνατοτήτων που διαθέτουν δυνάμει του άρθρου 16, τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια, μεταξύ άλλων, περιβαλλοντικού, κοινωνικού και οικονομικού χαρακτήρα»· σημειώνει ότι το αγγλικό κείμενο περιλαμβάνει τη λέξη «shall»· σημειώνει ότι υπάρχουν αποκλίσεις στη διατύπωση του κειμένου στις διάφορες γλώσσες, οι οποίες ενδέχεται να οδηγήσουν σε διαφορετικές ερμηνείες της νομικά δεσμευτικής επιταγής αυτού του στοιχείου· σημειώνει, ωστόσο, ότι το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην απόφασή του στην υπόθεση Spika (C-540/16)(7), καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα κράτη μέλη πρέπει να χρησιμοποιούν «διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια» κατά την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων που διαθέτουν δυνάμει του άρθρου 16 του κανονισμού για την ΚΑΠ· καλεί την Επιτροπή να εξετάσει το ζήτημα αυτό στην επόμενη έκθεσή της σχετικά με τη λειτουργία της ΚΑΠ·
21. εκφράζει ικανοποίηση για το γεγονός ότι οι τρέχουσες μέθοδοι κατανομής, που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στα ιστορικά δικαιώματα, δίνουν τη δυνατότητα για έναν βαθμό οικονομικής σταθερότητας στον τομέα της αλιείας, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε να είναι σε θέση οι φορείς εκμετάλλευσης να καινοτομούν και να υιοθετούν πιο βιώσιμες τεχνικές, αλλά αναγνωρίζει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, συμβάλλουν στην ενίσχυση τάσεων, όπως η οικονομική συγκέντρωση στον τομέα της αλιείας, οι οποίες στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό, δημιουργούν φραγμούς για τους νεοεισερχόμενους στον κλάδο και καθιστούν τον τομέα μη ελκυστικό για νεοεισερχόμενους αλιείς νεαρής ηλικίας· θεωρεί, επιπλέον, ότι οι μέθοδοι αυτές, σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν παρέχουν επαρκή κίνητρα στους αλιείς που εφαρμόζουν αλιευτικές πρακτικές με μειωμένο περιβαλλοντικό αντίκτυπο και δεν προσφέρουν δίκαιες ευκαιρίες σε όλους τους αλιείς, συμπεριλαμβανομένων των αλιέων μικρής κλίμακας· ενθαρρύνει, στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη να εγγυηθούν επαρκώς τη δίκαιη κατανομή των ποσοστώσεων μεταξύ των διαφόρων τμημάτων του στόλου, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες όλων των αλιέων·
22. σημειώνει ότι για τα αποθέματα για τα οποία τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα αυξάνονται, για παράδειγμα στην περίπτωση της ορθής διαχείρισης αποθεμάτων ή ενός επιτυχημένου σχεδίου αποκατάστασης, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να εξετάσουν το ενδεχόμενο κατανομής των πρόσθετων ποσοστώσεων βάσει οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών κριτηρίων, σύμφωνα με το άρθρο 17·
23. τονίζει ότι η βιοτεχνική και παραδοσιακή αλιεία και οι ενώσεις τους, όπως οι αλιευτικές «Cofradias», αποτελούν θεμελιώδες χαρακτηριστικό της τοπικής κοινωνίας, της οικονομίας, του πολιτισμού και της παράδοσης σε πολλές παράκτιες περιοχές και νησιά σε όλη την ΕΕ και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να τυγχάνουν ιδιαίτερης προσοχής και μεταχείρισης, συμπεριλαμβανομένων ad hoc ποσοστώσεων, ιδιαίτερα δε σε περίπτωση αύξησης της συνολικής ποσότητας αποθεμάτων χάρη σε χρηστή διαχείριση αποθεμάτων ή σε επιτυχημένο σχέδιο ανάκαμψης·
24. θεωρεί ότι η χρήση όλων των τύπων κριτηρίων που αναφέρονται στο άρθρο 17 (οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά) κατά την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων είναι ένα σημαντικό στοιχείο προκειμένου να επιτευχθούν πλήρως οι στόχοι που ορίζονται στον κανονισμό για την ΚΑΠ, στην οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική και στη στρατηγική για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030· υπενθυμίζει ότι τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την ανάπτυξη και την εφαρμογή των κριτηρίων κατανομής·
25. υπενθυμίζει ότι τα ποιοτικά δεδομένα σχετικά με τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της ερασιτεχνικής αλιείας συχνά δεν υφίστανται ή είναι ελλιπή, γεγονός που σημαίνει ότι τα κριτήρια περιβαλλοντικού, κοινωνικού και οικονομικού χαρακτήρα δεν μπορούν να αναπτυχθούν όπως απαιτείται δυνάμει του άρθρου 17·
26. προτρέπει την Επιτροπή να βελτιώσει και να ενισχύσει τη συλλογή των εν λόγω δεδομένων για την ερασιτεχνική αλιεία μέσω ενός βελτιωμένου πλαισίου συλλογής δεδομένων και άλλων μέσων πολιτικής·
27. καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κατανέμει τις αλιευτικές δυνατότητες σύμφωνα με τον κανονισμό για την ΚΑΠ και ειδικότερα σύμφωνα με το άρθρο 17, χρησιμοποιώντας διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια, μεταξύ άλλων κριτήρια περιβαλλοντικού, κοινωνικού και οικονομικού χαρακτήρα· θεωρεί ότι κάθε κράτος μέλος, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, θα πρέπει να διασφαλίζει ότι τα κριτήρια είναι βιώσιμα και ισορροπημένα, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι τοπικές ιδιαιτερότητες και προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν·
28. θεωρεί ότι οι τύποι αλιείας και οι πραγματικές καταστάσεις που αντιμετωπίζουν διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των χωρών της ΕΕ και ότι, ως εκ τούτου, δεν υπάρχουν ενιαία κριτήρια οικονομικού, περιβαλλοντικού ή κοινωνικού χαρακτήρα που μπορούν να εφαρμοστούν ομοιόμορφα σε ολόκληρη την ΕΕ·
29. υπενθυμίζει ότι τα κράτη μέλη και οι οργανώσεις παραγωγών έχουν δημιουργήσει σε αρκετές χώρες αποθέματα ποσοστώσεων τα οποία θα μπορούσαν να διανεμηθούν στους αλιείς βάσει περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών κριτηρίων·
30. καλεί τα κράτη μέλη να δώσουν κίνητρα στους αλιείς να χρησιμοποιούν τις πλέον βιώσιμες και φιλικές προς το περιβάλλον αλιευτικές πρακτικές, μεθόδους και καινοτομίες· πιστεύει ότι τα κίνητρα αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον σχεδιασμό της μεθόδου κατανομής σύμφωνα με το άρθρο 17 και ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη τις κλιματικές και οικοσυστημικές παραμέτρους στις διαδικασίες κατανομής τους, βάσει ενός συνόλου διαφανών κριτηρίων· υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 17, «τα κράτη μέλη πρέπει να παρέχουν κίνητρα σε αλιευτικά σκάφη που χρησιμοποιούν επιλεκτικά αλιευτικά εργαλεία ή χρησιμοποιούν αλιευτικές τεχνικές που έχουν μειωμένες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όπως λ.χ. μειωμένα επίπεδα κατανάλωσης ενέργειας ή ζημίας στον οικότοπο»·
31. καλεί τα κράτη μέλη να δώσουν κίνητρα στους φορείς εκμετάλλευσης μέσω των διαδικασιών κατανομής τους, ώστε να καθιερώσουν και να ενισχύσουν τον κοινωνικό διάλογο με τα συνδικάτα και τις οργανώσεις των εργαζομένων, καθώς και να εφαρμόσουν πλήρως τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας προκειμένου να προωθήσουν την κοινωνική βιωσιμότητα και τις δίκαιες συνθήκες εργασίας στον τομέα της αλιείας·
32. υπενθυμίζει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να προσπαθούν να παρέχουν κίνητρα στα αλιευτικά σκάφη που χρησιμοποιούν επιλεκτικά αλιευτικά εργαλεία ή χρησιμοποιούν αλιευτικές τεχνικές με μειωμένες περιβαλλοντικές επιπτώσεις· σημειώνει ότι ορισμένα κράτη μέλη παρέχουν τέτοιου είδους κίνητρα· καλεί τα άλλα κράτη μέλη να παρέχουν τέτοιου είδους κίνητρα·
33. τονίζει ότι η κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων με τη χρήση κριτηρίων όπως ο μικρότερος περιβαλλοντικός αντίκτυπος και λαμβανομένου υπόψη του ιστορικού συμμόρφωσης των φορέων εκμετάλλευσης μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση των ιχθυοπληθυσμών σε βιώσιμο επίπεδο και στην καλύτερη προστασία της βιοποικιλότητας·
34. καλεί τα κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ, να στηρίξουν τους νεοεισερχόμενους και τους νεαρής ηλικίας αλιείς κατά την είσοδό τους στον κλάδο, προκειμένου να μειωθούν οι φραγμοί κατά την είσοδο, να διορθωθούν οι αδυναμίες της αγοράς και, εν τέλει, να διευκολυνθεί η απολύτως αναγκαία ανανέωση των γενεών στον τομέα της αλιείας· καλεί, επιπλέον, τα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν όλες τις ευκαιρίες στο πλαίσιο του ΕΤΘΑΥ για την αντιμετώπιση του ζητήματος της ανανέωσης των γενεών·
35. καλεί την Επιτροπή να συνεργαστεί πιο προορατικά με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη για την εφαρμογή των διατάξεων που ορίζονται στο άρθρο 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ· καλεί την Επιτροπή να συνεχίσει να συνδράμει τα κράτη μέλη στην πλήρη αξιοποίηση διαφανών και αντικειμενικών κριτηρίων, συμπεριλαμβανομένων οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών κριτηρίων, κατά τον σχεδιασμό της μεθοδολογίας τους για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων, για παράδειγμα με τη δημοσίευση κατευθυντήριων γραμμών· τονίζει ότι πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο να προσφερθούν στους αλιείς προοπτικές για το μέλλον και οικονομική σταθερότητα·
36. καλεί την Επιτροπή, στην επικείμενη έκθεσή της σχετικά με τη λειτουργία της ΚΑΠ, να αναλύσει την εφαρμογή του άρθρου 17 του κανονισμού για την ΚΑΠ από τα κράτη μέλη και να υποβάλει προτάσεις για τον τρόπο βελτίωσης της·
37. τονίζει ότι η ΕΕ εξακολουθεί να μην διαθέτει ένα νομοθετικό εργαλείο για την εφαρμογή των αποφάσεων της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού που ελήφθησαν κατά τις τελευταίες συνόδους της· τονίζει με βαθιά ανησυχία ότι ένα τέτοιο κανονιστικό κενό ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο την κατανομή σημαντικών ποσοστώσεων για τον αλιευτικό τομέα της ΕΕ· προτρέπει την προεδρία του Συμβουλίου, επομένως, να υποβάλει εναλλακτική πρόταση για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε ήδη μεταξύ των μερών, η οποία θα ευθυγραμμίζεται με τη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·
o o o
38. αναθέτει στην Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.
Απόφαση της 12ης Ιουλίου 2018, UAB «Spika» κ.λπ. κατά Žuvininkystės tarnyba prie Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerijos, C-540/16, ECLI EU:C:2018:565.