Resolutie van het Europees Parlement van 22 november 2023 over het standpunt van de Raad inzake het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 4/2023 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2023 - Verlaging van de betalingskredieten, andere aanpassingen en technische actualiseringen (14622/2023 – C9-0410/2023 – 2023/0367(BUD))

P9_TA(2023)0412 A9-0363/2023

Het Europees Parlement,

–  gezien artikel 314 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

–  gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,

–  gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012(1), en met name artikel 44,

–  gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2023, definitief vastgesteld op 23 november 2022(2),

–  gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027(3),

–  gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2020 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie betreffende begrotingsdiscipline, samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer, alsmede betreffende nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een routekaart voor de invoering van nieuwe eigen middelen(4),

–  gezien Besluit (EU, Euratom) 2020/2053 van de Raad van 14 december 2020 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie, en tot intrekking van Besluit 2014/335/EU, Euratom(5),

–  gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 4/2023, vastgesteld door de Commissie op 11 oktober 2023 (COM(2023)0530),

–  gezien het standpunt inzake het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 4/2023, vastgesteld door de Raad op 9 november 2023 en toegezonden aan het Europees Parlement op 13 november 2023 (14622/2023 – C9-0410/2023),

–  gezien de artikelen 94 en 96 van zijn Reglement,

–  gezien het verslag van de Begrotingscommissie (A9‑0363/2023),

A.  overwegende dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 4/2023 voornamelijk tot doel heeft de uitgavenzijde van de begroting te actualiseren, onder meer om de kredieten voor het project voor de internationale thermonucleaire experimentele reactor (ITER) met 280 miljoen EUR aan vastleggingskredieten en 264 miljoen EUR aan betalingskredieten te verlagen als gevolg van de vertragingen bij de uitvoering van het project, en om het niveau van de betalingskredieten voor het programma Digitaal Europa, het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds Plus, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Fonds voor asiel, migratie en integratie met een totaalbedrag van 3 miljard EUR te verlagen;

B.  overwegende dat het totale netto-effect van het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 4/2023 op de uitgaven neerkomt op een daling van de vastleggingskredieten met 247,5 miljoen EUR en van de betalingskredieten met 3 254,8 miljoen EUR;

1.  neemt kennis van het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 4/2023 zoals ingediend door de Commissie;

2.  wijst op de voorgestelde bezuiniging met betrekking tot het ITER-project, bovenop de bezuinigingen die ten tijde van de onderhandelingen over de begroting 2023 zijn doorgevoerd en de door de Commissie in de ontwerpbegroting 2024 voorgestelde bezuiniging; geeft uiting aan zijn grote bezorgdheid over de vooruitgang bij de uitvoering van ITER en verzoekt de Commissie om het Parlement volledig op de hoogte te houden van de ontwikkelingen en de gevolgen daarvan voor de financiële bijdrage van de Unie en om meer gedetailleerde uitleg te geven over de redenen voor de aanzienlijke vertragingen wat betreft het programma;

3.  spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over de vertragingen bij de uitvoering van programma’s in het huidige meerjarig financieel kader (MFK) en de daaruit voortvloeiende verlaging van de betalingskredieten; verzoekt de lidstaten om, met steun van de Commissie, vaart te zetten achter de uitvoering, zodat de volledige absorptie van beschikbare kredieten gewaarborgd is; benadrukt dat het noodzakelijk is een betalingscrisis aan het einde van het huidige MFK te voorkomen; herinnert in dit verband aan zijn voorstel tot wijziging van het enkelvoudig marge-instrument met het oog op de schrapping van de jaarlijkse bovengrens voor betalingskredieten voor gebruikmaking van dat instrument in het kader van de herziening van het MFK, en verzoekt de Raad en de Commissie het voorstel van het Parlement te steunen;

4.  wijst in het bijzonder op de door de Commissie voorgestelde bezuiniging op de betalingskredieten voor het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF) vanwege het feit dat een aantal grote facturen nog in behandeling is en dat voor bepaalde projecten nog niet aan sommige betalingsvoorwaarden is voldaan; beschouwt dergelijke vertragingen als zeer problematisch, aangezien het AMIF flexibel moet zijn en onmiddellijk moet kunnen reageren bij migratiestromen; verzoekt de Commissie het proces te versnellen zodat de lidstaten volledig kunnen worden ondersteund wanneer zij te maken krijgen met grote migratiestromen;

5.  is verheugd over het voorstel om de kredieten voor de beveiliging van het gebouw en de IT-systemen van het Europees Openbaar Ministerie te verhogen en om acht extra tijdelijke functionarissen toe te wijzen; herhaalt zijn reeds lang ingenomen standpunt dat agentschappen waarvan het mandaat is uitgebreid een evenredige uitbreiding van personeel en begroting moeten krijgen;

6.  neemt nota van de door de Commissie voorgestelde aanpassingen met betrekking tot rubriek 7; benadrukt dat de instellingen van de Unie de nodige middelen ter beschikking moeten hebben om aan hun wettelijke en contractuele verplichtingen te kunnen voldoen en hun mandaat te kunnen vervullen; is ingenomen met de inspanningen van de instellingen om bijna alle bedragen die nodig zijn als gevolg van het hogere actualiseringspercentage van de salarissen, te dekken door herschikkingen en uitstel van niet-verplichte investeringen; neemt nota van de kleine verhoging die nodig is voor de pensioenuitgaven en van het bedrag dat de Europese scholen vragen om de kosten van de hoge energieprijzen te dekken;

7.  is van mening dat de Unie krachtig moet reageren op de snel toenemende behoeften, met name op het gebied van humanitaire hulp, ook in het Midden-Oosten en de Kaukasus; verzoekt de Commissie de begrotingsmogelijkheden te bestuderen om reeds in 2023 steun te kunnen verlenen, hetzij via een ander ontwerp van gewijzigde begroting, hetzij via een overdracht;

8.  keurt het standpunt van de Raad inzake het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 4/2023 goed;

9.  verzoekt zijn Voorzitter te constateren dat de gewijzigde begroting nr. 4/2023 definitief is vastgesteld en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie;

10.  verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen.

(1) PB L 193 van 30.7.2018, blz. 1. (2) PB L 58 van 23.2.2023, blz. 1. (3) PB L 433 I van 22.12.2020, blz. 11. (4) PB L 433 I van 22.12.2020, blz. 28. (5) PB L 424 van 15.12.2020, blz. 1.

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 22 november 2023 over het gemeenschappelijk ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2024, goedgekeurd door het bemiddelingscomité in het kader van de begrotingsprocedure (11565/2023 – C9-0336/2023 – 2023/0264(BUD))

P9_TA(2023)0413 A9-0362/2023

Het Europees Parlement,

–  gezien het door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerp en de daarop betrekking hebbende verklaringen van het Parlement, de Raad en de Commissie (11565/2023 – C9‑0336/2023),

–  gezien het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2024, goedgekeurd door de Commissie op 5 juli 2023 (COM(2023)0300),

–  gezien het standpunt inzake het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2024, vastgesteld door de Raad op 5 september 2023 en toegezonden aan het Europees Parlement op 8 september 2023 (11565/2023 – C9‑0336/2023),

–  gezien nota van wijzigingen nr. 1/2024 bij het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2024, ingediend door de Commissie op 9 oktober 2023 (COM(2023)0531),

–  gezien zijn resolutie van 18 oktober 2023 over het standpunt van de Raad inzake het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2024(1) en de daarin opgenomen begrotingsamendementen,

–  gezien artikel 314 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

–  gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,

–  gezien Besluit (EU, Euratom) 2020/2053 van de Raad van 14 december 2020 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie en tot intrekking van Besluit 2014/335/EU, Euratom(2),

–  gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012(3),

–  gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027(4),

–  gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2020 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie betreffende begrotingsdiscipline, samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer, alsmede betreffende nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een routekaart voor de invoering van nieuwe eigen middelen(5),

–  gezien de artikelen 95 en 96 van zijn Reglement,

–  gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité (A9-0362/2023),

1.  keurt het gemeenschappelijk ontwerp goed;

2.  bevestigt zijn verklaring en de gezamenlijke verklaringen die als bijlage bij deze resolutie zijn gevoegd;

3.  neemt kennis van de aan deze resolutie gehechte verklaring van de Commissie;

4.  verzoekt zijn Voorzitter te constateren dat de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2024 definitief is vastgesteld en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie;

5.  verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de overige instellingen en de betrokken organen, alsmede aan de nationale parlementen.

BIJLAGE

DEFINITIEVE VERSIE

Begroting 2024 – Elementen voor gezamenlijke conclusies

Deze gezamenlijke conclusies hebben betrekking op de volgende afdelingen:

1.  Begroting 2024

2.  Begroting 2023 – Ontwerp van gewijzigde begroting nr. 4/2023

3.  Verklaringen

Samenvatting

A.  Begroting 2024

De elementen voor gezamenlijke conclusies behelzen het volgende:

—  De totale hoogte van de vastleggingskredieten in de begroting 2024 bedraagt 189 385,4 miljoen EUR. Daardoor resteert onder de MFK-plafonds voor 2024 een marge van in totaal 360, 1 miljoen EUR aan vastleggingskredieten.

—  De totale hoogte van de betalingskredieten in de begroting 2024 bedraagt 142 630,3 miljoen EUR. Per saldo blijft er daardoor een marge onder de MFK-maxima voor 2024 over van 31 018,5 miljoen EUR aan betalingskredieten.

—  Uit het flexibiliteitsinstrument voor 2024 wordt een bedrag van 1 635,5 miljoen EUR aan vastleggingskredieten beschikbaar gesteld, waarvan 1 289,5 miljoen EUR voor subrubriek 2b Veerkracht en waarden, 317,2 miljoen EUR voor rubriek 5 Veiligheid en defensie en 28,9 miljoen EUR voor rubriek 6 Nabuurschap en internationaal beleid.

—  Overeenkomstig artikel 11, lid 1, punt a), van de MFK-verordening wordt uit het enkelvoudig marge-instrument een bedrag van 586,1 miljoen EUR aan vastleggingskredieten beschikbaar gesteld, waarvan 371,1 miljoen EUR voor rubriek 6 Nabuurschap en internationaal beleid en 215,0 miljoen EUR voor rubriek 7 Europees openbaar bestuur.

De betalingskredieten voor 2024 in verband met de beschikbaarstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument in de jaren 2021-2024 worden door de Commissie geraamd op 1 734,4 miljoen EUR. Het geraamde betalingsschema van de desbetreffende uitstaande bedragen voor deze jaren wordt in de volgende tabel gespecificeerd:

B.  Begroting 2023

Ontwerp van gewijzigde begroting (OGB) 4/2023 wordt goedgekeurd als voorgesteld door de Commissie.

1.  Begroting 2024

1.1.  “Afgesloten” lijnen

Tenzij verder in deze conclusies anders is vermeld, worden alle begrotingslijnen bevestigd zoals voorgesteld door de Commissie in de ontwerpbegroting voor 2024, als gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024.

Bovendien worden alle begrotingslijnen die door de Raad zijn geamendeerd en waar het Parlement in zijn lezing mee is ingestemd, tenzij anders vermeld, bevestigd als gewijzigd door de Raad.

Voor de overige begrotingslijnen heeft het bemiddelingscomité de conclusies vastgesteld die zijn opgenomen in de afdelingen 1.2 tot en met 1.7.

1.2.  Horizontale kwesties

Gedecentraliseerde agentschappen

De bijdrage van de EU (in vastleggings- en betalingskredieten) en het aantal posten in de personeelsformatie voor alle gedecentraliseerde agentschappen worden vastgesteld op het door de Commissie in de ontwerpbegroting voor 2024 voorgestelde niveau, als gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024, met de volgende uitzonderingen:

—  In subrubriek 2b:

—  Het Europees Openbaar Ministerie (EOM, begrotingsartikel 07 10 08), waarvoor 13 posten aan de personeelsformatie worden toegevoegd en de vastleggings- en betalingskredieten met 4 miljoen EUR worden verhoogd.

—  In rubriek 4:

—  Het Asielagentschap van de Europese Unie (EUAA, begrotingsartikel 10 10 01), waarvoor de vastleggings- en betalingskredieten met 1 miljoen EUR worden verhoogd ter dekking van de kosten van tien extra posten voor arbeidscontractanten.

—  Het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex, begrotingsartikel 11 10 01), waarvan de vastleggings- en betalingskredieten met 15 miljoen EUR worden verlaagd.

Uitvoerende agentschappen

De EU-bijdrage (in vastleggings- en betalingskredieten) en het aantal posten in de personeelsformatie voor de uitvoerende agentschappen worden vastgesteld op het niveau dat door de Commissie in de ontwerpbegroting is voorgesteld.

Proefprojecten/Voorbereidende acties

Er is overeenstemming bereikt over een omvattend pakket van 46 proefprojecten/voorbereidende acties (PP/VA), waarvan er 36 nieuw zijn, voor een totaalbedrag van 107,4 miljoen EUR aan vastleggingskredieten, zoals voorgesteld door het Parlement.

Dit pakket is in overeenstemming met de maxima voor proefprojecten en voorbereidende acties zoals vastgelegd in het Financieel Reglement.

1.3.  Uitgavenrubrieken van het financieel kader – vastleggingskredieten

Met inachtneming van de bovenstaande conclusies over de agentschappen en de proefprojecten en voorbereidende acties heeft het bemiddelingscomité overeenstemming bereikt over de volgende punten:

Rubriek 1 – Eengemaakte markt, innovatie en digitaal beleid

De vastleggingskredieten worden vastgesteld op het niveau dat de Commissie heeft voorgesteld in de ontwerpbegroting, als gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024, maar met de volgende aanpassingen waarover het bemiddelingscomité overeenstemming heeft bereikt, zoals weergegeven in onderstaande tabel:

Als gevolg hiervan wordt het overeengekomen niveau van de vastleggingskredieten vastgesteld op 21 493,4 miljoen EUR, waardoor er een marge van 104,6 miljoen EUR overblijft onder het uitgavenmaximum van rubriek 1.

Subrubriek 2a – Economische, sociale en territoriale samenhang

De vastleggingskredieten worden zonder wijzigingen vastgesteld op het niveau dat de Commissie heeft voorgesteld in de ontwerpbegroting. Bijgevolg zijn de vastleggingskredieten vastgesteld op 64 665,2 miljoen EUR, waardoor er een marge van 17,8 miljoen EUR onder het uitgavenplafond van subrubriek 2a overblijft.

Subrubriek 2b – Veerkracht en waarden

De vastleggingskredieten worden vastgesteld op het niveau dat de Commissie heeft voorgesteld in de ontwerpbegroting, als gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024, maar met de volgende aanpassingen waarover het bemiddelingscomité overeenstemming heeft bereikt, zoals weergegeven in onderstaande tabel:

In een context van hogere kosten van levensonderhoud wordt Erasmus+ met 60 miljoen EUR verhoogd, met name om het programma toegankelijker te maken voor kansarme personen.

Bijgevolg is het overeengekomen niveau van de vastleggingskredieten vastgesteld op 9 895,5 miljoen EUR, waarbij er geen marge onder het uitgavenplafond van subrubriek 2b overblijft en er uit het flexibiliteitsinstrument een bedrag van 1 289,5 miljoen EUR beschikbaar wordt gesteld overeenkomstig artikel 12 van het MFK.

Rubriek 3 – Natuurlijke hulpbronnen en milieu

De vastleggingskredieten worden vastgesteld op het niveau dat de Commissie heeft voorgesteld in de ontwerpbegroting, als gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024, maar met de volgende aanpassingen waarover het bemiddelingscomité overeenstemming heeft bereikt, zoals weergegeven in onderstaande tabel:

Als gevolg hiervan wordt het overeengekomen niveau van de vastleggingskredieten vastgesteld op 57 338,6 miljoen EUR, waardoor er een marge van 110,4 miljoen EUR overblijft onder het uitgavenmaximum van rubriek 3.

Rubriek 4 – Migratie en grensbeheer

De vastleggingskredieten worden vastgesteld op het niveau dat de Commissie heeft voorgesteld in de ontwerpbegroting, maar met de volgende aanpassingen waarover het bemiddelingscomité overeenstemming heeft bereikt, zoals weergegeven in onderstaande tabel:

Als gevolg hiervan wordt het overeengekomen niveau van de vastleggingskredieten vastgesteld op 3 892,7 miljoen EUR, waardoor er een marge van 127,3 miljoen EUR overblijft onder het uitgavenmaximum van rubriek 4.

Rubriek 5 – Veiligheid en defensie

De vastleggingskredieten worden vastgesteld op het niveau dat de Commissie heeft voorgesteld in de ontwerpbegroting, maar met de volgende aanpassingen waarover het bemiddelingscomité overeenstemming heeft bereikt, zoals weergegeven in onderstaande tabel:

Als gevolg hiervan wordt het overeengekomen niveau van de vastleggingskredieten vastgesteld op 2 321,2 miljoen EUR, waarbij er geen marge onder het uitgavenplafond van rubriek 5 overblijft, en er uit het flexibiliteitsinstrument een bedrag van 317,2 miljoen EUR beschikbaar wordt gesteld overeenkomstig artikel 12 van de MFK-verordening.

Rubriek 6 – Nabuurschap en internationaal beleid

De vastleggingskredieten worden vastgesteld op het niveau dat de Commissie heeft voorgesteld in de ontwerpbegroting, als gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024, maar met de volgende aanpassingen waarover het bemiddelingscomité overeenstemming heeft bereikt, zoals weergegeven in onderstaande tabel:

Bijgevolg is het overeengekomen niveau van de vastleggingskredieten vastgesteld op 16 230,0 miljoen EUR, waarbij er geen marge onder het uitgavenplafond van rubriek 6 overblijft en er uit het flexibiliteitsinstrument een bedrag van 28,9 miljoen EUR beschikbaar wordt gesteld overeenkomstig artikel 12 van de MFK-verordening en er uit het enkelvoudig marge-instrument een bedrag van 371,1 miljoen EUR beschikbaar wordt gesteld overeenkomstig artikel 11, lid 1, punt a), van de MFK-verordening.

Rubriek 7 – Europees openbaar bestuur

Het aantal posten in de personeelsformatie van de instellingen en de kredieten die de Commissie heeft voorgesteld in de ontwerpbegroting, als gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024, worden goedgekeurd door het bemiddelingscomité, maar met de volgende uitzonderingen: de afdelingen met betrekking tot het Europees Parlement, de Europese Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Europese Rekenkamer en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming worden aangepast om rekening te houden met het feit dat de uitgaven in verband met leden die salarissen ontvangen uit de EU-begroting, die worden geïndexeerd, moeten worden geclassificeerd als salarisuitgaven en moeten derhalve worden uitgesloten van de richtsnoeren van de Commissie om de stijging voor niet-salarisgerelateerde uitgaven te beperken tot 2 %.

De totale aanpassing resulteert in een stijging van 33,8 miljoen EUR van rubriek 7.

Amendementen die het Europees Parlement in zijn eigen afdeling heeft aangebracht, worden zonder wijzigingen opnieuw opgenomen. Per saldo resulteert dit in een totaal niveau van kredieten van 2 383,1 miljoen EUR, wat neerkomt op een stijging van 27 707 693 miljoen EUR ten opzichte van de ontwerpbegroting, zoals gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024.

Voor de andere betrokken afdelingen worden, rekening houdend met de oorspronkelijk gevraagde bedragen voor de niet-salarisgerelateerde begrotingsonderdelen, de details per begrotingsonderdeel hieronder weergegeven, met inachtneming van de richtsnoeren om de stijging te beperken tot 2 %:

Afdeling 2 – Europese Raad en Raad

Afdeling 3 – Europese Commissie

Afdeling 4 – Hof van Justitie

Afdeling 5 – Europese Rekenkamer

Afdeling 9 – Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming

De tabel voor de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming bevat ook een technische correctie om rekening te houden met eerdere aanpassingen die in de gewijzigde begrotingen nr. 1/2023 en nr. 3/2023 zijn overeengekomen en die gevolgen hebben voor het referentiebedrag dat wordt gebruikt voor de berekening van de behoeften voor 2024, overeenkomstig de toegepaste methode.

Als gevolg hiervan wordt het overeengekomen niveau van de vastleggingskredieten vastgesteld op 11 988,0 miljoen EUR, waarbij er geen marge onder het uitgavenplafond van rubriek 7 overblijft, en er uit het enkelvoudig marge-instrument een bedrag van 215,0 miljoen EUR beschikbaar wordt gesteld overeenkomstig artikel 11, lid 1, punt a), van de MFK-verordening.

Thematische speciale instrumenten: EFG, SEAR en BAR

De vastleggingskredieten voor het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG), de reserve voor solidariteit en noodhulp (SEAR) en de reserve voor aanpassing aan de Brexit (BAR) worden vastgesteld op het niveau dat door de Commissie is voorgesteld in de ontwerpbegroting.

1.4.  Betalingskredieten

De totale hoogte van de betalingskredieten in de begroting 2024 wordt vastgesteld op het niveau van de ontwerpbegroting, als gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024, met de volgende aanpassingen als overeengekomen door het bemiddelingscomité:

1.  Er wordt rekening gehouden met het overeengekomen niveau van vastleggingskredieten voor niet-gesplitste uitgaven (rubrieken 1 t/m 6), waarvoor het niveau van de betalingskredieten gelijk is aan de hoogte van de vastleggingskredieten. Dit geldt voor de verlaging van de financieringskosten van het herstelinstrument voor de Europese Unie (EURI) met 456,0 miljoen EUR en de totale verlaging voor het ELGF met 84,8 miljoen EUR. Daarbij ook rekening houdend met de aanpassing van de bijdrage van de Unie aan gedecentraliseerde agentschappen is het gecombineerde gevolg een daling van 550,8 miljoen EUR.

2.  De aanpassing in rubriek 7 resulteert in een stijging van 33,8 miljoen EUR.

3.  De betalingskredieten voor alle nieuwe door het Parlement voorgestelde proefprojecten en voorbereidende acties worden vastgesteld op 25 % van de overeenkomstige vastleggingskredieten of op het door het Parlement voorgestelde niveau indien dit lager is. In het geval van verlenging van bestaande proefprojecten en voorbereidende acties is het niveau van de betalingskredieten het niveau dat in de ontwerpbegroting, als gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024, is vastgesteld plus 25 % van de overeenkomstige nieuwe vastleggingskredieten, of het door het Parlement voorgestelde niveau, indien dit lager is. Het gezamenlijk gevolg is een verhoging van 26,8 miljoen EUR.

4.  Het gecombineerde gevolg van de aanpassingen aan de begrotingsonderdelen voor gesplitste uitgaven is een stijging van 134,5 miljoen EUR.

De aanpassingen, die resulteren in een totale daling van 355,7 miljoen EUR, zijn nader beschreven in de volgende tabel:

Per saldo resulteert dit in een totaal niveau van betalingskredieten van 142 630,3 miljoen EUR, wat neerkomt op een daling van 355,7 miljoen EUR ten opzichte van de ontwerpbegroting, zoals gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024.

1.5.  Reserves

Er zijn geen andere reserves boven op die van de ontwerpbegroting, zoals gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024.

1.6.  Begrotingstoelichtingen

De tekst van de begrotingstoelichting stemt overeen met de ontwerpbegroting, zoals gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024, met de volgende aanpassingen die in de uitvoerbaarheidsnota zijn voorgesteld en door het bemiddelingscomité zijn goedgekeurd:

—  De volgende begrotingsonderdelen waarvoor het Europees Parlement amendementen in zijn eigen afdeling heeft aangebracht, worden zonder wijzigingen goedgekeurd:

—  Post 1 4 0 0 — Andere personeelsleden — Secretariaat-generaal en fracties

Tekst als volgt wijzigen:

Dit krediet omvat een bedrag van 362 040 167 040  EUR voor het personeel van de Autoriteit voor Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen.

—  Artikel 2 3 8 — Overige huishoudelijke uitgaven

Tekst als volgt wijzigen:

–  diverse aankopen in verband met maatschappelijk verantwoord ondernemerschap van het Parlement (met inbegrip van EMAS),EMAS).

–  diverse diensten in verband met het financieel en inventarisbeheer van het Parlement.

—  Artikel 2 3 9 — EMAS-activiteiten, met inbegrip van voorlichting, en de compensatieregeling voor CO2-emissies van het Europees Parlement

Tekst als volgt wijzigen:

EMAS- en duurzaamheidsactiviteiten, met inbegrip van voorlichting, en de compensatieregeling voor CO2-emissies van het Europees Parlement

Tekst als volgt wijzigen:

Dit krediet dient ter dekking van de kosten in verband met EMAS-activiteiten ter bevordering van duurzaamheidsactiviteiten in het Europees Parlement en EMAS-activiteiten gericht op het verbeteren van de milieuprestaties van het Europees Parlement, met inbegrip van de voorlichting over deze activiteiten, en met de compensatieregeling voor de CO2-emissies van het Europees Parlement.

Dit met dien verstande dat de door het Europees Parlement of de Raad aangebrachte wijzigingen het toepassingsgebied van een bestaande rechtsgrondslag niet kunnen wijzigen of uitbreiden, noch afbreuk kunnen doen aan de administratieve autonomie van de instellingen, en dat het optreden met de beschikbare middelen kan worden gedekt.

1.7.  Begrotingsnomenclatuur

Er wordt overeenstemming bereikt over de door de Commissie in de ontwerpbegroting voorgestelde begrotingsnomenclatuur, zoals gewijzigd bij nota van wijzigingen nr. 1/2024, met de opname van de nieuwe proefprojecten en voorbereidende acties. Het bemiddelingscomité onderschrijft ook de schrapping van één begrotingslijn in de afdeling van het Europees Parlement (artikel 5 0 2 – Autoriteit voor Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen – Salaris en toelagen).

2.  Begroting 2023

Ontwerp van gewijzigde begroting (OGB) 4/2023 wordt goedgekeurd als voorgesteld door de Commissie.

3.  Verklaringen

3.1.  Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement en de Raad over betalingskredieten

Het Europees Parlement en de Raad roepen de Commissie op om gedurende het jaar 2024 nauwlettend en actief te blijven toezien op de uitvoering van de programma’s van het huidige en het voorgaande MFK (met name subrubriek 2a en plattelandsontwikkeling). Daartoe verzoeken het Europees Parlement en de Raad de Commissie tijdig geactualiseerde cijfers over de stand van zaken en de ramingen voor de betalingskredieten voor 2024 voor te leggen (in voorkomend geval rekening houdend met de verbeterde nauwkeurigheid van de ramingen van de lidstaten). Indien uit de cijfers blijkt dat de kredieten in de begroting voor 2024 ontoereikend zijn om in de behoeften te voorzien, verzoeken het Europees Parlement en de Raad de Commissie zo spoedig mogelijk een passende oplossing te presenteren, onder andere een ontwerp van gewijzigde begroting, om het Europees Parlement en de Raad in staat te stellen zo spoedig mogelijk en zonder onnodige vertraging in te spelen op gerechtvaardigde behoeften. Het Europees Parlement en de Raad zullen in voorkomend geval rekening houden met de urgentie van de kwestie, en de periode van acht weken voor de besluitvorming inkorten indien zij dat nodig achten. Hetzelfde geldt mutatis mutandis indien uit de cijfers blijkt dat de kredieten in de begroting voor 2024 hoger zijn dan nodig.

3.2.  Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de integratie van de resultaten van de tussentijdse herziening van het MFK in de begroting 2024

Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie nemen nota van de lopende besprekingen over de voorgestelde herziening van het meerjarig financieel kader 2021-2027. De Europese Raad heeft de Raad verzocht de werkzaamheden voort te zetten, zodat tegen het einde van het jaar een algemeen akkoord over het voorgestelde herziene MFK kan worden bereikt, waardoor dit snel kan worden aangenomen, met inachtneming van de rol van het Europees Parlement, overeenkomstig de in de Verdragen vastgelegde procedures. Een dergelijke overeenkomst kan daarom alleen via een ontwerp van gewijzigde begroting invloed hebben op het begrotingsjaar 2024.

Het Europees Parlement en de Raad verzoeken de Commissie derhalve een ontwerp van gewijzigde begroting voor te stellen zodra overeenstemming is bereikt over de herziening van de MFK-verordening, teneinde de begroting 2024 af te stemmen op een herziene MFK-verordening.

Het Europees Parlement en de Raad verbinden zich ertoe het voorstel van de Commissie onverwijld in overweging te nemen, rekening houdend met de urgentie van de zaak.

3.3.   Unilaterale verklaring van de Commissie over de MFB+-rentesubsidie voor het begrotingsjaar 2024

De Commissie verbindt zich ertoe passende begrotingsmaatregelen voor te stellen voor het vrijmaken van de middelen die zijn toegewezen aan de MFB+-rentesubsidie (begrotingsartikel 14 07 01) voor het begrotingsjaar 2024, indien tijdig een alternatieve financieringsoplossing wordt gevonden.

3.4.   Unilaterale verklaring van het Europees Parlement over de MFB+-rentesubsidie

Het Europees Parlement neemt nota van de verklaring van de Commissie. Het Europees Parlement herinnert eraan dat de rentesubsidie met betrekking tot MFB+ voor Oekraïne op grond van Verordening (EU) 2022/2463 moet worden gefinancierd met vrijwillige bijdragen van de lidstaten en dat de EU-begroting kan bijdragen onder voorbehoud van de beschikbare middelen. In dit verband benadrukt het Europees Parlement dat de voorlopige opname van kredieten op begrotingslijn 14 07 01 een eenmalige uitzondering is en geen precedent vormt voor toekomstige begrotingsprocedures.

BIJLAGE: LIJST VAN ENTITEITEN OF PERSONEN

VAN WIE DE RAPPORTEURS INPUT HEBBEN ONTVANGEN

De hiernavolgende lijst is onder de exclusieve verantwoordelijkheid van de rapporteurs opgesteld. De rapporteurs hebben bij de voorbereiding van het verslag informatie ontvangen van de volgende entiteiten of personen:

(1) Aangenomen teksten, P9_TA(2023)0367. (2) PB L 424 van 15.12.2020, blz. 1. (3) PB L 193 van 30.7.2018, blz. 1. (4) PB L 433 I van 22.12.2020, blz. 11. (5) PB L 433 I van 22.12.2020, blz. 28.

Resolutie van het Europees Parlement van 22 november 2023 over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (aanvraag van België – EGF/2023/002 BE/Makro) (COM(2023)0470 – C9-0369/2023 – (2023/0352(BUD))

P9_TA(2023)0414 A9-0351/2023

Het Europees Parlement,

–  gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad (COM(2023)0470 – C9‑0369/2023),

–  gezien Verordening (EU) 2021/691(1) van het Europees Parlement en de Raad van 28 april 2021 betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering voor ontslagen werknemers (EFG) en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1309/2013 (de “EFG-verordening”),

–  gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027(2), en met name artikel 8,

–  gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2020 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie betreffende begrotingsdiscipline, samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer, alsmede betreffende nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een routekaart voor de invoering van nieuwe eigen middelen(3), en met name punt 9,

–  gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken,

–  gezien het verslag van de Begrotingscommissie (A9‑0351/2023),

A.  overwegende dat de Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te verlenen aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelsstromen of de wereldwijde financiële en economische crisis ondervinden, en hen te helpen om op de arbeidsmarkt terug te keren; overwegende dat deze bijstand wordt verleend in de vorm van financiële steun aan de werknemers en aan de ondernemingen waarvoor zij hebben gewerkt;

B.  overwegende dat België aanvraag EGF/2023/002 BE/Makro heeft ingediend voor een financiële bijdrage uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) naar aanleiding van het ontslag van 1 431 werknemers(4) in de economische sector die is ingedeeld in NACE Rev. 2, afdeling 47 (Detailhandel, met uitzondering van de handel in auto’s en motorfietsen) in de provincies Antwerpen, Oost-Vlaanderen, Vlaams-Brabant, Henegouwen en Luik, met als referentieperiode voor de aanvraag de periode van 10 januari 2023 tot 10 mei 2023;

C.  overwegende dat de aanvraag het ontslag van 1 431 werknemers bij het bedrijf Makro Cash & Carry Belgium NV (Makro NV) betreft;

D.  overwegende dat de aanvraag is ingediend op grond van de criteria voor steunverlening van artikel 4, lid 2, punt a), van de EFG-verordening, die vereisen dat binnen een referentieperiode van vier maanden in een onderneming in een lidstaat ten minste 200 werknemers gedwongen zijn ontslagen, met inbegrip van werknemers die gedwongen zijn ontslagen bij leveranciers en downstreamproducenten en/of zelfstandigen die hun werkzaamheden hebben beëindigd;

E.  overwegende dat de COVID-19-pandemie en de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne het economisch concurrentievermogen hebben verminderd en negatieve gevolgen hebben voor de economische groei in België;

F.  overwegende dat Makro NV elf winkels voor levensmiddelen en non-foodproducten uitbaatte die openstonden voor professionals in de levensmiddelen- en drankensector (merk “Metro”) en zes winkels die openstonden voor algemene klanten (merk “Makro”); overwegende dat Makro NV in 2022 een gerechtelijke reorganisatie heeft aangevraagd, na jaren van financiële moeilijkheden en dalende verkoop; overwegende dat de ontslagen voortvloeiden uit het feit dat er geen goed aanbod was gekomen voor de overname van het merk Makro en uit het daaropvolgende faillissement;

G.  overwegende dat de Belgische wet inzake het actieve beheer van herstructureringen, op grond waarvan voor ontslagen werknemers in outplacementdiensten moet worden voorzien, niet van toepassing is in geval van faillissement;

H.  overwegende dat financiële bijdragen uit het EFG in de eerste plaats gericht moeten zijn op actieve arbeidsmarktbeleidsmaatregelen en op gepersonaliseerde diensten die tot doel hebben de begunstigden snel aan een fatsoenlijke en duurzame betrekking te helpen binnen of buiten de sector waar zij oorspronkelijk werkzaam waren, en hen voor te bereiden op een groenere en meer digitale Europese economie;

I.  overwegende dat het EFG het jaarlijkse maximumbedrag van 186 miljoen EUR (in prijzen van 2018) niet mag overschrijden, zoals vastgelegd in artikel 8 van Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad;

1.  is het met de Commissie eens dat is voldaan aan de voorwaarden die zijn vastgelegd in artikel 4, lid 2, punt a), van de EFG-verordening en dat België recht heeft op een financiële bijdrage van 2 828 223 EUR uit hoofde van die verordening, wat overeenkomt met 85 % van de totale kosten van 3 327 322 EUR die bestaan uit uitgaven voor een bedrag van 3 233 822 EUR voor gepersonaliseerde steunmaatregelen en uitgaven voor een bedrag van 93 500 EUR voor activiteiten op het vlak van voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit, en controle en rapportage;

2.  neemt er nota van dat de Belgische autoriteiten de aanvraag op 3 juli 2023 hebben ingediend en dat de Commissie, nadat België aanvullende gegevens had verstrekt, haar beoordeling op 12 oktober 2023 heeft afgerond en het Parlement hiervan diezelfde dag nog in kennis heeft gesteld;

3.  merkt op dat de aanvraag het ontslag van 1 431 werknemers bij het bedrijf Makro Cash & Carry Belgium NV betreft; merkt voorts op dat in totaal 421 werknemers beoogde begunstigden zijn, wat overeenstemt met het aantal voormalige werknemers van Makro in Wallonië, maar dat de Vlaamse gewestelijke autoriteiten van mening zijn dat, gezien de situatie op de regionale arbeidsmarkt, de steun voor voormalige werknemers van Makro in Vlaanderen niet hoeft te worden aangevuld met medefinanciering uit het EFG;

4.  neemt kennis van het feit dat de ontslagen in Makro met name werknemers ouder dan 50 jaar en/of laaggeschoolden treffen; wijst erop dat het werkloosheidspercentage in Wallonië 8,8 % bedraagt en dat meer dan de helft (55,1 %) van de mensen in dit gewest die in het eerste kwartaal van 2022 werkloos waren, een jaar later nog steeds werkloos is; benadrukt dat 65 % van de voormalige werknemers van Makro ouder is dan 50 jaar en dat het personeelsbestand in Makro merendeels bestond uit kassiers en magazijnarbeiders; benadrukt dat het voor deze werknemers moeilijk kan zijn om een nieuwe baan te vinden;

5.  is ingenomen met het feit dat het gecoördineerde pakket van gepersonaliseerde steunmaatregelen door België werd opgesteld in overleg met de beoogde begunstigden, hun vertegenwoordigers en de sociale partners overeenkomstig artikel 7, lid 4, van Verordening (EU) 2021/691;

6.  wijst erop dat de gepersonaliseerde steunmaatregelen ten behoeve van de werknemers en zelfstandigen bestaan uit: voorlichting en loopbaan- en outplacementbegeleiding, opleiding, omscholing en beroepsopleiding, ondersteuning bij en een bijdrage voor het opzetten van een bedrijf, alsook stimulansen en toelagen; juicht het toe dat er bijzondere aandacht zal worden besteed aan kwetsbare personen met psychische problemen, schulden of een handicap via professionals die gespecialiseerd zijn in hulpverlening aan deze groepen;

7.  juicht het toe dat er een module is opgenomen over de circulaire economie en het efficiënt gebruik van hulpbronnen, die als onderdeel van het standaardopleidingsaanbod van de regionale openbare dienst voor arbeidsvoorziening en beroepsopleiding (Forem) is ontwikkeld voor voormalige werknemers van Swissport (EGF/2020/005 BE) en die zal worden medegefinancierd door het ESF+; wijst in dit verband nogmaals op de belangrijke rol die de Unie moet spelen bij het bieden van de kwalificaties die nodig zijn voor een rechtvaardige transitie die aansluit bij de Europese Green Deal; is er sterk voorstander van dat het EFG tijdens de periode 2021-2027 van het meerjarig financieel kader gebruikt blijft worden om solidariteit te betonen met de getroffen personen, maar dat tegelijkertijd de nadruk verschuift van de oorzaak van herstructureringen naar de impact ervan, en dringt erop aan dat bij toekomstige aanvragen zoveel mogelijk wordt gelet op beleidscoherentie;

8.  stelt vast dat België met ingang van 1 februari 2023 is begonnen met het verlenen van gepersonaliseerde steunmaatregelen aan de beoogde begunstigden, wat betekent dat de periode om in aanmerking te komen voor een financiële bijdrage uit het EFG zal lopen van 1 februari 2023 tot 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van het financieringsbesluit;

9.  stelt vast dat België op 1 januari 2023 de eerste administratieve uitgaven heeft gedaan met het oog op de uitvoering van het EFG, en dat de uitgaven voor activiteiten op het vlak van voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit, en controle en rapportage derhalve van 10 januari 2023 tot 31 maanden na de datum van inwerkingtreding van het financieringsbesluit voor een financiële bijdrage uit het EFG in aanmerking komen;

10.  benadrukt dat de Belgische autoriteiten hebben bevestigd dat de in aanmerking komende maatregelen geen steun ontvangen uit andere fondsen of financiële instrumenten van de Unie, en dat bij de toegang tot de voorgestelde maatregelen en de uitvoering ervan de beginselen van gelijke behandeling en niet-discriminatie zullen worden gerespecteerd;

11.  wijst er nogmaals op dat steun uit het EFG geen vervanging mag zijn voor maatregelen die op grond van nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten onder de verantwoordelijkheid van bedrijven vallen, of voor welke vergoedingen of rechten ten behoeve van de ontslagen werknemers dan ook, en dat de toewijzing dus geheel en al aanvullend moet zijn;

12.  hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit;

13.  verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie;

14.  verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.

BIJLAGE

BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering voor ontslagen werknemers naar aanleiding van aanvraag EGF/2023/002 BE/Makro van België

(De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2023/2748.)

(1) PB L 153 van 3.5.2021, blz. 48. (2) PB L 433 I van 22.12.2020, blz. 11. (3) PB L 433 I van 22.12.2020, blz. 28. (4) In de zin van artikel 3 van de EFG‑verordening.

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 22 november 2023 over het ontwerp van verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 216/2013 betreffende de elektronische publicatie van het Publicatieblad van de Europese Unie (06551/2023 – C9-0142/2023 – 2020/0126(APP))

P9_TA(2023)0415 A9-0352/2023

(Bijzondere wetgevingsprocedure – goedkeuring)

Het Europees Parlement,

–  gezien het ontwerp van verordening van de Raad (06551/2023),

–  gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 352 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C9‑0142/2023),

–  gezien artikel 105, leden 1 en 4, van zijn Reglement,

–  gezien de aanbeveling van de Commissie juridische zaken (A9-0352/2023),

1.  hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van verordening van de Raad;

2.  verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen.

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 22 november 2023 over het ontwerp van besluit van de Raad betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en Montenegro inzake operationele activiteiten die het Europees Grens- en kustwachtagentschap in Montenegro uitvoert (08353/2023 – C9-0177/2023 – 2023/0102(NLE))

P9_TA(2023)0416 A9-0369/2023

(Goedkeuring)

Het Europees Parlement,

–  gezien het ontwerp van besluit van de Raad (08353/2023),

–  gezien de overeenkomst tussen de Europese Unie en Montenegro inzake operationele activiteiten van het Europees Grens- en kustwachtagentschap in Montenegro (08354/2023),

–  gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 77, lid 2, punten b) en d), artikel 79, lid 2, punt c), en artikel 218, lid 6, tweede alinea, punt a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C9‑0177/2023),

–  gezien artikel 105, leden 1 en 4, en artikel 114, lid 7, van zijn Reglement,

–  gezien de aanbeveling van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A9‑0369/2023),

1.  hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst;

2.  verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Montenegro.

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement aan de Raad van 22 november 2023 over het ontwerp van besluit van de Raad betreffende de sluiting, namens de Unie, van de vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland (06600/2023 – C9-0247/2023 – 2023/0038(NLE))

P9_TA(2023)0417 A9-0305/2023

(Goedkeuring)

Het Europees Parlement,

–  gezien het ontwerp van besluit van de Raad (06600/2023),

–  gezien het ontwerp van vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland (06601/2023),

–  gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 91, lid 1, artikel 100, lid 2, artikel 207, lid 4, eerste alinea, artikel 218, lid 6, tweede alinea, punt a), v), en artikel 218, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C9-0247/2023),

–  gezien zijn niet-wetgevingsresolutie van 22 november 2023(1) over het ontwerp van besluit van de Raad,

–  gezien artikel 105, leden 1 en 4, en artikel 114, lid 7, van zijn Reglement,

–  gezien de aanbeveling van de Commissie internationale handel (A9-0305/2023),

1.  hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst;

2.  verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Nieuw-Zeeland.

(1) Aangenomen teksten, P9_TA(2023)0418.

Niet-wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 22 november 2023 over het ontwerp van besluit van de Raad, namens de Unie, betreffende de sluiting van de vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland (06600/2023 – C9-0247/2023 – 2023/0038M(NLE))

P9_TA(2023)0418 A9-0314/2023

Het Europees Parlement,

–  gezien het ontwerp van besluit van de Raad (06600/2023),

–  gezien de vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland, die op 9 juli 2023 is ondertekend,

–  gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 91, lid 1, artikel 100, lid 2, artikel 207, lid 4, eerste alinea, artikel 218, lid 6, tweede alinea, punt a), v), en artikel 218, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) (C9-0247/2023),

–  gezien de gemeenschappelijke verklaring van 21 september 2007 betreffende de betrekkingen en samenwerking tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland(1),

–  gezien de partnerschapsovereenkomst op het gebied van betrekkingen en samenwerking tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Nieuw-Zeeland, anderzijds(2), die op 5 oktober 2016 is ondertekend,

–  gezien Besluit (EU) 2022/1007 van de Raad van 20 juni 2022 betreffende de sluiting namens de Unie van de partnerschapsovereenkomst op het gebied van betrekkingen en samenwerking tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Nieuw-Zeeland, anderzijds(3),

–  gezien de onderhandelingsrichtsnoeren van de Raad van 8 mei 2018 voor een vrijhandelsovereenkomst met Nieuw-Zeeland,

–  gezien de aanbeveling van de Commissie van 13 september 2017 voor een besluit van de Raad houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een vrijhandelsovereenkomst met Nieuw-Zeeland (COM(2017)0469), en de bijbehorende effectbeoordeling van de Commissie (SWD(2017)0289),

–  gezien zijn resolutie van 6 oktober 2022 over het resultaat van de herziening door de Commissie van het actieplan van 15 punten inzake handel en duurzame ontwikkeling(4),

–  gezien zijn resolutie van 5 juli 2022 over de Indo-Pacifische strategie op het gebied van handel en investeringen(5),

–  gezien zijn resolutie van 26 oktober 2017 met de aanbeveling van het Parlement aan de Raad over het voorgestelde onderhandelingsmandaat voor handelsonderhandelingen met Nieuw-Zeeland(6),

–  gezien zijn resolutie van 25 februari 2016 over de opening van onderhandelingen over vrijhandelsovereenkomsten met Australië en Nieuw-Zeeland(7),

–  gezien het eindverslag van 13 maart 2020, getiteld “Trade Sustainability Impact Assessment in support of FTA negotiations between the European Union and New Zealand” (Duurzaamheidseffectbeoordeling van handel ter ondersteuning van de onderhandelingen over een vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland), gepubliceerd door het directoraat-generaal Handel van de Commissie(8),

–  gezien de andere bilaterale overeenkomsten tussen de EU en Nieuw-Zeeland, met name de overeenkomsten inzake sanitaire maatregelen voor de handel in levende dieren en dierlijke producten(9) en inzake wederzijdse erkenning van overeenstemmingsbeoordeling(10),

–   gezien de gezamenlijke mededeling van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 20 juni 2023 betreffende een “strategie voor economische veiligheid van de EU” (JOIN(2023)0020),

–  gezien de mededeling van de Commissie van 22 juni 2022, getiteld “De kracht van handelspartnerschappen: samen voor groene en rechtvaardige groei” (COM(2022)0409),

–  gezien de mededeling van de Commissie van 18 februari 2021, getiteld “Evaluatie van het handelsbeleid – Een open, duurzaam en assertief handelsbeleid” (COM(2021)0066),

–  gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019, getiteld “De Europese Green Deal” (COM(2019)0640),

–  gezien het advies van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 16 mei 2017 in procedure 2/15(11), waarom de Commissie op 10 juli 2015 had verzocht, overeenkomstig artikel 218, lid 11, VWEU,

–  gezien de kernverdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO),

–  gezien het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, met inbegrip van de Overeenkomst van Parijs van 2015,

–  gezien het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling,

–  gezien zijn wetgevingsresolutie van 22 november 2023(12) over het ontwerp van besluit,

–  gezien het VWEU en met name de artikelen 91, 100, 168 en 207, juncto artikel 218, lid 6, punt a), v),

–  gezien artikel 105, lid 2, van zijn Reglement,

–  gezien het verslag van de Commissie internationale handel (A9-0314/2023),

A.  overwegende dat de EU en Nieuw-Zeeland gelijkgestemde partners zijn die fundamentele waarden delen, zoals de eerbiediging van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat, en beide een op regels gebaseerd handelsstelsel steunen, waarbij de Wereldhandelsorganisatie (WTO) een centrale plaats inneemt; overwegende dat beide partijen zich inzetten voor de strijd tegen de klimaatverandering en de bescherming van sociale rechten en zijn gebonden door de Overeenkomst van Parijs en de IAO-verdragen;

B.  overwegende dat Nieuw-Zeeland gelegen is in de dynamische en strategisch belangrijke Indo-Pacifische regio; overwegende dat Nieuw-Zeeland deel uitmaakt van het alomvattend en vooruitstrevend trans-Pacifisch partnerschap, het regionaal alomvattend economisch partnerschap, de economische samenwerking Azië-Stille Oceaan en het Indo-Pacifisch economisch kader voor welvaart;

C.  overwegende dat de bilaterale handel in goederen tussen de EU en Nieuw-Zeeland in 2022 een waarde had van 9 miljard EUR en de handel in diensten in 2021 goed was voor 3,5 miljard EUR;

D.  overwegende dat Nieuw-Zeeland de op 52 na grootste handelspartner van de EU op het gebied van goederen is; overwegende dat de EU de op twee na grootste handelspartner van Nieuw-Zeeland op het gebied van goederen is; overwegende dat de uitvoer van landbouwproducten naar Nieuw-Zeeland in 2022 goed was voor 11,5 % (722 miljoen EUR) van de totale EU-uitvoer naar Nieuw-Zeeland; overwegende dat de uitvoer van landbouwproducten van Nieuw-Zeeland naar de EU in 2022 goed was voor 64,9 % (1 822 miljoen EUR) van de totale uitvoer van Nieuw-Zeeland naar de EU;

E.  overwegende dat de buitenlandse directe investeringen van de EU in Nieuw-Zeeland in 2020 8,5 miljard EUR bedroegen, waarmee de EU de op een na grootste investeerder in Nieuw-Zeeland was;

F.  overwegende dat uit de economische-effectbeoordeling van de Commissie is gebleken dat de investeringsstromen van de EU naar Nieuw-Zeeland dankzij de vrijhandelsovereenkomst met 80 % zouden kunnen toenemen en dat de bilaterale handel met 30 % zou kunnen stijgen; overwegende dat een toename van de handel economische kansen en economische groei zal opleveren voor bedrijven en consumenten aan beide zijden;

G.  overwegende dat Nieuw-Zeeland een van de maar zes WTO-leden is die geen regeling met de EU hebben voor preferentiële markttoegang; overwegende dat Nieuw-Zeeland handelsovereenkomsten heeft gesloten die preferentiële toegang bieden aan acht van zijn tien belangrijkste handelspartners die onder preferentiële handelsregelingen vallen;

H.  overwegende dat dit de eerste EU-handelsovereenkomst is in lijn met de nieuwe EU-aanpak voor handel en duurzame ontwikkeling, die is gebaseerd op het beginsel van samenwerking en voorziet in afdwingbare bepalingen met sancties als laatste redmiddel in gevallen van schending van de Overeenkomst van Parijs en de kernverdragen van de IAO;

I.  overwegende dat open en eerlijke handel een van de vier pijlers van het industriële plan voor de Europese Green Deal is; overwegende dat handelsovereenkomsten moeten overeenkomen met de doelstellingen en streefcijfers van de Europese Green Deal, en dat deze overeenstemming nauwlettend moet worden gecontroleerd;

1.  is van mening dat deze overeenkomst van groot belang is voor de bilaterale betrekkingen tussen de EU en Nieuw-Zeeland en voor de bevordering van op regels en waarden gebaseerde handel, in overeenstemming met de Europese Green Deal; is voorts van mening dat deze overeenkomst voordelen zal opleveren die verder gaan dan louter economisch gewin;

2.  benadrukt het strategische belang van de overeenkomst in de huidige geopolitieke context en beschouwt deze overeenkomst als een belangrijke stap vooruit in het kader van de ambitie van de EU om haar betrekkingen met de regio te verdiepen, zoals uiteengezet in de resolutie van het Parlement van 5 juli 2022 over de Indo-Pacifische strategie op het gebied van handel en investeringen;

3.  is verheugd dat de overeenkomst alomvattend en economisch evenwichtig is en dat deze wat betreft het hoofdstuk over handel en duurzame ontwikkeling de meest ambitieuze en progressieve EU-handelsovereenkomst tot dusver is; benadrukt dat de overeenkomst bijdraagt aan de prioriteiten die het Parlement heeft uiteengezet in zijn resoluties van 25 februari 2016 en 26 oktober 2017; merkt op dat de overeenkomst voorziet in een geschillenbeslechtingsmechanisme om te waarborgen dat de rechten en verplichtingen krachtens de overeenkomst worden nageleefd, zodat bedrijven, werknemers en consumenten kunnen profiteren van de voordelen ervan;

4.  is zeer verheugd over het feit dat dit de eerste overeenkomst is die is afgestemd op de nieuwe EU-aanpak voor handel en duurzame ontwikkeling, en dat deze ongeziene milieu- en arbeidsverbintenissen bevat om de door de partijen geratificeerde kernverdragen van de IAO en de Overeenkomst van Parijs daadwerkelijk uit te voeren; verwelkomt de mogelijkheid van handelssancties als laatste redmiddel, in geval van ernstige schendingen van de Overeenkomst van Parijs en de fundamentele IAO-normen; verzoekt beide partijen een reeks leidende beginselen vast te stellen die als essentieel moeten worden beschouwd voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs; dringt erop aan specifieke doelstellingen en tijdschema’s vast te stellen in aanvulling op de in de eerste plaats coöperatieve activiteiten om tot duurzame praktijken te komen; verwacht van Nieuw-Zeeland dat het binnen een redelijke termijn concrete vooruitgang boekt met het oog op de ratificering en daadwerkelijke uitvoering van twee kernverdragen van de IAO (nr. 87 betreffende de vrijheid tot het oprichten van vakverenigingen en het vakverenigingsrecht en nr. 138 betreffende de minimumleeftijd), in overeenstemming met de in de overeenkomst vastgelegde verbintenissen; is verheugd over het feit dat de EU en Nieuw-Zeeland zijn overeengekomen rekening te houden met het recente besluit van de IAO om gezondheid en veiligheid op het werk waar nodig aan de fundamentele arbeidsnormen toe te voegen; is ingenomen met het feit dat in de overeenkomst een artikel over handel en gendergelijkheid is opgenomen in het hoofdstuk over handel en duurzame ontwikkeling; merkt op dat van de partijen wordt verwacht dat zij hun verplichtingen inzake gendergelijkheid uit hoofde van zowel de IAO- als de VN-verdragen nakomen in de strijd tegen discriminatie van vrouwen in het economische leven en op de werkvloer; verheugt zich over de specifieke bepaling over de hervorming van de handel en van subsidies voor fossiele brandstoffen en de geleidelijke afbouw ervan; roept de partijen op hun betrokkenheid op dit vlak bij de WTO te vergroten en een routekaart voor uitvoering te ontwikkelen om hun bilaterale ambitie en gezamenlijke inspanningen in relevante internationale fora te verduidelijken; verheugt zich over het feit dat de overeenkomst bij de inwerkingtreding groene goederen en diensten liberaliseert en een lijst bevat van deze goederen en diensten; dringt aan op een regelmatige en systematische herziening van deze lijst; wijst op de toekomstige samenwerking tussen de EU en Nieuw-Zeeland op het gebied van circulaire economie, ontbossingsvrije toeleveringsketens en koolstofbeprijzing; benadrukt dat de overeenkomst een non-regressieclausule bevat waardoor het voor de partijen verboden is ter bevordering van de handel arbeids- en milieunormen af te zwakken, uit te hollen of niet te handhaven; beschouwt deze vrijhandelsovereenkomst als een referentiekader voor duurzame handel en is van mening dat deze als een gouden standaard moet worden beschouwd in huidige en toekomstige onderhandelingen en herzieningen met betrekking tot vrijhandelsovereenkomsten;

5.  verheugt zich dat de overeenkomst een hoofdstuk bevat over de handel en economische samenwerking met de Maori, en dat er op verschillende andere plaatsen in de overeenkomst specifieke bepalingen over de Maori aan bod komen, en benadrukt hoe belangrijk het is dat alle burgers en bedrijven in de EU en Nieuw-Zeeland kunnen profiteren van de handels- en investeringsmogelijkheden die de overeenkomst biedt;

6.  verwacht dat de overeenkomst zal zorgen voor een gelijk speelveld met andere handelspartners die reeds vrijhandelsovereenkomsten met Nieuw-Zeeland hebben; wijst op de sterke tariefliberalisering in het kader van de overeenkomst, waardoor de Nieuw-Zeelandse tarieven die gelden voor de EU-uitvoer bij de inwerkingtreding van de overeenkomst volledig worden afgeschaft en 98,5 % van de EU-tarieven op de Nieuw-Zeelandse handel na zeven jaar wordt opgeheven; wijst op de tegenstelling in de landbouwproductie van de EU en Nieuw-Zeeland op het vlak van seizoenen; stelt vast dat er voldoende rekening is gehouden met bepaalde gevoelige Europese landbouwsectoren door middel van tariefcontingenten en langere overgangsperioden; is ingenomen met het feit dat deze overeenkomst de invoer van rundvlees beperkt tot de hoogste kwaliteitsnorm voor met gras gevoederde runderen; verzoekt de Commissie nauwlettend toe te zien op het beheer van tariefcontingenten voor landbouwproducten en verslag uit te brengen aan het Parlement; waardeert het dat er aparte hoofdstukken worden gewijd aan sanitaire en fytosanitaire aangelegenheden, duurzame voedselsystemen en dierenwelzijn en roept beide partijen op verder informatie uit te wisselen over resultaten op het vlak van duurzame landbouwpraktijken; herinnert eraan dat Nieuw-Zeeland het vervoer van levende dieren over zee heeft verboden en dat de uitwisseling van informatie hierover van bijzonder belang is voor toekomstige inspanningen van de EU om haar praktijken op het gebied van dierenwelzijn te verbeteren;

7.  is ingenomen met de bescherming die de overeenkomst biedt voor de namen van 163 geografische aanduidingen (GA’s) voor Europese levensmiddelen en de volledige lijst van GA-wijnen en -gedistilleerde dranken in de EU (bijna 2 000 namen); benadrukt dat de overeenkomst voorziet in de mogelijkheid om in de toekomst bijkomende geografische aanduidingen toe te voegen; merkt op dat de overeenkomst ook uitgebreide bepalingen op het vlak van intellectuele eigendom bevat, met inbegrip van auteursrechten, handelsmerken en tekeningen en modellen van nijverheid; is ingenomen met de geboekte vooruitgang en herinnert eraan dat een doeltreffende bescherming en handhaving aan beide zijden het uiteindelijke doel blijft;

8.  is van mening dat de bilaterale handel aanzienlijk kan toenemen door de verbintenissen inzake markttoegang voor goederen, gezien de afschaffing van relatief hoge heffingen op industriële producten zoals auto’s en textiel, en ook door de verbintenissen inzake diensten, met inbegrip van bezorgdiensten, telecommunicatie, financiële diensten en internationale zeevervoersdiensten; meent dat de overeenkomst transparantie en het gebruik van internationale normen bevordert om de markttoegang te vergemakkelijken en tegelijkertijd de beschermingsniveaus te waarborgen die de partijen passend achten; stelt vast dat in de overeenkomst opnieuw wordt bevestigd dat elke partij het recht heeft regels vast te stellen om legitieme beleidsdoelstellingen na te streven; waardeert dat Nieuw-Zeeland de EU-typegoedkeuringscertificaten en de bepalingen van de bijlage inzake wijn en gedistilleerde dranken aanvaardt, die de handel in voertuigen en in wijn en gedistilleerde dranken zullen vergemakkelijken;

9.  juicht toe dat de EU en Nieuw-Zeeland hun markten voor overheidsopdrachten nog verder zullen openstellen dan reeds het geval was onder de WTO-overeenkomst inzake overheidsopdrachten; benadrukt dat EU-bedrijven op voet van gelijkheid met lokale bedrijven kunnen inschrijven voor openbare aanbestedingen van centrale en lagere overheden in Nieuw-Zeeland; verzoekt beide partijen duurzaamheidscriteria voor markten voor overheidsopdrachten vast te stellen overeenkomstig de bepalingen van de vrijhandelsovereenkomst;

10.  merkt op dat de overeenkomst een specifiek hoofdstuk over digitale handel bevat, dat zal zorgen voor voorspelbaarheid en rechtszekerheid bij digitale handelstransacties, en grensoverschrijdende gegevensstromen zal vergemakkelijken, met inachtneming van het EU-acquis inzake gegevensbescherming; is verheugd over het feit dat de overeenkomst ertoe zal bijdragen een veilige onlineomgeving voor consumenten te waarborgen en een hoog niveau van bescherming van persoonsgegevens en privacy in de EU te handhaven; is ingenomen met het feit dat in de overeenkomst ambitieuze artikelen zijn opgenomen over de bescherming van broncodes en papierloze handel;

11.  benadrukt dat de overgrote meerderheid van de bedrijven in de EU en Nieuw-Zeeland kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) zijn; waardeert het dat er in de vrijhandelsovereenkomst een specifiek hoofdstuk wordt gewijd aan kmo’s, waarmee tegemoet wordt gekomen aan de specifieke behoeften van kmo’s waardoor ze optimaal van de overeenkomst zullen kunnen profiteren, met name door wederzijdse verbintenissen tot transparantie op het vlak van markttoegang en de uitwisseling van relevante informatie; roept alle partijen op om snel contactpunten voor kmo’s en een digitaal medium (zoals een kmo-specifieke website) op te richten om relevante informatie over markttoegang gemakkelijk toegankelijk te maken voor kmo’s;

12.  verzoekt de partijen meteen na de inwerkingtreding van de overeenkomst hun respectieve interne adviesgroepen op te richten en ervoor te zorgen dat deze naar behoren kunnen functioneren en actief bijdragen aan de uitvoering van de overeenkomst, vooral wat betreft de duurzaamheidseffecten;

13.  is ingenomen met het specifieke hoofdstuk over kmo’s; vindt echter dat er nog meer kan worden gedaan om tegemoet te komen aan de behoeften van kmo’s zodat zij ten volle van de overeenkomst kunnen profiteren, aangezien deze vrijhandelsovereenkomst als een referentiekader voor toekomstige handelsovereenkomsten wordt beschouwd; verzoekt de Commissie de doeltreffendheid van alle hoofdstukken over kmo’s in EU-handelsovereenkomsten te beoordelen en na te gaan of deze voldoen aan de behoeften van kmo’s, om kmo’s de mogelijkheid te bieden ten volle van de overeenkomsten te profiteren en om een basisformulering op te stellen voor toekomstige kmo-hoofdstukken in handelsovereenkomsten;

14.  is van mening dat deze overeenkomst volledig in overeenstemming is met de recente strategie voor economische veiligheid van de EU, aangezien de overeenkomst een kader biedt voor betrouwbare partners om bij het vaststellen van gemeenschappelijke hoge normen en bij het voorzien in diversificatie gemeenschappelijke veiligheidsproblemen aan te pakken, dat is gericht op duurzame ontwikkeling en als model dient voor andere betrouwbare partners;

15.  is ingenomen met de overeenkomst, die nieuwe mogelijkheden zal creëren voor duurzamere vrije en eerlijke handel tussen de EU en Nieuw-Zeeland; roept het Europees Parlement op zijn goedkeuring te hechten aan de overeenkomst;

16.  verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en van Nieuw-Zeeland.

(1) PB C 32 van 6.2.2008, blz. 1. (2) PB L 321 van 29.11.2016, blz. 3. (3) PB L 171 van 28.6.2022, blz. 1. (4) PB C 132 van 14.4.2023, blz. 99. (5) PB C 47 van 7.2.2023, blz. 15. (6) PB C 346 van 27.9.2018, blz. 219. (7) PB C 35 van 31.1.2018, blz. 136. (8) Eindverslag – “Trade Sustainability Impact Assessment in support of FTA negotiations between the European Union and New Zealand”, Europese Commissie, directoraat-generaal Handel, directoraat C – Azië en Latijns-Amerika, eenheid C2 – Zuid- en Zuidoost-Azië, Australië, Nieuw-Zeeland, 13 maart 2020. (9) Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Nieuw-Zeeland inzake sanitaire maatregelen voor de handel in levende dieren en dierlijke producten (PB L 57 van 26.2.1997, blz. 5). (10) Overeenkomst inzake wederzijdse erkenning van overeenstemmingsbeoordeling tussen de Europese Gemeenschap en Nieuw-Zeeland (PB L 229 van 17.8.1998, blz. 62). (11) Advies van het Hof van Justitie van 16 mei 2017, 2/15, ECLI:EU:C:2017:376. (12) Aangenomen teksten, P9_TA(2023)0417.

Besluit van het Europees Parlement van 22 november 2023 over de voordracht van Petri Sarvamaa voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer (C9-0345/2023 – 2023/0811(NLE))

P9_TA(2023)0419 A9-0349/2023

(Raadpleging)

Het Europees Parlement,

–  gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0345/2023),

–  gezien artikel 129 van zijn Reglement,

–  gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A9‑0349/2023),

A.  overwegende dat de Raad bij schrijven van 22 september 2023 het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de benoeming van Petri Sarvamaa tot lid van de Rekenkamer;

B.  overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van de voorgedragen kandidaat heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; overwegende dat de commissie in het kader van dit onderzoek een curriculum vitae van de kandidaat heeft ontvangen alsmede de antwoorden op de hem toegezonden schriftelijke vragenlijst;

C.  overwegende dat deze commissie Petri Sarvamaa vervolgens op 7 november 2023 heeft gehoord, waarbij hij een inleidende verklaring heeft afgelegd en daarna de door de leden van de commissie gestelde vragen heeft beantwoord;

1.  brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Petri Sarvamaa tot lid van de Rekenkamer;

2.  verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten.

Besluit van het Europees Parlement van 22 november 2023 over de voordracht van Annemie Turtelboom voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer (C9-0355/2023 – 2023/0812(NLE))

P9_TA(2023)0420 A9-0350/2023

(Raadpleging)

Het Europees Parlement,

–  gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0355/2023),

–  gezien artikel 129 van zijn Reglement,

–  gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A9-0350/2023),

A.  overwegende dat de Raad bij schrijven van 3 oktober 2023 het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de benoeming van Annemie Turtelboom tot lid van de Rekenkamer;

B.  overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van Annemie Turtelboom heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; overwegende dat de commissie in het kader van dit onderzoek een curriculum vitae van Annemie Turtelboom heeft ontvangen, alsmede de antwoorden op de haar toegezonden schriftelijke vragenlijst;

C.  overwegende dat deze commissie Annemie Turtelboom vervolgens op 7 november 2023 heeft gehoord, waarbij zij een inleidende verklaring heeft afgelegd en daarna de door de leden van de commissie gestelde vragen heeft beantwoord;

1.  brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Annemie Turtelboom tot lid van de Rekenkamer;

2.  verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmede aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten.

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 22 november 2023 over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wat betreft de btw-regels voor het digitale tijdperk (COM(2022)0701 – C9-0021/2023 – 2022/0407(CNS))

P9_TA(2023)0421 A9-0327/2023

(Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging)

Het Europees Parlement,

–  gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad (COM(2022)0701),

–  gezien artikel 113 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0021/2023),

–  gezien artikel 82 van zijn Reglement,

–  gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken (A9-0327/2023),

1.  hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie, zoals geamendeerd door het Parlement;

2.  verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen;

3.  verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen;

4.  wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie;

5.  verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen.

Door de Commissie voorgestelde tekst   Amendement Amendement 1 Voorstel voor een richtlijn Overweging 1 bis (nieuw) (1 bis)  Het pakket “Btw in het digitale tijdperk”, waarvan deze richtlijn deel uitmaakt, heeft tot doel het evenredigheidsbeginsel te eerbiedigen wat betreft enerzijds de doelstelling van fraudebestrijding en anderzijds de moeilijkheden voor ondernemingen, met name voor kmo’s en micro-ondernemingen, die zich bij de toepassing van de voorgestelde regels kunnen voordoen bij de dagelijkse bedrijfsvoering, alsook voor nationale autoriteiten. De nieuwe btw-verplichtingen die uit de hervorming voortvloeien, moeten eenvoudig, duidelijk, doeltreffend en evenwichtig zijn voor alle betrokken partijen, zodat het bedrijfsleven en de administratieve autoriteiten de regels in praktijk kunnen brengen. Amendement 2 Voorstel voor een richtlijn Overweging 1 ter (nieuw) (1 ter)  Het pakket “Btw in het digitale tijdperk” heeft tot doel de volledige eerbiediging van de grondrechten op privacy en bescherming van persoonsgegevens te waarborgen, alsmede de toepasselijkheid van Verordeningen (EU) 2016/6791bis en (EU) 2018/17251ter van het Europees Parlement en de Raad op de verwerking van persoonsgegevens. De verzamelde informatie mag alleen worden verwerkt met het oog op fraudebestrijding door de bevoegde belastingautoriteiten. ________ 1bis Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1). 1ter Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39). Amendement 3 Voorstel voor een richtlijn Overweging 1 quater (nieuw) (1 quater)  De Commissie moet ervoor zorgen dat de rechten van belastingbetalers worden geëerbiedigd, aangezien de belastingautoriteiten toegang zullen hebben tot grote hoeveelheden gegevens, onder meer uit systemen voor algoritmische gegevensanalyse. Bij het gebruik van nieuwe technologieën moeten de waarden van de Unie, de mensenrechten en het primaire recht worden geëerbiedigd. Amendement 4 Voorstel voor een richtlijn Overweging 1 quinquies (nieuw) (1 quinquies)   Het verzamelen van persoonsgegevens van individuen mag in geen geval inbreuk maken op hun recht op privacy. Anders zou het worden beschouwd als gelijkwaardig aan onwettig toezicht. Informatie op facturen kan gevoelige informatie onthullen over specifieke natuurlijke personen, zoals informatie over gekochte goederen (met inbegrip van producten van persoonlijke aard), reisarrangementen of juridische diensten. Amendement 5 Voorstel voor een richtlijn Overweging 2 (2)  De btw-rapportageverplichtingen moeten worden aangepast om de uitdagingen van de platformeconomie aan te pakken en de noodzaak van meerdere btw-registraties in de Unie te verminderen. (2)  De btw-rapportageverplichtingen moeten worden aangepast om de uitdagingen van de platformeconomie aan te pakken, de noodzaak van meerdere btw-registraties in de Unie te verminderen en de nalevingskosten voor belastingbetalers, met name kmo’s, aanzienlijk te verlagen, om een gelijk speelveld en de goede werking van de interne markt te waarborgen. Amendement 6 Voorstel voor een richtlijn Overweging 3 (3)  Het verlies aan btw-inkomsten, bekend als de “btw-kloof”, werd in 2020 in de Unie geraamd op 93 miljard EUR61, waarvan een aanzienlijk deel is toe te schrijven aan fraude, met name intracommunautaire ploffraude62, die op 40-60 miljard EUR63 wordt geraamd. In het eindverslag van de Conferentie over de toekomst van Europa roepen de burgers op tot “het harmoniseren en coördineren van het belastingbeleid in de EU-lidstaten om belastingontduiking en -ontwijking te voorkomen” en “het bevorderen van de samenwerking tussen de EU-lidstaten om ervoor te zorgen dat alle bedrijven in de EU billijke belastingen betalen”. Het initiatief inzake btw in het digitale tijdperk is in overeenstemming met deze doelstellingen. (3)  Het verlies aan btw-inkomsten, bekend als de “btw-kloof”, werd in 2020 in de Unie geraamd op 93 miljard EUR61, waarvan een aanzienlijk deel is toe te schrijven aan fraude, met name intracommunautaire ploffraude62, die op 40-60 miljard EUR63 wordt geraamd. De huidige btw-kloof toont aan dat grensoverschrijdende btw-fraude en carrouselfraude moeten worden aangepakt door middel van doeltreffende mechanismen voor informatie-uitwisseling en passende middelen voor een dergelijke uitwisseling, waaronder menselijke, financiële, technische en technologische middelen. Bovendien verschilt de omvang van de btw-kloof aanzienlijk tussen de lidstaten en daarom is het belangrijk om de samenwerking en coördinatie op Unieniveau te verbeteren. _________________ _________________ 61 De btw-kloof is het totale verschil tussen de btw-inkomsten die op basis van de btw-wetgeving en aanvullende regelgeving kunnen worden verwacht, en het bedrag dat daadwerkelijk wordt geïnd: https://ec.europa.eu/taxation_customs/business/vat/vat-gap_en 61 De btw-kloof is het totale verschil tussen de btw-inkomsten die op basis van de btw-wetgeving en aanvullende regelgeving kunnen worden verwacht, en het bedrag dat daadwerkelijk wordt geïnd: https://ec.europa.eu/taxation_customs/business/vat/vat-gap_en 62 Europol: https://www.europol.europa.eu/crime-areas-and-statistics/crime-areas/economic-crime/mtic-missing-trader-intra-community-fraud 62 Europol: https://www.europol.europa.eu/crime-areas-and-statistics/crime-areas/economic-crime/mtic-missing-trader-intra-community-fraud 63 Europese Rekenkamer: https://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/SR15_24/SR_VAT_FRAUD_EN.pdf 63 Europese Rekenkamer: https://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/SR15_24/SR_VAT_FRAUD_EN.pdf Amendement 7 Voorstel voor een richtlijn Overweging 3 bis (nieuw) (3 bis)  De btw-kloof voedt het gebrek aan vertrouwen tussen de belastingautoriteiten van de Unie en heeft betrekking op veel meer dan alleen intracommunautaire ploffraude (MTIC-fraude). De beste manier om MTIC-fraude, met inbegrip van carrouselfraude, te bestrijden, zou zijn om de btw-vrijstelling op intracommunautaire leveringen van goederen en diensten af ​te schaffen, aangezien dit soort fraude vooral te wijten is aan de versnipperde inning van de btw. Teneinde de strijd tegen btw-fraude beter af te bakenen, moet de Commissie verder analyseren hoe de uitvoering van deze richtlijn de basis zou kunnen vormen voor de afschaffing van de btw-vrijstelling op intracommunautaire leveringen van goederen en diensten (d.w.z. het “definitieve btw-stelsel”). Amendement 8 Voorstel voor een richtlijn Overweging 3 ter (nieuw) (3 ter)  Het verzamelen van gegevens voor internationale handelsstatistieken (Intrastat) in het kader van intracommunautaire transacties is een essentieel instrument voor de belastingdiensten van de lidstaten in de strijd tegen btw-fraude en moet worden gehandhaafd. Amendement 9 Voorstel voor een richtlijn Overweging 3 quater (nieuw) (3 quater)  De btw-vrijstelling op de intracommunautaire levering van goederen en diensten zou de kans op fraude kunnen vergroten, met name op het niveau van de detailhandel. Amendement 10 Voorstel voor een richtlijn Overweging 4 (4)  Om de belastinginning bij grensoverschrijdende transacties te verbeteren en een einde te maken aan de bestaande versnippering als gevolg van de toepassing van uiteenlopende rapportagesystemen door de lidstaten, moeten regels voor digitale rapportagevereisten van de Unie worden vastgesteld. Dergelijke regels moeten de belastingdiensten informatie op transactiebasis verstrekken om kruiscontroles van gegevens mogelijk te maken, de controlecapaciteit van de belastingdiensten te vergroten en een afschrikkend effect in geval van niet-naleving te creëren, alsook om de nalevingskosten voor bedrijven die in verschillende lidstaten actief zijn, te verlagen en belemmeringen op de interne markt weg te nemen. (4)  Om de belastinginning bij grensoverschrijdende transacties te verbeteren en een einde te maken aan de bestaande versnippering als gevolg van de toepassing van uiteenlopende rapportagesystemen door de lidstaten, die leiden tot een aanzienlijke last voor bedrijven en ineffectieve grensoverschrijdende controles, moeten regels voor digitale rapportagevereisten van de Unie worden vastgesteld. Dergelijke regels moeten de belastingdiensten informatie op transactiebasis verstrekken om kruiscontroles van gegevens mogelijk te maken, de controlecapaciteit van de belastingdiensten te vergroten en een afschrikkend effect in geval van niet-naleving te creëren, alsook om de nalevingskosten voor bedrijven die in verschillende lidstaten actief zijn, te verlagen en belemmeringen op de interne markt weg te nemen. Amendement 11 Voorstel voor een richtlijn Overweging 4 bis (nieuw) (4 bis)   Btw-fraude is vaak gekoppeld aan georganiseerde misdaad en een zeer klein aantal van die georganiseerde netwerken kan verantwoordelijk zijn voor miljarden euro’s aan grensoverschrijdende btw-fraude, hetgeen niet alleen gevolgen heeft voor de inning van opbrengsten in de lidstaten maar ook een negatieve impact heeft op de eigen middelen van de Unie. De lidstaten hebben derhalve een gedeelde verantwoordelijkheid om de btw-opbrengsten van alle lidstaten te beschermen. Amendement 12 Voorstel voor een richtlijn Overweging 4 ter (nieuw) (4 ter)   De Europese Commissie zal ervoor zorgen dat in de digitale rapportagevereisten rekening wordt gehouden met de opgedane ervaring in bepaalde lidstaten die al hebben geïnvesteerd in digitale facturering en rapportage, zodanig dat bestaande investeringen in deze lidstaten niet verloren gaan en alle belanghebbenden er baat bij kunnen hebben. Amendement 13 Voorstel voor een richtlijn Overweging 4 quater (nieuw) (4 quater)  Vereisten voor digitale rapportage die gericht zijn op het verstrekken van informatie aan belastingautoriteiten op transactiebasis moeten eerlijk, haalbaar en evenwichtig zijn, in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. De betrouwbaarheid van technologische oplossingen voor het opsporen van fraude moet leiden tot meer rechtszekerheid voor belastingplichtigen. Amendement 14 Voorstel voor een richtlijn Overweging 5 (5)  Om de automatisering van het rapportageproces voor de belastingplichtigen en de belastingdiensten te vergemakkelijken, moeten de aan de belastingdiensten te rapporteren transacties elektronisch worden gedocumenteerd. Elektronische facturering moet de standaard voor de uitreiking van facturen worden. Het moet de lidstaten evenwel worden toegestaan voor binnenlandse prestaties andere middelen te aanvaarden. De uitreiking van elektronische facturen door de leverancier of dienstverlener en de toezending ervan aan de afnemer mogen niet afhankelijk worden gesteld van voorafgaande toestemming of controle door de belastingdienst. (5)  Om de automatisering van het rapportageproces voor de belastingplichtigen en de belastingdiensten te vergemakkelijken, moeten de aan de belastingdiensten te rapporteren transacties elektronisch worden gedocumenteerd. Elektronische facturering zou de standaard voor de uitreiking van facturen kunnen worden. Het moet de lidstaten evenwel worden toegestaan voor binnenlandse prestaties andere middelen te aanvaarden. Met ingang van 1 januari 2028 mogen de uitreiking van elektronische facturen door de leverancier of dienstverlener en de toezending ervan aan de afnemer niet afhankelijk worden gesteld van voorafgaande toestemming of controle door de belastingdienst. Amendement 15 Voorstel voor een richtlijn Overweging 6 (6)  De definitie van een elektronische factuur moet worden afgestemd op die van Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad64 om tot standaardisering te komen op het gebied van btw-rapportage. (6)  Aan het einde van de overgangsperiode moet de definitie van een elektronische factuur worden afgestemd op die van Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad64 om tot standaardisering te komen op het gebied van btw-rapportage. Bedrijven, met name micro- en kleine ondernemingen als gedefinieerd in Richtlijn 2013/34/EU64bis en organisaties zonder winstoogmerk, moet het echter vrij blijven staan om andere normen vast te stellen in overeenstemming met artikel 217 van Richtlijn 2006/112/EG. __________________ __________________ 64 Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 inzake elektronische facturering bij overheidsopdrachten (PB L 133 van 6.5.2014, blz. 1). 64 Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 inzake elektronische facturering bij overheidsopdrachten (PB L 133 van 6.5.2014, blz. 1). 64bis Richtlijn 2013/34/EU van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende de jaarlijkse financiële overzichten, geconsolideerde financiële overzichten en aanverwante verslagen van bepaalde ondernemingsvormen, tot wijziging van Richtlijn 2006/43/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG van de Raad (PB L 182 van 29.6.2013, blz. 19). Amendement 16 Voorstel voor een richtlijn Overweging 6 bis (nieuw) (6 bis)  Om bedrijven en belastingdiensten te helpen, moet de inhoud van de Europese norm voor elektronische facturering toegankelijk, eenvoudig en duidelijk worden gemaakt, met name door op de website van de Commissie alle relevante informatie met betrekking tot die norm te publiceren. Aangezien echter de Europese norm voor elektronische facturering waarnaar in Richtlijn 2014/55/EU wordt verwezen is aangepast aan een “business to government” (b2g)-context, moet bij de ontwikkeling ervan rekening worden gehouden met “business to business” (b2b)-behoeften. Amendement 17 Voorstel voor een richtlijn Overweging 7 (7)  Met het oog op een efficiënte uitvoering van het btw-rapportagesysteem is het noodzakelijk dat de belastingdienst de informatie onverwijld ontvangt. Daarom moet de termijn voor de uitreiking van facturen bij grensoverschrijdende transacties worden vastgesteld op twee werkdagen nadat het belastbare feit heeft plaatsgevonden. (7)  Met het oog op een efficiënte uitvoering van het btw-rapportagesysteem is het noodzakelijk dat de belastingdienst de informatie onverwijld ontvangt. Daarom moet de termijn voor de uitreiking van facturen bij grensoverschrijdende transacties worden vastgesteld op acht werkdagen nadat het belastbare feit heeft plaatsgevonden. De verjaringstermijnen voor de vervolging van btw-fraude moeten dienovereenkomstig worden aangepast. Amendement 18 Voorstel voor een richtlijn Overweging 9 (9)  Elektronische facturering kan niet worden geïmplementeerd als standaardmethode voor het documenteren van transacties voor btw-doeleinden als het gebruik van elektronische facturen afhankelijk blijft van aanvaarding door de afnemer. Daarom mag een dergelijke aanvaarding niet langer vereist zijn voor de uitreiking van elektronische facturen. (9)  Elektronische facturering kan niet worden geïmplementeerd als standaardmethode voor het documenteren van transacties voor btw-doeleinden als het gebruik van elektronische facturen afhankelijk blijft van aanvaarding door de afnemer. Daarom mag de aanvaarding door de ontvanger met ingang van 1 januari 2028 niet langer vereist zijn. Amendement 19 Voorstel voor een richtlijn Overweging 10 bis (nieuw) (10 bis)   Periodieke facturen besparen tijd en kosten en verminderen de administratieve lasten met betrekking tot factureren. Bovendien verminderen ze de kans op fouten en vereenvoudigen ze het werk voor leveranciers en klanten dankzij vereenvoudigde administratie. Ze kunnen echter ook worden misbruikt voor fraude. Daarom moeten periodieke facturen slechts voor b2b-transacties blijven bestaan en slechts een beperkte periode bestrijken. Amendement 20 Voorstel voor een richtlijn Overweging 12 (12)  Om het voor belastingplichtigen gemakkelijker te maken de factuurgegevens door te zenden, moeten de lidstaten hen daarvoor de nodige middelen ter beschikking stellen, zodat de gegevens door de belastingplichtige zelf of door een derde voor zijn rekening kunnen worden verzonden. (12)  De groeiende stroom van informatie die dagelijks wordt uitgewisseld, vereist krachtige computersoftware die in staat is om de informatie continu en op een veilige manier door te geven aan de nationale overheidsdiensten. Om het voor belastingplichtigen, en met name micro- en kleine ondernemingen als gedefinieerd in Richtlijn 2013/34/EU en organisaties zonder winstoogmerk, gemakkelijker te maken de factuurgegevens door te zenden, moeten de lidstaten hen daarvoor de nodige middelen ter beschikking stellen, zodat de gegevens door de belastingplichtige zelf of door een derde voor zijn rekening kunnen worden verzonden. Amendement 21 Voorstel voor een richtlijn Overweging 13 (13)  Hoewel de informatie die op grond van de digitale rapportagevereisten voor intracommunautaire transacties moet worden doorgegeven, vergelijkbaar moet zijn met die welke via de lijsten werd doorgegeven, moet de belastingplichtigen worden verzocht aanvullende gegevens te verstrekken, waaronder bankgegevens en betalingsbedragen, zodat de belastingdiensten niet alleen de goederen, maar ook de geldstromen kunnen volgen. (13)  Hoewel de informatie die op grond van de digitale rapportagevereisten voor intracommunautaire transacties moet worden doorgegeven, vergelijkbaar moet zijn met die welke via de lijsten werd doorgegeven, moet de belastingplichtigen worden verzocht aanvullende gegevens te verstrekken, waaronder bankgegevens en betalingsbedragen, zodat de belastingdiensten niet alleen de goederen, maar ook de geldstromen kunnen volgen en de juiste informatie kunnen verkrijgen over die stromen. Amendement 22 Voorstel voor een richtlijn Overweging 14 (14)  Onnodige administratieve lasten voor belastingplichtigen die in verschillende lidstaten actief zijn, moeten worden vermeden. Daarom moeten dergelijke belastingplichtigen de mogelijkheid hebben om hun belastingdienst de vereiste gegevens te verstrekken volgens de in Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/187065 van de Commissie vastgestelde Europese norm, die voldoet aan het in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2014/55/EU vastgestelde verzoek om een Europese norm voor het semantische gegevensmodel van de kernelementen van een elektronische factuur vast te stellen. Het moet de lidstaten worden toegestaan aanvullende methoden voor de rapportage van de gegevens vast te stellen, die bepaalde belastingplichtigen eventueel gemakkelijker in acht kunnen nemen. (14)  Onnodige administratieve lasten voor belastingplichtigen die in verschillende lidstaten actief zijn, moeten worden vermeden. Daarom moeten dergelijke belastingplichtigen de mogelijkheid hebben om hun belastingdienst de nodige gegevens te verstrekken volgens de in Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/187065 van de Commissie vastgestelde Europese norm, die voldoet aan het in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2014/55/EU vastgestelde verzoek om een Europese norm voor het semantische gegevensmodel van de kernelementen van een elektronische factuur vast te stellen. Het moet de lidstaten worden toegestaan andere methoden voor de rapportage van de gegevens vast te stellen, die bepaalde belastingplichtigen eventueel gemakkelijker in acht kunnen nemen en die kunnen leiden tot een vermindering van onnodige lasten. _________________ _________________ 65 Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1870 van de Commissie van 16 oktober 2017 betreffende de bekendmaking van de referentie van de Europese norm voor elektronische facturering en de lijst van syntaxen overeenkomstig Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad (PB L 266 van 17.10.2017, blz. 19). 65 Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1870 van de Commissie van 16 oktober 2017 betreffende de bekendmaking van de referentie van de Europese norm voor elektronische facturering en de lijst van syntaxen overeenkomstig Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad (PB L 266 van 17.10.2017, blz. 19). Amendement 23 Voorstel voor een richtlijn Overweging 15 (15)  Met het oog op de noodzakelijke harmonisatie van de rapportage van gegevens over intracommunautaire transacties moeten de te verstrekken gegevens in alle lidstaten dezelfde zijn, zonder dat de lidstaten om aanvullende gegevens kunnen verzoeken. (15)  Met het oog op de noodzakelijke harmonisatie van de rapportage van gegevens over intracommunautaire transacties moeten de te verstrekken gegevens in alle lidstaten dezelfde zijn, zonder dat de lidstaten om aanvullende gegevens kunnen verzoeken. Door het verzamelen van deze gegevens moeten ook betere statistieken over de omvang van de btw-fraude kunnen worden opgesteld om deze fraude terug te dringen. Amendement 24 Voorstel voor een richtlijn Overweging 16 bis (nieuw) (16 bis)  Digitalisering maakt ondernemingen steeds kwetsbaarder voor cybercriminaliteit en aanvallen van hackers. De Commissie en de lidstaten moeten ieder voor zover mogelijk tijdens de verzending van gegevens, per transactie en tijdens opslag ervan door de belastingautoriteiten zorgen voor bescherming tegen cyberaanvallen en aanvallen door hackers of zappers. Amendement 25 Voorstel voor een richtlijn Overweging 16 ter (nieuw) (16 ter)  De regels voor elektronische facturering en digitale rapportage zijn niet van toepassing op defensiegerelateerde aankopen die zijn vrijgesteld op grond van de artikelen 143 en 151 van Richtlijn 2006/112/EG. Amendement 26 Voorstel voor een richtlijn Overweging 16 quater (nieuw) (16 quater)  Met het oog op de beveiliging van de toegezonden gegevens moet een uitputtende lijst worden opgesteld van de autoriteiten die bevoegd zijn om de gegevens te onderzoeken, en moet een procedure worden vastgesteld voor de verwerking van de gegevens. EPPO, OLAF en Europol moeten op die lijst staan. Amendement 27 Voorstel voor een richtlijn Overweging 17 (17)  Verschillende lidstaten hebben uiteenlopende rapportagevereisten voor transacties op hun grondgebied ingevoerd, wat heeft geleid tot aanzienlijke administratieve lasten voor belastingplichtigen die in verschillende lidstaten actief zijn, aangezien zij hun boekhoudsystemen moeten aanpassen om aan die vereisten te voldoen. Om de kosten als gevolg van dergelijke verschillen te vermijden, moeten de in de lidstaten geïmplementeerde systemen voor de rapportage van leveringen van goederen en diensten onder bezwarende titel tussen belastingplichtigen op hun grondgebied dezelfde kenmerken hebben als het voor intracommunautaire transacties geïmplementeerde systeem. De lidstaten moeten voorzien in de elektronische middelen voor de doorzending van de informatie en belastingplichtigen moeten, zoals het geval is voor intracommunautaire transacties, de gegevens kunnen indienen overeenkomstig de bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1870 vastgestelde Europese norm, ook al kan de betrokken lidstaat voorzien in aanvullende middelen voor de doorzending van de gegevens. De gegevens moeten door de belastingplichtige zelf of door een derde voor zijn rekening kunnen worden doorgezonden. (17)  Verschillende lidstaten hebben overeenkomstig artikel 273 van Richtlijn 2006/112/EG uiteenlopende rapportagevereisten voor transacties op hun grondgebied ingevoerd. Die uiteenlopende rapportagevereisten schaden de werking van de interne markt. Om de kosten als gevolg van de versnippering van het regelgevend kader te vermijden, zouden de in de lidstaten geïmplementeerde systemen voor de rapportage van leveringen van goederen en diensten onder bezwarende titel tussen belastingplichtigen op hun grondgebied dezelfde kenmerken kunnen hebben als het voor intracommunautaire transacties geïmplementeerde systeem. De lidstaten moeten voorzien in de elektronische middelen voor de doorzending van de informatie en belastingplichtigen moeten, zoals het geval is voor intracommunautaire transacties, de gegevens kunnen indienen overeenkomstig de bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1870 vastgestelde Europese norm, tenzij de betrokken lidstaat kan voorzien in andere, even doeltreffende middelen voor de doorzending van de gegevens. De gegevens moeten door de belastingplichtige zelf of door een derde voor zijn rekening kunnen worden doorgezonden. Amendement 28 Voorstel voor een richtlijn Overweging 18 (18)  De lidstaten mogen niet worden verplicht een digitale rapportagevereiste in te voeren voor leveringen van goederen en diensten onder bezwarende titel tussen belastingplichtigen op hun grondgebied. Als zij evenwel een dergelijke vereiste in de toekomst zouden invoeren, moeten zij deze afstemmen op de digitale rapportagevereisten voor intracommunautaire transacties. Lidstaten die reeds over een rapportagesysteem voor die transacties beschikken, moeten dat aanpassen om ervoor te zorgen dat de gegevens worden gerapporteerd overeenkomstig de digitale rapportagevereisten voor intracommunautaire transacties. (18)  De lidstaten mogen niet worden verplicht een digitale rapportagevereiste in te voeren voor leveringen van goederen en diensten onder bezwarende titel tussen belastingplichtigen op hun grondgebied. Aan het einde van de overgangsperiode kunnen de lidstaten nog andere normen invoeren, waarbij zij echter wel elektronische facturen op basis van de Europese norm moeten accepteren. Amendement 29 Voorstel voor een richtlijn Overweging 18 bis (nieuw) (18 bis)  Het verzamelen van persoonsgegevens van individuen mag in geen geval inbreuk maken op hun recht op privacy. Amendement 30 Voorstel voor een richtlijn Overweging 19 (19)  Om de doeltreffendheid van de digitale rapportagevereisten te beoordelen, moet de Commissie een evaluatieverslag opstellen waarin het effect van de digitale rapportagevereisten op de verkleining van de btw-kloof en op de uitvoerings- en nalevingskosten voor belastingplichtigen en belastingdiensten wordt beoordeeld, teneinde na te gaan of het systeem zijn doel heeft bereikt dan wel verdere aanpassingen vereist. (19)  Om de doeltreffendheid van de intracommunautaire digitale rapportagevereisten te beoordelen, moet de Commissie een evaluatieverslag opstellen waarin het effect van de intracommunautaire digitale rapportagevereisten op de verkleining van de btw-kloof en op de uitvoerings- en nalevingskosten voor belastingplichtigen en belastingdiensten wordt beoordeeld, teneinde na te gaan of het systeem zijn doel heeft bereikt dan wel verdere aanpassingen of uitbreiding van binnenlandse transacties vereist. Daarnaast moet de Commissie opdracht geven tot een onafhankelijk onderzoek in het kader waarvan een alomvattende analyse van ploffraude, een bijzondere categorie van btw-fraude, wordt opgesteld, en met name van de doeltreffendheid van de digitale rapportagevereiste bij de bestrijding van dergelijke fraude. De Commissie moet ook opdracht geven tot een onafhankelijk onderzoek om een grondige beoordeling uit te voeren van de voor- en nadelen van het verplicht stellen van het éénloketsysteem voor invoer (IOSS). Amendement 31 Voorstel voor een richtlijn Overweging 20 (20)  De lidstaten moeten andere maatregelen kunnen blijven toepassen om de correcte inning van de btw te waarborgen en ontduiking te voorkomen. Zij mogen echter niet de mogelijkheid hebben om aanvullende rapportageverplichtingen op te leggen voor de transacties die onder de digitale rapportagevereisten vallen. (20)  De lidstaten moeten andere maatregelen kunnen blijven toepassen om de correcte inning van de btw te waarborgen en ontduiking te voorkomen. Amendement 32 Voorstel voor een richtlijn Overweging 20 bis (nieuw) (20 bis)  Om het juridische risico te verminderen waaraan bedrijven, met name kmo’s en micro-ondernemingen, worden blootgesteld als gevolg van de complexiteit van btw-tarieven binnen de Unie, moeten de databanken van de Commissie worden uitgebreid tot een actueel instrument dat gemakkelijk toegankelijk is voor bedrijven, met bijna-real time informatie over btw-tarieven in de Unie en antwoorden op belastingvragen. Amendement 33 Voorstel voor een richtlijn Overweging 22 (22)  De platformeconomie heeft geleid tot een ongerechtvaardigde verstoring van de concurrentie tussen prestaties die via onlineplatforms worden verricht en aan btw-heffing ontsnappen, en prestaties die in de traditionele economie worden verricht en aan de btw zijn onderworpen. De verstoring was zeer sterk in de twee grootste sectoren van de platformeconomie na de e-commerce, namelijk de kortetermijnverhuur van accommodatie en het personenvervoer. (22)   Er bestaat een risico op verstoring van de concurrentie tussen prestaties die via onlineplatforms worden verricht en aan btw-heffing ontsnappen, en prestaties die in de traditionele economie worden verricht en aan de btw zijn onderworpen. Amendement 34 Voorstel voor een richtlijn Overweging 23 (23)  Daarom moeten regels worden vastgesteld om de concurrentieverstoringen in de kortetermijnverhuur van accommodatie en het personenvervoer aan te pakken door platforms bij de inning van de btw een andere rol (namelijk die van “gelijkgestelde dienstverlener”) te geven. Volgens dit concept moeten platforms worden verplicht btw in rekening te brengen wanneer btw verschuldigd is, maar de onderliggende dienstverlener deze niet in rekening brengt omdat hij bijvoorbeeld een natuurlijke persoon is of een belastingplichtige die gebruikmaakt van de bijzondere regeling voor kleine ondernemingen. (23)  Daarom moeten er duidelijke, evenwichtige en evenredige regels worden vastgesteld om potentiële concurrentieverstoringen in de kortetermijnverhuur van accommodatie en het personenvervoer aan te pakken door de invoering van de fictie van de gelijkgestelde dienstverlener. Volgens dit concept zijn platforms verplicht de btw op de onderliggende prestatie in rekening te brengen en te verantwoorden wanneer de leverancier geen btw in rekening brengt, en kunnen zij aan rapportageverplichtingen worden onderworpen. Hoewel het beginsel van btw-neutraliteit essentieel is voor het btw-stelsel en zoveel mogelijk in acht moet worden genomen, vereisen de kenmerken van de sectoren kortetermijnverhuur van accommodatie en personenvervoer een specifieke aanpak via de fictie van de gelijkgestelde dienstverlener. Amendement 35 Voorstel voor een richtlijn Overweging 23 bis (nieuw) (23 bis)  Aangezien de invoering van de fictie van de gelijkgestelde dienstverlener extra kosten met zich meebrengt voor kleine platforms, moeten er stimulansen worden gegeven om hen aan te moedigen hieraan zo snel mogelijk te voldoen, teneinde een gelijk speelveld en gelijke voorwaarden voor een eerlijke concurrentie op die markten te waarborgen. Amendement 36 Voorstel voor een richtlijn Overweging 23 ter (nieuw) (23 ter)  De regeling gelijkgestelde dienstverleners mag niet van toepassing zijn op platforms die kleine en middelgrote ondernemingen zijn als gedefinieerd in Richtlijn 2013/34/EU, dat wil zeggen kleine aanbieders van accommodatie voor kortetermijnverhuur (STR) (verhuurders of van btw vrijgestelde bedrijven) die bijdragen aan duurzaam toerisme in de Unie en reizen naar minder bezochte plaatsen. Bovendien moet de regeling gelijkgestelde dienstverleners en gelijk speelveld waarborgen en mag deze geen concurrentievoordeel opleveren voor grote platforms, die meerkosten beter kunnen dragen. Amendement 37 Voorstel voor een richtlijn Overweging 24 (24)  In het geval van faciliteringsdiensten die door platforms aan niet-belastingplichtigen worden verleend, wordt de regel inzake de plaats van dienst door de lidstaten verschillend geïnterpreteerd. Daarom moet deze regel worden verduidelijkt. (24)  In het geval van faciliteringsdiensten die door platforms aan niet-belastingplichtigen worden verleend, wordt de regel inzake de plaats van dienst door de lidstaten verschillend geïnterpreteerd. Deze regel moet worden verduidelijkt, zodat het gebruik van een faciliteringsplatform op geen enkele manier een concurrentievoordeel voor een aanbieder creëert. Ter wille van de duidelijkheid en de rechtszekerheid is het ook noodzakelijk om een uniforme definitie van het begrip “platformtussenpersoon” vast te stellen. Amendement 38 Voorstel voor een richtlijn Overweging 31 bis (nieuw) (31 bis)  De uitvoering van verschillende éénloketsysteemregelingen van de Unie (Unie-OSS) in de lidstaten vereist dat ondernemingen voldoende technische specificaties krijgen om ervoor te zorgen dat de éénloketsysteem (OSS)-verklaringen niet van land tot land verschillen en tevens dat ondernemingen de optie wordt geboden om een bestand te downloaden om een éénloketsysteem (OSS)-aangifte in te dienen. Amendement 39 Voorstel voor een richtlijn Overweging 31 ter (nieuw) (31 ter)  Om de dagelijkse bedrijfsvoering te vereenvoudigen, zou de Commissie kunnen overwegen de huidige drie registraties (het éénloketsysteem voor invoer (IOSS), het éénloketsysteem van de Unie (Unie-OSS) en het éénloketsysteem voor buiten de Unie (niet-Unie-OSS)) te consolideren, zodat alle leveringen (namelijk geïmporteerde goederen, diensten en binnenlandse verkopen) via één portaal kunnen worden aangegeven. Amendement 40 Voorstel voor een richtlijn Overweging 32 (32)  Bij Richtlijn (EU) 2017/2455 is onder meer het toepassingsgebied van het mini-éénloketsysteem uitgebreid tot een breder éénloketsysteem (OSS) dat alle grensoverschrijdende diensten aan niet-belastingplichtigen in de Unie en alle intracommunautaire afstandsverkopen van goederen omvat. Bij wijze van uitzondering kunnen elektronische interfaces, zoals marktplaatsen en platforms, die voor bepaalde leveringen van goederen binnen de Unie als gelijkgestelde leverancier worden aangemerkt, ook bepaalde binnenlandse leveringen van goederen aangeven in het kader van het Unie-OSS. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie te ondersteunen, moet het toepassingsgebied van het Unie-OSS verder worden uitgebreid tot andere leveringen van goederen, waaronder binnenlandse b2c-leveringen van goederen in de Unie door belastingplichtigen die niet voor btw-doeleinden in de lidstaat van verbruik zijn geïdentificeerd, zodat bedrijven zich niet voor btw-doeleinden hoeven te registreren in elke lidstaat waar zij dergelijke goederen aan consumenten leveren. Daarnaast moet het toepassingsgebied van het Unie-OSS ook worden uitgebreid tot binnenlandse leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen aan alle soorten personen, wanneer die goederen worden geleverd door een belastingplichtige (belastingplichtige wederverkoper) die niet in de lidstaat is geïdentificeerd waar hij dergelijke goederen levert. Door deze wijziging kunnen belastingplichtige wederverkopers gebruikmaken van de OSS-vereenvoudigingen en kan de over die leveringen verschuldigde btw in één lidstaat van identificatie worden aangegeven en betaald via het uitgebreide Unie-OSS. (32)  Bij Richtlijn (EU) 2017/2455 is onder meer het toepassingsgebied van het mini-éénloketsysteem uitgebreid tot een breder éénloketsysteem (OSS) dat alle grensoverschrijdende diensten aan niet-belastingplichtigen in de Unie en alle intracommunautaire afstandsverkopen van goederen omvat. Bij wijze van uitzondering kunnen elektronische interfaces, zoals marktplaatsen en platforms, die voor bepaalde leveringen van goederen binnen de Unie als gelijkgestelde leverancier worden aangemerkt, ook bepaalde binnenlandse leveringen van goederen aangeven in het kader van het Unie-OSS. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie te ondersteunen, moet het toepassingsgebied van het Unie-OSS verder worden uitgebreid tot andere leveringen van goederen, waaronder binnenlandse b2c-leveringen van goederen in de Unie door belastingplichtigen die niet voor btw-doeleinden in de lidstaat van verbruik zijn geïdentificeerd, zodat bedrijven zich niet voor btw-doeleinden hoeven te registreren in elke lidstaat waar zij dergelijke goederen aan consumenten leveren. Daarnaast moet het toepassingsgebied van het Unie-OSS ook worden uitgebreid tot binnenlandse leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen aan alle soorten personen, wanneer die goederen worden geleverd door een belastingplichtige (belastingplichtige wederverkoper) die niet in de lidstaat is geïdentificeerd waar hij dergelijke goederen levert. Door deze wijziging kunnen belastingplichtige wederverkopers gebruikmaken van de OSS-vereenvoudigingen en kan de over die leveringen verschuldigde btw in één lidstaat van identificatie worden aangegeven en betaald via het uitgebreide Unie-OSS. Elke uitbreiding van het Unie-OSS tot leveringen van goederen en diensten door een belastingplichtige aan een andere belastingplichtige moet echter worden vermeden. De vrijheid voor belastingplichtigen met vaste inrichtingen in verschillende lidstaten om de lidstaat van identificatie voor OSS-doeleinden te kiezen, draagt bij aan een groeivriendelijke interne markt. Amendement 41 Voorstel voor een richtlijn Overweging 33 (33)  In de regel wordt de btw in rekening gebracht en voldaan door de leverancier van de goederen of de dienstverlener. In bepaalde omstandigheden kunnen de lidstaten echter bepalen dat in het kader van de verleggingsregeling de afnemer en niet de leverancier of dienstverlener de verschuldigde btw moet voldoen. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie verder te ondersteunen, moeten regels worden vastgesteld voor de verplichte toepassing van de verleggingsregeling door de lidstaten in situaties waarin een leverancier of dienstverlener niet voor btw-doeleinden is gevestigd in de lidstaat waar de btw verschuldigd is. Een leverancier die goederen levert of een dienstverlener die diensten verleent aan een persoon die voor btw-doeleinden is geïdentificeerd in de lidstaat waar de goederenlevering of dienst belastbaar is, moet het recht hebben de verleggingsregeling toe te passen. Voor controledoeleinden moeten dergelijke goederenleveringen en diensten in de lijst worden opgegeven. (33)  In de regel wordt de btw in rekening gebracht en voldaan door de leverancier van de goederen of de dienstverlener. In bepaalde omstandigheden kunnen de lidstaten echter bepalen dat in het kader van de verleggingsregeling de afnemer en niet de leverancier of dienstverlener de verschuldigde btw moet voldoen. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie verder te ondersteunen, moeten regels worden vastgesteld voor de verplichte toepassing van de verleggingsregeling door de lidstaten in situaties waarin een leverancier of dienstverlener niet voor btw-doeleinden is gevestigd in de lidstaat waar de btw verschuldigd is. Voor controledoeleinden moeten dergelijke goederenleveringen en diensten in de lijst worden opgegeven. Amendement 42 Voorstel voor een richtlijn Overweging 35 bis (nieuw) (35 bis)  IOSS’en moeten transparant en veilig werken. Een uniforme aanpak tussen het IOSS enerzijds en de douanewetgeving en ‑praktijk anderzijds zou bijdragen aan het verhelpen van inconsistenties, fouten en dubbele belasting. Amendement 43 Voorstel voor een richtlijn Overweging 36 (36)  Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Richtlijn 2006/112/EG te waarborgen, moeten aan de Commissie bevoegdheden worden toegekend om sterkere garanties te bieden voor het correcte gebruik en voor het controleproces van IOSS-btw-identificatienummers in het kader van de vrijstelling waarin die richtlijn voorziet. Dit moet de Commissie in staat stellen een uitvoeringshandeling vast te stellen om bijzondere maatregelen in te voeren om bepaalde vormen van belastingontduiking of -ontwijking te voorkomen. Onder dergelijke bijzondere maatregelen valt onder andere de koppeling van het unieke verzendingsnummer aan het IOSS-btw-identificatienummer. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig de in artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad71 bedoelde onderzoeksprocedure en het comité te dien einde is het bij artikel 58 van Verordening (EU) nr. 904/2010 van het Europees Parlement en de Raad72 ingestelde comité. (36)  Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Richtlijn 2006/112/EG te waarborgen, moeten aan de Commissie bevoegdheden worden toegekend om sterkere garanties te bieden voor het correcte gebruik en voor het controleproces van IOSS-btw-identificatienummers in het kader van de vrijstelling waarin die richtlijn voorziet. Dit moet de Commissie in staat stellen een uitvoeringshandeling vast te stellen om bijzondere maatregelen in te voeren om bepaalde vormen van belastingontduiking of -ontwijking te voorkomen. Onder dergelijke bijzondere maatregelen valt onder andere de koppeling van het unieke verzendingsnummer aan het IOSS-btw-identificatienummer. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig de in artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad71 bedoelde onderzoeksprocedure en het comité te dien einde is het bij artikel 58 van Verordening (EU) nr. 904/2010 van het Europees Parlement en de Raad72 ingestelde comité. Wat de bevoegdheden van de Commissie betreft, moet rekening worden gehouden met het recht van de belastingbetaler op vertrouwelijkheid. Elk ontwerp van uitvoeringshandeling moet ter informatie aan het Europees Parlement worden toegezonden, zodat het zijn rechten kan uitoefenen. __________________ __________________ 71 Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13). 71 Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13). 72 Verordening (EU) nr. 904/2010 van de Raad van 7 oktober 2010 betreffende de administratieve samenwerking en de bestrijding van fraude op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde (PB L 268 van 12.10.2010, blz. 1). 72 Verordening (EU) nr. 904/2010 van de Raad van 7 oktober 2010 betreffende de administratieve samenwerking en de bestrijding van fraude op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde (PB L 268 van 12.10.2010, blz. 1). Amendement 44 Voorstel voor een richtlijn Overweging 38 (38)  Richtlijn 2006/112/EG voorziet in een vereenvoudigde btw-behandeling van goederen die in het kader van de regeling inzake voorraad op afroep worden overgebracht, indien aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Aangezien de OSS-vereenvoudigingsregeling voor overbrengingen van eigen goederen alomvattend is en ook grensoverschrijdende goederenbewegingen omvat die momenteel onder de regeling inzake voorraad op afroep vallen uit hoofde van artikel 17 bis van die richtlijn, is het noodzakelijk laatstgenoemde regeling geleidelijk af te schaffen door een einddatum ervoor vast te stellen, voordat de bepalingen inzake voorraad op afroep in Richtlijn 2006/112/EG volledig worden geschrapt. Als einddatum wordt daarom 31 december 2024 vastgesteld, waarna het niet langer mogelijk zal zijn een nieuwe regeling inzake voorraad op afroep op te zetten. Voor regelingen inzake voorraad op afroep die op of vóór 31 december 2024 van start gaan, moeten de desbetreffende voorwaarden, waaronder de termijn van twaalf maanden voor de overdracht van de eigendom van die goederen aan de beoogde koper, blijven gelden. Samen met de vaststelling van deze nieuwe einddatum moet in de bepalingen betreffende de regeling inzake voorraad op afroep een nieuw lid worden ingevoegd dat de toepassing van die regeling op 31 december 2025 beëindigt, aangezien zij na die datum overbodig zal zijn. (38)  Richtlijn 2006/112/EG voorziet in een vereenvoudigde btw-behandeling van goederen die in het kader van de regeling inzake voorraad op afroep worden overgebracht, indien aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Aangezien de OSS-vereenvoudigingsregeling voor overbrengingen van eigen goederen alomvattend is en ook grensoverschrijdende goederenbewegingen omvat die momenteel onder de regeling inzake voorraad op afroep vallen uit hoofde van artikel 17 bis van die richtlijn, is het noodzakelijk laatstgenoemde regeling geleidelijk af te schaffen door een einddatum ervoor vast te stellen, voordat de bepalingen inzake voorraad op afroep in Richtlijn 2006/112/EG volledig worden geschrapt. Als einddatum wordt daarom 31 december 2025 vastgesteld, waarna het niet langer mogelijk zal zijn een nieuwe regeling inzake voorraad op afroep op te zetten. Voor regelingen inzake voorraad op afroep die op of vóór 31 december 2025 van start gaan, moeten de desbetreffende voorwaarden, waaronder de termijn van twaalf maanden voor de overdracht van de eigendom van die goederen aan de beoogde koper, blijven gelden. Samen met de vaststelling van deze nieuwe einddatum moet in de bepalingen betreffende de regeling inzake voorraad op afroep een nieuw lid worden ingevoegd dat de toepassing van die regeling op 31 december 2026 beëindigt, aangezien zij na die datum overbodig zal zijn. Amendement 45 Voorstel voor een richtlijn Overweging 39 (39)  Onder de winstmargeregeling kunnen belastingplichtige wederverkopers btw betalen over het verschil tussen de aankoop- en verkoopprijs van onder de regeling vallende goederen, namelijk gebruikte goederen, kunstvoorwerpen, voorwerpen voor verzamelingen en antiquiteiten. Om ervoor te zorgen dat die specifieke leveringen worden belast in de lidstaat waar de afnemer is gevestigd dan wel zijn woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats heeft, moet Richtlijn 2006/112/EG worden gewijzigd om een nieuwe regel inzake de plaats van levering in te voeren. Voorts moet Richtlijn 2006/112/EG worden gewijzigd om leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen specifiek uit te sluiten van de verplichte toepassing van de verleggingsregeling. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie te ondersteunen en de nalevingslasten tot een minimum te beperken, kunnen belastingplichtige wederverkopers die de winstmargeregeling toepassen, ervoor kiezen zich te registreren om gebruik te maken van het Unie-OSS voor het aangeven en betalen van de btw die verschuldigd is voor bepaalde leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen via die regeling, zonder dat zij zich in meerdere lidstaten hoeven te registreren. (39)  Onder de winstmargeregeling kunnen belastingplichtige wederverkopers btw betalen over het verschil tussen de aankoop- en verkoopprijs van onder de regeling vallende goederen, namelijk gebruikte goederen, met inbegrip van kapitaalgoederen zoals gebouwen, machines, gereedschap en uitrusting, kunstvoorwerpen, voorwerpen voor verzamelingen en antiquiteiten. Om ervoor te zorgen dat die specifieke leveringen worden belast in de lidstaat waar de afnemer is gevestigd dan wel zijn woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats heeft, moet Richtlijn 2006/112/EG worden gewijzigd om een nieuwe regel inzake de plaats van levering in te voeren. Voorts moet Richtlijn 2006/112/EG worden gewijzigd om leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen specifiek uit te sluiten van de verplichte toepassing van de verleggingsregeling. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie te ondersteunen en de nalevingslasten tot een minimum te beperken, kunnen belastingplichtige wederverkopers die de winstmargeregeling toepassen, ervoor kiezen zich te registreren om gebruik te maken van het Unie-OSS voor het aangeven en betalen van de btw die verschuldigd is voor bepaalde leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen via die regeling, zonder dat zij zich in meerdere lidstaten hoeven te registreren. Amendement 46 Voorstel voor een richtlijn Overweging 39 bis (nieuw) (39 bis)  Gezien het belang van duurzame praktijken is het belangrijk ervoor te zorgen dat de methode voor de berekening van de btw op de winstmarge voor de verkoop van gebruikte en verzamelgoederen eenvoudig en duidelijk is. De Unie moet overwegen of er andere berekeningsmethoden (bijvoorbeeld een gemiddeld marginaal btw-tarief verstrekt door de verkoper en per categorie objecten) nodig zijn om de toepassing en werking van de btw-margeregeling voor gebruikte goederen te verbeteren. Amendement 47 Voorstel voor een richtlijn Overweging 39 ter (nieuw) (39 ter)   Sommige lidstaten stellen schenkingen in natura niet vrij van btw, hoewel een dergelijke vrijstelling mogelijk is op grond van de bestaande btw-richtlijn, wat ertoe leidt dat bedrijven consumptiegoederen vernietigen, met name retourzendingen, in plaats van ze aan liefdadigheidsdoelen te doneren. De Commissie moet richtsnoeren verstrekken aan de lidstaten, waarin wordt verduidelijkt dat btw-vrijstellingen voor donaties in natura verenigbaar zijn met de bestaande btw-wetgeving van de Unie. Amendement 48 Voorstel voor een richtlijn Overweging 41 bis (nieuw) (41 bis)  De gelijktijdige invoering van de digitale rapportagevereisten op de markten van alle lidstaten in 2028 is een enorme uitdaging. Een geleidelijke invoering van de digitale rapportagevereisten zou waarborgen dat er voldoende gekwalificeerd personeel inzetbaar is voor de aanpassing van alle zakelijke software. Vóór de uitvoering van deze richtlijn moet de Commissie aan bedrijven praktische oplossingen voorstellen om de uitvoeringskosten te beperken. Amendement 49 Voorstel voor een richtlijn Overweging 41 ter (nieuw) (41 ter)  Het pakket “Btw in het digitale tijdperk” moet vanaf 1 januari 2025 geleidelijk worden ingevoerd. Amendement 50 Voorstel voor een richtlijn Overweging 41 quater (nieuw) (41 quater)  Overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/17251bis is de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming geraadpleegd, en op 3 maart 2023 heeft hij een advies uitgebracht1ter. ________________ 1bis Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39). 1ter PB C 113 van 28.3.2023, blz. 26. Amendement 51 Voorstel voor een richtlijn Overweging 41 quinquies (nieuw) (41 quinquies)  De uitbreiding, als gevolg van digitale rapportagevereisten, van clouddiensten kan leiden tot een toename van de uitstoot van broeikasgassen. De Commissie moet maatregelen nemen en prikkels geven om de “vergroening” van de digitale sector te waarborgen, bijvoorbeeld door datacentra te centraliseren om hun werking te optimaliseren, door bedrijven te helpen hernieuwbare energie in plaats van fossiele brandstoffen te gebruiken voor de energievoorziening van hun datacentra en door artificiële intelligentie te gebruiken om hun vervuiling te verminderen. Amendement 52 Voorstel voor een richtlijn Overweging 41 sexies (nieuw) (41 sexies)   Deze richtlijn omvat verschillende wijzigingen in de manier waarop de btw-inkomsten moeten worden aangegeven. Dit kan aanzienlijke gevolgen hebben voor de aard van het werk van werknemers die bij de belastingdiensten werkzaam zijn. De belastingdiensten moeten er daarom voor zorgen dat hun werknemers vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn de nodige opleiding hebben kunnen volgen. Amendement 53 Voorstel voor een richtlijn Artikel 1 – titel Wijzigingen van Richtlijn 2006/112/EG met ingang van 1 januari 2024 Wijzigingen van Richtlijn 2006/112/EG met ingang van 1 januari 2025 Amendement 54 Voorstel voor een richtlijn Artikel 1 – alinea 1 – punt 6 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 217 Artikel 217 Artikel 217 In deze richtlijn wordt verstaan onder “elektronische factuur” een factuur die de bij deze richtlijn voorgeschreven gegevens bevat en die is uitgereikt, doorgezonden en ontvangen in een gestructureerd elektronisch formaat dat de automatische en elektronische verwerking ervan mogelijk maakt. In dit hoofdstuk wordt verstaan onder “elektronische factuur” een factuur die de bij deze richtlijn voorgeschreven gegevens bevat en die is uitgereikt, doorgezonden en ontvangen in een elektronisch formaat. Voor de toepassing van Titel XI, Hoofdstuk 6, Afdelingen 1 en 2, wordt verstaan onder “elektronische factuur” een factuur die de bij deze richtlijn voorgeschreven gegevens bevat en die is uitgereikt, doorgezonden en ontvangen in een gestructureerd elektronisch formaat dat de automatische en elektronische verwerking ervan mogelijk maakt. Amendement 55 Voorstel voor een richtlijn Artikel 1 – alinea 1 – punt 7 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 218 – lid 1 1.  Voor de toepassing van deze richtlijn aanvaarden de lidstaten als factuur ieder document of bericht op papier of in elektronisch formaat dat aan de in dit hoofdstuk vastgestelde voorwaarden voldoet. 1.  Voor de toepassing van deze richtlijn aanvaarden de lidstaten als factuur ieder document of bericht op papier of digitaal of in elektronisch formaat dat aan de in dit hoofdstuk vastgestelde voorwaarden voldoet. Amendement 56 Voorstel voor een richtlijn Artikel 1 – alinea 1 – punt 7 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 218 – lid 2 2.  De lidstaten kunnen de uitreiking van elektronische facturen verplichten. De lidstaten die dit verplichten, staan toe dat elektronische facturen worden uitgereikt die voldoen aan de Europese norm voor elektronische facturering en de lijst van syntaxen overeenkomstig Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad*. Voor de uitreiking van elektronische facturen door belastingplichtigen en de doorzending ervan is geen voorafgaande verplichte toestemming of controle door de belastingautoriteiten vereist, onverminderd de bijzondere maatregelen waarvoor krachtens artikel 395 machtiging is verleend en die bij de inwerkingtreding van deze richtlijn al ten uitvoer zijn gelegd. 2.  De lidstaten kunnen de uitreiking van elektronische facturen verplichten. De lidstaten die dit verplichten, staan toe dat elektronische facturen worden uitgereikt die voldoen aan de Europese norm voor elektronische facturering en de lijst van syntaxen overeenkomstig Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad*. De lidstaten kunnen ook toestaan dat elektronische facturen in een ander formaat worden uitgereikt, overeenkomstig artikel 217 van deze richtlijn, mits zij ook het gebruik van de Europese norm toestaan. Voor binnenlandse transacties kunnen de lidstaten de uitreiking van elektronische facturen aan op hun grondgebied gevestigde belastingplichtigen verplichten voor de leveringen van goederen en diensten op hun grondgebied. __________________ __________________ * Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 inzake elektronische facturering bij overheidsopdrachten (PB L 133 van 6.5.2014, blz. 1).”; * Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 inzake elektronische facturering bij overheidsopdrachten (PB L 133 van 6.5.2014, blz. 1).”; Amendement 57 Voorstel voor een richtlijn Artikel 1 – alinea 1 – punt 7 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 218 – lid 2 bis (nieuw) 2 bis.  De in lid 2 van dit artikel bedoelde Europese norm inzake elektronische facturering wordt bekendgemaakt op de website van de Commissie. Amendement 58 Voorstel voor een richtlijn Artikel 1 – alinea 1 – punt 7 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 218 – lid 2 ter (nieuw) 2 ter.  Het staat micro- en kleine ondernemingen als gedefinieerd in Richtlijn 2013/34/EU en organisaties zonder winstoogmerk, vrij gebruik te maken van andere in de lidstaat erkende en geldende normen dan die waarin Richtlijn 2014/55/EU voorziet, mits die normen voldoen aan artikel 217 van deze richtlijn. Amendement 59 Voorstel voor een richtlijn Artikel 1 – alinea 1 – punt 9 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 232 9)  Artikel 232 wordt geschrapt. 9)  Artikel 232 wordt vervangen door: Amendement 60 Voorstel voor een richtlijn Artikel 1 – alinea 1 – punt 9 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 232 Artikel 232 Artikel 232 Elektronische facturering wordt toegepast behoudens aanvaarding door de afnemer. 1.  Tot en met 31 december 2027 wordt elektronische facturering toegepast behoudens de aanvaarding door de afnemer, voor de verwerving van goederen overeenkomstig artikel 20 en voor diensten die belastbaar zijn in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de leverancier of dienstverrichter is gevestigd. Met ingang van 1 januari 2028 is elektronische facturering niet afhankelijk van aanvaarding door de afnemer voor de verwerving van goederen overeenkomstig artikel 20 en voor diensten die belastbaar zijn in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de leverancier of dienstverrichter is gevestigd. 2.  Voor overige verwervingen en leveringen van goederen die niet worden genoemd in lid 1 kunnen de lidstaten bepalen dat elektronische facturering door op hun grondgebied gevestigde belastingplichtigen niet afhankelijk wordt gesteld van de aanvaarding van de op hun grondgebied gevestigde ontvanger. Amendement 61 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – titel Wijzigingen van Richtlijn 2006/112/EG met ingang van 1 januari 2025 Wijzigingen van Richtlijn 2006/112/EG met ingang van 1 januari 2026 Amendement 62 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 2 – a Richtlijn 2006/112/EG Artikel 14 bis – lid 2 2.  Indien een belastingplichtige via het gebruik van een elektronische interface, zoals een marktplaats, platform, portaal of soortgelijk middel, de levering van goederen binnen de Gemeenschap door een belastingplichtige faciliteert, wordt de belastingplichtige die de levering faciliteert, geacht die goederen te hebben ontvangen en geleverd. 2.  Indien een belastingplichtige via het gebruik van een elektronische interface, zoals een marktplaats, platform, portaal of soortgelijk middel, de levering van goederen binnen de Gemeenschap door een belastingplichtige faciliteert, wordt de belastingplichtige die de levering faciliteert, geacht die goederen te hebben ontvangen en geleverd. De gelijkgestelde dienstverlener kan zich beroepen op goede trouw en is niet aansprakelijk indien een onderliggende verstrekker opzettelijk nalaat te verklaren dat hij of zij geen belastingplichtige is. Amendement 63 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 2 – b Richtlijn 2006/112/EG Artikel 14 bis – lid 3 3.  Indien een belastingplichtige via het gebruik van een elektronische interface, zoals een marktplaats, platform, portaal of soortgelijk middel, de overbrenging van goederen naar een andere lidstaat overeenkomstig artikel 17, lid 1, door een belastingplichtige faciliteert, met uitzondering van investeringsgoederen zoals omschreven door de lidstaat waarnaar de goederen worden verzonden of vervoerd overeenkomstig artikel 189, punt a), of goederen waarvoor in die lidstaat geen volledig recht op aftrek bestaat, wordt de belastingplichtige die de overbrenging faciliteert, geacht die goederen te hebben ontvangen en geleverd. 3.  Indien een belastingplichtige via het gebruik van een elektronische interface, zoals een marktplaats, platform, portaal of soortgelijk middel, de overbrenging van goederen naar een andere lidstaat overeenkomstig artikel 17, lid 1, door een belastingplichtige faciliteert, wordt de belastingplichtige die de overbrenging faciliteert, geacht die goederen te hebben ontvangen en geleverd. De gelijkgestelde dienstverlener kan zich beroepen op goede trouw en is niet aansprakelijk indien een onderliggende verstrekker opzettelijk nalaat te verklaren dat hij of zij geen belastingplichtige is. Amendement 64 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 2 – b Richtlijn 2006/112/EG Artikel 14 bis – lid 4 bis (nieuw) 4 bis.  De lidstaten stellen specifieke richtsnoeren op voor de in artikel 28 bis van deze richtlijn genoemde personen die ervoor kiezen zich als belastingplichtige te registreren, na de invoering van de regeling gelijkgestelde leverancier in de sectoren accommodatie en personenvervoer in de platformeconomie, en stellen deze ter beschikking. Amendement 65 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 2 – b Richtlijn 2006/112/EG Artikel 14 bis – lid 4 ter (nieuw) 4 ter.  Na 31 december 2027 geeft de Commissie opdracht tot een onafhankelijke studie om te beoordelen of de regels inzake gelijkgestelde leveranciers succesvol zijn geweest en zo ja, om nieuwe sectoren in een soortgelijke situatie vast te stellen, alsmede om de voor- en nadelen van het verplicht stellen van het IOSS te beoordelen. Zij dient deze studie in bij het Europees Parlement en de Raad. Amendement 66 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 3 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 28 bis – alinea 1 – inleidende formule Niettegenstaande artikel 28 wordt een belastingplichtige die via het gebruik van een elektronische interface, zoals een platform, portaal of soortgelijk middel, kortetermijnverhuur van accommodatie als bedoeld in artikel 135, lid 3, of personenvervoer faciliteert, geacht die diensten zelf te hebben ontvangen en verricht, indien de aanbieder van de diensten een van de volgende personen is: Niettegenstaande artikel 28 wordt een belastingplichtige die via het gebruik van een elektronische interface, zoals een platform, portaal of soortgelijk middel, kortetermijnverhuur van accommodatie als bedoeld in artikel 135, lid 3, of personenvervoer over de weg binnen de Unie faciliteert, geacht die diensten zelf te hebben ontvangen en verricht, indien de aanbieder van de diensten een van de volgende personen is: Amendement 67 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 3 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 28 bis – alinea 1 – punt f f)   een belastingplichtige die onder de bijzondere regeling voor kleine ondernemingen valt. Schrappen Amendement 68 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 3 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 28 bis – alinea 1 bis (nieuw) De regeling gelijkgestelde leveranciers als bedoeld in de eerste alinea is niet van toepassing op platforms die kleine ondernemingen zijn in de zin van Richtlijn 2013/34/EU1bis. Daarnaast is de eerste alinea niet van toepassing op personenvervoersdiensten of diensten voor de kortetermijnverhuur van accommodatie die worden gefaciliteerd door het gebruik van een elektronische interface, wanneer een personenvervoersdienst of de kortetermijnverhuur van accommodatie die wordt aangeboden door een persoon als bedoeld in de eerste alinea, en die niet wordt gefaciliteerd door het gebruik van een elektronische interface, niet aan btw zou worden onderworpen. ______________________________ 1bis Richtlijn 2013/34/EU van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende de jaarlijkse financiële overzichten, geconsolideerde financiële overzichten en aanverwante verslagen van bepaalde ondernemingsvormen, tot wijziging van Richtlijn 2006/43/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG van de Raad (PB L 182 van 29.6.2013, blz. 19). Amendement 69 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 4 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 35 4)  Artikel 35 wordt geschrapt. 4)  Artikel 35 wordt vervangen door: Amendement 70 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 4 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 35 Artikel 35 Artikel 35 Artikel 33 is niet van toepassing op leveringen van gebruikte goederen, kunstvoorwerpen, voorwerpen voor verzamelingen of antiquiteiten zoals omschreven in artikel 311, lid 1, punten 1) tot en met 4), noch op leveringen van gebruikte vervoermiddelen als omschreven in artikel 327, lid 3, die aan de btw zijn onderworpen overeenkomstig de toepasselijke bijzondere regeling. Artikel 33 is niet van toepassing op leveringen van gebruikte goederen, zoals omschreven in artikel 311, lid 1, punt 1), noch op leveringen van gebruikte vervoermiddelen als omschreven in artikel 327, lid 3, die aan de btw zijn onderworpen overeenkomstig de toepasselijke bijzondere regeling. Amendement 71 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 6 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 46 bis 6)   Het volgende artikel 46 bis wordt ingevoegd: Schrappen “Artikel 46 bis De plaats van de faciliteringsdienst die voor niet-belastingplichtigen wordt verricht door een platform, portaal of soortgelijk middel, is de plaats waar de onderliggende transactie overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn wordt verricht.” Amendement 72 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 7 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 135 – lid 3 3.  De ononderbroken verhuur van accommodatie gedurende maximaal 45 dagen, al dan niet met andere daarmee samenhangende diensten, wordt geacht een soortgelijke functie te hebben als het hotelbedrijf. 3.  Het volgende wordt geacht een soortgelijke functie te hebben als het hotelbedrijf: a)  de ononderbroken verhuur van accommodatie gedurende maximaal 31 dagen, al dan niet met andere daarmee samenhangende diensten; b)  de verstrekking van drie of meer belangrijke samenhangende diensten tijdens de verhuur van de accommodatie. Amendement 73 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 10 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 143 – lid 1 bis – alinea 1 Voor de toepassing van de in lid 1, punt c bis), bedoelde vrijstelling stelt de Commissie een uitvoeringshandeling vast om bijzondere maatregelen in te voeren om bepaalde vormen van belastingontduiking of -ontwijking te voorkomen, onder meer door het unieke verzendingsnummer te koppelen aan het overeenkomstige btw-identificatienummer als bedoeld in artikel 369 octodecies. Voor de toepassing van de in lid 1, punt c bis), bedoelde vrijstelling stelt de Commissie een uitvoeringshandeling vast om bijzondere maatregelen in te voeren om bepaalde vormen van belastingontduiking of -ontwijking te voorkomen, onder meer door het unieke verzendingsnummer te koppelen aan het overeenkomstige btw-identificatienummer als bedoeld in artikel 369 octodecies. Zij stelt het Europees Parlement, het EOM, OLAF en Europol daarvan in kennis. Amendement 74 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 12 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 194 – lid 1 1.  Onverminderd de artikelen 195 en 196 staan de lidstaten toe dat, wanneer de belastbare goederenlevering of de belastbare dienst wordt verricht door een belastingplichtige die niet gevestigd is in de lidstaat waar de btw verschuldigd is, de tot voldoening van de belasting gehouden belastingplichtige degene is voor wie de goederenlevering of de dienst wordt verricht indien die persoon al in die lidstaat geïdentificeerd is. 1.  Onverminderd de artikelen 195 en 196, wanneer de belastbare goederenlevering of de belastbare dienst wordt verricht door een belastingplichtige die niet voor btw-doeleinden geïdentificeerd is in de lidstaat waar de btw verschuldigd is, is de tot voldoening van de belasting gehouden belastingplichtige degene voor wie de goederenlevering of de dienst wordt verricht indien die persoon al voor btw-doeleinden in die lidstaat geïdentificeerd is. Amendement 75 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 12 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 194 – lid 1 bis (nieuw) 1 bis.  Niettegenstaande lid 1, kunnen niet-gevestigde bedrijven zich desgewenst nog steeds registreren en de plaatselijke btw afdragen. Amendement 76 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 12 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 194 – lid 2 bis (nieuw) 2 bis.   Uiterlijk op 31 december 2028 beoordeelt de Commissie de doeltreffendheid van dit artikel en de toegevoegde waarde ervan voor de bestrijding van btw-fraude, met name “ploffraude”, waarbij zij de Raad en het Parlement naar behoren in kennis stelt van de resultaten van deze beoordeling. Amendement 77 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 14 – a Richtlijn 2006/112/EG Artikel 242 bis – lid 1 bis 1 bis.  Indien een belastingplichtige via het gebruik van een elektronische interface, zoals een platform, portaal of soortgelijk middel, de kortetermijnverhuur van accommodatie of personenvervoersdiensten faciliteert, en die persoon niet geacht wordt die diensten zelf te hebben ontvangen en verricht overeenkomstig artikel 28 bis, wordt de belastingplichtige die de dienst faciliteert, verplicht een boekhouding van die diensten bij te houden. 1 bis.  Indien een belastingplichtige via het gebruik van een elektronische interface, zoals een platform, portaal of soortgelijk middel, de kortetermijnverhuur van accommodatie of personenvervoersdiensten over de weg in de Unie faciliteert, en die persoon niet geacht wordt die diensten zelf te hebben ontvangen en verricht overeenkomstig artikel 28 bis, wordt de belastingplichtige die de dienst faciliteert, verplicht een boekhouding van die diensten bij te houden. Amendement 78 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 14 – b Richtlijn 2006/112/EG Artikel 242 bis – lid 2 – alinea 2 De boekhouding wordt bewaard gedurende tien jaar na afloop van het jaar waarin de transactie is verricht. De boekhouding wordt door de betrokken belastingplichtige bewaard gedurende zeven jaar na afloop van het jaar waarin de transactie is verricht. Amendement 79 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 27 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 369 quinvicies bis – alinea 1 – punt 1 1)  “overbrenging van eigen goederen”: de overbrenging van goederen naar een andere lidstaat overeenkomstig artikel 17, lid 1, met inbegrip van overbrengingen overeenkomstig artikel 14 bis, lid 3, en met uitzondering van overbrengingen van investeringsgoederen zoals omschreven door de lidstaat waarnaar de goederen worden verzonden of vervoerd overeenkomstig artikel 189, punt a), of goederen waarvoor in die lidstaat geen volledig recht op aftrek bestaat; 1)  “overbrenging van eigen goederen”: de overbrenging van goederen naar een andere lidstaat overeenkomstig artikel 17, lid 1, met inbegrip van overbrengingen overeenkomstig artikel 14 bis, lid 3; Amendement 80 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 27 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 369 quinvicies sexies – alinea 1 – punt b b)   er kan anderszins worden aangenomen dat de belastbare activiteiten van de onder deze bijzondere regeling vallende belastingplichtige beëindigd zijn; Schrappen Amendement 81 Voorstel voor een richtlijn Artikel 2 – alinea 1 – punt 27 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 369 quinvicies nonies – lid 1 – alinea 1 De btw-aangifte wordt in euro’s verricht. De btw-aangifte wordt in euro verricht of, voor lidstaten die de euro niet hebben ingevoerd, in hun nationale munteenheid. Amendement 82 Voorstel voor een richtlijn Artikel 3 – titel Wijzigingen van Richtlijn 2006/112/EG met ingang van 1 januari 2026 Wijzigingen van Richtlijn 2006/112/EG met ingang van 1 januari 2027 Amendement 83 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 2 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 138 – lid 1 bis 2)  In artikel 138 wordt lid 1 bis vervangen door: Schrappen 1 bis.  De vrijstelling waarin lid 1 van dit artikel voorziet, geldt niet indien de leverancier niet aan de in de artikelen 262 en 263 neergelegde verplichting voldoet om de gegevens over intracommunautaire transacties te verstrekken, of indien de verstrekte gegevens niet de krachtens artikel 264 vereiste correcte informatie over de levering bevatten, tenzij de leverancier eventuele tekortkomingen ten genoegen van de bevoegde autoriteiten kan verantwoorden.; Amendement 84 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 3 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 218 Artikel 218 Artikel 218 Voor de toepassing van deze richtlijn worden facturen in een gestructureerd elektronisch formaat uitgereikt. De lidstaten kunnen evenwel documenten op papier of in andere formaten aanvaarden als factuur voor transacties waarop de rapportageverplichtingen van titel XI, hoofdstuk 6, niet van toepassing zijn. De lidstaten staan toe dat elektronische facturen worden uitgereikt die voldoen aan de Europese norm voor elektronische facturering en de lijst van syntaxen overeenkomstig Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad. Voor de uitreiking van elektronische facturen door belastingplichtigen en de doorzending ervan is geen voorafgaande verplichte toestemming of controle door de belastingautoriteiten vereist.; Voor de toepassing van deze richtlijn worden facturen in een gestructureerd elektronisch formaat uitgereikt. Voor transacties waarop de rapportageverplichtingen van titel XI, hoofdstuk 6, niet van toepassing zijn, kunnen de lidstaten de afgifte van papieren documenten of andere formaten als facturen vanaf 1 januari 2028 weigeren. De lidstaten staan toe dat elektronische facturen worden uitgereikt die voldoen aan de Europese norm voor elektronische facturering en de lijst van syntaxen overeenkomstig Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad. De lidstaten kunnen ook toestaan dat elektronische facturen in een ander formaat worden uitgereikt, overeenkomstig artikel 217 van deze richtlijn. Amendement 85 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 4 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 222 – alinea 1 Voor goederenleveringen die onder de in artikel 138 gestelde voorwaarden worden verricht of voor goederenleveringen of diensten ter zake waarvan de btw overeenkomstig de artikelen 194 en 196 door de afnemer verschuldigd is, wordt een factuur uitgereikt uiterlijk twee werkdagen na het belastbare feit. Voor goederenleveringen die onder de in artikel 138 gestelde voorwaarden worden verricht of voor goederenleveringen of diensten ter zake waarvan de btw overeenkomstig de artikelen 194 en 196 door de afnemer verschuldigd is, wordt een factuur uitgereikt uiterlijk acht werkdagen na het belastbare feit. Amendement 86 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 4 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 222 – alinea 1 bis (nieuw) Vóór... [de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] stelt de Commissie aan bedrijven praktische oplossingen voor om de uitvoeringskosten te beperken. Amendement 87 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 4 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 222 – alinea 1 ter (nieuw) Dit artikel is niet van toepassing op defensiegerelateerde aankopen die zijn vrijgesteld op grond van de artikelen 143 en 151. Amendement 88 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 5 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 223 5)  Artikel 223 wordt geschrapt; Schrappen Amendement 89 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 6 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 226 – alinea 1 – punt 16 16)  in geval van een corrigerende factuur, het in punt 2) bedoelde volgnummer waardoor de gecorrigeerde factuur wordt geïdentificeerd; 16)  in geval van een corrigerende factuur, het in punt 2) bedoelde volgnummer waardoor de gecorrigeerde factuur wordt geïdentificeerd, of het serienummer van de gecorrigeerde factuur, of het nummer of een ander soortgelijk identificatiemiddel van de overeenkomst waaruit de correctie voortvloeit, als bedoeld in lid 2); Amendement 90 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 6 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 226 – alinea 1 – punt 17 17)   het IBAN-nummer van de bankrekening van de leverancier of dienstverlener waarop de betaling van de factuur zal worden gecrediteerd. Indien het IBAN-nummer niet beschikbaar is, een andere identificatiecode waardoor de bankrekening waarop de factuur zal worden gecrediteerd, ondubbelzinnig wordt geïdentificeerd; Schrappen Amendement 91 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 6 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 226 – alinea 1 – punt 18 18)  De datum waarop de betaling van de goederenlevering of de dienst verschuldigd is of, indien gedeeltelijke betalingen zijn overeengekomen, de datum en het bedrag van elke betaling. Schrappen Amendement 92 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 6 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 226 – alinea 1 – punt 18 bis (nieuw) 18 bis)  de kernelementen van een elektronische factuur als bedoeld in artikel 6 van Richtlijn 2014/55/EU, met uitzondering van de punten a), b), i) en k), die niet noodzakelijk zijn voor de btw-logica; Amendement 93 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 9 – a Richtlijn 2006/112/EG Artikel 262 – lid 1 – inleidende formule Elke voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige verstrekt de lidstaat waar hij is gevestigd of voor btw-doeleinden is geïdentificeerd, de volgende gegevens over elke levering en overbrenging van goederen overeenkomstig artikel 138, over elke intracommunautaire verwerving van goederen overeenkomstig artikel 20 en over elke dienst die belastbaar is in een andere lidstaat dan die waar de leverancier of dienstverlener is gevestigd:; Elke voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige verstrekt de lidstaat waar hij is gevestigd of voor btw-doeleinden is geïdentificeerd, onverwijld de volgende gegevens over elke levering en overbrenging van goederen overeenkomstig artikel 138, over elke intracommunautaire verwerving van goederen overeenkomstig artikel 20 en over elke dienst die belastbaar is in een andere lidstaat dan die waar de leverancier of dienstverlener is gevestigd:; Amendement 94 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 10 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 263 – lid 1 – alinea 1 De in artikel 262, lid 1, bedoelde gegevens worden doorgezonden voor elke afzonderlijke transactie die de belastingplichtige heeft verricht, uiterlijk twee werkdagen na de uitreiking van de factuur of na de datum waarop de factuur moest worden uitgereikt, indien de belastingplichtige niet voldoet aan de verplichting om een factuur uit te reiken. De gegevens worden door de belastingplichtige zelf of door een derde voor zijn rekening doorgegeven. De lidstaten voorzien in de elektronische middelen voor de indiening van die gegevens. De in artikel 262, lid 1, bedoelde gegevens worden doorgezonden voor elke afzonderlijke transactie die de belastingplichtige heeft verricht, uiterlijk drie werkdagen na de datum van inschrijving in de boekhouding van de belastingplichtige of na de datum waarop de factuur moest worden uitgereikt, indien de belastingplichtige niet voldoet aan de verplichting om een factuur uit te reiken. De gegevens worden door de belastingplichtige zelf of door een derde voor zijn rekening doorgegeven. De lidstaten voorzien in de elektronische middelen voor de indiening van die gegevens. Amendement 95 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 10 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 263 – lid 1 – alinea 3 De lidstaten kunnen toestaan dat de gegevens van elektronische facturen worden doorgezonden in andere gegevensformaten die de interoperabiliteit met de Europese norm voor elektronische facturering waarborgen. De lidstaten kunnen toestaan dat de gegevens van elektronische facturen kosteloos worden doorgezonden in andere gegevensformaten die de interoperabiliteit met de Europese norm voor elektronische facturering waarborgen. Amendement 96 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 10 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 263 – lid 2 bis (nieuw) 2 bis.  De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op defensiegerelateerde aankopen, die zijn vrijgesteld op grond van de artikelen 143 en 151. Amendement 97 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 17 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 271 bis – lid 1 1.  De lidstaten kunnen verlangen dat belastingplichtigen die op hun grondgebied voor btw-doeleinden zijn geïdentificeerd, hun belastingautoriteiten langs elektronische weg gegevens toezenden over de leveringen van goederen en diensten die zij onder bezwarende titel aan andere belastingplichtigen op hun grondgebied verrichten. 1.  De lidstaten kunnen verlangen dat belastingplichtigen die op hun grondgebied voor btw-doeleinden zijn geïdentificeerd, hun belastingautoriteiten langs elektronische weg gegevens toezenden over de leveringen van goederen en diensten die zij onder bezwarende titel aan andere belastingplichtigen op hun grondgebied verrichten en gegevens over de leveringen aan hen van goederen en diensten onder bezwarende titel verricht door andere belastingplichtigen. Amendement 98 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 17 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 271 bis – lid 2 2.   De lidstaten kunnen verlangen dat belastingplichtigen die op hun grondgebied voor btw-doeleinden zijn geïdentificeerd, hun belastingautoriteiten langs elektronische weg gegevens toezenden over andere belastbare transacties dan die welke in lid 1 van dit artikel en in artikel 262 zijn bedoeld. Schrappen Amendement 99 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 17 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 271 ter – alinea 1 Wanneer een lidstaat de toezending van gegevens overeenkomstig artikel 271 bis verlangt, zendt de belastingplichtige, of een derde voor rekening van de belastingplichtige, die gegevens op transactiebasis toe uiterlijk twee werkdagen na uitreiking van de factuur of na de datum waarop de factuur moest worden uitgereikt, indien de belastingplichtige niet voldoet aan de verplichting om een factuur uit te reiken. De lidstaten staan toe dat de gegevens van elektronische facturen worden doorgezonden in een formaat dat voldoet aan de Europese norm voor elektronische facturering en de lijst van syntaxen overeenkomstig Richtlijn 2014/55/EU. Wanneer een lidstaat de toezending van gegevens overeenkomstig artikel 271 bis verlangt, zendt de belastingplichtige, of een derde voor rekening van de belastingplichtige, die gegevens op transactiebasis toe uiterlijk vijf werkdagen na de datum van inschrijving in de boekhouding van de belastingplichtige of na de datum waarop de factuur moest worden uitgereikt, indien de belastingplichtige niet voldoet aan de verplichting om een factuur uit te reiken. De lidstaten staan toe dat de gegevens van elektronische facturen worden doorgezonden in een formaat dat voldoet aan de Europese norm voor elektronische facturering zoals bedoeld in Richtlijn 2014/55/EU, die betrekking heeft op semantische en syntactische normen, maar niet op de wijze van toezending. Amendement 100 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 17 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 271 ter – alinea 2 bis (nieuw) Voor b2c-transacties en transacties met marktdeelnemers van buiten de Unie kunnen de lidstaten toestaan dat de gegevens, die niet noodzakelijkerwijs afkomstig hoeven te zijn van elektronische facturen, worden doorgezonden in andere gegevensformaten. Amendement 101 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 17 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 271 quater – alinea 1 Uiterlijk 31 maart 2033 legt de Commissie de Raad, op basis van de door de lidstaten verstrekte informatie, een verslag voor over de werking van de in deze afdeling vastgestelde binnenlandse rapportagevereisten. In dat verslag beoordeelt de Commissie de noodzaak van verdere harmonisatiemaatregelen en doet zij, indien nodig, een passend voorstel voor dergelijke maatregelen. Uiterlijk 31 maart 2034 legt de Commissie de Raad, op basis van de door de lidstaten verstrekte informatie, een verslag voor over de werking van de in deze afdeling vastgestelde binnenlandse rapportagevereisten. Amendement 102 Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 – alinea 1 – punt 18 Richtlijn 2006/112/EG Artikel 273 – alinea 1 De lidstaten kunnen, onder voorbehoud van gelijke behandeling van door belastingplichtigen verrichte binnenlandse transacties en transacties tussen de lidstaten, andere verplichtingen voorschrijven die zij noodzakelijk achten ter waarborging van de correcte inning van de btw en ter voorkoming van ontduiking, mits deze verplichtingen in het handelsverkeer tussen de lidstaten geen aanleiding geven tot formaliteiten in verband met een grensoverschrijding. De lidstaten kunnen, onder voorbehoud van de beginselen van evenredigheid en van gelijke behandeling van door belastingplichtigen verrichte binnenlandse transacties en transacties tussen de lidstaten, andere verplichtingen voorschrijven die zij noodzakelijk achten ter waarborging van de correcte inning van de btw en ter voorkoming van ontduiking, mits deze verplichtingen in het handelsverkeer tussen de lidstaten geen aanleiding geven tot formaliteiten in verband met een grensoverschrijding. Amendement 103 Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 – lid 1 – alinea 1 De lidstaten dienen uiterlijk 31 december 2023 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan artikel 1 van deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onmiddellijk in kennis. De lidstaten dienen uiterlijk 31 december 2024 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan artikel 1 van deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onmiddellijk in kennis. Amendement 104 Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 – lid 1 – alinea 2 Zij passen die bepalingen toe met ingang van 1 januari 2024. Zij passen die bepalingen toe met ingang van 1 januari 2025 voor ondernemingen met meer dan 250 werknemers en vanaf 1 januari 2026 voor alle andere ondernemingen. Amendement 105 Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 – lid 2 – alinea 1 De lidstaten dienen uiterlijk 31 december 2024 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan artikel 2 van deze richtlijn te voldoen. De lidstaten dienen uiterlijk 31 december 2025 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan artikel 2 van deze richtlijn te voldoen. Amendement 106 Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 – lid 2 – alinea 2 Zij passen die bepalingen toe met ingang van 1 januari 2025. Zij passen die bepalingen toe met ingang van 1 januari 2026. Amendement 107 Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 – lid 3 – alinea 1 De lidstaten dienen uiterlijk 31 december 2025 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan artikel 3 van deze richtlijn te voldoen. De lidstaten dienen uiterlijk 31 december 2026 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan artikel 3 van deze richtlijn te voldoen. Amendement 108 Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 – lid 3 – alinea 2 Zij passen die bepalingen toe met ingang van 1 januari 2026. Zij passen die bepalingen toe met ingang van 1 januari 2027. Amendement 109 Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 bis (nieuw) Artikel 5 bis Evaluatie 1.  Uiterlijk op 31 december 2024 dient de Commissie een verslag over het éénloketsysteem voor btw in bij het Europees Parlement en de Raad. In het verslag wordt met name: a)  de doeltreffendheid van het éénloketsysteem voor de btw geanalyseerd en een overzicht gegeven van de resterende tekortkomingen; b)  nagegaan of het éénloketsysteem voor btw verder moet worden uitgebreid naar de resterende gebieden van nog niet onder deze regeling vallende transacties tussen ondernemingen en consumenten; c)  nagegaan of het toepassingsgebied van het éénloketsysteem kan worden uitgebreid tot transacties tussen ondernemingen; d)  gekeken naar mogelijkheden om de procedures voor kleine en middelgrote ondernemingen verder te vereenvoudigen en zo de integratie van de eengemaakte markt te bevorderen. Indien nodig gaat dit verslag vergezeld van een wetgevingsvoorstel.

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 22 november 2023 over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 904/2010 wat betreft de voor het digitale tijdperk noodzakelijke regelingen voor administratieve samenwerking op het gebied van de btw (COM(2022)0703 – C9-0023/2023 – 2022/0409(CNS))

P9_TA(2023)0422 A9-0324/2023

(Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging)

Het Europees Parlement,

–  gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad (COM(2022)0703),

–  gezien artikel 113 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0023/2023),

–  gezien artikel 82 van zijn Reglement,

–  gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken (A9-0324/2023),

1.  hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement;

2.  verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen;

3.  verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen;

4.  wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie;

5.  verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen.

Door de Commissie voorgestelde tekst   Amendement Amendement 1 Voorstel voor een verordening Overweging -1 (nieuw) (-1)   Het huidige btw-stelsel van de Unie, dat in 1993 werd ingevoerd, is vergelijkbaar met het Europese douanestelsel. Het ontbreekt echter aan gelijkwaardige controles, waardoor het btw-stelsel een doelwit is voor grensoverschrijdende fraude. Amendement 2 Voorstel voor een verordening Overweging 1 bis (nieuw) (1 bis)   Het huidige btw-stelsel zou beter presteren als intracommunautaire leveringen van goederen en diensten zouden worden belast alsof het binnenlandse transacties betrof. In 2018 werd een voorstel voor een Richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wat betreft de invoering van de nadere technische maatregelen voor de werking van het definitieve btw-stelsel voor de belastingheffing in het handelsverkeer tussen de lidstaten ingediend. Dit voorstel is nog in behandeling. De bepalingen in de gewijzigde Verordening (EU) nr. 904/2010 van de Raad versterken zowel het huidige stelsel als een definitief btw-stelsel. Amendement 3 Voorstel voor een verordening Overweging 2 (2)  Bij Richtlijn (EU) XX/XXX15 van de Raad [PB gelieve nummer en jaar in te voegen van de richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wat betreft de btw-regels voor het digitale tijdperk die op dezelfde dag als deze verordening is vastgesteld] zijn in Richtlijn 2006/112/EG16 van de Raad digitale rapportagevereisten (“DRR’s”) opgenomen. Krachtens deze vereisten moeten voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtigen de lidstaten inlichtingen verstrekken over elke intracommunautaire levering van goederen, elke intracommunautaire verwerving van goederen en elke dienst die belastbaar is in een andere lidstaat dan die waar de leverancier of dienstverlener is gevestigd. De lidstaten moeten die inlichtingen over intracommunautaire transacties uitwisselen en verwerken om toe te zien op de juiste toepassing van de btw en om fraude op te sporen. (2)  Bij Richtlijn (EU) XX/XXX15 van de Raad [PB gelieve nummer en jaar in te voegen van de richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wat betreft de btw-regels voor het digitale tijdperk die op dezelfde dag als deze verordening is vastgesteld] zijn in Richtlijn 2006/112/EG van de Raad16 digitale rapportagevereisten (“DRR’s”) opgenomen. Krachtens deze vereisten moeten voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtigen de lidstaten inlichtingen verstrekken over elke intracommunautaire levering van goederen, elke intracommunautaire verwerving van goederen en elke dienst die belastbaar is in een andere lidstaat dan die waar de leverancier of dienstverlener is gevestigd. De lidstaten moeten die inlichtingen over intracommunautaire transacties uitwisselen en verwerken om toe te zien op de juiste toepassing van de btw en om fraude op te sporen. Deze vereisten zijn niet van toepassing op defensiegerelateerde aankopen, die zijn vrijgesteld uit hoofde van de artikelen 143 en 151 van Richtlijn 2006/112/EG. __________________ __________________ 15 Richtlijn (EU) XXX/XXXX van de Raad van... (PB L ... van dd/mm/jj, blz. X). [PB Gelieve volledige referentie in te voegen.] 15 Richtlijn (EU) XXX/XXXX van de Raad van... (PB L ... van dd/mm/jj, blz. X). [PB Gelieve volledige referentie in te voegen.] 16 Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347 van 11.12.2006, blz. 1). 16 Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347 van 11.12.2006, blz. 1). Amendement 4 Voorstel voor een verordening Overweging 3 (3)  De bestaande samenwerking tussen de belastingautoriteiten van de lidstaten is gebaseerd op de uitwisseling van geaggregeerde informatie tussen nationale elektronische systemen. Met de invoering van de DRR’s wordt beoogd de belastingdiensten tijdig gegevens op transactiebasis te verstrekken ten behoeve van een betere inning van de belasting. Om die gegevens op efficiënte wijze ter beschikking te stellen van andere belastingdiensten en om een gemeenschappelijke uitvoering van analyses en kruiscontroles en een gemeenschappelijke interpretatie van die analyses en kruiscontroles te vergemakkelijken, is een centraal systeem nodig waarin btw-informatie wordt gedeeld. (3)  De bestaande samenwerking tussen de belastingautoriteiten van de lidstaten is gebaseerd op de uitwisseling van geaggregeerde informatie tussen nationale elektronische systemen. Met de invoering van de DRR’s wordt beoogd de belastingdiensten tijdig gegevens op transactiebasis te verstrekken ten behoeve van doeltreffender procedures voor de inning van de belasting. Om die gegevens op efficiënte wijze ter beschikking te stellen van andere belastingdiensten en om een gemeenschappelijke uitvoering van analyses en kruiscontroles en een gemeenschappelijke interpretatie van die analyses en kruiscontroles te vergemakkelijken, is een beveiligd en up-to-date centraal systeem nodig waarin relevante btw-informatie wordt gedeeld. Amendement 5 Voorstel voor een verordening Overweging 4 (4)  Om de lidstaten in staat te stellen btw-fraude doeltreffender te bestrijden, moet een centraal elektronisch systeem voor de uitwisseling van btw-informatie (hierna het “centrale VIES” genoemd) worden opgezet om dergelijke informatie te delen. Dat systeem moet van de nationale elektronische systemen van de lidstaten informatie ontvangen over intracommunautaire transacties die zijn gemeld door de desbetreffende leveranciers of dienstverleners en afnemers in verschillende lidstaten. Dat systeem moet ook de btw-identificatiegegevens van belastingplichtigen die intracommunautaire transacties verrichten, van de lidstaten ontvangen. Voorts moeten, telkens wanneer gegevens worden gewijzigd, ook de metagegevens in het centrale VIES worden geüpload om het tijdstip van wijziging te traceren. (4)  Om de lidstaten, het Europees Openbaar Ministerie (EOM), het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), Eurofisc en het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) in staat te stellen btw-fraude doeltreffender te bestrijden, moet een centraal elektronisch systeem voor de uitwisseling van btw-informatie (hierna het “centrale VIES” genoemd) worden opgezet om dergelijke informatie te delen. Dat systeem moet van de nationale elektronische systemen van de lidstaten informatie ontvangen over intracommunautaire transacties die zijn gemeld door de desbetreffende leveranciers of dienstverleners en afnemers in verschillende lidstaten. Dat systeem moet ook de btw-identificatiegegevens van belastingplichtigen die intracommunautaire transacties verrichten, van de lidstaten ontvangen. Voorts moeten, telkens wanneer gegevens worden gewijzigd, ook de metagegevens in het centrale VIES worden geüpload om het tijdstip van wijziging te traceren. Amendement 6 Voorstel voor een verordening Overweging 5 (5)  De btw-identificatiegegevens van belastingplichtigen die intracommunautaire transacties verrichten, moeten onverwijld automatisch in het centrale VIES worden bijgewerkt telkens wanneer identificatiegegevens wijzigen, tenzij de lidstaten overeenkomen dat een dergelijke bijwerking niet relevant, essentieel of nuttig is. Dergelijke bijwerkingen zijn noodzakelijk omdat de geldigheid van de btw-identificatienummers van belastingplichtigen moet worden gecontroleerd om de vrijstelling voor intracommunautaire leveringen van goederen waarin artikel 138 van Richtlijn 2006/112/EG voorziet, te kunnen verlenen. Om de belastingdiensten een redelijke mate van zekerheid over de kwaliteit en de betrouwbaarheid van deze gegevens te bieden, moet informatie over intracommunautaire transacties automatisch in het centrale VIES worden bijgewerkt uiterlijk één dag nadat de lidstaat die informatie van de belastingplichtige heeft ontvangen. (5)  De btw-identificatiegegevens van belastingplichtigen die intracommunautaire transacties verrichten, moeten zonder onnodige vertraging automatisch in het centrale VIES worden bijgewerkt telkens wanneer identificatiegegevens wijzigen, tenzij de lidstaten overeenkomen dat een dergelijke bijwerking niet relevant, essentieel of nuttig is. Dergelijke bijwerkingen zijn noodzakelijk omdat de geldigheid van de btw-identificatienummers van belastingplichtigen moet worden gecontroleerd om de vrijstelling voor intracommunautaire leveringen van goederen waarin artikel 138 van Richtlijn 2006/112/EG voorziet, te kunnen verlenen. Om de belastingdiensten een redelijke mate van zekerheid over de kwaliteit en de betrouwbaarheid van deze gegevens te bieden, moet informatie over intracommunautaire transacties automatisch in het centrale VIES worden bijgewerkt uiterlijk drie dagen nadat de lidstaat die informatie van de belastingplichtige heeft ontvangen. Amendement 7 Voorstel voor een verordening Overweging 8 (8)  Om de lidstaten bij te staan in hun strijd tegen btw-fraude en om fraudeurs op te sporen, moeten de btw-identificatiegegevens en de btw-informatie over intracommunautaire transacties gedurende vijf jaar worden bewaard. Dat is de termijn die de lidstaten minimaal nodig hebben om doeltreffende controles te kunnen uitvoeren en vermoedelijke gevallen van btw-fraude te onderzoeken of dergelijke fraude op te sporen. Die termijn is ook evenredig gezien de enorme hoeveelheid aan gegevens over intracommunautaire transacties en de gevoeligheid ervan als commerciële en persoonsgegevens. (8)  Om de lidstaten bij te staan in hun strijd tegen btw-fraude en om fraudeurs op te sporen, moeten de btw-identificatiegegevens en de btw-informatie over intracommunautaire transacties gedurende vijf jaar worden bewaard. Dat is de termijn die de lidstaten en, in voorkomend geval, het EOM minimaal nodig hebben om doeltreffende controles te kunnen uitvoeren en vermoedelijke gevallen van btw-fraude te onderzoeken of dergelijke fraude op te sporen. Die termijn is ook evenredig gezien de enorme hoeveelheid aan gegevens over intracommunautaire transacties en de gevoeligheid ervan als commerciële en persoonsgegevens. Amendement 8 Voorstel voor een verordening Overweging 8 bis (nieuw) (8 bis)  Gegevens over het bedrijfsleven in de Unie die worden verzameld via e-facturering en e-aangifte moeten om veiligheidsredenen en met het oog op economische soevereiniteit fysiek binnen de Unie worden opgeslagen. Amendement 9 Voorstel voor een verordening Overweging 9 (9)  Om mismatches tijdig op te sporen en zo btw-fraude beter te kunnen bestrijden, moet het centrale VIES automatisch kruiscontroles kunnen verrichten van de informatie die zowel van leveranciers of dienstverleners als van afnemers wordt verzameld krachtens de DRR’s die zijn ingevoerd bij Richtlijn (EU) XX/XXX17 [PB gelieve nummer en jaar in te voegen van de richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wat betreft de btw-regels voor het digitale tijdperk die op dezelfde dag als deze verordening is vastgesteld]. De lidstaten moeten de resultaten van deze kruiscontroles krijgen om er een passende follow-up aan te geven. (9)  Om mismatches tijdig op te sporen en zo btw-fraude beter te kunnen bestrijden, moet het centrale VIES automatisch kruiscontroles kunnen verrichten van de informatie die zowel van leveranciers of dienstverleners als van afnemers wordt verzameld krachtens de DRR’s die zijn ingevoerd bij Richtlijn (EU) XX/XXX17 [PB gelieve nummer en jaar in te voegen van de richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wat betreft de btw-regels voor het digitale tijdperk die op dezelfde dag als deze verordening is vastgesteld]. De lidstaten moeten de resultaten van deze kruiscontroles krijgen om er een passende follow-up aan te geven. Uit veiligheidsoverwegingen zijn de DRR’s niet van toepassing op overeenkomsten inzake defensie en nationale veiligheid. __________________ __________________ 17 Richtlijn (EU) XXX/XXXX van de Raad van... (PB L ... van dd/mm/jj, blz. X). 17 Richtlijn (EU) XXX/XXXX van de Raad van... (PB L ... van dd/mm/jj, blz. X). Amendement 10 Voorstel voor een verordening Overweging 10 bis (nieuw) (10 bis)  Om een gestroomlijnd proces te waarborgen, is het noodzakelijk dat het centrale VIES in real time statusupdates weergeeft met het oog op de verificatie van de geldigheid van grote aantallen btw-nummers en btw-nummers van bedrijven ten behoeve van hun handelspartners. Dergelijke statusupdates moeten betrouwbaar zijn wat betreft de kwaliteit van de gegevens en de stabiliteit van het systeem. Amendement 11 Voorstel voor een verordening Overweging 10 ter (nieuw) (10 ter)  Sinds 2002 stelt de Commissie op haar website een functie beschikbaar (VIES VAT number validation) om de geldigheid van een btw-nummer online te kunnen verifiëren. Aangezien er inmiddels veel meer gebruik wordt gemaakt van die functie dan toen deze werd ingevoerd, zijn er aanzienlijke upgrades nodig om ervoor te zorgen dat het systeem grote hoeveelheden verzoeken om verificatie van btw-nummers kan verwerken, om de kwaliteit van de gegevens in het systeem te verbeteren, om updates in real time mogelijk te maken en om uitval van het systeem te voorkomen. Om betrouwbare verificatie van btw-nummers in real time mogelijk te maken en te waarborgen dat het centrale VIES optimaal functioneert, is het dus belangrijk dat de Commissie de functie “VIES VAT number validation” verbetert. Amendement 12 Voorstel voor een verordening Overweging 10 quater (nieuw) (10 quater)  Met het oog op vereenvoudiging en om de nalevingskosten voor zowel bedrijven, met name kmo’s, als belastingdiensten te beperken, moet de Commissie beveiligde en betrouwbare software ontwikkelen voor de verbinding van bedrijven en nationale overheden met het centrale VIES. Amendement 13 Voorstel voor een verordening Overweging 11 bis (nieuw) (11 bis)  De waarborgen van hoofdstuk XV van Verordening (EU) nr. 904/2010, en name de waarborgen van artikel 55 daarvan, moeten van toepassing blijven op de verwerking van persoonsgegevens. Amendement 14 Voorstel voor een verordening Overweging 12 (12)  De toegang tot de informatie in het centrale VIES moet op “need-to-know”-basis worden verleend. Deze informatie mag niet worden gebruikt voor andere doeleinden dan het toezicht op de juiste toepassing van de btw en de bestrijding van btw-fraude. De in deze verordening vastgestelde geheimhoudingsregels moeten bindend zijn voor alle gebruikers. (12)  De toegang tot de informatie in het centrale VIES moet op “need-to-know”-basis worden verleend. Deze informatie mag niet worden gebruikt voor andere doeleinden dan het toezicht op de juiste toepassing van de btw en de bestrijding van btw-fraude. De in deze verordening vastgestelde geheimhoudingsregels moeten bindend zijn voor alle gebruikers. In verband met de procedures voor de uitwisseling van inlichtingen en de toegang tot gegevens moeten de Verordeningen (EU) 2016/6791bis en (EU) 2018/17251ter van het Europees Parlement en de Raad worden nageleefd en moet het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden geëerbiedigd. __________________ 1bis Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1). 1ter Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39). Amendement 15 Voorstel voor een verordening Overweging 13 (13)  Om btw-fraude te bestrijden, moeten de Eurofisc-verbindingsambtenaren van de lidstaten als bedoeld in artikel 36 van Verordening (EU) nr. 904/2010 toegang hebben tot en analyses kunnen verrichten van btw-informatie over intracommunautaire transacties. Om toe te zien op de juiste toepassing van de btw-wetgeving, moeten de ambtenaren van de lidstaten die nagaan of de btw-vrijstelling voor bepaalde ingevoerde goederen, zoals bepaald in artikel 143, lid 1, punt d), van Richtlijn 2006/112/EG, van toepassing is, ook toegang hebben tot de btw-identificatiegegevens die in het centrale VIES zijn opgeslagen. Voorts moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten om dezelfde redenen andere ambtenaren selecteren die rechtstreeks toegang moeten hebben tot het centrale VIES, en hen indien nodig die toegang verlenen. Ten slotte moeten naar behoren gemachtigde personen van de Commissie toegang hebben tot de informatie in het centrale VIES, maar alleen voor zover die toegang noodzakelijk is voor de ontwikkeling en het onderhoud van dat systeem. (13)  Om btw-fraude te bestrijden, moeten de Eurofisc-verbindingsambtenaren van de lidstaten als bedoeld in artikel 36 van Verordening (EU) nr. 904/2010 en het EOM, OLAF en Europol toegang hebben tot en analyses kunnen verrichten van btw-informatie over intracommunautaire transacties. Om toe te zien op de juiste toepassing van de btw-wetgeving, moeten de ambtenaren van de lidstaten die nagaan of de btw-vrijstelling voor bepaalde ingevoerde goederen, zoals bepaald in artikel 143, lid 1, punt d), van Richtlijn 2006/112/EG, van toepassing is, ook toegang hebben tot de btw-identificatiegegevens die in het centrale VIES zijn opgeslagen. Voorts moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten om dezelfde redenen andere ambtenaren selecteren die rechtstreeks toegang moeten hebben tot het centrale VIES, en hen indien nodig die toegang verlenen. Ten slotte moeten naar behoren gemachtigde personen van de Commissie toegang hebben tot de informatie in het centrale VIES, maar alleen voor zover die toegang noodzakelijk is voor de ontwikkeling en het onderhoud van dat systeem. Gemachtigde personen van de Commissie mogen in geen geval inbreuk maken op het recht van belastingplichtigen op vertrouwelijkheid. Volgens het jaarverslag van het EOM over 2022 bleek uit de actieve onderzoeken die door het EOM naar fraudegevallen werden verricht, dat 47 % van het totale geraamde bedrag aan schade ten gevolge van fraude het gevolg was van btw-fraude. Om die reden is het essentieel dat gemachtigde personeelsleden van het EOM rechtstreeks toegang krijgen tot het centrale VIES-systeem. Om dezelfde redenen moet voor gemachtigde ambtenaren van OLAF hetzelfde gelden. Amendement 16 Voorstel voor een verordening Overweging 14 (14)  Om vermoedelijke btw-fraude te onderzoeken en dergelijke fraude op te sporen, moeten de informatiesystemen die het Eurofisc-netwerk ondersteunen in de strijd tegen btw-fraude, met inbegrip van het systeem voor transactienetwerkanalyse en het centrale elektronische systeem van betalingsinlichtingen (“CESOP”), rechtstreeks toegang hebben tot het centrale VIES. (14)  Om vermoedelijke btw-fraude te onderzoeken en dergelijke fraude op te sporen, moeten de informatiesystemen die het Eurofisc-netwerk ondersteunen in de strijd tegen btw-fraude, met inbegrip van het systeem voor transactienetwerkanalyse en het centrale elektronische systeem van betalingsinlichtingen (“CESOP”), het EOM, OLAF en Europol rechtstreeks toegang hebben tot het centrale VIES. Amendement 17 Voorstel voor een verordening Overweging 14 bis (nieuw) (14 bis)  Het EOM moet ook rechtstreeks toegang hebben tot het centrale VIES voor zover noodzakelijk voor de uitvoering van zijn taken als bedoeld in artikel 4 van Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad1bis, en in overeenstemming met artikel 43 van die verordening. __________________ 1bis Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad van 12 oktober 2017 betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie (“EOM”) (PB L 283 van 31.10.2017, blz. 1). Amendement 18 Voorstel voor een verordening Overweging 16 (16)  Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Verordening (EU) nr. 904/2010 te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot de door de Commissie uit te voeren taken voor het technische beheer van het centrale VIES, de technische details betreffende de identificatie en toegang van ambtenaren en elektronische systemen tot het centrale VIES, de technische details en het formaat van de informatie die naar het centrale VIES wordt doorgezonden, en de rollen en verantwoordelijkheden van de lidstaten en de Commissie wanneer zij optreden als verwerkingsverantwoordelijke en verwerker krachtens Verordeningen (EU) 2016/67918 en (EU) 2018/172519 van het Europees Parlement en de Raad. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/201120 van het Europees Parlement en de Raad. (16)  Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Verordening (EU) nr. 904/2010 te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot de door de Commissie uit te voeren taken voor het technische beheer van het centrale VIES, de technische details betreffende de identificatie en toegang van ambtenaren en elektronische systemen tot het centrale VIES, de technische details en het formaat van de informatie die naar het centrale VIES wordt doorgezonden, en de rollen en verantwoordelijkheden van de lidstaten en de Commissie wanneer zij optreden als verwerkingsverantwoordelijke en verwerker krachtens Verordeningen (EU) 2016/67918 en (EU) 2018/172519 van het Europees Parlement en de Raad. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/201120 van het Europees Parlement en de Raad. Elke ontwerpuitvoeringshandeling moet ter informatie worden doorgezonden aan het Europees Parlement, zodat het zijn rechten kan uitoefenen. __________________ __________________ 18 Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1). 18 Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1). 19 Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39). 19 Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39). 20 Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13). 20 Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13). Amendement 19 Voorstel voor een verordening Overweging 17 (17)  Btw-fraude is een gemeenschappelijk probleem voor alle lidstaten. De lidstaten alleen beschikken niet over de nodige informatie om de juiste toepassing van de btw-regels te garanderen en btw-fraude aan te pakken. Daar de doelstelling van Verordening (EU) nr. 904/2010 - de bestrijding van btw-fraude - niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt vanwege het grensoverschrijdende karakter van de interne markt, maar beter op het niveau van de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (17)  Btw-fraude is een gemeenschappelijk probleem voor alle lidstaten. De lidstaten alleen beschikken niet over de nodige informatie om de juiste toepassing van de btw-regels te garanderen en btw-fraude aan te pakken. Daar de doelstelling van Verordening (EU) nr. 904/2010 - de bestrijding van btw-fraude - niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt vanwege het grensoverschrijdende karakter van de interne markt, maar beter op het niveau van de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. Met het oog op het niveau van de verzameling, centralisatie en automatische verwerking van gegevens over intracommunautaire transacties dat nodig is om de belastingdiensten van de lidstaten in staat te stellen de stromen tussen bedrijven in de Unie volledig in kaart te brengen, is invoering van een controleproces op Unieniveau nodig waarmee de goede werking van het systeem gewaarborgd wordt en afwijkingen bij het gebruik van deze gegevens vermeden worden. Amendement 20 Voorstel voor een verordening Overweging 17 bis (nieuw) (17 bis)   In haar verslag van 16 april 2004 aan de Raad en het Europees Parlement over de toepassing van regelingen betreffende administratieve samenwerking op het gebied van bestrijding van btw-fraude licht de Commissie op heldere wijze toe hoe carrouselfraude wordt gepleegd. Amendement 21 Voorstel voor een verordening Overweging 21 (21)  Het misbruik van btw-identificatienummers in het éénloketsysteem voor invoer (IOSS) is door belanghebbenden als een potentieel risico aangemerkt. Om het correcte gebruik en het controleproces van IOSS-btw-identificatienummers beter te waarborgen, moet artikel 47 nonies van Verordening (EU) nr. 904/2010 worden uitgebreid om de douaneautoriteiten toegang te verlenen tot informatie over marktdeelnemers die voor het IOSS geregistreerd zijn, waardoor zij de risico’s beter zullen kunnen beheren en beheersen. (21)  Misbruik, opzettelijk dan wel uit nalatigheid, van btw-identificatienummers in het éénloketsysteem voor invoer (IOSS) is door belanghebbenden als een potentieel risico aangemerkt. Om het correcte gebruik en het controleproces van IOSS-btw-identificatienummers beter te waarborgen, moet artikel 47 nonies van Verordening (EU) nr. 904/2010 worden uitgebreid om de douaneautoriteiten toegang te verlenen tot informatie over marktdeelnemers die voor het IOSS geregistreerd zijn, waardoor zij de risico’s beter zullen kunnen beheren en beheersen. Amendement 22 Voorstel voor een verordening Overweging 22 bis (nieuw) (22 bis)  Voor de wijzigingen in verband met de IOSS-regeling moet een realistisch uitvoeringsschema worden vastgesteld. Om een versnipperde naleving en tenuitvoerlegging te voorkomen, waardoor de administratieve lasten voor bedrijven, met name kmo’s, en platforms, met name kleine platforms, die de verkoop van ondernemingen aan klanten (B2C) faciliteren, zouden kunnen toenemen, moet het toepassingsgebied van de IOSS-regeling dus met ingang van 1 januari 2026 worden uitgebreid. Amendement 23 Voorstel voor een verordening Overweging 24 (24)  Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Met name wordt met deze verordening beoogd het in artikel 8 van het Handvest vastgelegde recht op bescherming van persoonsgegevens ten volle te respecteren. In dat verband wordt de hoeveelheid persoonsgegevens die aan de belastingautoriteiten beschikbaar zullen worden gesteld, door deze verordening sterk beperkt. De verwerking van inlichtingen over intracommunautaire transacties overeenkomstig deze verordening mag alleen plaatsvinden voor de toepassing van deze verordening. (24)  Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Met name wordt met deze verordening beoogd het in artikel 8 van het Handvest vastgelegde recht op bescherming van persoonsgegevens ten volle te respecteren. In dat verband wordt de hoeveelheid persoonsgegevens die aan de belastingautoriteiten beschikbaar zullen worden gesteld, door deze verordening sterk beperkt omdat toegang van belastingdiensten tot informatie over persoonlijke aankopen van personen een ernstig risico voor de persoonlijke levenssfeer vormt. De verwerking van inlichtingen over intracommunautaire transacties overeenkomstig deze verordening mag derhalve alleen plaatsvinden voor de toepassing van deze verordening. Amendement 24 Voorstel voor een verordening Overweging 24 bis (nieuw) (24 bis)  Het gebruik van door bedrijven doorgegeven gegevens is alleen toegestaan in het kader van de bestrijding van btw-fraude, waarbij de beginselen van evenredigheid en bescherming van de grondrechten moeten worden geëerbiedigd. De betrokken autoriteiten moeten overeenkomstig Richtlijn (EU) 2016/943 van het Europees Parlement en de Raad1bisbedrijfsgeheimen, meer bepaald de knowhow en deskundigheid in verband met producten en diensten van bedrijven in de Unie, eerbiedigen, teneinde het concurrentievermogen van deze bedrijven niet in gevaar te brengen. __________________ 1bis Richtlijn (EU) 2016/943 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende de bescherming van niet-openbaar gemaakte knowhow en bedrijfsinformatie (bedrijfsgeheimen) tegen het onrechtmatig verkrijgen, gebruiken en openbaar maken daarvan (PB L 157 van 15.6.2016, blz. 1). Amendement 25 Voorstel voor een verordening Overweging 25 (25)  De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1725 en heeft op […] een advies uitgebracht. (25)  De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1725 en heeft op 3 maart 2023 een advies uitgebracht. Amendement 26 Voorstel voor een verordening Overweging 25 bis (nieuw) (25 bis)  In lijn met het algemeen belang en de financiële belangen van de Unie genieten klokkenluiders een doeltreffende rechtsbescherming uit hoofde van Richtlijn (EU) 2019/1937 van het Europees Parlement en de Raad1bis. __________________ 1bis Richtlijn (EU) 2019/1937 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2019 inzake de bescherming van personen die inbreuken op het Unierecht melden (PB L 305 van 26.11.2019, blz. 17). Amendement 27 Voorstel voor een verordening Overweging 27 bis (nieuw) (27 bis)  Artikel 36 van Verordening (EU) nr. 904/2010 werd gewijzigd om rekening te houden met de rol van Europol en OLAF. Ook de rol van het EOM moet hierin worden opgenomen. Zoals bepaald in artikel 13, lid 1, van Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad treden de gedelegeerd Europese aanklagers van het EOM namens het EOM op in hun respectieve lidstaten en hebben zij dezelfde bevoegdheden als nationale aanklagers met betrekking tot onderzoeken, strafvervolgingen en het voor de rechter brengen van zaken. In deze hoedanigheid kunnen zij de Eurofisc-verbindingsambtenaar in hun respectieve lidstaat benaderen. Zij moeten over dezelfde bevoegdheid beschikken in hun hoedanigheid van gedelegeerd Europese aanklager, in overeenstemming met artikel 43 van Verordening (EU) 2017/1939. Voor zover dit nodig is voor de uitoefening van de taken van het EOM, moet rechtstreekse verslaglegging van Eurofisc aan het EOM worden toegestaan. Ook moet een selectie van personeelsleden van het EOM Eurofisc om informatie kunnen verzoeken. Amendement 28 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – titel Wijzigingen van Verordening (EU) nr. 904/2010 die van toepassing zijn vanaf 1 januari 2025 Wijzigingen van Verordening (EU) nr. 904/2010 die van toepassing zijn vanaf 1 januari 2026 Amendement 29 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 1 bis (nieuw) Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 2 – lid 1 – punten v bis (nieuw), v ter (nieuw) en v quater (nieuw) 1 bis)  Aan artikel 2, lid 1, worden de volgende punten toegevoegd: “v bis) “gedelegeerd Europese aanklagers”: gedelegeerd Europese aanklagers als bedoeld in artikel 13, lid 1, van Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad*; v ter)  “personeel van het EOM”: personeel van het EOM in de zin van artikel 2, punt 4, van Verordening (EU) 2017/1939; v quater)  “ambtenaren van OLAF”: ambtenaren in dienst van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) zoals opgericht bij Besluit van de Commissie 1999/352/EG, EGKS, Euratom**, aan wie de directeur-generaal onderzoeksbevoegdheden heeft verleend. __________________ *Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad van 12 oktober 2017 betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie (“EOM”) (PB L 283 van 31.10.2017). ** Besluit 1999/352/EG, EGKS, Euratom van de Commissie van 28 april 1999 houdende oprichting van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (PB L 136 van 31.5.1999, blz. 20).”; Amendement 30 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 3 bis (nieuw) Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 17 – lid 1 bis (nieuw) 3 bis)  In artikel 17 wordt het volgende lid ingevoegd: “1 bis. De in lid 1 bedoelde inlichtingen die worden verzameld door middel van e-facturering en e-aangifte worden niet buiten het grondgebied van de Unie opgeslagen.”; Amendement 31 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 3 ter (nieuw) Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 33 – lid 1 3 ter)  In artikel 33 wordt lid 1 vervangen door: 1.  Om de multilaterale samenwerking bij de bestrijding van btw-fraude te bevorderen en te vergemakkelijken, wordt bij dit hoofdstuk een netwerk ingesteld voor de snelle uitwisseling, verwerking en analyse van doelgerichte inlichtingen over grensoverschrijdende fraude tussen de lidstaten en voor de coördinatie van eventuele vervolgacties, hierna “Eurofisc” genoemd. “1. Om de multilaterale samenwerking bij de bestrijding van btw-fraude en de samenwerking tussen de lidstaten en het EOM, Europol en OLAF te bevorderen en te vergemakkelijken, wordt bij dit hoofdstuk een netwerk ingesteld voor de snelle uitwisseling, verwerking en analyse van doelgerichte inlichtingen over grensoverschrijdende fraude tussen de lidstaten en voor de coördinatie van eventuele vervolgacties, hierna “Eurofisc” genoemd.”; Amendement 32 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 3 quater (nieuw) Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 33 – lid 2 – punt d bis (nieuw) 3 quater)   In artikel 33, lid 2, wordt het volgende punt ingevoegd: “d bis) werken de lidstaten samen met het EOM, Europol en OLAF, overeenkomstig hun respectieve mandaten en bevoegdheden, en met name in overeenstemming met Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad*. __________________ * Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad (PB L 248 van 18.9.2013, blz. 1).”; Amendement 33 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 3 quinquies (nieuw) Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 36 – lid 5 bis (nieuw) 3 quinquies)  In artikel 36 wordt het volgende lid ingevoegd: “5 bis. Voor zover dit nodig is voor de uitoefening van hun taken, kunnen de gedelegeerd Europese aanklagers relevante inlichtingen opvragen bij een Eurofisc-werkterreincoördinator die in dezelfde lidstaat is gevestigd. Voor zover dit nodig is voor de uitvoering van hun taken, kunnen de relevante personeelsleden van het EOM inlichtingen opvragen bij een Eurofisc-werkterreincoördinator die gevestigd is in een lidstaat die deelneemt aan de nauwere samenwerking bij de instelling van het EOM als bedoeld in artikel 120 van Verordening (EU) 2017/1939. Eurofisc kan daartoe een werkafspraak maken met het EOM om te verduidelijken hoe de samenwerking tussen Eurofisc en het EOM zal verlopen.”; Amendement 34 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 4 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 47 ter – lid 3 3.  Indien een belastingplichtige die gebruikmaakt van een van de bijzondere regelingen van titel XII, hoofdstuk 6, afdelingen 2, 3 en 5, van Richtlijn 2006/112/EG, van die bijzondere regeling wordt uitgesloten, stelt de lidstaat van identificatie de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten daarvan onverwijld en langs elektronische weg in kennis.”. 3.  Indien een belastingplichtige die gebruikmaakt van een van de bijzondere regelingen van titel XII, hoofdstuk 6, afdelingen 2, 3 en 5, van Richtlijn 2006/112/EG, van die bijzondere regeling wordt uitgesloten, stelt de lidstaat van identificatie de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten daarvan zo snel mogelijk en in ieder geval vóór de tiende dag van de daaropvolgende maand langs elektronische weg in kennis.”. Amendement 35 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 5 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 47 quinquies – lid 2 2.  De lidstaat van identificatie zendt de in lid 1 bedoelde gegevens uiterlijk 20 dagen na het einde van de maand waarin de aangifte moest zijn ingediend, langs elektronische weg toe aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van verbruik of de lidstaten waaruit en waarnaar de goederen zijn verzonden of vervoerd.”. 2.  De lidstaat van identificatie zendt de in lid 1 bedoelde gegevens uiterlijk tien dagen na het einde van de maand waarin de aangifte moest zijn ingediend, langs elektronische weg toe aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van verbruik of de lidstaten waaruit en waarnaar de goederen zijn verzonden of vervoerd.”; Amendement 36 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 7 – b Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 47 decies – lid 5 5.  Wanneer de verzoekende lidstaat van verbruik of lidstaat waaruit of waarnaar de goederen zijn verzonden of vervoerd, de boekhouding niet binnen 30 dagen na de datum van het verzoek ontvangt, kan die lidstaat in overeenstemming met zijn nationale wetgeving maatregelen nemen om die boekhouding te verkrijgen.”. 5.  Wanneer de verzoekende lidstaat van verbruik of lidstaat waaruit of waarnaar de goederen zijn verzonden of vervoerd, de boekhouding niet binnen 30 dagen na de datum van het verzoek ontvangt, kan die lidstaat in overeenstemming met zijn nationale wetgeving de redelijke administratieve maatregelen nemen die nodig zijn om die boekhouding te verkrijgen.”. Amendement 37 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 8 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 47 undecies – lid 2 “2. Onverminderd artikel 7, lid 4, raadpleegt de lidstaat van verbruik of de lidstaat waaruit of waarnaar de goederen zijn verzonden of vervoerd, indien hij besluit dat een administratief onderzoek nodig is, eerst de lidstaat van identificatie over de noodzaak van een dergelijk onderzoek.”. “2. Onverminderd artikel 7, lid 4, raadpleegt de lidstaat van verbruik of de lidstaat waaruit of waarnaar de goederen zijn verzonden of vervoerd, indien hij besluit dat een administratief onderzoek nodig is, eerst de lidstaat van identificatie over de noodzaak van een dergelijk onderzoek, waarna hij dit onderzoek uitvoert met inachtneming van het rechtskader van de betrokken lidstaten.”. Amendement 38 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 10 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 47 terdecies bis – lid 3 3.  De lidstaten bepalen dat een belastingplichtige, indien hij daarom wordt verzocht, de gevraagde boekhouding langs elektronische weg indient bij de lidstaat waar de belastingplichtige voor btw-doeleinden is geïdentificeerd. De lidstaten aanvaarden dat de boekhouding door middel van een standaardformulier kan worden ingediend. 3.  De lidstaten bepalen dat een belastingplichtige, indien hij daarom wordt verzocht, de gevraagde boekhouding langs elektronische weg indient bij de lidstaat waar de belastingplichtige voor btw-doeleinden is geïdentificeerd. De lidstaten aanvaarden uitsluitend de indiening van de boekhouding door middel van een verplicht te gebruiken standaardformulier. Amendement 39 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 10 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 47 terdecies bis – lid 5 5.  Wanneer de verzoekende lidstaat waar die prestaties belastbaar zijn, de boekhouding niet binnen 30 dagen na de datum van het verzoek ontvangt, kan die lidstaat in overeenstemming met zijn nationale wetgeving maatregelen nemen om die boekhouding te verkrijgen. 5.  Wanneer de verzoekende lidstaat waar die prestaties belastbaar zijn, de boekhouding niet binnen 30 dagen na de datum van het verzoek ontvangt, kan die lidstaat in overeenstemming met zijn nationale wetgeving de redelijke administratieve maatregelen nemen die nodig zijn om die boekhouding te verkrijgen. Amendement 40 Voorstel voor een verordening Artikel 1 – alinea 1 – punt 10 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 47 terdecies ter – alinea 2 Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.”. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De ontwerpuitvoeringshandelingen worden ter informatie doorgezonden aan het Europees Parlement, zodat het zijn rechten kan uitoefenen.”. Amendement 41 Voorstel voor een verordening Artikel 2 – titel Wijzigingen van Verordening (EU) nr. 904/2010 die van toepassing zijn vanaf 1 januari 2026 Wijzigingen van Verordening (EU) nr. 904/2010 die van toepassing zijn vanaf 1 januari 2027 Amendement 42 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 octies – lid 1 1.  De Commissie verzorgt de ontwikkeling, het onderhoud, de hosting en het technische beheer van een centraal elektronisch systeem voor de uitwisseling van btw-informatie (“centraal VIES”) voor de in artikel 1 bedoelde doeleinden. 1.  De Commissie verzorgt de ontwikkeling, het onderhoud, de hosting en het technische beheer van een centraal elektronisch systeem voor de uitwisseling van btw-informatie (“centraal VIES”) voor de in artikel 1 bedoelde doeleinden. De Commissie heeft geen toegang tot de gegevens van individuele belastingplichtigen. De Commissie verleent technische ondersteuning voor het waarborgen van een beveiligde verbinding met het centrale VIES ten behoeve van de ambtenaren aan wie overeenkomstig artikel 24 duodecies, lid 1, geautomatiseerde toegang tot het centrale VIES is verleend. Amendement 43 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 octies – lid 1 bis (nieuw) 1 bis.   Bij de installatie van het centrale VIES wordt een beroep gedaan op de beschikbare technologie die het meest geschikt is om de rechten van burgers als belastingplichtigen te waarborgen, met name het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer, het recht op gegevensbescherming en het recht op bescherming van bedrijfsgeheimen, in overeenstemming met Richtlijn (EU) 2016/943 van het Europees Parlement en de Raad*. De Commissie beoordeelt regelmatig de doeltreffendheid van het centrale VIES en evalueert de toegevoegde waarde van het gebruik van nieuwe technologieën, waarbij zij ten volle samenwerkt met de nationale belastingautoriteiten. __________________ * Richtlijn (EU) 2016/943 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende de bescherming van niet-openbaar gemaakte knowhow en bedrijfsinformatie (bedrijfsgeheimen) tegen het onrechtmatig verkrijgen, gebruiken en openbaar maken daarvan (PB L 157 van 15.6.2016, blz. 1). Amendement 44 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 octies – lid 2 – alinea 1 – inleidende formule Elke lidstaat verzorgt de ontwikkeling, het onderhoud, de hosting en het technische beheer van een nationaal elektronisch systeem om de volgende informatie automatisch door te zenden naar het centrale VIES: Elke lidstaat verzorgt, met technische ondersteuning door de Commissie, de ontwikkeling, het onderhoud, de hosting en het technische beheer van een nationaal elektronisch systeem om de volgende informatie automatisch door te zenden naar het centrale VIES: Amendement 45 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 octies – lid 2 – alinea 3 De Commissie bepaalt door middel van een uitvoeringshandeling de details en het formaat van de in dit lid genoemde informatie. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De Commissie bepaalt door middel van een uitvoeringshandeling de details en het formaat van de in dit lid genoemde informatie. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De ontwerpuitvoeringshandeling wordt ter informatie doorgezonden aan het Europees Parlement, zodat het zijn rechten kan uitoefenen. Amendement 46 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 octies – lid 3 bis (nieuw) 3 bis.  Met het oog op de samenwerking en uitwisseling als bedoeld in lid 2 ontwikkelt de Commissie beveiligde en betrouwbare software voor de verbinding van bedrijven en nationale overheden met het centrale VIES. Amendement 47 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 octies – lid 3 ter (nieuw) 3 ter.   De Commissie ondersteunt de nationale belastingautoriteiten met financiële en personele middelen en technisch advies om te waarborgen dat de nationale elektronische systemen uiterlijk op 1 januari 2030 volledig operationeel zijn. Tijdens een overgangsperiode tot en met 1 januari 2030 beoordeelt de Commissie de doeltreffendheid van het centrale VIES en van de procedures voor de uitwisseling van inlichtingen. Amendement 48 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 octies – lid 1 – alinea 2 De Commissie stelt door middel van een uitvoeringshandeling de criteria vast om te bepalen welke wijzigingen niet relevant, essentieel of nuttig genoeg zijn om te worden doorgezonden naar het centrale VIES. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De Commissie stelt door middel van een uitvoeringshandeling de criteria vast om te bepalen welke wijzigingen niet relevant, essentieel of nuttig genoeg zijn om te worden doorgezonden naar het centrale VIES. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De ontwerpuitvoeringshandeling wordt ter informatie doorgezonden aan het Europees Parlement, zodat het zijn rechten kan uitoefenen. Amendement 49 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 octies – lid 5 5.  In afwijking van lid 4 van dit artikel worden de in artikel 24 octies, lid 2, punt a), bedoelde inlichtingen in het centrale VIES opgenomen uiterlijk één dag nadat de door de belastingplichtige aan de bevoegde autoriteiten verstrekte inlichtingen zijn verzameld. 5.  De in artikel 24 octies, lid 2, punt a), bedoelde inlichtingen worden uiterlijk drie dagen nadat de door de belastingplichtige aan de bevoegde autoriteiten verstrekte inlichtingen zijn verzameld, in het centrale VIES opgenomen. Indien de inlichtingen later in het centrale VIES worden opgenomen, verstrekt de lidstaat de Commissie de redenen voor het overschrijden van deze termijn. Amendement 50 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 undecies – alinea 1 – punt a a)  het bewaren van de in de punten b), c) en d) van dit artikel en artikel 24 octies, lid 2, van deze verordening bedoelde informatie; a)  het bewaren van de in de punten b), c) en d) van dit artikel en artikel 24 octies, lid 2, van deze verordening bedoelde informatie in een beveiligde, veerkrachtige en betrouwbare infrastructuur; Amendement 51 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 undecies – alinea 1 – punt c – inleidende formule c)  het aggregeren van overeenkomstig artikel 213 van Richtlijn 2006/112/EG verzamelde informatie over personen aan wie een btw-identificatienummer is toegekend, en het toegankelijk maken van de volgende gegevens voor de in artikel 24 duodecies bedoelde ambtenaren of elektronische systemen: c)  het aggregeren van overeenkomstig artikel 213 van Richtlijn 2006/112/EG verzamelde informatie over personen aan wie een btw-identificatienummer is toegekend, en het toegankelijk maken van de volgende gegevens voor de in artikel 24 duodecies bedoelde ambtenaren of elektronische systemen in een beveiligd systeem dat de vertrouwelijkheid waarborgt: Amendement 52 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 undecies – alinea 1 – punt e e)  het toegankelijk maken van de in artikel 24 octies, lid 2, en in de punten b), c) en d) van dit artikel bedoelde informatie voor de in artikel 24 duodecies bedoelde ambtenaren of elektronische systemen. e)  het toegankelijk maken van de in artikel 24 octies, lid 2, en in de punten b), c) en d) van dit artikel bedoelde informatie voor de in artikel 24 duodecies bedoelde ambtenaren of elektronische systemen, in een beveiligd systeem dat de vertrouwelijkheid waarborgt. Amendement 53 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 duodecies – lid 1 – inleidende formule 1.  Elke lidstaat verleent geautomatiseerde toegang tot het centrale VIES aan: 1.  Elke lidstaat verleent, via een beveiligde centrale interface die de vertrouwelijkheid waarborgt, geautomatiseerde toegang tot het centrale VIES aan: Amendement 54 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 duodecies – lid 1 – punt b bis (nieuw) b bis)   gedelegeerd Europese aanklagers en relevante personeelsleden van het EOM die beschikken over een persoonlijke gebruikersidentificatie voor het centrale VIES, wanneer die toegang verband houdt met een onderzoek naar vermoedelijke btw-fraude of het opsporen van btw-fraude; Amendement 55 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 duodecies – lid 1 – punt b ter (nieuw) b ter)   de relevante ambtenaren van OLAF, wanneer die toegang verband houdt met een onderzoek naar een vermoeden van btw-fraude of tot doel heeft btw-fraude op te sporen; Amendement 56 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 duodecies – lid 1 – punt b quater (nieuw) b quater)  personeelsleden van Europol die samenwerken met het EOM in het kader van de op 19 januari 2021 in werking getreden werkregeling waarin afspraken voor samenwerking tussen het EOM en Europol zijn vastgelegd, wanneer het onderzoek erop gericht is enige vorm van zware georganiseerde of internationale criminaliteit of cybercriminaliteit die de financiële belangen van de Unie schaadt, te voorkomen en te bestrijden; Amendement 57 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 duodecies – lid 2 – inleidende formule 2.  Elke lidstaat verleent geautomatiseerde toegang tot het centrale VIES aan: 2.  Elke lidstaat verleent, via een beveiligde centrale interface die de vertrouwelijkheid waarborgt, geautomatiseerde toegang tot het centrale VIES aan: Amendement 58 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 duodecies – lid 2 – punt d d)  de elektronische systemen voor de snelle uitwisseling, verwerking en analyse van doelgerichte inlichtingen over grensoverschrijdende fraude door Eurofisc. d)  de elektronische systemen voor de snelle uitwisseling, verwerking en analyse van doelgerichte inlichtingen over grensoverschrijdende fraude door Eurofisc en het EOM. Amendement 59 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 duodecies – lid 3 – alinea 2 Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De ontwerpuitvoeringshandeling wordt ter informatie doorgezonden aan het Europees Parlement, zodat het zijn rechten kan uitoefenen. Amendement 60 Voorstel voor een verordening Artikel 3 – alinea 1 – punt 3 Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 24 terdecies – alinea 2 Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De ontwerpuitvoeringshandelingen worden ter informatie doorgezonden aan het Europees Parlement, zodat het zijn rechten kan uitoefenen. Amendement 61 Voorstel voor een verordening Artikel 4 – alinea 1 – punt 3 – a Verordening (EU) nr. 904/2010 Artikel 21 – lid 3 3.  De Commissie legt door middel van uitvoeringshandelingen de praktische details vast met betrekking tot de in lid 2 bis, punt d), van dit artikel bedoelde voorwaarden, zodat de lidstaat die de inlichtingen verschaft, kan bepalen welke Eurofisc-verbindingsambtenaar toegang heeft tot de inlichtingen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 3.  De Commissie legt door middel van uitvoeringshandelingen de praktische details vast met betrekking tot de in lid 2 bis, punt d), van dit artikel bedoelde voorwaarden, zodat de lidstaat die de inlichtingen verschaft, kan bepalen welke Eurofisc-verbindingsambtenaar toegang heeft tot de inlichtingen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 58, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. De ontwerpuitvoeringshandelingen worden ter informatie doorgezonden aan het Europees Parlement, zodat het zijn rechten kan uitoefenen. Amendement 62 Voorstel voor een verordening Artikel 5 – alinea 2 Artikel 1 is van toepassing met ingang van 1 januari 2025. Artikel 1 is van toepassing met ingang van 1 januari 2026. Amendement 63 Voorstel voor een verordening Artikel 5 – alinea 3 Artikel 2 is van toepassing met ingang van 1 januari 2026. Artikel 2 is van toepassing met ingang van 1 januari 2027.

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 22 november 2023 over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wat betreft de btw-regels voor belastingplichtigen die afstandsverkopen van ingevoerde goederen faciliteren en de toepassing van de bijzondere regeling voor afstandsverkopen van uit derdelandsgebieden of derde landen ingevoerde goederen en van de bijzondere regeling voor de aangifte en de betaling van btw bij invoer (COM(2023)0262 – C9-0174/2023 – 2023/0158(CNS))

P9_TA(2023)0423 A9-0320/2023

(Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging)

Het Europees Parlement,

–  gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad (COM(2023)0262),

–  gezien artikel 113 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0174/2023),

–  gezien artikel 82 van zijn Reglement,

–  gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken (A9-0320/2023),

1.  hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel;

2.  verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen;

3.  wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de door het Parlement goedgekeurde tekst;

4.  verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen.

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 22 november 2023 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake het duurzaam gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en tot wijziging van Verordening (EU) 2021/2115 (COM(2022)0305 – C9-0207/2022 – 2022/0196(COD))

P9_TA(2023)0424 A9-0339/2023

(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing)

Het Europees Parlement,

–  gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad (COM(2022)0305),

–  gezien artikel 294, lid 2, en artikel 192, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0207/2022),

–  gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

–  gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Zweedse Rijksdag, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel,

–  gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 14 december 2022(1),

–  gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 15 maart 2023(2),

–  gezien artikel 59 van zijn Reglement,

–  gezien de adviezen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie ontwikkelingssamenwerking,

–  gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A9‑0339/2023),

1.  verwerpt het voorstel van de Commissie;

2.  verzoekt de Commissie haar voorstel in te trekken;

3.  verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen.

(1) PB C 100 van 16.3.2023, blz. 137 (2) PB C 188 van 30.5.2023, blz. 43.