Indeks 
Teksty przyjęte
Środa, 22 listopada 2023 r. - Strasburg
Projekt budżetu korygującego nr 4/2023 do budżetu ogólnego na 2023 r.: zmniejszenie środków na płatności – inne dostosowania i aktualizacje techniczne
 Procedura budżetowa na rok 2024 – wspólny projekt
 Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji – wniosek EGF/2023/002 BE/Makro - Belgia
 Elektroniczna publikacja Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej
 Umowa między UE a Czarnogórą dotycząca działań operacyjnych prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej w Czarnogórze
 Umowa o wolnym handlu między Unią Europejską a Nową Zelandią
 Umowa o wolnym handlu między UE a Nową Zelandią (rezolucja)
 Powołanie członka Trybunału Obrachunkowego – Petri Sarvamaa
 Powołanie członkini Trybunału Obrachunkowego
 Przepisy dotyczące VAT w epoce cyfrowej
 Uzgodnienia dotyczące współpracy administracyjnej w dziedzinie VAT potrzebnych w epoce cyfrowej
 Przepisy dotyczące VAT odnoszące się do podatników ułatwiających sprzedaż na odległość towarów importowanych oraz stosowania procedury szczególnej dla sprzedaży na odległość towarów importowanych z terytoriów trzecich lub państw trzecich, a także w odniesieniu do uregulowań szczególnych dotyczących deklarowania i zapłaty VAT z tytułu importu
 Zrównoważone stosowanie środków ochrony roślin
 Opakowania i odpady opakowaniowe
 Cyfryzacja i prawo administracyjne
 Wnioski Parlamentu Europejskiego w sprawie zmiany Traktatów
 Negocjacje w sprawie umowy o statusie dotyczącej działań operacyjnych prowadzonych przez Frontex w Mauretanii

Projekt budżetu korygującego nr 4/2023 do budżetu ogólnego na 2023 r.: zmniejszenie środków na płatności – inne dostosowania i aktualizacje techniczne
PDF 140kWORD 46k
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie stanowiska Rady dotyczącego projektu budżetu korygującego Unii Europejskiej nr 4/2023 na rok budżetowy 2023 – obniżenie środków na płatności, inne dostosowania i aktualizacje techniczne (14622/2023 – C9-0410/2023 – 2023/0367(BUD))
P9_TA(2023)0412A9-0363/2023

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(1), w szczególności jego art. 44,

–  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2023, w formie przyjętej ostatecznie w dniu 23 listopada 2022 r.(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027(3),

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych(4),

–  uwzględniając decyzję Rady (UE, Euratom) 2020/2053 z dnia 14 grudnia 2020 r. w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej oraz uchylającą decyzję 2014/335/UE, Euratom(5),

–  uwzględniając projekt budżetu korygującego nr 4/2023 przyjęty przez Komisję 11 października 2023 r. (COM(2023)0530),

–  uwzględniając stanowisko dotyczące projektu budżetu korygującego nr 4/2023 przyjęte przez Radę dnia 9 listopada 2023 r. i przekazane Parlamentowi Europejskiemu w dniu 13 listopada 2023 r. (14622/2023 – C9-0410/2023),

–  uwzględniając art. 94 i 96 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A9-0363/2023),

A.  mając na uwadze, że głównym celem projektu budżetu korygującego nr 4/2023 jest aktualizacja budżetu po stronie wydatków, m.in. obniżenie środków na projekt międzynarodowego eksperymentalnego reaktora termojądrowego (ITER) o 280 000 000 EUR w środkach na zobowiązania i 264 000 000 EUR w środkach na płatności ze względu na opóźnienia w realizacji, a także obniżenie środków na płatności na program „Cyfrowa Europa”, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Społeczny Plus, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Fundusz Azylu, Migracji i Integracji o łączną kwotę 3 000 000 000 EUR;

B.  mając na uwadze, że ogólny wpływ netto projektu budżetu korygującego nr 4/2023 na wydatki sprowadza się do obniżenia środków na zobowiązania o 247 500 000 EUR i środków na płatności o 3 254 800 000 EUR;

1.  przyjmuje do wiadomości projekt budżetu korygującego nr 4/2023 przedstawiony przez Komisję;

2.  szczególną uwagę zwraca na cięcia zaproponowane w projekcie ITER, które mają charakter dodatkowy po cięciach dokonanych podczas negocjacji w sprawie budżetu na 2023 r. i cięciach zaproponowanych przez Komisję w projekcie budżetu na 2024 r.; wyraża poważne zaniepokojenie, jeżeli chodzi o postępy we wdrażaniu ITER, a także wzywa Komisję do pełnego informowania Parlamentu o rozwoju sytuacji i wpływie na wkład finansowy Unii oraz do bardziej szczegółowego wyjaśnienia przyczyn znacznych opóźnień w realizacji programu;

3.  wyraża poważne zaniepokojenie opóźnieniami w realizacji programów w obecnych wieloletnich ramach finansowych i wynikającym stąd obniżeniem środków na płatności; wzywa państwa członkowskie do przyspieszenia wdrażania, przy wsparciu Komisji, w celu pełnej absorpcji dostępnych środków; podkreśla potrzebę uniknięcia kryzysu płatności pod koniec obowiązywania obecnych wieloletnich ram finansowych; w związku z tym przypomina o swoim wniosku dotyczącym zmiany jednolitego marginesu w celu zniesienia rocznego pułapu środków na płatności na potrzeby korzystania z tego instrumentu w ramach przeglądu wieloletnich ram finansowych oraz wzywa Radę i Komisję do poparcia wniosku Parlamentu;

4.  wskazuje w szczególności na zaproponowane przez Komisję cięcia środków na płatności na Fundusz Azylu, Migracji i Integracji ze względu na fakt, że wiele faktur o wysokiej wartości jest nadal analizowanych, a niektóre wymogi dotyczące warunków płatności nie zostały jeszcze spełnione w przypadku niektórych projektów; uważa, że takie opóźnienia są wysoce problematyczne, ponieważ Fundusz Azylu, Migracji i Integracji musi być elastyczny i podejmować działania w odpowiedzi na przepływy migracyjne; wzywa Komisję do przyspieszenia tego procesu, aby możliwe było udzielanie państwom członkowskim pełnego wsparcia, kiedy borykają się one z wysokimi przepływami migracyjnymi; 

5.  z zadowoleniem przyjmuje propozycję podwyższenia środków na bezpieczeństwo budynku i na systemy informatyczne Prokuratury Europejskiej oraz propozycję przyznania jej ośmiu dodatkowych pracowników zatrudnionych na czas określony; przypomina, że od dawna stoi na stanowisku, iż konieczne jest zadbanie o to, aby agencje, których mandaty rozszerzono, otrzymały odpowiednio więcej personelu i środków z budżetu;

6.  odnotowuje zmiany zaproponowane przez Komisję w odniesieniu do działu 7; podkreśla, że instytucje Unii potrzebują niezbędnych zasobów, aby móc wypełniać swoje zobowiązania prawne i umowne oraz wypełniać swój mandat; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podejmowane przez instytucje w celu pokrycia niemal wszystkich kwot wymaganych ze względu na wyższy wskaźnik waloryzacji wynagrodzeń w drodze przesunięć i poprzez odroczenie nieobowiązkowych inwestycji; odnotowuje niewielki wzrost wydatków na emerytury i kwotę potrzebną szkołom europejskim na pokrycie kosztów związanych z wysokimi cenami energii;

7.  uważa, że Unia powinna zdecydowanie reagować na szybko rosnące potrzeby, w szczególności w odniesieniu do pomocy humanitarnej, w tym na Bliskim Wschodzie i na Kaukazie; wzywa Komisję do oceny możliwości budżetowych z myślą o udzieleniu wsparcia już w 2023 r. w drodze innego projektu budżetu korygującego lub przesunięcia środków;

8.  zatwierdza stanowisko Rady dotyczące projektu budżetu korygującego nr 4/2023;

9.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do ogłoszenia, że budżet korygujący nr 4/2023 został ostatecznie przyjęty, i do zarządzenia jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

10.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.
(2) Dz.U. L 58 z 23.2.2023, s. 1.
(3) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 11.
(4) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 28.
(5) Dz.U. L 424 z 15.12.2020, s. 1.


Procedura budżetowa na rok 2024 – wspólny projekt
PDF 232kWORD 75k
Rezolucja
Załącznik
Załącznik
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie wspólnego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2024, zatwierdzonego przez komitet pojednawczy w ramach procedury budżetowej (11565/2023 – C9-0336/2023 – 2023/0264(BUD))
P9_TA(2023)0413A9-0362/2023

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wspólny projekt zatwierdzony przez komitet pojednawczy, w tym również oświadczenia Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji odnoszące się do projektu (11565/2023 – C9‑0336/2023),

–  uwzględniając projekt budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2024, przyjęty przez Komisję dnia 5 lipca 2023 r. (COM(2023)0300),

–  uwzględniając stanowisko w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2024, przyjęte przez Radę dnia 5 września 2023 r. i przekazane Parlamentowi dnia 8 września 2023 r. (11565/2023 – C9‑0336/2023),

–  uwzględniając list w sprawie poprawek nr 1/2024 do projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2024, przedstawiony przez Komisję 9 października 2023 r. (COM(2023)0531),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 października 2023 r. dotyczącą stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2024(1) i zawarte w niej poprawki budżetowe,

–  uwzględniając art. 314 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

–  uwzględniając decyzję Rady (UE, Euratom) 2020/2053 z dnia 14 grudnia 2020 r. w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej oraz uchylającą decyzję 2014/335/UE, Euratom(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012(3),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021−2027(4),

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych(5),

–  uwzględniając art. 95 i art. 96 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie swojej delegacji do komitetu pojednawczego (A9-0362/2023),

1.  zatwierdza wspólny projekt;

2.  potwierdza swoje oświadczenie oraz wspólne oświadczenia załączone do niniejszej rezolucji;

3.  przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

4.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do stwierdzenia, że budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2024 został ostatecznie przyjęty, i do zarządzenia jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

5.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji ustawodawczej Radzie, Komisji, innym zainteresowanym instytucjom i organom oraz parlamentom narodowym.

ZAŁĄCZNIK

Budżet OSTATECZNY na rok 2024 – elementy wspólnych konkluzji

Wspólne konkluzje dotyczą następujących punktów:

1.  Budżet na rok 2024

2.  Budżet na rok 2023 – projekt budżetu korygującego nr 4/2023

3.  Oświadczenia

Ogólny zarys

A.  Budżet na rok 2024

Zgodnie z elementami wspólnych konkluzji:

—  Ogólny poziom środków na zobowiązania w budżecie na 2024 r. ustalono na poziomie 189 385,4 mln EUR. W ujęciu ogólnym pozostawia to margines poniżej pułapów WRF na 2024 r. w wysokości 360,1 mln EUR w środkach na zobowiązania.

—  Ogólny poziom środków na płatności w budżecie na 2024 r. ustalono na poziomie 142 630,3 mln EUR. W ujęciu ogólnym pozostawia to margines poniżej pułapu WRF na 2024 r. w wysokości 31 018,5 mln EUR w środkach na płatności.

—  Instrument elastyczności na 2024 r. uruchamia się w środkach na zobowiązania na kwotę 1 635,5 mln EUR, z czego 1289,5 mln EUR z przeznaczeniem na poddział 2b Odporność i wartości, 317,2 mln EUR na dział 5 Bezpieczeństwo i obrona oraz 28,9 mln EUR na dział 6 Sąsiedztwo i świat.

—  Zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie WRF uruchamia się jednolity margines w środkach na zobowiązania w kwocie 586,1 mln EUR, z czego 371,1 mln EUR na dział 6 Sąsiedztwo i świat oraz 215,0 mln EUR na dział 7 Europejska administracja publiczna.

Komisja szacuje, że środki na płatności na 2024 r. związane z uruchomieniem instrumentu elastyczności w latach 2021–2024 wynoszą 1734,4 mln EUR. Przewidywany harmonogram płatności powiązanych pozostających kwot należności za te lata przedstawiono w poniższej tabeli.

Instrument elastyczności – profil płatności (w mln EUR)

Rok uruchomienia

2024

2025

2026

2027

Ogółem

2021

7,6

0,0

0,0

0,0

7,6

2022

49,8

36,7

0,0

0,0

86,5

2023

279,0

120,6

83,2

0,0

482,8

2024

1 398,0

107,6

83,7

46,3

1 635,5

Ogółem

1 734,4

265,0

166,9

46,3

2 212,5

B.  Budżet na rok 2023

Projekt budżetu korygującego nr 4/2023 zatwierdza się zgodnie z propozycją Komisji.

1.  Budżet na rok 2024

1.1.  „Zamknięte” linie budżetowe

O ile w niniejszych konkluzjach nie stwierdzono inaczej, wszystkie linie budżetowe zostają potwierdzone zgodnie z propozycją Komisji zawartą w projekcie budżetu na 2024 r. zmienionym listem w sprawie poprawek nr 1/2024.

Ponadto, o ile nie zaznaczono inaczej, wszystkie linie budżetowe zmienione przez Radę i zatwierdzone przez Parlament podczas czytania budżetu są potwierdzone w wersji zmienionej przez Radę.

W przypadku pozostałych linii budżetowych komitet pojednawczy doszedł do wniosków ujętych w częściach 1.2–1.7 poniżej.

1.2.  Kwestie horyzontalne

Agencje zdecentralizowane

Wkład UE (w środkach na zobowiązania i w środkach na płatności) oraz liczbę stanowisk w planie zatrudnienia dla wszystkich agencji zdecentralizowanych ustala się na poziomie zaproponowanym przez Komisję w projekcie budżetu na rok 2024, zmienionym listem w sprawie poprawek nr 1/2024, z następującymi wyjątkami:

—  w poddziale 2b:

—  Prokuratura Europejska (EPPO, artykuł 07 10 08), w przypadku której do planu zatrudnienia dodaje się 13 stanowisk, a poziom środków na zobowiązania i środków na płatności zwiększa się o 4 mln EUR.

—  w dziale 4:

—  Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu (AUEA, artykuł 10 10 01), w przypadku której poziom środków na zobowiązania i środków na płatności zwiększa się o 1 mln EUR, aby pokryć koszty dziesięciu dodatkowych stanowisk dla pracowników kontraktowych.

—  Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex, artykuł 11 10 01), w przypadku której poziom środków na zobowiązania i środków na płatności zmniejszono o 15 mln EUR.

Agencje wykonawcze

Wkład UE (w środkach na zobowiązania i płatności) oraz liczbę stanowisk w planie zatrudnienia dla agencji wykonawczych ustala się na poziomie zaproponowanym przez Komisję w projekcie budżetu.

Projekty pilotażowe/ działania przygotowawcze

Zatwierdza się kompleksowy pakiet 46 projektów pilotażowych i działań przygotowawczych, z tego 36 nowe, na łączną kwotę 107,4 mln EUR w środkach na zobowiązania, zgodnie z propozycją Parlamentu.

W pakiecie tym zastosowano się do przewidzianych w rozporządzeniu finansowym pułapów dla projektów pilotażowych i działań przygotowawczych.

1.3.  Działy wydatków w ramach finansowych – środki na zobowiązania

Wziąwszy pod uwagę powyższe konkluzje dotyczące agencji oraz projektów pilotażowych i działań przygotowawczych, komitet pojednawczy uzgodnił, co następuje.

Dział 1 – Jednolity rynek, innowacje i technologie cyfrowe

Środki na zobowiązania ustala się na poziomie zaproponowanym przez Komisję w projekcie budżetu, zmienionym listem w sprawie poprawek nr 1/2024, jednak z uwzględnieniem następujących korekt uzgodnionych przez komitet pojednawczy, które przedstawiono w poniższej tabeli:

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na zobowiązania (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

1.0.11

„Horyzont Europa”

12 812 088 532

12 897 088 532

85 000 000

01 02 01 01

Europejska Rada ds. Badań Naukowych

2 164 231 124

2 176 231 124

12 000 000

01 02 01 02

Działania „Maria Skłodowska-Curie”

891 754 891

899 754 891

8 000 000

01 02 02 10

Grupa polityk „Zdrowie”

650 549 025

675 549 025

25 000 000

01 02 02 20

Grupa polityk „Kultura, kreatywność i społeczeństwo integracyjne”

298 612 665

306 612 665

8 000 000

01 02 02 50

Grupa polityk „Klimat, energetyka i mobilność”

1 288 842 641

1 309 842 641

21 000 000

01 02 02 60

Grupa polityk „Żywność, biogospodarka, zasoby naturalne, rolnictwo i środowisko”

1 050 696 938

1 061 696 938

11 000 000

1.0.13

Międzynarodowy eksperymentalny reaktor termojądrowy (ITER)

556 299 898

436 299 898

-120 000 000

01 04 01

Budowa, obsługa i eksploatacja obiektów ITER — Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i rozwoju energii termojądrowej

548 002 426

428 002 426

-120 000 000

1.0.221

Instrument „Łącząc Europę” – Transport

1 727 250 201

1 757 250 201

30 000 000

02 03 01

Instrument „Łącząc Europę” — Transport

1 717 181 785

1 747 181 785

30 000 000

PPDP

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

 

 

67 020 000

 

Ogółem

 

 

62 020 000

W rezultacie uzgodnioną kwotę środków na zobowiązania określa się na poziomie 21 493,4 mln EUR, pozostawiając margines 104,6 mln EUR w ramach pułapu wydatków działu 1.

Poddział 2a – Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna

Środki na zobowiązania ustala się na poziomie zaproponowanym przez Komisję w projekcie budżetu w wersji bez żadnych dostosowań. W rezultacie uzgodnioną kwotę środków na zobowiązania określa się na poziomie 64 665,2 mln EUR, pozostawiając margines w wysokości 17,8 mln EUR w ramach pułapu wydatków dla poddziału 2a.

Poddział 2b – Odporność i wartości

Środki na zobowiązania ustala się na poziomie zaproponowanym przez Komisję w projekcie budżetu, zmienionym listem w sprawie poprawek nr 1/2024, jednak z uwzględnieniem następujących korekt uzgodnionych przez komitet pojednawczy, które przedstawiono w poniższej tabeli:

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na zobowiązania (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

2.2.23

Koszt finansowania Instrumentu Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy (EURI)

3 796 000 000

3 340 000 000

-456 000 000

06 04 01

Instrument Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy – Wypłata kuponu okresowego i wykup w terminie zapadalności

3 790 000 000

3 334 000 000

-456 000 000

2.2.24

Unijny Mechanizm Ochrony Ludności (rescEU)

230 311 354

240 311 354

10 000 000

06 05 01

Unijny Mechanizm Ochrony Ludności

230 311 354

240 311 354

10 000 000

2.2.32

Program „Erasmus+”

3 736 131 530

3 796 131 530

60 000 000

07 03 01 01

Promowanie mobilności edukacyjnej osób i grup, jak również współpracy, włączenia, równości doskonałości, kreatywności i innowacji na szczeblu organizacji i polityki w dziedzinie kształcenia i szkolenia — Zarządzanie pośrednie

2 566 731 926

2 617 731 926

51 000 000

07 03 02

Promowanie mobilności edukacyjnej w zakresie uczenia się pozaformalnego i aktywnego udziału osób młodych oraz współpracy, włączenia, kreatywności i innowacji na szczeblu organizacji i polityki w dziedzinie młodzieży

384 913 639

393 913 639

9 000 000

2.2.34

Kreatywna Europa

331 788 132

334 788 132

3 000 000

07 05 01

Komponent „Kultura”

101 802 039

103 802 039

2 000 000

07 05 03

Komponenty międzysektorowe

27 603 081

28 603 081

1 000 000

2.2.352

Obywatele, równość, prawa i wartości

214 962 993

219 462 993

4 500 000

07 06 01

Równość i prawa

36 019 970

37 519 970

1 500 000

07 06 02

Zaangażowanie obywateli w życie demokratyczne Unii i ich udział w nim

55 671 418

57 671 418

2 000 000

07 06 03

Dafne

25 146 868

26 146 868

1 000 000

2.2.3. DAG

Agencje zdecentralizowane

290 845 169

294 845 169

4 000 000

07 10 08

Prokuratura Europejska (EPPO)

66 307 729

70 307 729

4 000 000

2.2.3. SPEC

Prerogatywy

181 077 079

183 077 079

2 000 000

07 20 04 06

Określone uprawnienia w obszarze polityki społecznej, w tym dialog społeczny

22 221 446

23 221 446

1 000 000

07 20 04 09

Działania informacyjne i szkoleniowe dla organizacji pracowniczych

22 728 699

23 728 699

1 000 000

PPDP

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

 

 

25 827 500

 

Ogółem

 

 

-346 672 500

W kontekście wyższych kosztów utrzymania na program Erasmus+ przeznacza się dodatkowo 60 mln EUR, w szczególności w celu poprawy jego dostępności dla osób o mniejszych szansach.

W związku z tym uzgodniony poziom środków na zobowiązania ustalono na poziomie 9 895,5 mln EUR, bez marginesu w ramach pułapu wydatków w poddziale 2b i uruchomienia instrumentu elastyczności na kwotę 1289,5 mln EUR zgodnie z art. 12 rozporządzenia w sprawie WRF.

Dział 3 – Zasoby naturalne i środowisko

Środki na zobowiązania ustala się na poziomie zaproponowanym przez Komisję w projekcie budżetu, zmienionym listem w sprawie poprawek nr 1/2024, jednak z uwzględnieniem następujących korekt uzgodnionych przez komitet pojednawczy, które przedstawiono w poniższej tabeli:

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na zobowiązania (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

3.1.11

Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG)

40 602 078 000

40 517 278 000

-84 800 000

08 02 01

Rezerwa rolna

530 000 000

516 500 000

-13 500 000

08 02 04 01

Podstawowe wsparcie dochodu do celów zrównoważoności

18 373 500 000

18 282 200 000

-91 300 000

08 02 04 03

Uzupełniające wsparcie dochodu dla młodych rolników

650 000 000

670 000 000

20 000 000

3.2.21

Program działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE)

744 949 659

764 949 659

20 000 000

09 02 01

Przyroda i różnorodność biologiczna

285 202 126

300 202 126

15 000 000

09 02 02

Gospodarka o obiegu zamkniętym i jakość życia

177 796 220

178 796 220

1 000 000

09 02 03

Łagodzenie zmiany klimatu i przystosowanie się do niej

122 679 608

125 679 608

3 000 000

09 02 04

Przejście na czystą energię

133 496 971

134 496 971

1 000 000

PPDP

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

 

 

14 540 000

 

Ogółem

 

 

-50 260 000

W rezultacie uzgodnioną kwotę środków na zobowiązania określa się na poziomie 57 338,6 mln EUR, pozostawiając margines 110,4 mln EUR w ramach pułapu wydatków działu 3.

Dział 4 – Migracja i zarządzanie granicami

Środki na zobowiązania ustala się na poziomie zaproponowanym przez Komisję w projekcie budżetu, jednak z uwzględnieniem następujących korekt uzgodnionych przez komitet pojednawczy, które przedstawiono w poniższej tabeli:

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na zobowiązania (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

4.0.11

Fundusz Azylu, Migracji i Integracji

1 500 715 253

1 508 215 253

7 500 000

10 02 01

Fundusz Azylu, Migracji i Integracji (FAMI)

1 496 055 626

1 503 555 626

7 500 000

4.0.1. DAG

Agencje zdecentralizowane

168 101 176

169 101 176

1 000 000

10 10 01

Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu (EUAA)

168 101 176

169 101 176

1 000 000

4.0.211

Fundusz Zintegrowanego Zarządzania Granicami – Instrument na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz (IZGW)

1 020 632 303

1 023 132 303

2 500 000

11 02 01

Instrument wsparcia finansowego na rzecz zarządzania granicami i wiz

1 017 832 303

1 020 332 303

2 500 000

4.0.2. DAG

Agencje zdecentralizowane

1 063 483 939

1 048 483 939

-15 000 000

11 10 01

Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex)

824 329 442

809 329 442

-15 000 000

 

Ogółem

 

 

-4 000 000

W rezultacie uzgodnień poziom środków na zobowiązania ustala się na 3 892,7 mln EUR, pozostawiając margines w wysokości 127,3 mln EUR w ramach pułapu wydatków działu 4.

Dział 5 – Bezpieczeństwo i obrona

Środki na zobowiązania ustala się na poziomie zaproponowanym przez Komisję w projekcie budżetu, jednak z uwzględnieniem następujących korekt uzgodnionych przez komitet pojednawczy, które przedstawiono w poniższej tabeli:

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na zobowiązania (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

5.0.11

Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ISF)

314 885 754

321 885 754

7 000 000

12 02 01

Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ISF)

312 435 754

319 435 754

7 000 000

5.0.22

Mobilność wojskowa

241 367 376

251 367 376

10 000 000

13 04 01

Mobilność wojskowa

239 640 880

249 640 880

10 000 000

 

Ogółem

 

 

17 000 000

W związku z tym uzgodniony poziom środków na zobowiązania ustalono na poziomie 2 321,2 mln EUR, bez marginesu w ramach pułapu wydatków w dziale 5 i uruchomienia instrumentu elastyczności na kwotę 317,2 mln EUR zgodnie z art. 12 rozporządzenia w sprawie WRF.

Dział 6 – Sąsiedztwo i świat

Środki na zobowiązania ustala się na poziomie zaproponowanym przez Komisję w projekcie budżetu, zmienionym listem w sprawie poprawek nr 1/2024, jednak z uwzględnieniem następujących korekt uzgodnionych przez komitet pojednawczy, które przedstawiono w poniższej tabeli:

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na zobowiązania (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

6.0.111

Instrument Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej — „Globalny wymiar Europy” (ISWMR — „Globalny wymiar Europy”)

11 373 889 314

11 523 889 314

150 000 000

14 02 01 10

Południowe sąsiedztwo

1 630 931 763

1 730 931 763

100 000 000

14 02 01 11

Wschodnie sąsiedztwo

622 537 696

672 537 696

50 000 000

6.0.12

Pomoc humanitarna (HUMA)

1 660 704 480

1 910 704 480

250 000 000

14 03 01

Pomoc humanitarna

1 569 106 062

1 819 106 062

250 000 000

 

Ogółem

 

 

400 000 000

W związku z tym uzgodniony poziom środków na zobowiązania ustalono na poziomie 16 230,0 mln EUR, bez marginesu w ramach pułapu wydatków w dziale 6, uruchomienia instrumentu elastyczności na kwotę 28,9 mln EUR zgodnie z art. 12 rozporządzenia w sprawie WRF i uruchomienia jednolitego marginesu na kwotę 371,1 mln EUR zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie WRF.

Dział 7 – Europejska administracja publiczna

Komitet pojednawczy uzgodnił liczbę stanowisk w planach zatrudnienia instytucji oraz środki zaproponowane przez Komisję w projekcie budżetu zmienionym listem w sprawie poprawek nr 1/2024, jednak z następującymi wyjątkami: sekcje Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Komisji, Trybunału Sprawiedliwości, Europejskiego Trybunału Obrachunkowego i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych dostosowano w celu uwzględnienia faktu, że wydatki związane z posłami otrzymującymi wynagrodzenie z budżetu UE, które podlega indeksacji, należy zaklasyfikować jako wydatki na wynagrodzenia i w związku z tym wyłączyć z wytycznych Komisji dotyczących ograniczenia wzrostu wydatków niezwiązanych z wynagrodzeniami do 2%.

Łączny skutek tych dostosowań to zwiększenie środków w dziale 7 o 33,8 mln EUR.

Poprawki wprowadzone przez Parlament Europejski do własnej sekcji przywraca się bez zmian. W ujęciu ogólnym oznacza to poziom środków w wysokości 2383,1 mln EUR, co stanowi wzrost o 27 707 693 mln EUR w porównaniu z projektem budżetu w wersji zmienionej listem w sprawie poprawek nr 1/2024.

W przypadku pozostałych sekcji, biorąc pod uwagę pierwotne kwoty, o które wnioskowano w liniach niezwiązanych z wynagrodzeniami, szczegóły w podziale na linie budżetowe przedstawiono poniżej, z poszanowaniem wytycznych dotyczących limitu 2%:

Sekcja 2 – Rada Europejska i Rada

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na zobowiązania (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

2 0 1 1

Woda, gaz, energia elektryczna i ogrzewanie

6 302 000

6 340 180

38 180

 

Ogółem

 

 

38 180

Sekcja III – Komisja Europejska

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na zobowiązania (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

20 03 01 02

Wydatki związane z budynkami

88 593 000

90 535 400

1 942 400

20 03 02 02

Wydatki związane z budynkami

24 636 000

25 466 000

830 000

20 03 13 01

Wydatki na tłumaczenia pisemne

13 000 000

14 000 000

1 000 000

 

Ogółem

 

 

3 772 400

Sekcja 4 – Trybunał Sprawiedliwości

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na zobowiązania (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

1 0 0 0

Wynagrodzenia i dodatki do wynagrodzeń

36 403 711

37 675 000

1 271 289

2 0 2 4

Zużycie energii

3 163 000

3 230 531

67 531

 

Ogółem

 

 

1 338 820

Sekcja 5 – Europejski Trybunał Obrachunkowy

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na zobowiązania (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

2 0 2 4

Zużycie energii

1 197 070

1 719 530

522 460

 

Ogółem

 

 

522 460

Sekcja 9 – Europejski Inspektor Ochrony Danych

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na zobowiązania (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

2 0 0

Opłaty za najem lokali i koszt eksploatacji budynków

1 650 000

1 751 494

101 494

3 0 4 5

Doradztwo i badania zewnętrzne

150 000

456 000

306 000

 

Ogółem

 

 

407 494

Tabela dotycząca Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zawiera również korektę techniczną w celu uwzględnienia wcześniejszych dostosowań uzgodnionych w budżecie korygującym nr 1/2023 i nr 3/2023, mających wpływ na kwotę odniesienia wykorzystaną do obliczenia potrzeb na rok 2024 zgodnie z zastosowaną metodyką.

W związku z tym uzgodniony poziom środków na zobowiązania ustalono na poziomie 11 988,0 mln EUR, bez marginesu w ramach pułapu wydatków w dziale 7 i uruchomienia jednolitego marginesu na kwotę 215,0 mln EUR zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie WRF.

Tematyczne instrumenty szczególne: EFG, SEAR i BAR

Środki na zobowiązania na Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników (EFG), rezerwę na rzecz solidarności i pomocy nadzwyczajnej (SEAR) oraz pobrexitową rezerwę dostosowawczą (BAR) ustala się na poziomie zaproponowanym przez Komisję w projekcie budżetu.

1.4.  Środki na płatności

Ogólny poziom środków na płatności w budżecie na 2024 r. ustala się na poziomie środków przewidzianych w projekcie budżetu zmienionym listem w sprawie poprawek nr 1/2024, z uwzględnieniem następujących korekt uzgodnionych przez komitet pojednawczy:

1.  Uwzględnia się uzgodniony poziom środków na zobowiązania na wydatki niezróżnicowane (działy 1–6), w ramach których poziom środków na płatności jest równy poziomowi środków na zobowiązania. Dotyczy to obniżenia kosztów finansowania Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy (EURI) o 456,0 mln EUR oraz ogólnego obniżenia środków w przypadku EFRG o 84,8 mln EUR. Biorąc również pod uwagę korektę wkładu Unii na rzecz agencji zdecentralizowanych, daje to łączny wynik w postaci zmniejszenia środków o 550,8 mln EUR.

2.  Korekta w dziale 7 skutkuje zwiększeniem środków o 33,8 mln EUR.

3.  Środki na płatności z myślą o wszystkich nowych projektach pilotażowych i działaniach przygotowawczych zaproponowanych przez Parlament ustala się na poziomie 25% odpowiednich środków na zobowiązania lub na poziomie zaproponowanym przez Parlament, jeżeli poziom ten jest niższy. W przypadku przedłużenia istniejących projektów pilotażowych i działań przygotowawczych poziom środków na płatności ustala się na poziomie określonym w projekcie budżetu, zmienionym listem w sprawie poprawek nr 1/2024, powiększonym o 25% odpowiednich nowych środków na zobowiązania lub na poziomie zaproponowanym przez Parlament, jeżeli jest niższy. Łączny skutek tych działań to zwiększenie środków o 26,8 mln EUR.

4.  Korekty w liniach budżetowych dotyczących wydatków zróżnicowanych powodują łączne zwiększenie środków o 134,5 mln EUR.

Korekty, skutkujące ogólnym zmniejszeniem środków o 355,7 mln EUR, przedstawiono w poniższej tabeli.

Linia budżetowa / program

Nazwa

Zmiana w środkach na płatności (w EUR)

Projekt budżetu na 2024 r. (w tym list w sprawie poprawek nr 1)

Budżet na rok 2024

Różnica

Dział 1

1.0.13

Międzynarodowy eksperymentalny reaktor termojądrowy (ITER)

614 170 726

509 170 726

-105 000 000

01 04 01

Budowa, obsługa i eksploatacja obiektów ITER — Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i rozwoju energii termojądrowej

459 482 428

354 482 428

-105 000 000

PPDP

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

 

 

16 755 000

 

Dział 1 ogółem

 

 

-88 245 000

Poddział 2b

2.2.23

Koszt finansowania Instrumentu Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy (EURI)

3 796 000 000

3 340 000 000

-456 000 000

06 04 01

Instrument Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy – Wypłata kuponu okresowego i wykup w terminie zapadalności

3 790 000 000

3 334 000 000

-456 000 000

2.2.24

Unijny Mechanizm Ochrony Ludności (rescEU)

249 908 000

259 908 000

10 000 000

06 05 01

Unijny Mechanizm Ochrony Ludności

211 000 000

221 000 000

10 000 000

2.2.32

Program „Erasmus+”

3 491 138 893

3 522 138 893

31 000 000

07 03 01 01

Promowanie mobilności edukacyjnej osób i grup, jak również współpracy, włączenia, równości doskonałości, kreatywności i innowacji na szczeblu organizacji i polityki w dziedzinie kształcenia i szkolenia — Zarządzanie pośrednie

2 498 750 000

2 524 750 000

26 000 000

07 03 02

Promowanie mobilności edukacyjnej w zakresie uczenia się pozaformalnego i aktywnego udziału osób młodych oraz współpracy, włączenia, kreatywności i innowacji na szczeblu organizacji i polityki w dziedzinie młodzieży

369 700 000

374 700 000

5 000 000

2.2.34

Kreatywna Europa

364 763 754

365 763 754

1 000 000

07 05 03

Komponenty międzysektorowe

25 430 875

26 430 875

1 000 000

2.2.352

Obywatele, równość, prawa i wartości

221 064 096

225 564 096

4 500 000

07 06 01

Równość i prawa

51 815 746

53 315 746

1 500 000

07 06 02

Zaangażowanie obywateli w życie demokratyczne Unii i ich udział w nim

46 911 774

48 911 774

2 000 000

07 06 03

Dafne

23 877 030

24 877 030

1 000 000

2.2.3. DAG

Agencje zdecentralizowane

282 083 169

286 083 169

4 000 000

07 10 08

Prokuratura Europejska (EPPO)

66 307 729

70 307 729

4 000 000

2.2.3. SPEC

Prerogatywy

165 953 586

166 953 586

1 000 000

07 20 04 06

Określone uprawnienia w obszarze polityki społecznej, w tym dialog społeczny

19 500 000

20 000 000

500 000

07 20 04 09

Działania informacyjne i szkoleniowe dla organizacji pracowniczych

21 000 000

21 500 000

500 000

PPDP

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

 

 

6 456 875

 

Poddział 2b ogółem

 

 

-398 043 125

Dział 3

3.1.11

Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG)

40 590 282 213

40 505 482 213

-84 800 000

08 02 01

Rezerwa rolna

530 000 000

516 500 000

-13 500 000

08 02 04 01

Podstawowe wsparcie dochodu do celów zrównoważoności

18 373 500 000

18 282 200 000

-91 300 000

08 02 04 03

Uzupełniające wsparcie dochodu dla młodych rolników

650 000 000

670 000 000

20 000 000

PPDP

Projekty pilotażowe i działania przygotowawcze

 

 

3 635 000

 

Dział 3 ogółem

 

 

-81 165 000

Dział 4

4.0.11

Fundusz Azylu, Migracji i Integracji

1 354 073 000

1 359 073 000

5 000 000

10 02 01

Fundusz Azylu, Migracji i Integracji (FAMI)

1 035 023 000

1 040 023 000

5 000 000

4.0.1. DAG

Agencje zdecentralizowane

168 101 176

169 101 176

1 000 000

10 10 01

Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu (EUAA)

168 101 176

169 101 176

1 000 000

4.0.2. DAG

Agencje zdecentralizowane

1 055 455 267

1 040 455 267

-15 000 000

11 10 01

Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex)

824 329 442

809 329 442

-15 000 000

 

Dział 4 ogółem

 

 

-9 000 000

Dział 5

5.0.11

Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ISF)

230 580 000

237 580 000

7 000 000

12 02 01

Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ISF)

175 130 000

182 130 000

7 000 000

 

Dział 5 ogółem

 

 

7 000 000

Dział 6

6.0.111

Instrument Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej — „Globalny wymiar Europy” (ISWMR — „Globalny wymiar Europy”)

10 743 801 966

10 763 801 966

20 000 000

14 02 01 10

Południowe sąsiedztwo

761 962 895

776 962 895

15 000 000

14 02 01 11

Wschodnie sąsiedztwo

416 206 581

421 206 581

5 000 000

6.0.12

Pomoc humanitarna (HUMA)

1 737 373 786

1 897 373 786

160 000 000

14 03 01

Pomoc humanitarna

1 649 312 168

1 809 312 168

160 000 000

 

Dział 6 ogółem

 

 

180 000 000

Dział 7

7.2

Wydatki administracyjne instytucji

9 141 588 794

9 175 375 841

33 787 047

7.1.21

Parlament Europejski

2 354 555 881

2 382 263 574

27 707 693

7.1.22

Rada Europejska i Rada

676 842 943

676 881 123

38 180

7.2

Komisja

4 218 068 825

4 221 841 225

3 772 400

7.1.24

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

502 443 711

503 782 531

1 338 820

7.1.25

Europejski Trybunał Obrachunkowy

185 133 430

185 655 890

522 460

7.1.29

Europejski Inspektor Ochrony Danych

23 921 966

24 329 460

407 494

 

Dział 7 ogółem

 

 

33 787 047

OGÓŁEM

-355 666 078

W ujęciu ogólnym oznacza to poziom środków na płatności w wysokości 142 630,3 mln EUR, co stanowi spadek o 355,7 mln EUR w porównaniu z projektem budżetu w wersji zmienionej listem w sprawie poprawek nr 1/2024.

1.5.  Rezerwy

Poza rezerwami przewidzianymi w projekcie budżetu, w wersji zmienionej listem w sprawie poprawek nr 1/2024, nie ma żadnych rezerw.

1.6.  Uwagi do budżetu

Tekst uwag do budżetu odpowiada projektowi budżetu zmienionemu listem w sprawie poprawek nr 1/2024 z następującymi dostosowaniami zaproponowanymi w piśmie w sprawie wykonalności i uzgodnionymi przez komitet pojednawczy:

—  Następujące linie budżetowe, w przypadku których Parlament Europejski wprowadził poprawki do własnej sekcji, zatwierdza się bez zmian.

—  Pozycja 1 4 0 0 — Inni pracownicy — Sekretariat Generalny i grupy polityczne

Zmienić tekst w następujący sposób:

Środki te obejmują pulę w wysokości 362 040167 040 EUR związaną z personelem Urzędu ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych.

—  Artykuł 2 3 8 — Inne wydatki administracyjne

Zmienić tekst w następujący sposób:

–  różnych zakupów w związku ze społeczną odpowiedzialnością Parlamentu (w tym EMAS),EMAS).

–  różnych usług związanych z zarządzaniem finansami i inwentarzem Parlamentu.

—  Artykuł 2 3 9 — Działalność EMAS, w tym promowanie, oraz program kompensacji emisji CO2 Parlamentu Europejskiego

Zmienić nagłówek w następujący sposób:

Działalność EMAS i działania na rzecz zrównoważoności, w tym ich propagowanie, oraz program kompensacji emisji CO2 Parlamentu Europejskiego

Zmienić tekst w następujący sposób:

Środki te są przeznaczone na pokrycie wydatków związanych ze zrównoważonością w Parlamencie Europejskim oraz działaniami EMAS mającymi na celu poprawę efektywności środowiskowej Parlamentu Europejskiego, co obejmuje także propagowanie tych działań, a także na pokrycie wydatków związanych z programem kompensacji emisji CO2 Parlamentu Europejskiego.

Zakłada się przy tym, że zmiany wprowadzone przez Parlament Europejski lub Radę nie mogą zmienić ani rozszerzyć zakresu istniejącej podstawy prawnej ani naruszać administracyjnej autonomii instytucji, oraz że działanie można sfinansować z dostępnych zasobów.

1.7.  Nomenklatura budżetowa

Uzgadnia się nomenklaturę budżetową zaproponowaną przez Komisję w projekcie budżetu, zmienionym listem w sprawie poprawek nr 1/2024, z uwzględnieniem nowych projektów pilotażowych i działań przygotowawczych. Komitet pojednawczy zgadza się również na usunięcie jednej linii budżetowej w sekcji dotyczącej Parlamentu Europejskiego (Artykuł 5 0 2 – Urząd ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych – Wynagrodzenia i dodatki).

2.  Budżet na rok 2023

Projekt budżetu korygującego nr 4/2023 zatwierdza się zgodnie z propozycją Komisji.

3.  Oświadczenia

3.1.  Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków na płatności

Parlament Europejski i Rada apelują do Komisji, by w roku 2024 nadal uważnie i aktywnie monitorowała wdrażanie programów realizowanych na podstawie obecnych i poprzednich WRF (zwłaszcza w ramach poddziału 2a i w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich). W tym celu Parlament Europejski i Rada zwracają się do Komisji, by terminowo przedstawiła zaktualizowane dane liczbowe dotyczące sytuacji i szacunków odnoszących się do środków na płatności na 2024 r. (w stosownych przypadkach z uwzględnieniem ulepszonych pod względem dokładności prognoz państw członkowskich). Jeżeli dane te wskazują, że środki zapisane w budżecie na 2024 r. są niewystarczające, aby pokryć zapotrzebowanie, Parlament Europejski i Rada zwracają się do Komisji o jak najszybsze przedstawienie właściwego rozwiązania, między innymi projektu budżetu korygującego z myślą o umożliwieniu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podjęcia bez zbędnej zwłoki wszelkich niezbędnych decyzji dotyczących uzasadnionych potrzeb. W stosownych przypadkach Parlament Europejski i Rada uwzględnią stopień pilności sprawy i – w razie konieczności – skrócą ośmiotygodniowy okres na podjęcie decyzji. To samo ma zastosowanie, odpowiednio, jeżeli z danych liczbowych wynika, że środki zapisane w budżecie na 2024 r. są wyższe niż potrzeby.

3.2.  Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie uwzględnienia wyników śródokresowej rewizji WRF do budżetu na 2024 r.

Parlament Europejski, Rada i Komisja przyjmują do wiadomości toczące się dyskusje na temat proponowanej rewizji wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027. Rada Europejska zwróciła się do Rady o poczynienie postępów w pracach, aby osiągnąć ogólne porozumienie w sprawie proponowanej rewizji wieloletnich ram finansowych do końca roku, co umożliwi szybkie jej przyjęcie z należytym uwzględnieniem roli Parlamentu Europejskiego zgodnie z procedurami określonymi w Traktatach. W związku z tym wpływ takiego porozumienia na rok budżetowy 2024 można uwzględnić wyłącznie za pomocą projektu budżetu korygującego.

Parlament Europejski i Rada zwracają się zatem do Komisji, by niezwłocznie po uzgodnieniu rewizji rozporządzenia w sprawie WRF zaproponowała projekt budżetu korygującego w celu dostosowania budżetu na 2024 r. do zmienionego rozporządzenia w sprawie WRF.

Parlament Europejski i Rada zobowiązują się do rozpatrzenia wniosku Komisji bez zbędnej zwłoki, z uwzględnieniem pilności sprawy.

3.3.  Jednostronne oświadczenie Komisji w sprawie dotacji na spłatę odsetek w ramach MFA+ na rok budżetowy 2024

Komisja zobowiązuje się do zaproponowania odpowiednich środków budżetowych w celu uwolnienia zasobów przeznaczonych na dotację na spłatę odsetek w ramach MFA+ (artykuł budżetowy 14 07 01) na rok budżetowy 2024, jeżeli w odpowiednim czasie zostanie znalezione alternatywne rozwiązanie w zakresie finansowania.

3.4.  Jednostronne oświadczenie Parlamentu Europejskiego w sprawie dotacji na spłatę odsetek w ramach MFA+

Parlament Europejski przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji. Parlament Europejski przypomina, że zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2022/2463 dotacja na spłatę odsetek w związku z pomocą makrofinansową (MFA+) dla Ukrainy powinna być finansowana z dobrowolnych wkładów państw członkowskich oraz że wkład z budżetu UE jest możliwy pod warunkiem dostępności zasobów. W tym kontekście Parlament Europejski podkreśla, że tymczasowe zapisanie środków w linii budżetowej 14 07 01 stanowi jednorazowy wyjątek i nie stwarza precedensu dla przyszłych procedur budżetowych.

ZAŁĄCZNIK: WYKAZ PODMIOTÓW LUB OSÓB,

OD KTÓRYCH SPRAWOZDAWCY OTRZYMALI UWAGI

Poniższy wykaz sporządzono na wyłączną odpowiedzialność sprawozdawców. Przy sporządzaniu sprawozdania sprawozdawcy otrzymali informacje od następujących podmiotów lub osób:

Podmiot i/lub osoba

Spanish Secretary of State, President-in-Office, Council of the European Union

Permanent Representative of Spain to the European Union

Permanent Representative of the Federal Republic of Germany to the European Union

Permanent Representative of France to the European Union

Permanent Representative of the Netherlands to the European Union

Permanent Representative of Belgium to the European Union

Commissioner for Budget and Administration

Commissioner for Promoting our European Way of Life

Commissioner for Justice

Commissioner for Crisis Management

Director-General for Budget, European Commission

Director-General for Communication, European Commission

Federal Ministry of Finance, Federal Government of Germany

Registrar of the Court of Justice of the European Union

President of the European Court of Auditors

Vice-President of the European Economic and Social Committee

Secretary-General of the European Committee of the Regions

EU High Representative for Foreign Affairs

Secretary-General of the European External Action Service

Executive Director, European Union Agency for Fundamental Rights

Executive Director, European Union Asylum Agency

Executive Director, Frontex

European Chief Prosecutor, European Public Prosecutor's Office

Executive Director, World Food Programme Global Office to the EU

Representative Office for Europe, United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA)

(1) Teksty przyjęte, P9_TA(2023)0367.
(2) Dz.U. L 424 z 15.12.2020, s. 1.
(3) Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.
(4) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 11.
(5) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 28.


Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji – wniosek EGF/2023/002 BE/Makro - Belgia
PDF 150kWORD 48k
Rezolucja
Załącznik
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek złożony przez Belgię – EGF/2023/002 BE/Makro) (COM(2023)0470 – C9-0369/2023 – 2023/0352(BUD))
P9_TA(2023)0414A9-0351/2023

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2023)0470 – C9‑0369/2023),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/691(1) z dnia 28 kwietnia 2021 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników (EFG) oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 („rozporządzenie w sprawie EFG”),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021−2027(2), w szczególności jego art. 8,

–  uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych(3) , w szczególności jego pkt 9,

–  uwzględniając pismo przesłane przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A9-0351/2023),

A.  mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami istotnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy; mając na uwadze, że pomoc ta przybiera postać wsparcia finansowego udzielanego pracownikom i przedsiębiorstwom, dla których pracowali;

B.  mając na uwadze, że Belgia złożyła wniosek EGF/2023/002 BE/Makro o wkład finansowy z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w następstwie 1431 zwolnień(4) w sektorze działalności gospodarczej zaklasyfikowanym do działu 47 według klasyfikacji NACE Rev. 2 (Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu pojazdami samochodowymi i motocyklami) w prowincjach: Antwerpia, Flandria Wschodnia, Brabancja Flamandzka, Hainaut i Liège w okresie odniesienia, który w przypadku tego wniosku trwał od 10 stycznia 2023 r. do 10 maja 2023 r.;

C.  odnotowuje, że wniosek dotyczy 1431 pracowników zwolnionych w przedsiębiorstwie Makro Cash & Carry Belgium NV (Makro NV);

D.  mając na uwadze, że wniosek jest oparty na kryteriach interwencji przewidzianych w art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, zgodnie z którym wymagane jest zwolnienie co najmniej 200 pracowników w czteromiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwie działającym w państwie członkowskim, z uwzględnieniem pracowników zwolnionych przez dostawców i producentów niższego szczebla lub osób, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek;

E.  mając na uwadze, że pandemia COVID-19 i rosyjska wojna napastnicza przeciwko Ukrainie zmniejszyły konkurencyjność gospodarczą i mają negatywny wpływ na wzrost gospodarczy w Belgii;

F.  mając na uwadze, że Makro NV prowadziło jedenaście sklepów z produktami spożywczymi i niespożywczymi dla osób zawodowo zajmujących się usługami gastronomicznymi (marka Metro) oraz sześć takich sklepów dla ogółu klientów (marka Makro); mając na uwadze, że po latach trudności finansowych i spadku sprzedaży w 2022 r. Makro NV złożyło wniosek o sądowe postępowanie naprawcze; mając na uwadze, że zwolnienia wynikały z braku solidnej oferty przejęcia marki Makro i jej późniejszej upadłości;

G.  mając na uwadze, że wymogi belgijskiej ustawy o aktywnym zarządzaniu restrukturyzacją, przewidującej usługi w zakresie zwolnień monitorowanych dla zwolnionych pracowników, nie mają zastosowania w przypadku upadłości;

H.  mając na uwadze, że wkłady finansowe z EFG powinny być ukierunkowane przede wszystkim na środki aktywnej polityki rynku pracy i zindywidualizowane usługi, które mają na celu szybką reintegrację beneficjentów poprzez umożliwienie im godnego i trwałego zatrudnienia w ich pierwotnym sektorze działalności lub poza nim, przy jednoczesnym przygotowaniu ich do funkcjonowania w bardziej ekologicznej i cyfrowej gospodarce europejskiej;

I.  mając na uwadze, że środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 186 mln EUR (w cenach z 2018 r.), zgodnie z art. 8 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2020/2093;

1.  zgadza się z Komisją, że warunki wymienione w art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG zostały spełnione i że Belgia ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 2 828 223 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 85% łącznych kosztów wynoszących 3 327 322 EUR, na które składają się wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 3 233 822 EUR oraz wydatki w wysokości 93 500 EUR na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji oraz działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości;

2.  zauważa, że władze belgijskie złożyły wniosek dnia 3 lipca 2023 r. oraz że po przekazaniu przez Belgię dodatkowych informacji Komisja zakończyła ocenę wniosku dnia 12 października 2023 r. i przekazała ją Parlamentowi tego samego dnia;

3.  odnotowuje, że wniosek dotyczy 1431 pracowników zwolnionych z przedsiębiorstwa Makro Cash & Carry Belgium NV; zwraca również uwagę, że w sumie 421 pracowników zostanie objętych pomocą, co odpowiada liczbie byłych pracowników Makro w Walonii, natomiast władze regionalne Flandrii są zdania, że – biorąc pod uwagę sytuację na regionalnym rynku pracy – nie ma potrzeby uzupełniania dostępnego wsparcia przeznaczonego dla byłych pracowników Makro we Flandrii współfinansowaniem z EFG;

4.  zauważa, że zwolnienia w Makro mają szczególny wpływ na pracowników w wieku powyżej 50 lat lub o niskich kwalifikacjach; zwraca uwagę na fakt, że stopa bezrobocia w Walonii wynosi 8,8%, a ponad połowa (55,1%) osób w tym regionie, które były bezrobotne w pierwszym kwartale 2022 r., rok później wciąż jest bezrobotna; podkreśla, że 65% byłych pracowników Makro ma ponad 50 lat, a większość pracowników Makro stanowili głównie kasjerzy i pracownicy magazynów; podkreśla, że pracownicy ci mają szczególne trudności ze znalezieniem ponownego zatrudnienia;

5.  wyraża zadowolenie, że Belgia opracowała skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług w drodze konsultacji z beneficjentami objętymi pomocą, ich przedstawicielami i z partnerami społecznymi, zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2021/691;

6.  przypomina, że zindywidualizowane usługi, które mają zostać zapewnione pracownikom i osobom prowadzącym działalność na własny rachunek, obejmują następujące działania: usługi informacyjne, poradnictwo zawodowe i pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych, szkolenie, przekwalifikowanie i szkolenie zawodowe, wsparcie na założenie własnego przedsiębiorstwa i pomoc na uruchomienie działalności gospodarczej, a także zachęty i dodatki; wyraża zadowolenie, że szczególna uwaga zostanie zwrócona na osoby wymagające szczególnego traktowania, znajdujące się w trudnej sytuacji psychologicznej, z zadłużeniem lub niepełnosprawnością, za pośrednictwem profesjonalistów specjalizujących się w udzielaniu pomocy tym grupom;

7.  z zadowoleniem przyjmuje włączenie modułu dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym i efektywnego wykorzystania zasobów, który został opracowany dla byłych pracowników Swissport (EGF/2020/005 BE), do standardowej oferty szkoleniowej Regionalnej Publicznej Służby ds. Zatrudnienia i Szkolenia Zawodowego (Forem), która to oferta będzie współfinansowana z EFS+; przypomina w tym kontekście o ważnej roli, jaką Unia powinna odgrywać w zapewnianiu kwalifikacji niezbędnych przy sprawiedliwej transformacji zgodnie z Europejskim Zielonym Ładem; zdecydowanie opowiada się za tym, by w okresie Wieloletnich Ram Finansowych na lata 2021–2027 EFG nadal okazywał solidarność z osobami będącymi w potrzebie, przy jednoczesnym przesunięciu uwagi z przyczyny restrukturyzacji na jej skutki, i apeluje o to, by przy składaniu przyszłych wniosków zadbano o jak największą spójność polityki;

8.  zauważa, że Belgia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą dnia 1 lutego 2023 r., a zatem okres kwalifikowalności do otrzymania wkładu finansowego z EFG będzie trwał od dnia 1 lutego 2023 r. do dnia przypadającego na 24 miesiące po dacie wejścia w życie decyzji w sprawie finansowania;

9.  zauważa, że Belgia zaczęła ponosić wydatki administracyjne związane z wdrażaniem EFG dnia 1 stycznia 2023 r. i że wydatki na działania przygotowawcze, działania dotyczące zarządzania, działania informacyjne i promocyjne oraz działania kontrolne i sprawozdawcze będą kwalifikowały się zatem do przyznania wkładu finansowego z EFG od dnia 10 stycznia 2023 r. przez 31 miesięcy po dacie wejścia w życie decyzji w sprawie finansowania;

10.  podkreśla, że władze belgijskie potwierdziły, iż działania kwalifikowalne nie są objęte pomocą z innych funduszy lub instrumentów finansowych Unii oraz że w zakresie dostępu do proponowanych działań i ich wdrażania przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji;

11.  przypomina, że aby zapewnić pełną dodatkowość środków, pomoc z EFG nie może zastępować działań, za które na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, ani też żadnych świadczeń lub praw zwolnionych pracowników;

12.  zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;

13.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

14.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.

ZAŁĄCZNIK:

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników w następstwie wniosku złożonego przez Belgię (EGF/2023/002 BE/Makro)

(Tekst tego załącznika nie został powtórzony w tym miejscu, ponieważ odpowiada on końcowej wersji decyzji (UE) 2023/2748.)

(1) Dz.U. L 153 z 3.5.2021, s. 48.
(2) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 11.
(3) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 28.
(4) W rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie EFG.


Elektroniczna publikacja Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej
PDF 131kWORD 42k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie projektu rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 216/2013 w sprawie elektronicznej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (06551/2023 – C9-0142/2023 – 2020/0126(APP))
P9_TA(2023)0415A9-0352/2023

(Specjalna procedura ustawodawcza – zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt rozporządzenia Rady (06551/2023),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 352 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C9-0142/2023),

–  uwzględniając art. 105 ust. 1 i 4 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Prawnej (A9-0352/2023),

1.  wyraża zgodę na projekt rozporządzenia Rady;

2.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom narodowym.


Umowa między UE a Czarnogórą dotycząca działań operacyjnych prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej w Czarnogórze
PDF 123kWORD 42k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Czarnogórą dotyczącej działań operacyjnych prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej w Czarnogórze (08353/2023 – C9-0177/2023 – 2023/0102(NLE))
P9_TA(2023)0416A9-0369/2023

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (08353/2023),

–  uwzględniając Umowę między Unią Europejską a Czarnogórą dotyczącą działań operacyjnych prowadzonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej w Czarnogórze (08354/2023),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 77 ust. 2 lit. b) i d), art. 79 ust. 2 lit. c) i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C9‑0177/2023),

–  uwzględniając art. 105 ust. 1 i 4 oraz art. 114 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A9-0369/2023),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Czarnogóry.


Umowa o wolnym handlu między Unią Europejską a Nową Zelandią
PDF 120kWORD 43k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Nową Zelandią (06600/2023 – C9-0247/2023 – 2023/0038(NLE))
P9_TA(2023)0417A9-0305/2023

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (06600/2023),

–  uwzględniając projekt umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Nową Zelandią (06601/2023),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 91 ust. 1, art. 100 ust. 2, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C9-0247/2023),

–  uwzględniając swoją rezolucję nieustawodawczą z dnia 22 listopada 2023 r.(1) w sprawie projektu decyzji Rady,

–  uwzględniając art. 105 ust. 1 i 4 oraz art. 114 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A9-0305/2023),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Nowej Zelandii.

(1) Teksty przyjęte, (P9_TA(2023)0418).


Umowa o wolnym handlu między UE a Nową Zelandią (rezolucja)
PDF 154kWORD 51k
Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie projektu decyzji Rady, w imieniu Unii, w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Nową Zelandią (06600/2023 – C9-0247/2023 – 2023/0038M(NLE))
P9_TA(2023)0418A9-0314/2023

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (06600/2023),

–  uwzględniając Umowę o wolnym handlu między Unią Europejską a Nową Zelandią podpisaną 9 lipca 2023 r.,

–  uwzględniając wniosek o udzielenie zgody przedstawiony przez Radę zgodnie z art. 91 ust. 1, art. 100 ust. 2, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (C9-0247/2023),

–  uwzględniając Wspólną deklarację w sprawie stosunków i współpracy między Unią Europejską i Nową Zelandią(1) z 21 września 2007 r.,

–  uwzględniając Umowę o partnerstwie w zakresie stosunków i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Nową Zelandią, z drugiej strony(2), podpisaną 5 października 2016 r.,

–  uwzględniając decyzję Rady (UE) 2022/1007 z 20 czerwca 2022 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy o partnerstwie w zakresie stosunków i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Nową Zelandią, z drugiej strony(3),

–  uwzględniając wytyczne negocjacyjne Rady z 8 maja 2018 r. dotyczące umowy o wolnym handlu z Nową Zelandią,

–  uwzględniając zalecenie Komisji z 13 września 2017 r. dotyczące decyzji Rady upoważniającej do rozpoczęcia rokowań w sprawie umowy o wolnym handlu z Nową Zelandią (COM(2017)0469) oraz towarzyszącą mu ocenę skutków sporządzoną przez Komisję (SWD(2017)0289),

–  uwzględniając swoją rezolucję z 6 października 2022 r. w sprawie wyników przeprowadzonego przez Komisję przeglądu 15-punktowego planu działania w sprawie handlu i zrównoważonego rozwoju(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję z 5 lipca 2022 r. w sprawie strategii dla Indo-Pacyfiku w dziedzinie handlu i inwestycji(5),

–  uwzględniając swoją rezolucję z 26 października 2017 r. zawierającą zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie proponowanego mandatu negocjacyjnego do negocjacji handlowych z Nową Zelandią(6),

–  uwzględniając swoją rezolucję z 25 lutego 2016 r. w sprawie otwarcia negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu z Australią i Nową Zelandią(7),

–  uwzględniając sprawozdanie końcowe z 13 marca 2020 r. pt. „Trade Sustainability Impact Assessment in support of FTA negotiations between the European Union and New Zealand” [Ocena wpływu handlu na zrównoważony rozwój w celu wsparcia negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Nową Zelandią], opublikowane przez Dyrekcję Generalną ds. Handlu Komisji Europejskiej(8),

–  uwzględniając inne umowy dwustronne między UE a Nową Zelandią, w szczególności umowę w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi(9) oraz umowę w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności(10),

–   uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z 20 czerwca 2023 r. pt. „Europejska strategia bezpieczeństwa gospodarczego” (JOIN(2023)0020),

–  uwzględniając komunikat Komisji z 22 czerwca 2022 r. pt. „Siła partnerstw handlowych: współpraca na rzecz zielonego i sprawiedliwego wzrostu” (COM(2022)0409),

–  uwzględniając komunikat Komisji z 18 lutego 2021 r. pt. „Przegląd polityki handlowej – otwarta, zrównoważona i asertywna polityka handlowa” (COM(2021)0066),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 grudnia 2019 r. pt. „Europejski Zielony Ład” (COM(2019)0640),

–  uwzględniając opinię Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 16 maja 2017 r. w ramach procedury 2/15(11), wydaną zgodnie z art. 218 ust. 11 TFUE na wniosek Komisji Europejskiej z 10 lipca 2015 r.,

–  uwzględniając podstawowe konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP),

–  uwzględniając Ramową konwencję ONZ w sprawie zmian klimatu, w tym porozumienie paryskie z 2015 r.,

–  uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi,

–  uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 22 listopada 2023 r.(12) w sprawie projektu decyzji,

–  uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 91, 100, 168 i 207 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),

–  uwzględniając art. 105 ust. 2 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A9-0314/2023),

A.  mając na uwadze, że UE i Nowa Zelandia są partnerami o zbieżnych poglądach, którzy podzielają podstawowe wartości, takie jak poszanowanie praw człowieka, demokracja i praworządność, oraz wspierają oparty na zasadach system handlowy, którego centralnym elementem jest Światowa Organizacja Handlu (WTO); mając na uwadze, że obie strony zobowiązały się do walki ze zmianą klimatu i ochrony praw socjalnych oraz są związane porozumieniem paryskim i konwencjami MOP;

B.  mając na uwadze, że Nowa Zelandia znajduje się w dynamicznym i strategicznie ważnym regionie Indo-Pacyfiku; mając na uwadze, że Nowa Zelandia jest członkiem wszechstronnego i progresywnego partnerstwa transpacyficznego oraz regionalnego kompleksowego partnerstwa gospodarczego, Współpracy Gospodarczej Azji i Pacyfiku oraz Indo-Pacyficznych Ram Gospodarczych na rzecz Dobrobytu;

C.  mając na uwadze, że w 2022 r. wartość dwustronnej wymiany w handlu towarami między UE a Nową Zelandią wyniosła 9 mld EUR, a wartość handlu usługami w 2021 r. – 3,5 mld EUR;

D.  mając na uwadze, że Nowa Zelandia jest 53. co do wielkości partnerem handlowym UE w dziedzinie handlu towarami; mając na uwadze, że UE zajmuje trzecie miejsce wśród najważniejszych partnerów handlowych Nowej Zelandii, jeśli chodzi o handel towarami; mając na uwadze, że w 2022 r. wywóz produktów rolnych do Nowej Zelandii stanowił 11,5 % (722 mln EUR) całkowitego wywozu UE do Nowej Zelandii; mając na uwadze, że w 2022 r. wywóz produktów rolnych stanowił 64,9 % (1 822 mln EUR) łącznego wywozu Nowej Zelandii do UE;

E.  mając na uwadze, że w 2020 r. Nowa Zelandia skorzystała z bezpośrednich inwestycji zagranicznych UE o wartości 8,5 mld EUR, co czyni UE drugim co do wielkości inwestorem w Nowej Zelandii;

F.  mając na uwadze, że w ocenie skutków gospodarczych przeprowadzonej przez Komisję stwierdzono, iż w wyniku zawarcia umowy o wolnym handlu przepływy inwestycyjne UE do Nowej Zelandii mogą wzrosnąć o 80 %, a dwustronna wymiana handlowa może wzrosnąć o 30 %; mając na uwadze, że zwiększenie wymiany handlowej przyniesie możliwości gospodarcze i wzrost gospodarczy przedsiębiorstwom i konsumentom po obu stronach;

G.  mając na uwadze, że Nowa Zelandia jest jednym z zaledwie sześciu członków WTO, którzy nie mają preferencyjnego dostępu do rynku UE; mając na uwadze, że Nowa Zelandia zawarła umowy handlowe oferujące preferencyjny dostęp ośmiu z dziesięciu najważniejszych partnerów handlowych objętych preferencyjnymi porozumieniami handlowymi;

H.  mając na uwadze, że jest to pierwsza umowa handlowa UE dostosowana do nowego unijnego podejścia do handlu i zrównoważonego rozwoju, która opiera się na zasadach współpracy i obejmuje egzekwowalne przepisy z sankcjami stosowanymi w ostateczności w przypadkach, w których naruszone są postanowienia porozumienia paryskiego i podstawowych konwencji MOP;

I.  mając na uwadze, że otwarty i sprawiedliwy handel jest jednym z czterech filarów planu przemysłowego zawartego w Europejskim Zielonym Ładzie; mając na uwadze, że umowy handlowe powinny odpowiadać celom i założeniom Europejskiego Zielonego Ładu, a ich dostosowanie powinno być ściśle monitorowane;

1.  uważa, że umowa ta ma zasadnicze znaczenie dla stosunków dwustronnych między UE a Nową Zelandią oraz dla promowania handlu opartego na zasadach i wartościach, zgodnie z Europejskim Zielonym Ładem; uważa ponadto, że przyniesie to korzyści wykraczające poza korzyści czysto gospodarcze;

2.  wskazuje na strategiczne znaczenie umowy w obecnym kontekście geopolitycznym i uważa, że stanowi ona ważny postęp UE w dążeniu do pogłębienia stosunków z regionem, jak podkreślił Parlament w rezolucji z 5 lipca 2022 r. w sprawie strategii na rzecz regionu Indo-Pacyfiku w dziedzinie handlu i inwestycji;

3.  wyraża zadowolenie, że umowa ta jest kompleksowa, zrównoważona gospodarczo i jest najbardziej ambitną i postępową umową handlową dotyczącą handlu i zrównoważonego rozwoju zawartą dotychczas przez UE; podkreśla, że umowa ta realizuje priorytety określone w rezolucjach Parlamentu z 25 lutego 2016 r. i 26 października 2017 r.; zwraca uwagę, że umowa zawiera mechanizm rozstrzygania sporów, aby zapewnić poszanowanie zawartych w niej praw i obowiązków, co pozwoli przedsiębiorstwom, pracownikom i konsumentom czerpać z niej korzyści;

4.  wyraża duże zadowolenie, że umowa po raz pierwszy uwzględnia nowe podejście UE do handlu i zrównoważonego rozwoju oraz zawiera bezprecedensowy poziom zobowiązań dotyczących środowiska i pracy w celu skutecznego wdrożenia konwencji MOP ratyfikowanych przez strony, a także porozumienia paryskiego; z zadowoleniem przyjmuje możliwość nałożenia w ostateczności sankcji handlowych w przypadku poważnych naruszeń porozumienia paryskiego i podstawowych norm MOP; wzywa obie strony do określenia zestawu zasad przewodnich, które należy uznać za niezbędne do osiągnięcia celów porozumienia paryskiego; domaga się zdefiniowania szczególnych celów i harmonogramów w uzupełnieniu działań opartych przede wszystkim na współpracy w celu osiągnięcia zrównoważonych praktyk; oczekuje konkretnych postępów, które Nowa Zelandia podejmie w rozsądnym czasie w dążeniu do ratyfikacji i skutecznego wdrożenia dwóch pozostałych podstawowych konwencji MOP (nr 87 dotyczącej wolności zrzeszania się i prawa do organizowania się oraz nr 138 dotyczącej wieku minimalnego), zgodnie z zobowiązaniami określonymi w umowie; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że UE i Nowa Zelandia zgodziły się odzwierciedlić niedawną decyzję MOP o dodaniu, w stosownych przypadkach, do podstawowych norm pracy norm dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy; wyraża zadowolenie, że umowa zawiera artykuł dotyczący handlu i równości płci w rozdziale dotyczącym handlu i zrównoważonego rozwoju; zwraca uwagę, że od stron oczekuje się realizacji spoczywających na nich zobowiązań związanych z równouprawnieniem płci wynikających zarówno z konwencji MOP, jak i ONZ w kontekście wyeliminowania dyskryminacji kobiet w życiu gospodarczym i zatrudnieniu; z zadowoleniem przyjmuje specjalny przepis dotyczący reformy handlu i dopłat do paliw kopalnych oraz ich stopniowej redukcji; wzywa strony do większego zaangażowania się w tę kwestię na forum WTO oraz do tego, by opracowały plan działania w zakresie wdrażania, który wyjaśni ich dwustronne ambicje i wspólne wysiłki podejmowane na odpowiednich forach międzynarodowych; wyraża zadowolenie, że umowa ta z chwilą wejścia w życie liberalizuje handel ekologicznymi towarami i usługami oraz zawiera wykaz takich towarów i usług; wzywa do regularnego i systematycznego przeglądu tego wykazu; zwraca uwagę, że UE i Nowa Zelandia będą współpracować w zakresie gospodarki o obiegu zamkniętym, łańcuchów dostaw niepowodujących wylesiania oraz ustalania opłat za emisję gazów cieplarnianych; podkreśla, że umowa zawiera klauzulę o nieobniżaniu poziomu ochrony, zabraniającą stronom osłabiania, obniżania lub zaniechania egzekwowania norm pracy i ochrony środowiska w celu wspierania handlu; uważa, że umowa o wolnym handlu stanowi punkt odniesienia w dziedzinie zrównoważonego handlu i powinna być uznawana za tzw. złoty standard w obecnych i przyszłych negocjacjach dotyczących umów o wolnym handlu i ich przeglądów;

5.  z zadowoleniem przyjmuje włączenie do umowy rozdziału poświęconego współpracy handlowej i gospodarczej z Maorysami oraz szczegółowych postanowień dotyczących Maorysów zawartych w kilku innych punktach umowy i podkreśla, jak ważne jest, by wszyscy obywatele i przedsiębiorstwa w UE i Nowej Zelandii mogli korzystać z możliwości handlowych i inwestycyjnych wynikających z umowy;

6.  uważa, że umowa zapewni warunki działania na równi z innymi partnerami handlowym, którzy zawarli już umowy o wolnym handlu z Nową Zelandią; zwraca uwagę na wysoki poziom liberalizacji ceł w ramach umowy, co pociągnie za sobą zniesienie 100 % ceł Nowej Zelandii na unijny eksport w momencie jej wejścia w życie, a po siedmiu latach zniesienie 98,5 % ceł UE na handel z Nową Zelandią; zwraca uwagę na niezgodną z zasadą sezonowości specyfikę naszej odpowiedniej produkcji rolnej; zwraca uwagę, że wrażliwy charakter niektórych europejskich sektorów rolnych należycie uwzględniono poprzez wprowadzenie kontyngentów taryfowych i dłuższych okresów przejściowych; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa ta ogranicza przywóz wołowiny do najwyższej jakości standardu hodowli w systemach wypasu na pastwiskach trawiastych; wzywa Komisję, aby ściśle monitorowała zarządzanie kontyngentami taryfowymi na produkty rolne i przedstawiła Parlamentowi sprawozdanie; z zadowoleniem przyjmuje włączenie specjalnych rozdziałów dotyczących kwestii sanitarnych i fitosanitarnych, zrównoważonych systemów żywnościowych i dobrostanu zwierząt oraz wzywa obie strony, by nadal dzieliły się wynikami zrównoważonych praktyk rolniczych; przypomina, że Nowa Zelandia zakazała transportu żywych zwierząt drogą morską oraz że wymiany w tej kwestii leżą w szczególnym interesie UE z myślą o przyszłym wzmacnianiu jej praktyk w zakresie dobrostanu zwierząt;

7.  z zadowoleniem przyjmuje przewidzianą w umowie ochronę nazw 163 europejskich oznaczeń geograficznych środków spożywczych oraz pełny wykaz win i napojów spirytusowych posiadających oznaczenie geograficzne UE (blisko 2000 nazw); podkreśla, że umowa przewiduje możliwość dodania większej liczby nazw oznaczeń geograficznych w przyszłości; zwraca uwagę, że umowa zawiera również kompleksowe postanowienia dotyczące własności intelektualnej, praw autorskich, znaków towarowych i wzorów przemysłowych; z zadowoleniem przyjmuje poczynione postępy i przypomina, że ostatecznym celem pozostaje skuteczna ochrona i egzekwowanie przepisów po obu stronach;

8.  uważa, że z uwagi na zniesienie stosunkowo wysokich ceł na produkty przemysłowe, takie jak samochody i wyroby włókiennicze, zobowiązania dotyczące dostępu do rynku towarów, podobnie jak zobowiązania dotyczące usług, w tym dostaw, usług telekomunikacyjnych, finansowych i międzynarodowych usług transportu morskiego, mogą znacząco pobudzić handel dwustronny; uważa, że umowa promuje przejrzystość i stosowanie norm międzynarodowych w celu ułatwienia dostępu do rynku, przy jednoczesnym zachowaniu poziomów ochrony, które każda ze stron uzna za stosowne; zwraca uwagę, że umowa wyraźnie potwierdza prawo każdej ze stron do regulacji w dążeniu do realizacji uzasadnionych celów politycznych; docenia akceptację przez Nową Zelandię świadectw homologacji typu UE oraz przepisów załącznika dotyczących wina i napojów spirytusowych, co ułatwi odpowiednio handel w sektorze pojazdów oraz w sektorze wina i napojów spirytusowych;

9.  wyraża zadowolenie, że UE i Nowa Zelandia otworzą wzajemnie swoje rynki zamówień publicznych w dziedzinach wykraczających poza dziedziny już objęte Porozumieniem WTO w sprawie zamówień rządowych; podkreśla, że przedsiębiorstwa z UE będą mogły składać w Nowej Zelandii oferty w przetargach na kontrakty rządowe na szczeblu centralnym i niższym na równi z przedsiębiorstwami lokalnymi; wzywa obie strony, by przyjęły kryteria zrównoważonego rozwoju dla rynków zamówień publicznych zgodnie z postanowieniami umowy o wolnym handlu;

10.  zwraca uwagę, że umowa zawiera specjalny rozdział poświęcony handlowi cyfrowemu, który zapewni przewidywalność i pewność prawa w cyfrowych transakcjach handlowych oraz ułatwi transgraniczny przepływ danych, przy jednoczesnym poszanowaniu dorobku prawnego UE w zakresie ochrony danych i prywatności; wyraża zadowolenie, że umowa pomoże zapewnić konsumentom bezpieczne środowisko internetowe i że pozwoli zachować wysoki poziom ochrony danych osobowych i prywatności w UE; z zadowoleniem przyjmuje włączenie ambitnych artykułów dotyczących ochrony kodu źródłowego i handlu elektronicznego;

11.  podkreśla, że zdecydowana większość przedsiębiorstw z UE i Nowej Zelandii to małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP); z zadowoleniem przyjmuje włączenie do umowy o wolnym handlu specjalnego rozdziału poświęconego MŚP, który uwzględnia ich szczególne potrzeby i umożliwi im czerpanie maksymalnych korzyści z umowy, w szczególności poprzez klauzule, na mocy których obie strony zobowiązują się do przejrzystości w dostępie do rynku i do wymiany istotnych informacji; wzywa do szybkiego ustanowienia przez każdą ze stron punktów kontaktowych dla MŚP i cyfrowego środka przekazu (takiego jak strona internetowa dla MŚP), aby zapewnić MŚP łatwy dostęp do odpowiednich informacji na temat dostępu do rynku;

12.  wzywa strony do szybkiego ustanowienia odpowiednich krajowych grup doradczych po wejściu w życie umowy oraz do zapewnienia im możliwości właściwego funkcjonowania i aktywnego udziału we wdrażaniu umowy, w szczególności w odniesieniu do skutków dla zrównoważonego rozwoju;

13.  z zadowoleniem przyjmuje specjalny rozdział poświęcony MŚP; jednak ze względu na to, iż umowę o wolnym handlu uznaje się za punkt odniesienia dla przyszłych umów handlowych, uważa, że można zrobić więcej, aby wyjść naprzeciw potrzebom MŚP i zmaksymalizować ich pełne korzyści z umowy; wzywa Komisję, aby oceniła skuteczność wszystkich rozdziałów dotyczących MŚP w umowach handlowych UE, w tym by przeanalizowała, czy spełniają one potrzeby MŚP, aby uzyskać jak największe pełne korzyści płynące z umów, co posłuży jako podstawa do przyszłego formułowania rozdziałów dotyczących MŚP w umowach handlowych;

14.  uważa, że umowa ta jest w pełni zgodna z najnowszą europejską strategią bezpieczeństwa gospodarczego, ponieważ zapewnia wiarygodnym partnerom ramy służące rozwiązywaniu wspólnych problemów związanych z bezpieczeństwem, a jednocześnie ustanawia wspólne wysokie standardy i oferuje dywersyfikację, której celem jest zrównoważony rozwój i która stanowi model dla innych wiarygodnych partnerów;

15.  z zadowoleniem przyjmuje umowę, która stworzy więcej możliwości prowadzenia zrównoważonego, wolnego i sprawiedliwego handlu między UE a Nową Zelandią; wzywa Parlament Europejski, aby wyraził zgodę na zawarcie umowy;

16.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich, a także rządowi i parlamentowi Nowej Zelandii.

(1) Dz.U. C 32 z 6.2.2008, s. 1.
(2) Dz.U. L 321 z 29.11.2016, s. 3.
(3) Dz.U. L 171 z 28.6.2022, s. 1.
(4) Dz.U. C 132 z 14.4.2023, s. 99.
(5) Dz.U. C 47 z 7.2.2023, s. 15.
(6) Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 219.
(7) Dz.U. C 35 z 31.1.2018, s. 136.
(8) Sprawozdanie końcowe – „Trade Sustainability Impact Assessment in support of FTA negotiations between the European Union and New Zealand”, Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Handlu, Dyrekcja C – Azja i Ameryka Łacińska, dział C2 – Azja Południowa i Południowo-Wschodnia, Australia, Nowa Zelandia, 13 marca 2020 r.
(9) Umowa między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi (Dz.U. L 57 z 26.2.1997, s. 5).
(10) Umowa między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności (Dz.U. L 229 z 17.8.1998, s. 62).
(11) Opinia Trybunału Sprawiedliwości z 16 maja 2017 r., 2/15, ECLI:EU:C:2017:376.
(12) Teksty przyjęte, P9_TA(2023)0417.


Powołanie członka Trybunału Obrachunkowego – Petri Sarvamaa
PDF 122kWORD 43k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie powołania Petriego Sarvamy na członka Trybunału Obrachunkowego (C9-0345/2023 – 2023/0811(NLE))
P9_TA(2023)0419A9-0349/2023

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C9‑0345/2023),

–  uwzględniając art. 129 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A9-0349/2023),

A.  mając na uwadze, że pismem z dnia 22 września 2023 r. Rada zasięgnęła opinii Parlamentu Europejskiego w sprawie powołania Petriego Sarvamy na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

B.  mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego oceniła kwalifikacje Petriego Sarvamy, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; mając na uwadze, że w ramach procesu oceny komisja otrzymała życiorys kandydata, jak również odpowiedzi na zadane mu w kwestionariuszu pytania;

C.  mając na uwadze, że dnia 7 listopada 2023 r. komisja przeprowadziła wysłuchanie Petriego Sarvamy, który wygłosił oświadczenie wstępne i odpowiedział na pytania członków komisji;

1.  wydaje pozytywną opinię w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Petriego Sarvamy na członka Trybunału Obrachunkowego;

2.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz, do wiadomości, Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również pozostałym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli państw członkowskich.


Powołanie członkini Trybunału Obrachunkowego
PDF 120kWORD 42k
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie powołania Annemie Turtelboom na członka Trybunału Obrachunkowego (C9-0355/2023 – 2023/0812(NLE))
P9_TA(2023)0420A9-0350/2023

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C9‑0355/2023),

–  uwzględniając art. 129 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A9-0350/2023),

A.  mając na uwadze, że pismem z dnia 3 października 2023 r. Rada zasięgnęła opinii Parlamentu Europejskiego w sprawie powołania Annemie Turtelboom na członka Trybunału Obrachunkowego;

B.  mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego oceniła kwalifikacje Annemie Turtelboom, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; mając na uwadze, że w ramach procesu oceny komisja otrzymała życiorys Annemie Turtelboom, jak również odpowiedzi na pytania przesłane jej w kwestionariuszu;

C.  mając na uwadze, że w dniu 7 listopada 2023 r. komisja przeprowadziła wysłuchanie Annemie Turtelboom, która wygłosiła oświadczenie wstępne i odpowiedziała na pytania członków komisji;

1.  wydaje pozytywną opinię w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Annemie Turtelboom na członka Trybunału Obrachunkowego;

2.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz, do wiadomości, Trybunałowi Obrachunkowemu, pozostałym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli państw członkowskich.


Przepisy dotyczące VAT w epoce cyfrowej
PDF 288kWORD 81k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących VAT w epoce cyfrowej (COM(2022)0701 – C9-0021/2023 – 2022/0407(CNS))
P9_TA(2023)0421A9-0327/2023

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2022)0701),

–  uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C9‑0021/2023),

–  uwzględniając art. 82 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0327/2023),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

3.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 1 a (nowy)
(1a)  Pakiet „VAT w epoce cyfrowej”, którego częścią jest niniejsza dyrektywa, ma na celu przestrzeganie zasady proporcjonalności w odniesieniu do zwalczania oszustw oraz do trudności, jakie mogą pojawić się przy stosowaniu proponowanych przepisów do przedsiębiorstw, w szczególności MŚP i mikroprzedsiębiorstw, w codziennym prowadzeniu działalności gospodarczej oraz do organów krajowych. Nowe zobowiązania w zakresie podatku VAT wynikające z reformy powinny być proste, jasne, skuteczne i wyważone dla wszystkich zaangażowanych stron, aby działać w praktyce dla przedsiębiorstw i organów administracyjnych.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 1 b (nowy)
(1b)  Pakiet „VAT w epoce cyfrowej” ma zapewnić pełne poszanowania podstawowych praw do prywatności i ochrony danych osobowych, a także stosowanie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/6791a i (UE) 2018/17251b do przetwarzania danych osobowych. Właściwe organy podatkowe powinny przetwarzać gromadzone dane wyłącznie do zwalczania oszustw.
________
1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).
1b Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).
Poprawka 3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 1 c (nowy)
(1c)  Komisja powinna zapewnić poszanowanie praw podatników, biorąc pod uwagę, że organy podatkowe będą miały dostęp do ogromnej ilości danych, w tym z algorytmicznych systemów analizy danych. Korzystanie z nowych technologii powinno odbywać się z poszanowaniem wartości Unii, praw człowieka i prawa pierwotnego.
Poprawka 4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 1 d (nowy)
(1d)   Gromadzenie danych osobowych osób fizycznych nie powinno w żadnych okolicznościach naruszać ich prawa do prywatności. W przeciwnym razie należałoby je uznać za równoznaczne z bezprawnym nadzorem. Dane zawarte w fakturach mogą zawierać informacje wrażliwe dotyczące konkretnych osób fizycznych, takie jak informacje o zakupionych towarach (w tym produktach intymnych), usługach turystycznych lub usługach prawnych.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 2
(2)  Należy dostosować obowiązki sprawozdawcze w zakresie VAT do wyzwań gospodarki opartej na platformach cyfrowych ograniczyć konieczność posiadania wielu numerów identyfikacyjnych VAT w Unii.
(2)  Należy dostosować obowiązki sprawozdawcze w zakresie VAT do wyzwań gospodarki opartej na platformach cyfrowych, ograniczyć konieczność posiadania wielu numerów identyfikacyjnych VAT w Unii oraz znacznie obniżyć koszty przestrzegania przepisów ponoszone przez podatników, w szczególności MŚP, aby zapewnić równe warunki działania i właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 3
(3)  Uszczuplenie dochodów z tytułu VAT, zwane „luką w podatku VAT”, oszacowano w 2020 r. w Unii na kwotę 93 mld EUR, z czego znaczną część stanowią straty spowodowane oszustwami, w szczególności wewnątrzwspólnotowymi oszustwami typu „znikający podmiot gospodarczy”62, których wartość oszacowano na kwotę 40–60 mld EUR63. W sprawozdaniu końcowym z Konferencji w sprawie przyszłości Europy obywatele wzywają do „harmonizacji i koordynacji polityki podatkowej w państwach członkowskich UE w celu zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania i unikaniu opodatkowania”, „promowania współpracy między państwami członkowskimi UE w celu dopilnowania, by wszystkie przedsiębiorstwa w UE płaciły sprawiedliwą część podatków”. Inicjatywa „VAT w epoce cyfrowej” jest zgodna z tymi celami.
(3)  Uszczuplenie dochodów z tytułu VAT, zwane „luką w podatku VAT”, oszacowano w 2020 r. w Unii na kwotę 93 mld EUR, z czego znaczną część stanowią straty spowodowane oszustwami, w szczególności wewnątrzwspólnotowymi oszustwami typu „znikający podmiot gospodarczy”62, których wartość oszacowano na kwotę 40–60 mld EUR63. Obecna luka w podatku VAT wskazuje na potrzebę zwalczania transgranicznych oszustw związanych z VAT i oszustw karuzelowych poprzez właściwe wdrożenie wydajnych mechanizmów wymiany informacji i odpowiednich środków takiej wymiany, w tym ludzkich, finansowych, technicznych i technologicznych. Ponadto wysokość luki w podatku VAT różni się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich, dlatego ważne jest, aby zacieśnić współpracę i koordynację na szczeblu UE.
_________________
_________________
61 Luka w podatku VAT stanowi ogólną różnicę między dochodami z tytułu VAT oczekiwanymi na podstawie przepisów dotyczących podatku VAT i przepisów pomocniczych a kwotą faktycznie pobraną: https://ec.europa.eu/taxation_customs/business/vat/vat-gap_en
61 Luka w podatku VAT stanowi ogólną różnicę między dochodami z tytułu VAT oczekiwanymi na podstawie przepisów dotyczących podatku VAT i przepisów pomocniczych a kwotą faktycznie pobraną: https://ec.europa.eu/taxation_customs/business/vat/vat-gap_en
62 Europol: https://www.europol.europa.eu/crime-areas-and-statistics/crime-areas/economic-crime/mtic-missing-trader-intra-community-fraud
62 Europol: https://www.europol.europa.eu/crime-areas-and-statistics/crime-areas/economic-crime/mtic-missing-trader-intra-community-fraud
63 Europejski Trybunał Obrachunkowy: https://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/SR15_24/SR_VAT_FRAUD_PL.pdf
63 Europejski Trybunał Obrachunkowy: https://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/SR15_24/SR_VAT_FRAUD_PL.pdf
Poprawka 7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 3 a (nowy)
(3a)  Luka w podatku VAT powoduje brak zaufania między unijnymi organami podatkowymi i obejmuje znacznie więcej niż wewnątrzwspólnotowe oszustwa typu „znikający podmiot gospodarczy”. Najlepszym sposobem walki z wewnątrzwspólnotowymi oszustwami typu „znikający podmiot gospodarczy”, w tym oszustwami karuzelowymi, byłoby zniesienie zwolnienia z VAT od wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i świadczenia usług, ponieważ ten rodzaj oszustw wynika głównie z przerwy w cząstkowym poborze VAT. Aby lepiej określić ramy walki z oszustwami związanymi z VAT, Komisja powinna przeprowadzić dalszą analizę tego, w jaki sposób wdrożenie niniejszej dyrektywy mogłoby stworzyć podstawy do zniesienia zwolnienia z VAT od wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i świadczenia usług (tj. „docelowego systemu VAT”).
Poprawka 8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 3 b (nowy)
(3b)  Gromadzenie danych na potrzeby statystyki handlu międzynarodowego (Intrastat) w kontekście transakcji wewnątrzwspólnotowych jest podstawowym narzędziem dla organów podatkowych państw członkowskich w walce z oszustwami związanymi z VAT i należy je utrzymać.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 3 c (nowy)
(3c)  Zwolnienie z VAT od wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i świadczenia usług może zwiększyć możliwość popełniania oszustw, zwłaszcza na poziomie detalicznym.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4
(4)  W celu zwiększenia poboru podatków od transakcji transgranicznych oraz położenia kresu istniejącej fragmentacji wynikającej z wdrażania przez państwa członkowskie rozbieżnych systemów sprawozdawczości, należy ustanowić przepisy dotyczące unijnych wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej. Przepisy te powinny zapewnić organom podatkowym informacje na temat poszczególnych transakcji, aby umożliwić przeprowadzanie analizy krzyżowej danych, zwiększyć możliwości kontrolne organów podatkowych i wywołać efekt odstraszający w odniesieniu do nieprzestrzegania przepisów, a jednocześnie zmniejszyć koszty przestrzegania przepisów dla przedsiębiorstw prowadzących działalność w różnych państwach członkowskich i eliminować bariery na rynku wewnętrznym.
(4)  W celu zwiększenia poboru podatków od transakcji transgranicznych oraz położenia kresu istniejącej fragmentacji wynikającej z wdrażania przez państwa członkowskie rozbieżnych systemów sprawozdawczości, co skutkuje nakładaniem znacznego obciążenia na przedsiębiorstwa i nieskutecznymi kontrolami transgranicznymi, należy ustanowić przepisy dotyczące unijnych wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej. Przepisy te powinny zapewnić organom podatkowym informacje na temat poszczególnych transakcji, aby umożliwić przeprowadzanie analizy krzyżowej danych, zwiększyć możliwości kontrolne organów podatkowych i wywołać efekt odstraszający w odniesieniu do nieprzestrzegania przepisów, a jednocześnie zmniejszyć koszty przestrzegania przepisów dla przedsiębiorstw prowadzących działalność w różnych państwach członkowskich i eliminować bariery na rynku wewnętrznym.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4 a (nowy)
(4a)   Oszustwa związane z VAT są często powiązane z przestępczością zorganizowaną, a bardzo niewielka liczba takich zorganizowanych sieci może być odpowiedzialna za transgraniczne oszustwa związane z VAT na wiele miliardów euro, a to nie tylko oddziałuje na pobór dochodów w państwach członkowskich, ale ma również negatywny wpływ na zasoby własne Unii. W związku z tym państwa członkowskie ponoszą wspólną odpowiedzialność za ochronę dochodów z tytułu VAT wszystkich państw członkowskich.
Poprawka 12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4 b (nowy)
(4b)   Komisja dopilnuje, by wymóg sprawozdawczości cyfrowej uwzględniał doświadczenia zdobyte w niektórych państwach członkowskich, które już zainwestowały w cyfrowe fakturowanie i sprawozdawczość, tak aby nie utracić istniejących inwestycji w tych państwach członkowskich i aby wszystkie zainteresowane strony mogły na tym skorzystać.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4 c (nowy)
(4c)  Wymogi w zakresie sprawozdawczości cyfrowej mające zapewniać organom podatkowym informacje o poszczególnych transakcjach powinny być sprawiedliwe, wykonalne i wyważone zgodnie z zasadą proporcjonalności. Niezawodność rozwiązań technologicznych służących wykrywaniu oszustw powinna skutkować większą pewnością prawa dla podatników.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 5
(5)  Aby ułatwić automatyzację procesu sprawozdawczego zarówno dla podatników, jak i organów podatkowych, transakcje podlegające zgłaszaniu organom podatkowym powinny być dokumentowane elektronicznie. Domyślnym systemem wystawiania faktur powinno być fakturowanie elektroniczne. Państwa członkowskie powinny mieć jednak możliwość zezwolenia na stosowanie innych środków w przypadku dostaw krajowych. Wystawianie faktur elektronicznych przez dostawcę lub usługodawcę i ich przesyłanie nabywcy nie powinno być uzależnione od uprzedniego zatwierdzenia lub uprzedniej weryfikacji przez organy podatkowe.
(5)  Aby ułatwić automatyzację procesu sprawozdawczego zarówno dla podatników, jak i organów podatkowych, transakcje podlegające zgłaszaniu organom podatkowym powinny być dokumentowane elektronicznie. Domyślnym systemem wystawiania faktur mogłoby być fakturowanie elektroniczne. Państwa członkowskie powinny mieć jednak możliwość zezwolenia na stosowanie innych środków w przypadku dostaw krajowych. Wystawianie faktur elektronicznych przez dostawcę lub usługodawcę i ich przesyłanie nabywcy nie powinno zależeć od uprzedniego zatwierdzenia lub uprzedniej weryfikacji przez organy podatkowe od 1 stycznia 2028 r.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 6
(6)  Definicję faktury elektronicznej należy dostosować do definicji użytej w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE64 w celu osiągnięcia normalizacji w obszarze sprawozdawczości dotyczącej VAT.
(6)  Na koniec okresu przejściowego definicję faktury elektronicznej należy dostosować do definicji użytej w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE64 w celu normalizacji sprawozdawczości dotyczącej VAT. Przedsiębiorstwa, w szczególności mikroprzedsiębiorstwa i małe przedsiębiorstwa zdefiniowane w dyrektywie 2013/34/UE64a i organizacje nienastawione na zysk, powinny jednak zachować swobodę przyjmowania innych norm zgodnie z art. 217 dyrektywy 2006/112/WE.
__________________
__________________
64 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie fakturowania elektronicznego w zamówieniach publicznych (Dz.U. L 133 z 6.5.2014, s. 1).
64 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie fakturowania elektronicznego w zamówieniach publicznych (Dz.U. L 133 z 6.5.2014, s. 1).
64a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).
Poprawka 16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 6 a (nowy)
(6a)  Aby pomóc przedsiębiorstwom i organom podatkowym, treść normy europejskiej dotyczącej fakturowania elektronicznego powinna być dostępna, prosta i jasna, w szczególności dzięki opublikowaniu na stronie internetowej Komisji wszystkich istotnych informacji dotyczących tej normy. Biorąc pod uwagę, że norma europejska dotycząca fakturowania elektronicznego, o której mowa w dyrektywie 2014/55/UE, jest dostosowana do relacji między przedsiębiorstwami a administracją publiczną, jej ewolucję należy zaplanować tak, aby uwzględniała potrzeby przedsiębiorstw w relacjach z innymi przedsiębiorstwami.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 7
(7)  Aby zapewnić skuteczne wdrożenie systemu sprawozdawczości dotyczącej VAT, organy podatkowe muszą otrzymywać informacje bez zbędnej zwłoki. W związku z tym termin wystawienia faktury w przypadku transakcji transgranicznych należy ustalić na dwa dni robocze od wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego.
(7)  Aby zapewnić skuteczne wdrożenie systemu sprawozdawczości dotyczącej VAT, organy podatkowe muszą otrzymywać informacje bez zbędnej zwłoki. W związku z tym termin wystawienia faktury w przypadku transakcji transgranicznych należy ustalić na osiem dni roboczych od wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego. Należy odpowiednio dostosować okresy przedawnienia ścigania oszustw związanych z VAT.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 9
(9)  Wdrożenie fakturowania elektronicznego jako domyślnej metody dokumentowania transakcji do celów VAT nie byłoby możliwe, gdyby stosowanie faktury elektronicznej podlegało akceptacji odbiorcy. W związku z tym w przypadku wystawiania faktur elektronicznych nie należy już wymagać takiej akceptacji.
(9)  Wdrożenie fakturowania elektronicznego jako domyślnej metody dokumentowania transakcji do celów VAT nie byłoby możliwe, gdyby stosowanie faktury elektronicznej wymagało zgody odbiorcy. W związku z tym od 1 stycznia 2028 r. zgoda odbiorcy nie powinna być już wymagana.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 10 a (nowy)
(10a)   Faktury zbiorcze pozwalają zaoszczędzić czas i koszty oraz zmniejszają obciążenie administracyjne związane z fakturowaniem. Ponadto zmniejszają możliwość wystąpienia błędów i ułatwiają pracę dostawcom i klientom dzięki uproszczonemu prowadzeniu dokumentacji. Mogą one jednak być również wykorzystywane do nadużyć finansowych. W związku z tym faktury zbiorcze powinny być nadal zarezerwowane tylko dla transakcji między przedsiębiorstwami i obejmować jedynie ograniczony okres.
Poprawka 20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12
(12)  Aby ułatwić podatnikom przekazywanie danych z faktur, państwa członkowskie powinny udostępnić podatnikom środki niezbędne do takiego przekazywania, które powinny umożliwiać przesyłanie danych bezpośrednio przez podatnika lub przez osobę trzecią działającą w jego imieniu.
(12)  Rosnący przepływ wymienianych codziennie informacji wymaga oprogramowania komputerowego o wysokiej wydajności umożliwiającego ciągłe bezpieczne przekazywanie informacji do administracji krajowej. Aby ułatwić podatnikom przekazywanie danych z faktur, państwa członkowskie powinny udostępnić podatnikom, zwłaszcza mikroprzedsiębiorstwom i małym przedsiębiorstwom zdefiniowanym w dyrektywie 2013/34/UE oraz organizacjom nienastawionym na zysk, środki niezbędne do takiego przekazywania, które powinny umożliwiać przesyłanie danych bezpośrednio przez podatnika lub przez osobę trzecią działającą w jego imieniu.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13
(13)  Informacje, które należy przekazywać zgodnie z wymogami w zakresie sprawozdawczości cyfrowej w odniesieniu do transakcji wewnątrzwspólnotowych, powinny być podobne do informacji przekazywanych za pośrednictwem informacji podsumowujących, konieczne jest jednak, by podatnicy przekazywali dodatkowe dane, w tym dane bankowe i kwoty płatności, tak aby organy podatkowe mogły monitorować nie tylko towary, lecz również przepływy finansowe.
(13)  Informacje, które należy przekazywać zgodnie z wymogami w zakresie sprawozdawczości cyfrowej w odniesieniu do transakcji wewnątrzwspólnotowych, powinny być podobne do informacji przekazywanych za pośrednictwem informacji podsumowujących, konieczne jest jednak, by podatnicy przekazywali dodatkowe dane, w tym dane bankowe i kwoty płatności, tak aby organy podatkowe mogły monitorować nie tylko towary, lecz również przepływy finansowe, i uzyskiwać odpowiednie informacje o tych przepływach.
Poprawka 22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 14
(14)  Należy unikać nakładania zbędnego obciążenia administracyjnego na podatników prowadzących działalność w różnych państwach członkowskich. Dlatego też tacy podatnicy powinni mieć możliwość przekazywania swoim organom podatkowym wymaganych informacji z zastosowaniem normy europejskiej, o której mowa w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2017/187065, co przyczynia się do realizacji określonego w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2014/55/UE wniosku o sporządzenie normy europejskiej dotyczącej semantycznego modelu danych dla podstawowych elementów faktury elektronicznej. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość określenia dodatkowych metod zgłaszania danych, których stosowanie dla niektórych podatników mogłoby być łatwiejsze.
(14)  Należy unikać nakładania zbędnego obciążenia administracyjnego na podatników prowadzących działalność w różnych państwach członkowskich. Dlatego też tacy podatnicy powinni mieć możliwość przekazywania swoim organom podatkowym wymaganych informacji z zastosowaniem normy europejskiej, o której mowa w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2017/187065, co przyczynia się do realizacji określonego w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2014/55/UE wniosku o sporządzenie normy europejskiej dotyczącej semantycznego modelu danych dla podstawowych elementów faktury elektronicznej. Państwa członkowskie powinny móc określać inne metody zgłaszania danych, których stosowanie mogłoby być łatwiejsze dla niektórych podatników i które mogłyby doprowadzić do zmniejszenia niepotrzebnych obciążeń.
_________________
_________________
65 Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1870 z dnia 16 października 2017 r. w sprawie publikacji odniesienia do normy europejskiej dotyczącej fakturowania elektronicznego i wykazu syntaktyk zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE (Dz.U. L 266 z 17.10.2017, s. 19).
65 Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1870 z dnia 16 października 2017 r. w sprawie publikacji odniesienia do normy europejskiej dotyczącej fakturowania elektronicznego i wykazu syntaktyk zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE (Dz.U. L 266 z 17.10.2017, s. 19).
Poprawka 23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 15
(15)  W celu osiągnięcia niezbędnej harmonizacji w zakresie zgłaszania danych dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowych informacje, które należy zgłaszać, powinny być takie same we wszystkich państwach członkowskich, a państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości żądania dodatkowych danych.
(15)  W celu osiągnięcia niezbędnej harmonizacji w zakresie zgłaszania danych dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowych informacje, które należy zgłaszać, powinny być takie same we wszystkich państwach członkowskich, a państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości żądania dodatkowych danych. Gromadzenie tych danych powinno umożliwiać zarówno uzyskanie lepszych danych statystycznych o skali oszustw związanych z VAT, jak i zmniejszenie skali tych przestępstw.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16 a (nowy)
(16a)  Cyfryzacja sprawia, że przedsiębiorstwa są coraz bardziej narażone na cyberprzestępczość i ataki hakerów. Zarówno Komisja, jak i państwa członkowskie powinny zapewnić w miarę możliwości ochronę danych przed cyberatakami i atakami hakerów lub programem ZAPPER podczas przesyłania danych w ramach poszczególnych transakcji oraz podczas ich przechowywania przez organy podatkowe.
Poprawka 25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16 b (nowy)
(16b)  Przepisy dotyczące wymogów fakturowania elektronicznego i wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej nie mają zastosowania do zakupów związanych z obronnością, zwolnionych na podstawie art. 143 i 151 dyrektywy 2006/112/WE.
Poprawka 26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16 c (nowy)
(16c)  W celu zapewnienia bezpieczeństwa przekazywanych danych należy opracować wyczerpujący wykaz organów upoważnionych do ich badania oraz procedurę przetwarzania danych. W wykazie tym powinny znaleźć się EPPO, OLAF i Europol.
Poprawka 27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 17
(17)  Szereg państw członkowskich wprowadziło rozbieżne wymogi w zakresie sprawozdawczości dotyczące transakcji dokonywanych na ich terytoriach, co prowadzi do znacznych obciążeń administracyjnych dla podatników prowadzących działalność w różnych państwach członkowskich, ponieważ muszą oni dostosować swoje systemy rachunkowości do tych wymogów. W celu uniknięcia kosztów wynikających z takich rozbieżności systemy wdrożone w państwach członkowskich służące do zgłaszania odpłatnych dostaw towarów i odpłatnego świadczenia usług między podatnikami na ich terytorium powinny posiadać te same cechy, co system wdrożony w odniesieniu do transakcji wewnątrzwspólnotowych. Państwa członkowskie powinny zapewnić środki elektroniczne służące do przekazywania informacji, a podatnik – podobnie jak w przypadku transakcji wewnątrzwspólnotowych – powinien mieć możliwość przekazywania danych zgodnie z normą europejską określoną w decyzji wykonawczej (UE) 2017/1870, nawet jeśli dane państwo członkowskie mogłoby zapewnić dodatkowe środki służące przekazywaniu danych. Podatnik powinien mieć możliwość przesłania danych bezpośrednio lub za pośrednictwem osoby trzeciej, która zrobi to w jego imieniu.
(17)  Szereg państw członkowskich wprowadziło na mocy art. 273 dyrektywy 2006/112/WE rozbieżne wymogi w zakresie sprawozdawczości dotyczące transakcji dokonywanych na ich terytoriach. Te rozbieżne wymogi sprawozdawcze szkodzą funkcjonowaniu rynku wewnętrznego. W celu uniknięcia kosztów wynikających z fragmentacji ram regulacyjnych systemy wdrożone w państwach członkowskich służące do zgłaszania odpłatnych dostaw towarów i odpłatnego świadczenia usług między podatnikami na ich terytorium mogłyby mieć te same cechy, co system wdrożony w odniesieniu do transakcji wewnątrzwspólnotowych. Państwa członkowskie powinny zapewnić środki elektroniczne służące do przekazywania informacji, a podatnik – podobnie jak w przypadku transakcji wewnątrzwspólnotowych – powinien mieć możliwość przekazywania danych zgodnie z normą europejską określoną w decyzji wykonawczej (UE) 2017/1870, chyba że dane państwo członkowskie mogłoby zapewnić inne równie skuteczne środki służące przekazywaniu danych. Podatnik powinien mieć możliwość przesłania danych bezpośrednio lub za pośrednictwem osoby trzeciej, która zrobi to w jego imieniu.
Poprawka 28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 18
(18)  Państw członkowskich nie należy zobowiązywać do wdrożenia wymogu w zakresie sprawozdawczości cyfrowej w odniesieniu do odpłatnych dostaw towarów i odpłatnego świadczenia usług między podatnikami na ich terytorium. Jeśli jednak państwa członkowskie miałyby wprowadzić taki wymóg w przyszłości, powinny one dostosować go do wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowych. Państwa członkowskie, które posiadają już system sprawozdawczości dotyczący tych transakcji, powinny dostosować takie systemy, aby zapewnić zgodność zgłaszania danych z wymogami w zakresie sprawozdawczości cyfrowej dotyczącymi transakcji wewnątrzwspólnotowych.
(18)  Państw członkowskich nie należy zobowiązywać do wdrożenia wymogu w zakresie sprawozdawczości cyfrowej w odniesieniu do odpłatnych dostaw towarów i odpłatnego świadczenia usług między podatnikami na ich terytorium. Na koniec okresu przejściowego państwa członkowskie będą nadal mogły wprowadzać inne normy, mimo że będą musiały akceptować faktury elektroniczne oparte na normie europejskiej.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 18 a (nowy)
(18a)  Gromadzenie danych osobowych osób fizycznych nie powinno w żadnych okolicznościach naruszać ich prawa do prywatności.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 19
(19)  Aby ocenić skuteczność wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej, Komisja powinna przygotować sprawozdanie oceniające wpływ wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej na zmniejszenie luki w podatku VAT oraz na koszty wdrożenia i przestrzegania przepisów ponoszone przez podatników i organy podatkowe w celu sprawdzenia, czy system osiągnął zakładane cele, czy też wymaga dalszego dostosowania.
(19)  Aby ocenić skuteczność wymogów w zakresie wewnątrzwspólnotowej sprawozdawczości cyfrowej, Komisja powinna przygotować sprawozdanie oceniające wpływ wewnątrzwspólnotowych wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej na zmniejszenie luki w podatku VAT oraz na koszty wdrożenia i przestrzegania przepisów ponoszone przez podatników i organy podatkowe w celu sprawdzenia, czy system osiągnął zakładane cele, czy też wymaga dalszego dostosowania lub rozszerzenia na transakcje krajowe. Ponadto Komisja powinna zlecić przeprowadzenie niezależnego badania zawierającego kompleksową analizę oszustw typu „znikający podmiot gospodarczy”, które stanowią szczególną kategorię oszustw związanych z VAT, a zwłaszcza skuteczności wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej w zwalczaniu takich oszustw. Komisja powinna również zlecić niezależne badanie w celu przeprowadzenia dogłębnej oceny zalet i wad wprowadzenia obowiązkowego punktu kompleksowej obsługi importu (IOSS).
Poprawka 31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 20
(20)  Państwa członkowskie powinny mieć możliwość dalszego wprowadzania innych środków mających na celu zapewnienie prawidłowego poboru VAT i zapobieganie uchylaniu się od opodatkowania. Nie powinny one jednak mieć możliwości nakładania dodatkowych obowiązków sprawozdawczych w odniesieniu do transakcji objętych wymogami w zakresie sprawozdawczości cyfrowej.
(20)  Państwa członkowskie powinny mieć możliwość dalszego wprowadzania innych środków mających na celu zapewnienie prawidłowego poboru VAT i zapobieganie uchylaniu się od opodatkowania.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 20 a (nowy)
(20a)  W celu zmniejszenia ryzyka prawnego, na jakie narażone są przedsiębiorstwa, zwłaszcza MŚP i mikroprzedsiębiorstwa, ze względu na złożoność stawek VAT w Unii, Komisja mogłaby rozszerzyć swoje bazy danych i przekształcić je w aktualne narzędzie, które jest łatwo dostępne dla przedsiębiorstw i zapewnia w czasie rzeczywistym informacje o unijnych stawkach VAT i odpowiedzi na zapytania podatkowe.
Poprawka 33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 22
(22)  Gospodarka oparta na platformach cyfrowych doprowadziła do nieuzasadnionego zakłócenia konkurencji między dostawami wykonywanymi i usługami świadczonymi za pośrednictwem platform internetowych, które nie podlegają opodatkowaniu VAT, a dostawami wykonywanymi i usługami świadczonymi w ramach gospodarki tradycyjnej, które podlegają opodatkowaniu VAT. Zakłócenie to jest najbardziej dotkliwe w dwóch największych sektorach gospodarki opartej na platformach cyfrowych plasujących się tuż za handlem elektronicznym, a mianowicie w sektorze krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych i sektorze przewozu osób.
(22)   Istnieje ryzyko zakłócenia konkurencji między dostawami wykonywanymi i usługami świadczonymi za pośrednictwem platform internetowych, które nie podlegają opodatkowaniu VAT, a dostawami wykonywanymi i usługami świadczonymi w ramach gospodarki tradycyjnej, które podlegają opodatkowaniu VAT.
Poprawka 34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 23
(23)  Należy zatem ustanowić przepisy mające na celu rozwiązanie problemu zakłóceń konkurencji w sektorach krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych i przewozu osób poprzez zmianę roli, jaką platformy odgrywają w poborze podatku VAT (staną się one „podmiotem uznawanym za dostawcę”). W ramach tego modelu platformy należy zobowiązać do naliczania VAT w przypadku, gdy jest on należny, ale nie jest naliczany przez właściwego dostawcę, ponieważ ten ostatni jest np. osobą fizyczną lub podatnikiem korzystającym z procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw.
(23)  Należy zatem ustanowić jasne, wyważone i proporcjonalne przepisy mające na celu usuwanie potencjalnych zakłóceń konkurencji w sektorach krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych i przewozu osób przez wprowadzenie modelu podmiotów uznawanych za dostawców. Zgodnie z tym modelem platformy muszą naliczać i rozliczać VAT od właściwej dostawy, jeśli dostawca nie pobiera VAT, i mogą podlegać obowiązkom sprawozdawczym. Chociaż zasada neutralności VAT ma kluczowe znaczenie dla systemu VAT i należy jej przestrzegać w jak największym stopniu, cechy sektorów krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych i przewozu osób wymagają specjalnego podejścia według modelu podmiotów uznawanych za dostawcę.
Poprawka 35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 23 a (nowy)
(23a)  Ponieważ ustanowienie modelu podmiotów uznawanych za dostawców będzie wiązało się z dodatkowymi kosztami dla małych platform, należy zachęcać je do jak najszybszego dostosowania się do przepisów, aby zagwarantować równe warunki działania i uczciwą konkurencję na tych rynkach.
Poprawka 36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 23 b (nowy)
(23b)  System podmiotów uznawanych za dostawców nie powinien mieć zastosowania do platform, które są małymi i średnimi przedsiębiorstwami zdefiniowanymi w dyrektywie 2013/34/UE, np. małymi dostawcami usług krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych (STR) (gospodarzami lub przedsiębiorstwami zwolnionymi z VAT), którzy przyczyniają się do zrównoważonej turystyki w Unii i propagują podróże do rzadziej odwiedzanych miejsc. Ponadto system podmiotów uznawanych za dostawców powinien zapewnić równe warunki działania bez dawania przewagi konkurencyjnej dużym platformom, które mają większe możliwości ponoszenia dodatkowych kosztów.
Poprawka 37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 24
(24)  Państwa członkowskie w różny sposób interpretują miejsce świadczenia usługi ułatwiającej przez platformy na rzecz osoby niebędącej podatnikiem. Należy zatem doprecyzować ten przepis.
(24)  Państwa członkowskie w różny sposób interpretują miejsce świadczenia usługi ułatwiającej przez platformy na rzecz osoby niebędącej podatnikiem. Należy doprecyzować ten przepis, aby korzystanie z platformy wspomagającej w żaden sposób nie tworzyło przewagi konkurencyjnej dla usługodawcy. Jasność i pewność prawa wymaga też ustalenia jednolitej definicji terminu „pośrednictwo platformy”.
Poprawka 38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 31 a (nowy)
(31a)  Wdrożenie różnych unijnych systemów punktów kompleksowej obsługi (UOSS) w państwach członkowskich wymaga zarówno zapewnienia przedsiębiorstwom wystarczających specyfikacji technicznych, aby zagwarantować, że deklaracje dla punktów kompleksowej obsługi (OSS) nie będą się różnić w zależności od kraju, jak i zapewnienia przedsiębiorstwom opcji pobrania pliku w celu złożenia deklaracji OSS.
Poprawka 39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 31 b (nowy)
(31b)  W celu uproszczenia codziennego prowadzenia działalności gospodarczej Komisja może rozważyć konsolidację obecnych trzech rejestracji, tj. punktu kompleksowej obsługi importu (IOSS), unijnego punktu kompleksowej obsługi (UOSS) i nieunijnego punktu kompleksowej obsługi (non-UOSS)), aby wszystkie dostawy (a mianowicie importowane towary, usługi i sprzedaż krajowa) można było zgłaszać na jednym portalu.
Poprawka 40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 32
(32)  W dyrektywie (UE) 2017/2455 rozszerzono między innymi zakres małego punktu kompleksowej obsługi, by stał się większym OSS i obejmował wszystkie przypadki transgranicznego świadczenia usług na rzecz osób niebędących podatnikami mające miejsce w Unii oraz wszelką wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość. W wyjątkowych okolicznościach interfejsy elektroniczne, takie jak platformy handlowe i platformy, które stają się podmiotami uznawanymi za dostawców w przypadku niektórych dostaw towarów w Unii, mogą również zgłaszać niektóre krajowe dostawy towarów w ramach unijnej procedury OSS. Aby wspierać osiągnięcie celu, jakim jest jedna rejestracja VAT w Unii, należy jeszcze bardziej rozszerzyć zakres unijnej procedury OSS i objąć nią inne dostawy towarów, w tym krajowe dostawy towarów między przedsiębiorcami i konsumentami w Unii dokonywane przez podatników, którzy nie są zidentyfikowani do celów VAT w państwie członkowskim konsumpcji, dzięki czemu dane przedsiębiorstwa nie będą musiały rejestrować się do celów VAT w każdym państwie członkowskim, w którym mają miejsce takie dostawy towarów na rzecz konsumentów. Ponadto należy rozszerzyć zakres unijnej procedury OSS i objąć nią również krajowe dostawy towarów na rzecz dowolnej osoby objęte procedurą marży, w przypadku gdy towary te dostarcza podatnik (podatnik-pośrednik), który nie jest zidentyfikowany w państwie członkowskim, w którym mają miejsce takie dostawy towarów. Zmiana ta pozwoliłaby podatnikom-pośrednikom na korzystanie z uproszczeń w ramach OSS i umożliwiłaby deklarowanie i płacenie VAT należnego z tytułu tych dostaw w jednym państwie członkowskim identyfikacji za pośrednictwem rozszerzonej unijnej procedury OSS.
(32)  W dyrektywie (UE) 2017/2455 rozszerzono między innymi zakres małego punktu kompleksowej obsługi, by stał się większym OSS i obejmował wszystkie przypadki transgranicznego świadczenia usług na rzecz osób niebędących podatnikami mające miejsce w Unii oraz wszelką wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość. W wyjątkowych okolicznościach interfejsy elektroniczne, takie jak platformy handlowe i platformy, które stają się podmiotami uznawanymi za dostawców w przypadku niektórych dostaw towarów w Unii, mogą również zgłaszać niektóre krajowe dostawy towarów w ramach unijnej procedury OSS. Aby wspierać osiągnięcie celu, jakim jest jedna rejestracja VAT w Unii, należy jeszcze bardziej rozszerzyć zakres unijnej procedury OSS i objąć nią inne dostawy towarów, w tym krajowe dostawy towarów między przedsiębiorcami i konsumentami w Unii dokonywane przez podatników, którzy nie są zidentyfikowani do celów VAT w państwie członkowskim konsumpcji, dzięki czemu dane przedsiębiorstwa nie będą musiały rejestrować się do celów VAT w każdym państwie członkowskim, w którym mają miejsce takie dostawy towarów na rzecz konsumentów. Ponadto należy rozszerzyć zakres unijnej procedury OSS i objąć nią również krajowe dostawy towarów na rzecz dowolnej osoby objęte procedurą marży, w przypadku gdy towary te dostarcza podatnik (podatnik-pośrednik), który nie jest zidentyfikowany w państwie członkowskim, w którym mają miejsce takie dostawy towarów. Zmiana ta pozwoliłaby podatnikom-pośrednikom na korzystanie z uproszczeń w ramach OSS i umożliwiłaby deklarowanie i płacenie VAT należnego z tytułu tych dostaw w jednym państwie członkowskim identyfikacji za pośrednictwem rozszerzonej unijnej procedury OSS. Należy jednak unikać rozszerzenia unijnej procedury OSS na dostawy towarów i świadczenie usług przez podatnika na rzecz innego podatnika. Swoboda wyboru państwa członkowskiego identyfikacji do celów OSS przez podatników posiadających stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w różnych państwach członkowskich przyczynia się do rozwoju rynku wewnętrznego sprzyjającego wzrostowi.
Poprawka 41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 33
(33)  Zazwyczaj to dostawca towarów lub usług nalicza i rozlicza VAT. W pewnych okolicznościach państwa członkowskie mogą jednak postanowić, że w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia to odbiorca dostawy, a nie dostawca, jest zobowiązany do rozliczenia należnego podatku VAT. Aby w dalszym ciągu wspierać osiąganie celu, jakim jest jedna rejestracja VAT w Unii, należy ustanowić przepisy dotyczące obowiązkowego stosowania przez państwa członkowskie mechanizmu odwrotnego obciążenia w sytuacjach, gdy dostawca nie ma siedziby do celów VAT w państwie członkowskim, w którym VAT jest należny. Dostawca dokonujący dostaw towarów lub usługodawca świadczący usługi na rzecz osoby zidentyfikowanej do celów VAT w państwie członkowskim, w którym dostawa towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu, powinien być uprawniony do zastosowania odwrotnego obciążenia. Do celów kontroli takie dostawy towarów lub świadczenie usług należy wykazywać w informacji podsumowującej.
(33)  Zazwyczaj to dostawca towarów lub usług nalicza i rozlicza VAT. W pewnych okolicznościach państwa członkowskie mogą jednak postanowić, że w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia to odbiorca dostawy, a nie dostawca, jest zobowiązany do rozliczenia należnego podatku VAT. Aby w dalszym ciągu wspierać osiąganie celu, jakim jest jedna rejestracja VAT w Unii, należy ustanowić przepisy dotyczące obowiązkowego stosowania przez państwa członkowskie mechanizmu odwrotnego obciążenia w sytuacjach, gdy dostawca nie ma siedziby do celów VAT w państwie członkowskim, w którym VAT jest należny. Do celów kontroli takie dostawy towarów lub świadczenie usług należy wykazywać w informacji podsumowującej.
Poprawka 42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 35 a (nowy)
(35a)  IOSS powinny działać przejrzycie i bezpiecznie. Jednolite podejście między IOSS a przepisami i praktyką celną pomogłoby położyć kres niespójnościom, błędom i podwójnemu opodatkowaniu.
Poprawka 43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 36
(36)  Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania dyrektywy 2006/112/WE, należy przyznać Komisji uprawnienia służące lepszemu zabezpieczeniu prawidłowego stosowania numerów identyfikacyjnych VAT na potrzeby IOSS i procesu weryfikacji tych numerów do celów zwolnienia przewidzianego w tej dyrektywie. Uprawnienie to powinno umożliwiać Komisji przyjęcie aktu wykonawczego w celu wprowadzenia środków szczególnych zapobiegających niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania. Takie środki szczególne obejmują między innymi powiązanie niepowtarzalnego numeru przesyłki z numerem identyfikacyjnym VAT na potrzeby IOSS. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/201171, a komitetem do tego celu powinien być komitet ustanowiony na mocy art. 58 rozporządzenia Rady (UE) nr 904/201072.
(36)  Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania dyrektywy 2006/112/WE, należy przyznać Komisji uprawnienia służące lepszemu zabezpieczeniu prawidłowego stosowania numerów identyfikacyjnych VAT na potrzeby IOSS i procesu weryfikacji tych numerów do celów zwolnienia przewidzianego w tej dyrektywie. Uprawnienie to powinno umożliwiać Komisji przyjęcie aktu wykonawczego w celu wprowadzenia środków szczególnych zapobiegających niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania. Takie środki szczególne obejmują między innymi powiązanie niepowtarzalnego numeru przesyłki z numerem identyfikacyjnym VAT na potrzeby IOSS. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/201171, a komitetem do tego celu powinien być komitet ustanowiony na mocy art. 58 rozporządzenia Rady (UE) nr 904/201072. Uprawnienia Komisji powinny uwzględniać prawa podatników do poufności. Każdy projekt aktu wykonawczego należy przekazać tytułem informacji Parlamentowi Europejskiemu, aby mógł on skorzystać ze swoich praw.
__________________
__________________
71 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
71 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
72 Rozporządzenie Rady (UE) nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 268 z 12.10.2010, s. 1).
72 Rozporządzenie Rady (UE) nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 268 z 12.10.2010, s. 1).
Poprawka 44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 38
(38)  W dyrektywie 2006/112/WE przewidziano uproszczone opodatkowanie VAT towarów przemieszczanych w ramach procedury magazynu typu call-off stock w przypadku spełnienia pewnych wymaganych warunków. Z uwagi na to, że uproszczona procedura OSS w odniesieniu do przemieszczania własnych towarów ma charakter kompleksowy i obejmuje transgraniczne przemieszczanie towarów, które jest obecnie objęte procedurą magazynu typu call-off stock, o której mowa w art. 17a tej dyrektywy, konieczne jest stopniowe wycofywanie tej ostatniej procedury poprzez ustanowienie daty końcowej przed całkowitym zniesieniem przepisów dotyczących procedury magazynu typu call-off stock zawartych w dyrektywie 2006/112/WE. Należy zatem ustalić datę końcową na dzień 31 grudnia 2024 r., po upływie której nie będzie można już stosować żadnej nowej procedury magazynu typu call-off stock. W przypadku procedur magazynu typu call-off stock rozpoczynających się 31 grudnia 2024 r. lub przed tą datą powinny nadal być stosowane odpowiednie warunki, w tym 12-miesięczny termin przeniesienia własności tych towarów na zamierzonego nabywcę. Równolegle z wprowadzeniem tej nowej daty końcowej należy dodać nowy ustęp w przepisach dotyczących procedury magazynu typu call-off stock, aby zapewnić, by procedura ta przestała obowiązywać 31 grudnia 2025 r., ponieważ po tej dacie nie będzie już konieczna.
(38)  W dyrektywie 2006/112/WE przewidziano uproszczone opodatkowanie VAT towarów przemieszczanych w ramach procedury magazynu typu call-off stock w przypadku spełnienia pewnych wymaganych warunków. Z uwagi na to, że uproszczona procedura OSS w odniesieniu do przemieszczania własnych towarów ma charakter kompleksowy i obejmuje transgraniczne przemieszczanie towarów, które jest obecnie objęte procedurą magazynu typu call-off stock, o której mowa w art. 17a tej dyrektywy, konieczne jest stopniowe wycofywanie tej ostatniej procedury poprzez ustanowienie daty końcowej przed całkowitym zniesieniem przepisów dotyczących procedury magazynu typu call-off stock zawartych w dyrektywie 2006/112/WE. Należy zatem ustalić datę końcową na dzień 31 grudnia 2025 r. i po jej upływie nie będzie można już stosować żadnej nowej procedury magazynu typu call-off stock. W przypadku procedur magazynu typu call-off stock rozpoczynających się 31 grudnia 2025 r. lub przed tą datą powinny nadal być stosowane odpowiednie warunki, w tym 12-miesięczny termin przeniesienia własności tych towarów na zamierzonego nabywcę. Równolegle z wprowadzeniem tej nowej daty końcowej należy dodać nowy ustęp w przepisach dotyczących procedury magazynu typu call-off stock, aby zapewnić, by procedura ta przestała obowiązywać 31 grudnia 2026 r., ponieważ po tej dacie nie będzie już konieczna.
Poprawka 45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 39
(39)  Procedura marży polega na umożliwieniu podatnikom-pośrednikom zapłaty podatku VAT od różnicy między ceną sprzedaży a ceną nabycia towarów objętych tą procedurą, a mianowicie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków. Aby zapewnić opodatkowanie tych szczególnych dostaw w państwie członkowskim, w którym nabywca ma siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, należy zmienić dyrektywę 2006/112/WE w celu wprowadzenia nowego przepisu dotyczącego miejsca dostawy. Ponadto należy zmienić dyrektywę 2006/112/WE, aby wyraźnie wyłączyć dostawy towarów objętych procedurą marży z obowiązku stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia. Aby wspierać osiąganie celu, jakim jest jedna rejestracja VAT w Unii, oraz aby zminimalizować obciążenia związane z przestrzeganiem przepisów, podatnicy-pośrednicy, którzy prowadzą działalność w ramach procedury marży, mogą się jednak zdecydować na rejestrację w celu korzystania z unijnej procedury OSS, aby deklarować i płacić VAT należny od niektórych dostaw towarów objętych procedurą marży za pośrednictwem tej procedury, bez konieczności rejestracji w wielu państwach członkowskich.
(39)  Procedura marży polega na umożliwieniu podatnikom-pośrednikom zapłaty podatku VAT od różnicy między ceną sprzedaży a ceną nabycia towarów objętych tą procedurą, a mianowicie towarów używanych, w tym dóbr kapitałowych jak budynki, maszyny, narzędzia i sprzęt, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków. Aby zapewnić opodatkowanie tych szczególnych dostaw w państwie członkowskim, w którym nabywca ma siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, należy zmienić dyrektywę 2006/112/WE w celu wprowadzenia nowego przepisu dotyczącego miejsca dostawy. Ponadto należy zmienić dyrektywę 2006/112/WE, aby wyraźnie wyłączyć dostawy towarów objętych procedurą marży z obowiązku stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia. Aby wspierać osiąganie celu, jakim jest jedna rejestracja VAT w Unii, oraz aby zminimalizować obciążenia związane z przestrzeganiem przepisów, podatnicy-pośrednicy, którzy prowadzą działalność w ramach procedury marży, mogą się jednak zdecydować na rejestrację w celu korzystania z unijnej procedury OSS, aby deklarować i płacić VAT należny od niektórych dostaw towarów objętych procedurą marży za pośrednictwem tej procedury, bez konieczności rejestracji w wielu państwach członkowskich.
Poprawka 46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 39 a (nowy)
(39a)  Uznając znaczenie zrównoważonych praktyk, należy zapewnić, aby metoda obliczania VAT od marży zysku w przypadku sprzedaży towarów używanych i kolekcjonerskich była prosta i jasna. Unia powinna rozważyć, czy potrzebne są inne metody obliczania (na przykład średnia stawka marży VAT podawana przez sprzedawcę i według kategorii przedmiotów) w celu poprawy stosowania i funkcjonowania procedury marży VAT dla towarów używanych.
Poprawka 47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 39 b (nowy)
(39b)   Niektóre państwa członkowskie nie zwalniają darowizn w naturze z podatku VAT, mimo że takie zwolnienie jest możliwe na mocy obowiązującej dyrektywy VAT. W konsekwencji przedsiębiorstwa niszczą dobra konsumpcyjne, w szczególności zwroty, zamiast przekazywać je na cele charytatywne. Komisja powinna wydać wytyczne dla państw członkowskich, w których uściśli, że zwolnienia darowizn w naturze z podatku VAT są zgodne z obowiązującym prawem Unii dotyczącym VAT.
Poprawka 48
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 41 a (nowy)
(41a)  Wdrożenie wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej w 2028 r. jednocześnie na rynkach wszystkich państw członkowskich będzie niezwykle trudne. Stopniowe wdrażanie wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej zapewniłoby dostępność odpowiedniej liczby wykwalifikowanego personelu niezbędnego do dostosowania całego oprogramowania przedsiębiorstw. Przed wdrożeniem niniejszej dyrektywy Komisja powinna zaproponować przedsiębiorstwom praktyczne rozwiązania zmniejszające koszty jej wdrażania.
Poprawka 49
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 41 b (nowy)
(41b)  Pakiet „VAT w epoce cyfrowej” należy wprowadzać stopniowo od 1 stycznia 2025 r.
Poprawka 50
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 41 c (nowy)
(41c)  Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/17251a skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię 3 marca 2023 r.1b.
________________
1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).
1b Dz.U C 113 z 28.3.2023, s. 26.
Poprawka 51
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 41 d (nowy)
(41d)  Rozwój usług przetwarzania w chmurze związany z wymogami w zakresie sprawozdawczości cyfrowej może prowadzić do wzrostu emisji gazów cieplarnianych. Komisja powinna przyjąć środki i zachęcać do „zazieleniania” sektora cyfrowego, na przykład przez centralizację ośrodków przetwarzania danych w celu optymalizacji ich funkcjonowania, przez wspomaganie przedsiębiorstw w wykorzystywaniu energii odnawialnej zamiast paliw kopalnych do zasilania ich ośrodków przetwarzania danych oraz przez wykorzystywanie sztucznej inteligencji do zmniejszenia powodowanego przez nie zanieczyszczenia.
Poprawka 52
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 41 e (nowy)
(41e)   Niniejsza dyrektywa obejmuje kilka zmian w sposobie deklarowania dochodów z VAT. Może to mieć duży wpływ na charakter pracy pracowników administracji podatkowej. Organy podatkowe powinny zatem zapewnić swoim pracownikom dostęp do niezbędnych szkoleń przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy.
Poprawka 53
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – nagłówek
Zmiany w dyrektywie 2006/112/WE ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2024 r.
Zmiany w dyrektywie 2006/112/WE ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2025 r.
Poprawka 54
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 6
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 217
Artykuł 217
Artykuł 217
Do celów niniejszej dyrektywy »faktura elektroniczna« oznacza fakturę zawierającą informacje wymagane w niniejszej dyrektywie, wystawioną, przesłaną i otrzymaną w ustrukturyzowanym formacie elektronicznym pozwalającym na ich automatyczne i elektroniczne przetwarzanie.”;
Do celów niniejszego rozdziału »faktura elektroniczna« oznacza fakturę zawierającą informacje wymagane w niniejszej dyrektywie, wystawioną, przesłaną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Do celów tytułu XI rozdział 6 sekcje 1 i 2 »faktura elektroniczna« oznacza fakturę zawierającą informacje wymagane w niniejszej dyrektywie, wystawioną, przesłaną i otrzymaną w ustrukturyzowanym formacie elektronicznym pozwalającym na ich automatyczne i elektroniczne przetwarzanie.
Poprawka 55
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 218 – ustęp 1
1.  Do celów niniejszej dyrektywy państwo członkowskie uznaje za faktury dokumenty lub noty w formie papierowej lub w formie elektronicznej, które spełniają warunki określone w niniejszym rozdziale.
1.  Do celów niniejszej dyrektywy państwo członkowskie uznaje za faktury dokumenty lub noty w formie papierowej, cyfrowej lub elektronicznej, które spełniają warunki określone w niniejszym rozdziale.
Poprawka 56
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 218 – ustęp 2
2.  Państwa członkowskie mogą nałożyć obowiązek wystawiania faktur elektronicznych. Państwa członkowskie nakładające ten obowiązek umożliwiają wystawianie faktur elektronicznych, które są zgodne z normą europejską dotyczącą fakturowania elektronicznego i wykazem syntaktyk zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE*. Wystawianie faktur elektronicznych przez podatników i ich przesyłanie nie podlega uprzedniemu obowiązkowemu zatwierdzeniu ani weryfikacji przez organy podatkowe, bez uszczerbku dla środków szczególnych dopuszczonych na podstawie art. 395 i już wdrożonych w momencie wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
2.  Państwa członkowskie mogą nałożyć obowiązek wystawiania faktur elektronicznych. Państwa członkowskie nakładające ten obowiązek umożliwiają wystawianie faktur elektronicznych, które są zgodne z normą europejską dotyczącą fakturowania elektronicznego i wykazem syntaktyk zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE*. Państwa członkowskie mogą również zezwolić na wystawianie faktur elektronicznych w innym formacie, zgodnie z art. 217 niniejszej dyrektywy, o ile zezwalają one również na stosowanie normy europejskiej. W przypadku transakcji krajowych państwa członkowskie mogą zobowiązać podatników mających siedzibę na ich terytorium do wystawiania faktur elektronicznych za dostawy towarów i świadczenie usług na ich terytorium.
__________________
__________________
* Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie fakturowania elektronicznego w zamówieniach publicznych (Dz.U. L 133 z 6.5.2014, s. 1).
* Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie fakturowania elektronicznego w zamówieniach publicznych (Dz.U. L 133 z 6.5.2014, s. 1).
Poprawka 57
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 218 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Norma europejska dotycząca fakturowania elektronicznego, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, jest publikowana na stronie internetowej Komisji.
Poprawka 58
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 218 – ustęp 2 b (nowy)
2b.  Mikroprzedsiębiorstwa i małe przedsiębiorstwa zdefiniowane w dyrektywie 2013/34/UE oraz organizacje nienastawione na zysk mogą stosować normy uznane i obowiązujące w danym państwie członkowskim inne niż norma przewidziana w dyrektywie 2014/55/UE, o ile normy te są zgodne z art. 217 niniejszej dyrektywy .
Poprawka 59
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 9
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 232
9)  uchyla się art. 232;
9)  art. 232 otrzymuje brzmienie:
Poprawka 60
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 9
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 232
Artykuł 232
Artykuł 232
Stosowanie faktury elektronicznej podlega akceptacji odbiorcy.
1.  Do dnia 31 grudnia 2027 r. stosowanie faktury elektronicznej wymaga zgody odbiorcy w przypadku nabycia towarów zgodnie z art. 20 oraz świadczenia usługi podlegającej opodatkowaniu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym usługodawca ma siedzibę.
Od dnia 1 stycznia 2028 r. stosowanie faktury elektronicznej nie wymaga zgody odbiorcy w przypadku nabycia towarów zgodnie z art. 20 ani świadczenia usługi podlegającej opodatkowaniu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym usługodawca ma siedzibę.
2.  W przypadku pozostałych nabywanych towarów i świadczonych usług, o których nie ma mowy w ust. 1, państwa członkowskie mogą postanowić, że korzystanie z faktur elektronicznych wystawionych przez podatników mających siedzibę na ich terytorium nie wymaga zgody odbiorcy mającego siedzibę na ich terytorium.
Poprawka 61
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – nagłówek
Zmiany w dyrektywie 2006/112/WE ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2025 r.
Zmiany w dyrektywie 2006/112/WE ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2026 r.
Poprawka 62
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 2 – litera a
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 14 a – ustęp 2
2.  Jeżeli podatnik ułatwia – poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma handlowa, platforma, portal lub podobne środki – dostawę towarów na terytorium Wspólnoty przez podatnika, uznaje się, że podatnik, który ułatwia tę dostawę, otrzymał i dokonał dostawy tych towarów.
2.  Jeżeli podatnik ułatwia – poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma handlowa, platforma, portal lub podobne środki – dostawę towarów na terytorium Wspólnoty przez podatnika, uznaje się, że podatnik, który ułatwia tę dostawę, otrzymał i dokonał dostawy tych towarów. Podmiot uznawany za dostawcę może powołać się na dobrą wiarę i nie ponosić odpowiedzialności, jeżeli właściwy dostawca celowo nie zadeklaruje, że nie jest on podatnikiem.
Poprawka 63
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 2 – litera b
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 14 a – ustęp 3
3.  Jeżeli podatnik ułatwia – poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma handlowa, platforma, portal lub podobne środki – przemieszczanie towarów do innego państwa członkowskiego zgodnie z art. 17 ust. 1 przez podatnika, innych niż dobra kapitałowe zgodnie z definicją państwa członkowskiego, do którego towary są wysyłane lub transportowane zgodnie z art. 189 lit. a), lub towary, w odniesieniu do których nie przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT w tym państwie członkowskim, uznaje się, że podatnik, który ułatwia przemieszczanie, otrzymał i dokonał dostawy tych towarów.
3.  Jeżeli podatnik ułatwia – poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma handlowa, platforma, portal lub podobne środki – przemieszczanie towarów do innego państwa członkowskiego zgodnie z art. 17 ust. 1 przez podatnika, uznaje się, że podatnik, który ułatwia przemieszczanie, otrzymał te towary i je dostarczył. Podmiot uznawany za dostawcę może powołać się na dobrą wiarę i nie ponosić odpowiedzialności, jeżeli właściwy dostawca celowo nie zadeklaruje, że nie jest on podatnikiem.
Poprawka 64
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 2 – litera b
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 14 a – ustęp 4 a (nowy)
4a.  Państwa członkowskie przygotowują i udostępniają specjalne wytyczne dla osób wymienionych w art. 28a niniejszej dyrektywy, które zdecydują się zarejestrować jako podatnicy, po wprowadzeniu systemu podmiotów uznawanych za dostawcę w sektorach zakwaterowania i przewozu osób w gospodarce platformowej.
Poprawka 65
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 2 – litera b
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 14 a – ustęp 4 b (nowy)
4b.  Po dniu 31 grudnia 2027 r. Komisja zleca niezależne badanie, aby ocenić, czy przepisy dotyczące podmiotów uznawanych za dostawców okazały się skuteczne, a jeśli tak, aby zidentyfikować nowe sektory będące w podobnej sytuacji, a także aby ocenić zalety i wady wprowadzenia obowiązku korzystania z IOSS. Komisja przekazuje badanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
Poprawka 66
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 3
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 28 a – akapit 1 – wprowadzenie
Niezależnie od przepisów art. 28, uznaje się, że podatnik, który ułatwia – poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma, portal lub podobne środki – świadczenie usług krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych, o których mowa w art. 135 ust. 3, lub przewozu osób, sam otrzymał i wyświadczył te usługi, jeżeli osoba świadcząca te usługi jest jednym z następujących podmiotów:
Niezależnie od przepisów art. 28, uznaje się, że podatnik, który ułatwia – poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma, portal lub podobne środki – świadczenie usług krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych, o których mowa w art. 135 ust. 3, lub przewozu osób transportem drogowym w Unii, sam otrzymał i wyświadczył te usługi, jeżeli osoba świadcząca te usługi jest jednym z następujących podmiotów:
Poprawka 67
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 3
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 28 a – akapit 1 – litera f
f)   podatnikiem podlegającym procedurze szczególnej dla małych przedsiębiorstw.”;
skreśla się
Poprawka 68
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 3
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 28 a – akapit 1 a (nowy)
System podmiotów uznawanych za dostawców przewidziany w akapicie pierwszym nie ma zastosowania do platform, które są małymi przedsiębiorstwami w rozumieniu dyrektywy 2013/34/UE1a.
Ponadto akapit pierwszy nie ma zastosowania do usług przewozu osób ani do świadczenia krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych ułatwionych dzięki wykorzystaniu interfejsu elektronicznego, jeżeli usługa przewozu osób lub krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych świadczona przez osobę opisaną w akapicie pierwszym i nieułatwiona przez wykorzystanie interfejsu elektronicznego nie podlegałaby opodatkowaniu VAT.
______________________________
50 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).
Poprawka 69
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 35
4)  uchyla się art. 35;
4)  art. 35 otrzymuje brzmienie:
Poprawka 70
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 35
Artykuł 35
Artykuł 35
Przepisy art. 33 nie mają zastosowania do dostaw towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, określonych w art. 311 ust. 1 pkt 1–4 ani do dostaw używanych środków transportu, określonych w art. 327 ust. 3, podlegających opodatkowaniu VAT zgodnie z procedurami szczególnymi obowiązującymi w tych dziedzinach.
Art. 33 nie ma zastosowania do dostaw towarów używanych, określonych w art. 311 ust. 1 pkt 1, ani do dostaw używanych środków transportu, określonych w art. 327 ust. 3, podlegających opodatkowaniu VAT zgodnie z procedurami szczególnymi obowiązującymi w tych dziedzinach.
Poprawka 71
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 6
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 46a
(6)   dodaje się art. 46a w brzmieniu:
skreśla się
„Artykuł 46a
Miejscem świadczenia usługi ułatwiającej na rzecz osoby niebędącej podatnikiem za pośrednictwem platformy, portalu lub podobnych środków, jest miejsce, w którym dokonywana jest podstawowa transakcja zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy.”;
Poprawka 72
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 7
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 135 – ustęp 3
3.  Nieprzerwany najem lokali mieszkalnych przez okres nieprzekraczający 45 dni wraz ze świadczeniem innych usług pomocniczych lub bez ich świadczenia uważa się za pełniący funkcję podobną do sektora hotelarskiego.”;
3.  Za funkcję podobną do sektora hotelarskiego uważa się:
a)  nieprzerwany najem lokali mieszkalnych na maksymalnie 31 nocy z zapewnieniem lub bez świadczenia innych usług pomocniczych;
b)  świadczenie trzech lub więcej istotnych usług pomocniczych podczas najmu lokali mieszkalnych.
Poprawka 73
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 143 – ustęp 1 a – akapit 1
Do celów zwolnienia przewidzianego w ust. 1 lit. ca) Komisja przyjmuje akt wykonawczy służący wprowadzeniu środków szczególnych zapobiegających niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania, między innymi łącząc niepowtarzalny numer przesyłki z odpowiednim numerem identyfikacyjnym VAT, o którym mowa w art. 369q.
Do celów zwolnienia przewidzianego w ust. 1 lit. ca) Komisja przyjmuje akt wykonawczy służący wprowadzeniu środków szczególnych zapobiegających niektórym formom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania, między innymi łącząc niepowtarzalny numer przesyłki z odpowiednim numerem identyfikacyjnym VAT, o którym mowa w art. 369q. Informuje o tym Parlament Europejski, EPPO, OLAF i Europol.
Poprawka 74
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 12
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 194 – ustęp 1
1.  Nie naruszając przepisów art. 195 i 196, w przypadku gdy podlegające opodatkowaniu dostawa towarów lub świadczenie usług są dokonywane przez podatnika niemającego siedziby w państwie członkowskim, w którym VAT jest należny, państwa członkowskie zezwalają, aby podatnikiem zobowiązanym do zapłaty VAT była osoba, na rzecz której dostarczane są towary lub świadczone są usługi, jeżeli osoba ta jest już zidentyfikowana w tym państwie członkowskim.
1.  Nie naruszając przepisów art. 195 i 196, w przypadku gdy podlegające opodatkowaniu dostawa towarów lub świadczenie usług są dokonywane przez podatnika niezidentyfikowanego do celów VAT w państwie członkowskim, w którym VAT jest należny, podatnikiem zobowiązanym do zapłaty VAT jest osoba, na której rzecz dostarczane są towary lub świadczone są usługi, jeżeli osoba ta jest już zidentyfikowana do celów VAT w tym państwie członkowskim.
Poprawka 75
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 12
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 194 – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Niezależnie od ust. 1 przedsiębiorstwa niemające siedziby będą nadal mogły rejestrować się do celów lokalnego VAT i rozliczać go, jeśli tak postanowią.
Poprawka 76
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 12
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 194 – ustęp 2 a (nowy)
2a.   Do dnia 31 grudnia 2028 r. Komisja ocenia skuteczność niniejszego artykułu i jego wartość dodaną w walce z oszustwami związanymi z VAT, a mianowicie oszustwami typu „znikający podmiot gospodarczy”, oraz należycie informuje Parlament i Radę o wynikach oceny.
Poprawka 77
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 14 – litera a
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 242 a – ustęp 1 a
1a.  Jeżeli podatnik ułatwia – poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma, portal lub podobne środki – świadczenie usług krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych lub usług przewozu osób i nie uznaje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi w rozumieniu art. 28a, podatnik, który ułatwia świadczenie tych usług, jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji tych transakcji świadczenia usług.;
1a.  Jeżeli podatnik ułatwia – poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego jak platforma, portal lub podobne środki – świadczenie usług krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych lub usług przewozu osób transportem drogowym w Unii i nie uznaje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi w rozumieniu art. 28a, podatnik, który ułatwia świadczenie tych usług, jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji tych transakcji świadczenia usług.;
Poprawka 78
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 14 – litera b
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 242 a – ustęp 2 – akapit 2
Ewidencja ta musi być przechowywana przez okres dziesięciu lat począwszy od końca roku, w którym dokonano transakcji.”;
Dany podatnik przechowuje tę ewidencję przez dziesięć lat począwszy od końca roku, w którym dokonano transakcji.
Poprawka 79
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 27
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 369xa – akapit 1 – punkt 1
1)  »przemieszczanie własnych towarów« oznacza przemieszczanie towarów do innego państwa członkowskiego zgodnie z art. 17 ust. 1, w tym przemieszczanie na podstawie art. 14a ust. 3, i nie obejmuje przemieszczeń dóbr kapitałowych zgodnie z definicją państwa członkowskiego, do którego towary są wysyłane lub transportowane zgodnie z art. 189 lit. a), ani towarów, w odniesieniu do których nie istnieje pełne prawo do odliczenia VAT w tym państwie członkowskim.
1)  »przemieszczanie własnych towarów« oznacza przemieszczanie towarów do innego państwa członkowskiego zgodnie z art. 17 ust. 1, w tym przemieszczanie na podstawie art. 14a ust. 3.
Poprawka 80
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 27
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 369xe – akapit 1 – litera b
b)   gdy można w inny sposób stwierdzić, że podlegająca opodatkowaniu działalność tego podatnika objęta niniejszą procedurą szczególną zakończyła się;
skreśla się
Poprawka 81
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 27
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 369xh – ustęp 1 – akapit 1
Deklaracja VAT sporządzana jest w euro.
Deklarację VAT sporządza się w EUR, a w przypadku państw członkowskich, które nie przyjęły euro, w ich walucie krajowej.
Poprawka 82
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – nagłówek
Zmiany w dyrektywie 2006/112/WE ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2024 r.
Zmiany w dyrektywie 2006/112/WE ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2027 r.
Poprawka 83
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 2
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 138 – ustęp 1 a
2)  w art. 138 ustęp 1a otrzymuje brzmienie:
skreśla się
1a.  Zwolnienie przewidziane w ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania, jeżeli dostawca nie dopełnił przewidzianego w art. 262 i 263 obowiązku przekazywania danych dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowych lub przekazane dane nie zawierają prawidłowych informacji dotyczących dostawy zgodnie z wymogami art. 264, chyba że dostawca może należycie, w sposób odpowiadający właściwym organom, uzasadnić wszelkie uchybienia.”;
Poprawka 84
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 3
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 218
Artykuł 218
Artykuł 218
„Do celów niniejszej dyrektywy faktury wystawia się w ustrukturyzowanym formacie elektronicznym. Państwa członkowskie mogą jednak akceptować jako faktury dokumenty w formie papierowej lub innej w przypadku transakcji niepodlegających obowiązkom sprawozdawczym określonym w tytule XI rozdział 6. Państwa członkowskie umożliwiają wystawianie faktur elektronicznych, które są zgodne z normą europejską dotyczącą fakturowania elektronicznego i wykazem syntaktyk zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE. Wystawianie faktur elektronicznych przez podatników i ich przesyłanie nie podlega uprzedniemu obowiązkowemu zatwierdzeniu ani weryfikacji przez organy podatkowe.;
„Do celów niniejszej dyrektywy faktury wystawia się w ustrukturyzowanym formacie elektronicznym. W przypadku transakcji niepodlegających obowiązkom sprawozdawczym określonym w tytule XI rozdział 6 państwa członkowskie mogą przestać zezwalać na wydawanie faktur w formie papierowej lub w innych formatach od dnia 1 stycznia 2028 r. Państwa członkowskie umożliwiają wystawianie faktur elektronicznych, które są zgodne z normą europejską dotyczącą fakturowania elektronicznego i wykazem syntaktyk zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE. Państwa członkowskie mogą również zezwolić na wystawianie faktur elektronicznych w innym formacie zgodnie z art. 217 niniejszej dyrektywy.
Poprawka 85
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 222 – akapit 1
W odniesieniu do dostaw towarów zrealizowanych na warunkach określonych w art. 138 lub dostaw towarów lub świadczenia usług, za które VAT jest płatny przez nabywcę na mocy art. 194 i 196, faktura wystawiana jest nie później niż dwa dni robocze od dnia wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego.;
W odniesieniu do dostaw towarów zrealizowanych na warunkach określonych w art. 138 lub dostaw towarów lub świadczenia usług, za które VAT jest płatny przez nabywcę na mocy art. 194 i 196, faktura wystawiana jest nie później niż osiem dni roboczych od dnia wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego;
Poprawka 86
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 222 – akapit 1 a (nowy)
Komisja proponuje przedsiębiorstwom praktyczne rozwiązania w celu zmniejszenia kosztów realizacji przed ... [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy].
Poprawka 87
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 4
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 222 – akapit 1 b (nowy)
Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do zakupów związanych z obronnością zwolnionych na podstawie art. 143 i 151.
Poprawka 88
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 5
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 223
5)  uchyla się art. 223;
skreśla się
Poprawka 89
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 6
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 226 – akapit 1 – punkt 16
16)  w przypadku faktury korygującej – numer kolejny, który identyfikuje fakturę korygowaną, o której mowa w pkt 2;
16)  w przypadku faktury korygującej – numer kolejny, który identyfikuje fakturę korygowaną, o której mowa w pkt 2, numer seryjny korygowanej faktury lub numer bądź inny podobny identyfikator umowy, z której wynika korekta, o której mowa w pkt 2;
Poprawka 90
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 6
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 226 – akapit 1 – punkt 17
17)   numer IBAN rachunku bankowego dostawcy, na którym zostanie zaksięgowana zapłata za fakturę. Jeżeli IBAN nie jest dostępny, jakikolwiek inny identyfikator, który jednoznacznie identyfikuje rachunek bankowy, na którym zostanie zaksięgowana zapłata za fakturę;
skreśla się
Poprawka 91
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 6
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 226 – akapit 1 – punkt 18
18)  termin, w którym należy dokonać płatności za dostawę towarów lub świadczenie usług lub, w przypadku uzgodnienia płatności częściowych, termin i kwota każdej płatności.”;
skreśla się
Poprawka 92
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 6
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 226 – akapit 1 – punkt 18 a (nowy)
18a)  podstawowe elementy faktury elektronicznej określone w art. 6 dyrektywy 2014/55/UE, z wyjątkiem lit. a), b), i) oraz k), które nie są konieczne z punktu widzenia logiki VAT;
Poprawka 93
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 9 – litera a
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 262 – ustęp 1 – wprowadzenie
Każdy podatnik zidentyfikowany do celów VAT przekazuje państwu członkowskiemu, w którym ma siedzibę lub jest zidentyfikowany do celów VAT, następujące dane dotyczące każdej dostawy i każdego przemieszczenia towarów dokonanych zgodnie z art. 138, każdego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z art. 20 oraz każdego świadczenia usługi, które podlegają opodatkowaniu w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym dostawca lub usługodawca ma siedzibę:;
Każdy podatnik zidentyfikowany do celów VAT przekazuje bez zbędnej zwłoki państwu członkowskiemu, w którym ma siedzibę lub jest zidentyfikowany do celów VAT, następujące dane dotyczące każdej dostawy i każdego przemieszczenia towarów dokonanych zgodnie z art. 138, każdego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z art. 20 oraz każdego świadczenia usługi, które podlegają opodatkowaniu w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym dostawca lub usługodawca ma siedzibę:;
Poprawka 94
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 10
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 263 – ustęp 1 – akapit 1
Dane, o których mowa w art. 262 ust. 1, przekazuje się w odniesieniu do każdej pojedynczej transakcji dokonanej przez podatnika nie później niż w terminie dwóch dni roboczych od dnia wystawienia faktury lub od dnia, w którym należało wystawić fakturę, w przypadku gdy podatnik nie dopełnia obowiązku wystawienia faktury. Dane przekazuje podatnik lub osoba trzecia w imieniu tego podatnika. Państwa członkowskie zapewniają środki elektroniczne przekazywania takich danych.
Dane, o których mowa w art. 262 ust. 1, przekazuje się w odniesieniu do każdej pojedynczej transakcji dokonanej przez podatnika nie później niż w terminie trzech dni roboczych od dnia zaksięgowania w księgach rachunkowych podatnika lub od dnia, w którym należało wystawić fakturę, w przypadku gdy podatnik nie dopełnia obowiązku wystawienia faktury. Dane przekazuje podatnik lub osoba trzecia w jego imieniu. Państwa członkowskie zapewniają środki elektroniczne przekazywania takich danych.
Poprawka 95
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 10
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 263 – ustęp 1 – akapit 3
Państwa członkowskie mogą zezwolić na przekazywanie danych z faktur elektronicznych przy użyciu innych formatów danych, które zapewniają interoperacyjność z europejską normą dotyczącą fakturowania elektronicznego.
Państwa członkowskie mogą zezwolić na bezpłatne przekazywanie danych z faktur elektronicznych przy użyciu innych formatów danych, które zapewniają interoperacyjność z europejską normą dotyczącą fakturowania elektronicznego.
Poprawka 96
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 10
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 263 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Przepisy, o których mowa w ust. 1 i 2, nie mają zastosowania do zakupów związanych z obronnością zwolnionych na podstawie art. 143 i 151.
Poprawka 97
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 17
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 271 a – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie mogą wymagać, aby podatnicy zidentyfikowani do celów VAT na ich terytorium przesyłali elektronicznie ich organom podatkowym dane dotyczące odpłatnych dostaw towarów i świadczenia usług dokonywanych na rzecz innych podatników na ich terytorium.
1.  Państwa członkowskie mogą wymagać, aby podatnicy zidentyfikowani do celów VAT na ich terytorium przesyłali elektronicznie ich organom podatkowym dane dotyczące odpłatnych dostaw towarów i świadczenia usług dokonywanych na rzecz innych podatników na ich terytorium oraz dane dotyczące odpłatnych dostaw towarów i świadczenia usług dokonywanych na ich rzecz przez innych podatników.
Poprawka 98
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 17
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 271 a – ustęp 2
2.   Państwa członkowskie mogą wymagać, aby podatnicy zidentyfikowani do celów VAT na ich terytorium przesyłali elektronicznie ich organom podatkowym dane dotyczące transakcji podlegających opodatkowaniu innych niż te, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu i w art. 262.
skreśla się
Poprawka 99
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 17
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 271b – akapit 1
W przypadku gdy państwo członkowskie wymaga przesyłania danych na podstawie art. 271a, podatnik lub osoba trzecia w imieniu podatnika przekazuje te dane w odniesieniu do poszczególnych transakcji nie później niż w terminie dwóch dni roboczych od dnia wystawienia faktury lub od dnia, w którym należało wystawić fakturę, w przypadku gdy podatnik nie wywiązuje się z obowiązku wystawienia faktury. Państwa członkowskie umożliwiają przekazywanie danych z faktur elektronicznych, które są zgodne z normą europejską dotyczącą fakturowania elektronicznego i wykazem syntaktyk zgodnie z dyrektywą 2014/55/UE.
W przypadku gdy państwo członkowskie wymaga przesyłania danych na podstawie art. 271a, podatnik lub osoba trzecia w imieniu podatnika przekazuje te dane w odniesieniu do poszczególnych transakcji nie później niż w terminie pięciu dni roboczych od dnia zaksięgowania w księgach rachunkowych podatnika lub od dnia, w którym należało wystawić fakturę, w przypadku gdy podatnik nie wywiązuje się z obowiązku wystawienia faktury. Państwa członkowskie umożliwiają przekazywanie danych z faktur elektronicznych, zgodnych z normą europejską dotyczącą fakturowania elektronicznego, o której mowa w dyrektywie 2014/55/UE i która obejmuje normy semantyczne i syntaktyczne, ale nie tryby przekazywania.
Poprawka 100
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 17
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 271b – akapit 2 a (nowy)
W przypadku transakcji między przedsiębiorstwami a konsumentami i transakcji z podmiotami spoza UE państwa członkowskie mogą zezwolić na przekazywanie danych, które mogą nie pochodzić z faktur elektronicznych, przy użyciu innych formatów danych.
Poprawka 101
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 17
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 271c – akapit 1
Najpóźniej do 31 marca 2033 r. Komisja, na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, przedstawia Radzie sprawozdanie dotyczące funkcjonowania krajowych wymogów w zakresie sprawozdawczości określonych w niniejszej sekcji. W sprawozdaniu tym Komisja ocenia potrzebę wprowadzenia dalszych środków harmonizacyjnych i, jeśli uzna to za konieczne, przedstawia odpowiedni wniosek dotyczący takich środków.”;
Najpóźniej do 31 marca 2034 r. Komisja, na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, przedstawia Radzie sprawozdanie dotyczące funkcjonowania krajowych wymogów w zakresie sprawozdawczości określonych w niniejszej sekcji.
Poprawka 102
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 1 – punkt 18
Dyrektywa 2006/112/WE
Artykuł 273 – akapit 1
Państwa członkowskie mogą nałożyć inne obowiązki, jakie uznają za niezbędne do zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom podatkowym, pod warunkiem równego traktowania transakcji krajowych i transakcji dokonywanych między państwami członkowskim przez podatników oraz pod warunkiem, że obowiązki te, w wymianie handlowej między państwami członkowskimi, nie będą prowadzić do powstania formalności związanych z przekraczaniem granic.
Państwa członkowskie mogą nałożyć inne obowiązki, jakie uznają za niezbędne do zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom podatkowym, z zastrzeżeniem zasad proporcjonalności i równego traktowania transakcji krajowych i transakcji dokonywanych między państwami członkowskim przez podatników oraz pod warunkiem, że obowiązki te, w wymianie handlowej między państwami członkowskimi, nie będą prowadzić do powstania formalności związanych z przekraczaniem granic.
Poprawka 103
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 1 – akapit 1
Państwa członkowskie przyjmują i publikują, do 31 grudnia 2023 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1 niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Państwa członkowskie przyjmują i publikują, do 31 grudnia 2024 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1 niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Poprawka 104
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 1 – akapit 2
Państwa członkowskie stosują te przepisy od 1 stycznia 2024 r.
Państwa członkowskie stosują te przepisy od 1 stycznia 2025 r. w odniesieniu do przedsiębiorstw zatrudniających ponad 250 pracowników oraz od 1 stycznia 2026 r. w odniesieniu do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.
Poprawka 105
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2 – akapit 1
Państwa członkowskie przyjmują i publikują, do 31 grudnia 2024 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 2 niniejszej dyrektywy.
Państwa członkowskie przyjmują i publikują, do 31 grudnia 2025 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 2 niniejszej dyrektywy.
Poprawka 106
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2 – akapit 2
Państwa członkowskie stosują te przepisy od 1 stycznia 2024 r.
Państwa członkowskie stosują te przepisy od 1 stycznia 2026 r.
Poprawka 107
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 3 – akapit 1
Państwa członkowskie przyjmują i publikują, do 31 grudnia 2025 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 3 niniejszej dyrektywy.
Państwa członkowskie przyjmują i publikują, do 31 grudnia 2026 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 3 niniejszej dyrektywy.
Poprawka 108
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 3 – akapit 2
Państwa członkowskie stosują te przepisy od 1 stycznia 2026 r.
Państwa członkowskie stosują te przepisy od 1 stycznia 2027 r.
Poprawka 109
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 a (nowy)
Artykuł 5a
Przegląd
1)  Do dnia 31 grudnia 2024 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące punktu kompleksowej obsługi ds. VAT. W sprawozdaniu w szczególności:
a)  analizuje skuteczność punktu kompleksowej obsługi ds. VAT i identyfikuje utrzymujące się niedociągnięcia;
b)  bada zalety dalszego rozszerzenia punktu kompleksowej obsługi ds. VAT na pozostałe obszary transakcji między przedsiębiorstwami a konsumentami, które nie zostały jeszcze uwzględnione;
c)  bada zalety rozszerzenia zakresu punktu kompleksowej obsługi na transakcje między przedsiębiorstwami;
d)  bada możliwości dalszego uproszczenia procedur dla małych i średnich przedsiębiorstw, a tym samym zachęcania do integracji jednolitego rynku.
W stosownych przypadkach do sprawozdania załącza się odpowiedni wniosek ustawodawczy.

Uzgodnienia dotyczące współpracy administracyjnej w dziedzinie VAT potrzebnych w epoce cyfrowej
PDF 237kWORD 65k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 904/2010 w odniesieniu do ustaleń dotyczących współpracy administracyjnej w dziedzinie VAT niezbędnych w epoce cyfrowej (COM(2022)0703 – C9-0023/2023 – 2022/0409(CNS))
P9_TA(2023)0422A9-0324/2023

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2022)0703),

–  uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C9‑0023/2023),

–  uwzględniając art. 82 Regulaminu Parlamentu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0324/2023),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

3.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw -1 (nowy)
(-1)   Obecny unijny system VAT, który wprowadzono w 1993 r., jest podobny do europejskiego systemu celnego. Brakuje jednak równoważnych kontroli, co sprawia, że jest on podatny na transgraniczne oszustwa.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1 a (nowy)
1a)   Obecny system VAT działałby lepiej, gdyby dostawy wewnątrzwspólnotowe były opodatkowane tak, jakby były transakcjami krajowymi. Opublikowany w 2018 r. wniosek dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w zakresie wprowadzenia szczegółowych środków technicznych dotyczących funkcjonowania docelowego systemu VAT dotyczącego opodatkowania wymiany handlowej między państwami członkowskimi wciąż jest przedmiotem dyskusji. Przepisy zawarte w zmienionym rozporządzeniu Rady (UE) nr 904/2010 wzmacniają zarówno obecny system, jak i docelowy system VAT.
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2
(2)  Dyrektywą Rady (UE) XX/XXX15 [Urząd Publikacji: proszę wstawić numer i rok dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących VAT w epoce cyfrowej, przyjętej tego samego dnia co niniejsze rozporządzenie] wprowadzono do dyrektywy Rady 2006/112/WE16 wymogi w zakresie sprawozdawczości cyfrowej. Wymogi te zobowiązują podatników zidentyfikowanych do celów VAT do przekazywania państwom członkowskim informacji na temat każdej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, każdego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz każdego świadczenia usługi podlegającej opodatkowaniu w państwie członkowskim innym niż to, w którym dostawca lub usługodawca ma siedzibę. Państwa członkowskie muszą wymieniać i przetwarzać te informacje na temat transakcji wewnątrzwspólnotowych w celu kontrolowania prawidłowego stosowania VAT i wykrywania oszustw.
(2)  Dyrektywą Rady (UE) XX/XXX15 [Urząd Publikacji: proszę wstawić numer i rok dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących VAT w epoce cyfrowej, przyjętej tego samego dnia co niniejsze rozporządzenie] wprowadzono do dyrektywy Rady 2006/112/WE16 wymogi w zakresie sprawozdawczości cyfrowej. Wymogi te zobowiązują podatników zidentyfikowanych do celów VAT do przekazywania państwom członkowskim informacji na temat każdej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, każdego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz każdego świadczenia usługi podlegającej opodatkowaniu w państwie członkowskim innym niż to, w którym dostawca lub usługodawca ma siedzibę. Państwa członkowskie muszą wymieniać i przetwarzać te informacje na temat transakcji wewnątrzwspólnotowych w celu kontrolowania prawidłowego stosowania VAT i wykrywania oszustw. Wymogi te nie mają zastosowania do zakupów związanych z obronnością, które są zwolnione na mocy art. 143 i 151 dyrektywy 2006/112/WE.
__________________
__________________
15 Dyrektywa Rady (UE) XXX/XXXX z dnia ........ (Dz.U. L z dd.mm.rrrr, s. X). [Urząd Publikacji: proszę wstawić pełne odesłanie.]
15 Dyrektywa Rady (UE) XXX/XXXX z dnia ........ (Dz.U. L z dd.mm.rrrr, s. X). [Urząd Publikacji: proszę wstawić pełne odesłanie.]
16 Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).
16 Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3
(3)  Dotychczasowa współpraca organów podatkowych państw członkowskich opiera się na wymianie zagregowanych informacji między krajowymi systemami elektronicznymi. Wprowadzenie wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej ma na celu zwiększenie poboru podatku poprzez niezwłoczne dostarczanie administracjom podatkowym danych o poszczególnych transakcjach. W celu zapewnienia dostępności tych danych dla innych administracji podatkowych w efektywny sposób oraz ułatwienia wspólnego prowadzenia analiz i kontroli krzyżowych, jak również wspólnej interpretacji tych analiz i kontroli krzyżowych, niezbędny jest centralny system, w którym wymieniane będą informacje o VAT.
(3)  Dotychczasowa współpraca organów podatkowych państw członkowskich opiera się na wymianie zagregowanych informacji między krajowymi systemami elektronicznymi. Wprowadzenie wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej ma na celu zwiększenie skuteczności procedur poboru podatku poprzez niezwłoczne dostarczanie administracjom podatkowym danych o poszczególnych transakcjach. W celu zapewnienia dostępności tych danych dla innych administracji podatkowych w efektywny sposób oraz ułatwienia wspólnego prowadzenia analiz i kontroli krzyżowych, jak również wspólnej interpretacji tych analiz i kontroli krzyżowych, niezbędny jest bezpieczny i aktualny centralny system, w którym wymieniane będą odpowiednie informacje o VAT.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4
(4)  Aby umożliwić państwom członkowskim skuteczniejsze zwalczanie oszustw w dziedzinie VAT, należy ustanowić centralny elektroniczny system wymiany informacji o VAT („centralny VIES”) służący do wymiany informacji o VAT. System ten powinien otrzymywać z krajowych systemów elektronicznych państw członkowskich informacje na temat transakcji wewnątrzwspólnotowych zgłoszonych przez odpowiednich dostawców lub usługodawców i nabywców w różnych państwach członkowskich. Ponadto system ten powinien otrzymywać od państw członkowskich informacje umożliwiające identyfikację do celów VAT podatników dokonujących transakcji wewnątrzwspólnotowych. Co więcej, w każdym przypadku, w którym dokonuje się zmiany danych, w centralnym VIES należy zamieścić także metadane pozwalające śledzić czas wprowadzenia modyfikacji.
(4)  Aby umożliwić państwom członkowskim, Prokuraturze Europejskiej (EPPO), Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), Eurofisc i Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) skuteczniejsze zwalczanie oszustw w dziedzinie VAT, należy ustanowić centralny elektroniczny system wymiany informacji o VAT („centralny VIES”) służący do wymiany informacji o VAT. System ten powinien otrzymywać z krajowych systemów elektronicznych państw członkowskich informacje na temat transakcji wewnątrzwspólnotowych zgłoszonych przez odpowiednich dostawców lub usługodawców i nabywców w różnych państwach członkowskich. Ponadto system ten powinien otrzymywać od państw członkowskich informacje umożliwiające identyfikację do celów VAT podatników dokonujących transakcji wewnątrzwspólnotowych. Co więcej, w każdym przypadku, w którym dokonuje się zmiany danych, w centralnym VIES należy zamieścić także metadane pozwalające śledzić czas wprowadzenia modyfikacji.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5
(5)  Informacje umożliwiające identyfikację do celów VAT podatników dokonujących transakcji wewnątrzwspólnotowych powinny być automatycznie aktualizowane w centralnym VIES niezwłocznie po wystąpieniu zmiany informacji umożliwiających identyfikację, z wyjątkiem przypadków, w których państwa członkowskie uzgodnią, że taka aktualizacja nie jest istotna, niezbędna lub użyteczna. Aktualizacje takie są niezbędne, ponieważ ważność numerów identyfikacyjnych VAT podatników podlega weryfikacji pod kątem spełnienia warunku zwolnienia dostaw wewnątrzwspólnotowych, przewidzianego w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE. Aby zapewnić administracjom podatkowym rozsądny poziom pewności co do jakości i wiarygodności takich informacji, informacje na temat transakcji wewnątrzwspólnotowych powinny być automatycznie aktualizowane w centralnym VIES nie później niż w terminie 1 dnia po otrzymaniu przez państwo członkowskie informacji od podatnika.
(5)  Informacje umożliwiające identyfikację do celów VAT podatników dokonujących transakcji wewnątrzwspólnotowych powinny być automatycznie aktualizowane w centralnym VIES bez zbędnej zwłoki po wystąpieniu zmiany informacji umożliwiających identyfikację, z wyjątkiem przypadków, w których państwa członkowskie uzgodnią, że taka aktualizacja nie jest istotna, niezbędna lub użyteczna. Aktualizacje takie są niezbędne, ponieważ ważność numerów identyfikacyjnych VAT podatników podlega weryfikacji pod kątem spełnienia warunku zwolnienia dostaw wewnątrzwspólnotowych, przewidzianego w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE. Aby zapewnić administracjom podatkowym rozsądny poziom pewności co do jakości i wiarygodności takich informacji, informacje na temat transakcji wewnątrzwspólnotowych powinny być automatycznie aktualizowane w centralnym VIES nie później niż w terminie trzech dni po otrzymaniu przez państwo członkowskie informacji od podatnika.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8
(8)  Aby pomóc państwom członkowskim w zwalczaniu oszustw w dziedzinie VAT oraz w wykrywaniu oszustów, informacje umożliwiające identyfikację do celów VAT oraz informacje o VAT dotyczące transakcji wewnątrzwspólnotowych powinny być zatrzymywane przez 5 lat. Okres ten stanowi minimum niezbędne państwom członkowskim do skutecznego prowadzenia kontroli oraz prowadzenia dochodzeń w przypadku podejrzenia popełnienia oszustwa w dziedzinie VAT lub wykrywania takich oszustw. Okres ten jest również proporcjonalny, biorąc pod uwagę ogromną ilość informacji na temat transakcji wewnątrzwspólnotowych oraz poufność tych informacji jako danych handlowych i osobowych.
(8)  Aby pomóc państwom członkowskim w zwalczaniu oszustw w dziedzinie VAT oraz w wykrywaniu oszustów, informacje umożliwiające identyfikację do celów VAT oraz informacje o VAT dotyczące transakcji wewnątrzwspólnotowych powinny być zatrzymywane przez 5 lat. Okres ten stanowi minimum niezbędne państwom członkowskim i, w stosownych przypadkach, EPPO do skutecznego prowadzenia kontroli oraz prowadzenia dochodzeń w przypadku podejrzenia popełnienia oszustwa w dziedzinie VAT lub wykrywania takich oszustw. Okres ten jest również proporcjonalny, biorąc pod uwagę ogromną ilość informacji na temat transakcji wewnątrzwspólnotowych oraz poufność tych informacji jako danych handlowych i osobowych.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8 a (nowy)
(8a)  Unijne dane biznesowe gromadzone za pośrednictwem e-fakturowania i e-sprawozdawczości powinny, ze względów bezpieczeństwa i suwerenności gospodarczej, być fizycznie przechowywane w Unii.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9
(9)  Aby możliwe było niezwłoczne wykrywanie niezgodności, a tym samym zwiększenie zdolności w zakresie zwalczania oszustw w dziedzinie VAT, centralny VIES powinien umożliwiać automatyczną kontrolę krzyżową informacji zebranych zarówno od dostawcy lub usługodawcy, jak i nabywcy w ramach wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej wprowadzonych dyrektywą (UE) XX/XXX [Urząd Publikacji: proszę wstawić numer i rok dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących VAT w epoce cyfrowej, przyjętej tego samego dnia co niniejsze rozporządzenie17]. Wyniki takiej kontroli krzyżowej należy udostępniać państwom członkowskim na potrzeby podjęcia odpowiednich działań następczych.
(9)  Aby możliwe było niezwłoczne wykrywanie niezgodności, a tym samym zwiększenie zdolności w zakresie zwalczania oszustw w dziedzinie VAT, centralny VIES powinien umożliwiać automatyczną kontrolę krzyżową informacji zebranych zarówno od dostawcy lub usługodawcy, jak i nabywcy w ramach wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej wprowadzonych dyrektywą (UE) XX/XXX [Urząd Publikacji: proszę wstawić numer i rok dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących VAT w epoce cyfrowej, przyjętej tego samego dnia co niniejsze rozporządzenie17]. Wyniki takiej kontroli krzyżowej należy udostępniać państwom członkowskim na potrzeby podjęcia odpowiednich działań następczych. Ze względów bezpieczeństwa wymogi w zakresie sprawozdawczości cyfrowej nie mają zastosowania do zamówień w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa narodowego.
__________________
__________________
17 Dyrektywa Rady (UE) XXX/XXXX z dnia ....... (Dz.U. L z dd.mm.rrrr, s. X).
17 Dyrektywa Rady (UE) XXX/XXXX z dnia ....... (Dz.U. L z dd.mm.rrrr, s. X).
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10 a (nowy)
(10a)  W celu zapewnienia sprawnego procesu konieczne jest, aby centralny VIES odzwierciedlał w czasie rzeczywistym aktualizacje statusu dotyczące zatwierdzania danych masowych oraz subskrypcji przedsiębiorstw u partnerów handlowych. Konieczne jest, aby takie aktualizacje statusu były wiarygodne pod względem jakości danych i stabilności systemu.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10 b (nowy)
(10b)  Od 2002 r. Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej funkcję weryfikacji numerów identyfikacyjnych VAT w bazie VIES, która umożliwia sprawdzenie ważności numeru identyfikacyjnego VAT on-line. Biorąc pod uwagę znaczny wzrost zapotrzebowania na tę funkcję od czasu jej powstania, konieczne jest jej znaczne unowocześnienie, aby umożliwić masowe weryfikacje, poprawić jakość zawartych w niej informacji, umożliwić aktualizację w czasie rzeczywistym oraz skrócić czas przestoju. W związku z tym, aby umożliwić niezawodne sprawdzanie numerów identyfikacyjnych VAT w czasie rzeczywistym oraz aby centralny VIES był w pełni skuteczny, Komisja musi poprawić działanie funkcji weryfikacji numerów identyfikacyjnych VAT w bazie VIES.
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10 c (nowy)
(10c)  W celu uproszczenia i ograniczenia kosztów przestrzegania przepisów zarówno dla przedsiębiorstw, w szczególności MŚP, jak i administracji podatkowych, Komisja powinna opracować bezpieczne i niezawodne oprogramowanie łączące przedsiębiorstwa i administracje krajowe z centralnym VIES.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 11 a (nowy)
(11a)  Do przetwarzania danych osobowych nadal mają zastosowanie zabezpieczenia przewidziane w rozdziale XV rozporządzenia (UE) nr 904/2010, w szczególności te przewidziane w jego art. 55.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12
(12)  Dostęp do informacji w centralnym VIES powinien być udzielany zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu. Informacje te nie powinny być wykorzystywane do celów innych niż kontrolowanie prawidłowego stosowania VAT i zwalczanie oszustw w dziedzinie VAT. Wszyscy użytkownicy powinni być związani zasadami poufności określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
(12)  Dostęp do informacji w centralnym VIES powinien być udzielany zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu. Informacje te nie powinny być wykorzystywane do celów innych niż kontrolowanie prawidłowego stosowania VAT i zwalczanie oszustw w dziedzinie VAT. Wszyscy użytkownicy powinni być związani zasadami poufności określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Procedury wymiany informacji i dostępu do danych mają być realizowane zgodnie z rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/6791a i (UE) 2018/17251b oraz z poszanowaniem Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.
__________________
1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).
1b Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 13
(13)  Na potrzeby zwalczania oszustw w dziedzinie VAT urzędnicy łącznikowi Eurofisc z państw członkowskich, o których to urzędnikach mowa w art. 36 rozporządzenia (UE) nr 904/2010, powinni mieć możliwość dostępu do informacji o VAT dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowych i ich analizowania. W celu kontrolowania prawidłowego stosowania przepisów dotyczących VAT urzędnicy państw członkowskich, którzy sprawdzają, czy zwolnienie z VAT w przypadku określonych towarów importowanych, ustanowione w art. 143 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2006/112/WE, ma zastosowanie, również powinni mieć dostęp do informacji umożliwiających identyfikację do celów VAT przechowywanych w centralnym VIES. Ponadto, z tych samych powodów, właściwe organy państw członkowskich powinny wybrać innych urzędników, którzy muszą mieć bezpośredni dostęp do centralnego VIES, i w stosownych przypadkach udzielić im takiego dostępu. Co więcej, należycie akredytowane osoby z Komisji powinny mieć dostęp do informacji znajdujących się w centralnym VIES, ale wyłącznie w zakresie, w jakim dostęp ten jest niezbędny do opracowania i utrzymania tego systemu.
(13)  Na potrzeby zwalczania oszustw w dziedzinie VAT urzędnicy łącznikowi Eurofisc z państw członkowskich, o których to urzędnikach mowa w art. 36 rozporządzenia (UE) nr 904/2010, a także EPPO, OLAF, Eurofisc i Europol, powinni mieć możliwość dostępu do informacji o VAT dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowych i ich analizowania. W celu kontrolowania prawidłowego stosowania przepisów dotyczących VAT urzędnicy państw członkowskich, którzy sprawdzają, czy zwolnienie z VAT w przypadku określonych towarów importowanych, ustanowione w art. 143 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2006/112/WE, ma zastosowanie, również powinni mieć dostęp do informacji umożliwiających identyfikację do celów VAT przechowywanych w centralnym VIES. Ponadto, z tych samych powodów, właściwe organy państw członkowskich powinny wybrać innych urzędników, którzy muszą mieć bezpośredni dostęp do centralnego VIES, i w stosownych przypadkach udzielić im takiego dostępu. Co więcej, należycie akredytowane osoby z Komisji powinny mieć dostęp do informacji znajdujących się w centralnym VIES, ale wyłącznie w zakresie, w jakim dostęp ten jest niezbędny do opracowania i utrzymania tego systemu. Akredytowane osoby z Komisji nie powinny w żadnym wypadku naruszać prawa podatników do poufności. Zgodnie ze sprawozdaniem rocznym EPPO za 2022 r. 47 % ogólnej szacunkowej kwoty, w odniesieniu do której EPPO przeprowadziła aktywne dochodzenie, wynikało z oszustw związanych z VAT. Z tego powodu konieczne jest przyznanie bezpośredniego dostępu do centralnego systemu VIES upoważnionym pracownikom EPPO. Zgodnie z tą samą logiką podobne upoważnienie należy przyznać upoważnionym urzędnikom OLAF-u.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14
(14)  W celu prowadzenia dochodzeń w sprawie podejrzenia popełnienia oszustwa w dziedzinie VAT oraz wykrywania takich oszustw systemy informacyjne wspomagające sieć Eurofisc w walce z oszustwami w dziedzinie VAT, w tym system narzędzi do analizy sieci transakcji oraz centralny elektroniczny system informacji o płatnościach („CESOP”), powinny mieć bezpośredni dostęp do centralnego VIES.
(14)  W celu prowadzenia dochodzeń w sprawie podejrzenia popełnienia oszustwa w dziedzinie VAT oraz wykrywania takich oszustw systemy informacyjne wspomagające sieć Eurofisc w walce z oszustwami w dziedzinie VAT, w tym system narzędzi do analizy sieci transakcji oraz centralny elektroniczny system informacji o płatnościach („CESOP”), EPPO, OLAF i Europol powinny mieć bezpośredni dostęp do centralnego VIES.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14 a (nowy)
(14a)  EPPO powinna mieć również bezpośredni dostęp do centralnego VIES w zakresie niezbędnym do wykonywania swoich zadań, o których mowa w art. 4 rozporządzenia Rady (UE) 2017/19391a i zgodnie z art. 43 tego rozporządzenia.
__________________
1a Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).
Poprawka 18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 16
(16)  Aby zapewnić jednolite warunki wykonania rozporządzenia (UE) nr 904/2010, należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do zadań, które Komisja będzie wykonywać w związku z zarządzaniem centralnym VIES pod względem technicznym, szczegółów technicznych dotyczących identyfikacji i dostępu urzędników i systemów elektronicznych do centralnego VIES, szczegółów technicznych i formatu informacji przekazywanych do centralnego VIES oraz ról i obowiązków państw członkowskich i Komisji w przypadku pełnienia funkcji administratora i podmiotu przetwarzającego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/67918 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/172519. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/201120.
(16)  Aby zapewnić jednolite warunki wykonania rozporządzenia (UE) nr 904/2010, należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do zadań, które Komisja będzie wykonywać w związku z zarządzaniem centralnym VIES pod względem technicznym, szczegółów technicznych dotyczących identyfikacji i dostępu urzędników i systemów elektronicznych do centralnego VIES, szczegółów technicznych i formatu informacji przekazywanych do centralnego VIES oraz ról i obowiązków państw członkowskich i Komisji w przypadku pełnienia funkcji administratora i podmiotu przetwarzającego na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/67918 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/172519. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/201120. Każdy projekt aktu wykonawczego ma być przedłożony Parlamentowi Europejskiemu tytułem informacji, aby umożliwić mu wykonywanie jego praw.
__________________
__________________
18 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).
18 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).
19 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).
19 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).
20 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
20 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
Poprawka 19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17
(17)  Oszustwa w dziedzinie VAT są wspólnym problemem wszystkich państw członkowskich. Państwa członkowskie same nie dysponują informacjami niezbędnymi do zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów dotyczących VAT oraz do zwalczania oszustw w dziedzinie VAT. Ponieważ cel rozporządzenia (UE) nr 904/2010, a mianowicie zwalczanie oszustw w dziedzinie VAT, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie ze względu na transgraniczny charakter rynku wewnętrznego, natomiast możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(17)  Oszustwa w dziedzinie VAT są wspólnym problemem wszystkich państw członkowskich. Państwa członkowskie same nie dysponują informacjami niezbędnymi do zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów dotyczących VAT oraz do zwalczania oszustw w dziedzinie VAT. Ponieważ cel rozporządzenia (UE) nr 904/2010, a mianowicie zwalczanie oszustw w dziedzinie VAT, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie ze względu na transgraniczny charakter rynku wewnętrznego, natomiast możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. Poziom gromadzenia, centralizacji i automatycznego przetwarzania danych dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowych, który pozwala organom podatkowym państwa członkowskiego na przeprowadzenie pełnego mapowania przepływów między przedsiębiorstwami w Unii, wymaga ustanowienia procesu kontroli na poziomie Unii w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania systemu i uniknięcia wszelkich odchyleń w wykorzystywaniu tych danych.
Poprawka 20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17 a (nowy)
(17a)   Mechanizm funkcjonowania oszustw karuzelowych został jasno określony przez Komisję w jej sprawozdaniu z dnia 16 kwietnia 2004 r. dla Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącym uzgodnień w zakresie współpracy administracyjnej w zwalczaniu nadużyć finansowych związanych z VAT.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 21
(21)  Nadużywanie numerów identyfikacyjnych VAT stosowanych na potrzeby punktu kompleksowej obsługi importu („IOSS”) zostało uznane przez zainteresowane strony za potencjalne ryzyko. Aby lepiej zabezpieczyć prawidłowe stosowanie i proces weryfikacji numerów identyfikacyjnych VAT stosowanych na potrzeby IOSS, należy rozszerzyć art. 47h rozporządzenia (UE) nr 904/2010 poprzez przyznanie organom celnym dostępu do informacji o przedsiębiorcy zarejestrowanym w IOSS, co poprawi zarządzanie ryzykiem i zwiększy możliwości kontrolne tych organów celnych.
(21)  Nadużywanie numerów identyfikacyjnych VAT stosowanych na potrzeby punktu kompleksowej obsługi importu („IOSS”), umyślnie lub w wyniku zaniedbania, zostało uznane przez zainteresowane strony za potencjalne ryzyko. Aby lepiej zabezpieczyć prawidłowe stosowanie i proces weryfikacji numerów identyfikacyjnych VAT stosowanych na potrzeby IOSS, należy rozszerzyć art. 47h rozporządzenia (UE) nr 904/2010 poprzez przyznanie organom celnym dostępu do informacji o przedsiębiorcy zarejestrowanym w IOSS, co poprawi zarządzanie ryzykiem i zwiększy możliwości kontrolne tych organów celnych.
Poprawka 22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 22 a (nowy)
(22a)  Zmiany związane z systemem IOSS wymagają realistycznego harmonogramu wdrożenia.
Dlatego rozszerzenie zakresu systemu IOSS powinno mieć zastosowanie od 1 stycznia 2026 r., aby uniknąć fragmentarycznego przestrzegania i wdrażania, które zwiększałoby obciążenie administracyjne przedsiębiorstw, w szczególności MŚP, oraz platform ułatwiających sprzedaż między przedsiębiorstwami, w szczególności małych platform handlowych.
Poprawka 23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 24
(24)  Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z prawami podstawowymi i zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności niniejsze rozporządzenie ma na celu zapewnienie pełnego poszanowania prawa do ochrony danych osobowych określonego w art. 8 Karty. W związku z tym niniejsze rozporządzenie ściśle ogranicza ilość danych osobowych, które zostaną udostępnione organom podatkowym. Przetwarzanie informacji na temat transakcji wewnątrzwspólnotowych na podstawie niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się wyłącznie do celów niniejszego rozporządzenia.
(24)  Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z prawami podstawowymi i zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności niniejsze rozporządzenie ma na celu zapewnienie pełnego poszanowania prawa do ochrony danych osobowych określonego w art. 8 Karty. W związku z tym niniejsze rozporządzenie ściśle ogranicza ilość danych osobowych, które zostaną udostępnione organom podatkowym, ponieważ dostęp organów podatkowych do informacji na temat zakupów dokonywanych przez osoby fizyczne stanowi poważne zagrożenie dla prywatności. Przetwarzanie informacji na temat transakcji wewnątrzwspólnotowych na podstawie niniejszego rozporządzenia powinno zatem odbywać się wyłącznie do celów niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 24 a (nowy)
(24a)  Zgodnie z zasadami proporcjonalności i ochrony praw podstawowych, przekazywanie danych przez przedsiębiorstwa ma być wykorzystywane wyłącznie w kontekście zwalczania oszustw związanych z VAT. Zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/9431a zainteresowane organy mają przestrzegać tajemnic handlowych, a mianowicie know-how i wiedzy specjalistycznej związanej z produktami i usługami przedsiębiorstw unijnych, aby nie zagrażać konkurencyjności tych przedsiębiorstw.
__________________
1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem (Dz.U. L 157 z 15.6.2016, s. 1).
Poprawka 25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 25
(25)  Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię dnia [...]
(25)  Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię dnia 3 marca 2023 r.
Poprawka 26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 25 a (nowy)
(25a)  Zgodnie z interesem publicznym i interesem finansowym Unii sygnaliści korzystają ze skutecznej ochrony prawnej na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/19371a.
__________________
1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 z dnia 23 października 2019 r. w sprawie ochrony osób zgłaszających naruszenia prawa Unii (Dz.U. L 305 z 26.11.2019, s. 17).
Poprawka 27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 27 a (nowy)
(27a)  Artykuł 36 rozporządzenia (UE) nr 904/2010 został zmieniony w celu uwzględnienia roli Europolu i OLAF-u. Powinien on również odzwierciedlać rolę EPPO. Jak określono w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1939, delegowani prokuratorzy europejscy EPPO działają w imieniu EPPO w swoich państwach członkowskich i mają takie same uprawnienia jak prokuratorzy krajowi, jeśli chodzi o prowadzenie postępowań przygotowawczych, wnoszenie i popieranie oskarżeń oraz doprowadzenie do osądzenia sprawcy. W tym zakresie mogą oni współpracować z urzędnikiem łącznikowym Eurofisc w swoim państwie członkowskim. Należy im przyznać takie same uprawnienia w ramach pełnienia funkcji delegowanych prokuratorów europejskich zgodnie z art. 43 rozporządzenia (UE) 2017/1939. W zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonywania zadań EPPO, należy zezwolić na bezpośrednią sprawozdawczość z Eurofisc do EPPO. Wybrany personel EPPO powinien mieć również możliwość zwracania się o informacje do Eurofisc.
Poprawka 28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – nagłówek
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 904/2010 mające zastosowanie od 1 stycznia 2025 r.
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 904/2010 mające zastosowanie od 1 stycznia 2026 r.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 1 a (nowy)
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera v a (nowa), v b (nowa) i v c (nowa)
1a)  w art. 2 ust. 1 dodaje się następujące litery:
„va) »delegowani prokuratorzy europejscy« oznaczają delegowanych prokuratorów europejskich, o których mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2017/1939*;
vb)  »personel EPPO« oznacza personel EPPO w rozumieniu art. 2 pkt 4 rozporządzenia (UE) 2017/1939;
vc)  »urzędnicy OLAF-u« oznaczają urzędników zatrudnionych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) ustanowiony decyzją Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom**, którym dyrektor generalny przyznał uprawnienia do prowadzenia dochodzeń.
__________________
* Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (EPPO) (Dz.U. L 283 z 31.10.2017).
** Decyzja Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom z dnia 28 kwietnia 1999 r. ustanawiająca Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 20).”;
Poprawka 30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3 a (nowy)
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 17 – ustęp 1 a (nowy)
3a)  w art. 17 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„1a. Informacje, o których mowa w ust. 1, zgromadzone za pośrednictwem e-fakturowania i e-sprawozdawczości, nie mogą być przechowywane poza terytorium Unii.”;
Poprawka 31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3 b (nowy)
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 33 – ustęp 1
3b)  artykuł 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1.  Aby propagować i ułatwiać wielostronną współpracę w zakresie zwalczania oszustw związanych z VAT, w niniejszym rozdziale ustanawia się sieć służącą sprawnej wymianie, przetwarzaniu i analizie między państwami członkowskimi ukierunkowanych informacji na temat oszustw transgranicznych, a także koordynacji wszelkich działań następczych (zwaną dalej »Eurofisc«).
1. Aby propagować i ułatwiać wielostronną współpracę w zakresie zwalczania oszustw związanych z VAT, a także współpracy między państwami członkowskimi a EPPO, Europolem i OLAF-em, w niniejszym rozdziale ustanawia się sieć służącą sprawnej wymianie, przetwarzaniu i analizie między państwami członkowskimi ukierunkowanych informacji na temat oszustw transgranicznych, a także koordynacji wszelkich działań następczych (zwaną dalej »Eurofisc«).”;
Poprawka 32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3 c (nowy)
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 33 – ustęp 2 – litera d a (nowa)
3c)   w art. 33 ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:
„da) współpracują z EPPO, Europolem i OLAF-em, zgodnie z ich odpowiednimi mandatami i kompetencjami, w szczególności z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013*.
______________________
* Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1)”;
Poprawka 33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 3 d (nowy)
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 36 – ustęp 5 a (nowy)
3d)  w art. 36 dodaje się akapit w brzmieniu:
„5a) W zakresie niezbędnym do wykonywania powierzonych im zadań delegowani prokuratorzy europejscy mogą zwracać się o stosowne informacje do każdego koordynatora dziedziny roboczej Eurofisc znajdującego się w tym samym państwie członkowskim. W zakresie niezbędnym do wykonywania powierzonych im zadań odpowiedni pracownicy EPPO mogą zwrócić się o informacje do każdego koordynatora dziedziny roboczej Eurofisc znajdującego się w państwie członkowskim, które uczestniczy we wzmocnionej współpracy w zakresie ustanowienia EPPO, o której mowa w art. 120 rozporządzenia (UE) 2017/1939. W tym celu Eurofisc może zawrzeć z EPPO porozumienie robocze określające szczegóły współpracy między Eurofisc a EPPO.”;
Poprawka 34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 4
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 47b – ustęp 3
3.  Jeżeli podatnik korzystający z jednej z procedur szczególnych określonych w tytule XII rozdział 6 sekcje 2, 3 i 5 dyrektywy 2006/112/WE jest wykluczony ze stosowania procedury szczególnej, państwo członkowskie identyfikacji niezwłocznie informuje o tym drogą elektroniczną właściwe organy pozostałych państw członkowskich.”;
3.  Jeżeli podatnik korzystający z jednej z procedur szczególnych określonych w tytule XII rozdział 6 sekcje 2, 3 i 5 dyrektywy 2006/112/WE jest wykluczony ze stosowania procedury szczególnej, państwo członkowskie identyfikacji tak szybko jak to możliwe i w każdym przypadku przed dziesiątym dniem następnego miesiąca informuje o tym drogą elektroniczną właściwe organy pozostałych państw członkowskich.”;
Poprawka 35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 5
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 47d – ustęp 2
2.  Państwo członkowskie identyfikacji przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, drogą elektroniczną właściwemu organowi państwa członkowskiego konsumpcji lub państw członkowskich, z których towary są wysyłane lub transportowane i do których towary są wysyłane lub transportowane, nie później niż 20 dni od końca miesiąca, w którym upłynął termin złożenia deklaracji.”;
2.  Państwo członkowskie identyfikacji przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, drogą elektroniczną właściwemu organowi państwa członkowskiego konsumpcji lub państw członkowskich, z których towary są wysyłane lub transportowane i do których towary są wysyłane lub transportowane, nie później niż 10 dni od końca miesiąca, w którym upłynął termin złożenia deklaracji.”;
Poprawka 36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 7 – litera b
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 47i – ustęp 5
5.  W przypadku gdy państwo członkowskie konsumpcji lub państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane lub do którego towary są wysyłane lub transportowane, występujące z wnioskiem nie otrzyma ewidencji w terminie 30 dni od daty złożenia wniosku, państwo to może podjąć wszelkie działania zgodnie ze swoim ustawodawstwem krajowym w celu uzyskania takiej ewidencji.”;
5.  W przypadku gdy państwo członkowskie konsumpcji lub państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane lub do którego towary są wysyłane lub transportowane, występujące z wnioskiem nie otrzyma ewidencji w terminie 30 dni od daty złożenia wniosku, państwo to może podjąć konieczne i uzasadnione działania administracyjne zgodnie ze swoim ustawodawstwem krajowym w celu uzyskania takiej ewidencji.”;
Poprawka 37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 8
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 47j – ustęp 2
„2. Bez uszczerbku dla art. 7 ust. 4, jeżeli państwo członkowskie konsumpcji lub państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane lub do którego towary są wysyłane lub transportowane, stwierdzi, że konieczne jest postępowanie administracyjne, konsultuje się ono najpierw z państwem członkowskim identyfikacji co do konieczności takiego postępowania.”;
„2. Bez uszczerbku dla art. 7 ust. 4, jeżeli państwo członkowskie konsumpcji lub państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane lub do którego towary są wysyłane lub transportowane, stwierdzi, że konieczne jest postępowanie administracyjne, konsultuje się ono najpierw z państwem członkowskim identyfikacji co do konieczności takiego postępowania i przeprowadza takie postępowanie w odniesieniu do ram prawnych zaangażowanych państw członkowskich.”;
Poprawka 38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 10
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 47la – ustęp 3
3.  Państwa członkowskie wprowadzają przepisy, zgodnie z którymi podatnik przekazuje, na wniosek, żądaną ewidencję drogą elektroniczną państwu członkowskiemu, w którym ten podatnik jest zidentyfikowany do celów VAT. Państwa członkowskie akceptują możliwość przedkładania ewidencji przy użyciu standardowego formularza.
3.  Państwa członkowskie wprowadzają przepisy, zgodnie z którymi podatnik przekazuje, na wniosek, żądaną ewidencję drogą elektroniczną państwu członkowskiemu, w którym ten podatnik jest zidentyfikowany do celów VAT. Państwa członkowskie akceptują przedkładanie ewidencji jedynie przy użyciu standardowego, obligatoryjnego formularza.
Poprawka 39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 10
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 47la – ustęp 5
5.  W przypadku gdy występujące z wnioskiem państwo członkowskie, w którym te dostawy towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu, nie otrzyma ewidencji w terminie 30 dni od daty złożenia wniosku, państwo to może podjąć wszelkie działania zgodnie ze swoim ustawodawstwem krajowym w celu uzyskania takiej ewidencji.
5.  W przypadku gdy występujące z wnioskiem państwo członkowskie, w którym te dostawy towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu, nie otrzyma ewidencji w terminie 30 dni od daty złożenia wniosku, państwo to może podjąć konieczne i uzasadnione działania administracyjne zgodnie ze swoim ustawodawstwem krajowym w celu uzyskania takiej ewidencji.
Poprawka 40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 – punkt 10
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 47 lb – ustęp 2
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2.”.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2. Projekty tych aktów wykonawczych przedkłada się Parlamentowi Europejskiemu tytułem informacji, aby umożliwić mu wykonywanie jego praw.”.
Poprawka 41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – nagłówek
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 904/2010 mające zastosowanie od 1 stycznia 2026 r.
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 904/2010 mające zastosowanie od 1 stycznia 2027 r.
Poprawka 42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24g – ustęp 1
1.  Do celów, o których mowa w art. 1, Komisja opracowuje elektroniczny centralny system wymiany informacji o VAT (»centralny VIES«), utrzymuje go i prowadzi oraz zarządza nim pod względem technicznym.
1.  Do celów, o których mowa w art. 1, Komisja opracowuje elektroniczny centralny system wymiany informacji o VAT (»centralny VIES«), utrzymuje go i prowadzi oraz zarządza nim pod względem technicznym. Komisja nie ma bezpośredniego dostępu do danych indywidualnych podatników. Komisja zapewnia wsparcie techniczne w zakresie bezpiecznego połączenia z centralnym VIES przez urzędników, którym przyznano zautomatyzowany dostęp do centralnego VIES zgodnie z art. 24k ust. 1.
Poprawka 43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24 g – ustęp 1 a (nowy)
1a.   Centralny VIES instaluje się z zastosowaniem najodpowiedniejszej dostępnej technologii w celu ochrony praw obywateli jako podatników, a mianowicie prawa do prywatności, ochrony danych i tajemnic handlowych, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943*. Komisja regularnie ocenia skuteczność centralnego VIES i wartość dodaną stosowania nowych technologii, w pełnej współpracy z krajowymi organami podatkowymi.
__________________
* Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem (Dz.U. L 157 z 15.6.2016, s. 1).
Poprawka 44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24 g – ustęp 2 – akapit 1 – wprowadzenie
Każde państwo członkowskie opracowuje krajowy system elektroniczny do automatycznego przekazywania poniższych informacji do centralnego VIES, utrzymuje go i prowadzi oraz zarządza nim pod względem technicznym:
Każde państwo członkowskie opracowuje przy wsparciu technicznym Komisji krajowy system elektroniczny do automatycznego przekazywania poniższych informacji do centralnego VIES, utrzymuje go i prowadzi oraz zarządza nim pod względem technicznym:
Poprawka 45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24g – ustęp 2 – akapit 3
Komisja określa w drodze aktu wykonawczego szczegóły i format informacji wymienionych w niniejszym ustępie. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2.
Komisja określa w drodze aktu wykonawczego szczegóły i format informacji wymienionych w niniejszym ustępie. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2. Projekt tego aktu wykonawczego przedkłada się Parlamentowi Europejskiemu tytułem informacji, aby umożliwić mu wykonywanie jego praw.
Poprawka 46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24 g – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Do celów współpracy i wymiany na mocy ust. 2 Komisja opracowuje bezpieczne i niezawodne oprogramowanie łączące przedsiębiorstwa i administracje krajowe z centralnym VIES.
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24 g – ustęp 3 b (nowy)
3b.   Komisja wspiera krajowe organy podatkowe zasobami finansowymi i ludzkimi oraz doradztwem technicznym, aby zagwarantowania pełną operacyjność krajowych systemów elektronicznych do 1 stycznia 2030 r. W okresie przejściowym do dnia 1 stycznia 2030 r. Komisja ocenia skuteczność centralnego VIES i procedur wymiany informacji.
Poprawka 48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24h – ustęp 1 – akapit 2
Komisja ustanawia w drodze aktu wykonawczego kryteria określające, które zmiany nie są na tyle istotne, niezbędne lub użyteczne, aby były przekazywane do centralnego VIES. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2.
Komisja ustanawia w drodze aktu wykonawczego kryteria określające, które zmiany nie są na tyle istotne, niezbędne lub użyteczne, aby były przekazywane do centralnego VIES. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2. Projekt tego aktu wykonawczego przedkłada się Parlamentowi Europejskiemu tytułem informacji, aby umożliwić mu wykonywanie jego praw.
Poprawka 49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24h – ustęp 5
5.  W drodze odstępstwa od ust. 4 niniejszego artykułu, informacje, o których mowa w art. 24g ust. 2 lit. a), wprowadza się do centralnego VIES najpóźniej przed upływem jednego dnia po zgromadzeniu informacji przekazanych przez podatnika właściwym organom.
5.  Informacje, o których mowa w art. 24g ust. 2 lit. a), wprowadza się do centralnego VIES najpóźniej przed upływem trzech dni po zgromadzeniu informacji przekazanych przez podatnika właściwym organom. W przypadku późniejszego wprowadzenia informacji państwo członkowskie przedstawia Komisji powody uzasadniające opóźnienie.
Poprawka 50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24j – akapit 1 – litera a
a)  przechowywanie informacji, o których mowa w lit. b), c) i d) niniejszego artykułu oraz w art. 24g ust. 2 niniejszego rozporządzenia;
a)  przechowywanie informacji, o których mowa w lit. b), c) i d) niniejszego artykułu oraz w art. 24g ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w bezpiecznej, odpornej i solidnej infrastrukturze;
Poprawka 51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24j – akapit 1 – litera c – wprowadzenie
c)  agregowanie informacji dotyczących osób, którym nadano numer identyfikacyjny VAT, i zgromadzonych zgodnie z art. 213 dyrektywy 2006/112/WE oraz udostępnianie poniższych danych szczegółowych urzędnikom lub systemom elektronicznym, o których mowa w art. 24k:
c)  agregowanie informacji dotyczących osób, którym nadano numer identyfikacyjny VAT, i zgromadzonych zgodnie z art. 213 dyrektywy 2006/112/WE oraz udostępnianie poniższych danych szczegółowych urzędnikom lub systemom elektronicznym, o których mowa w art. 24k, w bezpiecznym systemie zapewniającym poufność:
Poprawka 52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24j – akapit 1 – litera e
e)  udostępnianie informacji, o których mowa w art. 24g ust. 2 oraz w lit. b), c) i d) niniejszego artykułu, urzędnikom lub systemom elektronicznym, o których mowa w art. 24k.
e)  udostępnianie informacji, o których mowa w art. 24g ust. 2 oraz w lit. b), c) i d) niniejszego artykułu, urzędnikom lub systemom elektronicznym, o których mowa w art. 24k, w bezpiecznym systemie zapewniającym poufność.
Poprawka 53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24k – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Każde państwo członkowskie udziela zautomatyzowanego dostępu do centralnego VIES:
1.  Każde państwo członkowskie, za pośrednictwem bezpiecznego centralnego interfejsu zapewniającego poufność, udziela zautomatyzowanego dostępu do centralnego VIES:
Poprawka 54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24k – ustęp 1 – litera b a (nowa)
ba)   delegowanym prokuratorom europejskim i odpowiednim pracownikom EPPO, którzy posiadają osobisty kod identyfikacyjny do centralnego VIES, jeżeli dostęp ten wiąże się z dochodzeniem w sprawie podejrzenia popełnienia oszustwa w dziedzinie VAT lub mającym na celu wykrycie oszustwa w dziedzinie VAT;
Poprawka 55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24k – ustęp 1 – litera b b (nowa)
bb)   odpowiednim urzędnikom OLAF-u, jeżeli dostęp ten wiąże się z dochodzeniem w sprawie podejrzenia popełnienia oszustwa w dziedzinie VAT lub mającym na celu wykrycie oszustwa w dziedzinie VAT;
Poprawka 56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24k – ustęp 1 – litera b c (nowa)
bc)  pracownikom Europolu, którzy współpracują z EPPO w ramach porozumienia roboczego ustanawiającego stosunki współpracy między Prokuraturą Europejską a Europolem, które weszło w życie w dniu 19 stycznia 2021 r., w przypadku gdy postępowanie przygotowawcze ma na celu zapobieganie wszelkim formom poważnej przestępczości zorganizowanej i międzynarodowej oraz cyberprzestępczości i ich zwalczanie, a także ma wpływ na interesy finansowe Unii;
Poprawka 57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24k – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Każde państwo członkowskie udziela zautomatyzowanego dostępu do centralnego VIES:
2.  Każde państwo członkowskie, za pośrednictwem bezpiecznego centralnego interfejsu zapewniającego poufność, udziela zautomatyzowanego dostępu do centralnego VIES:
Poprawka 58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24k – ustęp 2 – litera d
d)  elektronicznym systemom prowadzącym sprawną wymianę, przetwarzanie i analizę ukierunkowanych informacji na temat oszustw transgranicznych, obsługiwanym przez Eurofisc.
d)  elektronicznym systemom prowadzącym sprawną wymianę, przetwarzanie i analizę ukierunkowanych informacji na temat oszustw transgranicznych, obsługiwanym przez Eurofisc i EPPO.
Poprawka 59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24k – ustęp 3 – akapit 2
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2. Projekt tego aktu wykonawczego przedkłada się Parlamentowi Europejskiemu tytułem informacji, aby umożliwić mu wykonywanie jego praw.
Poprawka 60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 3
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 24m – akapit 2
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2. Projekty tych aktów wykonawczych przedkłada się Parlamentowi Europejskiemu tytułem informacji, aby umożliwić mu wykonywanie jego praw.
Poprawka 61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – akapit 1 – punkt 3 – litera a
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010
Artykuł 21 – ustęp 3
3.  Komisja określa w drodze aktów wykonawczych praktyczne rozwiązania dotyczące warunków przewidzianych w ust. 2a lit. d) niniejszego artykułu, aby umożliwić państwu członkowskiemu przekazującemu informacje wskazanie urzędnika łącznikowego Eurofisc mającego dostęp do informacji. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2.
3.  Komisja określa w drodze aktów wykonawczych praktyczne rozwiązania dotyczące warunków przewidzianych w ust. 2a lit. d) niniejszego artykułu, aby umożliwić państwu członkowskiemu przekazującemu informacje wskazanie urzędnika łącznikowego Eurofisc mającego dostęp do informacji. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2. Projekty tych aktów wykonawczych przedkłada się Parlamentowi Europejskiemu tytułem informacji, aby umożliwić mu wykonywanie jego praw.
Poprawka 62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – akapit 2
Art. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2025 r.
Art. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2026 r.
Poprawka 63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – akapit 3
Art. 2 stosuje się od dnia 1 stycznia 2026 r.
Art. 2 stosuje się od dnia 1 stycznia 2027 r.

Przepisy dotyczące VAT odnoszące się do podatników ułatwiających sprzedaż na odległość towarów importowanych oraz stosowania procedury szczególnej dla sprzedaży na odległość towarów importowanych z terytoriów trzecich lub państw trzecich, a także w odniesieniu do uregulowań szczególnych dotyczących deklarowania i zapłaty VAT z tytułu importu
PDF 123kWORD 42k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do przepisów dotyczących VAT odnoszących się do podatników ułatwiających sprzedaż na odległość towarów importowanych oraz stosowania procedury szczególnej dla sprzedaży na odległość towarów importowanych z terytoriów trzecich lub państw trzecich, a także w odniesieniu do uregulowań szczególnych dotyczących deklarowania i zapłaty VAT z tytułu importu (COM(2023)0262 – C9-0174/2023 – 2023/0158(CNS))
P9_TA(2023)0423A9-0320/2023

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2023)0262),

–  uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C9‑0174/2023),

–  uwzględniając art. 82 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0320/2023),

1.  zatwierdza wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

3.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.


Zrównoważone stosowanie środków ochrony roślin
PDF 124kWORD 46k
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zrównoważonego stosowania środków ochrony roślin i w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2021/2115 (COM(2022)0305 – C9-0207/2022 – 2022/0196(COD))
P9_TA(2023)0424A9-0339/2023

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2022)0305),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C9‑0207/2022),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez szwedzki Riksdag, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z 14 grudnia 2022 r.(1),

–  uwzględniając opinię Komitetu Regionów z 15 marca 2023 r.(2),

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając opinie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Rozwoju,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A9-0339/2023),

1.  odrzuca wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o wycofanie wniosku;

3.  zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1) Dz.U. C 100 z 16.3.2023, s. 137.
(2) Dz.U. C 188 z 30.5.2023, s. 43.


Opakowania i odpady opakowaniowe
PDF 579kWORD 157k
Poprawki(1) przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 22 listopada 2023 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zmieniającego rozporządzenie (UE) 2019/1020 i dyrektywę (UE) 2019/904 oraz uchylającego dyrektywę 94/62/WE (COM(2022)0677 – C9-0400/2022 – 2022/0396(COD))(2)
P9_TA(2023)0425A9-0319/2023

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 1
(1)  Produkty wymagają opakowań, które zabezpieczają je i ułatwiają ich transport z miejsca ich wytworzenia do miejsca użytkowania lub konsumpcji. Zapobieganie powstawaniu barier na wewnętrznym rynku opakowań ma kluczowe znaczenie dla funkcjonowania wewnętrznego rynku produktów. Rozdrobnione przepisy i niejasne wymogi wiążą się z dodatkowymi kosztami dla podmiotów gospodarczych.
(1)  Produkty wymagają odpowiednich opakowań, które zabezpieczają je i ułatwiają ich transport z miejsca ich wytworzenia do miejsca użytkowania lub konsumpcji. Zapobieganie powstawaniu barier na wewnętrznym rynku opakowań ma kluczowe znaczenie dla funkcjonowania wewnętrznego rynku produktów. Rozdrobnione przepisy i niejasne wymogi wiążą się z niepewnością i dodatkowymi kosztami dla podmiotów gospodarczych.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 2
(2)  Ponadto do produkcji opakowań wykorzystuje się duże ilości surowców pierwotnych (40 % tworzyw sztucznych i 50 % papieru w Unii wykorzystuje się do produkcji opakowań) i stanowią one 36 % stałych odpadów komunalnych30. Duże i stale rosnące ilości wytwarzanych opakowań, jak również niewielki stopień ich ponownego użycia i niedostateczny recykling, stanowią istotne bariery dla osiągnięcia niskoemisyjnej gospodarki o obiegu zamkniętym. Z tych powodów w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy dotyczące całego cyklu życia opakowań, które przyczynią się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego dzięki ujednoliceniu środków krajowych, a jednocześnie będą zapobiegały negatywnemu wpływowi opakowań i odpadów opakowaniowych na środowisko i zdrowie ludzi oraz ograniczały ten wpływ. Przez określenie środków zgodnych z hierarchią postępowania z odpadami rozporządzenie powinno przyczynić się do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym.
(2)  Ponadto do produkcji opakowań wykorzystuje się duże ilości surowców pierwotnych (40 % tworzyw sztucznych i 50 % papieru w Unii wykorzystuje się do produkcji opakowań) i stanowią one 36 % stałych odpadów komunalnych30. Duże i stale rosnące ilości wytwarzanych opakowań, jak również niewielki stopień ich ponownego użycia i zbierania oraz niedostateczny recykling, stanowią istotne bariery dla osiągnięcia niskoemisyjnej gospodarki o obiegu zamkniętym. Z tych powodów w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy dotyczące całego cyklu życia opakowań, które przyczynią się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego dzięki ujednoliceniu środków krajowych, a jednocześnie będą zapobiegały negatywnemu wpływowi opakowań i odpadów opakowaniowych na środowisko i zdrowie ludzi oraz ograniczały ten wpływ. Przez określenie środków zgodnych z hierarchią postępowania z odpadami rozporządzenie powinno przyczynić się do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym.
__________________
__________________
30 Eurostat, statystyki dotyczące odpadów opakowaniowych: https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=Packaging_waste_statistics
30 Eurostat, statystyki dotyczące odpadów opakowaniowych: https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=Packaging_waste_statistics
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5
(5)  Zgodnie z komunikatem w sprawie Zielonego Ładu33 nowy Plan działania dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym34 zobowiązuje do zaostrzenia zasadniczych wymogów dotyczących opakowań, tak aby do 2030 r. wszystkie opakowania nadawały się do ponownego użycia lub recyklingu, oraz do rozważenia innych środków mających na celu ograniczenie (nadmiernego) stosowania opakowań i odpadów opakowaniowych, propagowanie projektowania z myślą o ponownym użyciu i możliwości recyklingu opakowań, zmniejszenie złożoności materiałów opakowaniowych oraz wprowadzenie wymogów dotyczących zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w opakowaniach z tworzyw sztucznych. W planie zobowiązano Komisję do oceny możliwości wprowadzenia ogólnounijnego oznakowania, które ułatwiłoby prawidłową selekcję odpadów opakowaniowych u źródła.
(5)  Zgodnie z komunikatem w sprawie Zielonego Ładu33 nowy Plan działania dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym34 zobowiązuje do zaostrzenia zasadniczych wymogów dotyczących opakowań, tak aby do 2030 r. wszystkie opakowania nadawały się do ponownego użycia lub recyklingu, oraz do rozważenia innych środków mających na celu ograniczenie (nadmiernego) stosowania opakowań i odpadów opakowaniowych, propagowanie projektowania z myślą o ponownym użyciu i możliwości recyklingu opakowań, zmniejszenie złożoności materiałów opakowaniowych, wprowadzenie wymogów dotyczących zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w opakowaniach z tworzyw sztucznych, a także do oceny, czy trzeba wprowadzić wymogi dotyczące zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w opakowaniach wykonanych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne. W planie podkreślono, że trzeba ograniczyć marnotrawienie żywności, zachęcono do stosowania podejść opartych na obiegu zamkniętym w odniesieniu do wykorzystania wody, a także zobowiązano Komisję do oceny możliwości wprowadzenia ogólnounijnego oznakowania, które ułatwiłoby prawidłową selekcję odpadów opakowaniowych u źródła.
__________________
__________________
33 https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=COM%3A2019%3A640%3AFIN
33 https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=COM%3A2019%3A640%3AFIN
34 https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=COM:2020:98:FIN&WT.mc_id=Twitter
34 https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=COM:2020:98:FIN&WT.mc_id=Twitter
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9 a (nowy)
(9a)  Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z celami zapisanymi w ... [przygotowywana dyrektywa o oświadczeniach środowiskowych (2023/0085(COD))] oraz ... [przygotowywana dyrektywa o poprawie pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej (2022/0092(COD))]. Ma propagować i wspierać uzasadnione bardziej zrównoważone rozwiązania alternatywne w opakowaniach.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 11
(11)  Wyrobu, który stanowi integralną część produktu, oraz jest niezbędny do zawarcia, utrzymania lub zachowania tego produktu przez cały jego cykl żywotności oraz w przypadku, gdy wszystkie elementy przeznaczone są do wspólnego użycia, spożycia lub usunięcia, nie należy uznawać za opakowanie, jako że jego funkcjonalność jest nieodłącznie związana z tym, że stanowi on część produktu. W kontekście zachowań konsumentów w zakresie unieszkodliwiania torebek na herbatę i kawę, jak również jednoporcjowych kapsułek z kawą lub herbatą wykorzystywanych w systemach kapsułkowych, które to torebki lub kapsułki w praktyce są usuwane razem z pozostałościami produktu, co prowadzi do zanieczyszczenia strumieni kompostowania i recyklingu, te konkretne wyroby należy jednak traktować jak opakowania. Takie podejście jest zgodne z celem dotyczącym zwiększenia selektywnej zbiórki bioodpadów zgodnie z wymogami art. 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE41. Ponadto, aby zapewnić spójność w odniesieniu do zobowiązań finansowych i operacyjnych związanych z końcem przydatności do użycia, wszystkie jednoporcjowe kapsułki z kawą lub herbatą wykorzystywane w systemach kapsułkowych niezbędne do zawarcia kawy lub herbaty również należy traktować jak opakowania.
(11)  Wyrobu, który stanowi integralną część produktu, oraz jest niezbędny do zawarcia, utrzymania lub zachowania tego produktu przez cały jego cykl żywotności oraz w przypadku, gdy wszystkie elementy przeznaczone są do wspólnego użycia, spożycia lub usunięcia, nie należy uznawać za opakowanie, jako że jego funkcjonalność jest nieodłącznie związana z tym, że stanowi on część produktu. W kontekście zachowań konsumentów w zakresie unieszkodliwiania torebek na herbatę i kawę lub innych miękkich po użyciu systemów, które w praktyce są usuwane razem z pozostałościami produktu, co prowadzi do zanieczyszczenia strumieni kompostowania i recyklingu, te konkretne wyroby należy jednak traktować jak opakowania. Takie podejście jest zgodne z celem dotyczącym zwiększenia selektywnej zbiórki bioodpadów zgodnie z wymogami art. 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE41. Ponadto, aby zapewnić spójność w odniesieniu do zobowiązań finansowych i operacyjnych związanych z końcem przydatności do użycia, wszystkie jednoporcjowe kapsułki z kawą lub herbatą wykorzystywane w systemach kapsułkowych niezbędne do zawarcia kawy lub herbaty również należy traktować jak opakowania.
__________________
__________________
41 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).
41 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12
(12)  Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami określoną w art. 4 ust. 2 dyrektywy 2008/98/WE oraz zgodnie z myśleniem w kategoriach cyklu życia produktu, zorientowanym na uzyskanie najlepszego ogólnego wyniku dla środowiska, środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu mają na celu zmniejszenie ilości opakowań wprowadzanych do obrotu pod względem ich objętości i masy oraz zapobieganie wytwarzaniu odpadów opakowaniowych, zwłaszcza poprzez minimalizowanie ilości stosowanych opakowań, unikanie opakowań w przypadku gdy nie są one potrzebne, oraz zwiększone ponowne użycie opakowań. Ponadto środki te mają na celu zwiększenie wykorzystania materiałów z recyklingu w opakowaniach, zwłaszcza w opakowaniach z tworzyw sztucznych, w których zawartość materiałów z recyklingu jest bardzo niska, a także uzyskanie wyższych współczynników recyklingu dla wszystkich opakowań i zapewnienie wysokiej jakości powstałych surowców wtórnych przy jednoczesnym ograniczeniu innych form odzysku i ostatecznego unieszkodliwiania.
(12)  Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami określoną w art. 4 ust. 2 dyrektywy 2008/98/WE oraz zgodnie z myśleniem w kategoriach cyklu życia produktu, zorientowanym na uzyskanie najlepszego ogólnego wyniku dla środowiska, środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu mają na celu zmniejszenie ilości opakowań wprowadzanych do obrotu pod względem ich objętości i masy oraz zapobieganie wytwarzaniu odpadów opakowaniowych, zwłaszcza poprzez minimalizowanie ilości stosowanych opakowań, unikanie opakowań w przypadku gdy nie są one potrzebne, oraz zwiększone ponowne użycie opakowań. Ponadto środki te mają na celu zwiększenie wykorzystania materiałów z recyklingu w opakowaniach, zwłaszcza w opakowaniach z tworzyw sztucznych, w których zawartość materiałów z recyklingu jest bardzo niska, przez rozbudowanie systemów wysokiej jakości recyklingu, a tym samym podwyższenie współczynników recyklingu dla wszystkich opakowań i poprawienie jakości powstałych surowców wtórnych, przy jednoczesnym ograniczeniu innych form odzysku i ostatecznego unieszkodliwiania.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12 a (nowy)
(12a)  Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami, w której usuwanie odpadów przez składowanie ich na składowiskach jest najmniej preferowanym rozwiązaniem, środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu należy uzupełnić o przegląd dyrektywy Rady 1999/31/WE,1a, by przyspieszyć stopniowe wycofywanie odpadów opakowaniowych ze składowisk.
___________________________
1a Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.U. L 182 z 16.7.1999, s. 1).
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 13
(13)  Opakowania powinny być projektowane, wytwarzane i wprowadzane do obrotu w sposób umożliwiający ich ponowne użycie lub poddanie wysokiej jakości recyklingowi oraz minimalizujący ich wpływ na środowisko w całym cyklu życia opakowania i produktów, dla których zostały zaprojektowane.
(13)  Opakowania powinny być projektowane, wytwarzane i wprowadzane do obrotu w sposób umożliwiający ich ponowne użycie tyle razy, ile to możliwe, lub poddanie wysokiej jakości recyklingowi oraz minimalizujący ich wpływ na środowisko w całym cyklu życia opakowania i produktów, dla których zostały zaprojektowane. Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej aktów uzupełniających niniejsze rozporządzenie przez określenie minimalnej liczby rotacji opakowań wielokrotnego użytku w poszczególnych kategoriach opakowań.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 a (nowy)
(15a)  Według definicji OECD z 2018 r. substancje per- i polifluoroalkilowe (PFAS) to duża rodzina ponad 4 700 substancji chemicznych wytwarzanych przez człowieka1a. Od czasu pojawienia się pod koniec lat 40. XX wieku PFAS są wykorzystywane w coraz szerszej gamie produktów konsumpcyjnych i zastosowań przemysłowych, od opakowań żywności, przez odzież, po elektronikę, lotnictwo i pianki gaśnicze. Stosowane są ze względu na wodo- i tłuszczoodporność, a także ze względu na wysoką stabilność i odporność na wysokie temperatury dzięki wiązaniu węglowo-fluorowemu. To wiązanie jest również odpowiedzialne za ich wyjątkową trwałość w środowisku. Narażenie na najczęściej badane PFAS wiąże się z szeregiem niekorzystnych skutków zdrowotnych1b, w tym z chorobami tarczycy, uszkodzeniem wątroby, zmniejszeniem masy urodzeniowej, otyłością, cukrzycą, hipercholesterolemią i zmniejszoną odpowiedzią na rutynowe szczepienia, a także ze zwiększonym ryzykiem raka piersi, nerek i jąder.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 b (nowy)
(15b)  27 maja 2020 r. Dania opublikowała w swoim Dzienniku Urzędowym (Lovtidende A) rozporządzenie wykonawcze nr 681 z 25 maja 2020 r. w sprawie materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz sankcji karnych za naruszenie powiązanych aktów prawnych UE, w którym zakazała stosowania PFAS w materiałach i wyrobach z papieru i tektury przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Idąc za tym przykładem, wobec zagrożenia dla zdrowia i środowiska, jakie stanowią PFAS, oraz w oczekiwaniu na opinię ECHA w sprawie szerszego zakazu stosowania PFAS we wszystkich opakowaniach i w innych sektorach, nie należy wprowadzać do obrotu w Unii żadnych papierowych ani tekturowych opakowań żywności zawierających umyślnie wprowadzone do nich PFAS.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 c (nowy)
(15c)  Bisfenol A (BPA) to związek chemiczny stosowany do produkcji materiałów mających kontakt z żywnością, takich jak plastikowe naczynia stołowe wielokrotnego użytku czy wewnętrzne powłoki puszek, i służy głównie za warstwę ochronną. Pozostałości BPA mogą przedostawać się do żywności i napojów i być połykane przez konsumentów. BPA ze źródeł innych niż żywność, w tym zawarty w papierze termicznym, kosmetykach i pyle, może być wchłaniany przez skórę i wdychany.
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 d (nowy)
(15d)  W opinii naukowej1a opublikowanej w styczniu 2015 r. oraz w świetle nowych danych grupy ekspertów EFSA wskazały, że narażenie na bisfenol A może mieć niekorzystny wpływ na nerki i wątrobę. Ustalenia te skłoniły ekspertów EFSA do znacznego obniżenia bezpiecznego poziomu BPA – z 50 mikrogramów na kilogram masy ciała dziennie (µg/kg masy ciała/dzień) do 4 µg/kg masy ciała/dzień.
__________________
1a https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/3978
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 e (nowy)
(15e)  Ze względu na zagrożenie, jakie stwarza bisfenol A, oraz na ryzyko przenikania do żywności należy zakazać celowego dodawania BPA w opakowaniach mających kontakt z żywnością.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19
(19)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno umożliwiać ograniczania stosowania substancji z powodów bezpieczeństwa chemicznego lub bezpieczeństwa żywności, z wyjątkiem ograniczeń dotyczących ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego, które zostały już ustanowione na podstawie dyrektywy 94/62/WE i powinny być nadal uwzględniane w niniejszym rozporządzeniu, biorąc pod uwagę, że ograniczenia te są uwzględnione w innych przepisach Unii. Niniejsze rozporządzenie powinno jednak umożliwiać ograniczenie – głównie z powodów innych niż bezpieczeństwo chemiczne lub bezpieczeństwo żywności – stosowania substancji, które są obecne w opakowaniach i częściach składowych opakowań lub są wykorzystywane w procesach ich wytwarzania i negatywnie wpływają na zrównoważoność opakowań, w szczególności w odniesieniu do ich obiegu zamkniętego, zwłaszcza ponownego użycia lub recyklingu.
(19)  Bez uszczerbku dla ograniczeń dotyczących PFAS i bisfenolu A niniejsze rozporządzenie nie powinno umożliwiać ograniczania stosowania substancji z powodów bezpieczeństwa chemicznego lub bezpieczeństwa żywności, chyba że występuje niedopuszczalne ryzyko dla zdrowia ludzkiego lub środowiska, co obejmuje m.in. ograniczenia dotyczące ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego, które zostały już ustanowione na podstawie dyrektywy 94/62/WE i powinny być nadal uwzględniane w niniejszym rozporządzeniu, biorąc pod uwagę, że ograniczenia te są uwzględnione w innych przepisach Unii. Niniejsze rozporządzenie powinno także umożliwiać ograniczenie stosowania substancji, które są obecne w opakowaniach i częściach składowych opakowań lub są wykorzystywane w procesach ich wytwarzania i negatywnie wpływają na zrównoważoność opakowań, w szczególności w odniesieniu do ich obiegu zamkniętego, zwłaszcza do procesów ponownego użycia lub recyklingu.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 23
(23)  Aby pobudzić innowacyjność w dziedzinie opakowań, w przypadku opakowań, które posiadają innowacyjne cechy skutkujące znaczną poprawą podstawowej funkcji opakowania i które przynoszą wyraźne korzyści dla środowiska, należy wprowadzić ograniczony dodatkowy termin pięciu lat na spełnienie wymogów dotyczących zdolności do recyklingu. Innowacyjne cechy powinny być wyjaśnione w dokumentacji technicznej dołączonej do opakowania.
(23)  Aby pobudzić innowacyjność w dziedzinie opakowań, w przypadku opakowań, które posiadają innowacyjne cechy skutkujące znaczną poprawą podstawowej funkcji opakowania i które przynoszą wyraźne korzyści dla środowiska, należy wprowadzić ograniczony dodatkowy termin pięciu lat na spełnienie wymogów dotyczących zdolności do recyklingu. Innowacyjne cechy powinny być uzasadnione, zwłaszcza jeśli chodzi o zastosowanie nowych lub innowacyjnych materiałów, i wyjaśnione w dokumentacji technicznej dołączonej do opakowania.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 24
(24)  Aby chronić zdrowie i bezpieczeństwo ludzi i zwierząt, ze względu na charakter produktów w opakowaniu i związane z nim wymagania, wymagania dotyczące zdolności do recyklingu nie powinny mieć zastosowania do opakowań bezpośrednich zgodnie z definicją w art. 1 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady50 („opakowanie zbiorcze bezpośrednie”) i w art. 4 pkt 25 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 51(„opakowanie bezpośrednie”), które mają bezpośredni kontakt z produktem leczniczym, a także do opakowań z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi, wykorzystywanych do pakowania wyrobów medycznych objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/74552 i wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/74653. Odstępstwa te powinny obowiązywać do 1 stycznia 2035 r.
(24)  Aby chronić zdrowie i bezpieczeństwo ludzi i zwierząt, ze względu na charakter produktów w opakowaniu i związane z nim wymagania, wymagania dotyczące zdolności do recyklingu nie powinny mieć zastosowania do opakowań bezpośrednich zgodnie z definicją w art. 1 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady50 („opakowanie zbiorcze bezpośrednie”) i w art. 4 pkt 25 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/651 („opakowanie bezpośrednie”), które mają bezpośredni kontakt z produktem leczniczym, do opakowań z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi, wykorzystywanych do pakowania wyrobów medycznych objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/74552, wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/74653, do opakowań z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi, wykorzystywanych do pakowania żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/201353a, a także do opakowań produktów, komponentów oraz komponentów opakowań bezpośrednich do wytwarzania produktów leczniczych zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE i weterynaryjnych produktów leczniczych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/6, jeżeli opakowania te muszą spełniać szczególne wymogi w celu zachowania jakości produktu leczniczego. Odstępstwa te powinny obowiązywać do 1 stycznia 2035 r.
__________________
__________________
50 Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67).
50 Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67).
51 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylające dyrektywę 2001/82/WE (Dz.U. L 4 z 7.1.2019, s. 43).
51 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylające dyrektywę 2001/82/WE (Dz.U. L 4 z 7.1.2019, s. 43).
52 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz.U. L 117 z 5.5.2017, s. 1).
52 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz.U. L 117 z 5.5.2017, s. 1).
53 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz uchylenia dyrektywy 98/79/WE i decyzji Komisji 2010/227/UE (Dz.U. L 117 z 5.5.2017, s. 176).
53 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz uchylenia dyrektywy 98/79/WE i decyzji Komisji 2010/227/UE (Dz.U. L 117 z 5.5.2017, s. 176).
53a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylające dyrektywę Rady 92/52/EWG, dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE) nr 953/2009 (Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 35).
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 25
(25)  Niektóre państwa członkowskie podejmują działania mające na celu zachętę do zwiększenia zdolności opakowań do recyklingu przez modulację opłat z tytułu rozszerzonej odpowiedzialności producenta; takie inicjatywy podejmowane na szczeblu krajowym mogą powodować niepewność regulacyjną dla podmiotów gospodarczych, w szczególności gdy dostarczają one opakowania w kilku państwach członkowskich. Modulacja opłat z tytułu rozszerzonej odpowiedzialności producenta jest również skutecznym instrumentem ekonomicznym zachęcającym do bardziej zrównoważonego projektowania opakowań, co prowadzi do zwiększenia zdolności opakowań do recyklingu, przy jednoczesnej poprawie funkcjonowania rynku wewnętrznego. Konieczne jest zatem zharmonizowanie kryteriów modulacji opłat z tytułu rozszerzonej odpowiedzialności producenta w oparciu o klasę wydajności recyklingu ustaloną w wyniku oceny zdolności do recyklingu, przy czym nie należy ustalać rzeczywistych kwot takich opłat. Z uwagi na fakt, że kryteria te powinny być powiązane z kryteriami dotyczącymi zdolności opakowań do recyklingu, należy nadać Komisji uprawnienia do przyjmowania takich zharmonizowanych kryteriów jednocześnie z opracowaniem szczegółowego projektu kryteriów projektowania z myślą o recyklingu dla poszczególnych kategorii opakowań.
(25)  Niektóre państwa członkowskie podejmują działania mające na celu zachętę do zwiększenia zdolności opakowań do recyklingu przez modulację opłat z tytułu rozszerzonej odpowiedzialności producenta; takie inicjatywy podejmowane na szczeblu krajowym mogą powodować niepewność regulacyjną dla podmiotów gospodarczych, w szczególności gdy dostarczają one opakowania w kilku państwach członkowskich. Modulacja opłat z tytułu rozszerzonej odpowiedzialności producenta jest również skutecznym instrumentem ekonomicznym zachęcającym do bardziej zrównoważonego projektowania opakowań, co prowadzi do zwiększenia zdolności opakowań do recyklingu, przy jednoczesnej poprawie funkcjonowania rynku wewnętrznego. Konieczne jest zatem zharmonizowanie kryteriów modulacji opłat z tytułu rozszerzonej odpowiedzialności producenta w oparciu o klasę wydajności recyklingu ustaloną w wyniku oceny zdolności do recyklingu, przy czym nie należy ustalać rzeczywistych kwot takich opłat, oraz zagwarantowanie, że takie opłaty będą przeznaczone na finansowanie kosztów netto zbierania, sortowania i recyklingu opakowań. Z uwagi na fakt, że kryteria te powinny być powiązane z kryteriami dotyczącymi zdolności opakowań do recyklingu, należy nadać Komisji uprawnienia do przyjmowania takich zharmonizowanych kryteriów jednocześnie z opracowaniem szczegółowego projektu kryteriów projektowania z myślą o recyklingu dla poszczególnych kategorii opakowań.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 28
(28)  Aby zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzi i zwierząt zgodnie z wymogami zawartymi w przepisach Unii oraz aby uniknąć jakiegokolwiek ryzyka dla bezpieczeństwa dostaw oraz bezpieczeństwa leków i wyrobów medycznych, należy przewidzieć zwolnienie z obowiązku zapewnienia minimalnej zawartości materiałów z recyklingu w opakowaniach z tworzyw sztucznych obejmujących opakowania bezpośrednie zgodnie z definicją w art. 1 pkt 23 dyrektywy 2001/83/WE i w art. 4 pkt 25 rozporządzenia (UE) 2019/6, a także opakowania z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi wykorzystywane do pakowania wyrobów medycznych objętych rozporządzeniem (UE) 2017/745 i opakowania z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi wykorzystywane do pakowania wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro objęte rozporządzeniem (UE) 2017/746. Wyłączenie to powinno mieć również zastosowanie do opakowań zewnętrznych produktów leczniczych stosowanych u ludzi i weterynaryjnych produktów leczniczych zgodnie z definicją w art. 1 pkt 24 dyrektywy 2001/83/WE i w art. 4 pkt 26 rozporządzenia (UE) 2019/6 w przypadkach gdy muszą one spełniać szczególne wymogi w celu zachowania jakości produktu leczniczego.
(28)  Aby zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzi i zwierząt zgodnie z wymogami zawartymi w przepisach Unii oraz aby uniknąć jakiegokolwiek ryzyka dla bezpieczeństwa dostaw oraz bezpieczeństwa leków i wyrobów medycznych, należy przewidzieć zwolnienie z obowiązku zapewnienia minimalnej zawartości materiałów z recyklingu w opakowaniach z tworzyw sztucznych obejmujących opakowania bezpośrednie zgodnie z definicją w art. 1 pkt 23 dyrektywy 2001/83/WE i w art. 4 pkt 25 rozporządzenia (UE) 2019/6, a także opakowania z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi wykorzystywane do pakowania wyrobów medycznych objętych rozporządzeniem (UE) 2017/745, opakowania z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi wykorzystywane do pakowania wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro objęte rozporządzeniem (UE) 2017/746 i opakowania z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi, wykorzystywanych do pakowania żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, objętych rozporządzeniem (UE) nr 609/2013. Wyłączenie to powinno mieć również zastosowanie do opakowań zewnętrznych produktów leczniczych stosowanych u ludzi i weterynaryjnych produktów leczniczych zgodnie z definicją w art. 1 pkt 24 dyrektywy 2001/83/WE i w art. 4 pkt 26 rozporządzenia (UE) 2019/6 w przypadkach gdy muszą one spełniać szczególne wymogi w celu zachowania jakości produktu leczniczego. Ponadto wyłączenie to powinno mieć zastosowanie do farb drukarskich, klejów, farb, werniksów i lakierów stosowanych na opakowaniach oraz do wszelkich plastikowych części stanowiących mniej niż 5 % łącznej masy całej jednostki opakowania.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 28 a (nowy)
(28a)  Aby osiągnąć cele dotyczące włączenia zawartości materiałów z recyklingu, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, Komisja powinna nie później niż 31 grudnia 2025 r. opublikować sprawozdanie oceniające możliwość wyznaczenia celów dotyczących stosowania w opakowaniach surowców z tworzyw sztucznych pochodzenia biologicznego, aby osiągnąć cel wynoszący maksimum 50 %, zgodnie z wymogami dotyczącymi zrównoważonego rozwoju.
Poprawka 20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 29
(29)  Aby zapobiegać powstawaniu barier na rynku wewnętrznym i zapewnić skuteczne wykonywanie obowiązków, podmioty gospodarcze powinny zapewnić, aby część każdej jednostki opakowania wykonana z tworzywa sztucznego posiadała określoną minimalną zawartość procentową materiałów z recyklingu odzyskanych z odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych.
(29)  Aby zapobiegać powstawaniu barier na rynku wewnętrznym i zapewnić skuteczne wykonywanie obowiązków, podmioty gospodarcze powinny zapewnić, aby opakowania z tworzywa sztucznego, średnio dla poszczególnych formatów oraz dla każdego zakładu i na każdy rok, miały określoną minimalną zawartość procentową materiałów z recyklingu odzyskanych z odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych
Poprawka 21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 31
(31)  Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania przepisów dotyczących obliczania i weryfikacji udziału zawartości materiałów z recyklingu odzyskanych z odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych w opakowaniach w przeliczeniu na jednostkę odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych oraz określić format dokumentacji technicznej, Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania przepisów wykonawczych zgodnie z art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/201155.
(31)  Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania przepisów dotyczących obliczania i weryfikacji udziału zawartości materiałów z recyklingu odzyskanych z odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych w każdym formacie opakowań z odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych, zakładzie produkcyjnym i roku, uwzględniając wpływ procesu recyklingu na środowisko, oraz określić format dokumentacji technicznej, Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania przepisów wykonawczych zgodnie z art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/201155.
__________________
__________________
55 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
55 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).
Poprawka 22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 33
(33)  Aby uwzględnić ryzyko ewentualnej niewystarczającej podaży określonych odpadów tworzyw sztucznych do recyklingu, co mogłoby prowadzić do zawyżonych cen lub niekorzystnego wpływu na zdrowie, bezpieczeństwo i środowisko, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do tymczasowej zmiany celów dotyczących obowiązku zapewnienia zawartości materiałów z recyklingu w opakowaniach z tworzyw sztucznych. Oceniając zasadność przyjęcia takiego aktu delegowanego, Komisja powinna ocenić dobrze uzasadnione wnioski osób fizycznych i prawnych.
(33)  Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do zmiany celów dotyczących obowiązku zapewnienia zawartości materiałów z recyklingu w opakowaniach z tworzyw sztucznych. Oceniając zasadność przyjęcia takiego aktu delegowanego, Komisja powinna ocenić dobrze uzasadnione wnioski osób fizycznych i prawnych.
Poprawka 23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 33 a (nowy)
(33a)  Należy doskonalić unijny rynek recyklingu opakowań, aby poprawić współczynnik recyklingu, uniknąć składowania odpadów i zminimalizować wywóz odpadów do państw trzecich. Unijne zdolności do recyklingu należy rozwijać we współpracy z podmiotami i branżami tego sektora oraz opierać na uregulowanym łańcuchu wartości umożliwiającym kontrolę i zapewnienie jakości, certyfikację, logistykę i ustalanie cen.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 35
(35)  Strumień bioodpadów jest często zanieczyszczony konwencjonalnymi tworzywami sztucznymi, a strumienie recyklingu materiałowego są często zanieczyszczone kompostowalnymi tworzywami sztucznymi. Takie zanieczyszczenia krzyżowe prowadzą do marnotrawienia zasobów, obniżają jakość surowców wtórnych i należy im zapobiegać u źródła. Ponieważ właściwy sposób unieszkodliwiania kompostowalnych opakowań z tworzyw sztucznych staje się coraz bardziej niejasny dla konsumentów, uzasadnione i konieczne jest ustanowienie jednoznacznych i wspólnych przepisów dotyczących stosowania kompostowalnych opakowań z tworzyw sztucznych i nakazujących ich stosowanie tylko wtedy, gdy przynosi to wyraźne korzyści dla środowiska lub zdrowia ludzi. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy zastosowanie opakowań kompostowalnych ułatwia zbieranie lub usuwanie bioodpadów.
(35)  Strumień bioodpadów jest często zanieczyszczony konwencjonalnymi tworzywami sztucznymi, a strumienie recyklingu materiałowego są często zanieczyszczone kompostowalnymi tworzywami sztucznymi. Takie zanieczyszczenia krzyżowe prowadzą do marnotrawienia zasobów, obniżają jakość surowców wtórnych i należy im zapobiegać u źródła. Ponieważ właściwy sposób unieszkodliwiania kompostowalnych opakowań z tworzyw sztucznych staje się coraz bardziej niejasny dla konsumentów, uzasadnione i konieczne jest ustanowienie jednoznacznych i wspólnych przepisów dotyczących stosowania kompostowalnych opakowań z tworzyw sztucznych i nakazujących ich stosowanie tylko wtedy, gdy przynosi to wyraźne korzyści dla środowiska lub zdrowia ludzi. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy zastosowanie opakowań kompostowalnych ułatwia zbieranie lub usuwanie bioodpadów, na przykład w przypadku produktów, w których oddzielenie zawartości od opakowania jest szczególnie trudne, takich jak torebki na herbatę lub kapsułki z kawą.
Poprawka 25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 36
(36)  W przypadku ograniczonych zastosowań związanych z opakowaniami z polimerów tworzyw sztucznych ulegających biodegradacji stwierdzono wyraźną korzyść dla środowiska wynikającą ze stosowania opakowań kompostowalnych, które w kontrolowanych warunkach trafiają do kompostowni, w tym do instalacji fermentacji beztlenowej. Ponadto, jeżeli w danym państwie członkowskim dostępne są odpowiednie systemy zbierania odpadów i infrastruktura przetwarzania odpadów, powinno ono dysponować ograniczoną elastycznością przy podejmowaniu decyzji o wprowadzeniu na swoim terytorium obowiązku stosowania kompostowalnych tworzyw sztucznych do produkcji lekkich plastikowych toreb na zakupy. Aby zapobiec niepewności konsumentów co do prawidłowego unieszkodliwiania odpadów i biorąc pod uwagę korzyści dla środowiska wynikające z obiegu zamkniętego węgla, wszystkie pozostałe opakowania z tworzyw sztucznych powinny być poddawane recyklingowi materiałowemu, a konstrukcja takich opakowań powinna zapewniać, by nie miały one wpływu na zdolność do recyklingu innych strumieni odpadów.
(36)  W przypadku ograniczonych zastosowań związanych z opakowaniami z polimerów tworzyw sztucznych ulegających biodegradacji stwierdzono wyraźną korzyść dla środowiska wynikającą ze stosowania opakowań kompostowalnych, które w kontrolowanych warunkach trafiają do kompostowni, w tym do instalacji fermentacji beztlenowej. Ponadto odpady ulegające biodegradacji nie powinny powodować obecności zanieczyszczeń w kompoście. By ułatwić stosowanie kompostowalnych opakowań sprzyjających zbieraniu i usuwaniu bioodpadów, należy zmienić Normę EN 13432 „Opakowania – Wymagania dotyczące opakowań przydatnych do odzysku przez kompostowanie i biodegradację – Program badań i kryteria oceny do ostatecznej akceptacji opakowań” w odniesieniu do czasu kompostowania, dopuszczalnych poziomów zanieczyszczenia i ograniczeń dotyczących uwalniania mikroplastików, by umożliwić odpowiednie przetwarzanie tych materiałów w zakładach przetwarzania bioodpadów. Ponadto w Unii należy wprowadzić podobną normę dotyczącą kompostowania w gospodarstwie domowym.
Poprawka 26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 40
(40)  Opakowania należy projektować tak, aby zminimalizować ich objętość i masę przy zachowaniu zdolności do spełniania funkcji opakowania. Wytwórca opakowania powinien dokonać jego oceny pod kątem kryteriów wydajności wymienionych w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia. Z uwagi na cel niniejszego rozporządzenia, jakim jest ograniczenie wytwarzania opakowań i odpadów opakowaniowych oraz poprawa obiegu zamkniętego opakowań na rynku wewnętrznym, należy zapewnić dalsze uszczegółowienie obowiązujących kryteriów oraz ich zaostrzenie. Należy zatem zmodyfikować wykaz kryteriów wydajności opakowań wymienionych w obowiązującej normie zharmonizowanej EN 13428:200057. Chociaż marketing i akceptacja konsumentów nadal mają znaczenie przy projektowaniu opakowań, nie powinny stanowić elementu kryteriów wydajności, które same w sobie uzasadniają dodatkową masę i objętość opakowania. Nie powinno to jednak ograniczać specyfikacji produktów w przypadku produktów rzemieślniczych i przemysłowych oraz produktów spożywczych i rolnych, które są zarejestrowane i chronione w ramach unijnego systemu ochrony oznaczeń geograficznych, zgodnie z celem Unii, jakim jest ochrona dziedzictwa kulturowego i tradycyjnej wiedzy fachowej. Z drugiej strony zdolność do recyklingu, wykorzystanie materiałów z recyklingu i ponowne użycie mogą uzasadniać dodatkową masę lub objętość opakowania i powinny być dodane do kryteriów wydajności. Opakowania z podwójnymi ściankami, podwójnymi denkami i innymi cechami mającymi na celu jedynie zwiększenie postrzeganej objętości produktu nie powinny być wprowadzane do obrotu, gdyż nie spełniają wymogu minimalizowania ilości stosowanych opakowań. Ta sama zasada powinna dotyczyć zbędnych opakowań, które nie są konieczne do zapewnienia funkcjonalności opakowania.
(40)  Opakowania należy projektować tak, aby zminimalizować ich objętość i masę przy zachowaniu zdolności do spełniania funkcji opakowania. Wytwórca opakowania powinien dokonać jego oceny pod kątem kryteriów wydajności wymienionych w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia. Z uwagi na cel niniejszego rozporządzenia, jakim jest ograniczenie wytwarzania opakowań i odpadów opakowaniowych oraz poprawa obiegu zamkniętego opakowań na rynku wewnętrznym, należy zapewnić dalsze uszczegółowienie obowiązujących kryteriów oraz ich zaostrzenie. Należy zatem zmodyfikować wykaz kryteriów wydajności opakowań wymienionych w obowiązującej normie zharmonizowanej EN 13428:200057. Chociaż marketing i akceptacja konsumentów nadal mają znaczenie przy projektowaniu opakowań, nie powinny stanowić elementu kryteriów wydajności, które same w sobie uzasadniają dodatkową masę i objętość opakowania. Nie powinno to jednak ograniczać specyfikacji produktów w przypadku produktów rzemieślniczych i przemysłowych oraz produktów spożywczych i rolnych, które są zarejestrowane i chronione w ramach unijnego systemu ochrony oznaczeń geograficznych, zgodnie z celem Unii, jakim jest ochrona dziedzictwa kulturowego i tradycyjnej wiedzy fachowej, ani projektów opakowań objętych ochroną prawną na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 6/200257a. Z drugiej strony zdolność do recyklingu, wykorzystanie materiałów z recyklingu i ponowne użycie mogą uzasadniać dodatkową masę lub objętość opakowania i powinny być dodane do kryteriów wydajności. Opakowania z podwójnymi ściankami, podwójnymi denkami i innymi cechami mającymi na celu jedynie zwiększenie postrzeganej objętości produktu nie powinny być wprowadzane do obrotu, gdyż nie spełniają wymogu minimalizowania ilości stosowanych opakowań. Ta sama zasada powinna dotyczyć zbędnych opakowań, które nie są konieczne do zapewnienia funkcjonalności opakowania.
__________________
__________________
57 Opakowania – Wymagania dotyczące wytwarzania i składu – Zapobieganie poprzez redukcję u źródła.
57 Opakowania – Wymagania dotyczące wytwarzania i składu – Zapobieganie poprzez redukcję u źródła.
57a Rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. L 3 z 5.1.2002, s. 1).
Poprawka 27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 44
(44)  Konieczne jest informowanie konsumentów i umożliwienie im odpowiedniego usuwania odpadów opakowaniowych, w tym kompostowalnych lekkich i bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy. Najwłaściwszym sposobem osiągnięcia tego celu jest ustanowienie zharmonizowanego systemu etykietowania opartego na składzie materiałowym opakowań na potrzeby sortowania odpadów oraz powiązanie go z odpowiednimi etykietami na pojemnikach na odpady.
(44)  Konieczne jest informowanie konsumentów i umożliwienie im odpowiedniego usuwania wszelkich odpadów opakowaniowych. Najwłaściwszym sposobem osiągnięcia tego celu jest ustanowienie zharmonizowanego systemu etykietowania opartego na składzie materiałowym opakowań na potrzeby sortowania odpadów oraz powiązanie go z odpowiednimi etykietami na pojemnikach na odpady. Potrzeba istnienia zharmonizowanego systemu etykietowania rozpoznawanego przez wszystkich obywateli niezależnie od sytuacji, w tym niezależnie od ich wieku i znajomości języka, powinna być najważniejszą wytyczną w projektowaniu opakowań. Można to osiągnąć za pomocą piktogramów minimalnie wykorzystującym elementy językowe. Pozwoliłoby to również zminimalizować koszty niezbędnego tłumaczenia.
Poprawka 28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 44 a (nowy)
(44a)  Sortowanie jest podstawowym krokiem w dążeniu do zamkniętego obiegu opakowań. Należy zachęcać do poprawy zdolności do sortowania, zwłaszcza przez innowacje technologiczne, aby umożliwić lepszą jakość sortowania, a tym samym lepszą jakość surowców do recyklingu.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 49
(49)  Aby wspierać osiągnięcie celów niniejszego rozporządzenia, konsumenci powinni być chronieni przed wprowadzającymi w błąd i mylącymi informacjami na temat właściwości i właściwego przetwarzania po końcu przydatności do użycia tych opakowań, dla których na podstawie niniejszego rozporządzenia ustanowiono zharmonizowane etykiety. Na całym terytorium objętym systemem rozszerzonej odpowiedzialności producenta powinno być możliwe zidentyfikowanie opakowania objętego tym systemem przy pomocy symbolu akredytacji. Symbol ten powinien być zrozumiały i jednoznaczny dla konsumentów lub użytkowników w odniesieniu do zdolności opakowania do recyklingu. W tym celu można uznać, że symbol Zielonego Punktu, stosowany w niektórych państwach członkowskich jako oznaczenie, że producent wniósł wkład finansowy do krajowego systemu odzysku opakowań58, mógłby wprowadzać konsumentów w błąd i sugerować, że opakowania oznaczone takim symbolem zawsze nadają się do recyklingu.
(49)  Aby wspierać osiągnięcie celów niniejszego rozporządzenia, konsumenci powinni być chronieni przed wprowadzającymi w błąd i mylącymi informacjami na temat właściwości i właściwego przetwarzania po końcu przydatności do użycia tych opakowań, dla których na podstawie niniejszego rozporządzenia ustanowiono zharmonizowane etykiety.
__________________
58 https://www.pro-e.org/the-green-dot-trademark
Poprawka 30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 50 a (nowy)
(50a)  Należy powołać grupę ekspertów z wyważonym udziałem przedstawicieli państw członkowskich i wszystkich stron zajmujących się opakowaniami. Grupa ta powinna nosić nazwę „forum ds. opakowań” i powinna w szczególności przyczynić się do przygotowania, opracowania i wyjaśnienia wymogów dotyczących zrównoważoności, przeglądu skuteczności ustanowionych mechanizmów nadzoru rynku oraz oceny wszelkich środków samoregulacji.
Poprawka 31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 60
(60)  Problem wytwarzania nadmiernej ilości odpadów opakowaniowych nie może być w pełni rozwiązany przez ustanowienie obowiązków w zakresie projektowania opakowań. W przypadku niektórych rodzajów opakowań należy nałożyć na podmioty gospodarcze obowiązki w zakresie zmniejszenia pustej przestrzeni przy stosowaniu takich opakowań. W przypadku opakowań zbiorczych, transportowych i opakowań dla handlu elektronicznego, stosowanych przy dostarczaniu produktów dystrybutorom końcowym lub użytkownikom końcowym, współczynnik pustej przestrzeni nie powinien przekraczać 40 %. Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami należy umożliwić zwolnienie z tego obowiązku podmiotom gospodarczym wykorzystującym opakowania handlowe jako opakowania dla handlu elektronicznego.
(60)  Problem wytwarzania nadmiernej ilości odpadów opakowaniowych nie może być w pełni rozwiązany przez ustanowienie obowiązków w zakresie projektowania opakowań. W przypadku niektórych rodzajów opakowań należy nałożyć na podmioty gospodarcze obowiązki w zakresie zmniejszenia pustej przestrzeni przy stosowaniu takich opakowań. W przypadku opakowań zbiorczych, transportowych i opakowań dla handlu elektronicznego, stosowanych przy dostarczaniu produktów dystrybutorom końcowym lub użytkownikom końcowym, współczynnik pustej przestrzeni nie powinien przekraczać 40 %. Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami należy umożliwić zwolnienie z tego obowiązku podmiotom gospodarczym wykorzystującym opakowania handlowe jako opakowania dla handlu elektronicznego. Obowiązek ten nie ma zastosowania do opakowań wielokrotnego użytku.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 65
(65)  Aby stworzyć zachętę do zapobiegania powstawaniu odpadów, należy wprowadzić nowe pojęcie „powtórnego napełniania”. Powtórne napełnianie należy uznać za szczególny środek zapobiegania powstawaniu odpadów, który zalicza się na poczet osiągnięcia celów w zakresie ponownego użycia i powtórnego napełniania i jest konieczny do ich osiągnięcia. Jednakże pojemniki będące własnością konsumenta, pełniące funkcję opakowania w kontekście powtórnego napełniania, takie jak filiżanki, kubki, butelki lub pudełka wielokrotnego użytku, nie są opakowaniami w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.
(65)  Aby stworzyć zachętę do zapobiegania powstawaniu odpadów, należy wprowadzić nowe pojęcie „powtórnego napełniania”. Powtórne napełnianie należy uznać za szczególny środek zapobiegania powstawaniu odpadów, który zalicza się na poczet osiągnięcia określonych w niniejszym rozporządzeniu celów dotyczących zapobiegania i jest konieczny do ich osiągnięcia.
Poprawka 33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 66
(66)  W przypadku gdy podmioty gospodarcze oferują możliwość zakupu produktów w drodze powtórnego napełniania, powinny one zapewnić, by ich punkty napełniania spełniały określone wymagania w celu zapewnienia zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów. W tym kontekście, w przypadku gdy konsumenci używają własnych pojemników, podmioty gospodarcze powinny zatem informować o warunkach bezpiecznego powtórnego napełniania i używania tych pojemników. W celu stworzenia zachęty do powtórnego napełniania, podmioty gospodarcze nie powinny udostępniać w punktach napełniania opakowań bezpłatnych lub niewchodzących w skład systemu kaucyjnego.
(66)  W przypadku gdy podmioty gospodarcze oferują możliwość zakupu produktów w drodze powtórnego napełniania, powinny one zapewnić, by ich punkty napełniania spełniały określone wymagania w celu zapewnienia zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów. W tym kontekście, w przypadku gdy konsumenci używają własnych pojemników, podmioty gospodarcze powinny zatem informować o warunkach bezpiecznego powtórnego napełniania i używania tych pojemników. W celu stworzenia zachęty do powtórnego napełniania, podmioty gospodarcze nie powinny udostępniać w punktach napełniania opakowań bezpłatnych lub niewchodzących w skład systemu kaucyjnego. Podmioty gospodarcze powinny być zwolnione z odpowiedzialności za problemy związane z bezpieczeństwem żywności, które mogą wynikać z używania pojemników dostarczonych przez konsumentów.
Poprawka 34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 67
(67)  Aby zmniejszyć wzrastający udział opakowań jednorazowego użytku oraz rosnącą ilość wytwarzanych odpadów opakowaniowych, konieczne jest ustanowienie ilościowych celów w zakresie ponownego użycia i powtórnego napełniania opakowań w sektorach, które oceniono jako mające największy potencjał w zakresie zmniejszenia ilości odpadów opakowaniowych, a mianowicie w sektorze żywności i napojów na wynos, dużych artykułów AGD oraz opakowań transportowych. Oceny tej dokonano na podstawie takich czynników jak funkcjonujące systemy ponownego użycia, konieczność stosowania opakowań oraz możliwość spełnienia wymagań funkcjonalnych w zakresie szczelności, porządku, zdrowia, higieny i bezpieczeństwa. Uwzględniono również różnice między produktami oraz systemami ich wytwarzania i dystrybucji. Oczekuje się, że wyznaczenie celów będzie wspierać innowacyjność i zwiększać udział rozwiązań polegających na ponownym użyciu i powtórnym napełnianiu. Nie należy dopuszczać do stosowania opakowań jednorazowego użytku na żywność i napoje nakładane/nalewane i spożywane na terenie obiektu w sektorze HORECA.
(67)  Aby zmniejszyć wzrastający udział opakowań jednorazowego użytku oraz rosnącą ilość wytwarzanych odpadów opakowaniowych, konieczne jest ustanowienie ilościowych celów w zakresie ponownego użycia i powtórnego napełniania opakowań w sektorach, które oceniono jako mające największy potencjał w zakresie zmniejszenia ilości odpadów opakowaniowych, a mianowicie w sektorze żywności i napojów na wynos, dużych artykułów AGD oraz opakowań transportowych. Oceny tej dokonano na podstawie takich czynników jak funkcjonujące systemy ponownego użycia, konieczność stosowania opakowań oraz możliwość spełnienia wymagań funkcjonalnych w zakresie szczelności, porządku, zdrowia, higieny i bezpieczeństwa. Uwzględniono również różnice między produktami oraz systemami ich wytwarzania i dystrybucji. Oczekuje się, że wyznaczenie celów będzie wspierać innowacyjność i zwiększać udział rozwiązań polegających na ponownym użyciu i powtórnym napełnianiu. Nie należy dopuszczać opakowań jednorazowego użytku na żywność i napoje nakładane/nalewane i spożywane na terenie obiektu w sektorze HORECA. Konsumenci powinni zawsze mieć możliwość zakupu żywności i napojów na wynos w pojemnikach wielokrotnego użytku lub własnych pojemnikach w warunkach nie mniej korzystnych niż warunki zakupu żywności i napojów oferowanych w opakowaniach jednorazowych. Podmioty gospodarcze sprzedające żywność lub napoje na wynos powinny umożliwiać konsumentom zakup żywności lub napojów w ich własnych opakowaniach oraz w opakowaniach wielokrotnego użytku.
Poprawka 35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 68
(68)  Aby zwiększyć skuteczność wprowadzonych środków i zapewnić równe traktowanie podmiotów gospodarczych, należy wyznaczyć podmiotom gospodarczym cele w zakresie ponownego użycia i powtórnego napełniania. W przypadku celów dotyczących napojów należy dodatkowo objąć nimi również wytwórców, ponieważ podmioty te są w stanie kontrolować formaty opakowań stosowanych do oferowanych przez siebie produktów. Cele powinny być obliczane jako procent ilości produktu sprzedawanego w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub w drodze powtórnego napełniania lub, w przypadku opakowań transportowych, jako procent liczby użyć. Cele powinny być neutralne pod względem materiałowym. Aby zapewnić jednolite warunki realizacji celów dotyczących ponownego użycia i powtórnego napełniania, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktu wykonawczego w sprawie metody obliczania stopnia realizacji celów zgodnie z art. 291 Traktatu.
(68)  Aby zwiększyć skuteczność wprowadzonych środków i zapewnić równe traktowanie podmiotów gospodarczych, należy wyznaczyć dystrybutorom końcowym cele w zakresie ponownego użycia. Cele powinny być obliczane jako procent ilości produktu sprzedawanego w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub, w przypadku opakowań transportowych, jako procent liczby użyć. Cele powinny być neutralne pod względem materiałowym. Aby zapewnić jednolite warunki realizacji celów dotyczących ponownego użycia i powtórnego napełniania, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktu wykonawczego w sprawie metody obliczania stopnia realizacji celów zgodnie z art. 291 Traktatu.
Poprawka 36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 71
(71)  Aby umożliwić weryfikację osiągnięcia celów w zakresie ponownego użycia i powtórnego napełniania, konieczne jest, aby odpowiednie podmioty gospodarcze przedstawiały właściwym organom sprawozdania. Podmioty gospodarcze powinny przekazywać odpowiednie dane za każdy rok kalendarzowy, począwszy od 1 stycznia 2030 r. Państwa członkowskie powinny udostępniać te dane do wiadomości publicznej.
(71)  Aby umożliwić weryfikację osiągnięcia celów w zakresie ponownego użycia, konieczne jest, aby odpowiednie podmioty gospodarcze przedstawiały właściwym organom sprawozdania. Podmioty gospodarcze powinny przekazywać odpowiednie dane za każdy rok kalendarzowy, począwszy od 1 stycznia 2030 r. Państwa członkowskie powinny udostępniać te dane do wiadomości publicznej.
Poprawka 37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 73 a (nowy)
(73a)  Ponieważ bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy (poniżej 15 mikronów) mogą łatwo stać się odpadem i przyczyniać się do zanieczyszczenia morza, należy podjąć środki ograniczające wprowadzanie ich do obrotu, z wyjątkiem ściśle niezbędnych zastosowań. Te plastikowe torby nie powinny być wprowadzane do obrotu jako opakowanie środków spożywczych luzem, chyba że wymagają tego względy higieniczne lub pakowanie żywności wilgotnej, np. surowego mięsa, ryb lub produktów mlecznych.
Poprawka 38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 74 a (nowy)
(74a)  Zmniejszenie zużycia plastikowych toreb na zakupy nie powinno prowadzić do zastępowania ich papierowymi torbami na zakupy. Komisja powinna monitorować zużycie papierowych toreb na zakupy i zaproponować cel, a w razie potrzeby środki sprzyjające zmniejszeniu zużycia papierowych toreb na zakupy.
Poprawka 39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 91
(91)  Aby osiągnąć ambitne i trwałe ograniczenie wytwarzania odpadów opakowaniowych w ujęciu ogólnym, należy ustanowić cele dotyczące zmniejszenia ilości odpadów opakowaniowych na mieszkańca do 2030 r. Osiągnięcie celu zakładającego ograniczenie wytwarzania odpadów opakowaniowych o 5 % w 2030 r. w porównaniu z 2018 r. powinno wiązać się z ogólnym bezwzględnym zmniejszeniem ilości odpadów opakowaniowych o około 19 % średnio w całej Unii w 2030 r. w porównaniu z poziomem odniesienia z 2030 r. Państwa członkowskie powinny do 2035 r. ograniczyć wytwarzanie odpadów opakowaniowych o 10 % w porównaniu z 2018 r.; szacuje się, że pozwoli to na zmniejszenie ilości odpadów opakowaniowych o 29 % w porównaniu z poziomem odniesienia z 2030 r. Aby zapewnić kontynuację działań na rzecz zmniejszenia ilości odpadów po 2030 r., należy ustanowić na 2035 r. cel polegający na ograniczeniu wytwarzania odpadów opakowaniowych o 10 % w stosunku do 2018 r., co oznaczałoby zmniejszenie ilości odpadów opakowaniowych o 29 % w porównaniu z poziomem odniesienia, a na 2040 r. – cel polegający na ograniczeniu wytwarzania odpadów opakowaniowych o 15 % w stosunku do 2018 r., co oznacza zmniejszenie ilości odpadów opakowaniowych o 37 % w porównaniu z poziomem odniesienia.
(91)  Aby osiągnąć ambitne i trwałe ograniczenie wytwarzania odpadów opakowaniowych w ujęciu ogólnym, należy ustanowić cele dotyczące zmniejszenia ilości odpadów opakowaniowych na mieszkańca do 2030 r. Osiągnięcie celu zakładającego ograniczenie wytwarzania odpadów opakowaniowych o 5 % w 2030 r. w porównaniu z 2018 r. powinno wiązać się z ogólnym bezwzględnym zmniejszeniem ilości odpadów opakowaniowych o około 19 % średnio w całej Unii w 2030 r. w porównaniu z poziomem odniesienia z 2030 r. Państwa członkowskie powinny do 2035 r. ograniczyć wytwarzanie odpadów opakowaniowych o 10 % w porównaniu z 2018 r.; szacuje się, że pozwoli to na zmniejszenie ilości odpadów opakowaniowych o 29 % w porównaniu z poziomem odniesienia z 2030 r. Aby zapewnić kontynuację działań na rzecz zmniejszenia ilości odpadów po 2030 r., należy ustanowić na 2035 r. cel polegający na ograniczeniu wytwarzania odpadów opakowaniowych o 10 % w stosunku do 2018 r., co oznaczałoby zmniejszenie ilości odpadów opakowaniowych o 29 % w porównaniu z poziomem odniesienia, a na 2040 r. – cel polegający na ograniczeniu wytwarzania odpadów opakowaniowych o 15 % w stosunku do 2018 r., co oznacza zmniejszenie ilości odpadów opakowaniowych o 37 % w porównaniu z poziomem odniesienia. Państwa członkowskie, które wprowadziły różne systemy gospodarowania: odpadami opakowaniowymi z gospodarstw domowych oraz przemysłowymi i handlowymi odpadami opakowaniowymi, powinny mieć możliwość zachowania tej specyfiki.
Poprawka 40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 91 a (nowy)
(91a)  Jako element Planu działania dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym Komisja przyjęła komunikat z 16 stycznia 2018 r. w sprawie Europejskiej strategii na rzecz tworzyw sztucznych w gospodarce o obiegu zamkniętym, by zmniejszyć zanieczyszczenie mórz, emisje gazów cieplarnianych i europejskie uzależnienie od paliw kopalnych. W związku z rosnącym zużyciem tworzyw sztucznych w strategii wezwano do poprawy obiegu zamkniętego tworzyw sztucznych i podjęcia skutecznych środków zapobiegawczych. Zgodnie z tą strategią niniejsze rozporządzenie powinno służyć walce z nadmiernym, zbędnym użyciem tworzyw sztucznych, aby odwrócić tendencję do wytwarzania i zużywania tworzyw sztucznych, zwłaszcza jednorazowych.
Poprawka 41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 92
(92)  Państwa członkowskie mogą osiągnąć te cele za pomocą instrumentów ekonomicznych i innych środków zapewniających zachęty do stosowania hierarchii postępowania z odpadami, w tym środków wdrażanych w ramach systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta, a także poprzez promowanie tworzenia i skutecznego działania systemów ponownego użycia oraz zachęcanie podmiotów gospodarczych do oferowania użytkownikom końcowym dalszych możliwości powtórnego napełniania. Środki takie powinny być przyjmowane równolegle i dodatkowo do innych środków podejmowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, mających na celu zmniejszenie ilości opakowań i odpadów opakowaniowych, takich jak wymogi dotyczące minimalizowania ilości stosowanych opakowań, cele w zakresie ponownego użycia powtórnego napełniania, progi ilościowe oraz środki mające na celu osiągnięcie trwałego zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy. Państwo członkowskie może, przy poszanowaniu ogólnych zasad ustanowionych w Traktacie i przestrzeganiu przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu, przyjmować przepisy wykraczające poza minimalne cele określone w niniejszym rozporządzeniu.
(92)  Państwa członkowskie mogą osiągnąć te cele za pomocą instrumentów ekonomicznych i innych środków zapewniających zachęty do stosowania hierarchii postępowania z odpadami, w tym środków wdrażanych w ramach systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta, a także poprzez promowanie tworzenia i skutecznego działania systemów ponownego użycia oraz zachęcanie podmiotów gospodarczych do oferowania użytkownikom końcowym dalszych możliwości powtórnego napełniania. Środki takie powinny być przyjmowane równolegle i dodatkowo do innych środków podejmowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, mających na celu zmniejszenie ilości opakowań i odpadów opakowaniowych, takich jak wymogi dotyczące minimalizowania ilości stosowanych opakowań, cele w zakresie ponownego użycia, obowiązki dotyczące powtórnego napełniania, progi ilościowe oraz środki mające na celu osiągnięcie trwałego zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy. Państwo członkowskie może, przy poszanowaniu ogólnych zasad ustanowionych w Traktacie i przestrzeganiu przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu, przyjmować przepisy wykraczające poza minimalne cele określone w niniejszym rozporządzeniu.
Poprawka 42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 96
(96)  Zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci” wyrażoną w art. 191 ust. 2 Traktatu istotne jest, aby producenci wprowadzający do obrotu na obszarze Unii opakowania i produkty w opakowaniu ponosili odpowiedzialność za gospodarowanie nimi po końcu przydatności do użycia. Należy przypomnieć, że zgodnie z dyrektywą 94/62/WE do 31 grudnia 2024 r. muszą zostać ustanowione systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, ponieważ stanowią one najwłaściwszy środek do osiągnięcia tego celu i mogą mieć pozytywny wpływ na środowisko poprzez ograniczenie wytwarzania odpadów opakowaniowych oraz zwiększenie ich zbierania i recyklingu. Istnieją znaczne różnice w sposobie tworzenia tych systemów, ich skuteczności i zakresie odpowiedzialności producentów. W związku z tym, przepisy dotyczące rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowione w dyrektywie 2008/98/WE powinny mieć zastosowanie ogólnie do systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do producentów opakowań i powinny zostać uzupełnione dalszymi przepisami szczegółowymi, gdy jest to konieczne i właściwe.
(96)  Zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci” wyrażoną w art. 191 ust. 2 Traktatu istotne jest, aby producenci wprowadzający do obrotu na obszarze Unii opakowania i produkty w opakowaniu, w tym podmioty zajmujące się handlem elektronicznym, ponosili odpowiedzialność za gospodarowanie nimi po końcu przydatności do użycia. Należy przypomnieć, że zgodnie z dyrektywą 94/62/WE do 31 grudnia 2024 r. muszą zostać ustanowione systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, ponieważ stanowią one najwłaściwszy środek do osiągnięcia tego celu i mogą mieć pozytywny wpływ na środowisko poprzez ograniczenie wytwarzania odpadów opakowaniowych oraz zwiększenie ich zbierania i recyklingu. Istnieją znaczne różnice w sposobie tworzenia tych systemów, ich skuteczności i zakresie odpowiedzialności producentów. W związku z tym, przepisy dotyczące rozszerzonej odpowiedzialności producenta ustanowione w dyrektywie 2008/98/WE powinny mieć zastosowanie ogólnie do systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do producentów opakowań i powinny zostać uzupełnione dalszymi przepisami szczegółowymi, gdy jest to konieczne i właściwe.
Poprawka 43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 98
(98)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/206566 zawiera przepisy dotyczące identyfikowalności przedsiębiorców, które określają bardziej szczegółowe obowiązki dla dostawców platform internetowych umożliwiających konsumentom zawieranie umów na odległość z producentami oferującymi opakowania konsumentom znajdującym się w Unii. Aby zapobiec uchylaniu się od obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, należy określić, w jaki sposób tacy dostawcy platform internetowych powinni wypełniać te obowiązki w odniesieniu do rejestrów producentów opakowań ustanowionych na podstawie niniejszego rozporządzenia. W tym kontekście dostawcy platform internetowych podlegających przepisom rozdziału III sekcja 4 rozporządzenia (UE) 2022/2065 i umożliwiających konsumentom zawieranie z producentami umów zawieranych na odległość powinni uzyskać od tych producentów informacje na temat zgodności z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Przepisy dotyczące identyfikowalności przedsiębiorców sprzedających opakowania przez internet podlegają przepisom dotyczącym egzekwowania określonym w rozporządzeniu (UE) 2022/2065.
(98)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/206566 zawiera przepisy dotyczące identyfikowalności przedsiębiorców, które określają bardziej szczegółowe obowiązki dla dostawców platform internetowych umożliwiających konsumentom zawieranie umów na odległość z producentami oferującymi opakowania konsumentom znajdującym się w Unii. Aby zapobiec uchylaniu się od obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, należy określić, w jaki sposób tacy dostawcy platform internetowych powinni wypełniać te obowiązki w odniesieniu do rejestrów producentów opakowań ustanowionych na podstawie niniejszego rozporządzenia. W tym kontekście dostawcy platform internetowych podlegających przepisom rozdziału III sekcja 4 rozporządzenia (UE) 2022/2065 i umożliwiających konsumentom zawieranie z producentami umów zawieranych na odległość powinni być związani niektórymi obowiązkami mającymi zastosowanie do producentów, chyba że udowodnią, iż osoba trzecia, której umożliwiają sprzedaż lub dostawę na odległość, wypełniła już te obowiązki. Ponadto powinni oni uzyskać od tych producentów informacje na temat zgodności z przepisami dotyczącymi rozszerzonej odpowiedzialności producenta określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Przepisy dotyczące identyfikowalności przedsiębiorców sprzedających opakowania przez internet podlegają przepisom dotyczącym egzekwowania określonym w rozporządzeniu (UE) 2022/2065.
__________________
__________________
66 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych) (Dz.U. L 277 z 27.10.2022, s. 1).
66 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych) (Dz.U. L 277 z 27.10.2022, s. 1).
Poprawka 44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 101 a (nowy)
(101a)  Selektywna zbiórka opakowań jest kluczowym etapem w zapewnianiu ich obiegu zamkniętego, a także zagwarantowaniu silnego rynku surowców wtórnych. Ustalenie obowiązkowego poziomu zbierania jest zachętą do opracowania efektywnych i ukierunkowanych systemów zbiórki na szczeblu krajowym, a tym samym do zwiększenia ilości odpadów posortowanych i potencjalnie poddanych recyklingowi.
Poprawka 45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 103 a (nowy)
(103a)  Niniejsze rozporządzenie powinno uwzględniać różnorodność systemów kaucyjnych istniejących w Unii oraz gwarantować, że rozwój technologiczny tych systemów nie będzie utrudniony, jeżeli spełniają one warunki i kryteria zwiększenia poziomów zbierania i zapewnienia lepszej jakości recyklingu. Przykładowo cyfrowy system zwrotu kaucji oferuje konsumentom system kodów QR, a zwrot kaucji następuje po oddaniu opakowania w punkcie selektywnej zbiórki w domu lub poza nim.
Poprawka 46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 107
(107)  Państwa członkowskie, które w dwóch kolejnych latach kalendarzowych poprzedzających wejście w życie tego obowiązku osiągną 90 % poziom zbierania docelowych rodzajów opakowań bez systemu kaucyjnego, mogą wystąpić z wnioskiem o nieustanawianie systemu kaucyjnego.
(107)  Państwa członkowskie, które w dwóch kolejnych latach kalendarzowych poprzedzających wejście w życie tego obowiązku osiągną co najmniej 85 % poziom zbierania docelowych rodzajów opakowań bez systemu kaucyjnego, mogą wystąpić z wnioskiem o nieustanawianie systemu kaucyjnego.
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 108
(108)  Jako szczególny środek zapobiegający powstawaniu odpadów opakowaniowych państwa członkowskie powinny aktywnie zachęcać do stosowania rozwiązań polegających na ponownym użyciu i powtórnym napełnianiu opakowań. Powinny one wspierać ustanowienie systemów ponownego użycia i powtórnego napełniania oraz monitorować ich funkcjonowanie i zgodność z normami higieny. Zachęca się państwa członkowskie do wprowadzenia również innych środków, takich jak ustanowienie systemów kaucyjnych obejmujących formaty opakowań wielokrotnego użytku, stosowanie zachęt gospodarczych lub ustanowienie wymogów dla dystrybutorów końcowych, aby udostępniali określony odsetek innych produktów niż te objęte celami w zakresie ponownego użycia i powtórnego napełniania w opakowaniach wielokrotnego użytku lub poprzez umożliwienie powtórnego napełniania, pod warunkiem, że takie wymogi nie spowodują fragmentacji jednolitego rynku i powstania barier w handlu.
(108)  Jako szczególny środek zapobiegający powstawaniu odpadów opakowaniowych państwa członkowskie powinny aktywnie zachęcać do stosowania rozwiązań polegających na ponownym użyciu i powtórnym napełnianiu opakowań. Powinny one wspierać ustanowienie systemów ponownego użycia i powtórnego napełniania oraz monitorować ich funkcjonowanie i zgodność z normami higieny. Zachęca się państwa członkowskie do wprowadzenia również innych środków, takich jak ustanowienie systemów kaucyjnych obejmujących formaty opakowań wielokrotnego użytku, stosowanie zachęt gospodarczych lub ustanowienie wymogów dla dystrybutorów końcowych, aby udostępniali określony odsetek innych produktów niż te objęte celami w zakresie ponownego użycia i obowiązkami dotyczącymi powtórnego napełniania w opakowaniach wielokrotnego użytku lub poprzez umożliwienie powtórnego napełniania, pod warunkiem że takie wymogi nie spowodują fragmentacji jednolitego rynku i powstania barier w handlu.
Poprawka 48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 113 a (nowy)
(113a)  Chociaż Komisja powinna uwzględnić wszystkie technologie przetwarzania, opracowując akty delegowane określające kryteria możliwości recyklingu ogólnie i recyklingu na dużą skalę, powinna też ocenić dodatkowo wartość dodaną recyklingu chemicznego tych frakcji, których nie można przetworzyć za pomocą technologii recyklingu mechanicznego. W odniesieniu do celów określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/11191a Komisja powinna wziąć pod uwagę zużycie energii przez nowe technologie, zużycie wody, straty materiału, a w kontekście przeglądu unijnych przepisów o twierdzeniach dotyczących ekologiczności – unikać wprowadzających w błąd oświadczeń środowiskowych, ograniczając je do zastosowań naprawdę zgodnych z zasadą obiegu zamkniętego, co nie obejmuje na przykład przetwarzania materiałów w paliwo.
_______________________
1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) (Dz.U. L 243 z 9.7.2021, s. 1).
Poprawka 49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 113 b (nowy)
(113b)  Podmiot gospodarczy powinien mieć możliwość zamieszczania oświadczeń środowiskowych na opakowaniach wprowadzanych do obrotu tylko wtedy, gdy są one uzasadnione zgodnie z dyrektywą o oświadczeniach środowiskowych. Oświadczenia takie dotyczące zdolności do recyklingu, zawartości materiałów z recyklingu i możliwości ponownego użycia powinny być możliwe tylko wtedy, gdy dane opakowania mają właściwości lepsze od mających zastosowanie minimalnych wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu.
Poprawka 50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 117 a (nowy)
(117a)  Selektywna zbiórka poza domem to istotny element zwiększenia poziomu zbierania opakowań i poprawy ich obiegu zamkniętego. Państwa członkowskie i podmioty gospodarcze powinny móc wprowadzać szczególne środki selektywnej zbiórki poza domem, dostosowane do miejsca i zwyczajów konsumentów.
Poprawka 51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 123
(123)  Skuteczne egzekwowanie wymogów w zakresie zrównoważoności ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia uczciwej konkurencji oraz osiągnięcia oczekiwanych korzyści wynikających z niniejszego rozporządzenia i jego wkładu w realizację unijnych celów w zakresie klimatu, energii i obiegu zamkniętego. W związku z tym rozporządzenie (UE) 2019/1020 Parlamentu Europejskiego i Rady73 ustanawiające horyzontalne ramy nadzoru rynku i kontroli produktów wprowadzanych na rynek Unii powinno mieć zastosowanie do opakowań, w przypadku których ustanowiono wymogi w zakresie zrównoważoności na podstawie niniejszego rozporządzenia.
(123)  Skuteczne egzekwowanie wymogów w zakresie zrównoważoności ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia uczciwej konkurencji oraz osiągnięcia oczekiwanych korzyści wynikających z niniejszego rozporządzenia i jego wkładu w realizację unijnych celów w zakresie klimatu, energii i obiegu zamkniętego. W związku z tym należy określić minimalną liczbę kontroli podmiotów gospodarczych wprowadzających opakowania do obrotu w Unii, a rozporządzenie (UE) 2019/1020 Parlamentu Europejskiego i Rady73 ustanawiające horyzontalne ramy nadzoru rynku i kontroli produktów wprowadzanych na rynek Unii powinno mieć zastosowanie do opakowań, w przypadku których ustanowiono wymogi w zakresie zrównoważoności na podstawie niniejszego rozporządzenia.
__________________
__________________
73 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów oraz zmieniające dyrektywę 2004/42/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 765/2008 i (UE) nr 305/2011 (Dz.U. L 169 z 25.6.2019, s. 1).
73 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów oraz zmieniające dyrektywę 2004/42/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 765/2008 i (UE) nr 305/2011 (Dz.U. L 169 z 25.6.2019, s. 1).
Poprawka 52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 130
(130)  Jeżeli chodzi o opakowania wprowadzane na rynek Unii, priorytetowo należy potraktować współpracę na rynku między organami nadzoru rynku a podmiotami gospodarczymi. W związku z tym, chociaż interwencje organów wyznaczonych na podstawie art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/1020 mogą dotyczyć wszelkich opakowań wprowadzanych na rynek Unii, powinny one koncentrować się przede wszystkim na opakowaniach objętych zakazami wprowadzonymi przez organy nadzoru rynku. W przypadku gdy organy te wprowadzają takie zakazy i nie ograniczają ich do terytorium krajowego, organy nadzoru rynku powinny przekazywać organom wyznaczonym do kontroli opakowań wprowadzanych na rynek Unii szczegółowe informacje niezbędne do identyfikacji takich niespełniających wymogów opakowań na granicach, w tym informacje na temat produktów w opakowaniu i podmiotów gospodarczych, aby umożliwić stosowanie podejścia opartego na analizie ryzyka w odniesieniu do produktów wprowadzanych na rynek Unii. W takich przypadkach organy celne będą dążyć do identyfikacji i zatrzymania opakowań na granicach.
(130)  Z myślą o zabezpieczeniu funkcjonowania rynku wewnętrznego i stworzeniu równych warunków działania należy zapewnić zgodność wprowadzanych na rynek Unii opakowań pochodzących z państw trzecich z niniejszym rozporządzeniem, niezależnie od tego, czy są przywożone jako samodzielne opakowanie, czy wraz z opakowanym produktem. W szczególności należy zapewnić wykonywanie przez wytwórców odpowiednich procedur oceny zgodności tych opakowań. Priorytetowo należy potraktować współpracę na rynku między organami nadzoru rynku a podmiotami gospodarczymi. W związku z tym, chociaż interwencje organów wyznaczonych na podstawie art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/1020 mogą dotyczyć wszelkich opakowań wprowadzanych na rynek Unii, powinny one koncentrować się przede wszystkim na opakowaniach objętych zakazami wprowadzonymi przez organy nadzoru rynku. W przypadku gdy organy te wprowadzają takie zakazy i nie ograniczają ich do terytorium krajowego, organy nadzoru rynku powinny przekazywać organom wyznaczonym do kontroli opakowań wprowadzanych na rynek Unii szczegółowe informacje niezbędne do identyfikacji takich niespełniających wymogów opakowań na granicach, w tym informacje na temat produktów w opakowaniu i podmiotów gospodarczych, aby umożliwić stosowanie podejścia opartego na analizie ryzyka w odniesieniu do produktów wprowadzanych na rynek Unii. W takich przypadkach organy celne będą dążyć do identyfikacji i zatrzymania opakowań na granicach.
Poprawka 53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 1
1.  Niniejszym rozporządzeniem wprowadza się wymogi dotyczące całego cyklu życia opakowań w odniesieniu do ich zrównoważenia środowiskowego oraz etykietowania, umożliwiające wprowadzanie opakowań do obrotu, a także wymogi dotyczące rozszerzonej odpowiedzialności producenta, zbierania, przetwarzania i recyklingu odpadów opakowaniowych.
1.  Niniejszym rozporządzeniem wprowadza się wymogi dotyczące całego cyklu życia opakowań w odniesieniu do ich zrównoważenia środowiskowego oraz etykietowania, umożliwiające wprowadzanie opakowań do obrotu, a także wymogi dotyczące rozszerzonej odpowiedzialności producenta, zapobiegania, ograniczania nadmiernej ilości opakowań, ponownego użytku lub ponownego napełniania opakowań, zbierania, przetwarzania i recyklingu odpadów opakowaniowych.
Poprawka 54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 3
3.  Niniejsze rozporządzenie przyczynia się do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym w drodze ustanowienia środków zgodnych z hierarchią postępowania z odpadami zgodnie z art. 4 dyrektywy 2008/98/WE.
3.  Niniejsze rozporządzenie przyczynia się do przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym i osiągnięcia neutralności klimatycznej najpóźniej do 2050 r. zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/1119 w drodze ustanowienia środków zgodnych z hierarchią postępowania z odpadami zgodnie z art. 4 dyrektywy 2008/98/WE oraz przez stworzenie wspierających ram prawnych dających europejskiemu przemysłowi pewność inwestycji służących obiegowi zamkniętemu opakowań.
Poprawka 421
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 1
1.  Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich opakowań, niezależnie od zastosowanego materiału, oraz do wszystkich odpadów opakowaniowych, niezależnie od tego, czy odpady te są wykorzystywane lub mają swoje źródło w przemyśle, innej produkcji wyrobów, sprzedaży detalicznej lub dystrybucji, biurach, usługach czy gospodarstwach domowych.
1.  Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich opakowań, z wyjątkiem opakowań zatwierdzonych do przewozu towarów niebezpiecznych, niezależnie od zastosowanego materiału, oraz do wszystkich odpadów opakowaniowych, niezależnie od tego, czy odpady te są wykorzystywane lub mają swoje źródło w przemyśle, innej produkcji wyrobów, sprzedaży detalicznej lub dystrybucji, biurach, usługach czy gospodarstwach domowych.
Poprawka 56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1 – litera f
f)  torebki na herbatę lub kawę niezbędne do zawarcia produktu z herbaty lub kawy i przeznaczone do użycia i usunięcia wraz z produktem;
f)  przepuszczalne torebki na herbatę lub kawę lub inne miękkie po użyciu systemy i jednoporcjowe kapsułki z herbatą lub kawą przeznaczone do użycia i usunięcia wraz z produktem;
Poprawka 57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 1 – litera g
g)  jednoporcjowe kapsułki z kawą lub herbatą wykorzystywane w systemach kapsułkowych, niezbędne do zawarcia kawy lub herbaty i przeznaczone do użycia i usunięcia wraz z produktem;
g)  nieprzepuszczalne jednoporcjowe kapsułki z kawą lub herbatą wykorzystywane w systemach kapsułkowych, niezbędne do zawarcia kawy lub herbaty i przeznaczone do użycia i usunięcia wraz z produktem;
Poprawka 58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 4
4)  „opakowanie transportowe” oznacza opakowanie mające ułatwić obsługę i transport pewnej liczby towarów jednostkowych lub opakowań zbiorczych, w tym opakowań dla handlu elektronicznego, ale z wyłączeniem kontenerów do transportu drogowego, kolejowego, wodnego i lotniczego, zapobiegając powstaniu uszkodzeń przy obsłudze i transporcie;
4)  „opakowanie transportowe” oznacza opakowanie mające ułatwić obsługę i transport dowolnej liczby towarów jednostkowych lub opakowań zbiorczych, w tym opakowań dla handlu elektronicznego, ale z wyłączeniem kontenerów do transportu drogowego, kolejowego, wodnego i lotniczego, zapobiegając uszkodzeniu produktu przy obsłudze i transporcie;
Poprawka 59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 16
16)  „dystrybutor końcowy” oznacza dystrybutora, który dostarcza użytkownikowi końcowemu produkty w opakowaniu lub produkty, które można nabyć w drodze powtórnego napełnienia;
16)  „dystrybutor końcowy” oznacza dystrybutora, który dostarcza użytkownikowi końcowemu produkty w opakowaniu lub produkty, które można nabyć w drodze powtórnego napełnienia lub ponownego użycia;
Poprawka 472
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 19
19)  „opakowanie kompozytowe” oznacza jednostkę opakowania składającą się z co najmniej dwóch różnych materiałów, z wyłączeniem materiałów wykorzystanych w etykietach, zamknięciach i zabezpieczeniach, które nie mogą być ręcznie oddzielone i tworzą w związku z tym jedną integralną całość;
19)  „opakowanie kompozytowe” oznacza jednostkę opakowania składającą się z co najmniej dwóch różnych materiałów, z wyłączeniem materiałów wykorzystanych w etykietach, powłokach, wyściółkach, lakierach, farbach, tuszach, klejach, zamknięciach i zabezpieczeniach, które są częścią masy głównego materiału opakowaniowego i które nie mogą być ręcznie oddzielone i tworzą w związku z tym jedną integralną całość, chyba że dany materiał stanowi nieznaczną część jednostki opakowania i w żadnym przypadku nie przekracza 10 % całkowitej masy jednostki opakowania;
Poprawka 61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 22
22)  „ponowne użycie” oznacza każde działanie polegające na ponownym wykorzystaniu opakowania wielokrotnego użytku do tego samego celu, do którego było pierwotnie przeznaczone;
22)  „ponowne użycie” oznacza każde działanie polegające na wielokrotnym ponownym wykorzystaniu opakowania wielokrotnego użytku do tego samego celu, do którego było pierwotnie przeznaczone, co umożliwia odpowiednia logistyka, a wspierają odpowiednie systemy zachęt, zwykle system kaucji;
Poprawka 62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 26
26)  „systemy ponownego użycia” oznaczają ustalenia organizacyjne, techniczne lub finansowe, które umożliwiają ponowne użycie w systemie o obiegu zamkniętym albo w systemie o obiegu otwartym. Systemy kaucyjne, jeżeli zapewniają zbieranie opakowań w celu ponownego użycia, uznaje się za część „systemu ponownego użycia”;
26)  „systemy ponownego użycia” oznaczają ustalenia organizacyjne, techniczne lub finansowe wraz z zachętami, które umożliwiają ponowne użycie w systemie o obiegu zamkniętym albo w systemie o obiegu otwartym. Systemy kaucyjne, jeżeli zapewniają zbieranie opakowań w celu ponownego użycia, uznaje się za część „systemu ponownego użycia”;
Poprawka 63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 28
28)  „powtórne napełnianie” oznacza czynność, w wyniku której użytkownik końcowy napełnia swój pojemnik spełniający funkcję opakowania produktem lub kilkoma produktami oferowanymi przez dystrybutora końcowego w kontekście transakcji handlowej;
28)  „powtórne napełnianie” oznacza czynność, w wyniku której użytkownik końcowy napełnia swój pojemnik lub pojemnik udostępniony w punkcie sprzedaży przez dystrybutora końcowego, spełniający funkcję opakowania, produktem lub kilkoma produktami nabywanymi za pośrednictwem dystrybutora końcowego;
Poprawka 64
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 31
31)  „projektowanie z myślą o recyklingu” oznacza projektowanie opakowań, w tym poszczególnych części składowych opakowania, z myślą o zapewnieniu ich zdolności do recyklingu w ramach najnowocześniejszych procesów zbierania, sortowania i recyklingu;
31)  „projektowanie z myślą o recyklingu” oznacza projektowanie opakowań, w tym poszczególnych części składowych opakowania, z myślą o zapewnieniu ich zdolności do recyklingu w ramach najnowocześniejszych procesów zbierania, sortowania i recyklingu, przy czym pierwszeństwo przyznaje się procesom recyklingu mechanicznego;
Poprawka 65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 31 a (nowy)
31a)  „zdolność do recyklingu” oznacza ocenę zgodności opakowania już na etapie projektowania z gospodarką odpadami i ich przetwarzaniem w oparciu o selektywne zbieranie, sortowanie w oddzielnych strumieniach, recykling na dużą skalę oraz wykorzystanie materiałów pochodzących z recyklingu do zastąpienia surowców pierwotnych w nowych opakowaniach;
Poprawka 66
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 32
32)  „poddawane recyklingowi na dużą skalę” oznacza zbierane, sortowane i poddawane recyklingowi za pomocą zainstalowanej nowoczesnej infrastruktury i procesów, obejmujące co najmniej 75 % ludności Unii, z uwzględnieniem odpadów opakowaniowych wywożonych z Unii, które spełniają wymogi przewidziane w art. 47 ust. 5;
32)  „poddawane recyklingowi na dużą skalę” oznacza istnienie zdolności wystarczających do tego, aby zbierane odpady opakowaniowe były kierowane do zdefiniowanych i uznanych strumieni odpadów za pomocą utrwalonych procesów przemysłowych w celu ponownego przetworzenia w rzeczywistych systemach sprawdzonych w środowisku operacyjnym, z uwzględnieniem odpadów opakowaniowych wywożonych z Unii, które spełniają wymogi przewidziane w art. 47 ust. 5;
Poprawka 414
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 32 a (nowy)
32a)   „recykling wysokiej jakości” oznacza wszelkie procesy odzysku, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 17 dyrektywy 2008/98/WE, które zapewniają zachowanie lub odzyskanie charakterystycznej jakości zebranych i posortowanych odpadów w trakcie tego procesu odzysku, tak aby uzyskane w jego wyniku materiały pochodzące z recyklingu miały jakość wystarczającą do zastąpienia surowców pierwotnych;
Poprawka 68
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 34
34)  „zintegrowana część składowa” oznacza część składową opakowania, która może być oddzielna od głównej części jednostki opakowania i może być wykonana z innego materiału, ale stanowi integralną część jednostki opakowania i jest nieodłącznie związana z jego funkcjonowaniem oraz nie musi być oddzielona od głównej części jednostki opakowania w celu spożycia produktu i jest zwykle wyrzucana w tym samym czasie co jednostka opakowania, choć niekoniecznie z wykorzystaniem tej samej drogi unieszkodliwiania;
34)  „zintegrowana część składowa” oznacza część składową opakowania, która może być oddzielna od głównej części jednostki opakowania i może być wykonana z innego materiału, ale stanowi integralną część jednostki opakowania i jest nieodłącznie związana z jego funkcjonowaniem oraz nie musi być oddzielona od głównej części jednostki opakowania i jest zwykle wyrzucana w tym samym czasie co jednostka opakowania, choć niekoniecznie z wykorzystaniem tej samej drogi unieszkodliwiania;
Poprawka 69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 35
35)  „oddzielna część składowa” oznacza część składową opakowania, która jest oddzielna od głównej części jednostki opakowania i może być wykonana z innego materiału, wymaga całkowitego i trwałego oddzielenia od głównej jednostki opakowania w celu uzyskania dostępu do produktu i jest zwykle wyrzucana wcześniej niż jednostka opakowania i oddzielnie od niej;
35)  „oddzielna część składowa” oznacza część składową opakowania, która jest oddzielna od głównej części jednostki opakowania i może być wykonana z innego materiału, wymaga całkowitego i trwałego oddzielenia od głównej jednostki opakowania i jest zwykle wyrzucana wcześniej niż jednostka opakowania i oddzielnie od niej;
Poprawka 70
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 37
37)  „innowacyjne opakowania” oznaczają formę opakowania, które jest wytwarzane przy użyciu nowych materiałów, projektu lub procesów produkcji, dzięki czemu uzyskuje się znaczną poprawę funkcji opakowania, takich jak przechowywanie, ochrona, obsługa, dostarczanie lub prezentacja produktów, oraz wyraźne korzyści dla środowiska, z wyjątkiem opakowań, które powstały w wyniku modyfikacji istniejących opakowań wyłącznie w celu poprawy prezentacji produktów i zapewnienia skuteczniejszego marketingu;
37)  „innowacyjne opakowania” oznaczają formę opakowania, które jest wytwarzane przy użyciu nowych, innowacyjnych materiałów, projektu lub procesów produkcji, dzięki czemu uzyskuje się znaczną poprawę funkcji opakowania, takich jak przechowywanie, ochrona, obsługa lub dostarczanie produktów, oraz wyraźne ogólne korzyści dla środowiska, z wyjątkiem opakowań, które powstały w wyniku modyfikacji istniejących opakowań głównie w celu poprawy prezentacji produktów i zapewnienia skuteczniejszego marketingu;
Poprawka 71
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 38
38)  „surowce wtórne” oznaczają materiały, które zostały uzyskane w procesie recyklingu i mogą zastąpić surowce pierwotne;
38)  „surowce wtórne” oznaczają materiały, które zostały uzyskane w procesie recyklingu i przeszły wszystkie niezbędne operacje sprawdzania i sortowania oraz mogą zastąpić surowce pierwotne;
Poprawka 72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 40
40)  „opakowanie do kontaktu z produktami wrażliwymi” oznacza opakowanie przeznaczone do wykorzystania we wszystkich zastosowaniach związanych z opakowaniami objętych zakresem rozporządzeń: (WE) nr 1831/2003, (WE) nr 1935/2004, (WE) nr 767/2009, (WE) nr 2009/1223, (UE) 2017/745, (UE) 2017/746, (UE) 2019/4, (UE) 2019/6, dyrektywy 2001/83/WE lub dyrektywy 2008/68/WE;
40)  „opakowanie do kontaktu z produktami wrażliwymi” oznacza opakowanie przeznaczone do wykorzystania we wszystkich zastosowaniach związanych z opakowaniami objętych zakresem rozporządzeń: (WE) nr 1831/2003, (WE) nr 1935/2004, (WE) nr 767/2009, (WE) nr 2009/1223, (UE) 2017/745, (UE) 2017/746, (UE) 2019/4, (UE) 2019/6, dyrektywy 2001/83/WE, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/46/WE1a lub dyrektywy 2008/68/WE;
______________________
1a Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych (Dz.U. L 183 z 12.7.2002, s. 51).
Poprawka 73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 41
41)  „opakowanie kompostowalne” oznacza opakowaniowe odznaczające się taką zdolnością rozkładu fizycznego, chemicznego, termicznego lub biologicznego, która zapewni ostateczny rozkład większości gotowego kompostu na dwutlenek węgla, składniki mineralne, biomasę i wodę, zgodnie z art. 47 ust. 4, i nie utrudni selektywnej zbiórki i procesu kompostowania lub działalności, do której opakowanie jest wprowadzane w warunkach kontrolowanych przemysłowo;
41)  „opakowanie kompostowalne” oznacza opakowanie odznaczające się taką zdolnością rozkładu fizycznego, chemicznego, termicznego lub biologicznego, która zapewni ostateczny rozkład większości gotowego kompostu na dwutlenek węgla, składniki mineralne, biomasę i wodę, zgodnie z art. 47 ust. 8, i nie utrudni selektywnej zbiórki i procesu kompostowania lub fermentacji beztlenowej, lub działalności, do której opakowanie jest wprowadzane w warunkach kontrolowanych przemysłowo, zgodnie z mającymi zastosowanie wymaganiami określonymi w europejskiej normie zharmonizowanej EN 13432;
Poprawka 74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 41 a (nowy)
41a)  „opakowanie kompostowalne w warunkach domowych” oznacza opakowanie, które może ulegać biodegradacji nie tylko w kompostowniach przemysłowych, ale również w warunkach niekontrolowanych, gdy proces kompostowania prowadzą osoby prywatne w celu wytwarzania kompostu na własny użytek.
Poprawka 75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 41 b (nowy)
41b)  „biopochodne tworzywa sztuczne” oznaczają tworzywa sztuczne, do których surowce powstały z biomasy1a;
__________________
1a Komunikat w sprawie ram polityki UE dotyczących biopochodnych, biodegradowalnych i kompostowalnych tworzyw sztucznych, COM(2022)0682 final z 30.11.2022 r.
Poprawka 76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 50
50)  „kaucja” oznacza stałą kwotę pieniężną, która nie jest częścią ceny zapakowanego lub napełnionego produktu i która jest pobierana od użytkownika końcowego przy zakupie takiego zapakowanego lub napełnionego produktu, objętą systemem kaucyjnym w danym państwie członkowskim i podlegającą zwrotowi, gdy użytkownik końcowy zwraca opakowanie wydane za kaucją do punktu zbierania ustanowionego w tym celu;
50)  „kaucja” oznacza określoną kwotę pieniężną, która nie jest częścią ceny zapakowanego lub napełnionego produktu i która jest pobierana od użytkownika końcowego przy zakupie takiego zapakowanego lub napełnionego produktu, objętą systemem kaucyjnym w danym państwie członkowskim i podlegającą zwrotowi, gdy użytkownik końcowy lub jakakolwiek inna osoba zwraca opakowanie wydane za kaucją do punktu zbierania ustanowionego w tym celu;
Poprawka 77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 51
51)  „systemy kaucyjny” oznacza system, w ramach którego przy zakupie zapakowanego lub napełnionego produktu objętego tym systemem od użytkownika końcowego pobierana jest kaucja, która jest mu zwracana po zwrocie opakowania wydanego za kaucją do punktu zbierania ustanowionego w tym celu;
51)  „system kaucyjny” oznacza system, w którym przy zakupie zapakowanego lub napełnionego produktu objętego tym systemem od użytkownika końcowego pobiera się kaucję, zwracaną po oddaniu opakowania wydanego za kaucją do punktu zbierania ustanowionego w tym celu lub prawidłowym umieszczeniu go w przewidzianym do tego celu pojemniku na odpady w domu lub w miejscu publicznym;
Poprawka 78
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – akapit 1 – punkt 57
57)  „opakowanie stwarzające ryzyko” oznacza opakowanie, które ze względu na niespełnienie wymogu określonego w niniejszym rozporządzeniu lub na podstawie niniejszego rozporządzenia, innego niż wymogi wymienione w art. 56 ust. 1, może mieć negatywny wpływ na środowisko lub inne interesy publiczne chronione tym wymogiem;
57)  „opakowanie stwarzające ryzyko” oznacza opakowanie, które ze względu na niespełnienie wymogu określonego w niniejszym rozporządzeniu lub na podstawie niniejszego rozporządzenia, innego niż wymogi wymienione w art. 56 ust. 1, może mieć negatywny wpływ na środowisko, zdrowie lub inne interesy publiczne chronione tym wymogiem;
Poprawka 79
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 − ustęp 5
5.  Oprócz wymogów dotyczących etykietowania określonych w art. 11 państwa członkowskie mogą ustanowić dalsze wymogi dotyczące oznakowania w celu identyfikacji systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta lub systemu kaucyjnego innego niż system, o którym mowa w art. 44 ust. 1.
skreśla się
Poprawka 80
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 1
1.  Opakowania wytwarza się w sposób ograniczający do minimum obecność i stężenie substancji potencjalnie niebezpiecznych jako składników materiałów opakowaniowych lub jakichkolwiek części składowych opakowań, również w odniesieniu do ich występowania w emisjach oraz wszelkich wynikach gospodarowania odpadami, takich jak surowce wtórne, popioły lub inne materiały przeznaczone do ostatecznego unieszkodliwienia.
1.  Opakowania wytwarza się w sposób ograniczający do minimum obecność i stężenie substancji potencjalnie niebezpiecznych jako składników materiałów opakowaniowych lub jakichkolwiek części składowych opakowań, również w odniesieniu do ich występowania w emisjach oraz wszelkich wynikach gospodarowania odpadami, takich jak surowce wtórne, popioły lub inne materiały przeznaczone do ostatecznego unieszkodliwienia, w tym ich negatywny wpływ na środowisko spowodowanego powstawaniem mikroplastiku.
Poprawka 81
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Od ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] nie wprowadza się do obrotu opakowań żywności zawierających celowo dodane substancje per- i polifluoroalkilowe (PFAS).
Poprawka 82
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 2 b (nowy)
2b.  Od ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] nie wprowadza się do obrotu opakowań żywności zawierających celowo dodany bisfenol A (BPA, CAS 80-05-7).
Poprawka 83
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 3
3.  Spełnienie wymogów określonych w ust. 2 wykazuje się w dokumentacji technicznej sporządzonej zgodnie z załącznikiem VII.
3.  Spełnienie wymogów określonych w ust. 1, 2, 2a i 2b wykazuje się w dokumentacji technicznej sporządzonej zgodnie z załącznikiem VII.
Poprawka 84
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 − ustęp 4
4.  Wymogi dotyczące zdolności do recyklingu ustanowione w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 6 ust. 5 nie ograniczają obecności substancji w opakowaniach lub częściach składowych opakowania z powodów związanych przede wszystkim z bezpieczeństwem chemicznym. W stosownych przypadkach odnoszą się one do substancji potencjalnie niebezpiecznych, które mają negatywny wpływ na ponowne użycie i recykling materiałów w opakowaniu, w którym są obecne, oraz, w stosownych przypadkach, wskazują konkretne substancje, których to dotyczy, oraz związane z nimi kryteria i ograniczenia.
4.  Bez uszczerbku dla ust. 2a i 2b wymogi dotyczące zdolności do recyklingu ustanowione w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 6 ust. 5 nie ograniczają obecności substancji w opakowaniach lub częściach składowych opakowania z powodów związanych przede wszystkim z bezpieczeństwem chemicznym, chyba że istnieje niedopuszczalne ryzyko dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska wynikające ze stosowania danej substancji w opakowaniu na dowolnym etapie jego cyklu życia. Odnoszą się one również do substancji potencjalnie niebezpiecznych, które mają negatywny wpływ na ponowne użycie, sortowanie i recykling materiałów w opakowaniu, w którym są obecne, oraz wskazują konkretne substancje, których to dotyczy, oraz związane z nimi kryteria i ograniczenia.
Poprawka 85
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 1
Wszystkie opakowania muszą nadawać się do recyklingu.
Wszystkie opakowania wprowadzane do obrotu muszą nadawać się do recyklingu zgodnie z ust. 2.
Poprawka 86
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 2 – akapit 1 – litera a
a)  zostało zaprojektowane z myślą o recyklingu;
a)  zostało zaprojektowane z myślą o recyklingu, jak określono w aktach delegowanych przyjętych przez Komisję na podstawie ust. 4;
Poprawka 415
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 2 – akapit 1 – litera d
d)  może być poddane recyklingowi w sposób zapewniający wystarczają jakość surowców wtórnych, aby mogły one zastąpić surowce pierwotne;
(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)
Poprawka 87
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 2 – akapit 1 – litera e
e)  można je poddać recyklingowi na dużą skalę.
e)  nadaje się do recyklingu na dużą skalę zgodnie z metodyką podaną w aktach delegowanych przyjętych przez Komisję na mocy ust. 6.
Poprawka 88
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 2 – akapit 2
Lit. a) stosuje się od 1 stycznia 2030 r., a lit. e) stosuje się od 1 stycznia 2035 r.
Lit. a)–d) stosuje się po upływie 36 miesięcy od daty publikacji aktów delegowanych, o których mowa w ust. 4, a lit. e) stosuje się po upływie 36 miesięcy od daty publikacji aktów delegowanych, o których mowa w ust. 6.
Poprawka 89
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 3
3.  Od 1 stycznia 2030 r. opakowania nadające się do recyklingu muszą być zgodne z kryteriami projektowania z myślą o recyklingu określonymi w aktach delegowanych przyjętych na podstawie ust. 4 oraz, od 1 stycznia 2035 r., także z wymogami dotyczącymi zdolności do recyklingu na dużą skalę określonymi w aktach delegowanych przyjętych na podstawie ust. 6. Jeżeli takie opakowania są zgodne z tymi aktami delegowanymi, uznaje się je za zgodne z ust. 2 lit. a) i e).
3.  Opakowania nadające się do recyklingu muszą:
a)   być zgodne z kryteriami projektowania z myślą o recyklingu określonymi w aktach delegowanych przyjętych na podstawie ust. 4 nie później niż 36 miesięcy od daty publikacji aktów delegowanych, o których mowa w ust. 4 oraz
b)   być zgodne z wymogami dotyczącymi zdolności do recyklingu na dużą skalę określonymi w aktach delegowanych przyjętych na podstawie ust. 6 nie później niż 36 miesięcy od daty publikacji aktów delegowanych, o których mowa w ust. 6, w uzupełnieniu do lit. a) niniejszego ustępu.
Jeżeli takie opakowania są zgodne z tymi aktami delegowanymi, uznaje się je za zgodne z ust. 2 lit. a) i e).
Poprawka 90
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Kryteria i wymogi, o których mowa w ust. 3, określają:
a)   sposób wyrażenia wyniku oceny zdolności do recyklingu w klasach wydajności recyklingu od A do E, według tabeli 3 w załączniku II, w oparciu o zawartość procentową jednostki opakowania, w jednostkach masy, nadającą się do recyklingu zgodnie z ust. 1;
b)   szczegółowe kryteria projektowania z myślą o recyklingu, w tym w stosownych przypadkach szczególne wymogi dotyczące wysokiej jakości recyklingu w odniesieniu do poszczególnych materiałów opakowaniowych i kategorii opakowań wymienionych w tabeli 1 w załączniku II;
c)   w odniesieniu do poszczególnych kategorii opakowań wymienionych w tabeli 1 w załączniku II – opis warunków zgodności z odpowiednimi klasami wydajności;
d)   modulację wkładów finansowych wpłacanych przez producentów w celu wypełnienia spoczywających na nich obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, o których mowa w art. 40, stosownie do klasy wydajności opakowań;
e)   sposób oceny zdolności do recyklingu na dużą skalę w odniesieniu do poszczególnych kategorii opakowań wymienionych w tabeli 1 w załączniku II, w celu ustalenia zaktualizowanych klas wydajności recyklingu.
Poprawka 91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 4 – akapit 1
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia, aby ustanowić kryteria projektowania z myślą o recyklingu oraz klasy wydajności recyklingu w oparciu o kryteria i parametry wymienione w tabeli 2 w załączniku II w odniesieniu do kategorii opakowań wymienionych w tabeli 1 tego załącznika, a także przepisy dotyczące modulacji wkładów finansowych wpłacanych przez producentów w celu wypełnienia ich obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta określonych w art. 40 ust. 1, w oparciu o klasę wydajności recyklingu opakowań, a w przypadku opakowań z tworzyw sztucznych – procentową zawartość materiałów z recyklingu. Kryteria projektowania z myślą o recyklingu muszą uwzględniać najnowocześniejsze procesy zbierania, sortowania i recyklingu oraz obejmować wszystkie części składowe opakowania.
Do 1 stycznia 2027 r. Komisja, po konsultacji z forum ds. opakowań utworzonym na mocy art. 12a i z uwzględnieniem norm opracowanych przez europejskie organizacje normalizacyjne, przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 58 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia, aby:
a)   ustanowić kryteria projektowania z myślą o recyklingu oraz klasy wydajności recyklingu w oparciu o kryteria i parametry wymienione w tabeli 2 i 2a w załączniku II w odniesieniu do kategorii opakowań wymienionych w tabeli 1 tego załącznika; kryteria projektowania z myślą o recyklingu muszą uwzględniać najnowocześniejsze procesy zbierania, sortowania i recyklingu oraz obejmować wszystkie części składowe opakowania;
b)   ustanowić przepisy dotyczące modulacji wkładów finansowych wpłacanych przez producentów w celu wypełnienia ich obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta określonych w art. 40 ust. 1, w oparciu o klasę wydajności recyklingu opakowań, a w stosownym przypadku – procentową zawartość materiałów z recyklingu.
Poprawka 92
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 4 – akapit 2
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu zmiany tabeli 1 w załączniku, aby dostosować ją postępu naukowo-technicznego w zakresie materiałów i projektowania produktów, infrastruktury zbierania, sortowania i recyklingu.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu zmiany tabeli 1 w załączniku II, aby dostosować ją do postępu naukowo-technicznego w zakresie materiałów i projektowania produktów, infrastruktury zbierania, sortowania i recyklingu.
Poprawka 93
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 5 – akapit 1
Od 1 stycznia 2030 r. opakowań nie uznaje się za nadające się do recyklingu, jeżeli odpowiadają klasie wydajności E zgodnie z kryteriami projektowania z myślą o recyklingu określonymi w akcie delegowanym przyjętym na podstawie ust. 4 w odniesieniu do kategorii opakowań, do której należy to opakowanie.
Po upływie 36 miesięcy od daty publikacji aktów delegowanych, o których mowa w ust. 4, opakowań nie uznaje się za nadające się do recyklingu, jeżeli odpowiadają klasie wydajności E zgodnie z kryteriami projektowania z myślą o recyklingu określonymi w akcie delegowanym przyjętym na podstawie ust. 4 w odniesieniu do kategorii opakowań, do której należy to opakowanie.
Poprawka 94
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 5 – akapit 1 a (nowy)
Po upływie 96 miesięcy od daty publikacji aktów delegowanych, o których mowa w ust. 4, opakowań nie uznaje się za nadające się do recyklingu, jeżeli odpowiadają klasie wydajności E zgodnie z kryteriami projektowania z myślą o recyklingu określonymi w aktach delegowanych przyjętych na podstawie ust. 4 w odniesieniu do kategorii opakowań, do której należy to opakowanie.
Poprawka 95
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 5 – akapit 1 b (nowy)
Po upływie 36 miesięcy od daty publikacji aktów delegowanych, o których mowa w ust. 6, opakowań nie uznaje się za nadające się do recyklingu, jeżeli nie odpowiadają wymogom dotyczącym zdolności do recyklingu na dużą skalę określonym w aktach delegowanych przyjętych na podstawie ust. 6.
Poprawka 96
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 5 – akapit 2
Kryteria te opierają się co najmniej na parametrach wymienionych w tabeli 2 w załączniku II.
skreśla się
Poprawka 97
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 6 – wprowadzenie
6.  W odniesieniu do każdego rodzaju opakowania wymienionego w tabeli 1 w załączniku II Komisja ustanawia metodykę oceny, czy opakowania nadają się do recyklingu na dużą skalę. Metodyka ta opiera się co najmniej na następujących elementach:
6.  Nie później niż 60 miesiące od publikacji aktów delegowanych, o których mowa w ust. 4 Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 58 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do każdego rodzaju opakowania wymienionego w tabeli 1 w załączniku II, by ustanowić metodykę oceny, czy opakowania nadają się do recyklingu na dużą skalę. Metodyka ta opiera się co najmniej na następujących elementach:
Poprawka 98
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 6 – litera b
b)  ilości selektywnie zebranych odpadów opakowaniowych, w podziale na materiały opakowaniowe wymienione w tabeli 1 w załączniku II, w Unii jako całości i w każdym państwie członkowskim;
b)  ilości selektywnie zebranych odpadów opakowaniowych, w podziale na materiały opakowaniowe wymienione w tabeli 1 w załączniku II, w Unii jako całości i w każdym państwie członkowskim, biorąc pod uwagę obowiązek państwa członkowskiego zgodnie z art. 43 niniejszego rozporządzenia;
Poprawka 99
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 6 – litera d
d)  zdolności zainstalowanej infrastruktury w zakresie sortowania i recyklingu w całej Unii w odniesieniu do poszczególnych rodzajów opakowań wymienionych w tabeli 1 w załączniku II.
d)  zdolności zainstalowanej infrastruktury w zakresie sortowania i recyklingu w całej Unii w odniesieniu do poszczególnych rodzajów opakowań wymienionych w tabeli 1 w załączniku II, biorąc pod uwagę obowiązek państwa członkowskiego zgodnie z art. 43 niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 100
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 6 – akapit 1 a (nowy)
Dane, o których mowa w lit. a)–d), podaje się do wiadomości publicznej w formie łatwo dostępnej dla społeczeństwa.
Poprawka 101
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 − ustęp 7
7.  Kryteria i wymogi, o których mowa w ust. 3, określają:
skreśla się
a)  sposób wyrażenia wyniku oceny zdolności do recyklingu w klasach wydajności recyklingu od A do E, jak opisano w tabeli 3 w załączniku II, w oparciu o zawartość procentową jednostki opakowania, w jednostkach masy, nadającą się do recyklingu zgodnie z ust. 1;
b)  szczegółowe kryteria projektowania z myślą o recyklingu w odniesieniu do poszczególnych materiałów opakowaniowych i kategorii opakowań wymienionych w tabeli 1 w załączniku II;
c)  opis, w odniesieniu do poszczególnych kategorii opakowań wymienionych w tabeli 1 w załączniku II, warunków zgodności z odpowiednimi klasami wydajności;
d)  modulację wkładów finansowych wpłacanych przez producentów w celu wypełnienia spoczywających na nich obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, o których mowa w art. 40, w oparciu o klasę wydajności opakowań;
e)  sposób oceny zdolności do recyklingu na dużą skalę w odniesieniu do poszczególnych kategorii opakowań wymienionych w tabeli 1 w załączniku II, w celu ustalenia zaktualizowanych klas wydajności recyklingu na okres od 2035 r.
Poprawka 102
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 7 a (nowy)
7a.  Jeżeli zostanie wykazane, że jest to korzystne dla środowiska i technicznie wykonalne, państwa członkowskie mogą, zwłaszcza za pomocą systemów utworzonych zgodnie z art. 44, traktować recykling opakowań priorytetowo, by móc je następnie poddać recyklingowi i wykorzystać w taki sam sposób lub do podobnych zastosowań, przy minimalnej stracie ilości, jakości lub funkcji, przez co producenci zobowiązani do osiągnięcia celów dotyczących zawartości materiałów z recyklingu będą mogli korzystać ze sprawiedliwego dostępu do materiału z opakowań pochodzących z recyklingu.
Poprawka 103
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 8 – akapit 1
Spełnienie wymogów określonych w ust. 2 i 3 wykazuje się w dokumentacji technicznej dotyczącej opakowań sporządzonej zgodnie z załącznikiem VII.
Spełnienie wymogów określonych w ust. 2 i 3 wykazuje się w dokumentacji technicznej dotyczącej opakowań sporządzonej zgodnie z załącznikiem VII i uwzględnia się w niej następujące elementy:
Poprawka 104
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 8 – akapit 2
W przypadku gdy jednostka opakowania zawiera zintegrowane części składowe, ocena zgodności z kryteriami projektowania z myślą o recyklingu oraz z wymogami dotyczącymi zdolności do recyklingu na dużą skalę obejmuje wszystkie zintegrowane części składowe.
a)   w przypadku gdy jednostka opakowania zawiera zintegrowane części składowe, ocena zgodności z kryteriami projektowania z myślą o recyklingu oraz z wymogami dotyczącymi zdolności do recyklingu na dużą skalę obejmuje wszystkie zintegrowane części składowe;
Poprawka 105
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 8 – akapit 3
W przypadku gdy jednostka opakowania zawiera oddzielne części składowe, ocena zgodności z wymogami projektowania z myślą o recyklingu oraz wymogami dotyczącymi zdolności do recyklingu na dużą skalę obejmuje wszystkie oddzielane części składowe.
b)   w przypadku gdy jednostka opakowania zawiera oddzielne części składowe, ocena zgodności z wymogami projektowania z myślą o recyklingu oraz wymogami dotyczącymi zdolności do recyklingu na dużą skalę obejmuje wszystkie oddzielane części składowe; jeżeli zintegrowaną część składową jednostki opakowania można łatwo oddzielić ręcznie, a konsument otrzymuje wyraźne instrukcje, ogólna zdolność do recyklingu powinna być połączeniem ocen każdej indywidualnej części;
Poprawka 106
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 8 – akapit 4
Wszystkie części składowe jednostki opakowania muszą być kompatybilne z najnowocześniejszymi procesami zbierania, sortowania i recyklingu i nie mogą ograniczać zdolności głównej części jednostki opakowania do recyklingu.
c)   wszystkie części składowe jednostki opakowania muszą być kompatybilne z najnowocześniejszymi procesami zbierania, sortowania i recyklingu i nie mogą ograniczać zdolności głównej części jednostki opakowania do recyklingu.
Poprawka 107
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 9 – akapit 1
Od 1 stycznia 2030 r. i na zasadzie odstępstwa od ust. 2 i 3 innowacyjne opakowania mogą być wprowadzane do obrotu na okres maksymalnie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały wprowadzone do obrotu.
Po upływie 36 miesięcy od daty publikacji aktów delegowanych, o których mowa w ust. 4, i na zasadzie odstępstwa od wymogów niniejszego artykułu innowacyjne opakowania mogą być wprowadzane do obrotu na okres maksymalnie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały wprowadzone do obrotu.
Poprawka 108
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 9 – akapit 1 a (nowy)
Komisja stale monitoruje wpływ odstępstwa, o którym mowa w akapicie pierwszym, na ilość opakowań wprowadzanych do obrotu. W stosownych przypadkach Komisja przyjmuje wniosek ustawodawczy dotyczący zmiany akapitu pierwszego.
Poprawka 109
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 9 – akapit 2
W przypadku stosowania tego odstępstwa do innowacyjnego opakowania dołącza się dokumentację techniczną, o której mowa w załączniku VII, wykazującą jego innowacyjny charakter i zgodność z definicją zawartą w art. 3 pkt 34 niniejszego rozporządzenia.
Do innowacyjnego opakowania dołącza się dokumentację techniczną, o której mowa w załączniku VII, wykazującą jego innowacyjny charakter, ogólny pozytywny wpływ na środowisko i zgodność z definicją zawartą w art. 3 pkt 37 niniejszego rozporządzenia.
Poprawki 110 i 369
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 9 – akapit 3
Po upływie okresu, o którym mowa w akapicie pierwszym, do opakowania dołącza się dokumentację techniczną, o której mowa w ust. 8.
Po upływie okresu, o którym mowa w akapicie pierwszym, do opakowania dołącza się dokumentację techniczną, o której mowa w ust. 8, i jest ono tym samym w zgodne z wymogami ustanowionymi w niniejszym artykule.
Państwa członkowskie stale dążą do ulepszania infrastruktury zbiórki i sortowania innowacyjnych opakowań o spodziewanych korzyściach dla środowiska.
Poprawka 111
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 10 – wprowadzenie
10.  Do 31 grudnia 2034 r. niniejszy artykuł nie ma zastosowania do:
10.  Do czasu, gdy upłynie 72 miesięcy od daty publikacji aktu delegowanego, o którym mowa w ust. 6, niniejszy artykuł nie ma zastosowania do:
Poprawka 112
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 10 – litera b
b)  opakowań z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi stosowanych jako opakowanie wyrobów medycznych objętych rozporządzeniem (UE) 2017/745;
b)  opakowań do kontaktu z produktami wrażliwymi stosowanych jako opakowanie wyrobów medycznych objętych rozporządzeniem (UE) 2017/745;
Poprawka 113
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 10 – litera c
c)  opakowań z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi stosowanych jako opakowanie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro objętych rozporządzeniem (UE) 2017/746.
c)  opakowań do kontaktu z produktami wrażliwymi stosowanych jako opakowanie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro objętych rozporządzeniem (UE) 2017/746;
Poprawka 114
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 10 – litera c a (nowa)
ca)  opakowań do kontaktu z produktami wrażliwymi do pakowania preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt, produktów zbożowych przetworzonych i żywności dla dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego zdefiniowanych w art. 1 pkt a), b) i c) rozporządzenia (UE) nr 609/2013.
Poprawka 392
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 10 a (nowy)
10a.   Do czasu przeprowadzenia przez Komisję oceny ich statusu zgodnie z ust. 10b niniejszego artykułu niniejszy artykuł nie ma zastosowania do opakowań drewnianych i wosków objętych rozporządzeniem (WE) nr 1935/2004.
Poprawka 115
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 10 b (nowy)
10b.  Komisja ocenia potrzebę rozszerzenia odstępstwa ustanowionego na mocy ust. 10. Ocena ta uwzględnia dostępne wytyczne naukowe właściwych organów regulacyjnych, stan postępu naukowo-technicznego oraz dostępność i cenę materiałów nadających się do recyklingu. Na tej podstawie i po konsultacji z właściwymi zainteresowanymi stronami Komisja przedstawi w stosownych przypadkach wniosek ustawodawczy.
Poprawka 116
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 − ustęp 11
11.  Wkłady finansowe wpłacane przez producentów w celu wypełnienia spoczywających na nich obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, o których mowa w art. 40, moduluje się na podstawie klasy wydajności recyklingu określonej zgodnie z aktami delegowanymi, o których mowa w ust. 4 i 6 niniejszego artykułu, a w odniesieniu do opakowań z tworzyw sztucznych – również zgodnie z art. 7 ust. 6.
11.  Wkłady finansowe wpłacane przez producentów w celu wypełnienia spoczywających na nich obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, o których mowa w art. 40, moduluje się na podstawie klasy wydajności recyklingu określonej zgodnie z aktami delegowanymi, o których mowa w ust. 4 i 6 niniejszego artykułu, a w odniesieniu do opakowań z tworzyw sztucznych – również zgodnie z art. 7 ust. 6. Wkłady finansowe, zgodnie z art. 8a dyrektywy 2008/98/WE, są przeznaczone na finansowanie kosztów netto infrastruktury zbierania, sortowania i recyklingu rodzaju opakowań, za które są wnoszone, zgodnie z kategoriami ustanowionymi w tabeli 1 załącznika II.
Poprawki 117, 427 i 450
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 a (nowy)
Artykuł 6a
Opakowania obojętne
Do 1 stycznia 2029 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 58 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia, gdy jest to konieczne do pokonania ewentualnych trudności związanych ze stosowaniem przepisów niniejszego rozporządzenia, zwłaszcza w odniesieniu do obojętnych materiałów opakowaniowych wprowadzanych do obrotu w Unii w bardzo małych ilościach (około 0,1 % wagowo).
Obowiązki wynikające z art. 6 nie mają zastosowania do tego rodzaju opakowań do czasu przyjęcia tych aktów delegowanych.
Poprawka 118
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Od 1 stycznia 2030 r. część z tworzyw sztucznych w opakowaniach musi mieć następującą minimalną zawartość procentową materiałów z recyklingu odzyskanych z odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych na jednostkę opakowania:
1.  Od 1 stycznia 2030 r. część z tworzyw sztucznych w opakowaniach wprowadzanych do obrotu musi mieć następującą minimalną zawartość procentową materiałów z recyklingu odzyskanych z odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych dla każdego rodzaju i formatu opakowania, o których mowa w tabeli 1 załącznika II, w danym zakładzie produkcyjnym i roku, chyba że oznaczałoby to niezgodność z wymogami bezpieczeństwa żywności ustalonymi na szczeblu Unii:
Poprawka 119
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – litera a
a)  30 % w przypadku opakowań do kontaktu z produktami wrażliwymi wykonanych z politereftalanu etylenu jako głównego składnika;
a)  30 % w przypadku opakowań do kontaktu z produktami wrażliwymi wykonanych z politereftalanu etylenu jako głównego składnika, z wyjątkiem butelek jednorazowego użytku na napoje;
Poprawka 120
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – litera b
b)  10 % w przypadku opakowań do kontaktu z produktami wrażliwymi wykonanych z materiałów z tworzyw sztucznych innych niż politereftalan etylenu, z wyjątkiem butelek jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje;
b)  7,5 % w przypadku opakowań do kontaktu z produktami wrażliwymi wykonanych z materiałów z tworzyw sztucznych innych niż politereftalan etylenu, z wyjątkiem butelek jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje;
Poprawka 121
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – litera d
d)  35 % w przypadku opakowań innych niż te, o których mowa w lit. a), b) i c).
d)  35 % w przypadku opakowań z tworzyw sztucznych innych niż te, o których mowa w lit. a), b) i c).
Poprawka 122
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Od 1 stycznia 2040 r. część z tworzyw sztucznych w opakowaniach musi mieć następującą minimalną zawartość procentową materiałów z recyklingu odzyskanych z odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych na jednostkę opakowania:
2.  Od 1 stycznia 2040 r. część z tworzyw sztucznych w opakowaniach musi mieć następującą minimalną zawartość procentową materiałów z recyklingu odzyskanych z odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych dla każdego rodzaju i formatu opakowania, o których mowa w tabeli 1 załącznika II, w danym zakładzie produkcyjnym i roku:
Poprawka 123
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 2 – litera a a (nowa)
aa)  25 % w przypadku opakowań do kontaktu z produktami wrażliwymi wykonanych z materiałów z tworzyw sztucznych innych niż politereftalan etylenu;
Poprawka 124
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Podmioty gospodarcze zwalnia się z obowiązku osiągnięcia celów określonych w ust. 1 i 2, jeżeli w danym roku kalendarzowym spełniają definicję mikroprzedsiębiorstwa podana w zaleceniu Komisji 2003/361/WE1a.
__________________
1a Zalecenie Komisji z dnia 6 maja 2003 r. dotyczące definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36).
Poprawka 125
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 3 – litera b
b)  opakowań z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi stosowanych jako opakowanie wyrobów medycznych objętych rozporządzeniem (UE) 2017/745;
b)  opakowań z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi stosowanych jako opakowanie wyrobów medycznych lub wyrobów przeznaczonych wyłącznie do badań lub badanych wyrobów objętych rozporządzeniem (UE) 2017/745;
Poprawka 126
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 3 – litera d a (nowa)
da)  opakowań z tworzyw sztucznych do kontaktu z produktami wrażliwymi stosowanych jako opakowanie na żywność dla dzieci i małych dzieci, żywność specjalnego przeznaczenia medycznego i napoje oraz żywność przeznaczone typowo dla małych dzieci, o których mowa w art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) nr 609/2013;
Poprawka 127
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 3 – litera d b (nowa)
db)  opakowań produktów, komponentów i komponentów opakowań bezpośrednich do wytwarzania produktów leczniczych zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE i weterynaryjnych produktów leczniczych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/6, jeżeli takie opakowania są niezbędne do zapewnienia zgodności z normami jakości produktu leczniczego.
Poprawka 128
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 − ustęp 4
4.  Ust. 1 i 2 nie stosuje się do kompostowalnych opakowań z tworzyw sztucznych.
4.  Ust. 1 i ust. 2 nie stosuje się do:
a)   kompostowalnych opakowań z tworzyw sztucznych;
b)   farb drukarskich, klejów, farb, werniksów i lakierów stosowanych na opakowaniach;
c)   żadnych części z tworzywa sztucznego stanowiących mniej niż 5 % łącznej masy całej jednostki opakowania.
Poprawka 502
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 4 a (nowy)
4a.   Ust. 1 i 2 nie stosuje się do opakowań z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością w przypadku, gdy ilość zawartości pochodzącej z recyklingu stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzi oraz może stwarzać ryzyko naruszenia wymogu zgodności produktów.
Poprawka 129
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 4 b (nowy)
4b.  Państwa członkowskie zapewniają istnienie całościowej infrastruktury zbierania i sortowania, by ułatwić recykling i zagwarantować dostępność surowców z tworzyw sztucznych poddanych recyklingowi.
Poprawka 130
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 − ustęp 5
5.  Spełnienie wymogów określonych w ust. 1 i 3 wykazuje się w informacjach technicznych dotyczących opakowań, o których mowa w załączniku VII.
5.  Operatorzy gospodarczy wykazują spełnienie wymogów określonych w ust. 1 i 3 w informacjach technicznych dotyczących opakowań, o których mowa w załączniku VII.
Poprawka 131
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 − ustęp 7
7.  Do 31 grudnia 2026 r. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych ustanawiających metodykę obliczania i weryfikacji procentowej zawartości materiałów z recyklingu odzyskanej z odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych w przeliczeniu na jednostkę opakowania z tworzyw sztucznych oraz format dokumentacji technicznej, o której mowa w załączniku VII. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 59 ust. 3.
7.  Do 31 grudnia 2026 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 58 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez ustanowienie metodyki obliczania i weryfikacji procentowej zawartości materiałów z recyklingu odzyskanej z odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych oraz format dokumentacji technicznej, o której mowa w załączniku VII. Te akty delegowane uwzględniają wpływ procesu recyklingu na środowisko.
Poprawka 132
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 − ustęp 8
8.  Od 1 stycznia 2029 r. obliczanie i weryfikacja procentowej zawartości materiałów z recyklingu w opakowaniach zgodnie z ust. 1 muszą być zgodne z przepisami określonymi w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 7.
8.  Od 1 stycznia 2029 r. obliczanie i weryfikacja procentowej zawartości materiałów z recyklingu w opakowaniach zgodnie z ust. 1 muszą być zgodne z przepisami określonymi w akcie delegowanym, o którym mowa w ust. 7.
Poprawka 133
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 9 – akapit 1
Do 1 stycznia 2028 r. Komisja musi ocenić potrzebę wprowadzenia odstępstw od minimalnej zawartości procentowej określonej w ust. 1 lit. b) i d) w odniesieniu do określonych opakowań z tworzyw sztucznych lub potrzebę zmiany odstępstwa ustanowionego w ust. 3 w odniesieniu do określonych opakowań z tworzyw sztucznych.
Do 1 stycznia 2032 r. Komisja musi ocenić sytuację dotyczącą stosowania w tworzywach sztucznych materiałów pochodzących z recyklingu opakowań, przy czym skupia się na niedostępności tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu lub na negatywnym wpływie na zdrowie ludzi lub zwierząt, bezpieczeństwo dostaw żywności lub na środowisko, gdy odpowiednie technologie recyklingu umożliwiające recykling opakowań z tworzyw sztucznych nie są dostępne, ponieważ nie zostały dopuszczone na mocy odpowiednich przepisów unijnych, nie zostały wystarczająco przyjęte w praktyce lub nie są wystarczająco zasobo- i energooszczędne.
Poprawka 134
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 9 – akapit 2 – litera a
a)  wprowadzić odstępstwa dotyczące zakresu, terminu lub poziomu minimalnej zawartości procentowej określonej w ust. 1 lit. b) i d) w odniesieniu do określonych opakowań z tworzyw sztucznych oraz, w stosownych przypadkach
a)  wprowadzić odstępstwa dotyczące zakresu, terminu lub poziomu minimalnej zawartości procentowej określonej w ust. 2,
Poprawka 135
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 9 – akapit 2 – litera a a (nowa)
aa)  zmienić cele wyznaczone w ust. 1 i 2,
Poprawka 136
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 9 – akapit 3
w przypadku gdy odpowiednie technologie recyklingu opakowań z tworzyw sztucznych nie są dostępne, ponieważ nie są dozwolone na mocy odpowiednich przepisów unijnych lub nie są w wystarczającym stopniu zainstalowane w praktyce.
skreśla się
Poprawka 137
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 − ustęp 10
10.  W przypadku gdy jest to uzasadnione brakiem dostępności lub nadmiernymi cenami określonych tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, co może mieć niekorzystny wpływ na zdrowie ludzi lub zwierząt, bezpieczeństwo dostaw żywności lub środowisko, nadmiernie utrudniając przestrzeganie wymogów dotyczących minimalnej procentowej zawartości materiałów z recyklingu określonych w ust. 1 i 2, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 58 w celu zmiany ust. 1 i 2 w drodze odpowiedniego dostosowania minimalnych zawartości procentowych. Przy ocenie uzasadnienia takiego dostosowania Komisja ocenia wnioski osób fizycznych lub prawnych, do których to wniosków należy dołączyć odpowiednie informacje i dane dotyczące sytuacji rynkowej w zakresie tych odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych oraz najlepsze dostępne dowody dotyczące odnośnych zagrożeń dla zdrowia ludzi lub zwierząt, bezpieczeństwa dostaw żywności lub środowiska.
skreśla się
Poprawka 138
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 11 a (nowy)
11a.  Do 31 grudnia 2025 r. Komisja opublikuje sprawozdanie oceniające możliwość wyznaczenia celów dotyczących stosowania biopochodnych tworzyw sztucznych w opakowaniach, aby osiągnąć cele określone w art. 7 ust. 1 i 2.
W stosownych przypadkach i na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, Komisja przedstawia wniosek ustawodawczy w celu:
a)  określenia celów dotyczących stosowania w opakowaniach surowców z biopochodnych tworzyw sztucznych;
b)  określenia wymogów zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do surowców z biopochodnych tworzyw sztucznych, by mogły być uznane za wnoszące wkład w realizację celów, z uwzględnieniem kryteriów zrównoważonego rozwoju określonych w art. 29 dyrektywy (UE) 2018/2001;
c)  wprowadzenia możliwości osiągnięcia maksymalnie 50 % celów określonych w art. 7 ust. 1 i 2 przez wykorzystanie surowców z biopochodnych tworzyw sztucznych.
Poprawka 461
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 a (nowy)
Artykuł 7a
Surowce biopochodne w opakowaniach z tworzyw sztucznych
Do 31 grudnia 2025 r. Komisja opublikuje sprawozdanie oceniające możliwość wyznaczenia celów dotyczących stosowania surowców biopochodnych w opakowaniach z tworzyw sztucznych. W stosownych przypadkach i na podstawie tego sprawozdania, Komisja przedstawia wniosek ustawodawczy w celu:
a)  określenia wymogów zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do surowców biopochodnych w tworzywach sztucznych, z uwzględnieniem obowiązujących kryteriów zrównoważonego rozwoju określonych w art. 29 dyrektywy (UE) 2018/2001;
b)  określenia celów dotyczących stosowania surowców biopochodnych w opakowaniach z tworzyw sztucznych.
Poprawka 139
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 1
1.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. opakowania, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. f) i g), przylepne etykiety przyczepione do owoców i warzyw oraz bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy muszą być kompostowalne w warunkach kontrolowanych przemysłowo w zakładach przetwarzania bioodpadów.
1.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 36 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. opakowania, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. f), przylepne etykiety przyczepione do owoców i warzyw muszą być kompostowalne w warunkach domowych lub kontrolowanych przemysłowo w zakładach przetwarzania bioodpadów.
Poprawka 140
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Do ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 36 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy wymagane do pakowania żywności luzem ze względów higienicznych lub oferowane jako podstawowe opakowanie żywności luzem, gdy pomaga to w zapobieganiu marnowaniu żywności, muszą być kompostowalne w warunkach kontrolowanych przemysłowo w zakładach przetwarzania bioodpadów, a zatem ich zbieranie musi być dozwolone w pojemnikach na bioodpady.
Poprawka 141
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 − ustęp 2
2.  W przypadku gdy dostępne są odpowiednie systemy zbierania odpadów i infrastruktura przetwarzania odpadów w celu zapewnienia, aby opakowania, o których mowa w ust. 1, trafiały do strumienia gospodarowania odpadami organicznymi, państwa członkowskie są uprawnione do wprowadzenia wymogu, aby lekkie plastikowe torby na zakupy były udostępniane na ich rynku po raz pierwszy tylko wtedy, gdy można wykazać, że te lekkie plastikowe torby na zakupy zostały całkowicie wyprodukowane z biodegradowalnych polimerów tworzyw sztucznych, które są kompostowalne w warunkach kontrolowanych przemysłowo.
2.  W przypadku gdy dostępne są odpowiednie systemy zbierania odpadów i infrastruktura przetwarzania odpadów w celu zapewnienia, aby opakowania, o których mowa w ust. 1, trafiały do strumienia gospodarowania odpadami organicznymi, państwa członkowskie, które wdrożyły art. 22 dyrektywy 2008/98/WE, mogą wymagać, aby lekkie plastikowe torby na zakupy były udostępniane na ich rynku po raz pierwszy tylko wtedy, gdy można wykazać, że te lekkie plastikowe torby na zakupy są kompostowalne.
Poprawka 142
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 3
3.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. opakowania inne niż te, o których mowa w ust. 1 i 2, w tym opakowania wykonane z biodegradowalnych polimerów tworzyw sztucznych, muszą umożliwiać recykling materiałowy bez wpływu na zdolność innych strumieni odpadów do recyklingu.
3.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 36 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. opakowania inne niż te, o których mowa w ust. 1 i 2, w tym opakowania wykonane z biodegradowalnych polimerów tworzyw sztucznych i innych materiałów biodegradowalnych, muszą umożliwiać recykling materiałowy zgodnie z art. 6 i bez wpływu na zdolność innych strumieni odpadów do recyklingu.
Poprawka 143
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 3 państwa członkowskie są uprawnione do wprowadzenia wymogu, aby na ich terytorium opakowania kompostowalne mogły być przetwarzane w procesie strumienia bioodpadów.
Poprawka 144
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 − ustęp 5
5.  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu zmiany ust. 1 i 2 niniejszego artykułu poprzez dodanie innych rodzajów opakowań do rodzajów opakowań objętych tymi ustępami, jeżeli jest to uzasadnione i właściwe ze względu na zmiany technologiczne i regulacyjne mające wpływ na unieszkodliwianie opakowań kompostowalnych oraz z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w załączniku III.
5.  Po zasięgnięciu opinii grupy ekspertów Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu zmiany ust. 1, 1a i 2 niniejszego artykułu poprzez dodanie innych rodzajów opakowań do rodzajów opakowań objętych tymi ustępami, jeżeli jest to uzasadnione i właściwe ze względu na zmiany technologiczne i regulacyjne, w tym dotyczące znakowania kompostowalności, mające wpływ na unieszkodliwianie opakowań kompostowalnych oraz z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w załączniku III.
Poprawka 145
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 5 a (nowy)
5a.  Do 31 maja 2025 r. Komisja zwróci się do europejskich organizacji normalizacyjnych o aktualizację normy zharmonizowanej (EN 13432) „Wymagania dotyczące opakowań przydatnych do odzysku przez kompostowanie i biodegradację – Program badań i kryteria oceny do ostatecznej akceptacji opakowań”.
Do 31 maja 2025 r. Komisja zwróci się również do europejskich organizacji normalizacyjnych o przygotowanie norm zharmonizowanych określających szczegółowe specyfikacje techniczne wymogów dotyczących opakowań kompostowalnych w warunkach domowych w niniejszym artykule.
Poprawka 416
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1
1.  Opakowanie musi być zaprojektowane w taki sposób, aby jego masa i objętość były ograniczone do minimum niezbędnego do zapewnienia jego funkcjonalności, z uwzględnieniem materiału, z którego jest ono wykonane.
1.  Od 1 stycznia 2030 r. opakowanie musi być zaprojektowane w taki sposób, aby jego masa i objętość były ograniczone do minimum niezbędnego do zapewnienia jego funkcji wymienionych w części 1 załącznika IV oraz przeznaczenia produktu, z uwzględnieniem kształtu opakowania i materiału, z którego jest ono wykonane.
Poprawka 147
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 − ustęp 2
2.  Nie można wprowadzać do obrotu opakowań, które nie są niezbędne w celu spełnienia któregokolwiek z kryteriów wydajności określonych w załączniku IV, ani opakowań o właściwościach, które mają jedynie na celu zwiększenie postrzeganej objętości produktu, w tym zawierających podwójne ścianki, fałszywe dna i zbędne warstwy, chyba że projekt opakowania podlega wymogom dotyczącym chronionych oznaczeń geograficznych na mocy przepisów Unii.
2.  Nie można wprowadzać do obrotu opakowań, które nie są niezbędne w celu spełnienia któregokolwiek z kryteriów wydajności określonych w załączniku IV, ani opakowań o właściwościach, które mają jedynie na celu zwiększenie postrzeganej objętości produktu, w tym zawierających podwójne ścianki, fałszywe dna i zbędne warstwy, chyba że projekt opakowania podlega wymogom dotyczącym oznaczeń geograficznych na mocy przepisów Unii lub jest chroniony prawnie na mocy rozporządzenia (WE) 6/2002.
Poprawka 148
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Do ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 36 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja w stosownych przypadkach zwróci się do europejskich organizacji normalizacyjnych o przygotowanie lub aktualizację norm zharmonizowanych ustanawiających metodykę obliczania i pomiaru zgodności z wymogami dotyczącymi minimalizacji opakowań określonymi w niniejszym rozporządzeniu. W przypadku najpowszechniejszych rodzajów opakowań i formatów takie normy powinny określać maksymalne odpowiednie limity masy i objętości oraz, w stosownych przypadkach, grubość ścianek i maksymalną wielość miejsc pustych.
Poprawka 149
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 4 – akapit 1 – litera c
c)  wszelkie wyniki badań, badania lub inne istotne źródła wykorzystane do oceny minimalnej koniecznej objętości lub masy opakowania.
c)  wszelkie wyniki badań, badania lub inne istotne źródła, np. modelowanie i symulowanie, wykorzystane do oceny minimalnej koniecznej objętości lub masy opakowania.
Poprawka 150
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 4 – akapit 2 a (nowy)
Mikroprzedsiębiorstwa, o których mowa w art. 22 ust. 3, są zwolnione z obowiązków określonych w niniejszym ustępie.
Poprawka 151
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 1 – wprowadzenie
1.  Opakowanie uznaje się za opakowanie wielokrotnego użytku, jeżeli spełnia następujące warunki:
1.  Opakowanie wprowadzone do obrotu uznaje się za opakowanie wielokrotnego użytku, jeżeli spełnia następujące warunki:
Poprawka 152
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 1 – litera a
a)  jest przeznaczone do ponownego użycia lub powtórnego napełnienia, zaprojektowane i wprowadzane do obrotu z myślą o ponownym użyciu lub powtórnym napełnianiu;
a)  jest przeznaczone do ponownego użycia lub powtórnego napełnienia, zaprojektowane i wprowadzane do obrotu z myślą o ponownym wielokrotnym użyciu;
Poprawka 153
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 1 – litera b
b)  zostało przeznaczone do osiągnięcia jak największej liczby podróży lub rotacji przy normalnie łatwych do przewidzenia warunkach zastosowania i zostało zaprojektowane w tym celu;
b)  zostało przeznaczone do osiągnięcia jak największej liczby rotacji przy normalnie łatwych do przewidzenia warunkach zastosowania i zostało zaprojektowane w tym celu;
Poprawka 154
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 1 – litera h a (nowa)
ha)  spełnia wymogi dotyczące zdrowia konsumentów, bezpieczeństwa i higieny.
Poprawka 155
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Do ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja przyjmuje akty delegowane w celu określenia minimalnej liczby rotacji, o której mowa w ust. 1 lit. b), dla opakowań wielokrotnego użytku w różnych kategoriach materiałów i opakowań.
Poprawka 156
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 b (nowy)
Artykuł 10b
Sprawiedliwa transformacja
Co dwa lata od 2025 r. państwa członkowskie przeprowadzają oceny oddziaływania na zatrudnienie, których celem jest ocena wpływu obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu na liczbę utworzonych lub przekształconych lub zlikwidowanych miejsc pracy, jak również na przewidywanie umiejętności i kompetencji, warunki pracy, w tym bezpieczeństwo i higienę pracy, oraz na równość płci zarówno na szczeblu krajowym, jak i regionalnym, we wszystkich sektorach objętych niniejszym rozporządzeniem, i przedstawiają te oceny Komisji i Parlamentowi Europejskiemu. W ocenach oddziaływania na zatrudnienie określa się, jak dane państwo członkowskie zamierza uwzględnić swoje ustalenia za pomocą środków legislacyjnych i nielegislacyjnych, w tym inwestycji publicznych i prywatnych.
Zanim przedstawią oceny oddziaływania na środowisko Komisji i Parlamentowi Europejskiemu, państwa członkowskie informują o ocenach oddziaływania na środowisko krajowych partnerów społecznych reprezentujących pracowników i pracodawców w sektorach objętych niniejszym rozporządzeniem oraz konsultują się z nimi.
Poprawka 157
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 1 – akapit 1
Od dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 42 miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. opakowania muszą być oznakowane etykietą zawierającą informacje o składzie materiałowym. Obowiązek ten nie ma zastosowania do opakowań transportowych. Ma on jednak zastosowanie do opakowań dla handlu elektronicznego.
Od dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 24 miesiące od daty przyjęcia aktów wykonawczych, o których mowa w ust. 5 i 6] r. opakowania wprowadzane do obrotu muszą być oznakowane etykietą zawierającą informacje o składzie materiałowym, by ułatwić konsumentom sortowanie. Etykieta ta zawiera wyłącznie piktogramy i jest łatwo zrozumiała, w tym dla osób z niepełnosprawnościami. Obowiązek ten nie ma zastosowania do opakowań transportowych. Ma on jednak zastosowanie do opakowań dla handlu elektronicznego.
Poprawka 158
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 1 – akapit 1 a (nowy)
Etykiecie może towarzyszyć kod QR lub inny cyfrowy nośnik danych umieszczony na opakowaniu, zawierający informacje o przeznaczeniu każdego oddzielnego elementu opakowania, by ułatwić konsumentom sortowanie.
Poprawka 159
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 1 – akapit 2
Na opakowaniach objętych systemem kaucyjnym, o których mowa w art. 44 ust. 1, oprócz etykiety, o której mowa w akapicie pierwszym, umieszcza się zharmonizowaną etykietę ustanowioną w odpowiednim akcie wykonawczym przyjętym na podstawie ust. 5.
Na opakowaniach objętych systemem kaucyjnym, o których mowa w art. 44 ust. 1 umieszcza się barwną zharmonizowaną etykietę ustanowioną w odpowiednim akcie wykonawczym przyjętym na podstawie ust. 5.
Poprawka 160
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 1 – akapit 2 a (nowy)
Etykiety systemów kaucyjnych opracowane przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia mogą być używane razem ze zharmonizowaną etykietą w ciągu 36 miesięcy po przyjęciu aktu wykonawczego na podstawie ust. 5.
Poprawka 161
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 − ustęp 2
2.  Od dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 48 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. opakowania muszą posiadać etykietę z informacją o przydatności do ponownego użycia opakowania oraz kod QR lub inny rodzaj cyfrowego nośnika danych, który zawiera dalsze informacje na temat przydatności do ponownego użycia opakowania, w tym na temat dostępności systemu ponownego użycia i punktów zbierania, oraz który ułatwia śledzenie opakowania i obliczenie liczby podróży i rotacji. Ponadto opakowania handlowe wielokrotnego użytku należy wyraźnie oznaczyć i odróżnić od opakowań jednorazowego użytku w punkcie sprzedaży.
2.  Od dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 30 miesięcy od daty wejścia w życie aktów wykonawczych, o których mowa w ust. 5] wprowadzane do obrotu opakowania wielokrotnego użytku muszą być oznakowane etykietą informującą o przydatności do wielokrotnego użytku. Dodatkowe informacje o przydatności do wielokrotnego użytku mogą być również udostępniane za pomocą kodu QR lub innego rodzaju cyfrowego nośnika danych, który zawiera dalsze informacje na temat przydatności do ponownego użycia opakowania, w tym na temat dostępności systemu ponownego użycia i punktów zbierania, oraz który ułatwia śledzenie opakowania i obliczenie liczby podróży i rotacji. Ponadto opakowania handlowe wielokrotnego użytku należy wyraźnie oznaczyć i odróżnić od opakowań jednorazowego użytku w punkcie sprzedaży.
Poprawka 162
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 3
3.  W przypadku gdy jednostka opakowania objętego art. 7 jest oznakowana etykietą zawierającą informacje na temat zawartości materiałów z recyklingu, etykieta ta musi być zgodna ze specyfikacjami określonymi w odpowiednim akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 11 ust. 5 i opierać się na metodyce zgodnej z art. 7 ust. 7. W przypadku gdy opakowanie z tworzyw sztucznych jest oznakowane etykietą zawierającą informacje na temat zawartości biopochodnych tworzyw sztucznych, etykieta ta musi być zgodna ze specyfikacjami określonymi w odpowiednim akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 11 ust. 5.
3.  W przypadku gdy opakowanie objęte art. 7 jest oznakowane etykietą zawierającą informacje na temat zawartości materiałów z recyklingu, etykieta ta, a w stosownym przypadku również kod QR lub inny cyfrowy nośnik danych, muszą być zgodne ze specyfikacjami określonymi w odpowiednim akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 11 ust. 5 i opierać się na metodyce zgodnej z art. 7 ust. 7. W przypadku gdy opakowanie jest oznakowane etykietą zawierającą informacje na temat zawartości biopochodnych tworzyw sztucznych, etykieta ta musi być zgodna ze specyfikacjami określonymi w odpowiednim akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 11 ust. 5.
Poprawka 370
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 4 – akapit 1
Etykiety, o których mowa w ust. 1–3, oraz kod QR lub inny rodzaj cyfrowego nośnika danych, o którym mowa w ust. 2, umieszcza się, drukuje lub graweruje na opakowaniu w sposób wyraźny, czytelny i nieusuwalny. W przypadku gdy nie jest to możliwe lub nie jest to uzasadnione z uwagi na charakter i rozmiar opakowania, etykiety umieszcza się na opakowaniu zbiorczym.
Etykiety, o których mowa w ust. 1–3, oraz kod QR lub inny rodzaj cyfrowego nośnika danych, o którym mowa w ust. 2, umieszcza się, drukuje lub graweruje na opakowaniu w sposób wyraźny, czytelny i solidny, tak aby nie można ich było łatwo usunąć. W przypadku gdy nie jest to możliwe lub nie jest to uzasadnione z uwagi na charakter i rozmiar opakowania, etykiety umieszcza się na opakowaniu zbiorczym.
Gdy nie jest to możliwe lub gdy nie jest to uzasadnione z uwagi na charakter i rozmiar opakowania lub gdy jest to istotne dla zapewnienia niedyskryminacyjnego dostępu do informacji grupom szczególnie wrażliwym, zwłaszcza osobom słabowidzącym, etykiety, o których mowa w ust. 1 i 3, udostępnia się za pomocą pojedynczego kodu nadającego się do odczytu elektronicznego lub za pomocą innego nośnika danych.
Poprawka 164
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 4 – akapit 1 a (nowy)
W przypadku gdy informacje przekazywane są drogą elektroniczną zgodnie z ust. 2–3, zastosowanie mają następujące wymogi:
a)   adekwatne, odpowiednie dane osobowe są gromadzone tylko w ograniczonym celu zapewnienia użytkownikowi dostępu do odpowiednich informacji dotyczących zgodności, o których mowa w ust. 2–3 niniejszego artykułu w odniesieniu do art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679/EU;
b)   informacji tych nie podaje się wraz z innymi informacjami przeznaczonymi do celów sprzedaży lub marketingu.
Poprawka 165
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 − ustęp 5
5.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu ustanowienia zharmonizowanej etykiety i zharmonizowanych specyfikacji dotyczących wymogów i formatów w zakresie etykietowania opakowań, o których mowa w ust. 1–3, oraz etykietowania pojemników na odpady, o których mowa w art. 12. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 59 ust. 3.
5.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu ustanowienia zharmonizowanej etykiety i zharmonizowanych specyfikacji dotyczących wymogów i formatów – również cyfrowych – etykietowania opakowań, o których mowa w ust. 1–3, oraz etykietowania pojemników na odpady, o których mowa w art. 12. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 59 ust. 3.
Poprawka 166
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 − ustęp 6
6.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 24 miesiące od daty wejścia niniejszego rozporządzenia w życie] r. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu ustanowienia metodyki określania składu materiałowego opakowań, o którym mowa w ust. 1, za pomocą technologii znakowania cyfrowego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 59 ust. 3.
6.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 18 miesięcy od daty wejścia niniejszego rozporządzenia w życie] r. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu ustanowienia metodyki określania składu materiałowego opakowań, o którym mowa w ust. 1, za pomocą technologii znakowania cyfrowego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 59 ust. 3.
Poprawka 167
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 − ustęp 7
7.  Bez uszczerbku dla wymogów dotyczących innych zharmonizowanych etykiet UE, podmioty gospodarcze nie mogą dostarczać ani eksponować etykiet, oznaczeń, symboli lub napisów, które mogłyby wprowadzać w błąd lub dezorientować konsumentów lub innych użytkowników końcowych w odniesieniu do wymogów w zakresie zrównoważoności opakowań, innych właściwości opakowań lub możliwości gospodarowania odpadami opakowaniowymi, w odniesieniu do których w niniejszym rozporządzeniu określono wymogi dotyczące zharmonizowanego etykietowania.
7.  Bez uszczerbku dla wymogów dotyczących innych zharmonizowanych etykiet UE, podmioty gospodarcze nie mogą dostarczać ani eksponować etykiet, oznaczeń, symboli lub napisów, które mogłyby wprowadzać w błąd lub dezorientować konsumentów lub innych użytkowników końcowych w odniesieniu do wymogów w zakresie zrównoważoności opakowań, innych właściwości opakowań lub możliwości gospodarowania odpadami opakowaniowymi, w odniesieniu do których w niniejszym rozporządzeniu określono wymogi dotyczące zharmonizowanego etykietowania.
Od ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 24 miesiące po dacie wejścia niniejszego rozporządzenia w życie] r. Komisja przyjmuje wytyczne wyjaśniające aspekty mogące wprowadzać w błąd lub dezorientować konsumentów lub innych użytkowników końcowych.
Poprawka 169
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 8 a (nowy)
8a.  Opakowania, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, wyprodukowane lub przywiezione przed upływem terminów, o których mowa w tych ustępach, mogą być wprowadzane do obrotu przez 36 miesięcy od daty wejścia w życie wymogów dotyczących etykietowania określonych w ust. 1, 2 i 3.
Poprawka 170
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – akapit 1
Do 1 stycznia 2028 r. na wszystkich pojemnikach na odpady przeznaczonych do zbierania odpadów opakowaniowych umieszcza się, drukuje lub graweruje w sposób widoczny, czytelny i trwały etykiety umożliwiające selektywną zbiórkę każdej frakcji materiałowej odpadów opakowaniowych przeznaczonej do wyrzucenia do oddzielnych pojemników.
Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 30 miesięcy od daty przyjęcia aktów wykonawczych, o których mowa w ust. 5 i 6] na wszystkich pojemnikach na odpady przeznaczonych do zbierania odpadów opakowaniowych umieszcza się, drukuje lub graweruje w sposób widoczny, czytelny i trwały etykiety umożliwiające selektywną zbiórkę każdej frakcji materiałowej odpadów opakowaniowych przeznaczonej do wyrzucenia do oddzielnych pojemników.
Poprawka 171
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 a (nowy)
Artykuł 12a
Forum ds. opakowań
Prowadząc swoje działania, Komisja zapewnia zrównoważony udział przedstawicieli państw członkowskich i wszystkich zainteresowanych stron związanych z branżą opakowań, w tym przedstawicieli branży przetwarzania odpadów, producentów i dostawców opakowań, dystrybutorów, sprzedawców detalicznych, importerów, MŚP, organizacji ochrony środowiska oraz organizacji konsumenckich. Opinii tych stron zasięga się w szczególności do przygotowania aktów delegowanych i wykonawczych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, aby rozwinąć i uszczegółowić wymogi zrównoważoności oraz badać skuteczność ustanowionych mechanizmów nadzoru rynku. W tym celu Komisja powołuje grupę ekspertów pod nazwą „forum ds. opakowań”, w której spotykają się wymienione zainteresowane strony.
Poprawka 172
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 b (nowy)
Artykuł 12b
Oświadczenia
Oświadczenia środowiskowe zdefiniowane w art. 2 lit. o) dyrektywy 2005/29/WE można formułować w odniesieniu do opakowań wprowadzanych do obrotu tylko wtedy, gdy spełniają następujące wymogi:
a)  są uzasadnione zgodnie z [art. 3 dyrektywy o oświadczeniach środowiskowych]; w szczególności określają, czy odnoszą się do jednostki opakowania, części jednostki opakowania, czy do wszystkich opakowań wprowadzonych do obrotu przez producenta;
b)  składane są w odniesieniu do właściwości opakowań wykraczających poza mające zastosowanie minimalne wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu;
Spełnienie wymogów określonych w lit. b) niniejszego artykułu wykazuje się w dokumentacji technicznej dotyczącej opakowań sporządzonej zgodnie z załącznikiem VII.
Poprawka 173
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 1 – litera b a (nowa)
ba)  spełniają wymogi dotyczące higieny żywności i bezpieczeństwa konsumentów.
Poprawka 174
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 6 a (nowy)
6a.  W przypadku produktów leczniczych zdefiniowanych w dyrektywie 2001/83/WE za dostarczone informacje odpowiada posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.
Poprawka 175
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 − ustęp 8
8.  Wytwórcy, którzy uznają lub mają podstawy, by uważać, że wprowadzone przez nich do obrotu opakowania są niezgodne z co najmniej jednym z mających zastosowanie wymogów określonych w art. 5–11, niezwłocznie podejmują działania naprawcze niezbędne do zapewnienia zgodności opakowań, ich wycofania z obrotu lub odzyskania, stosownie do okoliczności. Wytwórcy niezwłocznie informują organ nadzoru rynku państwa członkowskiego, w którym opakowanie zostało udostępnione, o podejrzewanej niezgodności oraz o wszelkich podjętych działaniach naprawczych.
8.  Wytwórcy, którzy uznają lub mają podstawy, by uważać, że opakowania wprowadzone przez nich do obrotu po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia są niezgodne z co najmniej jednym z mających zastosowanie wymogów określonych w art. 5–11, niezwłocznie podejmują działania naprawcze niezbędne do zapewnienia zgodności opakowań, ich wycofania z obrotu lub odzyskania, stosownie do okoliczności. Wytwórcy niezwłocznie informują organ nadzoru rynku państwa członkowskiego, w którym opakowanie zostało udostępnione, o podejrzewanej niezgodności oraz o wszelkich podjętych działaniach naprawczych.
Poprawka 176
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 8 a (nowy)
8a.  W drodze odstępstwa od ustępu 8, obowiązek zapewnienia zgodności opakowania uważanego za niespełniające obowiązujących wymogów, jego wycofania z obrotu lub odzyskania nie ma zastosowania do opakowań wielokrotnego użytku, które zostały wprowadzone do obrotu przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 177
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 − ustęp 9
9.  Wytwórcy – na uzasadniony wniosek organu krajowego – dostarczają wszelkie informacje i wszelką dokumentację niezbędne do wykazania zgodności opakowań, w tym dokumentację techniczną w języku lub językach łatwo zrozumiałych dla tego organu. Wspomniane informacje i wspomniana dokumentacja są dostarczane w formie papierowej albo elektronicznej. Odpowiednie dokumenty są udostępniane w ciągu 10 dni od otrzymania wniosku od organu krajowego. Wytwórcy współpracują z organem krajowym w zakresie działań podjętych w celu zaradzenia wszelkim przypadkom niezgodności z wymogami określonymi w art. 5–10.
9.  Wytwórcy – na uzasadniony wniosek organu krajowego – dostarczają wszelkie informacje i wszelką dokumentację niezbędne do wykazania zgodności opakowań, w tym dokumentację techniczną w języku lub językach łatwo zrozumiałych dla tego organu. Wspomniane informacje i wspomniana dokumentacja są dostarczane w formie elektronicznej. Odpowiednie dokumenty są udostępniane w ciągu 10 dni od otrzymania wniosku od organu krajowego. Wytwórcy współpracują z organem krajowym w zakresie działań podjętych w celu zaradzenia wszelkim przypadkom niezgodności z wymogami określonymi w art. 5–10.
Poprawka 178
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 9 a (nowy)
9a.  Ust. 1–6 nie mają zastosowania do wykonywanych na zamówienie opakowań transportowych konfigurowalnych urządzeń medycznych i systemów medycznych, które mają być użytkowane w przemyśle i opiece zdrowotnej.
Poprawka 179
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 10 a (nowy)
10a.  W celu wypełnienia obowiązków określonych w niniejszym artykule państwa członkowskie mogą zapewnić narzędzia wsparcia dla podmiotów gospodarczych przywożących produkty na terytorium Unii.
Poprawka 180
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 2 – litera a
a)  czy producent, który podlega obowiązkom w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta za opakowanie, jest zarejestrowany w rejestrze producentów, o którym mowa w art. 40;
a)  czy producent, który podlega obowiązkom w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta za opakowanie, jest zarejestrowany w rejestrze producentów, o którym mowa w art. 39;
Poprawka 181
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit 2 a (nowy)
Dystrybutor nie może wykorzystywać informacji ujawnionych przez producenta do jakichkolwiek innych celów niż weryfikacja zgodności z obowiązującymi wymogami. Zakazuje się nieprawidłowego wykorzystywania tego rodzaju informacji przez dystrybutorów do celów handlowych.
Poprawka 182
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – akapit 1
Dostawcy usług realizacji zamówień zapewniają, aby warunki w czasie magazynowania, obsługi i pakowania, adresowania lub wysyłki obsługiwanych przez nich opakowań nie wpływały negatywnie na zgodność opakowań z wymogami określonymi w art. 5–11.
Dostawcy usług realizacji zamówień i platformy internetowe zapewniają, aby warunki w czasie magazynowania, obsługi i pakowania, adresowania lub wysyłki opakowań przez nich obsługiwanych lub oferowanych na ich platformach internetowych nie wpływały negatywnie na zgodność opakowań z obowiązującymi wymogami określonymi w art. 5–11.
Poprawka 183
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 a (nowy)
Artykuł 18a
Obowiązki dostawców platform internetowych
Dostawcy platform internetowych bez zbędnej zwłoki spełniają odpowiednie wymogi rozporządzenia (UE) 2022/2065 i zapewniają przyjęcie wewnętrznych procedur zapewniania zgodności.
Poprawka 184
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – akapit 1
Jeżeli importer lub dystrybutor wprowadza opakowania do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje opakowania już znajdujące się w obrocie w sposób, który może mieć wpływ na ich zgodność z wymogami niniejszego rozporządzenia, do celów niniejszego rozporządzenia jest uważany za wytwórcę i w konsekwencji podlega obowiązkom wytwórcy określonym w art. 14.
Jeżeli importer lub dystrybutor wprowadza opakowania do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje opakowania już znajdujące się w obrocie w sposób, który może mieć wpływ na ich zgodność z wymogami niniejszego rozporządzenia, do celów niniejszego rozporządzenia jest uważany za wytwórcę i w konsekwencji podlega obowiązkom wytwórcy określonym w art. 13.
Poprawka 439
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 21 – ustęp 1
1.  Podmioty gospodarcze, które dostarczają produkty dystrybutorowi końcowemu lub użytkownikowi końcowemu w opakowaniu zbiorczym, opakowaniu transportowym lub opakowaniu dla handlu elektronicznego, zapewniają, aby współczynnik pustej przestrzeni wynosił maksymalnie 40 %.
1.  Do dnia 1 stycznia 2030 r. podmioty gospodarcze, które dostarczają produkty dystrybutorowi końcowemu lub użytkownikowi końcowemu w opakowaniu zbiorczym, opakowaniu transportowym lub opakowaniu dla handlu elektronicznego, zapewniają minimalizację współczynnika pustej przestrzeni zgodnie z przepisami określonymi w załączniku IV część 1, chyba że jest to wymagane do ochrony i transportu delikatnych towarów lub prowadziłoby do zwiększenia ilości materiałów opakowaniowych ze względu na specyficzny kształt produktu lub opakowania handlowego.
Poprawka 186
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 21 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Podmioty gospodarcze stosujące opakowania wielokrotnego użytku w systemie ponownego użycia opakowań są zwolnione z obowiązku określonego w ust. 1.
Poprawki 437 i 499
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 1
1.  Podmioty gospodarcze nie mogą wprowadzać do obrotu opakowań w formatach wymienionych w załączniku V ani do wymienionych tam celów.
1.  Od 1 stycznia 2030 r. podmioty gospodarcze nie mogą wprowadzać do obrotu opakowań w formatach wymienionych w załączniku V ani do wymienionych tam celów, chyba że:
a)  takie wprowadzenie do obrotu jest zgodne z art. 4 ust. 2 dyrektywy 2008/98/WE oraz
b)  podmioty gospodarcze mogą wykazać skuteczną zbiórkę tych formatów opakowań na potrzeby recyklingu, na podstawie głównego materiału opakowaniowego, na poziomie przynajmniej 85 % wagowo do 2028 r. i w każdym kolejnym roku.
Poprawka 440
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 1 a (nowy)
1a.   Przepis ustanowiony w ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla art. 8 ust. 3a;
Poprawka 445
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 2
2.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 podmioty gospodarcze nie mogą wprowadzać do obrotu opakowań w formatach i do celów wymienionych w pkt 3 załącznika V od 1 stycznia 2030 r.
2.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 podmioty gospodarcze nie mogą wprowadzać do obrotu opakowań w formatach i do celów wymienionych w pkt 3 załącznika V od 1 stycznia 2030 r., chyba że mogą wykazać, że co najmniej 85 % masy odpadów opakowaniowych z produktów, które wprowadzają do obrotu w celu bezpośredniego spożycia, jest zbieranych selektywnie w celu recyklingu w punkcie sprzedaży, według kryterium głównego materiału opakowaniowego.
Podmioty gospodarcze podlegające obowiązkowi, o którym mowa w akapicie pierwszym, co roku zgłaszają państwom członkowskim masę selektywnie zebranych odpadów opakowaniowych dla poszczególnych materiałów. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji zagregowane dane dotyczące każdego selektywnie zebranego materiału opakowaniowego.
Poprawka 188
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 3
3.  Państwa członkowskie mogą zwolnić podmioty gospodarcze ze stosowania się do wykazu określonego w pkt 3 załącznika V, jeżeli spełniają one definicję mikroprzedsiębiorstwa zgodnie z zasadami określonymi w zaleceniu Komisji 2003/361 w brzmieniu obowiązującym w dniu [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r., oraz w przypadku gdy niestosowanie opakowań lub uzyskanie dostępu do infrastruktury niezbędnej do funkcjonowania systemu ponownego użycia nie jest technicznie wykonalne.
3.  Podmioty gospodarcze są zwolnione ze stosowania się do wykazu określonego w pkt 3 załącznika V, jeżeli spełniają one definicję mikroprzedsiębiorstwa zgodnie z zasadami określonymi w zaleceniu Komisji 2003/361 w brzmieniu obowiązującym w dniu [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Ponadto państwa członkowskie udzielają zwolnienia, jeżeli zostanie wykazane, że niestosowanie opakowań lub uzyskanie dostępu do infrastruktury niezbędnej do funkcjonowania systemu ponownego użycia nie jest technicznie wykonalne.
Poprawka 373
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 4
4.  Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu zmiany załącznika V, aby dostosować go do postępu naukowo-technicznego z myślą o ograniczeniu ilości odpadów opakowaniowych. Przyjmując te akty delegowane Komisja bierze pod uwagę potencjał ograniczeń dotyczących stosowania określonych formatów opakowań dla ograniczenia ilości wytwarzanych odpadów opakowaniowych przy jednoczesnym zapewnieniu ogólnego pozytywnego wpływu na środowisko, a także uwzględnia dostępność alternatywnych rozwiązań w zakresie opakowań spełniających wymogi określone w przepisach mających zastosowanie do opakowań do kontaktu z produktami wrażliwymi, a ponadto ich zdolność do zapobiegania zanieczyszczeniu mikrobiologicznemu produktu w opakowaniu.
4.  Do ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 5 lat po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja analizuje skutki ograniczeń dotyczących stosowania określonych formatów opakowań dla ograniczenia ilości wytwarzanych odpadów opakowaniowych przy jednoczesnym zapewnieniu ogólnego pozytywnego wpływu na środowisko, a także uwzględnia dostępność alternatywnych rozwiązań w zakresie opakowań spełniających wymogi określone w przepisach mających zastosowanie do opakowań do kontaktu z produktami wrażliwymi, a ponadto ich zdolność do zapobiegania zanieczyszczeniu mikrobiologicznemu produktu w opakowaniu. W tym celu Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, do którego w stosownym przypadku dołączy wniosek ustawodawczy.
Poprawka 190
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 a (nowy)
Artykuł 22a
Ograniczenie stosowania niektórych opakowań będących bardzo lekkimi torbami plastikowymi
1.  Podmioty gospodarcze nie mogą wprowadzać do obrotu bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy.
2.  Bez uszczerbku dla art. 8 ust. 1a przepis ust. 1 nie ma zastosowania do bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy, które są wymagane ze względów higienicznych lub oferowane jako podstawowe opakowanie żywności luzem, gdy pomaga to w zapobieganiu marnowaniu żywności.
Poprawka 191
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 1
1.  Podmioty gospodarcze wprowadzające do obrotu opakowania wielokrotnego użytku zapewniają wprowadzenie systemu ponownego użycia tych opakowań, który spełnia wymogi określone w art. 24 i załączniku VI.
1.  Podmioty gospodarcze wprowadzające do obrotu opakowania wielokrotnego użytku zapewniają wprowadzenie systemu ponownego użycia tych opakowań, obejmującego zachętę do zbierania, który spełnia wymogi określone w art. 24 i załączniku VI. Uznaje się, że niniejszy ustęp spełniają istniejące już w państwach członkowskich systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta za ponowne użycie.
Poprawka 192
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 24 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Podmioty gospodarcze korzystające z opakowań wielokrotnego użytku mogą wyznaczyć osoby trzecie odpowiedzialne za wspólny system lub wspólne systemy ponownego użycia. Wyznaczone osoby trzecie zapewniają zgodność systemów ponownego użycia, których częścią jest opakowanie wielokrotnego użytku, z wymogami określonymi w załączniku VI część A.
Jeżeli podmioty gospodarcze wyznaczyły osobę trzecią, o której mowa w ust. 2a, obowiązki określone w niniejszym artykule wypełniają w ich imieniu te osoby trzecie.
Poprawka 193
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 3
3.  Podmioty gospodarcze umożliwiające powtórne napełnianie zapewniają, aby opakowania oferowane użytkownikom końcowym w punktach napełniania nie były dostarczane bezpłatnie lub były dostarczane w ramach systemu kaucyjnego.
3.  Podmioty gospodarcze umożliwiające powtórne napełnianie zapewniają, aby w przypadku oferowania opakowań użytkownikom końcowym w punktach napełniania nie były one dostarczane bezpłatnie lub były dostarczane w ramach systemu kaucyjnego.
Poprawka 194
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 − ustęp 4
4.  Podmioty gospodarcze mogą odmówić powtórnego napełnienia pojemnika dostarczonego przez użytkownika końcowego, jeżeli użytkownik końcowy nie spełnia wymogów ogłoszonych przez podmiot gospodarczy zgodnie z ust. 1.
4.  Podmioty gospodarcze mogą odmówić powtórnego napełnienia pojemnika dostarczonego przez użytkownika końcowego, jeżeli użytkownik końcowy nie spełnia wymogów ogłoszonych przez podmiot gospodarczy zgodnie z ust. 1, zwłaszcza jeżeli podmiot uzna pojemnik za niehigieniczny lub nienadający się do przenoszenia sprzedawanej żywności lub napoju.
Podmioty gospodarcze nie ponoszą odpowiedzialności za problemy związane z higieną lub bezpieczeństwem żywności, które mogą wynikać z używania pojemników dostarczonych przez użytkownika końcowego.
Poprawka 195
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 4 a (nowy)
4a.  Od 1 stycznia 2030 r. dystrybutorzy końcowi, których powierzchnia, z wyłączeniem wszystkich obszarów przechowywania i wysyłki, przekracza 400 m², dokładają starań, aby 10 % powierzchni sprzedaży przeznaczyć na punkty napełniania zarówno produktów spożywczych, jak i nieżywnościowych.
Poprawka 196
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – nagłówek
Cele w zakresie ponownego użycia i powtórnego napełniania
Cele w zakresie ponownego użycia
Poprawki 197, 374 i 442
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 1
1.  Od 1 stycznia 2030 r. podmioty gospodarcze udostępniające po raz pierwszy na rynku na terytorium państwa członkowskiego wielkogabarytowe urządzenia gospodarstwa domowego wymienione w pkt 2 załącznika II do dyrektywy 2012/19/UE zapewniają, aby 90 % tych produktów było udostępnianych w opakowaniu transportowym wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia.
1.  Podmioty gospodarcze, w tym platformy internetowe, udostępniające po raz pierwszy na rynku na terytorium państwa członkowskiego wielkogabarytowe urządzenia gospodarstwa domowego wymienione w pkt 1 załącznika II do dyrektywy 2012/19/UE:
a)   od 1 stycznia 2030 r. zapewniają udostępnianie 50 % takich produktów w opakowaniach transportowych wielokrotnego użytku, z wyłączeniem tektury, w systemie ponownego użycia;
b)  od 1 stycznia 2040 r. zapewniają udostępnianie 90 % takich produktów w opakowaniach transportowych wielokrotnego użytku, z wyłączeniem tektury, w systemie ponownego użycia.
Opakowania ochronne mające zabezpieczać towary wrażliwe lub ciężkie oraz zaprojektowane na zamówienie do ochrony określonych urządzeń, są zwolnione z wymogu ponownego użycia.
Poprawka 198
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 − ustęp 2
2.  Dystrybutor końcowy udostępniający na rynku na terytorium państwa członkowskiego w opakowaniach handlowych zimne lub gorące napoje, którymi napełnia się pojemnik w punkcie sprzedaży na wynos zapewnia, aby:
skreśla się
a)  od 1 stycznia 2030 r. 20 % takich napojów było udostępnianych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub poprzez umożliwienie powtórnego napełnienia;
b)  od 1 stycznia 2040 r. 80 % takich napojów było udostępnianych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub poprzez umożliwienie powtórnego napełnienia.
Poprawka 199
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 3
3.  Dystrybutor końcowy, który prowadzi działalność gospodarczą w sektorze HoReCa i który udostępnia na rynku na terytorium państwa członkowskiego w opakowaniu handlowym żywność gotową do spożycia na wynos, przeznaczoną do bezpośredniego spożycia bez konieczności dalszego przygotowywania i spożywaną zwykle z pojemnika, zapewnia, aby:
skreśla się
a)  od 1 stycznia 2030 r. 10 % takich produktów było udostępnianych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub poprzez umożliwienie powtórnego napełnienia;
b)  od 1 stycznia 2040 r. 40 % takich produktów było udostępnianych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub poprzez umożliwienie powtórnego napełnienia.
Poprawka 394
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 3 a (nowy)
3a.   Jeżeli dystrybutor końcowy udostępnia na rynku napoje bezalkoholowe w opakowaniach handlowych, z wyjątkiem mleka: a) od 1 stycznia 2030 r. zapewnia udostępnianie na terytorium danego państwa członkowskiego co najmniej 20 % takich produktów w opakowaniach wielokrotnego użytku w systemie ponownego użycia; b) od 1 stycznia 2040 r. zapewnia udostępnianie co najmniej 35 % takich produktów w opakowaniach wielokrotnego użytku w systemie ponownego użycia.
Poprawka 201
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 3 b (nowy)
3b.  Jeżeli dystrybutor końcowy udostępnia na rynku na terytorium państwa członkowskiego napoje alkoholowe, z wyjątkiem wina i win musujących, w opakowaniach handlowych:
a)  od 1 stycznia 2030 r. zapewnia udostępnianie co najmniej 10 % takich produktów w opakowaniach wielokrotnego użytku w systemie ponownego użycia;
b)  od 1 stycznia 2040 r. zapewnia udostępnianie co najmniej 25 % takich produktów w opakowaniach wielokrotnego użytku w systemie ponownego użycia;
c)  osiąga cele, o których mowa w lit. a) i b) niniejszego ustępu, tak, by inna kategoria napojów alkoholowych zdefiniowana w dyrektywie Rady 92/83/EWG, sprawiedliwie przyczyniała się do osiągnięcia celu dotyczącego ponownego użycia;
d)  zapewnia, że marki należące do dystrybutora końcowego przyczyniają się sprawiedliwie do osiągnięcia celu dotyczącego ponownego użycia;
e)  umożliwia producentom elastyczność w ich portfelu w osiąganiu celów dotyczących ponownego użycia.
Poprawka 202
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 − ustęp 4
4.  Wytwórca i dystrybutor końcowy udostępniający na rynku na terytorium państwa członkowskiego w opakowaniach handlowych napoje alkoholowe w postaci piwa, gazowane napoje alkoholowe, napoje fermentowane inne niż wino, aromatyzowane produkty sektora wina i wino owocowe, produkty na bazie napojów spirytusowych, wina lub innych napojów fermentowanych zmieszanych z napojami, w tym gazowanymi, cydrem lub sokiem zapewniają, aby:
skreśla się
a)  od 1 stycznia 2030 r. 10 % takich produktów było udostępnianych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub poprzez umożliwienie powtórnego napełnienia;
b)  od 1 stycznia 2040 r. 25 % takich produktów było udostępnianych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub poprzez umożliwienie powtórnego napełnienia.
Poprawka 203
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 − ustęp 5
5.  Wytwórca i dystrybutor końcowy udostępniający na rynku na terytorium państwa członkowskiego w opakowaniach handlowych napoje alkoholowe w postaci wina, z wyjątkiem wina musującego, zapewniają, aby:
skreśla się
a)  od 1 stycznia 2030 r. 5 % takich produktów było udostępnianych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub poprzez umożliwienie powtórnego napełnienia;
b)  od 1 stycznia 2040 r. 15 % takich produktów było udostępnianych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub poprzez umożliwienie powtórnego napełnienia.
Poprawka 204
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 − ustęp 6
6.  Wytwórca i dystrybutor końcowy udostępniający na rynku na terytorium państwa członkowskiego w opakowaniach handlowych napoje bezalkoholowe w postaci wody, wody z dodatkiem cukru, wody z inną substancją słodzącą, wody aromatyzowanej, napojów bezalkoholowych, lemoniady gazowanej, herbaty mrożonej i podobnych napojów, które są bezpośrednio gotowe do picia, czystego soku, soku lub moszczu z owoców lub warzyw oraz napojów typu smoothie bez mleka i napojów bezalkoholowych zawierających tłuszcz mleka, zapewniają, aby:
skreśla się
a)  od 1 stycznia 2030 r. 10 % takich produktów było udostępnianych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub poprzez umożliwienie powtórnego napełnienia;
b)  od 1 stycznia 2040 r. 25 % takich produktów było udostępnianych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub poprzez umożliwienie powtórnego napełnienia.
Poprawka 396
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 6 a (nowy)
6a.   Państwa członkowskie zwalniają podmioty gospodarcze z obowiązku określonego w ust. 3a lit. a) i ust. 3b lit. a) niniejszego artykułu, jeżeli wskaźnik recyklingu zgłoszony Komisji przez państwa członkowskie na podstawie z art. 50 ust. 2 lit. c) jest wyższy niż 85 % w jednostkach masy takich opakowań wprowadzonych do obrotu na terytorium tego państwa członkowskiego w latach kalendarzowych 2026 i 2027.
Jeżeli ze zgłoszenia wynika, że poziom recyklingu danego materiału opakowaniowego wynosi mniej niż 85 %, państwo członkowskie przedkłada Komisji plan wdrażania zawierający strategię z konkretnymi działaniami i harmonogramem zapewniającym osiągnięcie w ciągu dwóch lat wskaźnika recyklingu na poziomie 85 % w jednostkach masy danego materiału opakowaniowego.
Poprawka 205
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 7 – wprowadzenie
7.  Podmioty gospodarcze stosujące opakowania transportowe w postaci palet, skrzyń z tworzyw sztucznych, składanych skrzynek z tworzywa sztucznego, kubłów bębnów do celów przenoszenia lub pakowania produktów w warunkach innych niż przewidziane w ust. 1213 zapewniają, aby:
7.  Podmioty gospodarcze stosujące na terytorium Unii opakowania transportowe lub opakowania handlowe wykorzystywane wyłącznie do transportu na terytorium Unii, w postaci palet, skrzyń, składanych skrzynek, kubłów lub bębnów, do celów przenoszenia lub pakowania produktów w warunkach innych niż przewidziane w ust. 56:
Poprawka 206
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 7 – litera a
a)  od 1 stycznia 2030 r. 30 % takich stosowanych opakowań było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia;
a)  zapewniają, aby od 1 stycznia 2030 r. co najmniej 30 % takich stosowanych opakowań było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia;
Poprawka 378
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 7 – litera b
b)   od 1 stycznia 2040 r. 90 % takich stosowanych opakowań było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia.
skreśla się
Poprawka 208
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 8 – wprowadzenie
8.  Podmioty gospodarcze stosujące opakowania transportowe do transportu i dostarczania artykułów niespożywczych udostępnionych na rynku po raz pierwszy za pośrednictwem handlu elektronicznego zapewniają, aby:
8.  Podmioty gospodarcze stosujące na terytorium Unii opakowania transportowe do transportu i dostarczania artykułów niespożywczych udostępnionych na rynku po raz pierwszy za pośrednictwem handlu elektronicznego:
Poprawka 209
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 8 – litera a
a)  od 1 stycznia 2030 r. 10 % takich stosowanych opakowań było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia.
a)  zapewniają, aby od 1 stycznia 2030 r. co najmniej 10 % takich stosowanych opakowań było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia;
Poprawka 379
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 8 – litera b
b)   od 1 stycznia 2040 r. 50 % takich stosowanych opakowań było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia.
skreśla się
Poprawka 211
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 9 – wprowadzenie
9.  Podmioty gospodarcze stosujące opakowania transportowe w postaci materiałów do owijania i taśm do palet służących stabilizacji i ochronie produktów umieszczonych na paletach podczas transportu zapewniają, aby:
9.  Podmioty gospodarcze stosujące na terytorium Unii opakowania transportowe służące stabilizacji i ochronie produktów umieszczonych na paletach podczas transportu, w tym m.in. materiałów do owijania palet i taśm do palet:
Poprawka 212
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 9 – litera a
a)  od 1 stycznia 2030 r. 10 % takich stosowanych opakowań było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia.
a)  zapewniają, aby od 1 stycznia 2030 r. co najmniej 10 % takich stosowanych opakowań było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia;
Poprawka 380
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 9 – litera b
b)   od 1 stycznia 2040 r. 30 % takich opakowań wykorzystywanych do transportu było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia.
skreśla się
Poprawka 214
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 10 – wprowadzenie
10.  Podmioty gospodarcze stosujące opakowania zbiorcze w postaci pudełek, z wyłączeniem tektury, używanych na zewnątrz opakowań handlowych do grupowania pewnej liczby produktów w celu utworzenia jednostki magazynowej zapewnią, aby:
10.  Podmioty gospodarcze, w tym platformy internetowe, stosujące opakowania zbiorcze na terytorium Unii w postaci pudełek, z wyłączeniem tektury, używanych na zewnątrz opakowań handlowych do grupowania pewnej liczby produktów w celu utworzenia jednostki magazynowej lub dystrybucyjnej:
Poprawka 215
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 10 – litera a
a)  od 1 stycznia 2030 r. 10 % takich stosowanych opakowań było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia.
a)  zapewniają, aby od 1 stycznia 2030 r. co najmniej 10 % takich stosowanych opakowań było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia;
Poprawka 382
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 10 – litera b
b)   od 1 stycznia 2040 r. 25 % takich wykorzystanych przez nie opakowań było opakowaniami wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia.
skreśla się
Poprawka 458
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 10 a (nowy)
10a.   Cele określone w ust. 4 i 6 można również osiągnąć dzięki umożliwieniu powtórnego napełniania.
Poprawka 217
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 − ustęp 11
11.  Cele określone w ust. 1–10 oblicza się w odniesieniu do okresu roku kalendarzowego.
11.  Cele określone w niniejszym artykule oblicza się w odniesieniu do okresu roku kalendarzowego.
Poprawka 218
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 12 – akapit 1 – wprowadzenie
Opakowania transportowe wykorzystywane przez podmiot gospodarczy powinny nadawać się do wielokrotnego użytku, jeżeli stosuje się je do transportu produktów:
Od 1 stycznia 2030 r. 95 % opakowań transportowych wykorzystywanych przez podmiot gospodarczy powinno nadawać się do wielokrotnego użytku, jeżeli stosuje się je do transportu produktów:
Poprawka 219
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 13 – akapit 1
Podmioty gospodarcze dostarczające produkty innemu podmiotowi gospodarczemu w tym samym państwie członkowskim używają do transportu tych produktów wyłącznie opakowań transportowych wielokrotnego użytku.
Od 1 stycznia 2030 r. podmioty gospodarcze, w tym platformy internetowe, dostarczające produkty innemu podmiotowi gospodarczemu w tym samym państwie członkowskim używają do transportu tych produktów wyłącznie opakowań transportowych wielokrotnego użytku.
Poprawka 417
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 13 a (nowy)
13a.   Podmioty gospodarcze są zwolnione z obowiązku osiągnięcia celów określonych w niniejszym artykule, jeżeli wskaźnik recyklingu dominującego materiału opakowaniowego zgłoszony Komisji przez państwa członkowskie zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. c) lub poziom recyklingu formatów opakowań – takich jak butelki PET lub puszki aluminiowe – przekracza 85 % masy takich opakowań wprowadzonych do obrotu na terytorium tego państwa członkowskiego w roku kalendarzowym 2027 lub w dowolnym kolejnym roku kalendarzowym.
Poprawka 504
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 13 b (nowy)
13b.   Cele określone w niniejszym artykule nie mają zastosowania do opakowań handlowych łatwo psujących się napojów i napojów zdefiniowanych w rozporządzeniu (UE) nr 1169/2011.
Poprawka 505/rev1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 13 c (nowy)
13c.   Cele określone w niniejszym artykule nie mają zastosowania do opakowań win, win musujących, aromatyzowanych produktów winiarskich i napojów spirytusowych określonych kodami nomenklatury 2208.
Poprawka 220
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 14 – wprowadzenie
14.  Podmioty gospodarcze zwalnia się z obowiązku realizacji celów określonych w ust. 2–10, jeżeli w danym roku kalendarzowym:
14.  Podmioty gospodarcze zwalnia się z obowiązku realizacji celów określonych w niniejszym artykule, jeżeli w danym roku kalendarzowym:
Poprawka 418
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 14 a (nowy)
14a.   Do ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę przypadającą dwa lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 58 w odniesieniu do wymogów dotyczących przygotowania oceny cyklu życia w celu uzasadnienia wyłączenia na mocy niniejszego artykułu. Podmioty gospodarcze są zwolnione z obowiązku osiągnięcia celów określonych w niniejszym artykule, jeżeli z takiej oceny cyklu życia wynika, że ponowne wykorzystanie nie jest rozwiązaniem dającym najlepszy ogólny wynik dla środowiska.
Poprawka 385
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 15
15.  Podmioty gospodarcze zwalnia się z obowiązku realizacji celów określonych w ust. 2–6, jeżeli w ciągu roku kalendarzowego ich powierzchnia sprzedaży nie przekracza 100 m2, włączając w to wszystkie powierzchnie magazynowe i miejsca wysyłki.
15.  Podmioty gospodarcze zwalnia się z obowiązku realizacji celów określonych w niniejszym artykule, jeżeli:
a)   ich powierzchnia sprzedaży nie przekracza 200 m2, włączając w to wszystkie powierzchnie magazynowe i miejsca wysyłki;
b)  ponowne użycie nie jest rozwiązaniem dającym najlepszy ogólny wynik dla środowiska na podstawie oceny cyklu życia, zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami określoną w art. 4 dyrektywy 2008/98/WE i bez uszczerbku dla wymogów dotyczących zdrowia, higieny i bezpieczeństwa.
Poprawka 386
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 15 a (nowy)
15a.   Podmioty gospodarcze zwalnia się z obowiązków przewidzianych w niniejszym artykule, jeżeli poziom selektywnej zbiórki danego materiału opakowaniowego zgodnie z art. 43 ust. 3, 4 i 4b, zgłoszony Komisji zgodnie z art. 50 ust. 1 lit. c), jest wyższy niż 85 % w jednostkach masy takich opakowań wprowadzonych do obrotu na terytorium państwa członkowskiego, w którym te podmioty prowadzą działalność, w latach kalendarzowych 2026 i 2027.
Jeżeli ze zgłoszenia wynika, że poziom selektywnej zbiórki danego materiału opakowaniowego wynosi mniej niż 85 %, państwo członkowskie przedkłada plan wdrażania zawierający strategię z konkretnymi działaniami i harmonogramem zapewniającym osiągnięcie w ciągu dwóch lat wskaźnika selektywnego zbierania na poziomie 85 % w jednostkach masy odnośnego materiału opakowaniowego.
Poprawka 506
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 15 b (nowy)
15b.   Podmioty gospodarcze są zwolnione z obowiązku osiągnięcia celów określonych w ust. 7, 12 i 13 niniejszego artykułu w odniesieniu do wszystkich opakowań transportowych mających bezpośredni kontakt z żywnością zgodnie z definicją w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 i paszą.
Poprawka 507
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 15 c (nowy)
15c.   Podmioty gospodarcze są zwolnione z obowiązku osiągnięcia celów określonych w niniejszym artykule w przypadku wszystkich produktów podlegających wymogom dotyczącym chronionych oznaczeń geograficznych na mocy przepisów Unii.
Poprawka 222
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 16 – wprowadzenie
16.  Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia, aby określić:
16.  By uwzględnić najnowsze dane i zmiany naukowe i gospodarcze, oraz poprawić ogólne wyniki środowiskowe, co może wymagać odejścia w niektórych strumieniach odpadów od hierarchii postępowania z odpadami, jeżeli jest to uzasadnione niezależną i zrecenzowaną oceną cyklu życia, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia, aby określić:
Poprawka 387
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 16 – litera a
a)   cele dla innych produktów niż te, o których mowa w ust. 1–6 niniejszego artykułu, oraz innych formatów opakowań niż te, o których mowa w ust. 7–10, na podstawie pozytywnych doświadczeń związanych ze środkami wprowadzonymi przez państwa członkowskie na podstawie art. 45 ust. 2,
skreśla się
Poprawka 224
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 16 – litera b
b)  odstępstwa dla podmiotów gospodarczych dodatkowe do tych wymienionych w ust. 14 lit. a)–c) niniejszego artykułu,
b)  odstępstwa dla podmiotów gospodarczych dodatkowe do tych wymienionych w niniejszym artykule ze względu na szczególne ograniczenia gospodarcze napotykane w danym sektorze w związku z osiągnięciem celów określonych w niniejszym artykule,
Poprawka 225
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 16 – litera c
c)  odstępstwa dotyczące określonych formatów opakowań objętych celami określonymi w ust. 2–6 niniejszego artykułu, w przypadku gdy kwestie związane z higieną, bezpieczeństwem żywności lub ochroną środowiska uniemożliwiają osiągnięcie tych celów,
c)  odstępstwa dotyczące określonych formatów opakowań objętych celami określonymi w ust. 2–6 niniejszego artykułu, w przypadku gdy kwestie związane z higieną, bezpieczeństwem żywności lub niebezpiecznym charakterem produktów uniemożliwiają ponowne użycie,
Poprawka 389
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 16 – litera c a (nowa)
ca)   wymogi dotyczące przygotowania oceny cyklu życia w celu uzasadnienia odstępstwa na podstawie ust. 15 lit. b).
Poprawka 395
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 17
17.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 8 lat po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja dokonuje przeglądu sytuacji dotyczącej ponownego użycia opakowań i na tej podstawie ocenia stosowność ustanowienia środków, dokonania przeglądu celów określonych w niniejszym artykule i ustanowienia nowych celów w odniesieniu do ponownego użycia i powtórnego napełniania opakowań, i w razie potrzeby przedstawia wniosek ustawodawczy.
17.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 8 lat po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja dokonuje przeglądu sytuacji dotyczącej ponownego użycia opakowań. Oceniając wpływ celów dotyczących ponownego użycia opakowań, Komisja ocenia co najmniej zmniejszenie ilości odpadów opakowaniowych dzięki celom na 2030 r. dotyczącym ponownego użycia, redukcję emisji CO2, ograniczenie marnotrawienia żywności, zmniejszenie zużycia surowców pierwotnych, zużycie wody i energii, zanieczyszczenie wody oraz stosowanie detergentów i środków odkażających, na podstawie niezależnej zrecenzowanej oceny cyklu życia. Komisja ocenia również sytuację dotyczącą tekturowych odpadów opakowaniowych oraz ich wpływ na środowisko i efekty substytucji materiałów, które mogą wystąpić w związku z wyłączeniami dotyczącymi materiałów określonymi w art. 22 w powiązaniu z załącznikiem V oraz w związku z art. 26 ust. 7, 10, 12 i 13. Na podstawie tej oceny Komisja w stosownym przypadku przedkłada wniosek ustawodawczy: a) zmieniający lub potwierdzający cele na 2040 r. określone w niniejszym artykule; b) w razie potrzeby wyznaczający nowe cele dotyczące ponownego użycia w innych sektorach oraz w odniesieniu do innych formatów opakowań i materiałów opakowaniowych.
Poprawka 227
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 17 a (nowy)
17a.  Od 1 stycznia 2030 r. dystrybutor końcowy odbiera wszystkie formaty opakowań wielokrotnego użytku udostępniane przez dystrybutorów na terytorium państwa członkowskiego zgodnie z ust. 3a i 3b.
Poprawka 228
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – nagłówek
Zasady obliczania stopnia osiągnięcia celów w zakresie ponownego użycia i powtórnego napełniania
Zasady obliczania stopnia osiągnięcia celów w zakresie ponownego użycia
Poprawka 229
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Na potrzeby wykazania stopnia osiągnięcia celów określonych w art. 26 ust. 2–6 dystrybutor końcowy lub wytwórca, w stosownych przypadkach, udostępniając te produkty na rynku na terytorium państwa członkowskiego, oblicza, w odniesieniu do każdego celu osobno, następujące elementy:
2.  Na potrzeby wykazania stopnia osiągnięcia celów określonych w art. 26 ust. 3a i 3b dystrybutor końcowy lub wytwórca, w stosownych przypadkach, udostępniając te produkty na rynku na terytorium państwa członkowskiego, oblicza, w odniesieniu do każdego celu osobno, następujące elementy:
Poprawka 230
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2 – litera a
a)  liczbę, w jednostkach sprzedaży, napojów i produktów spożywczych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia, które są udostępniane na rynku na terytorium państwa członkowskiego w roku kalendarzowym;
a)  liczbę, w jednostkach ekwiwalentnych sprzedaży, napojów i produktów spożywczych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia, które są udostępniane na rynku na terytorium państwa członkowskiego w roku kalendarzowym;
Poprawka 231
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2 – litera b
b)  liczbę, w jednostkach sprzedaży, napojów i produktów spożywczych udostępnianych na rynku na terytorium państwa członkowskiego w roku kalendarzowym w drodze powtórnego napełniania;
skreśla się
Poprawka 232
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 2 – litera c
c)  liczbę, w jednostkach sprzedaży, napojów i produktów spożywczych udostępnianych na rynku na terytorium państwa członkowskiego w ramach innych środków niż te, o których mowa w lit. a) i b), w roku kalendarzowym.
c)  liczbę, w ekwiwalentnych jednostkach sprzedaży, napojów i produktów spożywczych udostępnianych na rynku na terytorium państwa członkowskiego w ramach innych środków niż te, o których mowa w lit. a), w roku kalendarzowym.
Poprawka 233
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 3 – litera a
a)  liczbę jednostek ekwiwalentnych każdego z formatów opakowań wymienionych w art. 26 ust. 7–10 stanowiących opakowanie wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia, wykorzystanych przez ten podmiot w roku kalendarzowym;
a)  liczbę jednostek ekwiwalentnych każdego z formatów opakowań wymienionych w art. 26 ust. 6 i 7 stanowiących opakowanie wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia, wykorzystanych przez ten podmiot w roku kalendarzowym;
Poprawka 234
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 3 – litera b
b)  liczbę jednostek ekwiwalentnych każdego z formatów opakowań wymienionych w art. 26 ust. 7–10 innych niż wskazane w lit. a), wykorzystanych w roku kalendarzowym.
b)  liczbę jednostek ekwiwalentnych każdego z formatów opakowań wymienionych w art. 26 ust. 6 i 7 innych niż wskazane w lit. a), wykorzystanych w roku kalendarzowym.
Poprawka 235
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 4 – akapit 1
Do 31 grudnia 2028 r. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe zasady i metody obliczania dotyczące celów ustanowionych w art. 26.
Do 31 grudnia 2026 r. Komisja przyjmuje akty delegowane ustanawiające szczegółowe zasady i metody obliczania dotyczące celów ustanowionych w art. 26.
Poprawka 236
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 4 – akapit 2
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 59 ust. 3.
skreśla się
Poprawka 237
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 – ustęp 4 – akapit 2 a (nowy)
Obowiązek wykazania osiągnięcia celów określonych w art. 26 ma zastosowanie od 1 stycznia 2030 r. lub [18 miesięcy] od daty wejścia w życie aktów delegowanych, o których mowa w akapicie pierwszym, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.
Poprawka 238
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 – nagłówek
Zgłaszanie właściwym organom danych dotyczących celów w zakresie ponownego użycia i powtórnego napełniania
Zgłaszanie właściwym organom danych dotyczących celów w zakresie ponownego użycia
Poprawka 239
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 – ustęp 6 a (nowy)
6a.  Do ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja Europejska tworzy europejskie obserwatorium ponownego użycia. Obserwatorium będzie odpowiedzialne za monitorowanie wdrażania środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, gromadzenie danych na temat praktyk w zakresie ponownego użycia oraz zapewnianie wkładu w rozwój najlepszych praktyk w dziedzinie ponownego użycia.
Poprawka 240
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 a (nowy)
Artykuł 28a
Obowiązek powtórnego napełniania dla sektora żywności i napojów na wynos
1.  Do ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 24 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r.:
a)  dystrybutor końcowy prowadzący działalność gospodarczą w sektorze HORECA i udostępniający na rynku na terytorium państwa członkowskiego w opakowaniach handlowych zimne lub gorące napoje, którymi napełnia się pojemnik w punkcie sprzedaży na wynos, zapewnia system umożliwiający konsumentom przyniesienie własnego pojemnika do napełnienia;
b)  dystrybutor końcowy, który prowadzi działalność gospodarczą w sektorze HoReCa i udostępnia na rynku na terytorium państwa członkowskiego w opakowaniu handlowym żywność gotową do spożycia na wynos, przeznaczoną do bezpośredniego spożycia bez konieczności dalszego przygotowywania i spożywaną zwykle z pojemnika, zapewnia system umożliwiający konsumentom przyniesienie własnego pojemnika do napełnienia.
2.  Dystrybutorzy końcowi, o których mowa w lit. a) i b), oferują towary, którymi napełniany jest pojemnik przyniesiony przez konsumenta, po cenie niższej i na warunkach nie gorszych niż jednostkę sprzedaży składającą się z tego samego towaru i opakowania jednorazowego użytku.
Dystrybutorzy końcowi informują konsumentów końcowych w punkcie sprzedaży, za pomocą wyraźnie widocznych i czytelnych tablic informacyjnych lub znaków, o możliwości uzyskania towarów w pojemniku wielokrotnego użytku dostarczonym przez konsumenta.
Poprawka 241
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 28 b (nowy)
Artykuł 28b
Oferta ponownego użycia w sektorze napojów na wynos
1.  Do ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę przypadającą 36 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] dystrybutor końcowy prowadzący działalność gospodarczą w sektorze HORECA i udostępniający na rynku na terytorium państwa członkowskiego w opakowaniach handlowych zimne lub gorące napoje, którymi napełnia się pojemnik w punkcie sprzedaży na wynos, zapewnia konsumentom możliwość pakowania w systemie ponownego użycia.
2.  Dystrybutorzy końcowi informują konsumentów końcowych w punkcie sprzedaży, za pomocą wyraźnie widocznych i czytelnych tablic informacyjnych lub znaków, o możliwości uzyskania towarów w pojemniku wielokrotnego użytku.
3.  Dystrybutorzy końcowi oferują towary, którymi napełniane są opakowania w systemie ponownego użycia, po cenie nie wyższej i na warunkach nie gorszych niż jednostkę sprzedaży składającą się z tego samego towaru i opakowania jednorazowego użytku.
4.  Dystrybutorzy końcowi są zwolnieni ze stosowania niniejszego artykułu, jeżeli wchodzą w zakres definicji mikroprzedsiębiorstwa podanej w zaleceniu Komisji 2003/361/WE.
Poprawka 242
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 − ustęp 2
2.  Środki, które państwa członkowskie mają wprowadzić, aby osiągnąć cel określony w ust. 1, mogą się różnić w zależności od wpływu lekkich plastikowych toreb na zakupy na środowisko podczas ich wytwarzania, recyklingu lub unieszkodliwiania, od ich właściwości kompostowalnych, ich trwałości lub konkretnego zamierzonego wykorzystania. Środki te mogą, na zasadzie odstępstwa od art. 4, obejmować ograniczenia rynkowe, pod warunkiem, że są one proporcjonalne i niedyskryminacyjne.
2.  Środki, które państwa członkowskie mają wprowadzić, aby osiągnąć cel określony w ust. 1, uwzględniają wpływ lekkich plastikowych toreb na zakupy na środowisko podczas ich wytwarzania, recyklingu lub unieszkodliwiania, od ich właściwości kompostowalnych, ich trwałości lub konkretnego zamierzonego wykorzystania. Środki te mogą, na zasadzie odstępstwa od art. 4, obejmować ograniczenia rynkowe, pod warunkiem że są one proporcjonalne i niedyskryminacyjne.
Poprawka 243
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 4 a (nowy)
4a.  Do 31 grudnia 2027 r. Komisja opracowuje sprawozdanie na temat potrzeby i wykonalności zmniejszenia stosowania papierowych toreb na zakupy, a w stosownym przypadku przedstawia również wniosek ustawodawczy wyznaczający cele zmniejszania stosowania papierowych toreb na zakupy i wskazujący środki osiągnięcia tych celów.
Poprawka 435
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 4 a (nowy)
4a.   Do 31 grudnia 2025 r. Komisja opracuje metodę poświadczania, że wprowadzane do obrotu w Unii materiały oznakowane i udokumentowane jako zawartość pochodząca z recyklingu są rzeczywiście produkowane z materiałów odzyskanych i pochodzących z recyklingu, a nie z materiałów pierwotnych. Komisja zapewnia uwzględnienie tej metody w kontrolach prowadzonych na podstawie niniejszego artykułu.
Poprawka 244
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 4 b (nowy)
4 b.  Właściwe organy kontrolują dokładność co najmniej 10 % deklaracji zgodności rocznie, ocenianych wyrywkowo, i podejmują niezbędne środki w celu wyeliminowania niezgodności, np. wycofania z rynku produktów niezgodnych.
Bez uszczerbku dla kontroli zgodnych z ust. 1 zaplanowanych z wyprzedzeniem właściwe organy przeprowadzają kontrole, jeżeli uzyskają istotne informacje, w tym oparte na uzasadnionych zastrzeżeniach przekazanych przez strony trzecie, dotyczące potencjalnej niezgodności z niniejszym rozporządzeniem, lub zostaną o tym powiadomione.
Kontrole przeprowadza się bez wcześniejszego uprzedzenia podmiotu gospodarczego, z wyjątkiem sytuacji, kiedy wcześniejsze powiadomienie podmiotu lub podmiotu handlowego jest konieczne do zapewnienia skuteczności kontroli.
Właściwe organy przechowują zapisy kontroli, wskazujące w szczególności ich charakter i wyniki, jak również środki wprowadzone w przypadku niezgodności. Zapisy wszystkich kontroli są przechowywane przez co najmniej dziesięć lat.
Zapisy kontroli przeprowadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia oraz sprawozdania z ich wyników i rezultatów stanowią informacje o środowisku dla celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/4/WE1a i są udostępniane publicznie.
_______________
1a Dyrektywa 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylająca dyrektywę Rady 90/313/EWG (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, s. 26).
Poprawka 245
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Każde państwo członkowskie zmniejsza ilość wytwarzanych odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych na mieszkańca w porównaniu z poziomem z 2018 r. zgłoszonym Komisji zgodnie z decyzją Komisji 2005/270/WE, o:
a)  10 % do 2030 r.;
b)  15 % do 2035 r.;
c)  20 % do 2040 r.
Poprawka 246
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 – ustęp 1 b (nowy)
1b.  Bez uszczerbku dla ust. 1 i 1a państwa członkowskie, które wprowadziły oddzielne systemy gospodarowania odpadami opakowaniowymi dla odpadów opakowaniowych z gospodarstw domowych oraz dla przemysłowych i handlowych odpadów opakowaniowych, mogą mieć możliwość zachowania tej specyfiki.
Poprawka 247
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 − ustęp 2
2.  Państwa członkowskie wdrażają środki mające na celu zapobieganie wytwarzaniu odpadów opakowaniowych i minimalizowanie wpływu opakowań na środowisko.
2.  Państwa członkowskie wdrażają i podejmują konieczne dodatkowe środki w zakresie zrównoważenia, aby osiągnąć ambitne zmniejszenie ilości odpadów opakowaniowych wytwarzanych na mieszkańca, zgodnie z ogólnymi celami unijnej polityki w sprawie odpadów, w szczególności celem zapobiegania powstawaniu odpadów, oraz aby osiągnąć cele ustanowione w niniejszym artykule.
Poprawka 248
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 – ustęp 2 a (nowy)
2a.   Do celów ust. 2 państwa członkowskie zapewniają, by klienci w restauracjach, stołówkach, barach, kawiarniach i w ramach usług gastronomicznych mogli zamawiać wodę z kranu bezpłatnie lub za niewielką opłatą. 
Poprawka 249
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 – ustęp 3
3.  Do celów ust. 2 państwa członkowskie mogą wykorzystać instrumenty ekonomiczneinne środki mające na celu stworzenie zachęt do stosowania hierarchii postępowania z odpadami, takie jak te wskazane w załącznikach IV i IVa do dyrektywy 2008/98/WE, lub inne odpowiednie instrumenty i środki, takie jak zachęty za pośrednictwem systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta i wymogów dotyczących producentów lub organizacji odpowiedzialności producenta do przyjmowania planów zapobiegania powstawaniu odpadów opakowaniowych. Takie środki są proporcjonalne i niedyskryminacyjne, oraz są tak skonstruowane, aby zgodnie z Traktatem unikać przeszkód w handlu lub zakłóceń konkurencji.
3.  Do celów ust. 2 państwa członkowskie mogą wprowadzić środki, które mogą obejmować między innymi wykorzystanie instrumentów ekonomicznychinnych środków mających na celu stworzenie zachęt do stosowania hierarchii postępowania z odpadami, takich jak te wskazane w załącznikach IV i IVa do dyrektywy 2008/98/WE, lub innych odpowiednich instrumentów i środków, takich jak zachęty za pośrednictwem systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta i wymogów dotyczących producentów lub organizacji odpowiedzialności producenta do przyjmowania planów zapobiegania powstawaniu odpadów opakowaniowych. Takie środki są proporcjonalne i niedyskryminacyjne, oraz są tak skonstruowane, aby zgodnie z Traktatem i z art. 4 niniejszego rozporządzenia unikać przeszkód w handlu lub zakłóceń konkurencji.
Poprawka 250
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 − ustęp 4
4.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 8 lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja dokonuje przeglądu celów ustanowionych w ust. 1. W tym celu Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, któremu, jeżeli Komisja uzna to za stosowne, towarzyszyć będzie wniosek ustawodawczy.
4.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 5 lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja dokonuje przeglądu celów ustanowionych w ust. 1 i 1a oraz ocenia potrzebę wprowadzenia specjalnych celów dotyczących papieru i tektury, szkła, metalu i materiałów kompozytowych. W tym celu Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, któremu, jeżeli Komisja uzna to za stosowne, towarzyszyć będzie wniosek ustawodawczy.
Poprawka 251
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 39 – ustęp 1 – akapit 2
W celu ułatwienia we wszystkich państwach członkowskich rejestracji producentów lub wyznaczonych przedstawicieli ds. rozszerzonej odpowiedzialności producenta rejestr musi zawierać linki do innych krajowych rejestrów stron internetowych producentów.
W celu ułatwienia we wszystkich państwach członkowskich rejestracji producentów lub upoważnionych przedstawicieli ds. rozszerzonej odpowiedzialności producenta rejestr musi zawierać linki do innych krajowych rejestrów stron internetowych producentów. Rejestr jest bezpłatny i łatwo dostępny dla ogółu społeczeństwa w internecie.
Poprawka 252
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 39 − ustęp 2
2.  Producenci zobowiązani są do rejestracji w rejestrze, o którym mowa w ust. 1. W tym celu producenci składają wniosek o rejestrację w każdym państwie członkowskim, w którym udostępniają po raz pierwszy opakowania na rynku. Gdy producent wyznaczył organizację odpowiedzialności producenta, o której mowa w art. 41 ust. 1, obowiązki wynikające z niniejszego artykułu wypełnia ta organizacja, o ile nie wskażą inaczej państwa członkowskie.
2.  Producenci zobowiązani są do rejestracji w rejestrze, o którym mowa w ust. 1. W tym celu producenci składają wniosek o rejestrację w każdym państwie członkowskim, w którym udostępniają po raz pierwszy opakowania na rynku. Gdy producent wyznaczył organizację odpowiedzialności producenta, o której mowa w art. 41 ust. 1, obowiązki wynikające z niniejszego artykułu wypełnia ta organizacja. Mikroprzedsiębiorstwa są zwolnione z obowiązków określonych w niniejszym ustępie, chyba że wyznaczyły organizację odpowiedzialności producenta.
Poprawka 253
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 39 − ustęp 4
4.  Producenci nie udostępniają opakowań na rynku państwa członkowskiego jeżeli oni lub, w stosownych przypadkach, ich wyznaczeni przedstawiciele ds. rozszerzonej odpowiedzialności producenta nie są zarejestrowani w takich państwach członkowskich.
4.  Producenci nie udostępniają opakowań na rynku państwa członkowskiego jeżeli oni lub, w stosownych przypadkach zgodnie z art. 40, ich upoważnieni przedstawiciele ds. rozszerzonej odpowiedzialności producenta nie są zarejestrowani w takich państwach członkowskich.
Poprawka 254
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 39 − ustęp 6
6.  W przypadku gdy wyznaczony przedstawiciel ds. rozszerzonej odpowiedzialności producenta reprezentuje więcej niż jednego producenta, oprócz informacji przekazanych zgodnie z ust. 5 wskazuje on nazwę i dane kontaktowe każdego z reprezentowanych producentów oddzielnie.
6.  W przypadku gdy upoważniony przedstawiciel ds. rozszerzonej odpowiedzialności producenta reprezentuje więcej niż jednego producenta, oprócz informacji przekazanych zgodnie z ust. 5 wskazuje on nazwę i dane kontaktowe każdego z reprezentowanych producentów oddzielnie.
Poprawka 255
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 39 − ustęp 10
10.  Jeżeli informacje w rejestrze producentów nie są publicznie dostępne, państwa członkowskie zapewniają, aby dostawcy platform internetowych umożliwiających konsumentom zawieranie umów na odległość z producentami otrzymali bezpłatny dostęp do informacji w rejestrze.
10.  Informacje w rejestrze producentów są publicznie dostępne. Państwa członkowskie zapewniają, aby dostawcy usług realizacji zamówień i dostawcy platform internetowych umożliwiających konsumentom zawieranie umów na odległość z producentami otrzymali bezpłatny internetowy dostęp, w tym w internecie, do informacji w rejestrze, w tym za pośrednictwem cyfrowych wypisów z rejestru. Należy jednak zachować poufność szczególnie chronionych informacji handlowych zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi i krajowymi. Wykaz zarejestrowanych producentów nadaje się do odczytu maszynowego, sortowania i wyszukiwania oraz spełnia otwarte standardy nieodpłatnego użytku przez strony trzecie.
Poprawka 256
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40 – ustęp 1
1.  Producenci opakowań ponoszą rozszerzoną odpowiedzialność producenta w ramach systemów ustanowionych zgodnie z art. 8 i 8a dyrektywy 2008/98/WE oraz niniejszą sekcją w odniesieniu do opakowań udostępnianych przez nich po raz pierwszy na rynku na terytorium państwa członkowskiego.
1.  Producenci ponoszą rozszerzoną odpowiedzialność producenta w ramach systemów ustanowionych zgodnie z art. 8 i 8a dyrektywy 2008/98/WE oraz niniejszą sekcją w odniesieniu do opakowań udostępnianych przez nich po raz pierwszy na rynku na terytorium państwa członkowskiego.
Poprawka 257
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40 − ustęp 2
2.  Producent może wyznaczyć, na podstawie pisemnego upoważnienia, wyznaczonego przedstawiciela ds. rozszerzonej odpowiedzialności producenta w każdym z państw członkowskich innym niż państwo członkowskie, w którym producent po raz pierwszy udostępnia opakowania.
2.  Producent może wyznaczyć, na podstawie pisemnego upoważnienia, upoważnionego przedstawiciela ds. rozszerzonej odpowiedzialności producenta w każdym z państw członkowskich innym niż państwo członkowskie, w którym producent po raz pierwszy udostępnia opakowania.
Poprawka 258
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40 – ustęp 3 – wprowadzenie
3.  Dostawcy platform internetowych podlegający przepisom rozdziału III sekcja 4 rozporządzenia (UE) 2022/2065, umożliwiających konsumentom zawieranie z producentami umów zawieranych na odległość, uzyskują od producentów oferujących opakowania konsumentom znajdującym się w Unii następujące informacje:
3.  Dostawcy platform internetowych podlegający przepisom rozdziału III sekcja 4 rozporządzenia (UE) 2022/2065, umożliwiających konsumentom zawieranie z producentami umów zawieranych na odległość, a także dostawcy usług realizacji zamówień, są zobowiązani do przestrzegania rozszerzonych wymogów odpowiedzialności producenta, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, chyba że mogą udowodnić, iż producenci oferujący opakowania konsumentom znajdującym się w Unii spełniają te wymogi, uzyskując:
Poprawka 259
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40 – ustęp 3 – litera b
b)  własne poświadczenie producenta, w którym zobowiązuje się do oferowania wyłącznie opakowań, w odniesieniu do których w państwie członkowskim, w którym znajduje się konsument, przestrzegane są wymogi w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, o których mowa w ust. 1 i 2.
b)  informacje na temat przestrzegania wymogów w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, o których mowa w ust. 1 i 2, w państwie członkowskim, w którym znajduje się konsument.
Poprawka 260
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40 – ustęp 3 – akapit 1 a (nowy)
Jeśli producenci sprzedają swoje produkty na internetowej platformie handlowej i nie są zarejestrowani zgodnie z art. 39 ust. 2, internetowa platforma handlowa, na której produkty są oferowane do sprzedaży, może spełnić obowiązki, o których mowa w art. 39 ust. 7, zbiorowo w imieniu takich producentów.
Poprawka 261
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 3, i przed zezwoleniem danemu producentowi na korzystanie z jego usług dostawca platform internetowych i dostawcy usług realizacji zamówień oceniają, czy informacje, o których mowa w lit. a) i b), są wiarygodne i kompletne.
Poprawka 262
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40 – ustęp 3 b (nowy)
3b.  Państwa członkowskie zapewniają, by producenci pokrywali koszty wynikające z przepisów dotyczących rozszerzonej odpowiedzialności producenta zawartych w dyrektywach 2008/98/WE i 94/62/WE oraz, o ile nie zostały one jeszcze uwzględnione, pokrywali co najmniej koszty zbierania odpadów w odniesieniu do tych produktów, które są usuwane w publicznych systemach zbierania, w tym koszty infrastruktury i jej funkcjonowania, a następnie transportu i przetwarzania tych odpadów.
Koszty, które należy pokryć, ustala się przejrzyście i racjonalnie kosztowo. Koszty sprzątania odpadów są ograniczone do czynności podejmowanych przez organy publiczne lub w ich imieniu. Metoda ich obliczania musi być ustalona w taki sposób, aby koszty sprzątania odpadów mogły być ustalane w proporcjonalny sposób na podstawie formatów opakowań, które z większym prawdopodobieństwem są usuwane do śmieci, a nie odrębnie zbierane.
Poprawka 263
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 41 − ustęp 2
2.  W przypadku gdy na terytorium państwa członkowskiego występuje kilka organizacji odpowiedzialności producenta upoważnionych do wykonywania w imieniu producentów obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, rzeczone państwo członkowskie zapewnia, aby organizacje odpowiedzialności producenta obejmowały łącznie całość terytorium tego państwa członkowskiego w odniesieniu do rodzajów działalności zgodnych z art. 42 ust. 3, art. 43 i art. 44. Państwa członkowskie powierzają właściwemu organowi nadzór nad spełnianiem przez organizacje odpowiedzialności producenta obowiązków w sposób skoordynowany, lub wyznaczają do tego celu niezależną osobę trzecią.
2.  W przypadku gdy na terytorium państwa członkowskiego występuje kilka organizacji odpowiedzialności producenta upoważnionych do wykonywania w imieniu producentów obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, rzeczone państwo członkowskie zapewnia, aby organizacje odpowiedzialności producenta i producenci, którzy nie powierzyli wykonywania tych obowiązków żadnej organizacji, obejmowali łącznie całość terytorium tego państwa członkowskiego w odniesieniu do rodzajów działalności zgodnych z art. 42 ust. 3, art. 43 i art. 44. Państwa członkowskie powierzają właściwemu organowi nadzór nad spełnianiem przez organizacje odpowiedzialności producenta obowiązków w sposób skoordynowany, lub wyznaczają do tego celu niezależną osobę trzecią.
Poprawka 264
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 3 – litera b
b)  środki wprowadzone przez producenta lub organizację odpowiedzialności producenta były wystarczające do tego, aby umożliwić nieodpłatny zwrot lub zbieranie, zgodnie z art. 43 ust. 1 i 2 i art. 44, z częstotliwością proporcjonalną do obszaru oraz objętości, odpadów opakowaniowych objętych środkami w odniesieniu do ilości i rodzajów opakowań udostępnionych po raz pierwszy na rynku na terytorium państwa członkowskiego przez tego producenta lub producentów, w których imieniu działa organizacja odpowiedzialności producenta;
b)  środki wprowadzone przez producenta lub organizację odpowiedzialności producenta były wystarczające do tego, aby umożliwić nieodpłatny zwrot, zbieranie, transport i przetwarzanie wszystkich odpadów opakowaniowych zgodnie z art. 43 ust. 1 i 2 i art. 44, z częstotliwością proporcjonalną do obszaru oraz objętości, odpadów opakowaniowych objętych środkami w odniesieniu do ilości i rodzajów opakowań udostępnionych po raz pierwszy na rynku na terytorium państwa członkowskiego przez tego producenta lub producentów, w których imieniu działa organizacja odpowiedzialności producenta;
Poprawka 265
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów zwrotu i selektywnej zbiórki wszystkich odpadów opakowaniowych od użytkowników końcowych w celu zagwarantowania przetwarzania tych odpadów zgodnie z art. 4 i 13 dyrektywy 2008/98/WE oraz w celu ułatwienia przygotowania ich do ponownego użycia i wysokiej jakości recyklingu.
1.  Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów i infrastruktury zwrotu i selektywnej zbiórki wszystkich odpadów opakowaniowych od użytkowników końcowych w celu zagwarantowania przetwarzania tych odpadów zgodnie z art. 4, 10 i 13 dyrektywy 2008/98/WE oraz w celu ułatwienia przygotowania ich do ponownego użycia i wysokiej jakości recyklingu.
Poprawka 266
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 – ustęp 1 a (nowy)
1a.  Aby ułatwić wysokiej jakości recykling, państwa członkowskie zapewniają istnienie systemu pozwalającego na bezpieczny i sprawiedliwy dostęp do surowców poddanych recyklingowi w celu ich wykorzystania w zastosowaniach, w których charakterystyczną jakość materiału poddanego recyklingowi zachowano lub odzyskano tak, że może on być poddany dalszemu recyklingowi i wykorzystany w ten sam sposób i w podobnym zastosowaniu, z minimalną utratą ilości, jakości lub funkcji.
Poprawka 267
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 − ustęp 2
2.  Państwa członkowskie mogą dopuszczać odstępstwa od ust. 1, jeśli zbieranie opakowań lub frakcji odpadów opakowaniowych razem, lub razem z innymi odpadami nie wpływa na możliwość poddania takich opakowań lub frakcji odpadów opakowaniowych operacjom przygotowania do ponownego użycia, recyklingu lub odzysku zgodnie z art. 4 i 13 dyrektywy 2008/98/WE, i prowadzi do rezultatów tych operacji o jakości porównywalnej do osiąganej w procesie selektywnej zbiórki.
2.  Państwa członkowskie mogą dopuszczać dla niektórych rodzajów odpadów odstępstwa od obowiązku zwrotu i selektywnej zbiórki odpadów, o którym mowa w ust. 1, jeśli zbieranie opakowań lub frakcji odpadów opakowaniowych razem, lub razem z innymi odpadami nie wpływa na zdolność poddania takich opakowań lub frakcji odpadów opakowaniowych operacjom przygotowania do ponownego użycia, recyklingu lub odzysku zgodnie z art. 4 i 13 dyrektywy 2008/98/WE, i prowadzi do rezultatów tych operacji o jakości porównywalnej do osiąganej w procesie selektywnej zbiórki.
Poprawka 268
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 – ustęp 3 – litera c a (nowa)
ca)  są otwarte pod względem dostępu do danych w odniesieniu do zgłaszania masy strumieni odpadów opakowaniowych i kosztów zarządzania nimi, są aktualne i zapewniane za pomocą:
(i)  strony internetowej lub innych środków komunikacji elektronicznej, w języku urzędowym danego państwa członkowskiego;
(ii)  sprawozdań publicznych w języku urzędowym danego państwa członkowskiego.
Lit. ca) pozostaje bez uszczerbku dla szczególnie chronionych informacji handlowych lub przepisów o ochronie danych.
Poprawka 269
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Do 1 stycznia 2029 r. państwa członkowskie zapewniają utworzenie w miejscach publicznych systemów selektywnej zbiórki różnych frakcji materiałów odpadów opakowaniowych.
Poprawka 446
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 – ustęp 3 b (nowy)
3b.   Do 1 stycznia 2029 r. dystrybutor końcowy udostępniający na rynku żywność i napoje napełniane i spożywane w pomieszczeniach w sektorze HORECA zapewni ustanowienie odrębnych systemów zbiórki dla różnych frakcji odpadów opakowaniowych w celu ułatwienia konsumentowi sortowania odpadów opakowaniowych.
Podmioty gospodarcze podlegające obowiązkowi, o którym mowa w ust. 3, co roku zgłaszają państwu członkowskiemu masę selektywnie zebranych odpadów opakowaniowych dla poszczególnych materiałów. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji zagregowane dane dotyczące każdego selektywnie zebranego materiału opakowaniowego.
Poprawka 270
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 − ustęp 5
5.  Na zasadzie odstępstwa od obowiązku selektywnej zbiórki odpadów przewidzianego w ust. 3 niektóre rodzaje odpadów opakowaniowych można zbierać razem, jeżeli takie zbieranie nie wpływa negatywie na możliwość poddania ich operacjom recyklingu ani na rezultaty tych operacji, które to rezultaty charakteryzują się jakością porównywalną do osiąganej za pomocą selektywnej zbiórki.
skreśla się
Poprawka 271
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 – ustęp 5 a (nowy)
5a.  Od 1 stycznia 2030 r. państwa członkowskie zapewniają sortowanie odpadów włókienniczych, które nie są zbierane selektywnie, przed operacjami unieszkodliwiania lub odzysku energii w celu oddzielenia wyrobów włókienniczych przeznaczonych do recyklingu.
Poprawka 272
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43 a (nowy)
Artykuł 43a
Obowiązkowa selektywna zbiórka
1.  Do 1 stycznia 2029 r. państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapewnić selektywną zbiórkę 90 % materiałów wymienionych w art. 46 w danym roku w jednostkach masy.
Cel, o którym mowa w akapicie pierwszym, można osiągnąć wszystkimi środkami, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, a także środkami selektywnej zbiórki poza domem.
2.  W ust. 1 uzupełnia się cele selektywnej zbiórki butelek plastikowych jednorazowego użytku objętych art. 9 dyrektywy (UE) 2019/904.
Poprawka 273
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 1 – litera a
a)  butelek jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje o pojemności do trzech litrów oraz
a)  butelek jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje o pojemności od 0,1 litra do trzech litrów oraz
Poprawka 274
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 1 – litera b
b)  pojemników metalowych jednorazowego użytku na napoje o pojemności do trzech litrów.
b)  pojemników metalowych jednorazowego użytku na napoje o pojemności od 0,1 litra do trzech litrów.
Poprawki 275 i 430
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 3 – wprowadzenie
3.  Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 niniejszego artykułu państwo członkowskie zwalnia się z obowiązku przewidzianego w ust. 1 na określonych poniżej warunkach:
3.  Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 niniejszego artykułu państwo członkowskie zwalnia się z obowiązku przewidzianego w ust. 1 na jednym z określonych poniżej warunków:
Poprawka 276
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 3 – litera a
a)  poziom selektywnej zbiórki zgodnie z art. 43 ust. 3 i 4 odnośnego formatu opakowań, jak zgłoszono Komisji zgodnie z art. 50 ust. 1 lit. c), jest wyższy niż 90 % w jednostkach masy takich opakowań wprowadzonych do obrotu na terytorium tego państwa członkowskiego w latach kalendarzowych 2026 i 2027. Gdy takie zgłoszenie nie zostało jeszcze przekazane Komisji, państwo członkowskie przedstawia odpowiednie uzasadnienie na podstawie poddanych walidacji danych krajowych oraz opisu wdrożonych środków, że spełniono warunki odstępstwa ustanowione w niniejszym ustępie;
a)  poziom selektywnej zbiórki zgodnie z art. 43 ust. 3 i 4 odnośnego formatu opakowań, jak zgłoszono Komisji zgodnie z art. 50 ust. 1 lit. c), jest równy lub wyższy niż 85 % w jednostkach masy takich opakowań wprowadzonych do obrotu na terytorium tego państwa członkowskiego w latach kalendarzowych 2026 i 2027. Gdy takie zgłoszenie nie zostało jeszcze przekazane Komisji, państwo członkowskie przedstawia odpowiednie uzasadnienie na podstawie poddanych walidacji danych krajowych oraz opisu wdrożonych środków, że spełniono warunki odstępstwa ustanowione w niniejszym ustępie;
Poprawka 277
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 3 – litera b
b)  najpóźniej 24 miesiące przed upływem terminu określonego w ust. 1 niniejszego artykułu państwo członkowskie powiadamia Komisję o swoim wniosku o odstępstwo i przedkłada plan wdrożenia przedstawiający strategię konkretnych działań, z uwzględnieniem okresu zapewniającego osiągnięcie 90 % poziomu selektywnej zbiórki w jednostkach masy opakowań, o których mowa w ust. 1.
b)  najpóźniej 24 miesiące przed upływem terminu określonego w ust. 1 niniejszego artykułu państwo członkowskie powiadamia Komisję o swoim wniosku o odstępstwo i przedkłada plan wdrożenia przedstawiający strategię konkretnych działań, z uwzględnieniem okresu zapewniającego osiągnięcie poziomu selektywnej zbiórki w jednostkach masy opakowań, o których mowa w ust. 3 lit. a).
Poprawka 278
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 − ustęp 7
7.  Państwo członkowskie może, przy poszanowaniu ogólnych zasad ustanowionych w Traktacie i przestrzeganiu przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu, przyjmować przepisy wykraczające poza minimalne wymogi określone w niniejszym artykule.
7.  Państwo członkowskie może, przy poszanowaniu ogólnych zasad ustanowionych w Traktacie i przestrzeganiu przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu, przyjmować przepisy wykraczające poza minimalne wymogi określone w niniejszym artykule oraz możliwość włączenia opakowań innych produktów.
Poprawka 279
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 45 – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie wprowadzają środki w celu zachęcenia do ustanawiania systemów ponownego użycia opakowań i systemów powtórnego napełniania w sposób przyjazny dla środowiska. Systemy te muszą być zgodne z wymogami określonymi w art. 24 i 25 oraz w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia i nie mogą zagrażać celom higieny żywności ani bezpieczeństwu konsumentów.
1.  Do 31 grudnia 2028 r. państwa członkowskie wprowadzają środki w celu zapewnienia ustanawiania systemów ponownego użycia opakowań z wystarczającymi zachętami do zwrotów i systemów powtórnego napełniania w sposób przyjazny dla środowiska. Systemy te muszą być zgodne z wymogami określonymi w art. 24 i 25 oraz w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia i nie mogą zagrażać celom higieny żywności ani bezpieczeństwu konsumentów.
Poprawka 280
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 45 – ustęp 2 – litera c
c)  wymogi dotyczące udostępniania przez dystrybutorów końcowych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub w drodze powtórnego napełniania określonego odsetka produktów innych niż produkty objęte celami określonymi w art. 26, pod warunkiem że nie prowadzi to do zakłóceń na rynku wewnętrznym ani do barier w handlu produktami z innych państw członkowskich.
c)  wymogi dotyczące udostępniania przez producentów i dystrybutorów końcowych w opakowaniach wielokrotnego użytku w ramach systemu ponownego użycia lub w drodze powtórnego napełniania określonego odsetka produktów innych niż produkty objęte celami określonymi w art. 26, pod warunkiem że nie prowadzi to do zakłóceń na rynku wewnętrznym ani do barier w handlu produktami z innych państw członkowskich.
Poprawka 281
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 45 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Komisja zwraca się do europejskich organizacji normalizacyjnych o opracowanie dobrowolnych norm dotyczących opakowań wielokrotnego użytku w celu promowania cech niezbędnych do wdrożenia dobrze zaprojektowanych systemów ponownego użycia. Takie normy dotyczą między innymi projektowania, etykietowania, czyszczenia i identyfikowalności opakowań wielokrotnego użytku. Komisja wspiera rozwój i rozpowszechnianie takich standardów.
Poprawka 282
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 45 – ustęp 2 b (nowy)
2b.  Państwa członkowskie zapewniają, aby w systemach rozszerzonej odpowiedzialności producenta (EPR) i systemach kaucyjnych przeznaczano określoną minimalną część budżetu na finansowanie działań służących zmniejszaniu emisji i zapobieganiu jej oraz na infrastrukturę pozwalającą wdrożyć systemy ponownego użycia.
Poprawka 283
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 46 – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 lit. a), państwo członkowskie może przesunąć maksymalnie o 5 lat terminy ustalone w ust. 1 lit. b) pkt (i)–(vi), pod następującymi warunkami:
2.  Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 lit. a) i z uwzględnieniem różnych punktów wyjścia poszczególnych państw członkowskich w odniesieniu do celów dla konkretnych materiałów, państwo członkowskie może przesunąć maksymalnie o 5 lat terminy ustalone w ust. 1 lit. b) pkt (i)–(vi), pod następującymi warunkami:
Poprawka 284
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 47 − ustęp 5
5.  Odpady opakowaniowe wywiezione poza obszar Unii zalicza się jako poddane recyklingowi przez państwo członkowskie, w którym je zebrano, wyłącznie w przypadku, gdy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1013/2006 eksporter może udowodnić, że przemieszczenie odpadów jest zgodne z wymogami niniejszego rozporządzenia oraz że recykling odpadów opakowaniowych poza Unią odbył się w warunkach zasadniczo równoważnych tym określonym we właściwych przepisach Unii.
skreśla się
Poprawka 285
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 47 − ustęp 9
9.  Ilość odpadowych materiałów opakowaniowych, które przestały być odpadami w wyniku działań wstępnych przed ponownym przerobem, może zostać zaliczona jako poddana recyklingowi, pod warunkiem że takie materiały są przeznaczone do późniejszego powtórnego przetworzenia na produkty, materiały lub substancje używane zarówno do celów pierwotnych, jak i innych. Do materiałów poddanych recyklingowi nie zalicza się jednak materiałów, które utraciły status odpadów i które mają być użyte jako paliwa lub inne środki wytwarzania energii, spalane, użyte do wypełniania wyrobisk lub składowane.
9.  Ilość odpadowych materiałów opakowaniowych, które przestały być odpadami w wyniku procesu odzysku, w którym materiały odpadowe są ponownie przetwarzane na produkty, materiały lub substancje używane zarówno do celów pierwotnych, jak i innych, może być zaliczona do recyklingu. Do materiałów poddanych recyklingowi nie zalicza się jednak materiałów, które utraciły status odpadów i które mają być użyte jako paliwa lub inne środki wytwarzania energii, spalane, użyte do wypełniania wyrobisk lub składowane.
Poprawka 286
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 47 − ustęp 12
12.  Odpady opakowaniowe wywiezione z Unii zalicza się jako poddane recyklingowi przez państwo członkowskie, w którym je zebrano, wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są wymogi określone w ust. 3 tego artykułu oraz gdy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1013/2006 eksporter może udowodnić, że przemieszczenie odpadów jest zgodne z wymogami tego rozporządzenia, w tym że przetwarzanie odpadów opakowaniowych poza Unią odbyło się w warunkach zasadniczo równoważnych wymogom określonym we właściwych przepisach unijnego prawa ochrony środowiska.
12.  Odpady opakowaniowe wywiezione z Unii zalicza się jako poddane recyklingowi przez państwo członkowskie, w którym je zebrano, wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są wymogi określone w ust. 3 tego artykułu oraz gdy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1013/2006 eksporter dostarczy zatwierdzone przez właściwy organ miejsca przeznaczenia dokumenty potwierdzające, że przemieszczenie odpadów jest zgodne z wymogami tego rozporządzenia, w tym że przetwarzanie odpadów opakowaniowych poza Unią odbyło się w warunkach równoważnych wymogom określonym we właściwych przepisach unijnego prawa ochrony środowiska.
Poprawka 287
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 49 – ustęp 1 – litera f
f)  informacje na temat właściwości kompostowalnych i odpowiednich wariantów gospodarowania odpadami w odniesieniu do opakowań kompostowalnych.
f)  informacje na temat właściwości kompostowalnych i odpowiednich wariantów gospodarowania odpadami w odniesieniu do opakowań kompostowalnych, w tym informacje dla konsumentów, że opakowania kompostowalne w warunkach kontrolowanych przemysłowo nie mogą być wyrzucane do kompostu w warunkach domowych ani do środowiska.
Poprawka 288
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 50 – ustęp 1 – akapit 1 – litera b
b)  roczne zużycie bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy, lekkich plastikowych toreb na zakupy grubych plastikowych toreb na zakupy na osobę, mierzone odrębnie dla każdej kategorii;
b)  roczne zużycie bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy, lekkich plastikowych toreb na zakupy, grubych plastikowych toreb na zakupy, bardzo grubych toreb na zakupy i papierowych toreb na zakupy na osobę, mierzone odrębnie dla każdej kategorii;
Poprawka 289
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 50 – ustęp 2 – wprowadzenie
2.  Państwa członkowskie przekazują dla każdego materiału opakowaniowego i rodzaju opakowania wymienionego w tabeli 1 w załączniku IX za każdy rok kalendarzowy dane dotyczące:
2.  Państwa członkowskie przekazują za każdy rok kalendarzowy dane dotyczące:
Poprawka 290
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 50 – ustęp 2 – litera a
a)  ilości opakowań wprowadzonych do obrotu w odniesieniu do każdego rodzaju opakowania i materiału opakowaniowego wymienionego w tabeli 1 w załączniku IX;
a)  ilości opakowań wprowadzonych do obrotu w odniesieniu do każdego rodzaju opakowania i materiału opakowaniowego wymienionego w tabeli 1 w załączniku II;
Poprawka 291
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 50 – ustęp 2 – litera b
b)  ilości zebranych selektywnie odpadów opakowaniowych w odniesieniu do każdego materiału opakowaniowego wymienionego w tabeli 1 w załączniku IX;
b)  ilości zebranych selektywnie odpadów opakowaniowych w odniesieniu do każdego materiału opakowaniowego wymienionego w tabeli 3 w załączniku XII;
Poprawka 292
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 50 – ustęp 2 – litera c
c)  współczynników recyklingu;
c)  współczynników recyklingu odpadów opakowaniowych wymienionych w tabeli 4 w załączniku XII;
Poprawka 293
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 51 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Bazy danych opakowań są powszechnie dostępne w otwartym formacie nadającym się do odczytu maszynowego i zapewniającym interoperacyjność oraz ponowne wykorzystanie danych.
Poprawka 294
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 52 – ustęp 1 – akapit 1
Bez uszczerbku dla przepisów art. 19 rozporządzenia (UE) 2019/1020, w przypadku gdy organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego mają wystarczające powody, by sądzić, że opakowanie objęte niniejszym rozporządzeniem stwarza zagrożenie dla środowiska lub zdrowia ludzkiego, dokonują one oceny tego opakowania pod kątem spełnienia wszystkich wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, które są związane z tym zagrożeniem. Odpowiednie podmioty gospodarcze mają obowiązek współpracować w razie konieczności z organami nadzoru rynku.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 19 rozporządzenia (UE) 2019/1020, w przypadku gdy organy nadzoru rynku jednego państwa członkowskiego mają wystarczające powody, by sądzić, że opakowanie objęte niniejszym rozporządzeniem stwarza zagrożenie dla środowiska lub zdrowia ludzi i zwierząt, bez zbędnej zwłoki dokonują one oceny tego opakowania pod kątem spełnienia wszystkich wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, które są związane z tym zagrożeniem. Odpowiednie podmioty gospodarcze mają obowiązek współpracować w razie konieczności z organami nadzoru rynku.
Poprawka 295
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 52 – ustęp 6 – wprowadzenie
6.  Informacje, o których mowa w ust. 4, przekazuje się Komisji i pozostałym państwom członkowskim za pośrednictwem systemu informacyjnego i komunikacyjnego, o którym mowa w art. 34 rozporządzenia (UE) 2019/1020, i zawierają one wszelkie dostępne szczegóły, w szczególności dane umożliwiające identyfikację opakowania niezgodnego z wymogami, informacje na temat pochodzenia opakowania, charakter domniemanej niezgodności i związanego z nią ryzyka, rodzaj i okres obowiązywania wprowadzonych środków krajowych, a także argumenty przedstawione przez dany podmiot gospodarczy i w stosownych przypadkach informacje, o których mowa w art. 54 ust. 1. Organy nadzoru rynku wskazują również, czy niezgodność wynika:
6.  Informacje, o których mowa w ust. 5, przekazuje się Komisji i pozostałym państwom członkowskim za pośrednictwem systemu informacyjnego i komunikacyjnego, o którym mowa w art. 34 rozporządzenia (UE) 2019/1020, i zawierają one wszelkie dostępne szczegóły, w szczególności dane umożliwiające identyfikację opakowania niezgodnego z wymogami, informacje na temat pochodzenia opakowania, charakter domniemanej niezgodności i związanego z nią ryzyka, rodzaj i okres obowiązywania wprowadzonych środków krajowych, a także argumenty przedstawione przez dany podmiot gospodarczy i w stosownych przypadkach informacje, o których mowa w art. 55 ust. 1. Organy nadzoru rynku wskazują również, czy niezgodność wynika:
Poprawka 296
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 1 – akapit 1
W przypadku gdy po zakończeniu procedury określonej w art. 52 ust. 34 zgłaszane są sprzeciwy wobec środka zastosowanego przez państwo członkowskie lub w przypadku gdy Komisja uzna, że środek krajowy jest sprzeczny z przepisami Unii, Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i zainteresowanym podmiotem gospodarczym lub zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi oraz dokonuje oceny tego środka krajowego. Na podstawie wyników tej oceny Komisja postanawia w drodze aktu wykonawczego, czy środek krajowy jest uzasadniony.
W przypadku gdy po zakończeniu procedury określonej w art. 52 ust. 56 zgłaszane są sprzeciwy wobec środka zastosowanego przez państwo członkowskie lub w przypadku gdy Komisja uzna, że środek krajowy jest sprzeczny z przepisami Unii, Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i zainteresowanym podmiotem gospodarczym lub zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi oraz dokonuje oceny tego środka krajowego. Na podstawie wyników tej oceny Komisja postanawia w drodze aktu wykonawczego, czy środek krajowy jest uzasadniony.
Poprawka 297
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 54 – ustęp 1
1.  W przypadku gdy po przeprowadzeniu oceny na podstawie art. 52 państwo członkowskie stwierdzi, że opakowanie mimo spełniania wymogów określonych w art. 5–11 stwarza ryzyko dla środowiska lub zdrowia ludzi, niezwłocznie żąda od właściwego podmiotu gospodarczego wprowadzenia – w wyznaczonym przez organ nadzoru rynku rozsądnym terminie proporcjonalnym do rodzaju ryzyka i, w stosownych przypadkach, stopnia ryzyka – wszelkich odpowiednich środków w celu zapewnienia, aby to opakowanie z chwilą wprowadzenia do obrotu nie stwarzało już ryzyka, lub w celu wycofania opakowania z obrotu lub jego odzyskania.
1.  W przypadku gdy po przeprowadzeniu oceny na podstawie art. 52 państwo członkowskie stwierdzi, że opakowanie mimo spełniania wymogów określonych w art. 5–11 stwarza ryzyko dla środowiska lub zdrowia ludzi i zwierząt, niezwłocznie żąda od właściwego podmiotu gospodarczego wprowadzenia – w wyznaczonym przez organ nadzoru rynku rozsądnym terminie proporcjonalnym do rodzaju ryzyka i, w stosownych przypadkach, stopnia ryzyka – wszelkich odpowiednich środków w celu zapewnienia, aby to opakowanie z chwilą wprowadzenia do obrotu nie stwarzało już ryzyka, lub w celu wycofania opakowania z obrotu lub jego odzyskania.
Poprawka 298
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 55 – ustęp 2 a (nowy)
2a.  Organy wyznaczone zgodnie z art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/1020 wykorzystują informacje przekazane zgodnie z ust. 1 do przeprowadzenia analizy ryzyka zgodnie z art. 25 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/1020.
Poprawka 299
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 56 – ustęp 1 – litera k a (nowa)
ka)  nie spełniono wymogów dotyczących opakowań nadających się do recyklingu;
Poprawka 300
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 56 – ustęp 1 – litera k b (nowa)
kb)  nie spełniono wymogów dotyczących minimalnej zawartości pochodzącej z recyklingu w opakowaniach;
Poprawka 301
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 58 − ustęp 2
2.  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 4 i 6, art. 7 ust. 9, 10 i 11, art. 8 ust. 5, art. 22 ust. 4, art. 26 ust. 16 i art. 57 ust. 3, powierza się Komisji na okres dziesięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż 3 miesiące przed końcem każdego okresu.
2.  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 4 i 6, art. 7 ust. 7 i 9, art. 8 ust. 5, art. 22 ust. 4, art. 26 ust. 16, art. 27 ust. 4 i art. 57 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż 3 miesiące przed końcem każdego okresu.
Poprawka 302
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 58 – ustęp 3
3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 4 i 6, art. 7 ust. 9, 10 i 11, art. 8 ust. 5, art. 22 ust. 4, art. 26 ust. 16 i art. 57 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.
3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 4 i 6, art. 7 ust. 7 i 9, art. 8 ust. 5, art. 22 ust. 4, art. 26 ust. 16, art. 27 ust. 4 i art. 57 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.
Poprawka 303
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 58 − ustęp 4
4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.
4.  Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z forum ds. opakowań i ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie, zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.
Poprawka 304
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 58 − ustęp 6
6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 4 i 6, art. 7 ust. 9, 1011, art. 8 ust. 5, art. 22 ust. 4, art. 26 ust. 16 i art. 57 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
6.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 4 i 6, art. 7 ust. 79, art. 8 ust. 5, art. 22 ust. 4, art. 26 ust. 16, art. 27 ust. 4 i art. 57 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Poprawka 305
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 62 – ustęp 1
1.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. państwa członkowskie ustanowią przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie do naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz wprowadzą wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich wdrożenia. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Niespełnienie wymogów określonych w art. 21–26 podlega administracyjnej karze pieniężnej nakładanej na dany podmiot gospodarczy.
1.  Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. państwa członkowskie ustanowią przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie do naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz wprowadzą wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich wdrożenia. Zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady1a państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach i środkach oraz niezwłocznie o wszelkich późniejszych zmianach mających na nie wpływ. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Sankcje mogą obejmować:
a)  grzywny proporcjonalne do szkód dla środowiska, do wartości odnośnych produktów, których to dotyczy; poziom takich grzywien wylicza się w taki sposób, aby skutecznie pozbawiały one podmioty, które są odpowiedzialne za naruszenia, korzyści ekonomicznych uzyskanych w wyniku dopuszczenia się przez nie naruszeń, oraz stopniowo zwiększa się poziom takich grzywien w przypadku powtarzających się naruszeń;
b)  konfiskatę dochodów uzyskanych przez producenta, wytwórcę, dostawcę, dystrybutora, importera, autoryzowanych przedstawicieli lub wyznaczonych przedstawicieli w ramach rozszerzonej odpowiedzialności producenta z transakcji dotyczącej danych produktów;
c)  czasowe wykluczenie na okres maksymalnie 12 miesięcy z procedur udzielania zamówień oraz z dostępu do finansowania publicznego, w tym procedur przetargowych, dotacji i koncesji;
d)  tymczasowy zakaz wprowadzania lub udostępniania na rynku lub eksportu odnośnych produktów w przypadku poważnego naruszenia lub powtarzających się naruszeń.
_______________
1a Dyrektywa (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 1).
Poprawka 306
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 62 a (nowy)
Artykuł 62a
Dostęp do wymiaru sprawiedliwości
1.  Każda osoba fizyczna lub prawna mająca wystarczający interes, określony zgodnie z istniejącymi krajowymi systemami środków odwoławczych, w tym osoba spełniająca kryteria kryteria ustanowione w prawie krajowym, w tym osoba, która zgłosiła uzasadnione zastrzeżenia zgodnie z art. 62a, ma dostęp do procedur administracyjnych lub sądowych w celu kontroli legalności decyzji, aktów lub zaniechań właściwych organów na podstawie niniejszego rozporządzenia.
2.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla przepisów prawa krajowego, które regulują dostęp do wymiaru sprawiedliwości, a także dla tych, które wymagają wyczerpania administracyjnych procedur odwoławczych przed skorzystaniem z prawnej procedury sądowej.
Poprawka 307
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 62 b (nowy)
Artykuł 62b
Żądanie podjęcia działań
1.  Osoby fizyczne lub prawne, które odczuły lub prawdopodobnie odczują skutki naruszenia niniejszego rozporządzenia lub mające wystarczający interes w przedmiocie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych związanych z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, są uprawnione do wystąpienia do właściwych organów z żądaniem podjęcia działań na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do takiego naruszenia lub bezpośredniego zagrożenia takim naruszeniem.
Interes wszelkich organizacji pozarządowych promujących ochronę środowiska i spełniających wymogi określone w art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1367/2006 uważa się za wystarczający na użytek akapitu pierwszego.
2.  Żądanie podjęcia działań przedkłada się wraz z istotnymi informacjami i danymi potwierdzającymi to żądanie.
3.  W przypadku gdy żądanie podjęcia działań i towarzyszące mu informacje i dane wskazują w sposób wiarygodny na naruszenie niniejszego rozporządzenia lub bezpośrednie zagrożenie takim naruszeniem, właściwe organy rozpatrują wszelkie takie żądania podjęcia działań oraz informacje i dane. W takich okolicznościach właściwe organy umożliwiają odnośnemu podmiotowi gospodarczemu przedstawienie swojej opinii w związku z żądaniem podjęcia działań i towarzyszącymi mu informacjami i danymi.
4.  Właściwe organy, bezzwłocznie i zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa Unii, informują osoby, które przedłożyły żądanie na podstawie ust. 1, o swojej decyzji o przyjęciu lub odrzuceniu żądania podjęcia działań wraz z podaniem przyczyn.
5.  W przypadku przyjęcia przez właściwy organ żądania podjęcia działania organ ten powiadamia o tym Komisję. Komisja ocenia, czy doszło do naruszenia rozporządzenia poza terytorium danego państwa członkowskiego. Jeśli Komisja stwierdzi, że doszło do naruszenia poza terytorium danego państwa członkowskiego, podejmuje odpowiednie działania w celu zapewnienia zgodności z rozporządzeniem.
Poprawka 509
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 63 – akapit 1
Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 8 lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r. Komisja przeprowadzi ocenę niniejszego rozporządzenia oraz jego wkładu w funkcjonowanie rynku wewnętrznego i poprawę zrównoważenia środowiskowego opakowań. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie dotyczące najważniejszych ustaleń tej oceny. Państwa członkowskie przekażą Komisji informacje niezbędne do przygotowania tego sprawozdania.
Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 8 lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r. Komisja przeprowadzi ocenę niniejszego rozporządzenia oraz jego wkładu w funkcjonowanie rynku wewnętrznego i poprawę zrównoważenia środowiskowego opakowań. Ocena ta powinna zawierać część poświęconą między innymi wpływowi niniejszego rozporządzenia na system rolno-spożywczy i na marnotrawienie żywności. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie dotyczące najważniejszych ustaleń tej oceny. Państwa członkowskie przekażą Komisji informacje niezbędne do przygotowania tego sprawozdania.
Poprawka 308
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 64 – akapit 2 – litera a
a)  art. 8 ust. 2 dyrektywy 94/62/WE stosuje się nadal do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 42 miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r.;
a)  art. 8 ust. 2 dyrektywy 94/62/WE stosuje się nadal do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 30 miesięcy od daty wejścia w życie aktu wykonawczego, o których mowa w art. 11 ust. 5] r.;
Poprawka 309
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 64 – akapit 2 – litera a a (nowa)
aa)  art. 9 ust. 1 i 2 dyrektywy 94/62/WE stosuje się nadal do 31 grudnia 2029 r. w odniesieniu do zasadniczych wymogów zgodnie z załącznikiem II pkt 1 tiret pierwsze;
Poprawka 510/rev1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – akapit 6
Doniczki kwiatowe przeznaczone wyłącznie do sprzedaży i transportu roślin, a nie do uprawy roślin
Tace i opakowania transportowe do doniczek na kwiaty i rośliny przeznaczonych wyłącznie do sprzedaży i transportu.
Poprawka 310
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – akapit 12
Kapsułki do urządzeń do przygotowywania napojów (np. z kawą, kakao, mlekiem)
Torebki na herbatę i kawę, kapsułki do urządzeń do przygotowywania napojów (np. jednoporcjowe kapsułki z herbatą lub z kawą)
Poprawka 311
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – akapit 14 a (nowy)
Pudełka na tubki pasty do zębów
Poprawka 511/rev1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – akapit 15
Doniczki kwiatowe stałe
Doniczki na kwiaty i rośliny, w tym wielodoniczki do bezpośredniego napełniania, stosowane na różnych etapach produkcji lub przeznaczone do sprzedaży wraz z rośliną
Poprawka 312
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – akapit 44 a (nowy)
Etykiety na opony (UE 2020/740)
Poprawka 313
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – tabela 1 – wiersz 2

Tekst proponowany przez Komisję

2

Szkło

Opakowanie kompozytowe składające się w większości ze szkła

Butelki, słoiki, flakony, słoiczki na kosmetyki, kubeczki

 

Poprawka

2

Szkło

Opakowanie kompozytowe składające się w większości ze szkła

Butelki, słoiki, flakony, słoiczki na kosmetyki, kubeczki, pojemniki aerozolowe

 

Poprawka 314
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – tabela 1 – wiersz 4

Tekst proponowany przez Komisję

4

Papier/tektura

Opakowanie kompozytowe składające się w większości z papieru/tektury

M.in. kartony na napoje, talerze i kubki, tj. metalizowany lub laminowany plastikiem papier/tektura, karton w postaci ciekłej, papier/tektura z plastikową wkładką/plastikowymi okienkami

 

Poprawka

4

Papier/tektura

Opakowanie kompozytowe składające się w większości z papieru/tektury

kartony na napoje i na produkty inne niż napoje, talerze i kubki, tj. metalizowany lub laminowany plastikiem papier/tektura, karton w postaci ciekłej, papier/tektura z plastikową wkładką/plastikowymi okienkami

 

Poprawka 315
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – tabela 1 – wiersz 5

Tekst proponowany przez Komisję

5

Metal

Stal

Formaty opakowań sztywnych (dozowniki aerozoli, puszki, puszki na farby, pudełka itp.) ze stali, uwzględniając blachę białą

 

Poprawka

5

Metal

Stal

Formaty opakowań sztywnych (pojemniki aerozolowe, puszki na farby, pudełka itp.) ze stali, uwzględniając blachę białą

 

Poprawka 316
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – tabela 1 – wiersz 11 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

11a)

Tworzywa sztuczne

Politereftalan etylenu – sztywne

Butelki i butle

Nieprzezroczyste białe

Poprawka 317
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – tabela 1 – wiersz 12

Tekst proponowany przez Komisję

12

Tworzywa sztuczne

Politereftalan etylenu – sztywne

Opakowania sztywne inne niż butelki i butle (w tym doniczki, kubeczki i tacki)

Przezroczysta

Poprawka

12

Tworzywa sztuczne

Politereftalan etylenu – sztywne

Opakowania sztywne inne niż butelki i butle (w tym doniczki, kubeczki i tacki), pojemniki aerozolowe

Przezroczysta

Poprawka 397
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II

Tekst proponowany przez Komisję

Załącznik II

Tabela 1

26

Tworzywa sztuczne

Inne sztywne tworzywa sztuczne, m.in. PVC, poliwęglan – sztywne

Sztywne

27

Tworzywa sztuczne

Inne elastyczne tworzywa sztuczne, m.in. wielowarstwowe folie z tworzywa sztucznego i materiały składające się z wielu rodzajów materiałów – elastyczne

Torebki

Poprawka

Załącznik II

Tabela 1

26

Tworzywa sztuczne

Inne sztywne tworzywa sztuczne, m.in. PVC, poliwęglan, biodegradowalne polimery – sztywne

Sztywne

27

Tworzywa sztuczne

Inne elastyczne tworzywa sztuczne, m.in. wielowarstwowe folie z tworzywa sztucznego i materiały składające się z wielu rodzajów materiałów, biodegradowalne polimery – elastyczne

Torebki

Poprawka 318
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – tabela 1 – wiersz 26 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

26a)

Tworzywa sztuczne

Sztywne tworzywa sztuczne stosowane w opakowaniach przemysłowych

DPPL, bębny

 

Poprawka 319
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – tabela 1 – wiersz 27 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

27a)

Tworzywa sztuczne

Elastyczne tworzywa sztuczne stosowane w opakowaniach przemysłowych

Elastyczne DPPL, torby

 

Poprawka 320
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – tabela 2

Tekst proponowany przez Komisję

Klasa wydajności recyklingu

Ocena zdolności do recyklingu na jednostkę, w jednostkach masy

Klasa A

co najmniej 95 %

Klasa B

co najmniej 90 %

Klasa C

co najmniej 80 %

Klasa D

co najmniej 70 %

Klasa E

mniej niż 70 %

Poprawka

Klasa wydajności recyklingu

Ocena zdolności do recyklingu na jednostkę, w jednostkach masy

Klasa A

Równa lub wyższa niż 95 % – Wysoka zgodność z projektowaniem z myślą o recyklingu

Opakowanie powinno nadawać się do wielokrotnego recyklingu i jest w pełni zgodne z kryteriami projektowania z myślą o recyklingu. Wytworzony surowiec wtórny jest porównywalnej jakości, aby zasilić system zamkniętej pętli materiałowej.

Klasa B

Równa lub wyższa niż 90 % – Wysoka lub średnia zgodność z projektowaniem z myślą o recyklingu

Opakowanie może stwarzać pewne niewielkie problemy pod względem możliwości recyklingu, które nieznacznie wpływają na jakość generowanego surowca wtórnego. Jednak większość wytworzonych surowców wtórnych z tych opakowań może nadal potencjalnie zasilać zamkniętą pętlę materiałową.

Klasa C

Równa lub wyższa niż 80 % – Średnia zgodność z projektowaniem z myślą o recyklingu

Opakowanie stwarza pewne problemy pod względem możliwości recyklingu, które mogą wpływać na jakość wytwarzanych surowców wtórnych i prowadzić do strat materiałowych podczas recyklingu.

Klasa D

Równa lub wyższa niż 70 % – Średnia lub niska zgodność z projektowaniem z myślą o recyklingu

Opakowanie stwarza istotne problemy dotyczące projektu, które w dużym stopniu wpływają na możliwość recyklingu lub oznaczają duże straty materiałowe podczas recyklingu.

Klasa E

Niższa od 70 % – Niska zgodność z projektowaniem z myślą o recyklingu

Opakowanie nie nadaje się do recyklingu ze względu na problemy związane z projektem i nie powinno być wprowadzane do obrotu.

Poprawka 321
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – tabela 2 a (nowa)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Orientacyjne parametry, które należy uwzględnić przy ustalaniu kryteriów projektowania z myślą o recyklingu zgodnie z art. 6

1.  Dodatki

2.  Etykiety/koszulki

3.  Systemy zamknięć i małe części

4.  Kleje

5.  Farby/druk

6.  Barwniki

7.  Skład materiałów

8.  Bariery/powłoki

9.  Pozostałości produktu / łatwość opróżniania

10.  Łatwość demontażu (cechy projektu opakowania)

Poprawka 322
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – akapit 1 – wprowadzenie
Warunki, które należy wziąć pod uwagę przy wydawaniu zgody na stosowanie formatu opakowań kompostowalnych:
Warunki, które należy wziąć pod uwagę przy wydawaniu zgody na stosowanie formatu opakowań kompostowalnych lub wprowadzaniu takich opakowań:
Poprawka 323
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – akapit 1 – litera c
c)  opakowania wykazują właściwości biodegradowalne, co oznacza, że podlegają one rozkładowi fizycznemu lub chemicznemu, termolizie lub rozkładowi biologicznemu, w tym fermentacji beztlenowej, doprowadzając ostatecznie do ich przekształcenia w dwutlenek węgla lub metan – w sytuacji braku dostępu do tlenu – składniki mineralne, biomasę i wodę;
c)  opakowania wykazują takie właściwości biodegradowalne, że podlegają one rozkładowi fizycznemu lub chemicznemu, termolizie lub rozkładowi biologicznemu, w tym fermentacji beztlenowej, doprowadzając ostatecznie do ich przekształcenia w dwutlenek węgla i wodę, nową biomasę mikroorganizmów, składniki mineralne i – w sytuacji braku dostępu do tlenu – metan;
Poprawka 324
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – akapit 1 – litera e
e)  wykorzystywanie tego rodzaju opakowań w istotnym stopniu ograniczania poziom skażenia kompostu opakowaniami niekompostowalnymi; oraz
e)  wykorzystywanie tego rodzaju opakowań w istotnym stopniu ogranicza poziom skażenia kompostu opakowaniami niekompostowalnymi i nie powoduje problemów w przetwarzaniu bioodpadów
Poprawka 325
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część I – punkt 1
1.  Ochrona produktu: projekt opakowania musi zapewniać ochronę produktu od chwili jego zapakowania lub od chwili napełnienia opakowania produktem do chwili jego końcowego wykorzystania, aby nie dopuścić do poważnego uszkodzenia produktu, jego utraty, pogorszenia jego stanu lub jego zmarnowania. Wymogi w tym zakresie mogą obejmować ochronę przed uszkodzeniem mechanicznym lub chemicznym, wibracjami, zgniataniem, wilgocią, światłem, dostępem tlenu, zakażeniem drobnoustrojami, szkodnikami, pogorszeniem właściwości organoleptycznych itp. i mogą obejmować odesłania do konkretnych przepisów ustanawiających wymogi w zakresie jakości produktów.
1.  Ochrona produktu: projekt opakowania musi zapewniać ochronę produktu od chwili jego zapakowania lub od chwili napełnienia opakowania produktem do chwili jego końcowego wykorzystania, aby nie dopuścić do poważnego uszkodzenia produktu, jego utraty, pogorszenia jego stanu lub jego zmarnowania. Wymogi w tym zakresie mogą obejmować ochronę przed uszkodzeniem mechanicznym lub chemicznym, wibracjami, zgniataniem, wilgocią, światłem, dostępem tlenu, zakażeniem drobnoustrojami, szkodnikami, pogorszeniem właściwości organoleptycznych itp. i mogą obejmować odesłania do konkretnych przepisów ustanawiających wymogi w zakresie jakości produktów. Środki ochrony mogą obejmować niezbędne zabezpieczenia przed manipulacją, kradzieżą i podrabianiem.
Poprawka 419
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część I – punkt 3 a (nowy)
3a.   Funkcjonalność opakowania: projekt opakowania zapewnia jego funkcjonalność, w tym kryteria akceptacji produktu przez konsumentów. Należy uszanować elementy projektu niezbędne do wskazania odmienności wyróżniającej produkt, praw własności intelektualnej lub oznaczeń geograficznych pochodzenia na mocy przepisów Unii.
Poprawka 441
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część I – punkt 6
6.  Wymogi prawne: projekt opakowania musi gwarantować możliwość zapewnienia zgodności opakowania i produktu w opakowaniu z obowiązującymi przepisami.
6.  Wymogi prawne: projekt opakowania musi gwarantować możliwość zapewnienia zgodności opakowania i produktu w opakowaniu z obowiązującymi przepisami, w tym ochronę oznaczeń geograficznych na mocy przepisów unijnych lub ochronę prawną na mocy praw własności intelektualnej.
Poprawka 327
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – część II – akapit 1 – litera a
a)  w odniesieniu do każdego kryterium wydajności wymienionego w części I – wykaz wymogów w zakresie projektu uniemożliwiających dodatkowe ograniczenie masy lub objętości opakowania bez wywarcia niekorzystnego wpływu na jego funkcjonalność, w tym na bezpieczeństwo i higienę produktu w opakowaniu, samego opakowania i użytkownika. Należy opisać metodę wykorzystywaną do zidentyfikowania wspomnianych wymogów w zakresie projektu oraz wyjaśnić przyczyny uniemożliwiające dodatkowe ograniczenie masy lub objętości opakowania. Należy zbadać wszystkie możliwości ograniczenia wagi lub objętości opakowania dostępne dla danego materiału opakowaniowego. Rozwiązania polegającego na zastąpieniu jednego materiału opakowaniowego innym materiałem nie uznaje się za wystarczające;
a)  w odniesieniu do każdego kryterium wydajności wymienionego w części I – wykaz wymogów w zakresie projektu uniemożliwiających dodatkowe ograniczenie masy lub objętości opakowania bez wywarcia niekorzystnego wpływu na jego funkcjonalność, w tym na bezpieczeństwo i higienę produktu w opakowaniu, samego opakowania i użytkownika. Należy opisać metodę wykorzystywaną do zidentyfikowania wspomnianych wymogów w zakresie projektu oraz wyjaśnić przyczyny uniemożliwiające dodatkowe ograniczenie masy lub objętości opakowania. Należy zbadać wszystkie możliwości ograniczenia wagi lub objętości opakowania dostępne dla danego materiału opakowaniowego, np. redukcję wszelkich zbędnych warstw, które nie spełniają funkcji opakowania. Zastąpienia jednego materiału opakowaniowego innym nie uznaje się za środek wystarczający.
Poprawka 328
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – wiersz 1

Tekst proponowany przez Komisję

1.

Opakowania zbiorcze jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych

Opakowania z tworzyw sztucznych wykorzystywane na poziomie detalicznym do grupowania produktów sprzedawanych w puszkach, metalowych pudełkach, słoiczkach, kubkach i paczkach, zaprojektowane jako opakowania udogadniające pozwalające użytkownikom końcowym dokonać zakupu więcej niż jednej sztuki produktu lub zachęcające użytkowników końcowych do zakupu więcej niż jednej sztuki produktu. Nie obejmują one opakowań zbiorczych niezbędnych do usprawnienia procesu obsługi produktów podczas ich dystrybucji

Folie do grupowania produktów, kurczliwa folia opakowaniowa

Poprawka

1.

Opakowania zbiorcze jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych

Opakowania z tworzyw sztucznych wykorzystywane w punkcie sprzedaży do grupowania produktów sprzedawanych w butelkach, puszkach, metalowych pudełkach, słoiczkach, kubkach i paczkach, zaprojektowane jako opakowania udogadniające pozwalające konsumentom dokonać zakupu więcej niż jednej sztuki produktu lub zachęcające użytkowników końcowych do zakupu więcej niż jednej sztuki produktu. Nie obejmują one opakowań zbiorczych niezbędnych do usprawnienia procesu obsługi produktów podczas ich dystrybucji w stosunkach między przedsiębiorstwami.

Folie do grupowania produktów, kurczliwa folia opakowaniowa

Poprawki 391co1 i 512
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – wiersz 2

Tekst proponowany przez Komisję

2.

Opakowania z tworzyw sztucznych jednorazowego użytku, opakowania kompozytowe jednorazowego użytku lub inne opakowania jednorazowego użytku na świeże owoce i warzywa

Opakowania jednorazowego użytku służące do przechowywania mniej niż 1,5 kg świeżych owoców i warzyw, chyba że wykazano konieczność uniknięcia utraty wody lub jędrności, zagrożeń mikrobiologicznych lub wstrząsów fizycznych

Siatki, torebki, tacki, pojemniki

Poprawka

skreśla się

skreśla się

skreśla się

skreśla się

Poprawka 391co2 i 513
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – wiersz 3

Tekst proponowany przez Komisję

3.

Opakowania z tworzyw sztucznych jednorazowego użytku, opakowania kompozytowe jednorazowego użytku lub inne opakowania jednorazowego użytku

Opakowania jednorazowego użytku przeznaczone do napełniania żywnością i napojami spożywanymi na miejscu w lokalach przedsiębiorstw sektora HoReCa obejmujących całą powierzchnię przeznaczoną do spożywania posiłków w miejscach prowadzenia działalności i poza tymi miejscami, na której rozmieszczono stoliki i wysokie stołki oraz wyznaczono miejsca do spożywania posiłków na stojąco, a także powierzchnię przeznaczoną do spożywania posiłków udostępnianą użytkownikom końcowym wspólnie przez szereg podmiotów gospodarczych lub osób trzecich na potrzeby spożywania żywności i napojów

Tacki, jednorazowe talerze i kubki, folia, pudełka

Poprawka

skreśla się

skreśla się

skreśla się

skreśla się

Poprawka 391co3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – wiersz 4

Tekst proponowany przez Komisję

4.

Opakowania jednorazowego użytku na przyprawy, dżemy, sosy, zabielacz do kawy oraz cukier w sektorze HoReCa

Opakowania jednorazowego użytku stosowane w sektorze HoReCa zawierające pojedyncze porcje żywności, wykorzystywane do przechowywania przypraw, dżemów, sosów, zabielacza do kawy i cukru, z wyjątkiem tego rodzaju opakowań dołączanych do gotowej żywności na wynos przeznaczonej do bezpośredniego spożycia bez konieczności poddawania jej dodatkowej obróbce.

Saszetki, kubeczki, tacki, pudełka

Poprawka

skreśla się

skreśla się

skreśla się

skreśla się

Poprawka 332
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – wiersz 5

Tekst proponowany przez Komisję

5.

Miniaturowe opakowania jednorazowego użytku stosowane w hotelach

Przeznaczone na kosmetyki, produkty higieny osobistej i artykuły toaletowe o objętości mniejszej niż 50 ml w przypadku produktów w płynie lub o wadze mniejszej niż 100 g w przypadku produktów w postaci stałej

Butelki z szamponem, butelki z płynem do mycia rąk i ciała, saszetki, w których umieszcza się miniaturowe kostki mydła

Poprawka

5.

Miniaturowe opakowania z tworzyw sztucznych jednorazowego użytku stosowane w hotelach

Przeznaczone na kosmetyki zdefiniowane w art. 2 rozporządzenia (WE) 1223/2009, produkty higieny osobistej i artykuły toaletowe o objętości mniejszej niż 100 ml w przypadku produktów w płynie lub o wadze mniejszej niż 100 g w przypadku produktów w postaci stałej

Butelki z szamponem, butelki z płynem do mycia rąk i ciała, saszetki, w których umieszcza się miniaturowe kostki mydła

Poprawka 333
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – wiersz 5 a (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5a.

Opakowania jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych stosowane w portach lotniczych

Przeznaczone dla walizek i toreb

Kurczliwa folia opakowaniowa

Poprawka 334
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – wiersz 5 b (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5b.

Opakowanie wtórne nie jest konieczne do spełnienia kryteriów wydajności określonych w załączniku IV

Przeznaczone na kosmetyki z wyjątkiem perfum, produkty higieny osobistej i artykuły toaletowe

Pudełka na pasty do zębów i kremy

Poprawka 436
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V - wiersz 5 c (nowy)

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5c.

Opakowania jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych stosowane jako materiał wypełniający

Opakowania z tworzyw sztucznych stosowane do ochrony niektórych materiałów podczas ich przemieszczania.

Drobne elementy polistyrenowe

Poprawka 335
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część A – punkt 3 a (nowy)
Systemy o obiegu otwartym utworzone przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia są zwolnione z wymogów określonych w części A pkt 1 lit. a), b), c), d), f) i g).
Poprawka 336
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część B – punkt 1
1.   Proces odnawiania nie może narażać zdrowia ani bezpieczeństwa osób odpowiedzialnych za jego przeprowadzanie na ryzyko; stosując ten proces, należy dążyć do ograniczania jego wpływu na środowisko. Proces ten musi być przeprowadzany zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi materiałów przeznaczonych do kontaktu z wrażliwą zawartością.
1.   Proces odnawiania nie może narażać zdrowia ani bezpieczeństwa osób odpowiedzialnych za jego przeprowadzanie na ryzyko; stosując ten proces, należy minimalizować jego wpływ na środowisko. Proces ten musi być przeprowadzany zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi materiałów przeznaczonych do kontaktu z wrażliwą zawartością, odpadów i emisji przemysłowych.
Poprawka 337
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część C – litera b
b)   być wyposażone w urządzenie do ważenia umożliwiające zważenie pojemnika użytkownika końcowego;
b)   być wyposażone w urządzenie pomiarowe pozwalające poinformować użytkownika końcowego, jaką dokładnie ilość towaru kupuje;
Poprawka 338
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik X – akapit 2 – litera j
j)  co najmniej 1 % rocznego obrotu operatora systemu (z wyłączeniem kaucji) musi być przeznaczane na kampanie służące podnoszeniu świadomości w kwestii informacji dotyczących gospodarowania odpadami opakowaniowymi;
j)  część rocznego obrotu operatora systemu jest przeznaczana na kampanie służące podnoszeniu świadomości w kwestii gospodarowania odpadami opakowaniowymi;
Poprawka 339
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik X – akapit 2 – litera l a (nowa)
la)  państwa członkowskie uwzględniają czynniki, o których mowa w lit. l) ppkt (ii), (iii), (iv) i (v), w przypadku wprowadzenia cyfrowego systemu kaucyjnego, który nie jest zorganizowany na poziomie dystrybutorów końcowych;
Poprawka 340
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik X – akapit 2 – litera o
o)  wszystkie opakowania wydane za kaucją muszą być wyraźnie oznakowane, aby użytkownicy końcowi mogli łatwo przypomnieć sobie o konieczności zwrócenia takich opakowań;
o)  wszystkie opakowania wydane za kaucją, które mają być zbierane przez system kaucyjny, muszą być wyraźnie oznakowane, aby użytkownicy końcowi mogli łatwo przypomnieć sobie o konieczności zwrócenia takich opakowań.
Poprawka 341
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik X – akapit 3
Poza wskazanymi powyżej minimalnymi wymogami państwa członkowskie mogą – w stosownych przypadkach – ustanowić dodatkowe wymogi, aby zapewnić osiągnięcie celów wyznaczonych w niniejszym rozporządzeniu, a w szczególności aby zwiększyć czystość zbieranych odpadów opakowaniowych, ograniczyć ilość śmieci lub wspierać realizację innych celów gospodarki o obiegu zamkniętym.
Poza wskazanymi powyżej minimalnymi wymogami państwa członkowskie mogą – w stosownych przypadkach – ustanowić dodatkowe wymogi, aby zapewnić osiągnięcie celów wyznaczonych w niniejszym rozporządzeniu, a w szczególności aby zwiększyć czystość zbieranych odpadów opakowaniowych, ograniczyć ilość śmieci lub wspierać realizację innych celów gospodarki o obiegu zamkniętym, takich jak zapewnienie bezpiecznego i sprawiedliwego dostępu do surowców wtórnych do zastosowań, które umożliwiają dalszy recykling i mogą być ponownie wykorzystane w ten sam sposób lub do tej samej lub podobnej kategorii produktów jak te, z których pochodzą.

(1)* Odniesienia do “co” w nagłówkach przyjętych poprawek należy rozumieć jako część odpowiadająca tych poprawek.
(2) Sprawa została odesłana do komisji właściwej w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych na podstawie art. 59 ust. 4 akapit czwarty Regulaminu (A9-0319/2023).


Cyfryzacja i prawo administracyjne
PDF 191kWORD 64k
Rezolucja
Załącznik
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie cyfryzacji i prawa administracyjnego (2021/2161(INL))
P9_TA(2023)0426A9-0309/2023

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 298 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w którym uznano prawo do dobrej administracji za jedno z praw podstawowych,

–  uwzględniając wspólną deklarację Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie Europejskiej deklaracji praw i zasad cyfrowych w cyfrowej dekadzie z dnia 15 grudnia 2022 r.,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE(1),

–  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1049/2001