Brexitovereenkomst: de gevolgen voor u van de nieuwe betrekkingen tussen de EU en het VK  

 
 
©AdobeStock/Ink drop  

Door de brexit en de overeenkomst van eind 2020 veranderen de betrekkingen tussen de EU en het VK. Wat betekent dit voor u?

Het Verenigd Koninkrijk is op 31 januari 2020 uit de EU getreden. Toen volgde een overgangsperiode. Daarin bleef het VK deel uitmaken van de eengemaakte markt en de douane-unie, om onderhandelingen over de toekomstige betrekkingen mogelijk te maken. Eind december 2020 werd na intensieve onderhandelingen een overeenkomst gesloten over de toekomstige betrekkingen tussen de EU en het VK. Deze overeenkomst wordt nu voorlopig toegepast. Voor zij formeel in werking kan treden, moet zij nog wel worden goedgekeurd door het Europees Parlement. De Parlementsleden bestuderen nu de tekst in gespecialiseerde parlementaire commissies en zullen er later in de plenaire vergadering over stemmen.


Een aantal kwesties kwam reeds aan bod in het terugtrekkingsakkoord, waarover de EU en het VK het eind 2019 eens zijn geworden. Dit akkoord gaat over de scheidingskwesties en heeft betrekking op de bescherming van de rechten van EU-burgers in het VK en van Britse burgers die in de EU wonen, op de financiële verplichtingen die het VK als lidstaat op zich heeft genomen, en op grenskwesties (met name op het Ierse eiland).


Leven en werken in het VK of de EU

Wie al vóór januari 2021 als EU-burger in het VK of als Brits burger in een EU-lidstaat woonde, mag daar blijven wonen en werken, als hij er geregistreerd is en een vestigingsvergunning heeft gekregen van de nationale autoriteiten van de lidstaat of het VK.


Aan Britse burgers die nog niet in de EU wonen, wordt niet automatisch het recht toegekend om te wonen en te werken in een ander EU-land dan Ierland. Op dit recht kunnen beperkingen van toepassingen zijn. Met Ierland heeft het VK een afzonderlijke overeenkomst. Bovendien worden (anders dan voorheen) de kwalificaties van Britse burgers niet langer automatisch erkend in EU-landen.


Britse burgers die om welke reden dan ook langer dan 90 dagen naar de EU willen voor een bezoek of verblijf, moeten voldoen aan de voorschriften voor toegang en verblijf die gelden voor personen van buiten de EU. Dit geldt ook voor Britse burgers met een tweede woning in de EU.


Mensen uit de EU die naar het VK willen verhuizen voor een langdurig verblijf – d.w.z. meer dan zes maanden – of een baan moeten voldoen aan de migratievoorwaarden van de Britse regering en onder meer een visum aanvragen.


Reizen

Britse burgers kunnen de EU zonder visum bezoeken gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een gegeven periode van 180 dagen.


Britse burgers kunnen echter niet langer gebruikmaken van versnelde paspoortcontrole en versnelde douaneafhandeling door de EU. Bovendien moeten zij een ticket voor de terugreis hebben en kunnen aantonen dat zij beschikken over voldoende middelen voor hun verblijf. Ook moet hun paspoort nog minstens zes maanden geldig zijn.


EU-burgers kunnen het VK ten hoogste zes maanden zonder visum bezoeken. Zij zullen een geldig paspoort moeten tonen voor een bezoek aan het VK.


Gezondheidszorg

EU-burgers die tijdelijk in het VK verblijven, hebben nog steeds toegang tot spoedeisende gezondheidszorg dankzij hun Europese ziekteverzekeringskaart. Bij een verblijf van meer dan zes maanden moeten zij wel een gezondheidszorgtoeslag betalen.


Gepensioneerden blijven recht hebben op gezondheidszorg waar zij wonen. Het land van verblijf wordt terugbetaald door het land dat hun pensioen betaalt.


Erasmus+

Het VK heeft besloten niet langer deel te nemen aan het populaire uitwisselingsprogramma Erasmus+ en een eigen uitwisselingsprogramma op te zetten. Daarom kunnen EU-studenten niet meer aan het uitwisselingsprogramma deelnemen in het VK, behalve als het gaat om studenten uit Noord-Ierland.


Handel in goederen en diensten

Volgens de overeenkomst worden op het goederenverkeer tussen het VK en de EU geen tarieven of contingenten toegepast. Wel zijn er nieuwe procedures voor het verkeer van goederen van en naar het VK omdat aan de grens wordt gecontroleerd of de regels van de interne markt (zoals sanitaire, veiligheids-, sociale en milieunormen) of de toepasselijke Britse regels worden nageleefd. Dit leidt tot meer bureaucratie en extra kosten. Alle invoer in de EU is bijvoorbeeld onderworpen aan douaneformaliteiten en moet ook voldoen aan alle EU-normen. Daarom worden er verificaties en controles op het gebied van de regelgeving verricht. Dit geldt niet voor het goederenverkeer tussen Noord-Ierland en de EU.


Wat diensten betreft, ligt het anders: Britse bedrijven hebben niet langer automatisch het recht om diensten te leveren in de EU. Als zij actief willen blijven in de EU, moeten zij zich hier vestigen.