Denis Mukwege: Verkrachting is een goedkoop, toegankelijk en zeer destructief wapen 

 
 

Deel deze pagina: 

Denis Mukwege tijdens het interview  

De internationale gemeenschap moet een rode lijn te trekken als het gaat om het gebruik van verkrachting als oorlogswapen. Denis Mukwege, laureaat van de Sacharovprijs 2014, sprak met ons voorafgaand aan de prijsuitreiking, op woensdag 26 november. De gynaecoloog wordt geëerd door het Parlement voor zijn werk, de behandeling van vrouwelijke slachtoffers van seksueel geweld in de Democratische Republiek Congo (DRC). Lees het interview en volg het evenement live.

Hoe zal de prijs uw werk beïnvloeden?

We hebben het gevoel dat het Europees Parlement de ernst van de situatie van vrouwen in conflicten heeft begrepen. We hopen op oplossingen om het gebruik van verkrachting als oorlogswapen - of soms zelfs als een oorlogsstrategie - te stoppen.


Zoals vele andere mensenrechtenverdedigers, bent u een voorbeeld van volharding in zeer moeilijke omstandigheden. Wat houdt u op de been? Hebt u ooit overwogen om op te geven?

Twee jaar geleden werd ik thuis aangevallen. Mijn bewaker kwam daarbij om het leven en mijn kinderen werden gegijzeld. Het is waar dat ik op dat moment dacht het te moeilijk werd en dat ik rekening moest houden met mijn familieverantwoordelijkheden. Ik vertrok uit Congo maar kwam heel snel terug door de kracht van die vrouwen.


Vrouwen en meisjes worden het slachtoffer van seksueel geweld in veel hedendaagse conflicten, van DRC tot Syrië. Wat kunnen we doen om vrouwen en meisjes tegen seksueel geweld te beschermen?

Ieder van ons moet begrijpen dat verkrachting niet een niet-vrijwillige seksuele relatie is. In een conflictomgeving wordt verkrachting als wapen van vernedering ingezet, als een wapen dat vrouwen ontmenselijkt. Verkrachten van een vrouw of een kind voor ieders ogen en het vernietigen van hun geslachtsorganen heeft niets van seksualiteit te maken: het is vernedering, een vicieuze vernietiging.


Verkrachting heeft dezelfde of zelfs groter gevolgen dan klassieke wapens. Ten eerste leidt het tot een bevolking die massaal op de vlucht slaat. Ten tweede vernietigt verkrachting – net zoals klassieke wapens – de demografie van de vijand. Sommige vrouwen zullen niet meer in staat zijn om nog kinderen te krijgen en zelfs als ze het kunnen, is hun vruchtbaarheid zeer laag. Ten derde kunnen de gevolgen generaties lang worden doorgegeven. Deze vrouwen kunnen mensen in het dorp besmetten met een seksueel overdraagbare aandoening of een ziekte aan haar kinderen doorgeven. Zij die na de verkrachting zwanger worden, zullen kinderen hebben zonder afstamming, wat ook bijdraagt aan de vernietiging van het sociale weefsel.


De internationale gemeenschap heeft een rode lijn getrokken wat betreft chemische, nucleaire of biologische wapens. Wij, mannen en vrouwen, moeten die rode lijn eisen voor verkrachting, een wapen dat goedkoop, toegankelijk, maar zeer destructief is.


Volg de prijsuitreiking live op woensdag 26 november om 12.00 uur.