De EU en het klimaatakkoord van Parijs: het streven naar klimaatneutraliteit 

Bijgewerkt op: 
 
Gecreëerd:   
 

Deel deze pagina: 

De EU moet de langetermijndoelstelling voor klimaat aanpassen in 2020. Het Parlement wil ambitieuzere doelstellingen, maar willen de EU-landen klimaatneutraliteit bereiken vóór 2050?

Venetië staat al weken onder water ©123RF/European Union–EP  

Op 28 november heeft het Europees Parlement tijdens een plenaire vergadering een resolutie aangenomen om klimaatneutraliteit tegen 2050 vast te leggen als langetermijndoelstelling van het klimaatakkoord van Parijs én om de doelstelling tot vermindering van de broeikasuitstoot te verhogen tot 55% tegen 2030. De stemming komt voorafgaand aan de COP25 VN-conferentie over klimaatverandering in december in Madrid. In een andere resolutie, hebben Europarlementsleden een klimaatnoodtoestand in Europa afgeroepen.


Het klimaatakkoord van Parijs wil de opwarming van de aarde onder 2°C houden en inspanningen doen om het maximum vast te leggen op 1,5°C. Dit om zware gevolgen van klimaatverandering te vermijden. Het akkoord is ondertekend door 194 landen en de Europese Unie. Alle EU-landen tekenen zelfstandig maar ze coördineren hun standpunten onderling en leggen gemeenschappelijke doelstellingen vast op Europees niveau met betrekking tot het verminderen van de C02-uitstoot.


Nationale doelstellingen voor de reductie van CO2-uitstoot

Om de doelstellingen van het klimaatakkoord van Parijs te kunnen halen, wordt van de EU-landen verwacht dat zij doelstellingen vastleggen voor hun klimaatinspanningen, elke vijf jaar en almaar strenger. Deze doelstellingen worden nationaal bepaalde bijdragen genoemd. Op het moment worden er updates en nieuwe doelstellingen verwacht van alle ondertekende partijen vóór 2020.

EU-klimaatdoelstellingen

De EU was de eerste grote economie die de doelstelling om CO2-neutraal te worden voorlegde, onder het klimaatakkoord van Parijs. De huidige doelstelling van de EU streeft naar het verminderen van de CO2-uitstoot tegen 2030 met 40%, in vergelijking met het niveau van 1990. Er is echter steeds meer druk om de ambitie te verhogen.


Volgens een IPCC-verslag over de opwarming van de aarde in 2018, moet de wereldwijde uitstoot netto nul bereiken vóór 2050, als we de doelstelling van 1,5 °C willen halen. Wereldwijde protesten door jongeren en schoolstakingen voor het klimaat - begonnen door de Zweedse activiste Greta Thunberg - en de Eurobarometer-enquête van 2019, bewijzen dat Europeanen bereid zijn om de klimaatdoelstellingen te verscherpen.


EU-leiders willen de EU-langetermijndoelstellingen betreffende klimaat bespreken tijdens de Europese top in december. Begin 2020 zal de EU een vernieuwde klimaatstrategie moeten inleveren aan de VN.


Meer informatie over internationale onderhandelingen betreffende klimaatverandering vind je in onze infografiek.


Kernbegrippen 
  • UNFCCC (United Nations Framework Convention on Climate Change): in werking getreden in 1994, en op grond waarvan de Overeenkomst van Parijs en het protocol van Kyoto zijn overeengekomen. 
  • COP (Conference of the parties to the UNFCCC): komen jaarlijks samen om te bespreken hoe de doelstellingen van het verdrag het best kunnen worden gehaald. 
  • NDC (nationally determined contribution): de doelstelling om klimaatverandering te beperken die elke ondertekende partij van het klimaatakkoord van Parijs elke vijf jaar moet vastleggen.