Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B6-0213/2008

Teksty złożone :

B6-0213/2008

Debaty :

PV 07/05/2008 - 13
CRE 07/05/2008 - 13

Głosowanie :

PV 08/05/2008 - 5.6
CRE 08/05/2008 - 5.6

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 94kWORD 49k
29 kwietnia 2008
PE401.523v01-00
 
B6‑0213/2008
zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Umberto Guidoni i Marco Rizzo
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
w sprawie Transatlantyckiej Rady Gospodarczej

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Transatlantyckiej Rady Gospodarczej 
B6‑0213/2008

Parlament Europejski,

–  uwzględniając w szczególności swoją rezolucję z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie stosunków transatlantyckich oraz rezolucje z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie stosunków gospodarczych UE-USA i w sprawie porozumienia UE-USA o partnerstwie transatlantyckim,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 września 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa produktów, a w szczególności zabawek,

–  uwzględniając rezultaty szczytu UE-USA, który odbył się w dniu 30 kwietnia 2007 r. w Waszyngtonie, a w szczególności przyjęte wówczas ramy na rzecz wzmocnienia transatlantyckiej integracji gospodarczej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki,

–  uwzględniając wspólne oświadczenie oraz sprawozdanie okresowe przyjęte na pierwszym szczycie Transatlantyckiej Rady Gospodarczej w dniu 9 listopada 2007 r.,

–  uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

1.  poddaje surowej krytyce całość projektu utworzenia rynku transatlantyckiego, który w dużej mierze kieruje się przeciwko innym rynkom na świecie i wyraźnie ma charakter protekcjonistyczny;

2.  zauważa, że handel między UE i USA stanowi już 50 % całości handlu międzynarodowego; jest zdania, że UE potrzebuje zróżnicowania swoich stosunków gospodarczych, zachowania swojej polityki w takich dziedzinach jak publiczna służba zdrowia czy środowisko naturalne oraz wzmocnienia stosunków gospodarczych z innymi regionami na świecie;

3.  wzywa UE i USA, żeby połączyły wysiłki na rzecz utworzenia sprawiedliwszego systemu handlu międzynarodowego, uprzywilejowując rozwój, zmniejszenie ubóstwa, środowisko naturalne i różnorodność kulturową, a nie wprowadzając deregulację i uprzywilejowując zyski korporacyjne;

4.  wyraża zaniepokojenie kryzysem na rynku kredytów hipotecznych w USA i ubolewa nad faktem, że rynek ten regulowano w niewielkim stopniu (maklerzy hipoteczni) lub nie uregulowano wcale; z tego względu wzywa do pilnego przeglądu przepisów konwencji „Bazylea 2”, zwłaszcza w dziedzinie przejrzystości;

5.  wzywa Komisję, żeby dołożyła starań w celu zagwarantowania, że TRG pomoże w uzyskaniu pozytywnych wyników dauhańskiej agendy rozwoju, w szczególności zmniejszając rolne subsydia eksportowe, które rujnują rolnictwo krajów rozwijających się i ich bezpieczeństwo żywnościowe;

6.   wzywa Komisję, żeby ceny towarów, a w szczególności artykułów spożywczych, uczyniła zasadniczym przedmiotem prac oraz żeby ustanowiła mechanizm zmierzający do ustabilizowania ich ceny;

7.  zaleca Komisji, żeby kwestię sporów handlowych uczyniła głównym przedmiotem prac TRG; sądzi również, że UE powinna nalegać na konieczne uchylenie eksterytorialnych przepisów, takich jak ustawa Helmsa-Burtona;

8.  zaleca Komisji przeprowadzenie w TRG dyskusji na temat sposobów osiągnięcia większej spójności między dwustronnymi umowami handlowymi a wielostronnymi zasadami WTO w celu zagwarantowania bardziej harmonijnego i prostszego systemu handlu międzynarodowego dla wszystkich; nalega na Komisję, żeby przedmiotem prac uczyniła zagadnienie, w jaki sposób w systemie handlu międzynarodowego osiągnąć rzeczywiste postępy w stosowaniu przepisów dotyczących środowiska naturalnego i standardów socjalnych;

9.  wzywa Komisję, aby zwróciła się do TRG o opublikowanie sprawozdania z postępów współpracy w zakresie wdrażania praw własności intelektualnej; jednocześnie podkreśla potrzebę dokonania postępów w przekazywaniu technologii do krajów rozwijających się; zwraca się do TRG o poparcie wyników porozumienia TRIPS w odniesieniu do tych krajów, które nie posiadają zdolności produkcyjnych w zakresie produktów farmaceutycznych oraz o zagwarantowanie, że USA i UE nie będą wywierały nacisku na kraje rozwijające się w celu utrudnienia stosowania dauhańskiej deklaracji w sprawie dostępu do leków ani nie zamieszczą w dwustronnych umowach handlowych takich przepisów, które utrudniają jej stosowanie;

10.  zwraca się do Rady i Komisji, aby omówiły z partnerami transatlantyckimi, jak dokonać postępu w sprawie dostępu krajów rozwijających się do leków i zdecydowanie sprzeciwiły się podejściu, któremu sprzyjają USA i które polega na włączeniu do wszystkich umów dwustronnych negocjowanych z krajami rozwijającymi się klauzul, na mocy których kraje te zrzekają się korzystania z przepisu dauhańskiej deklaracji w sprawie TRIPS, pozwalającego im produkować i importować leki generyczne niezbędne do rozwiązania najważniejszych problemów dotyczących zdrowia publicznego (AIDS, gruźlica itd.);

11.  uważa, że prawo do bezpiecznej żywności i bezpieczne środowisko naturalne leżą u podstaw licznych konfliktów handlowych między UE i USA, np. dotyczących mięsa poddanego zabiegom hormonalnym i produktów genetycznie zmodyfikowanych, i zwraca się do Rady i Komisji o podejmowanie działań zgodnych z właściwymi przepisami prawa wspólnotowego i na rzecz ich ochrony;

12.  uważa, że UE i USA, jako główni konsumenci energii zużywający 38% światowej energii, muszą stanąć na czele wspólnych wysiłków na rzecz opracowania alternatywnych sposobów produkcji energii; podkreśla potrzebę opracowania alternatywnych rozwiązań, które będą ekologicznie trwałe, żeby zapewnić ochronę lasów na całym świecie, a także podkreśla, że w sprawie biopaliw należy zachować szczególną ostrożność;

13.  ponownie podkreśla, że eksterytorialne ustawy Helmsa-Burtona i embargo na Kubę są niezgodne z prawem i muszą zostać uchylone; wzywa Radę i Komisję, żeby poruszyły tę sprawę na szczycie UE-USA i dołożyły starań na rzecz uchylania tych przepisów – wraz ze złożeniem skargi na USA przed WTO, jeżeli okaże się to konieczne;

14.  wyraża głębokie zaniepokojenie brakami równowagi w dialogu prawodawczym ze Stanami Zjednoczonymi oraz ich wpływem na prawodawstwo wspólnotowe;

15.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom państw członkowskich oraz prezydentowi i Kongresowi Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Ostatnia aktualizacja: 5 maja 2008Informacja prawna