Procedura : 2006/0048(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0416/2007

Teksty złożone :

A6-0416/2007

Debaty :

Głosowanie :

PV 12/12/2007 - 3.1
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2007)0600

SPRAWOZDANIE     *
PDF 156kWORD 83k
6 listopada 2007
PE 382.507v02-00 A6-0416/2007

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich reprezentowanych w Radzie Unii Europejskiej w sprawie zawarcia euro-śródziemnomorskiej umowy lotniczej między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony

(COM(2006)0145 – C6-0333/2007 –2006/0048 (CNS))

Komisja Transportu i Turystyki

Sprawozdawca: Johannes Blokland

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich reprezentowanych w Radzie Unii Europejskiej w sprawie zawarcia euro-śródziemnomorskiej umowy lotniczej między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony

(COM(2006)0145 – C6-0333/2007 –2006/0048 (CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM (2006)0145),

–   uwzględniając decyzję 2006/959/CE Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich, zebranych w Radzie z dnia 4 grudnia 2006 r. w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Euro-śródziemnomorskiej umowy dotyczącej usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony(1),

–   uwzględniając Euro-Śródziemnomorską umowę dotyczącą usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony(2),

–   uwzględniając art. 80 ust. 2 oraz art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze Traktatu WE,

–   uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0333/2007),

–   uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0416/2007),

1.  zatwierdza zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich i Królestwa Maroka.

(1)

Dz.U. L 386 z 29.12.2006, str. 55.

(2)

Dz.U. L 386 z 29.12.2006, str. 57.


UZASADNIENIE

KONTEKST OGÓLNY

W marcu 2005 r. Komisja Europejska przedstawiła Komunikat w sprawie stosunków w zakresie lotnictwa(1), uzupełniony w czerwcu tego samego roku przez Konkluzje Rady Ministrów. Teksty te określają ambitny program działań zmierzających do rozwijania stosunków Wspólnoty w zakresie lotnictwa i definiują trzy filary, na których opiera się polityka europejska:

1) zagwarantowanie bezpieczeństwa prawnego istniejących umów dwustronnych, mianowicie dzięki włączeniu nowych klauzul wyznaczania(2); wspólny wysiłek Komisji i państw członkowskich przyniósł już znaczące wyniki: zmieniono już w ten sposób 430 umów.

2) rozwinięcie na większą skalę wspólnej europejskiej przestrzeni powietrznej. Przestrzeń ta oznacza przyswojenie przez kraje sąsiadujące zbioru zasad europejskich, poczynając od zasad bezpieczeństwa. Ważna umowa została zawarta z krajami Bałkanów Zachodnich. Umowa z Marokiem jest drugą umową zawartą w ramach wspólnej przestrzeni powietrznej, a pierwszą podpisaną z krajem leżącym poza kontynentem europejskim. Wspólna europejska przestrzeń powietrzna miałaby do 2010 r. objąć wszystkie kraje sąsiadujące z Unią.

3) zawarcie szeregu nowych ogólnoświatowych umów lotniczych, określających dwa nierozłączne cele, tzn. otwarcie rynków stwarzające nowe możliwości gospodarcze oraz proces harmonizacji przepisów gwarantujący zadowalające ramy, zawierające wystarczające sprawiedliwe i równe warunki konkurencji.

Odnośna umowa lotnicza wpisuje się w ramy uprzywilejowanego partnerstwa, które wywodzi się z procesu barcelońskiego między UE a krajami basenu Morza Śródziemnego. Kluczowymi celami tego partnerstwa figurującymi w umowie są otwarcie rynków, równe warunki eksploatacji, ale także większe bezpieczeństwo, pewność i ochrona środowiska, mające na celu wspieranie tych krajów w rozwijaniu przez nie sektora lotniczego. Powinno się dążyć do podobnego partnerstwa z innymi śródziemnomorskimi sąsiadami WE, z uwzględnieniem w razie potrzeby specyfiki niektórych państw.

KONTEKST HISTORYCZNY I PODSUMOWANIE UMOWY

Z upoważnienia Rady Ministrów Transportu Unii Europejskiej z dnia 10 grudnia 2004 r. Komisja rozpoczęła negocjacje eurośródziemnomorskiej umowy w sprawie usług lotniczych z Marokiem w maju 2005 r.; odbyło się sześć rund negocjacyjnych.

Umowa ta jest umową określaną jako „ogólna”. Jest to umowa lotnicza nowej generacji, tego samego rodzaju, co umowa będąca w trakcie końcowych negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi. Została ona podpisana i parafowana w dniu 12 grudnia 2006 r. jako umowa tymczasowa i ma zostać zawarta jako ostateczna.

Umowa nie zadowala się otwarciem rynków; zawiera również ogólne zbliżenie prawodawstwa obydwu stron, między innymi w oparciu o kluczowe elementy przepisów europejskich w dziedzinie lotnictwa, w tym w kwestiach bezpieczeństwa, przepisy związanych z gospodarką, a mianowicie z konkurencją, kontrolę powietrzną i ochronę konsumenta. Zawiera również dość odważne postanowienia dotyczące inwestycji wzajemnych w basenie Morza Śródziemnego.

Otwarcie rynków między Marokiem i Unią Europejską będzie przebiegać stopniowo. Umowa ogólna obejmuje dwie fazy i wchodzi tymczasowo w życie od chwili jej podpisania:

Faza 1: Harmonizacja przepisów rozpoczyna się wraz z pierwszą fazą. Zakaz pomocy ze strony państwa oraz główne zasady konkurencji również obowiązują począwszy od pierwszej fazy. Jeżeli chodzi o dostęp do rynku, faza pierwsza obejmuje następujące elementy:

W przypadku przewoźników marokańskich:

· trzecia i czwarta swoboda nieograniczona między Marokiem a Unią Europejską;

· prawo do obsługiwania połączeń z każdego punktu w Maroku z każdym punktem w Europie;

W przypadku przewoźników europejskich:

· trzecia i czwarta swoboda nieograniczona między Unią Europejską a Marokiem;

· prawo do obsługiwania połączeń z każdego punktu w Europie z każdym punktem w Maroku.

Marokańskie linie lotnicze będą mogły na przykład obsługiwać bez ograniczeń połączenie między Casablanką a Sztokholmem lub stworzyć nowe połączenie między Marrakeszem a Neapolem. Procedury administracyjne zostaną ograniczone do minimum.

Faza 2: Stosowanie przez Maroko odpowiedniego prawodawstwa europejskiego jest niezbędnym warunkiem dla rozpoczęcia drugiej fazy. Odpowiednie prawodawstwo europejskie liczy około 28 rozporządzeń i dyrektyw (na przykład w dziedzinie prawa socjalnego, kontroli powietrznych, odmowy przyjęcia na pokład, ograniczeń środowiskowych lub związanych z hałasem, itp.).

Jeżeli chodzi o dostęp do rynku, faza druga obejmuje następujące elementy:

W przypadku przewoźników marokańskich:

· prawo do ruchu wynikające z piątej swobody w Europie;

W przypadku przewoźników europejskich:

· prawo do ruchu pasażerskiego wynikające z piątej swobody poza Marokiem w kierunku krajów objętych polityką sąsiedztwa;

· prawo do przewozu towarów wynikające z piątej swobody poza Marokiem bez ograniczeń.

Marokańskie linie lotnicze będą mogły na przykład odbywać loty między Casablanką i Madrytem, następnie kontynuować w kierunku Dublina, zabierając między Madrytem a Irlandią pasażerów, co pomoże im w uczynieniu usługi rentowną.

Wspólny komitet: już w pierwszej fazie ustanowiony został wspólny organ UE - Maroka w celu omawiania kwestii związanych z wdrażaniem niniejszej umowy oraz podejmowania decyzji dotyczących włączania do niej nowego prawodawstwa. Wspólny komitet będzie miał za cel rozwijanie umowy, zajmując się kwestiami społecznymi oraz wnioskami gospodarczymi dotyczącymi własności i kontroli przedsiębiorstw.

Stanowisko sprawozdawcy

Niniejsza umowa jest pierwszą „ogólną” umową lotniczą między Wspólnotą i krajem trzecim leżącym poza terytorium Europy. Została zawarta w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, dzięki której Wspólnota chce zacieśnić stosunki z sąsiadującymi z nią krajami.

Pod niektórymi względami umowa ta idzie dalej niż umowa lotnicza między UE a USA, która ma taką samą strukturę. Ma to miejsce zwłaszcza w przypadku artykułów dotyczących współpracy regulacyjnej i inwestycji.

Umowa obejmuje obecne prawodawstwo UE w dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego, zarządzania ruchem lotniczym, środowiska, ochrony konsumentów, komputerowych systemów rezerwacji i aspektów społecznych. Nie zostało jednak włączone prawodawstwo UE w zakresie bezpieczeństwa. Zamiast tego strony porozumiały się co do wspólnych norm w tym zakresie.

Wynikiem zawarcia umowy jest rozszerzenie europejskiego lotniczego rynku wewnętrznego, co mogłoby leżeć w interesie wszystkich zainteresowanych stron, ponieważ zwiększa to europejski rynek lotów pasażerskich i towarowych. Należy z zadowoleniem przyjąć fakt, że Komisja dąży do zawarcia podobnych umów z innymi krajami sąsiadującymi. Obecnie istnieje ogólna umowa z krajami Bałkanów Zachodnich, a negocjacje z Ukrainą rozpoczną się w niedalekiej przyszłości. Negocjacje z innymi krajami mogą w swoim czasie. Przyszłe umowy będą się prawdopodobnie wzorować na tym modelu.

Nie trzeba przypominać, że wyniki negocjacji tego rodzaju umów zależą w dużym stopniu od wiedzy i doświadczenia negocjatorów.

W tym kontekście sprawozdawca chciałby wezwać Komisję i państwa członkowskie do skorzystania z wiedzy sektora lotnictwa UE przy podejmowaniu dalszych kroków w ramach niniejszej umowy lub podczas negocjacji nowych umów.

W rezultacie sprawozdawca proponuje wydanie pozytywnej opinii w sprawie umowy lotniczej z Królestwem Maroka.

(1)

Rozwój programu polityki zewnętrznej w zakresie lotnictwa wspólnotowego”, COM(2005)0079.

(2)

Klauzula wyznaczania pozwala każdemu przewoźnikowi wspólnotowemu mającemu siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego na wyznaczenie go jako operatora na mocy tejże umowy.


PROCEDURA

Tytul

Eurośródziemnomorska umowa lotnicza WE / Maroko

Odsyłacze

COM(2006)0145 - C6-0333/2007 - 2006/0048(CNS)

Data konsultacji z PE

5.10.2007

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

TRAN

11.10.2007

Sprawozdawca(y)

       Data powołania

Johannes Blokland

2.5.2006

 

 

Poprzedni sprawozdawca(y)

Patrick Louis

 

 

Rozpatrzenie w komisji

10.4.2007

 

 

 

Data przyjęcia

8.5.2007

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

31

0

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Inés Ayala Sender, Etelka Barsi-Pataky, Arūnas Degutis, Christine De Veyrac, Saïd El Khadraoui, Robert Evans, Emanuel Jardim Fernandes, Mathieu Grosch, Georg Jarzembowski, Stanisław Jałowiecki, Dieter-Lebrecht Koch, Sepp Kusstatscher, Bogusław Liberadzki, Eva Lichtenberger, Erik Meijer, Josu Ortuondo Larrea, Willi Piecyk, Reinhard Rack, Gilles Savary, Brian Simpson, Renate Sommer, Dirk Sterckx, Ulrich Stockmann, Silvia-Adriana Ţicău, Georgios Toussas

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Zsolt László Becsey, Johannes Blokland, Philip Bradbourn, Elisabeth Jeggle, Antonio López-Istúriz White, Leopold Józef Rutowicz, Salvatore Tatarella

Data złożenia

6.11.2007

Ostatnia aktualizacja: 29 listopada 2007Informacja prawna