Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2013/2097(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A7-0383/2013

Teksty złożone :

A7-0383/2013

Debaty :

Głosowanie :

PV 11/12/2013 - 4.26

Teksty przyjęte :

P7_TA(2013)0577

Teksty przyjęte
PDF 307kWORD 85k
Środa, 11 grudnia 2013 r. - Strasburg Wersja ostateczna
Produkcja mleka na terenach górskich, obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz w regionach najbardziej oddalonych
P7_TA(2013)0577A7-0383/2013

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie utrzymania produkcji mleka na obszarach górskich, obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i w regionach najbardziej oddalonych po wygaśnięciu systemu kwot mlecznych (2013/2097(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając tytuł III Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności w odniesieniu do rolnictwa,

–  uwzględniając art. 174 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności w odniesieniu do regionów górskich, a także art. 349 w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych,

–  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 247/2006 w sprawie szczególnych działań w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów peryferyjnych Unii Europejskiej(1) ,

–  uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 261/2012(2) w sprawie stosunków umownych w sektorze mleczarskim i przetworów mlecznych,

–  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1234/2007(3) ,

–  uwzględniając protokół dotyczący wdrożenia konwencji alpejskiej z 1991 r. dotyczącej gospodarowania na terenach górskich oraz protokół dotyczący rolnictwa na terenach górskich, opublikowany w dniu 30 września 2006 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej(4) ,

–  uwzględniając opinię Komitetu Regionów NAT-V-028 z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie rozwoju sytuacji na rynku i wynikających z niej warunków sprawnego wycofywania systemu kwot mlecznych – drugie sprawozdanie dotyczące „miękkiego lądowania”,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady pt. „Rozwój sytuacji na rynku i wynikające z niej warunki sprawnego wycofywania systemu kwot mlecznych – drugie sprawozdanie dotyczące »miękkiego lądowania«” (COM(2012)0741),

–  uwzględniając analizę pt. „Znakowanie produktów rolnych i spożywczych pochodzących z gospodarki na terenach górskich”, zleconą przez Dyrekcję Generalną ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich (porozumienie administracyjne AGRI-2011-0460 / JRC-IPTS No 32349-2011-10),

–  uwzględniając analizę z lutego 2009 r., przeprowadzoną przez Komisję i poświęconą gospodarczym skutkom zniesienia systemu kwot mlecznych (regionalna analiza produkcji mleka w UE),

–  uwzględniając analizę przeprowadzoną w styczniu 2008 r. przez departament tematyczny B (polityka strukturalna i polityka spójności) w odniesieniu do przyszłości systemu kwot mlecznych i różnych możliwych scenariuszy,

–  uwzględniając art. 48 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A7-0383/2013),

A.  mając na uwadze, że wygaśnięcie systemu kwot mlecznych będzie miało wpływ na cały europejski rynek mleka, a producenci mleka na terenach górskich i w regionach najbardziej oddalonych odczują to w sposób szczególny, ponieważ na tych obszarach nie będzie można wykorzystać szans wzrostu, jakie niesie ze sobą liberalizacja, ze względu na naturalne i trwałe utrudnienia występujące w tych regionach;

B.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 obszary położone na północ od 62. równoleżnika oraz niektóre obszary przyległe uznaje się za tereny górskie, a także mając na uwadze, że definicję i status regionów najbardziej oddalonych określa art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

C.  mając na uwadze, że decyzje dotyczące przyszłości młodych właścicieli gospodarstw działających na tych obszarach są uzależnione od wielkości ich gospodarstw oraz ich zasobów finansowych, przy uwzględnieniu tego, że gospodarstwa, które niedawno zainwestowały w system kwot, po zniesieniu tego systemu zbliżą się do granicy wypłacalności i odczują coraz większe obciążenia finansowe;

D.  mając na uwadze, że typowe dla terenów górskich i regionów najbardziej oddalonych dodatkowe koszty produkcji mleka są znaczące i że konieczne jest zapewnienie wydajnej ekonomicznie i przynoszącej dochód pracy rolników po wygaśnięciu systemu kwot w obliczu dodatkowych obowiązków i szczególnie w obliczu dodatkowych ograniczeń użytkowania gruntów;

E.  mając na uwadze, że wygaśnięcie kwot może być źródłem niekorzystnych warunków konkurencji również dla części innych obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz zagrozić trwałości produkcji mleka na tych obszarach, m.in. dlatego, że natężenie produkcji jest tak niskie, iż przedsiębiorstwa skupujące i przetwarzające mleko mogą się przenieść na obszary bardziej konkurencyjne, gdzie w szczególności koszt odbioru mleka lub transportu produktów na rynek jest niższy;

F.  mając na uwadze, że jednym z głównych celów nowej wspólnej polityki rolnej jest utrzymanie wydajnego rolnictwa na terenach górskich, obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i w regionach najbardziej oddalonych;

G.  mając na uwadze, że koszty produkcji, skupu, transportu i sprzedaży mleka oraz wyrobów mlecznych poza regionem produkcji są na tych obszarach znacznie wyższe niż na obszarach o korzystniejszym położeniu;

H.  mając na uwadze, że procesy łączenia się producentów mogą sprzyjać obniżaniu kosztów produkcji oraz wzmacnianiu pozycji negocjacyjnej rolników, w szczególności przy ustalaniu cen mleka;

I.  mając na uwadze, że istniejące warunki ramowe oznaczają, iż przetwarzanie produktów mlecznych jest często niemożliwe blisko miejsca ich produkcji; wskazuje na konieczność uwzględnienia otoczenia infrastrukturalnego oraz umożliwienia stosowania specyficznych określeń, takich jak „produkt górski”, w odniesieniu do produktów przetwarzanych w określonej odległości od danego terenu górskiego; uznaje za konieczne, aby środek ten znalazł zastosowanie w stosunku do wszystkich produktów wytwarzanych z mleka pochodzącego z terenów górskich;

J.  mając na uwadze, że na wielu spośród tych obszarów produkcja mleka to najważniejszy i najczęściej występujący rodzaj działalności rolniczej mającej kluczowe znaczenie dla produkcji wysokiej jakości przetworów mlecznych oznaczonych w sposób uznawany przez UE; mając na uwadze, że ważne jest utrzymanie bazy produkcyjnej na wszystkich obszarach Unii, aby możliwe było zaopatrzenie każdego regionu, w którym ma miejsce konsumpcja, bez nadmiernych kosztów transportu i kosztów środowiskowych;

K.  mając na uwadze, że w wielu państwach członkowskich i regionach produkcja mleka jest podstawowym filarem gospodarki regionalnej oraz wartością dodaną w rolnictwie;

L.  mając na uwadze, że opracowywanie i promowanie wysokiej jakości przetworów mlecznych to jeden z możliwych sposobów rozwiązania problemu rosnącej produkcji mleka;

M.  mając na uwadze, że w wielu regionach mleko jest produkowane głównie w małych i średnich przedsiębiorstwach rodzinnych;

N.  mając na uwadze, że 59% obszarów rolniczych na terenach górskich wykorzystuje się jako trwałe użytki zielone lub pastwiska w połączeniu z działalnością w sektorze mleczarskim, przy czym w większości przypadków inne wykorzystanie tych obszarów do celów rolniczych jest niemożliwe lub mija się z celem, a 9,5% mleka w UE produkuje się na terenach górskich; mając na uwadze, że rzeźba terenu i klimat ograniczają zakres działalności rolniczej, która jest w związku z tym w bardzo niewielkim stopniu zróżnicowana;

O.  mając na uwadze, że w niektórych regionach najbardziej oddalonych produkcja mleka może mieć charakter niezastąpiony, gdyż stanowi jedną z głównych sił napędzających tamtejszą gospodarkę oraz ma kluczowe znaczenie dla równowagi społecznej, jakości środowiska i wykorzystania gruntów; mając na uwadze, że w regionach tych programy POSEI stanowią najlepsze instrumenty przekazywania wyższej pomocy w celu utrzymania poziomu produkcji;

P.  mając na uwadze, że hodowla zwierząt na tych obszarach jest nie tylko działalnością gospodarczą i źródłem dochodu dla ludności, lecz także głównym elementem tradycyjnej kultury i struktur społecznych, głęboko związanych ze zwyczajami i tradycjami miejscowej ludności;

Q.  mając na uwadze, że na terenach górskich, w regionach najbardziej oddalonych oraz częściowo na pozostałych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania zaprzestanie hodowli zwierząt i związanej z nią produkcji mleka oznacza często wycofanie się z rolnictwa, zaniedbanie dobrej klasy użytków rolnych i w konsekwencji opuszczenie danego obszaru i przeniesienie się z obszaru wiejskiego do miasta;

R.  mając na uwadze, że rolnictwo na tych obszarach w sposób szczególny przyczynia się do utrzymania piękna krajobrazu i bioróżnorodności oraz do ograniczenia zagrożeń naturalnych, a także stanowi podstawę udanego rozwoju regionalnego, bez którego inne sektory gospodarki, zwłaszcza turystyka, nie mogłyby się rozwijać; mając na uwadze, że wycofanie się z rolnictwa na tych obszarach wiązałoby się z ryzykiem wyrządzenia poważnej szkody również tym innym sektorom;

S.  mając na uwadze, że produkcja mleka na wielu obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania jest czynnikiem wzmacniającym spójność gospodarczą i społeczną, którego nie wolno podważać poprzez likwidację systemu kwot; mając na uwadze, że konieczne jest zachowanie i dalsze wspieranie ochrony krajobrazu rolniczego, branży turystycznej, lokalnego obiegu gospodarczego (produkcja–przetwarzanie–sprzedaż), miejsc pracy i perspektyw dla młodych ludzi;

T.  mając na uwadze, że zlikwidowanie systemu kwot mlecznych doprowadzi do konkurencji między regionami produkcji mleka w całej Europie; mając na uwadze, że zróżnicowanie produktów ma kluczowe znaczenie w utrzymaniu dostępu do rynku przez tereny górskie i te regiony najbardziej oddalone, które produkują mleko i produkty mleczne;

1.  zwraca uwagę, że płatności bezpośrednie w ramach pierwszego filaru polityki rolnej w wielu państwach członkowskich opierają się na wartościach referencyjnych z przeszłości, również przy uwzględnieniu obecnej reformy wspólnej polityki rolnej, co może oznaczać nader niekorzystne warunki dla użytków zielonych i dla produkcji mleka na tych obszarach; w związku z wdrożeniem reformy rolnej na gruncie krajowym wzywa zatem państwa członkowskie doświadczające tej sytuacji do zadbania o szybkie przejście na model, dzięki któremu skorygowane zostaną niekorzystne warunki tych regionów;

2.  zauważa, że mleko pochodzące z terenów górskich stanowi około 10% mleka produkowanego w 27 państwach członkowskich UE, ale już 2/3 mleka produkowanego w Austrii, Słowenii i Finlandii, gdzie w produkcji tej uczestniczy 3/4 producentów, a w około dziesięciu innych krajach odnośne dane są również bardzo znaczące; zwraca również uwagę, że w większości tych wilgotnych regionów górskich, a także w regionach najbardziej oddalonych to głównie bydło mleczne korzysta z użytków zielonych, dzięki czemu tamtejsze krajobrazy pozostają otwarte i zamieszkałe, co sprzyja turystyce, różnorodności biologicznej i ochronie środowiska;

3.  jest zdania, że przy obliczaniu płatności bezpośrednich w ramach pierwszego filaru trwałe użytki zielone i pastwiska, dla których na tych obszarach najczęściej nie ma innej możliwości wykorzystania niż hodowla bydła, owiec lub kóz, nigdy nie powinny być traktowane w sposób drugorzędny w stosunku do innych użytków rolnych;

4.  uważa, że w ramach pierwszego filaru wspólnej polityki rolnej i w ramach POSEI w przypadku regionów najbardziej oddalonych koniecznie należy przewidzieć premię powiązaną z hodowlą zwierząt żywionych w systemie wypasowym dla gospodarstw posiadających pastwiska i powierzchnie paszowe dla zwierząt; odrzuca nowe wymogi dotyczące sposobu karmienia przeżuwaczy, które mogłyby prowadzić do zerwania z dotychczasowymi praktykami w rolnictwie;

5.  podkreśla, jak ważną rolę odgrywają płatności związane z produkcją w ramach pierwszego filaru polityki rolnej; wskazuje, że na obszarach tych należy zapewnić państwom członkowskim dodatkowe możliwości w zakresie wiązania płatności – krajowych lub unijnych – z produkcją, zgodnie z ustaleniami poczynionymi w ramach obecnej reformy wspólnej polityki rolnej;

6.  podkreśla, że w przepisach wspólnej polityki rolnej szczególną uwagę należy zwrócić na małe gospodarstwa na tych terenach, gdyż z uwagi na swoją strukturę wymagają one wyższych bezpośrednich nakładów pracy ludzkiej i ponoszenia wyższych kosztów związanych z zakupem czynników produkcji oraz mają szczególne znaczenie dla utrzymania miejsc pracy i dla rozwoju obszarów wiejskich;

7.  wskazuje, że z uwagi na specyficzne warunki wygaśnięcie systemu kwot mlecznych na terenach górskich i w regionach najbardziej oddalonych powinno zostać poddane odrębnej ocenie, tak aby możliwe było podjęcie przemyślanych działań mających na celu wsparcie i utrzymanie produkcji;

8.  z uwagi na niezastąpiony charakter produkcji mleka w niektórych regionach najbardziej oddalonych, Komisja Europejska oraz państwa członkowskie powinny wykorzystać w tych regionach program POSEI w celu zwiększenia wsparcia w zakresie płatności bezpośrednich i środków rynkowych, a także programy rozwoju obszarów wiejskich w odniesieniu do drugiego filaru wspólnej polityki rolnej;

9.  wymaga, aby przy tworzeniu wspólnych ram strategicznych opracować dodatkowe środki, także z uwzględnieniem programów rozwoju regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności; uważa, że celem wspólnych ram strategicznych musi być wspieranie regionalnych koncepcji rozwoju i programów utrzymania istniejących struktur, które koncentrują się na utrzymaniu rolnictwa i wzmocnieniu poprzedzających je i następujących po nich łańcuchów wartości;

10.  wzywa państwa członkowskie i regiony do opracowania w ramach rozwoju obszarów wiejskich – w stosownych przypadkach – specjalnego programu na rzecz produkcji mleka na tych terenach;

11.  podkreśla z tej racji konieczność wspierania konsolidacji lub pojawienia się kreatywnych projektów wartości dodanej, zróżnicowania produktów związanych z terytoriami i wprowadzenia nowych strategii rozwoju terenów górskich regionów najbardziej oddalonych; wzywa Komisję do przedstawienia wcześniej opracowanego systemu wspierania pojawiających się projektów, ożywienia i inwestycji zbiorowych związanych z tymi projektami;

12.  wzywa państwa członkowskie do przeciwdziałania zasklepianiu użytków zielonych oraz do uwzględnienia tego aspektu w procesie ustawodawczym odnoszącym się do planowania przestrzennego;

13.  podkreśla, że środki przewidziane w ramach drugiego filaru, takie jak dodatek wyrównawczy, dopłata na działania agrośrodowiskowe, pomoc na inwestycje produkcyjne indywidualne lub zbiorowe, przetwarzanie – nie zapominając w przypadku regionów najbardziej oddalonych (które są objęte systemem POSEI) o tym, że niektóre produkty mogą być uważane za kluczowe dla transformacji regionalnej produkcji rolnej, zwłaszcza produktów mlecznych, ujętych w systemie specjalnych dostaw, w celu utrzymania konkurencyjności – sprzedaż, pomoc w osiedlaniu się młodych rolników, pomoc na rzecz promowania jakości, pomoc w dywersyfikacji, innowacji i współpracy (w tym samorządów lokalnych) mają duże znaczenie dla zrównoważonej produkcji mleka na tych obszarach; domaga się zatem, aby państwa członkowskie i regiony miały niezbędne ramy prawne, poziom finansowania oraz swobodę w zakresie przyznawania odpowiednio wysokiego i zróżnicowanego dodatku wyrównawczego oraz aby wspierano proekologiczne i zrównoważone formy rolnictwa oraz rolnictwo ekologiczne; wzywa ponadto do adekwatnego wyrównania w ramach drugiego filaru wspólnej polityki rolnej podwyższonych kosztów inwestycji związanych z produkcją mleka na terenach górskich i w regionach najbardziej oddalonych, które wynikają ze szczególnych warunków ukształtowania terenu, z oddalenia tych regionów, silnego rozdrobnienia gruntów i z braku ciągłości terytorialnej w przypadku wysp;

14.  wymaga, aby zdolnym do rozwoju gospodarstwom mleczarskim zapewniono dodatkowe, celowe działania na rzecz wspierania inwestycji, np. w związku z odpisami i odsetkami na obory i technologię, w celu obniżenia kosztów produkcji oraz poprawy konkurencyjności tych gospodarstw;

15.  wzywa państwa członkowskie do udzielania w ramach środków przewidzianych w drugim filarze szczególnego wsparcia projektom, które np. polegają na współpracy mającej na celu rozsądne z punktu widzenia ekonomiki gospodarstwa wykorzystanie maszyn lub budynków;

16.  wzywa Komisję do opracowania spójnego programu na rzecz rozwoju obszarów wiejskich i sektora mleczarskiego na terenach górskich, w regionach najbardziej oddalonych, na obszarach produkcji mleka o niekorzystnych warunkach gospodarowania i w państwach członkowskich, w których większość produkowanego mleka pochodzi z bardzo małych gospodarstw;

17.  zwraca uwagę, że z powodu szczególnie trudnej sytuacji komunikacyjnej i przeważnie niewielkich ilości mleka w przeliczeniu na jedno gospodarstwo koszty skupu mleka oraz transportu gotowych produktów na terenach górskich i w regionach najbardziej oddalonych są szczególnie wysokie, co w związku z niekorzystnym położeniem nader negatywnie wpływa na konkurencyjność; wzywa do przyznawania zakładom przetwórczym, zwłaszcza spółdzielczym, pomocy mającej na celu rekompensatę wyższych kosztów skupu i produkcji, w tym wyższych cen czynników produkcji, i transportu gotowych produktów na tych obszarach w stosunku do zakładów usytuowanych korzystniej;

18.  podkreśla, że konieczne jest opracowanie narzędzia monitorowania rynku produkcji mleka (obserwatorium rynku mleka), aby gromadzić i rozpowszechniać dane i informacje dotyczące produkcji i podaży, zapewniać wczesne ostrzeganie o ryzyku zakłócenia równowagi rynku, biorąc pod uwagę różnorodność produktów mlecznych, oraz przeprowadzać analizę w kontekście zmienności cen w najbliższej przyszłości w celu dokładnego dostosowania ilości mleka do zapotrzebowania rynku;

19.  zwraca uwagę, że w regionach górskich, najbardziej oddalonych i na innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania przetwarzanie i sprzedaż w obrębie gospodarstwa lub na halach górskich stwarza małym i bardzo małym gospodarstwom możliwość wypracowania wyższej wartości dodanej, a ponadto podnosi turystyczną atrakcyjność regionów górskich, najbardziej oddalonych i innych obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania; podkreśla, że tego rodzaju inicjatywy należy wspierać w ramach drugiego filaru wspólnej polityki rolnej;

20.  podkreśla, że znaczna odległość dzieląca regiony najbardziej oddalone od rynków konsumenckich wiąże się z koniecznością dwukrotnego składowania z uwagi na założenia organizacyjne współczesnej logistyki; w związku z tym wzywa Komisję do uwzględnienia w ramach przepisów dotyczących inwestycji w tych regionach kryteriów kwalifikujących tego rodzaju struktury magazynowe do składowania produktów poza terytorium regionów najbardziej oddalonych;

21.  zwraca uwagę, że hale i pastwiska górskie oraz te obszary regionów najbardziej oddalonych, które produkują mleko, wymagają szczególnej uwagi, jeśli chodzi o inwestycje i działania mające na celu utrzymanie lub przywrócenie warunków koniecznych do prowadzenia działalności w zakresie hodowli i przetwórstwa oraz sprzedaży uzyskanych w ich wyniku produktów;

22.  wskazuje, że należy wprowadzić środki umożliwiające wytwarzanie typowych produktów metodami tradycyjnymi;

23.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do takiego formułowania wszelkich przepisów prawnych, aby przewidziane w nich obowiązki, wymogi higieniczne lub dotyczące etykietowania oraz wymogi dotyczące informowania były proporcjonalne i mogły zostać spełnione również przez drobnych producentów rolnych lub przetwórców;

24.  wskazuje, że na terenach górskich i obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, takich jak te regiony najbardziej oddalone, które produkują mleko lub produkty mleczne, należy wspierać drobnych producentów rolnych w zakładaniu organizacji producentów, które wzmacniają ich siłę przetargową, gdyż dla drobnych producentów rolnych z tych obszarów ważne jest utrzymanie i rozwijanie bardziej zregionalizowanych i lokalnych rynków;

25.  podkreśla, że wymogi higieniczne i wymogi dotyczące sprzedaży muszą być dostosowane do wielkości rynków i ich potrzeb oraz że normy higieniczne powinny w odpowiedni sposób mieć zastosowanie do rolników z terenów górskich, obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania i regionów najbardziej oddalonych, jak również do przetwórców mleka z tych obszarów;

26.  zwraca uwagę, że hodowla niezbędna z punktu widzenia wydajnej produkcji mleka wiąże się ze szczególnie wysokimi kosztami w przypadku małych gospodarstw; wzywa zatem do wspierania działalności hodowlanej, aby umożliwić gospodarstwom mleczarskim na tych obszarach wyhodowanie doskonałej jakości potomstwa z własnej trzody;

27.  jest zdania, że należy wspierać stowarzyszenia producentów mleka, aby umożliwić wszystkim gospodarstwom na tych obszarach odpowiedni dostęp do rynku i stworzyć partnerstwo mające na celu wspieranie agroturystyki;

28.  podkreśla, że naśladując wzór wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw, organizacjom producentów należy stworzyć możliwość ustanawiania programów operacyjnych współfinansowanych z budżetu UE; w ramach tych programów organizacje producentów powinny otrzymać możliwość wspierania działań w zakresie dostępu do nowych rynków, rozwoju rynków, zagwarantowania jakości, innowacji produkcyjnych i reklamy, zwłaszcza w odniesieniu do nowo powstałego oznaczenia „produkt górski” i innych opcjonalnych nazw chronionych, które mogą zostać zatwierdzone, chronionych nazw pochodzenia i innych znaków jakości, a także środków kwalifikacyjnych i antykryzysowych;

29.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do szczególnego uwzględnienia użytków zielonych i produkcji mleka na terenach górskich, w regionach najbardziej oddalonych i na innych obszarach o niekorzystnym położeniu we wspólnych programach badawczych oraz w ramach wspólnych projektów badawczych przyczyniających się do innowacyjnych rozwiązań dla tych obszarów przy jednoczesnym zwróceniu uwagi na konieczność stawienia czoła wyzwaniom dotyczącym wydajności i zmiany klimatu; uważa, że badania te należy prowadzić również w celu wskazania korzyści zdrowotnych dla konsumentów;

30.  wzywa Komisję do ścisłego monitorowania rozwoju produkcji mleka na tych obszarach i dokonania przeglądu skutków gospodarczych wygaśnięcia systemu kwot mlecznych dla gospodarstw mleczarskich z tych obszarów; zwraca się do Komisji o przedłożenie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania w tej sprawie do 2017 r. oraz przedstawienie wniosku ustawodawczego w razie znacznego spadku produkcji mleka w tych regionach;

31.  wzywa Komisję, aby we współpracy z producentami, związkami producentów i organizacjami handlu opracowywała programy służące łagodzeniu skutków oczekiwanych szybkich spadków cen mleka, na przykład przy zastosowaniu modelu fundraisingu;

32.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do poprawy skuteczności unijnego programu dopłat do spożycia mleka w szkołach, a zwłaszcza do umożliwienia odpowiednim podmiotom wyraźnego uwzględnienia mleka z terenów górskich, oznaczonego jako „produkt górski”, w zaproszeniach do ubiegania się o zamówienie; wzywa również państwa członkowskie do stosowania krótkich łańcuchów dostaw w ramach programu dopłat do spożycia mleka w szkołach, aby wspierać lokalną produkcję mleka i ograniczyć emisje dwutlenku węgla związane z transportem;

33.  wzywa Komisję, aby w ramach tworzenia regulacji prawnych wdrażających stosowanie oznaczenia „produkt górski” uwzględniła specyfikę produktów o chronionej nazwie pochodzenia, już regulowanych przez specjalne przepisy dotyczące pochodzenia, a to poprzez rozważenie możliwości wprowadzenia elastycznych rozwiązań dla terenów górskich, które ze względu na szczególne, niekorzystne warunki, również w odniesieniu do produkcji upraw pastewnych, mogłyby zostać wyłączone z możliwości przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 1151/2012, niezgodnych z celami tego rozporządzenia;

34.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do promowania i wspierania integracji w cyklu produkcyjnym opuszczonych pastwisk, zwiększenie produkcji trawy i jej racjonalne wykorzystanie;

35.  podkreśla znaczenie środków w zakresie wspierania młodych rolników podejmujących działalność na terenach górskich i w regionach najbardziej oddalonych, gdyż tempo starzenia się na tych obszarach jest ponadprzeciętne;

36.  wzywa państwa członkowskie do stworzenia koniecznych struktur, aby producenci i przetwórcy z terenów górskich i obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania mieli dostęp do szkoleń i kredytów;

37.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1) Dz.U. L 42 z 14.2.2006, s. 1.
(2) Dz.U. L 94 z 30.3.2012, s. 38.
(3) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
(4) Dz.U. L 271 z 30.9.2006, s. 63.

Ostatnia aktualizacja: 18 grudnia 2018Informacja prawna