Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2013/2095(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A7-0007/2014

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A7-0007/2014

Συζήτηση :

Ψηφοφορία :

PV 14/01/2014 - 5.15

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2014)0015

Κείμενα που εγκρίθηκαν
PDF 390kWORD 108k
Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014 - Στρασβούργο Οριστική έκδοση
Νέα περίοδος προγραμματισμού για την πολιτική συνοχής
P7_TA(2014)0015A7-0007/2014

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Ιανουαρίου 2014 σχετικά με την ετοιμότητα των κρατών μελών της ΕΕ για μια αποτελεσματική και έγκαιρη έναρξη της νέας περιόδου προγραμματισμού για την πολιτική συνοχής (2013/2095(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 174 κ.ε. της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ),

–  έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής(1) ,

–  έχοντας υπόψη την τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας, τα οποία καλύπτονται από το κοινό στρατηγικό πλαίσιο, και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής (COM(2013)0246),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 5ης Ιουλίου 2011, σχετικά με την πέμπτη έκθεση της Επιτροπής για τη συνοχή και τη στρατηγική για την πολιτική συνοχής μετά το 2013(2) ,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 7ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με την πολιτική συνοχής και την περιφερειακή πολιτική της ΕΕ μετά το 2013(3) ,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 23ης Ιουνίου 2011 σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση και τις μελλοντικές συνέργειες για αυξημένη αποτελεσματικότητα μεταξύ του ΕΤΠΑ και των άλλων διαρθρωτικών ταμείων(4) ,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 7ης Οκτωβρίου 2010 σχετικά με το μέλλον του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου(5) ,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 14ης Δεκεμβρίου 2010 σχετικά με τη χρηστή διακυβέρνηση όσον αφορά την περιφερειακή πολιτική της ΕΕ: διαδικασίες συνδρομής και ελέγχου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή(6) ,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 27ης Σεπτεμβρίου 2011 σχετικά με την απορρόφηση των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής: άντληση διδαγμάτων για τη μελλοντική πολιτική συνοχής της ΕΕ(7) ,

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 2011, με τίτλο «Συμβολή της περιφερειακής πολιτικής στη βιώσιμη ανάπτυξη στο πλαίσιο της στρατηγικής ‘Ευρώπη 2020’» (COM(2011)0017) και το συνοδευτικό έγγραφο εργασίας (SEC(2011)0092),

–  έχοντας υπόψη την όγδοη έκθεση προόδου της Επιτροπής για την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή, της 26ης Ιουνίου 2013 (COM(2013)0463),

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής, της 18ης Απριλίου 2013, με τίτλο «Πολιτική για τη συνοχή: Στρατηγική έκθεση του 2013 για την υλοποίηση των προγραμμάτων της περιόδου 2007-2013» (COM(2013)0210) και το συνοδευτικό έγγραφο εργασίας (SWD(2013)0129),

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, της 24ης Απριλίου 2012, με τίτλο «Η αρχή της εταιρικής σχέσης στην εφαρμογή των Ταμείων του κοινού στρατηγικού πλαισίου – στοιχεία για έναν ευρωπαϊκό κώδικα δεοντολογίας σχετικά με την εταιρική σχέση» (SWD(2012)0106),

–  έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής της 14ης Μαρτίου 2012 με τίτλο «Στοιχεία για κοινό στρατηγικό πλαίσιο 2014-2020 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, του Ταμείου Συνοχής, του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας» (SWD(2012)0061), μέρη I και ΙΙ),

–  έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 16ης Ιουνίου 2011 με θέμα «Ο ρόλος και οι προτεραιότητες της πολιτικής συνοχής στη στρατηγική Ευρώπη 2020»(CESE 994/2011 – ECO/291),

–  έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 12ης Δεκεμβρίου 2012 με θέμα «Η αρχή της εταιρικής σχέσης στην εφαρμογή των Ταμείων του κοινού στρατηγικού πλαισίου – στοιχεία για έναν ευρωπαϊκό κώδικα δεοντολογίας σχετικά με την εταιρική σχέση» (CESE 1396/2012 – ECO/330),

–  έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 22ας Μαΐου 2013 με θέμα «Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών: Στοχεύοντας στις κοινωνικές επενδύσεις για την ανάπτυξη και τη συνοχή – συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου 2014-2020, (CESE 1557/2013 – SOC/481),

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα της Επιτροπής των Περιφερειών της 31ης Ιανουαρίου – 1ης Φεβρουαρίου 2013 με θέμα «Νομοθετική δέσμη για την πολιτική συνοχής μετά το 2013» (2013/C 62/01),

–  έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης της Επιτροπής των Περιφερειών της 7ης-9ης Οκτωβρίου 2013 που αφορά συστάσεις για την καλύτερη διαχείριση των δαπανών(COTER-V-040),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 48 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Προϋπολογισμών (A7-0007/2014),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα κράτη μέλη βρίσκονται στη διαδικασία προετοιμασίας των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και των επιχειρησιακών τους προγραμμάτων για τη νέα περίοδο προγραμματισμού 2014-2020·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η τελική συμφωνία σχετικά με το νομικό πλαίσιο για τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά και επενδυτικά ταμεία αναμένεται να επιτευχθεί πριν από τα τέλη του 2013·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κανονισμός περί κοινών διατάξεων (ΚΚΔ) ορίζει κοινούς κανόνες για πέντε ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης: για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στόχος της πολιτικής συνοχής είναι η μείωση των διαφορών που υφίστανται μεταξύ των περιφερειών της ΕΕ μέσω της επικέντρωσης της χρηματοδότησης στην ενίσχυση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής·

Ε.  εκτιμώντας ότι η πολιτική για τη συνοχή συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για ευφυή, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η πολιτική συνοχής, η οποία αποτελεί τη βασική πολιτική για την ανάπτυξη της ΕΕ, συμβάλλει στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στα περισσότερα κράτη μέλη·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να διασφαλισθεί ότι η υλοποίηση και η εφαρμογή των προγραμμάτων που αφορούν την πολιτική συνοχής για την περίοδο 2014-2020 θα είναι όσο το δυνατόν περισσότερο απλοποιημένη για όλες τις αρχές και τους δικαιούχους·

Διασφάλιση της αποτελεσματικής και έγκαιρης έναρξης της νέας περιόδου προγραμματισμού για την πολιτική συνοχής

1.  αναγνωρίζει ότι, τα τελευταία χρόνια, με τις χρηματοδοτήσεις της πολιτικής για τη συνοχή έχουν επιτυχώς επενδυθεί δισεκατομμύρια ευρώ στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, στη στήριξη καινοτόμων επιχειρήσεων και στην ανάπτυξη μεταφορικών συνδέσεων σε ολόκληρη την ΕΕ·

2.  επισημαίνει, ωστόσο, το γεγονός ότι εξακολουθούν να υφίστανται διαφορές μεταξύ των περιφερειών της ΕΕ και ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι διαφορές αυτές διευρύνονται, καθώς και ότι η συνέχιση των επενδύσεων με χρηματοδότηση της ΕΕ σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο είναι καίριας σημασίας προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα συνεχιστεί η υποστήριξη περιοχών που χρειάζονται οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική αναζωογόνηση·

3.  επισημαίνει ότι, στο πλαίσιο της πολιτικής για τη συνοχή, πρέπει, μεταξύ των άλλων, να καταπολεμηθεί η αυξανόμενη ανεργία των νέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

4.  τονίζει ότι, στη σημερινή οικονομική, χρηματοπιστωτική και κοινωνική κρίση, οι χρηματοδοτήσεις μέσω της πολιτικής για τη συνοχή σε μια σειρά κρατών μελών αποτελεί βασική πηγή δημόσιων επενδύσεων, και ότι η επικρατούσα κατάσταση απαιτεί ίσως κάποια ευελιξία εκ μέρους των ενδιαφερόμενων κρατών μελών, ώστε να γίνει δυνατή η επανεκκίνηση των οικονομιών τους· επισημαίνει, εν προκειμένω, πως είναι σημαντικό να διασφαλισθεί ότι τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες θα είναι σε θέση να αρχίσουν να υλοποιούν τη νέα περίοδο χρηματοδότησης της πολιτικής συνοχής όσο το δυνατόν πιο σύντομα με την έναρξη του 2014·

5.  επιδοκιμάζει την έγκριση τόσο του ΠΔΠ για την περίοδο 2014-2020 όσο και του νομικού πλαισίου για την πολιτική συνοχής· υπογραμμίζει ότι επιτεύχθηκε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα για την εξασφάλιση μιας ταχείας και αποτελεσματικής έναρξης της νέας περιόδου της πολιτικής για τη συνοχή·

6.  τονίζει ότι το επίπεδο των «υπολοίπων προς ρευστοποίηση» (RAL) που έχουν συσσωρευτεί στο τέλος του ΠΔΠ 2007-2013 ανέρχεται στα δύο τρίτα του όγκου των χρηματοδοτήσεων για την πολιτική συνοχής· τονίζει στην ανάγκη να εξευρεθεί ένας αξιόπιστος τρόπος ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος του αδιεξόδου όσον αφορά την εφαρμογή των προγραμμάτων της ΕΕ λόγω έλλειψης πληρωμών· εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι ο κανόνας N+3, παρότι είναι θεμελιώδης για την εξασφάλιση της υλοποίησης των έργων που ενισχύονται από την πολιτική συνοχής, θα έχει επίπτωση στην συσσώρευση RAL για τα επόμενα έτη, ιδίως σε περίπτωση καθυστέρησης στην έναρξη των νέων προγραμμάτων·

7.  τονίζει επίσης ότι, πέραν της αποτελεσματικής και έγκαιρης έναρξης της νέας περιόδου προγραμματισμού για την πολιτική συνοχής, είναι ύψιστης σημασίας η διασφάλιση της ποιότητας των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και των επιχειρησιακών προγραμμάτων, ώστε να εξασφαλιστεί η πλήρης αξιοποίηση των κονδυλίων σε μακροπρόθεσμη βάση·

8.  υπενθυμίζει τη θέση του σχετικά με τη σημασία της υποχρεωτικής επανεξέτασης και αναθεώρησης του προσεχούς ΠΔΠ πριν το τέλος του 2016, ώστε να καταστεί δυνατό για την επόμενη Επιτροπή και για το επόμενο Κοινοβούλιο να επαναξιολογήσουν τις πολιτικές προτεραιότητες της ΕΕ, να το προσαρμόσουν, εάν αυτό είναι αναγκαίο, στις νέες προκλήσεις και να λάβουν πλήρως υπόψη τις πλέον πρόσφατες μακροοικονομικές προβλέψεις·

Κανονισμός περί Κοινών Διατάξεων

9.  επιδοκιμάζει τις βελτιώσεις που επήλθαν στον κανονισμό και οι οποίες θα οδηγήσουν σε μια πιο ισχυρή και ολοκληρωμένη προσέγγιση της χρηματοδότησης της πολιτικής για τη συνοχή μέσω του κοινού στρατηγικού πλαισίου· αναγνωρίζει ότι η στήριξη αυτή είναι απαραίτητη προκειμένου να διασφαλισθεί ότι τα έργα θα έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο και θα παράγουν απτά αποτελέσματα· καλεί τα κράτη μέλη να θεσπίσουν ακόμα περισσότερα μέτρα για τον περιορισμό της γραφειοκρατίας και του διοικητικού φόρτου που συνεπάγονται τα προγράμματα· πιστεύει ότι με τον τρόπο αυτόν θα επιτευχθεί ομαλή υλοποίηση των προγραμμάτων και αποτελεσματική άντληση των πόρων·

10.  επιδοκιμάζει τις προτάσεις που περιλαμβάνονται στον ΚΚΔ και αφορούν τη θέσπιση μέτρων απλοποίησης με σκοπό τη μείωση του διοικητικού φόρτου· θεωρεί ότι η απλοποίηση της διαδικασίας για τους αιτούντες, τους δικαιούχους και τις διαχειριστικές αρχές θα προσφέρει προστιθέμενη αξία στη χρηματοδότηση της ΕΕ·

11.  αναγνωρίζει ότι η πολιτική συνοχής μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και, ως εκ τούτου, επισημαίνει τη σημασία της ευθυγράμμισης της πολιτικής συνοχής με τους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» μέσω της θεματικής συγκέντρωσης σε περιορισμένο αριθμό στόχων· τονίζει ότι η εν λόγω προσέγγιση παρέχει επαρκή ευελιξία προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι τοπικές και περιφερειακές ανάγκες·

12.  υπογραμμίζει τη σημασία της στρατηγικής ευφυούς εξειδίκευσης ως μέσου συμπλήρωσης των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για την ανάπτυξη, χάρη στην επικέντρωση των προσπαθειών στον εντοπισμό και τη μεγιστοποίηση των πιο ανταγωνιστικών τομέων, στην ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και στην ενσωμάτωση της έρευνας, της καινοτομίας και της εκπαίδευσης μέσω πανευρωπαϊκών εταιρικών σχέσεων·

13.  επισημαίνει το γεγονός ότι, μολονότι υφίστανται ήδη μέτρα αιρεσιμότητας στην πολιτική συνοχής, η επόμενη περίοδος προγραμματισμού θα έχει ως στόχο τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της χρηματοδότησης, που θα διατίθεται υπό την αίρεση της συμμόρφωσης με συγκεκριμένα κριτήρια· θεωρεί ότι η πολιτική συνοχής είναι μια πολιτική που στηρίζει τη συνοχή μεταξύ των περιφερειών και ότι δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως εγγύηση για άλλες ενωσιακές πολιτικές που στοχεύουν σε μακροοικονομικές μεταρρυθμίσεις στα κράτη μέλη·

14.  επισημαίνει ότι η προσαρμογή στις αλλαγές που εισήγαγε ο ΚΚΔ μπορεί ενδεχομένως να προκαλέσει καθυστερήσεις στην κατάρτιση των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και των επιχειρησιακών προγραμμάτων·

Πρόοδος στα κράτη μέλη

15.  επισημαίνει το γεγονός ότι είναι σαφές πως τα κράτη μέλη βρίσκονται σε πολύ διαφορετικά στάδια όσον αφορά την προετοιμασία τους· αναγνωρίζει ότι, ενώ ορισμένα κράτη μέλη έχουν σημειώσει ικανοποιητική πρόοδο και έχουν καταθέσει προς έγκριση τα σχέδια συμφωνιών εταιρικής σχέσης στην Επιτροπή, άλλα κράτη έχουν καθυστερήσει αρκετά·

16.  επισημαίνει ότι, σε γενικές γραμμές, τα νεότερα κράτη μέλη (ΕΕ των 12) που απέκτησαν την εμπειρία ορισμένων από τα προγράμματα της περιόδου 2000-2006 και όλων των προγραμμάτων της περιόδου 2007-2013, βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο της προετοιμασίας σε σχέση με ορισμένα από τα κράτη μέλη της ΕΕ των 15·

17.  επισημαίνει το γεγονός ότι, ενώ σε ορισμένα κράτη μέλη εξετάζουν να μειώσουν σημαντικά τον προϋπολογισμό τους για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού, σε άλλα κράτη μέλη βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις σχετικά με την κατανομή των πόρων του προϋπολογισμού στο εσωτερικό τους· αναγνωρίζει ότι και τα δύο αυτά ζητήματα θα μπορούσαν να προκαλέσουν καθυστέρηση στην προετοιμασία·

18.  υπογραμμίζει το γεγονός ότι τα κράτη μέλη που σημειώνουν ικανοποιητική πρόοδο στην προετοιμασία τους για την επόμενη περίοδο χρηματοδότησης της πολιτικής συνοχής, κατέθεσαν στην Επιτροπή τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο του 2013 τα σχέδια συμφωνιών εταιρικής σχέσης και τα επιχειρησιακά τους προγράμματα με σκοπό την υποβολή άτυπων παρατηρήσεων·

19.  αναγνωρίζει ότι πολλά από τα κράτη μέλη που σημειώνουν ικανοποιητική πρόοδο ξεκίνησαν τη διαδικασία προετοιμασίας ήδη το 2010 καλώντας τους σχετικούς ενδιαφερόμενους φορείς να συμμετέχουν στις συζητήσεις για τον καθορισμό των αναγκών και των προτεραιοτήτων· επιδοκιμάζει, συνεπώς, τις προσπάθειες που κατέβαλαν με σκοπό την εκκίνηση της προπαρασκευαστικής διαδικασίας όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και πιστεύει ότι το γεγονός αυτό αναμφίβολα ενισχύει σε μεγάλο βαθμό την ετοιμότητά τους·

20.  τονίζει ότι η πρόοδος της προετοιμασίας εξαρτάται από την ικανότητα των αρμόδιων αρχών και οργανισμών να επενδύουν έγκαιρα χρόνο και πόρους στην προετοιμασία και να διαθέτουν επαρκές προσωπικό·

21.  αναγνωρίζει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις σημειώθηκε πρόοδος στην προετοιμασία επειδή η εκ των προτέρων αξιολόγηση και στρατηγική μελέτη των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) πραγματοποιήθηκαν εγκαίρως, επιτρέποντας την τροποποίηση των σχεδίων τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2013 βάσει των αποτελεσμάτων των εν λόγω αξιολογήσεων·

22.  αναγνωρίζει ότι σε ορισμένα κράτη μέλη σημειώνονται αλλαγές σε κυβερνητικό επίπεδο, γεγονός που μπορεί ενδεχομένως να δυσχεράνει τις προετοιμασίες για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού· επισημαίνει ότι, σε αυτές τις περιπτώσεις, η ύπαρξη συστημάτων που διασφαλίζουν την απρόσκοπτη πορεία του συνόλου του διοικητικού έργου ανεξαρτήτως των αλλαγών στην κυβέρνηση έχει ζωτική σημασία για τη συνέχιση των προετοιμασιών·

23.  επισημαίνει επίσης ότι η προετοιμασία για τη χρηματοδότηση της πολιτικής συνοχής πρέπει να ενισχυθεί σε πολιτικό επίπεδο προκειμένου να διασφαλισθεί ότι η ολοκλήρωση των συμφωνιών εταιρικής σχέσης αποτελεί προτεραιότητα για τις κυβερνήσεις·

Πρόοδος των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και των επιχειρησιακών προγραμμάτων

24.  επισημαίνει ότι ορισμένα κράτη μέλη σκοπεύουν να αλλάξουν το περιεχόμενο των επιχειρησιακών τους προγραμμάτων· επικροτεί την απόφαση ορισμένων κρατών μελών να στραφούν σε προγράμματα που χρηματοδοτούνται από πολλές πηγές ή να μειώσουν τον αριθμό των επιχειρησιακών προγραμμάτων σε περιφερειακό επίπεδο·

25.  επισημαίνει το γεγονός ότι ο βαθμός ελέγχου και συντονισμού που παραχωρείται στις περιφερειακές διοικήσεις από τις κεντρικές κυβερνήσεις διαφέρει σε σημαντικό βαθμό ανάλογα με την οργανωτική δομή στα διάφορα κράτη μέλη, με ορισμένες περιφέρειες να είναι εξαιρετικά ενεργές και να έχουν σχεδόν τον πλήρη έλεγχο των περισσότερων πτυχών της χρηματοδότησης της πολιτικής συνοχής και την εκπροσώπηση στις συμφωνίες εταιρικής σχέσης· εφιστά την προσοχή, εν προκειμένω, στον κώδικα δεοντολογίας, ο οποίος αναγνωρίζει τον κρίσιμο ρόλο των τοπικών και περιφερειακών παραγόντων καθώς και των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, και διαφυλάσσει την αρχή της εταιρικής σχέσης όσον αφορά την πολιτική συνοχής για την περίοδο 2014-2020·

26.  τονίζει ότι θα πρέπει να αναγνωριστεί πλήρως η τοπική και περιφερειακή διάσταση· τονίζει επίσης τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι περιφέρειες κατά την επιλογή ανταγωνιστικών τομέων·

27.  επισημαίνει ότι ένας τρόπος για να διασφαλισθεί ότι η διαδικασία κατάρτισης των συμφωνιών εταιρικής σχέσης είναι αποτελεσματική στα κράτη μέλη με αποκεντρωμένες διοικητικές δομές, είναι η συμπερίληψη ξεχωριστών κεφαλαίων στις συμφωνίες εταιρικής σχέσης τα οποία θα καταρτίζονται από τις περιφερειακές διοικήσεις· τονίζει ότι η προσέγγιση αυτή διασφαλίζει ότι οι διοικήσεις με αποκεντρωμένες εξουσίες για τα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης συμμετέχουν πιο άμεσα στην ανάπτυξη των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και έχουν την επιλογή να αναπτύξουν τις δικές τους προγραμματικές ιδέες και μηχανισμούς για την επίτευξή τους·

28.  αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι το γεγονός αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει συνέπειες στην ετοιμότητα των κρατών μελών ως σύνολο·

29.  υπογραμμίζει ότι απαιτείται αποτελεσματικός συντονισμός σε επίπεδο κρατών μελών, ώστε να γίνουν σεβαστές οι προθεσμίες για την προετοιμασία των επιχειρησιακών προγραμμάτων που αντικατοπτρίζουν τις τοπικές και περιφερειακές αναπτυξιακές ανάγκες, καθώς η ευθύνη για το περιεχόμενο και τη διαχείριση των προγραμμάτων αυτών πρέπει να ανήκει, κατά περίπτωση, στις τοπικές και περιφερειακές διοικήσεις, σύμφωνα με την εσωτερική οργάνωση κάθε κράτους μέλους, ούτως ώστε να συναφθούν έγκαιρα οι συμφωνίες εταιρικής σχέσης·

30.  αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι η μείωση των επιχειρησιακών προγραμμάτων σε περιφερειακό επίπεδο απαιτεί μια ουσιαστική αλλαγή σε διοικητικό και οργανωτικό επίπεδο και ενδέχεται να ενέχει αυξημένο κίνδυνο καθυστερήσεων στην αρχή λόγω των αλλαγών, εξαιτίας της πολυπλοκότητας της εφαρμογής των επιχειρησιακών προγραμμάτων σε συνδυασμό με τον προγραμματισμό σε διαφορετικά εθνικά και περιφερειακά επίπεδα·

31.  σημειώνει ότι η Επιτροπή γνωρίζει πως υπάρχει σημαντικό ενδιαφέρον για τα προγράμματα που χρηματοδοτούνται από πολλές πηγές, όπως προβλέπεται στον ΚΚΔ, και ότι πολλά κράτη μέλη σχεδιάζουν την εφαρμογή ενός ή περισσότερων τέτοιων προγραμμάτων κατά την περίοδο προγραμματισμού 2014-2020· τονίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι μια τέτοια προσέγγιση θα πρέπει να εφαρμοστεί με τον αποδοτικότερο δυνατό τρόπο, για να μην προκληθούν συμφορήσεις ή καθυστερήσεις· διαπιστώνει ότι τα διάφορα θεσμικά πλαίσια των κρατών μελών αναγνωρίζονται στον ΚΚΔ και ότι προβλέπονται μέτρα για την αντιμετώπιση ειδικών περιπτώσεων· υπογραμμίζει ότι οι περιφερειακοί και τοπικοί φορείς είναι οι πλέον κατάλληλοι για να εντοπίζουν τις αναπτυξιακές ανάγκες και να εφαρμόζουν προγράμματα λόγω της εγγύτητάς τους προς τους πολίτες, τις οργανώσεις, τις επιχειρήσεις και τις αρχές που τα προγράμματα αυτά αφορούν·

32.  αναγνωρίζει ότι η ικανότητα κατάρτισης των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και των επιχειρησιακών προγραμμάτων σε προχωρημένο στάδιο εξαρτάται από το εάν τα κράτη μέλη πραγματοποιούν επαρκείς προκαταρκτικές αναλύσεις σε σχέση με την κατάσταση και τις μελλοντικές τάσεις της χώρας· τονίζει ότι οι αναλύσεις αυτές θα διασφαλίσουν την πιο αποτελεσματική συμβολή των κονδυλίων της ΕΕ για την επίτευξη των στόχων που θέτει η χώρα·

33.  καλεί την Επιτροπή να δημοσιοποιήσει τον βαθμό προετοιμασίας των συμφωνιών εταιρικής σχέσης των κρατών μελών, για παράδειγμα με τη μορφή σύνοψης ανά κράτος μέλος, που θα περιέχει πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση της προετοιμασίας, το προτεινόμενο περιεχόμενο και τις διαβουλεύσεις με τους αντίστοιχους ενδιαφερόμενους, ώστε τα άλλα κράτη μέλη και οι αρχές να διδαχθούν από τις ορθές πρακτικές και προσεγγίσεις που ακολουθούνται·

Διδάγματα από την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013

34.  επισημαίνει το γεγονός ότι η μεταφορά των μεθόδων και των μηχανισμών της περιόδου προγραμματισμού 2007-2013 στην περίοδο μετά το 2013 θα είναι μείζον ζήτημα για πολλά κράτη μέλη· τονίζει ότι πρόκληση επίσης αποτελεί και το γεγονός ότι τα υπό εξέλιξη έργα πρέπει να συνεχίσουν να είναι ενεργά ενώ ταυτόχρονα θα αναπτύσσονται νέα έργα·

35.  αναγνωρίζει ότι σε πολλά κράτη μέλη οι προετοιμασίες κατά την έναρξη της περιόδου προγραμματισμού 2007-2013 ήταν περισσότερο χρονοβόρες από ό,τι είχε προβλεφθεί· τονίζει ότι το ζήτημα αυτό έχει διευθετηθεί από πολλές διοικήσεις που μερίμνησαν για την έγκαιρη υλοποίηση των νέων συμφωνιών εταιρικής σχέσης και επιχειρησιακών προγραμμάτων·

36.  θεωρεί ότι τα παραδείγματα που παρέχουν τα κράτη μέλη καταδεικνύουν ότι πρέπει να βελτιωθεί ο συντονισμός των διαφόρων μέτρων, των επιχειρησιακών προγραμμάτων και των κονδυλίων και να αναβαθμιστεί η συμμετοχή των τοπικών αρχών, των περιφερειακών οργανώσεων και των κοινωνικών και οικονομικών εταίρων·

37.  αναγνωρίζει ότι τα κοινά προβλήματα που εντοπίστηκαν σε προηγούμενες περιόδους προγραμματισμού συνδέονταν με έναν υπερβολικά ευρύ ορισμό των προτεραιοτήτων· ζητεί, ως εκ τούτου, μια πιο στρατηγική και ορθολογική διαδικασία καθορισμού προτεραιοτήτων στο μέλλον, τη μείωσή τους και την επικέντρωσή τους σε συγκεκριμένους στόχους·

38.  επιδοκιμάζει το γεγονός ότι, βάσει επιτυχημένων εμπειριών από την προηγούμενη περίοδο χρηματοδότησης, τα κράτη μέλη επιθυμούν να ενισχυθεί η μόχλευση της χρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα προκειμένου να δημιουργηθούν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης που θα συμπληρώσουν τις παραδοσιακές μεθόδους χρηματοδότησης· υπογραμμίζει ότι, σε μια εποχή επαχθών δημοσιονομικών περιορισμών και μείωσης της δανειοδοτικής ικανότητας εκ μέρους του ιδιωτικού τομέα, η μεγαλύτερη χρήση χρηματοδοτικών μέσων μπορεί να συμβάλει σε συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, να έχει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα με τον προϋπολογισμό της ΕΕ, να προσφέρει εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης και να εξασφαλίσει σημαντική ροή χρηματοδοτήσεων για στρατηγικές περιφερειακές επενδύσεις· υπογραμμίζει, ως εκ τούτου, τη σημασία της διαμόρφωσης σαφών κανόνων για τη χρήση καινοτόμων χρηματοδοτικών μέσων, όπως για παράδειγμα δάνεια, εγγυήσεις και επενδύσεις μετοχικού κεφαλαίου, συμπληρωματικά προς τις επιχορηγήσεις, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η συνεργασία μεταξύ των επιχειρήσεων, των οργανισμών του δημόσιου τομέα και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων·

Αποτελεσματικότητα της χρηματοδότησης

39.  υπογραμμίζει ότι είναι σαφές, βάσει της εμπειρίας που αποκτήθηκε από προηγούμενα χρηματοδοτικά προγράμματα, ότι έχει καίρια σημασία η διασφάλιση θετικών, μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων από τη χρηματοδότηση· επιμένει επίσης στη σημασία της ποιότητας των προγραμμάτων και στην αντικειμενική διαχείριση των δαπανών·

40.  επισημαίνει το γεγονός ότι πολλά κράτη μέλη ανέφεραν ως στόχο για την προετοιμασία της επόμενης περιόδου χρηματοδότησης την εστίαση σε μια προσέγγιση που θα βασίζεται στα αποτελέσματα· επιδοκιμάζει τα παραδείγματα που παρείχαν ορισμένα κράτη μέλη σχετικά με τους τρόπους υιοθέτησης μιας πιο αποτελεσματικής προσέγγισης ώστε να καθορίζονται εκ των προτέρων τα αναμενόμενα αποτελέσματα και να καθίσταται δυνατή η διάθεση της χρηματοδότησης σε προτάσεις που υπηρετούν αυτούς τους στόχους·

41.  τονίζει ότι πολλά κράτη μέλη θεωρούν ότι ο συντονισμός των τομέων πολιτικής και η αναγνώριση των εθνικών και περιφερειακών οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών προτεραιοτήτων αποτελούν ζητήματα καίριας σημασίας· θεωρεί ότι, κατά περίπτωση, τα εθνικά επιχειρησιακά προγράμματα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους αναπτυξιακούς στόχους σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο· επισημαίνει ότι πρέπει να ενθαρρυνθεί η δημιουργία συνεργειών μεταξύ των διαφόρων πηγών διαθέσιμης ενωσιακής χρηματοδότησης και των προϋπολογισμών των κρατών μελών και των περιφερειακών και τοπικών αρχών, προκειμένου να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των δημοσίων επενδύσεων στην ΕΕ·

Συνέργειες με άλλες πολιτικές και μέσα

42.  θεωρεί απαραίτητο τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν τις δυνατότητες ευθυγράμμισης μεταξύ όλων των πόρων που καλύπτονται από τον ΚΚΔ·

43.  εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι ορισμένα κράτη μέλη εξετάζουν την περαιτέρω χρήση των νέων μέσων, όπως, για παράδειγμα, η τοπική ανάπτυξη με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων (ΤΑΠΤΚ), οι ολοκληρωμένες εδαφικές επενδύσεις (ΟΕΕ) και τα κοινά σχέδια δράσης (ΚΣΔ)· γνωρίζει, ωστόσο, ότι αποδοχή των νέων μέσων δεν είναι ομόφωνη και ότι μια ανάλυση των τρεχόντων σχεδίων των κρατών μελών δείχνει ότι η ΤΑΠΤΚ θα εφαρμοστεί ευρύτερα από ό,τι οι ΟΕΕ, ιδίως στο ΕΓΤΑΑ σε σύγκριση με το ΕΤΠΑ, λόγω της πιο μακροχρόνιας παρουσίας της ΤΑΠΤΚ στο πρόγραμμα του ΕΓΤΑΑ, καθώς και λόγω του γεγονότος ότι οι ΟΕΕ είναι ένα νέο μέσο που θα χρειαστεί κάποιον χρόνο για να τεθεί σε ουσιαστική εφαρμογή· αναγνωρίζει ότι δεν έχει ακόμα γίνει σαφές κατά πόσο οι αρχικές προετοιμασίες θα μετουσιωθούν σε πλήρη εφαρμογή των εν λόγω μέσων·

44.  θεωρεί ότι η ΤΑΠΤΚ αποτελεί έναν άριστο τρόπο ενθάρρυνσης της συμμετοχής τοπικών φορέων από διάφορους τομείς, στο πλαίσιο της προσέγγισης «από τη βάση προς την κορυφή», βάσει της προηγούμενης εμπειρίας του προγράμματος LEADER στην αγροτική ανάπτυξη· καλεί τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που παρέχει η ΤΑΠΤΚ·

45.  αναγνωρίζει τα ΚΣΔ ως ένα θετικό βήμα προς τη διαχείριση βάσει των αποτελεσμάτων, σύμφωνα με έναν από τους πρωταρχικούς στόχους της πολιτικής για τη συνοχή μετά το 2013·

Απλοποίηση

46.  τονίζει τη σημασία της εφαρμογής απλούστερων μεθόδων προετοιμασίας και υλοποίησης των έργων και εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι υπάρχουν ενδείξεις πως αυτό επιτυγχάνεται στα κράτη μέλη·

47.  επικροτεί την έμφαση που δίδεται στην απλούστευση στον ΚΚΔ· επισημαίνει ωστόσο ότι, στην πραγματικότητα, η απλούστευση μπορεί να αποδειχθεί δύσκολο εγχείρημα λόγω των διαφορών που εξακολουθούν να υπάρχουν μεταξύ των ταμείων, οι οποίες δημιουργήθηκαν από τους ειδικούς κανονισμούς κάθε ταμείου·

48.  χαιρετίζει τις θετικές προσπάθειες που έχουν αναληφθεί προς την κατεύθυνση απλοποίησης και μεγαλύτερης διαφάνειας στη διαχείριση των κονδυλίων των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών και επενδυτικών ταμείων· επισημαίνει ότι η ύπαρξη μιας απλοποιημένης διαδικασίας υποβολής αιτήσεων των δικαιούχων, μαζί με σαφείς και προσβάσιμες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία και τις δυνατότητες χρηματοδότησης, έχει χαρακτηριστεί από πολλά κράτη μέλη ως σημαντική πτυχή της προετοιμασίας για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού 2014-2020· επικροτεί τη διαδικασία αυτή καθώς με τον τρόπο αυτόν διασφαλίζεται η ομαλή έκβαση της προετοιμασίας και της υλοποίησης των έργων, με μειωμένη γραφειοκρατία για τους αιτούντες· καλεί τα κράτη μέλη και τις περιφερειακές και τοπικές αρχές να ανταλλάσουν πληροφορίες για βέλτιστες πρακτικές με στόχο την απλοποίηση των διαδικασιών και, χωρίς να παραγνωρίζουν την αναγκαιότητα αυστηρών κανόνων όσον αφορά τους ελέγχους και τους λογιστικούς ελέγχους, να εξασφαλίσουν την αναλογικότητά τους, ώστε να μην προστίθεται στις διαδικασίες περιττό βάρος·

49.  αναγνωρίζει ότι η ηλεκτρονική συνοχή μπορεί να είναι καίριας σημασίας για τη μείωση των σημείων συμφόρησης και τη διασφάλιση της απλοποίησης και εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι ορισμένα κράτη μέλη αναφέρθηκαν στη χρήση της· θεωρεί ότι η ηλεκτρονική συνοχή μπορεί επίσης να συμβάλει σημαντικά στην προετοιμασία των μελλοντικών προγραμμάτων χρηματοδότησης·

Εταιρική σχέση

50.  τονίζει ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων και η κατάρτιση των συμφωνιών εταιρικής σχέσης πρέπει να περιλαμβάνουν το στοιχείο της συνεργασίας σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο κατά τον σχεδιασμό, την ανάπτυξη και την υλοποίηση των προγραμμάτων χρηματοδότησης της πολιτικής της ΕΕ για τη συνοχή· θεωρεί ότι η αρχή της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική διαχείριση της πολιτικής για τη συνοχή· υπογραμμίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές και οι ενδιαφερόμενοι παράγοντες θα πρέπει να συμμετέχουν πλήρως στην προετοιμασία, την εφαρμογή και την αξιολόγηση των προγραμμάτων· υπογραμμίζει τη σημασία που έχει να εξασφαλιστούν επαρκής ροή ενημέρωσης, μέτρα δημιουργίας ικανοτήτων και τεχνική υποστήριξη για τις εν λόγω αρχές, ώστε να διευκολυνθεί και να βελτιστοποιηθεί η συμβολή τους σε όλα τα στάδια της διαδικασίας αυτής·

51.  επικροτεί την αυξημένη συμμετοχή όλων των σχετικών ενδιαφερόμενων φορέων, των τοπικών και περιφερειακών εκπροσώπων, των ΜΚΟ, των οικονομικών και κοινωνικών εταίρων, των ιδιωτικών επιχειρήσεων και των πανεπιστημίων, όπως καταδεικνύεται από τα παραδείγματα που παρέχουν τα κράτη μέλη· θεωρεί ότι η ανάπτυξη της συνεργασίας με άλλους οργανισμούς και φορείς εκπροσώπησης διαφορετικών οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών απόψεων είναι σημαντική·

52.  τονίζει ότι για να διασφαλιστεί η επιτυχία μιας εταιρικής σχέσης μπορεί να εφαρμοστεί τόσο η προσέγγιση «από τη βάση προς την κορυφή» όσο και η προσέγγιση «από την κορυφή προς τη βάση»· επισημαίνει ότι η προσέγγιση «από τη βάση προς την κορυφή», η οποία προϋποθέτει εκτενείς συζητήσεις με τους εκπροσώπους του δημόσιου, του ιδιωτικού και τρίτων τομέων, δόθηκε ως παράδειγμα από ένα κράτος μέλος το οποίο σημειώνει ικανοποιητική πρόοδο στις προετοιμασίες του·

53.  επισημαίνει ότι οι δύο αυτές προσεγγίσεις διασφαλίζουν ότι οι εθνικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση της κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής κατάστασης εφαρμόζονται παράλληλα με την εκτεταμένη συμμετοχή των περιφερειακών και τοπικών παραγόντων· επικροτεί αυτόν τον αποτελεσματικό τρόπο διασφάλισης των στρατηγικών απαιτήσεων, ο οποίος παράλληλα διασφαλίζει και την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών στις προετοιμασίες·

Συμπεράσματα

54.  εκφράζει την ικανοποίησή του για την επίτευξη συμφωνίας σχετικά με το νομικό πλαίσιο της πολιτικής για τη συνοχή, παράλληλα με την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για τον ΚΚΔ και το ΠΔΠ·

55.  αναγνωρίζει τη σημασία της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης στα στάδια της προετοιμασίας και επισημαίνει ότι κάποια από τα κράτη μέλη που σημείωσαν τη μεγαλύτερη πρόοδο στην προετοιμασία βασίστηκαν στον ζωτικής σημασίας διάλογο με τους ενδιαφερόμενους παράγοντες σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο·

56.  υπογραμμίζει την έκκληση της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες να καταβάλουν προσπάθειες ώστε να εξασφαλίσουν την καλύτερη δυνατή ποιότητα των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και των επιχειρησιακών προγραμμάτων που προετοιμάζουν· επισημαίνει ότι αυτό θα συμβάλει στη δημιουργία ποιοτικών προτάσεων έργων που θα επικεντρώνονται σε συγκεκριμένους στόχους, ώστε να διασφαλίζεται ότι η χρηματοδότηση της ΕΕ έχει τον μεγαλύτερο δυνατό αντίκτυπο·

57.  αντιλαμβάνεται ότι δραστήριες και καλά ενημερωμένες εθνικές και περιφερειακές διοικήσεις, οι οποίες συνεργάζονται με την Επιτροπή, μπορούν να έχουν θετικό αντίκτυπο στην πρόοδο της προετοιμασίας· συνιστά, συνεπώς, στην Επιτροπή και τις εθνικές και περιφερειακές αρχές να διατηρούν σταθερή ροή πληροφοριών, μεταξύ άλλων και όσον αφορά λεπτομέρειες για προσεχείς πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση·

58.  συνιστά στα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν σοβαρές καθυστερήσεις να τηρήσουν αυστηρά τις συστάσεις που εξέδωσε η Επιτροπή· επισημαίνει ότι η Επιτροπή πρέπει να αυξήσει τη στήριξή της προκειμένου να διασφαλισθεί η ολοκλήρωση των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και των επιχειρησιακών προγραμμάτων των εν λόγω κρατών μελών όσο το δυνατόν πιο σύντομα· σημειώνει, συνεπώς, ότι η παρακολούθηση της προόδου των κρατών μελών κατά τη διάρκεια των σταδίων προετοιμασίας θα βοηθούσε στη μείωση των καθυστερήσεων· επισημαίνει επίσης ότι, στο στάδιο της υλοποίησης, η Επιτροπή θα μπορούσε να προσφέρει τη βοήθειά της σε εκείνα τα κράτη μέλη που παρουσιάζουν καθυστέρηση·

o
o   o

59.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη.

(1) EE L 210 της 31.7.2006, σ. 25.
(2) ΕΕ C 33 Ε της 5.2.2013, σ. 21.
(3) ΕΕ C 371 Ε της 20.12.2011, σ. 39.
(4) ΕΕ C 390 Ε της 18.12.2012, σ. 27.
(5) ΕΕ C 371 Ε της 20.12.2011, σ. 41.
(6) ΕΕ C 169 Ε της 15.6.2012, σ. 23.
(7) ΕΕ C 56 Ε της 26.2.2013, σ. 22.

Τελευταία ενημέρωση: 25 Ιανουαρίου 2018Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου