Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2009/2203(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή των εγγράφων :

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A7-0031/2010

Συζήτηση :

PV 25/03/2010 - 3
CRE 25/03/2010 - 3

Ψηφοφορία :

PV 25/03/2010 - 6.4
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2010)0072

Συζητήσεις
Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010 - Βρυξέλλες Έκδοση ΕΕ

3. Έκθεση της ΕΚΤ για το 2008 - Έκθεση σχετικά με την Ετήσια δήλωση του 2009 για την ευρωζώνη και τα δημόσια οικονομικά (συζήτηση)
PV
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση

- της έκθεσης (A7-0010/2010) του κ. Scicluna, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με την ετήσια έκθεση της ΕΚΤ για το 2008 (2009/2090(INI)), και

- της έκθεσης (A7-0031/2010) του κ. Giegold, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με την έκθεση που αφορά την Ετήσια Δήλωση του 2009 για την Ευρωζώνη και τα Δημόσια Οικονομικά [COM(2009)0527 - 2009/2203(INI)].

 
  
MPphoto
 

  Edward Scicluna, εισηγητής.(EN) Κύριε Πρόεδρε, τα δύο τελευταία χρόνια η ΕΚΤ αντιμετώπισε ασφαλώς τις μεγαλύτερες προκλήσεις από την εποχή της ίδρυσής της στο πλαίσιο του ρόλου της ως θεματοφύλακα της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και της σταθερότητας των τιμών. Σε αυτό το πλαίσιο εκπόνησα την έκθεσή μου για την ετήσια έκθεση της ΕΚΤ για το 2008.

Η έκθεση εστιάζεται στη συνεχή αντιμετώπιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης από την ΕΚΤ, στις προτάσεις της για μια στρατηγική εξόδου από την κρίση, στις αυξανόμενες ανισορροπίες εντός της ζώνης του ευρώ, στη μεταρρύθμιση της χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής της ΕΕ και, τέλος, σε θέματα που αφορούν τη διακυβέρνηση και τη λογοδοσία της ΕΚΤ. Ελπίζω ότι επιτεύχθηκε μια καλή ισορροπία.

Η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση είχαν ως αποτέλεσμα τη χειρότερη παγκόσμια οικονομική ύφεση από τη δεκαετία του 1930. Μετά από μια σχετικά ευνοϊκή περίοδο οικονομικής ανάπτυξης που σημειώθηκε στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, τα περισσότερα από τα κράτη μέλη της έθεσαν τις οικονομίες τους σε μια «δοκιμασία κοπώσεως», όχι μέσω ενός προσομοιωμένου μοντέλου αλλά σε πραγματικό χρόνο και με συνέπειες που ήταν οδυνηρά αληθινές. Το αποτέλεσμα ήταν αύξηση του ΑΕγχΠ μόλις κατά 0,7% το 2008, ακολουθούμενη από συρρίκνωση κατά 4% το 2009. Στο μεταξύ, τα κράτη μέλη της ΕΕ προβλέπουν πολύ αργή και άνιση ανάκαμψη το 2010 και 2011.

Τα περισσότερα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν αύξηση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων τους και χρέη. Οι οικονομικές προβλέψεις της Επιτροπής το φθινόπωρο του 2009 προέβλεπαν μέσο όρο δημοσιονομικών ελλειμμάτων στην ευρωζώνη της τάξης του 6,4% και μέσο δημόσιο χρέος της τάξης του 78,2%, αριθμητικά στοιχεία που, με τη σειρά τους, αναμένεται αμφότερα να αυξηθούν το 2010. Θα χρειαστούν αρκετά χρόνια για να επανέλθουν τα μεγέθη αυτά, που οφείλονται στη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, στα προ της κρίσης επίπεδα.

Θεωρώ ότι η ΕΚΤ αντέδρασε αρκετά καλά στην κρίση. Η βασική λειτουργία της ΕΚΤ είναι η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών. Μολονότι τον Ιούνιο και Ιούλιο του 2008 ο πληθωρισμός υπερέβαινε πολύ το όριο που είχε θέσει η ίδια η ΕΚΤ, οπότε έφτασε στο ανώτατο όριο του 4%, έκτοτε οι δείκτες πληθωρισμού κατέρρευσαν. Επίσης, η ΕΚΤ μείωνε διαρκώς τα επιτόκια από το ανώτατο όριο του 4,25% τον Ιούνιο του 2008 μέχρι το σημερινό επιτόκιο του 1% τον Μάιο του 2009 σε μια προσπάθεια να αναζωογονήσει τον δανεισμό και να δώσει ώθηση στην ευρωπαϊκή οικονομία.

Ο πρόσθετος ρόλος της ΕΚΤ κατά τη διάρκεια της κρίσης ήταν να επεκτείνει τις διατάξεις περί ρευστότητας χρησιμοποιώντας μη τυποποιημένα μέτρα. Χωρίς μια τέτοια οικονομική βοήθεια επιβίωσης, πολλά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα όπου βρίσκονται οι οικονομίες και οι συντάξεις πολλών ευρωπαίων πολιτών θα είχαν αναμφίβολα καταρρεύσει.

Ασφαλώς θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι η μείωση επιτοκίων της ΕΚΤ δεν ήταν τόσο ριζική όσο αυτές στις οποίες προέβησαν η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ ή η Τράπεζα της Αγγλίας.

Επίσης, ενώ οι εκτεταμένες ενέσεις μετρητών της ΕΚΤ απέτρεψαν την κατάρρευση πολλών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, στην πραγματικότητα πολλές τράπεζες δεν μετακύλισαν αυτήν τη ρευστότητα στους πελάτες τους, πράγμα ιδιαίτερα αρνητικό για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις στις οποίες βασίζεται η οικονομική ανάκαμψη. Αντ’ αυτού, πολλές τράπεζες αξιοποίησαν τη ρευστότητα αυτή για να στηρίξουν τη δική τους θέση. Επίσης, αυτό τους επέτρεψε να καταβάλλουν μπόνους, πράγμα που προκάλεσε δικαιολογημένα το δημόσιο αίσθημα.

Επίσης, δεν μπορώ παρά να κάνω μια σύντομη αναφορά στις πολιτικές αντιδράσεις που απαιτούνται όσον αφορά τις τρέχουσες δημοσιονομικές ανισορροπίες, θέμα γύρω από το οποίο επικρατεί μεγάλη σύγχυση και το οποίο απαιτεί την ανάληψη έγκαιρης και αποφασιστικής δράσης. Ωστόσο, θα αφήσω τους συναδέλφους μου να επεκταθούν ενδεχομένως στο θέμα αυτό.

Όπως οι προηγούμενοι εισηγητές, πιστεύω και εγώ ότι ο διάλογος μεταξύ του Κοινοβουλίου και της ΕΚΤ είναι εποικοδομητικός και εξελίσσεται θετικά. Μπορούμε να βασιστούμε σε αυτόν. Θεωρώ ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να έχει μεγαλύτερη συμμετοχή στους διορισμούς των μελών του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ –συμπεριλαμβανομένου του επόμενου Προέδρου της ΕΚΤ– σύμφωνα με το προηγούμενο που δημιουργήθηκε πρόσφατα με τη διαδικασία διορισμού του νέου Αντιπροέδρου του εν λόγω οργάνου.

Η ΕΚΤ είναι υπόλογη στους πολίτες της Ευρώπης μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πρέπει να ενισχύσουμε αυτήν τη λογοδοσία. Η κρίση έδειξε πρωτίστως ότι οι αγορές χωρίς κανονιστική ρύθμιση δεν αυτορρυθμίζονται πάντοτε και είναι επιρρεπείς σε συστημικούς κινδύνους. Για τον λόγο αυτόν είναι σημαντικό να υποστηριχθεί και να ολοκληρωθεί η ευρεία δέσμη μεταρρυθμίσεων της χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής της ΕΕ και, ειδικότερα, η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού συμβουλίου συστημικών κινδύνου, το οποίο θα είναι ένα όργανο που θα λειτουργεί προστατευτικά εξασφαλίζοντας έγκαιρη προειδοποίηση σε περίπτωση συστημικού κινδύνου ή ανισορροπίας στις χρηματοπιστωτικές …

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

 
  
MPphoto
 

  Sven Giegold, εισηγητής. (DE) Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση που αφορά την Ετήσια Δήλωση του 2009 για την Ευρωζώνη και τα Δημόσια Οικονομικά εκπονήθηκε σε μια περίοδο όπου η ευρωζώνη αντιμετώπιζε τεράστιες προκλήσεις, και η περίοδος αυτή δεν έχει λήξει ακόμα.

Η οικονομική κατάσταση προκαλεί σοβαρές ανησυχίες στους πολίτες της Ευρώπης και σε όλους εμάς. Η έκθεση είχε εγκριθεί τότε από την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής με πνεύμα εξαιρετικής συνεργασίας και με μεγάλη πλειοψηφία. Θα ήθελα να σας παρουσιάσω την έκθεση σε αυτό το πλαίσιο. Αφενός, είναι σαφέστατο, τόσο από τη σχετική πρόταση της Επιτροπής όσο και από τις συστάσεις που παρουσιάζουν εδώ στη σύνοδο Ολομέλειας το Κοινοβούλιο και η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, ότι η οικονομική κατάσταση πρέπει να σταθεροποιηθεί. Αφετέρου, η κρίση, που έχει φθάσει σε κάποιο επίπεδο σταθεροποίησης καθώς τα μεγέθη της ανάπτυξης παρουσιάζουν κάποια ανάκαμψη, έχει εισέλθει σε μία δεύτερη φάση η οποία χαρακτηρίζεται από τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα. Αυτό είναι το τίμημα που πρέπει να καταβάλουμε για να βγούμε από την κρίση. Το μήνυμα της έκθεσης είναι πολύ σαφές από την άποψη αυτή: πρέπει να επιστρέψουμε στον δρόμο του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης το συντομότερο δυνατό. Δεν μπορούμε να περάσουμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας ένα τέτοιο χρέος.

Ωστόσο, η έκθεση δηλώνει επίσης ξεκάθαρα ότι δεν αρκούν οι κανόνες του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Δεν υπάρχουν αντίστοιχα μέτρα για τη βελτίωση του συντονισμού στη ζώνη του ευρώ, και είναι σημαντικό να διορθωθούν οι ανισορροπίες στη ζώνη του ευρώ και να αυξηθεί ο συντονισμός της δημοσιονομικής και φορολογικής πολιτικής.

Εκείνοι που φέρουν την ευθύνη για τους τομείς αυτούς στη ζώνη του ευρώ αντιμετωπίζουν τώρα τη σημαντική πρόκληση να βρουν μία υπεύθυνη λύση για τα εν λόγω προβλήματα. Αυτό σημαίνει ότι αποκλείεται οποιαδήποτε χώρα να συνεχίσει να εμμένει στα ατομικά της προνόμια με πνεύμα πολιτικού τοπικισμού. Η Επιτροπή ειδικότερα, αλλά και οι χώρες της ζώνης του ευρώ, φέρουν τεράστια ευθύνη για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων στην κατάσταση αυτή. Θα ήθελα να συνοψίσω εν συντομία τις προτάσεις μας ως προς αυτά.

Πρώτον, χρειαζόμαστε αποτελεσματικά μέσα οικονομικού συντονισμού. Δεύτερον, πρέπει να σταματήσει η διαρθρωτική εξάρτηση της ζώνης του ευρώ από πεπερασμένους πόρους. Δεν έχουμε τη δυνατότητα να βυθιστούμε ξανά σε ύφεση την επόμενη φορά που θα αυξηθούν οι τιμές του πετρελαίου και των πόρων, πράγμα που είναι ήδη σε εξέλιξη. Τρίτον, είναι ουσιαστικό να υπάρξει αποτελεσματική ρύθμιση των χρηματοπιστωτικών αγορών μετά από αυτήν την κρίση. Ωστόσο, σήμερα βλέπουμε επιμέρους κράτη μέλη να φροντίζουν ώστε να μην γίνονται καν λογικές προτάσεις από κεντρικές αρχές όπως τα εποπτικά όργανα. Τέταρτον, είναι απαράδεκτο σε μια τέτοιου είδους κρίση να μην επικεντρωνόμαστε στον στόχο της κοινωνικής συνοχής, πράγμα αντίθετο με τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντί γι’ αυτό, ζητείται από επιμέρους κράτη μέλη να δανειστούν με παράλογα επιτόκια για τη χρηματοδότηση των χρεών τους. Για τον λόγο αυτόν καλούμε στην έκθεση να θεσπιστούν ευρωομόλογα ή παρόμοια μέτρα για να βοηθήσουμε τα ασθενέστερα κράτη μέλη με πνεύμα αλληλεγγύης. Το σημαντικότερο είναι πως οι απαραίτητες αλλαγές της φορολογικής πολιτικής δεν πρέπει να γίνουν σε βάρος της γενικής αγοραστικής δύναμης Η απλούστερη λύση που θα μας επέτρεπε να σημειώσουμε αρκετή πρόοδο στον τομέα αυτόν είναι η αποτελεσματική συνεργασία στον φορολογικό τομέα.

Η Επιτροπή πρέπει επιτέλους να παρουσιάσει γρήγορα κάποιες προτάσεις για μια κοινή ενοποιημένη εταιρική φορολογική βάση. Η έκθεση ζητεί επίσης την καθιέρωση συστήματος υποβολής εκθέσεων ανά χώρα σχετικά με τα καθαρά κέρδη των επιχειρήσεων. Σας ζητάμε να υποβάλετε αντίστοιχη πρόταση. Γενικά, η αρχή της φορολογικής συνεργασίας πρέπει να επικρατήσει του φορολογικού ανταγωνισμού, ειδικότερα στο πλαίσιο του έργου του κ. Monti και της αναζωογόνησης της εσωτερικής αγοράς. Είναι ανάγκη να παρουσιάσετε αποτελεσματικές προτάσεις, ώστε να μην βγούμε από την κρίση με ακόμα μεγαλύτερα χρέη. Η ισχυρή οικονομική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών θα μας βοηθήσει να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα αφήσουμε χρέη στα παιδιά μας, αλλά μία ζώνη του ευρώ όπου οι χώρες θα συνεργάζονται μεταξύ τους αντί να καταβάλλονται από τον ανταγωνισμό.

 
  
MPphoto
 

  Jean-Claude Trichet, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ μαζί σας επ’ ευκαιρία της συζήτησης για το ψήφισμα που αφορά την ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για το 2008.

Η συζήτηση αυτού του έτους αναβλήθηκε επί μακρόν εξαιτίας των κοινοβουλευτικών εκλογών του προηγουμένου έτους. Ωστόσο, τώρα μου δίνεται η ευκαιρία να συζητήσω τη σημερινή κατάσταση στο τέλος της συζήτησης.

(FR) Κύριε Πρόεδρε, όπως γνωρίζετε, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επιδοκιμάζει τους πολύ στενούς δεσμούς της με το Κοινοβούλιο που, παρενθετικά, ξεπερνούν κατά πολύ τις υποχρεώσεις που επιβάλλει η Συνθήκη. Με τα χρόνια καθιερώσαμε έναν πολύ γόνιμο διάλογο, και θα ήθελα να πω ότι οι εξαίρετες εκθέσεις για τις οποίες μόλις ακούσαμε από τον κ. Scicluna και τον κ. Giegold είναι άλλη μία απόδειξη γι’ αυτό.

Στη σημερινή μου δήλωση θα προβώ σε σύντομη ανασκόπηση των οικονομικών εξελίξεων που σημειώθηκαν στο παρελθόν και των μέτρων νομισματικής πολιτικής που έλαβε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Μετά θα αναφερθώ σε ορισμένα σημεία που εθίγησαν στην πρόταση ψηφίσματος και θα πω λίγα λόγια για τη σημερινή κατάσταση.

(EN) Πρώτον, σχετικά με τις οικονομικές εξελίξεις και τη νομισματική πολιτική του περασμένου έτους. Όπως είπε πολύ εύγλωττα ο κ. Scicluna, το 2009 η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα λειτουργούσε σε ένα περιβάλλον το οποίο οι μελλοντικοί ιστορικοί της οικονομίας προφανώς θα περιγράψουν ως το δυσκολότερο για τις προηγμένες οικονομίες από τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μετά από τη βαθιά όξυνση της χρηματοπιστωτικής κρίσης το φθινόπωρο του 2008, το 2009 άρχισε με τη συνεχιζόμενη συγχρονισμένη ελεύθερη πτώση της οικονομικής δραστηριότητας σε ολόκληρο τον κόσμο. Περίπου μέχρι τον Απρίλιο του περασμένου έτους, η οικονομική δραστηριότητα έφθινε μήνα με τον μήνα. Κατά την περίοδο αυτή, το σήμα κατατεθέν που ήταν ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της εμπιστοσύνης –και αυτό ήταν το σήμα της ΕΚΤ– ήταν η ικανότητα λήψης των άμεσων και έκτακτων αποφάσεων που ήταν αναγκαίες, ενώ ταυτόχρονα παραμέναμε ακλόνητα προσκολλημένοι στον πρωταρχικό μας στόχο της μεσοπρόθεσμης διατήρησης της σταθερότητας των τιμών.

Γενικά, πιστεύουμε ότι τα μη τυποποιημένα μέτρα νομισματικής πολιτικής μας, που είναι γνωστά συλλήβδην ως ενισχυμένη στήριξη της πίστης, ωφέλησαν την οικονομία της ευρωζώνης. Υποστήριξαν τη λειτουργία της χρηματαγοράς, συνέβαλαν στη βελτίωση των όρων χρηματοδότησης και κατέστησαν δυνατή την καλύτερη ροή των πιστώσεων στην πραγματική οικονομία από αυτή που θα μπορούσε να έχει επιτευχθεί μόνο με μειώσεις των επιτοκίων. Σε γενικές γραμμές, οι τράπεζες μετακύλυσαν στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις τα πολύ χαμηλότερα βασικά επιτόκια της ΕΚΤ.

Η αρχή που ακολουθούμε είναι ότι, στο μέτρο που η κατάσταση θα εξομαλυνθεί, η διατήρηση αυτών των μέτρων σε ισχύ για μεγαλύτερο διάστημα από όσο απαιτείται ενέχει τον κίνδυνο να μεταβληθεί η συμπεριφορά των παραγόντων της χρηματοπιστωτικής αγοράς με ανεπιθύμητο τρόπο, και δεν θέλουμε να τροφοδοτήσουμε την εξάρτηση.

Για τον λόγο αυτόν, τον Δεκέμβριο του 2009 αρχίσαμε να καταργούμε σταδιακά ορισμένα από τα έκτακτα μέτρα ρευστότητάς μας, λαμβάνοντας υπόψη τις βελτιώσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Ειδικότερα, μειώσαμε τον αριθμό, τη συχνότητα και τη διάρκεια των πιο μακροπρόθεσμων πράξεων αναχρηματοδότησης. Ταυτόχρονα δεσμευτήκαμε να συνεχίσουμε την πλήρη εξυπηρέτηση της ενίσχυσης της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος της ζώνης του ευρώ μέχρι τουλάχιστον τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτους.

Το διοικητικό συμβούλιο θεωρεί ότι η σημερινή στάση σχετικά με τη νομισματική πολιτική είναι η ενδεδειγμένη και ότι η συνεχιζόμενη σταθεροποίηση του αναμενόμενου πληθωρισμού συνιστά θετικό προμήνυμα για τη μεσοπρόθεσμη σταθερότητα των τιμών.

Επιτρέψτε μου να ασχοληθώ τώρα με ορισμένα από τα θέματα που θίγετε στο ψήφισμα και αναφέρθηκαν στην έκθεση.

Σχετικά με τα θέματα της λογοδοσίας και της διαφάνειας, εκτιμούμε πολύ τον τακτικό διάλογο με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το εποικοδομητικό πνεύμα με το οποίο διεξάγεται αυτή η ανταλλαγή απόψεων.

Ως εκ τούτου, επικροτώ την επανειλημμένη στήριξη του τριμηνιαίου νομισματικού διαλόγου μας από την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής. Πιστεύω ότι, όπως είπε και πάλι με μεγάλη ευγλωττία ο εισηγητής, είμαστε υπόλογοι στους πολίτες της Ευρώπης, δηλαδή στο Κοινοβούλιο.

Θεωρούμε ότι η ΕΚΤ είναι μία από τις πιο διαφανείς κεντρικές τράπεζες στον κόσμο. Η πρακτική μας να διεξάγουμε συνέντευξη Τύπου κάθε μήνα αμέσως μετά τη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου για τη νομισματική πολιτική παραμένει πρωτοπόρα πρωτοβουλία που δεν έχουν ακόμη αντιγράψει τα μεγάλα αδελφά θεσμικά όργανα. Με τη δημοσίευση της εκτενούς εισαγωγικής μας δήλωσης σε πραγματικό χρόνο, εξηγούμε πολιτικές αποφάσεις και το σκεπτικό στο οποίο βασίζονται.

Όπως γνωρίζετε, κατά τη διάρκεια της κρίσης εντατικοποιήσαμε περισσότερο τις επικοινωνιακές μας προσπάθειες, βοηθώντας έτσι στην εξομάλυνση των αντιδράσεων της χρηματοπιστωτικής αγοράς, στη δημιουργία εμπιστοσύνης και στη θέση των θεμελίων για την ανάκαμψη.

Ζητήσατε επίσης να μάθετε τις απόψεις της ΕΚΤ όσον αφορά τη δημιουργία οίκου συμψηφισμού στην ευρωζώνη για χρηματοπιστωτικά μέσα όπως οι συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (CDSs). Θα ήθελα να πω ότι η ευρωστία των αγορών CDS σε ευρώ έχει άμεση σημασία για το σύστημα του ευρώ όσον αφορά τον έλεγχο της νομισματικής και χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στη ζώνη του ευρώ.

Ο συμψηφισμός μέσω κεντρικού αντισυμβαλλομένου είναι πολύ σημαντικός όχι μόνο για να επιτευχθεί διαφάνεια, αλλά και για να διαφοροποιηθούν και να μοιραστούν οι εκθέσεις σε κίνδυνο και να μειωθούν τα κίνητρα για την ανάληψη υπερβολικών κινδύνων. Δεν θα πρέπει να γίνεται κατάχρηση ορισμένων χρηματοπιστωτικών μέσων, που καθιερώθηκαν για αντιστάθμιση, με σκοπό την κερδοσκοπία. Οι ρυθμιστικές αρχές πρέπει να είναι σε θέση να διεξάγουν αποτελεσματικές έρευνες για ενδεχόμενες ανάρμοστες πρακτικές, και εδώ νομίζω ότι συμφωνούμε απόλυτα με τις ανησυχίες του Κοινοβουλίου.

Επιτρέψτε μου να πω δυο λόγια για τις προοπτικές της ΟΝΕ σε μία περίοδο γεμάτη προκλήσεις. Η οικονομική ανάκαμψη είναι σε εξέλιξη, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η κρίση έχει περάσει. Πρώτον, γνωρίζουμε ότι ο ρυθμός της ανάκαμψης δεν θα είναι ομαλός και δεν μπορούμε να αποκλείσουμε υποτροπές.

Δεύτερον, αντιμετωπίζουμε ακόμα πολλές προκλήσεις όσον αφορά τη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας πρέπει να διαδραματίζει εποικοδομητικό και όχι καταστροφικό ρόλο στις οικονομίες μας. Η λυδία λίθος για τον εποικοδομητικό ρόλο είναι να εξυπηρετεί ο χρηματοπιστωτικός τομέας την πραγματική οικονομία. Για να εξασφαλιστεί ένας τέτοιος ρόλος, πρέπει ακόμα να βελτιώσουμε σημαντικά τη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών συστημάτων.

Μέχρι σήμερα, η προσοχή έχει εστιαστεί σε μεγάλο βαθμό στον τραπεζικό τομέα. Για να είναι αποτελεσματικές οι μεταρρυθμίσεις, πρέπει επίσης να εξεταστούν πολύ προσεκτικά τα μη τραπεζικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και η διάρθρωση και η λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών. Πρέπει να αναπτύξουμε μηχανισμούς και κίνητρα για να εξασφαλίσουμε ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν θα βγει εκτός ελέγχου με τον καταστροφικό τρόπο με τον οποίο συνέβη ακριβώς πριν από την κρίση.

Πρέπει να συγκρατήσουμε τις συστημικές διαταραχές που οδηγούν σε οικονομικά προβλήματα για τους πολίτες της Ευρώπης. Η σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, τη νομοθεσία για το οποίο εξετάζει αυτό το διάστημα το Κοινοβούλιο, είναι μέρος της σωστής αντίδρασης σε αυτήν την πρόκληση.

Η ευρωπαϊκή οικονομία αντιμετωπίζει και άλλες προκλήσεις που συνδέονται με τα δημόσια οικονομικά, όπως υπογράμμισε και πάλι ο εισηγητής, και με τη δημόσια οικονομική ευρωστία.

Στην οικονομική και νομισματική ένωση της Ευρώπης υπάρχει σαφής κατανομή αρμοδιοτήτων. Όσον αφορά αυτήν την κατανομή αρμοδιοτήτων, όλοι μπορούν να βασιστούν στη δέσμευση της ΕΚΤ να διατηρήσει μεσοπρόθεσμα τη σταθερότητα των τιμών στη ζώνη του ευρώ συνολικά.

Βάσει των τελευταίων μας προβολών για το τρέχον έτος, θα έχουμε στο τέλος του έτους, μετά από δώδεκα χρόνια με το ευρώ, μέσο ετήσιο πληθωρισμό ύψους 1,95%. Αυτό συμφωνεί με τον ορισμό μας για τη σταθερότητα των τιμών: κάτω από 2%, αλλά κοντά στο 2%.

Η δέσμευση της ΕΚΤ, η στρατηγική της και το ιστορικό της έχουν συνοχή. Η απρόσκοπτη λειτουργία της ευρωπαϊκής οικονομικής και νομισματικής ένωσης δεν βασίζεται μόνο στη νομισματική, αλλά και στην οικονομική ένωση. Οι αρμόδιοι για τη χάραξη πολιτικής σε εθνικό επίπεδο πρέπει να διατηρούν υγιή τα δημόσια οικονομικά και τις οικονομίες τους ανταγωνιστικές.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, όπου η Ευρώπη αντιμετωπίζει καίριες αποφάσεις, είναι πιο σημαντικό παρά ποτέ να αναγνωρίσουμε ότι μια ευημερούσα ένωση απαιτεί αποφασιστική δράση εκ μέρους όλων. Η νομισματική ένωση στην Ευρώπη είναι, κατά τη γνώμη μου, κάτι πολύ περισσότερο από μια νομισματική συμφωνία. Είναι μια ένωση κοινού πεπρωμένου.

(Ο ομιλητής προσέθεσε στα γαλλικά και στα γερμανικά: «Έχουμε κοινό πεπρωμένο.»)

Αυτό το πεπρωμένο είναι για το κοινό μας καλό, και είναι το όραμα των ιδρυτών μας. Η νομισματική ένωση δεν είναι θέμα βολής. Είναι μέρος μιας γενικότερης διαδικασίας προώθησης της ολοκλήρωσης των λαών στην Ευρώπη που άρχισε μετά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πιστεύω ότι συχνά υποτιμούμε το κατόρθωμα που πέτυχε η Ευρώπη. Συχνά, βιαζόμαστε να επικρίνουμε τα θεσμικά όργανα και τις διαδικασίες μας. Όμως γενικά έχουν λειτουργήσει καλά, ακόμα και στους πιο δύσκολους καιρούς. Πιστεύω ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και οι ευρωπαϊκές διαδικασίες παρέμειναν αποτελεσματικά κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Σε αυτήν την πλευρά του Ατλαντικού, αποφύγαμε δραματικά γεγονότα που θα μπορούσαν να έχουν πυροδοτήσει μια νέα ένταση της κρίσης που άρχισε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Σεπτέμβριο του 2008. Μέσα σε αυτό το σημερινό πλαίσιο, εκτιμώ τη δέσμευση των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ, που έγινε επ’ ευκαιρία της τελευταίας συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, να αναλάβουν, εάν χρειαστεί, αποφασιστική και συντονισμένη δράση για να εξασφαλίσουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στη ζώνη του ευρώ.

Θα ήθελα επίσης να επωφεληθώ της παρουσίας μου ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να εκθέσω αυτά που ήδη ανέφερα τη Δευτέρα στην ακρόαση στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής. Πρόθεση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ είναι να διατηρήσει το ελάχιστο πιστωτικό όριο στο πλαίσιο των ασφαλειών σε επίπεδο πιστοληπτικής ικανότητας (BBB-) πέρα από το τέλος του 2010. Παράλληλα θέλουμε να θεσπίσουμε από τον Ιανουάριο του 2011 ένα διαβαθμισμένο πρότυπο αρχικού περιθωρίου ασφαλείας που θα συνεχίσει να παρέχει επαρκή προστασία στο ευρωσύστημα. Θα παρουσιάσω τις τεχνικές λεπτομέρειες όταν θα μιλήσω για τις αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου της επόμενης συνεδρίασής μας στις 8 Απριλίου.

Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω. Η θέσπιση του ενιαίου νομίσματος πριν από πάνω από δέκα χρόνια αντιπροσωπεύει, κατά τη γνώμη μου, το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα επίτευγμα στην ιστορία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης – μιας διαδικασίας που εξασφάλισε την ειρήνη και την ευημερία στην Ευρώπη.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση έφερε νέες προκλήσεις στις οποίες ανταποκριθήκαμε εμείς στην Ευρώπη. Η νομισματική μας ένωση και οι πολύ στενοί δεσμοί μας με τις οικονομίες όλων των κρατών μελών της ΕΕ εντός της ενιαίας αγοράς δεν επέτρεψαν να επιδεινωθεί η κρίση από νομισματικές κρίσεις όπως συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Σήμερα η Ευρώπη αντιμετωπίζει περαιτέρω καίριες αποφάσεις. Κοινό καθήκον μας είναι να συνεχίσουμε να εξασφαλίζουμε την ειρήνη και την ευημερία, να κάνουμε την Ένωσή μας ένα ακόμα πιο ελκυστικό μέρος για να ζει και να εργάζεται κανείς.

Για τον σκοπό αυτόν πρέπει να ενισχύσουμε την εποπτεία, όπως είπαν και οι εισηγητές, και να ενισχύσουμε τη συνεργασία. Πρέπει επίσης να αναβιώσουμε το αίσθημα του κοινού σκοπού, των κοινών ιδανικών που εμψύχωναν τους ιδρυτές μας. Το εγχείρημά τους ήταν οραματικό και όλα όσα βλέπουμε στον σημερινό κόσμο επιβεβαιώνουν τη διορατικότητά τους.

 
  
MPphoto
 

  Olli Rehn, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να σας ευχαριστήσω γι’ αυτήν την ευκαιρία να συζητήσουμε για την Ετήσια Δήλωση του 2009 για την Ευρωζώνη. Όταν προετοιμάζαμε την ετήσια δήλωσή μας, γνωρίζαμε ότι τα θέματα που επελέγησαν θα ήταν επίκαιρα. Ωστόσο, πρόσφατα μάλλον έχουν παραγίνει επίκαιρα.

Επιτρέψτε μου να συγχαρώ τους δύο εισηγητές Edward Scicluna και Sven Giegold για τις εξαίρετες εκθέσεις τους. Σεβόμενος την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θα επικεντρωθώ στην έκθεση Giegold, που συνιστά μια πολύ ουσιαστική συμβολή στη σημερινή συζήτηση για τον οικονομικό συντονισμό και την οικονομική διακυβέρνηση στην ευρωζώνη.

Κατά τη γνώμη μου, η ευρεία υποστήριξη της έκθεσης Giegold στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής αποτελεί πραγματικά απόδειξη της σημασίας και της ισορροπίας της προσέγγισης και των περιεχομένων της έκθεσης. Συμφωνώ απόλυτα με τον κ. Trichet ότι το ευρώ δεν είναι μόνο μια τεχνική νομισματική συμφωνία, αλλά αντιθέτως είναι το κεντρικό πολιτικό εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο πρέπει να υπερασπιστούμε και να αναπτύξουμε με ευρωπαϊκό πνεύμα, και σήμερα και αύριο, καθώς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συγκαλείται σε μία πολύ κρίσιμη στιγμή.

Η ζώνη του ευρώ είναι από το 1999 κυρίως ένας χώρος οικονομικής σταθερότητας. Προστάτευσε τους πολίτες μας από οικονομικούς κλυδωνισμούς. Όμως, από το τέλος του 2008 η ζώνη του ευρώ πλήττεται σκληρά από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Παρά τις πολιτικές οικονομικής ανάκαμψης και τα ισχυρά δημοσιονομικά κίνητρα, οι χρηματοπιστωτικές αγορές εξακολουθούν να παραμένουν ρευστές και ο βαθμός αβεβαιότητας παραμένει εξαιρετικά υψηλός. Πρόσφατες αναταράξεις στην αγορά έθεσαν σε σοβαρή δοκιμασία τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και την οικονομική διακυβέρνηση στη ζώνη του ευρώ, ιδίως σε ό,τι αφορά την Ελλάδα.

Θα ήθελα να πω ότι τώρα η Ελλάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο για να επιτύχει τον στόχο του 4% όσον αφορά τη μείωση του ελλείμματος αυτό το έτος, μετά από τα τολμηρά και πειστικά μέτρα που αποφάσισε το ελληνικό κοινοβούλιο στις αρχές του μήνα και έχουν τώρα τεθεί σε ισχύ. Η στιγμή αυτή μπορεί πραγματικά να είναι μια καμπή στη δημοσιονομική ιστορία και την οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας.

Ωστόσο, ούτε η Ελλάδα ούτε η ευρωζώνη δεν έχουν εξέλθει ακόμα εντελώς από τις δυσκολίες, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν ανησυχίες για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα στη ζώνη του ευρώ. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή ενθάρρυνε ιδιαίτερα τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ να λάβουν μια πολιτική απόφαση για έναν μηχανισμό που θα εξασφαλίζει τη χρηματοοικονομική σταθερότητα σε ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ, έναν μηχανισμό που θα μπορεί να ενεργοποιηθεί γρήγορα σε περίπτωση ανάγκης, σύμφωνα με τη Συνθήκη και τη ρήτρα διάσωσης που περιλαμβάνει, και δεν θα εμπεριέχει κανέναν αυτοματισμό.

Από την πλευρά μας μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η Επιτροπή είναι έτοιμη να θεσπίσει ένα τέτοιο ευρωπαϊκό πλαίσιο συντονισμένης και υπό όρους συνδρομής, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όταν είναι ανάγκη και όταν ζητηθεί. Συνεργαζόμαστε στενά και εντατικά με όλα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης και την ΕΚΤ για να επιτύχουμε μια τέτοια λύση στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αυτήν την εβδομάδα.

Ωστόσο, πέρα από την άμεση διαχείριση της κρίσης πρέπει να εξετάσουμε και πώς μπορούν να αποφευχθούν στο μέλλον παρόμοιες καταστάσεις, έτσι ώστε να μην αντιμετωπίσουμε ποτέ ξανά περιπτώσεις όπως η σημερινή περίπτωση της Ελλάδας. Η ελληνική κρίση κατέστησε φανερή την ανάγκη βελτίωσης της οικονομικής διακυβέρνησης. Αυτό είχε ήδη αναγνωριστεί στη Συνθήκη της Λισαβόνας, που παρείχε και τη σχετική νομική βάση. Ως εκ τούτου, αυτό το διάστημα ετοιμάζουμε προτάσεις για την εφαρμογή του άρθρου 136 της Συνθήκης της Λισαβόνας, και η Επιτροπή θα υποβάλει τις επόμενες εβδομάδες πρόταση βελτιωμένης συνεργασίας στην οικονομική πολιτική και ενισχυμένης επιτήρησης των χωρών.

Όπως εσείς, κύριε Giegold, στην παράγραφο 28, λυπόμαστε που δεν υπάρχουν υποχρεωτικές δεσμεύσεις μεταξύ των κυβερνήσεων για την επιβολή του συντονισμού στην ευρωζώνη. Επομένως, χρειάζεται μια ολοκληρωμένη και μελλοντοστραφής προσέγγιση εστιασμένη στην πολιτική δράση και σε σαφείς κανόνες λειτουργίας. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να προλάβουμε τα μη βιώσιμα δημοσιονομικά ελλείμματα και, επομένως, πρέπει να μπορούμε να παρακολουθούμε καλύτερα τις μεσοπρόθεσμες δημοσιονομικές πολιτικές των κρατών μελών της ευρωζώνης. Πρέπει να είμαστε σε θέση να απευθύνουμε ευρύτερες και αυστηρότερες συστάσεις στα κράτη μέλη, προκειμένου να λαμβάνουν διορθωτικά μέτρα. Υπολογίζω και στη δική σας υποστήριξη για το ζήτημα αυτό.

Επίσης, μπορούμε να κάνουμε καλύτερη χρήση των υφιστάμενων μέσων. Το Συμβούλιο μπορεί να απευθύνει συστάσεις σε ένα κράτος μέλος του οποίου οι οικονομικές πολιτικές θέτουν σε κίνδυνο τη σωστή λειτουργία της οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Αυτό χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν, προφανώς πιο σπάνια απ’ ό,τι έπρεπε. Με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, η Επιτροπή μπορεί, δυνάμει του άρθρου 21, να απευθύνει άμεσα παρόμοιες έγκαιρες προειδοποιήσεις σε ένα κράτος μέλος. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνουμε για να βοηθήσουμε τα κράτη μέλη να αντιμετωπίζουν πολύ νωρίτερα τα οικονομικά προβλήματα που προκύπτουν.

Καθώς φαίνεται πως έχω υπερβεί τον χρόνο ομιλίας μου, θα συνεχίσω μιλώντας για τις μακροοικονομικές ανισορροπίες στις τελικές παρατηρήσεις μου. Αυτό είναι το δεύτερο κεντρικό στοιχείο της ενισχυμένης οικονομικής διακυβέρνησης. Σε γενικές γραμμές συμφωνώ ως προς αυτά με τις απόψεις των εισηγητών.

Θέλω απλώς να κλείσω λέγοντας ότι η χρηματοπιστωτική κρίση έδειξε με σκληρό τρόπο ότι η συνεχής οικονομική ανάπτυξη των προηγουμένων δεκαετιών δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη. Σήμερα μπορεί τα χειρότερα να έχουν περάσει. Η οικονομική ανάκαμψη είναι τώρα σε εξέλιξη, όμως είναι ακόμα εύθραυστη και δεν μπορεί να διατηρηθεί από μόνη της. Η ανεργία δεν έχει αλλάξει προς το καλύτερο. Το ίδιο ισχύει για την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, που αποτελεί προϋπόθεση για την αειφόρο ανάπτυξη. Όσο σημαντικά και αν ήταν τα δημοσιονομικά κίνητρα για την οικονομική ανάκαμψη, τα δύο χρόνια της κρίσης εξάλειψαν παραπάνω από 20 χρόνια εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών.

Αυτά τα σύννεφα θα σκιάζουν το οικονομικό μας τοπίο τα επόμενα χρόνια. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να καθαρίσει ο ουρανός και να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη. Επομένως, πραγματικά δεν είναι καιρός για να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο. Αντίθετα, είναι καιρός για αλλαγή πορείας, προκειμένου να προαγάγουμε την αειφόρο ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

 
  
MPphoto
 

  Sophie Auconie, εξ ονόματος της Ομάδας PPE. (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μου καταρχάς να συγχαρώ και να ευχαριστήσω τον εισηγητή κ. Giegold που παρουσίασε μια υψηλής ποιότητας εργασία και φάνηκε πρόθυμος να ακούσει τους εισηγητές των άλλων Ομάδων.

Η έκθεση αυτή, η αντίδραση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην ετήσια δήλωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ευρωζώνη και τα δημόσια οικονομικά, είναι πλούσια σε αναλύσεις και προτάσεις. Ασφαλώς έχει σημαδευτεί σε μεγάλο βαθμό από το μεγάλο γεγονός του 2009, την οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, που είναι αναμφίβολα η σοβαρότερη κρίση που αντιμετώπισε η Ευρωπαϊκή Ένωση από την ίδρυσή της.

Αποκόμισα δύο κύρια διδάγματα από την κρίση αυτή. Αφενός, η Οικονομική και Νομισματική Ένωση απέδειξε πόσο χρήσιμη είναι. Το ευρώ, ένα σταθερό κοινό νόμισμα, διαδραμάτισε τον ρόλο μιας πραγματικής νομισματικής ασπίδας. Η συμμετοχή στη ζώνη του ευρώ έδωσε σε περισσότερες από μία χώρες τη δυνατότητα να αποφύγουν μια υποτίμηση του εθνικού τους νομίσματος, που θα είχε επιδεινώσει περαιτέρω τις συνέπειες της κρίσης. Επομένως, η ζώνη του ευρώ έγινε πιο ελκυστική, όπως δείχνει η περίπτωση της Ισλανδίας.

Επιπροσθέτως, η ενεργός και ευέλικτη νομισματική πολιτική της ΕΚΤ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη διατήρηση των ευρωπαϊκών τραπεζών εν ζωή, αυξάνοντας τις «ενέσεις ρευστότητας» προς τα πιστωτικά ιδρύματα.

Επομένως, το πρώτο δίδαγμα είναι ότι, ενώ λέμε συχνά πως η Ευρώπη οικοδομήθηκε πάνω σε κρίσεις, αυτή η κρίση έδειξε πως η οικονομική Ευρώπη είναι ταυτόχρονα και αποτελεσματική και αναγκαία.

Από αυτό αντλώ το δεύτερο δίδαγμα, που είναι ότι θα πρέπει να ενισχύσουμε την ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση. Σήμερα, η μόνη γνήσια ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική είναι η νομισματική πολιτική. Ο συντονισμός των δημοσιονομικών πολιτικών είναι περιορισμένος. Ωστόσο, η ζώνη του ευρώ, που –όπως αναφέρθηκε και πάλι σε αυτήν την έκθεση– έχει σκοπό την ολοκλήρωση του συνόλου των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να καθιερώσει μια αποτελεσματική διακυβέρνηση σε κάθε τομέα της οικονομικής πολιτικής.

Πρέπει να αρχίσει από τη μακροοικονομική και χρηματοπιστωτική εποπτεία, θέμα το οποίο επεξεργαζόμαστε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό πρέπει να διεξαχθεί στο πλαίσιο του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης ως πραγματικού μέσου δημοσιονομικού συντονισμού. Σε αυτήν την περίοδο κρίσης, η σημαντική μείωση εσόδων, τα μέτρα φορολογικών κινήτρων που ελήφθησαν στο πλαίσιο του σχεδίου ανάκαμψης και η λειτουργία οικονομικών σταθεροποιητών οδήγησαν σε επιδείνωση του δημοσιονομικού ισοζυγίου των κρατών μελών.

Η μείωση του δημόσιου χρέους παραμένει θεμελιώδης δέσμευση, διότι αφορά το μέλλον των παιδιών μας. Ας είμαστε αυστηροί, αλλά ας είμαστε και εφευρετικοί. Ας εξετάσουμε μια νέα ευρωπαϊκή δημοσιονομική πολιτική, ας εξετάσουμε τα ευρωομόλογα και ας δείξουμε θάρρος στην ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση.

 
  
MPphoto
 

  Liem Hoang Ngoc, εξ ονόματος της Ομάδας S&D.(FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η έκθεση του κ. Giegold είναι ιδιαίτερα σημαντική στο πλαίσιο της τρέχουσας μακροοικονομικής συζήτησης. Η έκθεση καθίσταται ακόμα πιο σημαντική επειδή ο συντάκτης της είναι γερμανός ευρωβουλευτής ο οποίος ήθελε να επιστήσει την προσοχή των Ευρωπαίων στα στρεβλά αποτελέσματα που είχε για τις χώρες της ευρωζώνης η γερμανική στρατηγική μείωσης του μισθολογικού κόστους στο πλαίσιο του συστήματος του ενιαίου νομίσματος.

Η γερμανική κυβέρνηση πράγματι σύρει την ευρωζώνη και ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση σε μια γενικευμένη μισθολογική μείωση με βλαβερές μακροοικονομικές συνέπειες. Ειδικότερα ελλείψει συνεπών διαρθρωτικών πόρων και επαρκών δημοσιονομικών πόρων, και δεδομένης της αδυναμίας υποτίμησης, τα κράτη μέλη με έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι καταδικασμένα να περικόψουν τους μισθούς και να περιορίσουν την εμβέλεια των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης προκειμένου να αντέξουν.

Αποτέλεσμα είναι, πρώτον, μείωση της εσωτερικής ζήτησης που οδήγησε από το δεύτερο τρίμηνο του 2008 σε αρνητική ανάπτυξη, και μάλιστα πριν ακόμα από την εμφάνιση της κρίσης ρευστότητας. Δεύτερον, παρατηρούμε αύξηση του προσωπικού χρέους των νοικοκυριών με μέτριο εισόδημα και μέσα, των οποίων η αγοραστική δύναμη δεν αυξάνεται πλέον. Τα χρέη τους για την απόκτηση κατοικίας τροφοδοτήθηκαν από ολόκληρο τον απορρυθμισμένο χρηματοπιστωτικό μηχανισμό στην Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, με τις καταστροφικές συνέπειες που διαπιστώσαμε με την κρίση των ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου.

Κυρίες και κύριοι, παρακολουθώντας τις συζητήσεις στην επιτροπή θα πίστευε κανείς ότι σημαντικός αριθμός βουλευτών προφανώς δεν θυμάται τα διδάγματα από την κρίση αυτή. Δεν έχουμε ακόμα ξεπεράσει καθόλου αυτήν την κρίση. Η σημερινή ανάκαμψη είναι ακόμα πιο εύθραυστη αν λάβει κανείς υπόψη ότι η Ευρώπη συνεχίζει τη μείωση των μισθών και η Επιτροπή, αλλά και ο Πρόεδρος της Ευρωομάδας και ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας –που τον ακούσαμε τη Δευτέρα– ζητούν από τα κράτη μέλη να υιοθετήσουν πρόωρα πολιτικές εξόδου που θα μπορούσαν να συγκριθούν με πραγματικά σχέδια λιτότητας.

Οι πολιτικές αυτές ενέχουν τον κίνδυνο να πνίξουν εν τη γενέσει την ανάπτυξη που μόλις έγινε και πάλι θετική, μολονότι τα ποσοστά χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας παραμένουν χαμηλά. Οι πολιτικές αυτές δεν θα επιτύχουν τη μείωση των ελλειμμάτων στην Ελλάδα, την Ισπανία και αλλού, διότι δεν θα εισπραχθούν ούτε τα αναμενόμενα φορολογικά έσοδα. Θα επιδεινώσουν την ανεργία και θα πυροδοτήσουν κοινωνικές εντάσεις.

Η έκθεση Giegold έχει το προσόν ότι εφιστά την προσοχή σε ορισμένες από αυτές τις μακροοικονομικές ανισορροπίες. Δυστυχώς, η τελική εκδοχή όπως τροποποιήθηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και την Ομάδα των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη αρνείται να καταδικάσει τη μείωση των μισθών. Ωστόσο γενικά η συζήτηση που άρχισε ο κ. Giegold μπορεί να είναι θετική σε μια περίοδο όπου επιστρέφει στο Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή το νεοφιλελεύθερο δόγμα που τέθηκε υπό αμφισβήτηση από την κρίση.

 
  
MPphoto
 

  Ramon Tremosa i Balcells , εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ τους εισηγητές κ. Scicluna –που γνωρίζει πολλά για τις κεντρικές τράπεζες– και κ. Giegold. Διεξαγάγαμε εκτενείς συζητήσεις μαζί τους και τελικά συμφωνήσαμε σε πολλές συμβιβαστικές τροπολογίες.

Θα ήθελα να σας μιλήσω σήμερα για το ευρώ. Θα ήθελα να υπογραμμίσω σε όλους σας ότι είμαι καινούργιος στην πολιτική: μέχρι πριν από εννέα μήνες δίδασκα μακροοικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Το φθινόπωρο του 2008, η οικογένειά μου και εγώ ζούσαμε στο Λονδίνο για ακαδημαϊκούς λόγους και υπήρξα άμεσος μάρτυρας της ξαφνικής πτώσης της στερλίνας κατά 30% μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ξαφνικά όλοι οι άγγλοι συνάδελφοί μου έγιναν φτωχότεροι και σήμερα η στερλίνα δεν έχει ανακάμψει ακόμα. Υπό το πρίσμα της μεγάλης πτώσης της στερλίνας, δεν θέλω ούτε καν να φανταστώ ποια θα ήταν σήμερα η αξία της πεσέτας αν την είχαμε ακόμη στα πορτοφόλια μας.

Αυτά τα δύο χρόνια της τρομερής παγκόσμιας οικονομικής κρίσης έδειξαν ότι το ευρώ μάς παρείχε μεγάλη σταθερότητα. Στην πραγματικότητα είναι το μόνο από τα μεγάλα δυτικά νομίσματα που δεν έκανε φτωχότερους τους χρήστες του.

Το ευρώ υπήρξε ένα σίγουρο λιμάνι ενάντια στα τεράστια κύματα των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών καταιγίδων, για να δανειστώ την υποβλητική εικόνα του βρετανού τραπεζικού επενδυτή David Marsh. Πριν από δώδεκα μήνες, αυτός ο διάσημος τραπεζικός επενδυτής, που ήταν για πολλά χρόνια εκ πεποιθήσεως ευρωσκεπτικιστής, δημοσίευσε ένα βιβλίο που εξυμνεί το ευρώ, αναγνωρίζοντας ότι υπήρξε επιτυχημένο και είναι το μελλοντικό παγκόσμιο νόμισμα.

Το ευρώ δεν περνά σήμερα κρίση: οι δημοσιονομικές κρίσεις ορισμένων κρατών μελών είναι η αιτία για τα προβλήματα του ενιαίου νομίσματος. Το ευρώ είναι λαμπρό παράδειγμα νομισματικής ένωσης, το οποίο μελετούν και θαυμάζουν οι οικονομικές ελίτ της Κίνας, της Ινδίας, της Βραζιλίας και της Ρωσίας. Το ευρώ δεν συνιστά κίνδυνο για τις μεσογειακές οικονομίες. Το ευρώ είναι η ευκαιρία για να ενσωματωθούν οι οικονομίες τους μόνιμα στις καλές, μεταρρυθμιστικές και προχωρημένες πρακτικές των χωρών της Κεντρικής Ευρώπης.

Η έκθεση που συζητάμε σήμερα περιλαμβάνει αυστηρή κριτική της πρακτικής της κρατικής παρέμβασης στο νόμισμα της Κίνας. Η τεχνητή υποτίμησή του συνέβαλε στη δημιουργία των μεγάλων παγκόσμιων ανισορροπιών που είναι μία από τις αιτίες αυτής της κρίσης.

Εμείς στη ζώνη του ευρώ δεν πρέπει να τιμωρούμε τις χώρες με τις μεγαλύτερες εξαγωγές. Η ιστορία των οικονομικών κρίσεων μάς δείχνει ότι μόλις επιτευχθεί οικονομική ευρωστία, η οικονομική ανάκαμψη έρχεται παράλληλα με τις εξαγωγές.

Είναι αλήθεια ότι η Γερμανία πρέπει να αρχίσει να καταναλώνει ξανά και να κάνει περισσότερα ως κινητήρια δύναμη της ευρωπαϊκής οικονομικής ανάπτυξης. Ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποδυναμωθεί η εξαγωγική της δύναμη. Είμαι φιλελεύθερος βουλευτής από την Καταλονία και η περιφέρειά μου –που είναι πηγή του 28% των ισπανικών εξαγωγών– έχει και μεγάλη αναλογία εξαγωγών προς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν: σχεδόν 30%. Δεν μπορεί να επιβάλλονται κυρώσεις σε αυτούς που έχουν την καλύτερη επίδοση.

Τέλος, το ευρώ έχει τώρα μεγάλο γόητρο στον κόσμο, αλλά πρέπει να καταβάλει κάπως μεγαλύτερες προσπάθειες σε σχέση με τη διαφάνεια. Κύριε Trichet, τα πλήρη πρακτικά των συζητήσεων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πρέπει να δημοσιεύονται όπως συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία και τη Σουηδία.

 
  
MPphoto
 

  Philippe Lamberts, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να με καταλάβει καλά ο Επίτροπος Rehn και γι’ αυτό θα μιλήσω αγγλικά.

Θα ήθελα να ρίξω μια ματιά στο μέλλον, ξεκινώντας από το σημείο όπου βρισκόμαστε σήμερα. Πού βρισκόμαστε; Έχουμε σοβαρά και μη βιώσιμα δημόσια ελλείμματα, και σας υπενθυμίζω ότι οι Πράσινοι δεν στηρίζουν ελλείμματα αυτού του είδους.

Δεύτερον, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι έχουμε ήδη σοβαρές και εντεινόμενες κοινωνικές ανισότητες. Το 16% των Ευρωπαίων κάτω από το όριο της φτώχειας – αυτό δεν είναι μικρό ποσοστό. Το 40% των νέων Ισπανών ηλικίας κάτω των 25 ετών είναι άνεργοι – αυτό δεν είναι μικρό ποσοστό, και θα μπορούσα να συνεχίσω.

Ύστερα, αντιμετωπίζουμε την αλλαγή του κλίματος και τη μείωση των πόρων, και όλα αυτά σημαίνουν πως υπάρχει ανάγκη επενδύσεων σε υποδομές, στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία κ.λπ.

Έτσι, εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει πραγματικά να αλλάξουμε ταχύτητα.

Μετά τη σύνοδο κορυφής του Φεβρουαρίου, ο Herman Van Rompuy είπε πως ο συντονισμός της μακροοικονομικής πολιτικής πρέπει να αυξηθεί και να βελτιωθεί σημαντικά. Ασφαλώς. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει, φυσικά, ότι, από την άποψη των δημοσιονομικών δαπανών, πρέπει να έχουμε περισσότερες αξιολογήσεις από ομοτίμους, περισσότερο εκ των προτέρων έλεγχο. Το 4% του ΑΕγχΠ της Ελλάδας πηγαίνει σε στρατιωτικές δαπάνες. Έχουν πλέον αεροπορία ίσου μεγέθους με τη γερμανική πολεμική αεροπορία. Πώς γίνεται αυτό; Σε μια τόσο μικρή χώρα, και να εξοπλίζονται τόσο πολύ.

Αν όμως κοιτάξουμε μόνο την πλευρά των δαπανών, δεν θα επιτύχουμε τίποτα. Πρέπει να εξετάσουμε, και μάλιστα αυστηρά, τον συντονισμό των φορολογικών μας εσόδων, γιατί τι είναι αυτό που πρέπει να κάνουμε; Πρέπει να επαναφέρουμε την ισορροπία στα φορολογικά έσοδα, απομακρυνόμενοι από τα έσοδα από την εργασία προς άλλες μορφές εσόδων, συμπεριλαμβανομένου του εισοδήματος από κεφάλαια. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι θα έχουμε μια αποτελεσματική εταιρική συνεισφορά –αποτελεσματική, όχι μόνο στα χαρτιά– και αυτό σημαίνει μια κοινή ενοποιημένη εταιρική φορολογική βάση, υποβολή εκθέσεων ανά χώρα κ.λπ.

Πρέπει να εφαρμόσουμε τον φόρο χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και τον φόρο άνθρακα, τόσο για τη μεταβολή συμπεριφορών όσο και για την απόκτηση εσόδων. Και δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό ζητώντας απλώς από τις χώρες να συντονίσουν τις πολιτικές τους. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη ολοκλήρωση. Αν δεν το κάνουμε αυτό, οι κυβερνήσεις μας δεν θα φανούν ικανές να συμβιβάσουν την ανάγκη εξισορρόπησης των προϋπολογισμών με την ανάγκη ανταπόκρισης στις κοινωνικές και επενδυτικές ανάγκες.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι η Ευρώπη βρίσκεται τώρα σε μια κρίσιμη συγκυρία. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε έναν μεγαλύτερο βαθμό ολοκλήρωσης –όχι απλό συντονισμό– και την πτώση. Το δίδαγμά μου από την Κοπεγχάγη δεν είναι απλώς ότι δεν επιτύχαμε τη συμφωνία για το κλίμα. Είναι ότι η Ευρώπη αποδείχθηκε ασήμαντη όταν δεν ενεργεί ως σύνολο. Αφιερώνουμε υπερβολικό χρόνο στον συντονισμό και πολύ λίγο στο να ενεργούμε από κοινού. Αυτή θα ήταν, επομένως, η συμβολή μας σε αυτήν τη συζήτηση.

 
  
MPphoto
 

  Kay Swinburne, εξ ονόματος της Ομάδας ECR.(EN) Κύριε Πρόεδρε, καθώς κατάγομαι από ένα κράτος που δεν ανήκει στη ζώνη του ευρώ, δεν είμαι βέβαιη αν η γνώμη μου έχει μεγάλη βαρύτητα για τους συναδέλφους μου σε αυτήν τη συζήτηση. Σήμερα, πολλοί θα ισχυρίζονταν ότι το πρόβλημα της ευρωζώνης θα πρέπει να λυθεί από τα μέλη της ευρωζώνης.

Ωστόσο, το ευρώ δεν βρίσκεται σε απομόνωση. Βρίσκεται στην παγκόσμια αγορά και έχει πληγεί από την παγκόσμια οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση ακριβώς όπως όσοι βρίσκονται εκτός της ευρωζώνης. Η διαχείριση των δημόσιων οικονομικών μας κατά τη διάρκεια των καλών χρόνων επηρεάζει απόλυτα τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να αντιδράσουμε και να επανέλθουμε σήμερα. Όπως υπογράμμισαν πολλοί, υπάρχει λόγος που η Γερμανία αντιμετωπίζει ένα πολύ διαφορετικό δημοσιονομικό έλλειμμα από την Ελλάδα. Μπορεί βέβαια να τις ενώνει ένα κοινό νόμισμα, όμως οι στάσεις απέναντι στην οικονομία και τις δαπάνες είναι πολύ διαφορετικές. Η συμμετοχή σε μια νομισματική ένωση δεν ένωσε πλήρως διαφορετικούς πολιτισμούς και διαφορετικές παραδόσεις δημοσιονομικής πολιτικής.

Πολλά μπορεί να πει κανείς από την προοπτική του Ηνωμένου Βασιλείου σχετικά με τις διαφορές στη δημοσιονομική πολιτική. Και εμείς διογκώσαμε τον δημόσιο τομέα μας, δαπανήσαμε πολλά τις καλές χρονιές, δανειστήκαμε πολλά δημιουργώντας χρέη που δεν θέλαμε καν να παραδεχτούμε όταν φαινόταν πως οι καλοί καιροί πέρασαν για πάντα, και δημιουργήσαμε μια κουλτούρα όπου ένας υποτίθεται διάσημος οικονομολόγος του Ηνωμένου Βασιλείου παρουσιάστηκε μάλιστα την περασμένη εβδομάδα σε μία από τις επιτροπές μας υποστηρίζοντας ότι οι κυβερνήσεις μπορούν να παραγάγουν ως διά μαγείας χρήματα.

Βασικά, τα χρήματα για τη χρηματοδότηση του δημοσίου τομέα δεν εμφανίζονται ως διά μαγείας. Προέρχονται από φορολογικά έσοδα του ιδιωτικού τομέα. Η Γερμανία το καταλαβαίνει αυτό. Οι πολιτικές της κατά το πρόσφατο παρελθόν εστιάστηκαν στη χρήση κρατικών δαπανών και κινήτρων για να δοθούν κίνητρα στον ιδιωτικό τομέα. Επομένως, βρίσκεται τώρα σε ισχυρή θέση όσον αφορά την ανάκαμψη. Τελικά, ο δημόσιος τομέας επιτέλεσε το έργο του στην κρίση. Διέσωσε τις τράπεζες και παρενέβη όταν απέτυχε ο ιδιωτικός τομέας. Τώρα είναι η σειρά του ιδιωτικού τομέα να αποκαταστήσει τα κεφάλαια.

Η αρνητική πλευρά των μέτρων λιτότητας, που θα βγάλουν από θέσεις του δημόσιου τομέα ανθρώπους που εργάζονται σκληρά, πρέπει να μετατραπεί σε πλεονέκτημα για την έναρξη επιχειρήσεων, την εκμετάλλευση του επιχειρηματικού πνεύματος με τη μείωση των δαπανών για τη σύσταση επιχειρήσεων, ώστε να καταστεί δυνατή η δημιουργία του αποδοτικού ιδιωτικού τομέα που χρειάζεται για να βγάλει όλες τις χώρες μας από τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα. Όλες εκείνες οι χώρες που εφάρμοσαν τα τελευταία χρόνια μη βιώσιμες οικονομικές πολιτικές –της δικής μου συμπεριλαμβανομένης– πρέπει να καταλάβουν ότι η αλλαγή είναι ουσιαστική και αναπόφευκτη.

 
  
MPphoto
 

  Jürgen Klute, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL.(DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να εκμεταλλευτώ αυτήν την ευκαιρία για να εξετάσω άλλη μία φορά την κατάσταση στην Ελλάδα, διότι πιστεύω ότι η κρίση στην Ελλάδα μάς δίνει μια εικόνα για την πολιτική κατάσταση στη ζώνη του ευρώ. Πρώτα, όμως, θα ήθελα να κάνω μία παρατήρηση για το αίτημα της γερμανίδας καγκελαρίου κ. Merkel να αποπεμφθεί η Ελλάδα από την ευρωζώνη, εφόσον κριθεί αναγκαίο.

Η Ομάδα μου, η Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών, θεωρεί αυτήν την πρόταση εντελώς παράλογη. Αφενός, μιλάμε για μια κοινότητα με κοινό πεπρωμένο. Αν το εννοούμε αυτό σοβαρά, δεν μπορούμε να ζητάμε, αφετέρου, να αποκλειστεί ένα κράτος μέλος στην πρώτη μεγάλη ή μέτρια κρίση που αντιμετωπίζουμε. Αυτό είναι παράλογο! Και το κυριότερο, αυτό θα ήταν η παραδοχή μιας αποτυχίας που θα σήμαινε υποταγή στον χρηματοπιστωτικό τομέα

Ο χρηματοπιστωτικός τομέας επέτρεψε χωρίς ντροπή να τον διασώσουν οι φορολογούμενοι από την κρίση, και τώρα μας ζητούν να αρνηθούμε μια τέτοιου είδους βοήθεια στην Ελλάδα. Θα είναι δύσκολο να εξηγήσουμε στους συνταξιούχους και τους εργαζομένους στην Ελλάδα, αλλά και στις άλλες χώρες που πλήττονται –σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, η επόμενη χώρα που θα τεθεί υπό επιτήρηση είναι η Πορτογαλία– για ποιον λόγο τους ζητούν τώρα να πληρώσουν εφόσον υποστήριξαν ήδη τις τράπεζες με τους φόρους τους. Αν ακολουθήσουμε αυτήν την πορεία, αυτό θα είναι σαν να ρίχνουμε το ευρωπαϊκό εγχείρημα πάνω σε έναν τοίχο.

Παρ’ όλη τη δικαιολογημένη κριτική σε βάρος της Ελλάδας –και οι έλληνες βουλευτές ασφαλώς καταλαβαίνουν ότι στη χώρα τους πρέπει να γίνουν πολλά– για την κρίση δεν είναι σε καμία περίπτωση υπεύθυνη μόνο η Ελλάδα. Θα ήθελα να υπογραμμίσω μόνο ότι η πλειονότητα των αποφάσεων για τη χρηματοοικονομική πολιτική στη ζώνη του ευρώ έχει ανατεθεί στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Το ευρώ δεν μπορεί να δώσει λύση στα διαφορετικά επίπεδα παραγωγικότητας των επιμέρους οικονομιών. Οι μεγάλοι εξαγωγείς όπως η Γερμανία αναγκάζουν την ελληνική οικονομική πολιτική να λυγίσει. Επομένως, και αυτό συνιστά μια κρίση στην οικονομική πολιτική και την πολιτική ανταγωνισμού της ΕΕ.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ζητάμε να αρθεί η απαγόρευση οικονομικής συνδρομής των κρατών μελών της ΕΕ. Τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ θα πρέπει να διαθέσουν δάνεια σε ευρώ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα πρέπει να εξαγοράσει χρέη όπως έκανε η Ομοσπονδιακή Τράπεζα στις ΗΠΑ και θα πρέπει να απαγορευτούν οι συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνων αθέτησης. Αυτό είναι το αίτημά μας.

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. SCHMITT
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 

  Νικόλαος Σαλαβράκος, εξ ονόματος της ομάδας EFD. – Κύριε Πρόεδρε, η 25η Μαρτίου είναι γενέθλια ημέρα της Ευρώπης και της Ελλάδας. Στις 25 Μαρτίου του 1957, με τη Συνθήκη της Ρώμης, ανέτειλε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις 25 Μαρτίου του 1821 γεννήθηκε η Ελλάδα.

Σήμερα, στη γενέθλια μέρα τους, δοκιμάζονται και η Ευρώπη και η Ελλάδα. Η Ευρώπη στη συνοχή της και η Ελλάδα στα οικονομικά της. Όλοι στην αίθουσα αυτή γνωρίζουμε ότι από τις 15 χώρες της ευρωζώνης, οι 6 έχουν υψηλό δημόσιο χρέος και δημοσιονομικό έλλειμμα. Όλοι στην αίθουσα αυτή γνωρίζουμε ότι και οι 30 χώρες μέλη του ΟΟΣΑ έχουν χρέος άνω του 100% του ΑΕΠ και κατά 30% υψηλότερο έναντι του 2008. Οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες, σ' αυτή την τεράστια οικονομική κρίση που ζούμε, προσπαθούν να λύσουν το δικό τους πρόβλημα τυπώνοντας κυρίως χαρτονόμισμα.

Γνωρίζουμε επίσης ότι η Ελλάδα έλαβε αυστηρά οικονομικά μέτρα λιτότητας μέχρις εξαντλήσεως των πολιτών της. Πολλοί θα πουν ότι καλά να πάθει η Ελλάδα και να πληρώσει τα σφάλματά της. Ναι, κάποιοι θα λογοδοτήσουν γι' αυτό. Αλλά να μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα εισάγει προϊόντα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως από τη Γερμανία κατά 15 δισ. ευρώ παραπάνω από ό,τι εξάγει.

Παρακαλώ λοιπόν να ληφθεί υπόψη από την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι η αντιμετώπιση των κερδοσκόπων θα δημιουργήσει γεωπολιτική κατάσταση στην ευρύτερη πολιτική.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Σας ευχαριστώ. Ο χρόνος σας εξαντλήθηκε. Παρακαλώ να τηρείτε τον χρόνο ομιλίας που σας έχει δοθεί.

 
  
MPphoto
 

  Werner Langen (PPE). (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να θίξω ένα θέμα επί της διαδικασίας. Οι συνάδελφοι θέλουν να ψηφίσουν γι’ αυτό αργότερα, και θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα αν δεν τηρούμε τον χρόνο ομιλίας μας.

 
  
MPphoto
 

  Hans-Peter Martin (NI).(DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Trichet, καταρχάς θα ήθελα να σας συγχαρώ για όσα επιτύχατε τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, ταυτόχρονα, γνωρίζετε ασφαλώς ότι εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων κρατούν σήμερα την ανάσα τους διότι φοβούνται για το ευρώ, πράγμα που δεν περιμέναμε να δούμε σε αυτήν τη γενιά.

Πρώτον, ανησυχούμε για το τι θα συμβεί στη συνέχεια με τις εξαμηνιαίες και ετήσιες αναχρηματοδοτήσεις και αν θα επιτύχετε την ανάκληση αυτής της δέσμης έκτακτων μέτρων ρευστότητας. Μόνο όσοι έχουν μαζοχιστικές τάσεις σε σχέση με τα θέματα της χρηματοοικονομικής πολιτικής δεν θα σας εύχονταν καλή τύχη ως προς αυτό. Ωστόσο, ο πληθωρισμός είναι επίσης αιτία ανησυχίας και στον τομέα αυτόν σημειώνετε ασφαλώς πρόοδο. Ως Αυστριακός θα ήθελα να συστήσω να σταματήσουν οι κατηγορίες κατά της Γερμανίας που διατυπώθηκαν εδώ. Όλοι θα πρέπει να καταλάβουν ότι η Γερμανία ήταν πηγή μεγάλης σταθερότητας στο παρελθόν. Δεν θα πρέπει να τιμωρείται τώρα διότι πέτυχε σε πολλούς τομείς καλύτερα αποτελέσματα από άλλες χώρες. Δεν είναι δυνατό να δείχνει κανείς αλληλεγγύη σε ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για κακοδιαχείριση, σπατάλη και υπερβολικά διοικητικά μέτρα.

 
  
MPphoto
 

  Burkhard Balz (PPE). (DE) Κύριε Πρόεδρε, ως σκιώδης εισηγητής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) για την ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για το 2008, είμαι πολύ ικανοποιημένος με την έκθεση που έχουμε τώρα μπροστά μας. Χάρη στη στενή και αποτελεσματική συνεργασία με τον εισηγητή κ. Scicluna και κυρίως με τον κ. Tremosa της Ομάδας της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, πιστεύω ότι εκπονήσαμε ένα πολύ ισορροπημένο σύνολο παρατηρήσεων για την ετήσια έκθεση της ΕΚΤ για το 2008. Την ίδια άποψη είχαν και ο κ. Trichet και ο κ. Rehn.

Θεωρώ ότι η ΕΚΤ υπήρξε αντιμέτωπη με ιδιαίτερα δύσκολα καθήκοντα το 2008, που ήταν το πρώτο έτος της κρίσης. Θεωρώ ότι δεδομένων αυτών των προκλήσεων η ΕΚΤ ενήργησε αποτελεσματικά και, το κυριότερο, πολύ συνετά. Η έκθεση του κ. Scicluna αντικατοπτρίζει αυτήν την προσέγγιση. Ωστόσο, η κατάσταση που αντιμετωπίζει η ΕΚΤ δεν είναι απλή, και αυτό δεν είναι πιθανό να αλλάξει στο άμεσο μέλλον. Αφενός, απέχουμε ακόμα πολύ από την υπέρβαση της κρίσης και, αφετέρου, τα προβλεπόμενα κανονιστικά μέτρα συνιστούν νέες προκλήσεις και προβλήματα για την ΕΚΤ. Είναι σημαντικό να συνεχίσει η ΕΚΤ να εξασφαλίζει τη σταθερότητα της ζώνης του ευρώ τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια. Όπως ένα δεξαμενόπλοιο μέσα στη θαλασσοταραχή, η ΕΚΤ πρέπει να παραμείνει στη σωστή πορεία.

Από την άλλη πλευρά –κύριε Trichet, το ανέφερα ήδη αυτό στην προτελευταία συζήτηση για τη νομισματική πολιτική– η ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πρέπει να διατηρηθεί, ιδίως ενόψει της μελλοντικής συμπερίληψής της στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου. Αυτό έχει εξαιρετική σημασία, διότι εσείς ως Πρόεδρος και άλλα μέλη της ΕΚΤ θα εμπλακείτε σε μεγάλο βαθμό στο ζήτημα αυτό. Αυτό θα πρέπει να αποτελέσει σημαντικό κριτήριο για μελλοντικές αξιολογήσεις άλλων μέτρων της κεντρικής τράπεζας. Είναι ουσιαστικό να μην το ξεχνάμε αυτό όταν θα εξετάζουμε άλλες εκθέσεις τα επόμενα χρόνια.

 
  
MPphoto
 

  Gianni Pittella (S&D). - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Trichet, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, ο βασιλιάς είναι γυμνός! Η σοβαρότητα της κατάστασης περιγράφηκε με ακρίβεια. Τώρα πρέπει να επικεντρωθούμε στη θεραπεία, και το πρώτο βήμα γι’ αυτήν τη θεραπεία δεν μπορεί να είναι άλλο από την ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση, χωρίς την οποία το οικονομικό σύστημα δεν θα αναπτυχθεί και το χρέος θα γίνει ακόμα λιγότερο βιώσιμο.

Πρέπει να υποστηρίξουμε και να βοηθήσουμε την Ελλάδα και πρέπει να αποφευχθεί ένα φαινόμενο ντόμινο όσον αφορά τις ευρωπαϊκές χώρες των οποίων οι οικονομίες χαρακτηρίζονται από χαμηλή ανταγωνιστικότητα και αυξημένα επίπεδα χρέους. Η πραγματική ευρωπαϊκή διακυβέρνηση πρέπει να εξασφαλίζει τρεις στόχους: 1) μια πολιτική ανάπτυξης, 2) χρηματοδοτικά μέσα κατάλληλα για τη διατήρηση αυτής της ανάπτυξης και 3) μια πολιτική διαχείρισης έκτακτων καταστάσεων.

Σήμερα το πρωί άκουσα πολλές ομιλίες που εξήραν τις αρετές του ευρώ. Πολύ καλά, προφανώς συμφωνώ, όμως γιατί δεν θεωρούμε το ευρώ νόμισμα που μας σώζει όχι μόνο από τον πληθωρισμό, αλλά, με ένα μικρό και εγγυημένο δημόσιο χρέος, μας εξασφαλίζει και μεγαλύτερη ρευστότητα για να δρομολογήσουμε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό επενδυτικό πρόγραμμα εκδίδοντας ευρωομόλογα; Αναφορικά με τη διαχείριση έκτακτων καταστάσεων, συμφωνώ με την ιδέα να συσταθεί ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, που θα ήταν μια λογική λύση.

Κυρίες και κύριοι, αυτό που θέλω να πω τελειώνοντας, και να το πω καθαρά, είναι πως σε αυτήν τη φάση δεν ωφελεί να καθυστερούμε, να αφηνόμαστε, να περιμένουμε να τελειώσει αυτή η μακριά νύχτα. Δεν θα μας χρησιμέψει μια «Ευρώπη Don Abbondio». Αν η Ευρώπη δεν δείξει σήμερα θάρρος, πότε θα πρέπει να το δείξει;

 
  
MPphoto
 

  Sharon Bowles (ALDE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, είχαμε μια πολύ σημαντική εβδομάδα στην επιτροπή με τον Πρόεδρο της ΕΚΤ, τον Πρόεδρο της ευρωομάδας και τον υποψήφιο Αντιπρόεδρο της ΕΚΤ. Όλοι συμφωνούμε ότι η αυστηρότερη επιτήρηση των κρατών μελών, με ακριβή στατιστικά στοιχεία που θα δίνουν τη δυνατότητα έγκαιρης επέμβασης, είναι μια καίρια απαίτηση.

Οι σχετικές εργασίες έχουν αρχίσει και περιλαμβάνουν ελεγκτικές αρμοδιότητες για την Eurostat, η δε επιτροπή ανυπομονεί να αναλάβει τον ενισχυμένο ρόλο της για να βοηθήσει.

Όμως, υπάρχουν δείκτες πέρα από το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, οι οποίοι πρέπει επίσης να τηρούνται. Μια δυνατότητα είναι ο μεγαλύτερος δημοσιονομικός συντονισμός σε συνάρτηση με τη μακροοικονομική σταθερότητα. Ασφαλώς, όμως, αυτό δοκιμάστηκε. Θυμηθείτε την αναταραχή το 2001 για την προειδοποίηση του Ecofin προς την Ιρλανδία σε καιρό δημοσιονομικού πλεονάσματος. Συνεπώς, γνωρίζουμε το δίδαγμα: η άσκηση πειθαρχίας σε καιρούς πλεονάσματος είναι ακόμα πιο δύσκολη από τον έλεγχο του ελλείμματος. Και όπως ακριβώς συμβαίνει στις χρηματοπιστωτικές αγορές, εάν δεν γίνει αυτό, καταλήγουμε σε κρίση.

Αναφορικά με τις ανισορροπίες μεταξύ κρατών μελών, θα πρέπει να εστιαστούμε στην απώλεια της ανταγωνιστικότητας που συχνά συνοδεύεται από υπολειμματική λειτουργία στην ενιαία αγορά και αποτυχία αντιμετώπισης των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένων των συνταξιοδοτικών. Ούτε αυτό προκαλεί, όμως, αναγκαστικά ελλείμματα.

Τέλος, όπως είπε ο κ. Scicluna, η προσφορά ρευστότητας από την ΕΚΤ ήταν ένα πολύτιμο εργαλείο κατά την κρίση, αλλά δεν πέρασε στην πραγματική οικονομία. Πολλές φορές απλώς επανεπενδύθηκε σε στοιχεία ενεργητικού με υψηλότερο επιτόκιο. Τολμώ δε να πω ότι ορισμένα από αυτά επέστρεψαν μάλιστα ως επαναγορές στην ΕΚΤ. Αναμφίβολα, μια τέτοια δραστηριότητα θεωρείται μάλιστα από ορισμένους ότι αξίζει μπόνους. Συνεπώς, λέω: πρέπει πραγματικά να ακούσουμε τις εκκλήσεις τέτοιων τραπεζών για νέες ημερομηνίες εφαρμογής της επάρκειας ιδίων κεφαλαίων;

 
  
MPphoto
 

  Μιχάλης Τρεμόπουλος (Verts/ALE). - Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω εξ αρχής ότι πρόκειται για μια σημαντική έκθεση, η οποία αποτελεί και έναν αξιοπρεπή συμβιβασμό των τάσεων που υπάρχουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εντοπίζει στοιχεία κοινωνικής συνοχής που δεν παρουσιάζονταν σε ανάλογες συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θα θέλαμε να σηματοδοτεί και μια σημαντική στροφή και της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνολικότερα.

Βέβαια αναφέρεται στο 2009, ενώ στο 2010 είχαμε σημαντικές εξελίξεις που αφορούν φυσικά και την Ελλάδα, τη χώρα μου. Αυτό που θα μπορούσε να βγάλει κανείς ως συμπέρασμα είναι ότι, πέρα από τη νομισματική ένωση, χρειάζεται, όπως λένε και πολλοί άλλοι, και οικονομική και πολιτική ένωση. Και το ευρώ θα πρέπει να συνοδευτεί από έναν ελάχιστο δείκτη κοινωνικής ασφαλείας για την κοινωνική συνοχή.

Αυτό προκύπτει και από τα διάφορα που λέγονται για την Ελλάδα και σε μεγάλο βαθμό είναι ανακριβή. Όπως, για παράδειγμα, δεν μπορώ παρά να τονίσω ότι η παραγωγικότητα της Ελλάδας δεν ήταν πολύ χαμηλότερη του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27. Αυτό αποδεικνύεται και από τα στοιχεία της EUROSTAT: για το 2007 και το 2008 ήταν περίπου στο 90%.

Η αύξηση του ελλείμματος του προϋπολογισμού και του δημοσίου χρέους τα τελευταία δύο-τρία χρόνια στην Ελλάδα ήταν αποτέλεσμα της κατάρρευσης των εσόδων, της μείωσης των εσόδων από το εξωτερικό, όπως από τον τουρισμό και τη ναυτιλία, λόγω της κρίσης αλλά και της αύξησης των δημοσίων δαπανών. Φυσικά και υπάρχουν σπατάλες αλλά και προσλήψεις στο δημόσιο με διάφορες μορφές.

Σίγουρα όλα αυτά θα πρέπει να αλλάξουν, θα πρέπει να ζητήσουμε και αυτό το δείκτη κοινωνικής προστασίας και να μην αρκούμαστε σε εκκλήσεις γενικόλογες να μη θιγούν πολύ τα χαμηλά εισοδήματα. Θα πρέπει να γίνει έλεγχος των δαπανών και των εξοπλισμών αλλά και αυτών που αυξήθηκαν σημαντικά τα τελευταία δύο χρόνια, κυρίως όμως των εσόδων που μειώθηκαν επίσης σημαντικά. Δεν θα πρέπει να μειωθούν τα εισοδήματα των μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού που είναι στο όριο της φτώχειας.

Προφανώς αυτά είναι ζητήματα που αφορούν και τη σύνοδο, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη σήμερα εδώ στις Βρυξέλλες. Όμως η έκθεση Giegold θα πρέπει να σηματοδοτεί και μια γενικότερη αλλαγή και ενσωμάτωση των θέσεων αυτών στο σύμφωνο σταθερότητας. Πάνω απ' όλα, δεν χρειάζεται καμία προσφυγή στην απαράδεκτη πολιτική του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που, κοντά στα άλλα, έχει και ένα έλλειμμα βιωσιμότητας.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 

  Peter van Dalen (ECR). - (NL) Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Rehn και ο κ. Trichet είχαν απόλυτο δίκιο μιλώντας σήμερα για την κατάσταση. Η ελληνική θέση στη ζώνη του ευρώ είναι πολύ κλονισμένη και, από όσα μπορώ να καταλάβω, η απάντηση βρίσκεται στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Σήμερα, το ΔΝΤ είναι ο κατάλληλος οργανισμός για να βοηθήσει την Ελλάδα να βγει από την κρίση. Εάν αυτό δεν έχει αποτέλεσμα, πρέπει να δείξουμε αποφασιστικότητα και να κόψουμε τον γόρδιο δεσμό. Οι χώρες που δεν παίζουν σύμφωνα με τους κανόνες της ζώνης του ευρώ πρέπει να φύγουν από το παιχνίδι.

Κύριε Πρόεδρε, ας προσπαθήσουμε να διδαχθούμε κάτι από αυτήν την κατάσταση. Όταν εισήλθε στη ζώνη του ευρώ, η Ελλάδα ήταν τόσο απρόβλεπτη όσο το μαντείο των Δελφών. Τα αριθμητικά στοιχεία που παρουσίασε ήταν ασαφή και αναξιόπιστα. Δεν είναι σωστό να εμμένει η ελληνική κυβέρνηση να προσφέρουν τη λύση άλλα κράτη της ευρωζώνης, επειδή είναι τάχα εν μέρει υπεύθυνα για τη σημερινή κρίση στην Ελλάδα. Αυτό είναι αντιστροφή της κατάστασης. Όποιος παρουσιάζει αναξιόπιστα στοιχεία, δεν μπορεί να κατηγορεί κανέναν άλλον. Επιτρέψτε μου, ως εκ τούτου, να θέσω στον κ. Trichet και τον κ. Rehn μία συγκεκριμένη ερώτηση: γνωρίζατε ότι τα αριθμητικά στοιχεία που παρουσίασε η Ελλάδα όταν προσχώρησε στη ζώνη του ευρώ ήταν ανακριβή και ελλιπή; Εάν όχι, δεν θα έπρεπε να το γνωρίζετε; Ελπίζω να μπορέσετε να μου δώσετε μια ευθεία απάντηση σε αυτήν την ερώτηση.

 
  
MPphoto
 

  Χαράλαμπος Αγγουράκης (GUE/NGL). - Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κατ' αρχήν να ευχηθώ στους συμπατριώτες μου ό,τι καλύτερο για την 25η Μαρτίου.

Η καπιταλιστική κρίση έχει αποτέλεσμα τη ραγδαία επιδείνωση των συνθηκών ζωής των εργαζομένων. Ταυτόχρονα έδωσε στο Κεφάλαιο την ευκαιρία να εντείνει την εφαρμογή των αντεργατικών επιλογών. Υπό το κράτος της τρομοκράτησης των εργαζομένων, η πλουτοκρατία ξεκίνησε έναν πραγματικό πόλεμο ενάντια στα θεμελιώδη μισθολογικά και κοινωνικά δικαιώματα με στόχο την αύξηση των κερδών του Κεφαλαίου.

Βασικός πυλώνας της αντιλαϊκής πολιτικής που ασκεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κυβερνήσεις των κρατών μελών είναι η ΕΚΤ. Η σκληρή πολιτική που ασκεί έχει αποκλειστικό κριτήριο την κερδοφορία του Κεφαλαίου. Οι από την ίδρυσή της συνεχείς εκκλήσεις για συμπίεση των μισθών και επιτάχυνση των καπιταλιστικών διαρθρώσεων βρήκαν πρόσφορο έδαφος στην καπιταλιστική κρίση.

Η ΕΚΤ στάθηκε ως αστικός αρωγός στις προσπάθειες της πλουτοκρατίας να ρίξει το βάρος της κρίσης στους ώμους των εργαζομένων. Διοχέτευσε περισσότερα από ένα τρισεκατομμύριο ευρώ στις τράπεζες και στους μονοπωλιακούς ομίλους. Σήμερα όμως καλεί τους εργαζόμενους να πληρώσουν αυτοί τα σπασμένα και να επιστρέψουν αυτά τα κονδύλια.

Γι' αυτό χρειάζεται ενδυνάμωση του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, της πάλης για την αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, της πάλης για τη λαϊκή εξουσία και τη λαϊκή οικονομία, της πάλης για το σοσιαλισμό.

 
  
MPphoto
 

  Godfrey Bloom (EFD).(EN) Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται ότι ζούσα σε ένα είδος παράλληλου σύμπαντος εδώ, ενώ άκουγα για τις επιτυχίες του ευρώ. Ας προσγειωθούμε λοιπόν λίγο και πάλι, εντάξει;

Η ανεργία, η ανεργία των νέων στην Ιβηρική Χερσόνησο και σε πολλές χώρες της ευρωζώνης είναι χρόνια. Ήταν για χρόνια στο 30-40%. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την κρίση. Μια πλήρης καταστροφή. Το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ στις ΗΠΑ είναι κατά πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ στην περιφέρεια του Ειρηνικού είναι κατά πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όχι, το ευρώ δεν ήταν καθόλου επιτυχημένο. Αποτυγχάνει ήδη. Καταρρέει ήδη μπροστά στα μάτια μας. Κοιτάξτε ορισμένα βασικά οικονομικά δεδομένα. Δεν υπάρχει δανειστής έσχατης ανάγκης και γι’ αυτό έχουμε την ελληνική κρίση και την επικείμενη πορτογαλική κρίση. Δεν υπάρχει δανειστής. Αυτό είναι αδύνατο σε μια παγκόσμια, νομισματική διαχείριση, είτε πρόκειται για άριστη νομισματική ζώνη είτε όχι.

Δεν υπάρχει συντονισμένη δημοσιονομική πολιτική, και έτσι το ευρώ είναι καταδικασμένο να αποτύχει και αποτυγχάνει την ώρα που μιλάμε.

Θα ήθελα να θυμίσω απλώς σε όλους εδώ κάτι άλλο, εάν μου επιτρέπετε. Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων: αυτοί που δημιουργούν πλούτο, οι άνθρωποι που πηγαίνουν να εργαστούν στον ιδιωτικό τομέα δημιουργώντας πλούτο, και οι άλλοι που δαπανούν τον πλούτο, που είναι πολιτικοί και γραφειοκράτες, και τέτοιοι είναι πάρα πολλοί από εμάς. Περισσότεροι από όσοι πρέπει. Εμείς είμαστε το πρόβλημα των οικονομιών, και μέχρι να αρχίσουν αυτές οι νομισματικές ζώνες να περικόπτουν τις δαπάνες του δημόσιου τομέα, τα πράγματα θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο.

 
  
MPphoto
 

  Corneliu Vadim Tudor (NI).(RO) Η μαφία είναι η κύρια αιτία της κρίσης. Θα σας δώσω μερικά παραδείγματα από την πατρίδα μου, τη Ρουμανία. Πιστέψτε με, ως συγγραφέας και ιστορικός που διευθύνει μία ημερήσια εφημερίδα και ένα εβδομαδιαίο περιοδικό, ξέρω πολύ καλά τι λέω.

Από το 1990, περίπου 6.000 επιχειρήσεις αξίας 700 δισ. ευρώ ιδιωτικοποιήθηκαν παράνομα. Δυστυχώς, μέχρι τώρα έχουν εισπραχθεί μόνο 7 εκατ. ευρώ, δηλαδή το 1% των χρημάτων αυτών. Σε πολλές περιπτώσεις δεν έγινε καν ιδιωτικοποίηση, αλλά μεταφορά περιουσιακών στοιχείων από την ιδιοκτησία του ρουμανικού κράτους στην ιδιοκτησία άλλων κρατών, με άλλα λόγια, εθνικοποίηση. Αυτό δεν είναι πια οικονομία της αγοράς, αλλά οικονομία της ζούγκλας.

Η κατάσταση επαναλαμβάνεται σε διάφορες βαλκανικές χώρες όπου η τοπική μαφία ένωσε τις δυνάμεις της με τη διασυνοριακή μαφία για να δημιουργήσει ένα καρτέλ οργανωμένου εγκλήματος. Όπως ακριβώς πριν από 100 χρόνια, η Βαλκανική Χερσόνησος κάθεται πάνω σε μία βόμβα. Η φλόγα της κοινωνικής αντίδρασης μπορεί να διαδοθεί γρήγορα από την Ελλάδα στις άλλες χώρες της περιοχής.

Ενώ στον 20ό αιώνα μιλούσαμε για εξαγωγή της επανάστασης, στον 21ο αιώνα μπορούμε να μιλάμε για εξαγωγή χρεοκοπίας. Η λιμοκτονία είναι ο ισχυρότερος παράγων των εκλογών στην ιστορία. Πρέπει να στρέψουμε την προσοχή από την καταπολέμηση της διαφθοράς, που είναι μια αφηρημένη έννοια, στην καταπολέμηση των διεφθαρμένων.

Η διάθεση του πληθυσμού γίνεται ολοένα πιο απαισιόδοξη και, αν δεν σταματήσουμε την απάτη στις χώρες μας, το ευγενές εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος.

Ωστόσο, υπάρχει μία ελπίδα σωτηρίας: σε μια τέτοια ιστορική καμπή απαιτούνται ριζικές λύσεις. Η μαφία δεν πρέπει να βρίσκεται κάτω από έλεγχο, αλλά «κάτω από τη γη».

 
  
MPphoto
 

  Werner Langen (PPE). (DE) Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Jean-Claude Trichet για το εξαιρετικά επιτυχημένο έργο του τα τελευταία έξι χρόνια. Φυσικά, θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τους εισηγητές διότι υπέβαλαν εκθέσεις που έλαβαν την υποστήριξη της πλειοψηφίας. Κύριε Rehn, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι σας περιμένουν ορισμένα μεγάλα καθήκοντα. Ελπίζω ότι η Επιτροπή θα βρει επιτέλους το θάρρος να αντιμετωπίσει σε μια νέα πρόταση τις ελλείψεις του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Το πρότυπο οικονομικής διακυβέρνησης υπό την ηγεσία των υπουργών Οικονομικών δεν αποτελεί δυνατή λύση στην προκειμένη περίπτωση, διότι αυτοί οι υπουργοί Οικονομικών απέτυχαν στο παρελθόν. Χρειαζόμαστε ένα πιο αυτοματοποιημένο σύστημα. Δεν χρειαζόμαστε οικονομική διακυβέρνηση που θα ελέγχεται από υπουργούς Οικονομικών. Αντίθετα, χρειαζόμαστε ένα αυτόματο σύστημα που θα αντιδρά στην περίπτωση παραβίασης, με την υποστήριξη και υπό την ηγεσία της ΕΚΤ και της Επιτροπής. Αυτό θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα της συνόδου κορυφής.

Θα ήθελα να κάνω δύο παρατηρήσεις σχετικά με όσα είπε ο κ. Trichet για τη ζώνη του ευρώ. Επιδοκιμάζω θερμά το γεγονός ότι αναφερθήκατε στην ανάγκη να είμαστε ανταγωνιστικοί σε παγκόσμιο επίπεδο. Το θέμα δεν είναι μόνο ο ανταγωνισμός μεταξύ χωρών της ευρωζώνης, αλλά και να μπορούμε να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας απέναντι στις ΗΠΑ και την Ασία.

Δεύτερον, η ΕΕ κατάφερε να ισοσκελίσει σε μεγάλο βαθμό τους ισολογισμούς της χάρη στις χώρες με πλεόνασμα. Αν δεν είχε συμβεί αυτό, η ΕΚΤ θα έπρεπε να έχει θεσπίσει πολύ πιο αυστηρές πολιτικές.

Τρίτον, δεν υπάρχουν στην ιστορία της οικονομίας παραδείγματα χωρών με μειούμενο πληθυσμό που δημιουργούν μακροπρόθεσμα ανάπτυξη στην εσωτερική αγορά. Είναι υποχρεωμένες να εξάγουν τα προϊόντα τους.

Όσον αφορά τη Γερμανία, έκανε κακή αρχή στην οικονομική και νομισματική ένωση, αλλά κάλυψε τη διαφορά και τώρα αποτελεί υπόδειγμα για πολλές άλλες χώρες. Αυτό δεν αρκεί. Έχουμε αρκετά να κάνουμε οι ίδιοι αναφορικά με τη δημοσιονομική εξυγίανση. Είναι σημαντικό να μην υποτιμούμε την εργασία που συνεπάγεται αυτό. Ποιος είχε την ιδέα να τιμωρήσουμε εκείνες τις χώρες που πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό και να αποκλείσουμε εκείνες που δεν εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους; Αυτή δεν είναι πραγματική ευρωπαϊκή πολιτική. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να ευχηθώ στην Επιτροπή να έχει θάρρος και να ευχαριστήσω θερμά την ΕΚΤ.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 

  Άννυ Ποδηματά (S&D). - Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου πρώτα απ' όλα να συγχαρώ τους δύο εισηγητές για την εξαιρετική δουλειά που έκαναν σε μια ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία.

Σε λίγο ξεκινούν οι εργασίες μιας από τις πιο κρίσιμες συνόδους κορυφής και η πολυφωνία εξακολουθεί να μαίνεται γύρω από το λεγόμενο ελληνικό ζήτημα και γύρω από το αν και κατά πόσον θα προχωρήσουμε στη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού που θα λειτουργεί, σε περίπτωση ανάγκης, ως δείκτης προστασίας για την οικονομία που θα έχει ανάγκη και για τη σταθερότητα της ευρωζώνης συνολικά.

Είναι αναμφισβήτητο ότι η βασική ευθύνη γι' αυτή την κατάσταση ανήκει στην Ελλάδα και την έχει αναλάβει πλήρως. Υπάρχουν όμως και άλλες ευθύνες, συλλογικές. Το κοινό νόμισμα πρόσφερε πολλά αλλά έχει και σημαντικές αδυναμίες. Στα 11 χρόνια λειτουργίας της ΟΝΕ δεν θέλαμε να δούμε και να αναγνωρίσουμε ότι το χάσμα ανταγωνιστικότητας και οι σημαντικές ανισότητες και ανισορροπίες ανάμεσα στις οικονομίες της ευρωζώνης δεν είναι συμβατές ούτε με τη βιωσιμότητα ούτε με τη σταθερότητα της ζώνης του ευρώ.

Οι κερδοσκοπικές επιθέσεις που μέχρι τώρα αφορούν κυρίως την Ελλάδα –αλλά να που μόλις προχθές οδήγησαν στην υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Πορτογαλίας και έχουν ήδη στραφεί σε βάρος άλλων χωρών, όπως η Ιταλία, η Ισπανία, χωρίς κανείς να ξέρει ποια θα είναι η συνέχεια– το έχουν καταστήσει σαφές.

Εάν λοιπόν θέλουμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων θα πρέπει άμεσα να προχωρήσουμε προς ένα νέο ενισχυμένο μοντέλο οικονομικού συντονισμού και οικονομικής διακυβέρνησης, που θα σέβεται, αγαπητέ συνάδελφε κύριε Langen, τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και παράλληλα όμως θα μπορέσει να προχωρήσει πέρα από το στενά νοούμενο δημοσιονομικό συντονισμό σε έναν οικονομικό συντονισμό με επιπρόσθετα κριτήρια, την κάλυψη των στόχων της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απασχόληση και την αειφόρο ανάπτυξη.

 
  
MPphoto
 

  Olle Schmidt (ALDE).(SV) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριε Trichet, το ευρώ είναι ηλικίας δέκα ετών και πέρασε γενικά τις εξετάσεις του, ακόμη και αν η σημερινή αναταραχή δεν έχει ακόμα περάσει. Είμαι βέβαιος ότι θα δούμε, σήμερα κιόλας, το πρώτο σημαντικό βήμα προς μια ευρωπαϊκή λύση, με ή χωρίς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όπως πολύ σωστά είπε ο κ. Trichet, έχουμε ένα κοινό πεπρωμένο. Αν αυτό αποτύχει, η εναλλακτική λύση θα ήταν φυσικά μια τρομακτική προοπτική.

Η ΕΚΤ υπήρξε προπύργιο δύναμης όταν μας χτύπησαν οι χρηματοπιστωτικές καταιγίδες. Αξίζει να επαναλάβουμε ότι το ευρώ ήταν επιτυχημένο στη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης και ήταν μια άγκυρα σωτηρίας στην Ευρώπη, και για τις χώρες εκτός ευρωζώνης.

Το ευρώ προσέφερε σταθερότητα και τις συνθήκες για τη δημιουργία εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας, και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτές τις ημέρες όπου όλοι μιλούν για κρίση. Τα προβλήματα της Ελλάδας και τα προβλήματα άλλων χωρών της ευρωζώνης δεν μπορούν να αποδοθούν στο ευρώ. Η επιπόλαιη διόγκωση των δημόσιων δαπανών θα καταλήξει σε προβλήματα ανεξάρτητα από το νόμισμα που επιλέγεται. Αντίθετα, η οικονομική κρίση θα ήταν πολύ χειρότερη αν δεν είχαμε τη συνεργασία που συνεπάγεται το ευρώ. Θα είχαμε να αντιμετωπίσουμε κερδοσκοπία και ανταγωνιστική υποτίμηση μεταξύ περισσότερων από 20 εθνικών νομισμάτων.

Πολλοί από εμάς το βίωσαν αυτό, και εγώ ο ίδιος βρέθηκα σε μια σουηδική οικονομική επιτροπή με το επιτόκιο στο 500%. Φυσικά, η κρίση στην Ελλάδα καθιστά φανερό ότι το σύμφωνο για τη διατήρηση του δημοσιονομικού ελλείμματος σε χαμηλό επίπεδο πρέπει να γίνει αυστηρότερο. Το έλλειμμα εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά μεγάλο. Χρειαζόμαστε καλύτερη εποπτεία και συντονισμό της οικονομικής πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ, με άλλα λόγια, έναν χρηματοοικονομικό συντονισμό αντάξιο του ονόματός του.

Θα ήθελα να τελειώσω λέγοντας δυο λόγια για την κερδοσκοπία. Ορισμένες φορές, όταν μια χώρα υφίσταται κερδοσκοπία όπως συνέβη στη δική μου χώρα τη δεκαετία του 1990, αυτό μας προσφέρει τελικά μια καλή ευκαιρία για να οργανώσουμε τα μέτρα που λαμβάνουμε. Όταν βρεθήκαμε σε δύσκολη κατάσταση, εξαιτίας μεταξύ άλλων και του George Soros, γνωρίζαμε τι έπρεπε να περιμένουμε και έτσι λάβαμε τα αναγκαία μέτρα. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το εξετάσουν όσοι από εσάς προέρχονται από χώρες οι οποίες αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

 
  
MPphoto
 

  Ryszard Czarnecki (ECR).(PL) Κύριε Πρόεδρε, θα αποφύγω την πολεμική γλώσσα που χρησιμοποίησε ο προηγούμενος ομιλητής. Η γλώσσα του πολέμου δεν ταιριάζει με το στυλ των τραπεζών. Είμαι εκπρόσωπος μιας πολιτικής ομάδας που είναι προφανώς η μόνη εδώ στο Κοινοβούλιο η οποία συγκέντρωσε τα περισσότερα από τα μέλη της από χώρες εκτός της ζώνης του ευρώ. Μόνο δύο είναι στη ζώνη του ευρώ. Επομένως, η άποψή μου θα είναι διαφορετική.

Η ομιλία του κ. Trichet μπορεί να συνοψιστεί με τον αριθμό 36, διότι τόσα ήταν τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που την παρακολουθούσαν. Σημαίνει αυτό ότι είμαστε τεμπέληδες; Όχι – σημαίνει στην πραγματικότητα ότι οι βουλευτές δεν πιστεύουν στ’ αλήθεια ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μπορεί να είναι μια λύση, μια θεραπεία για την κρίση ή ότι μπορεί να είναι ένα σωσίβιο. Ο κ. Rehn είπε ότι η ζώνη του ευρώ είναι αυταξία, και μετά μίλησε για την κρίση στην Ελλάδα. Εδώ υπάρχει κάποια αντίφαση. Η Ελλάδα περνά σήμερα κρίση διότι μπήκε πολύ νωρίς στην όαση της σταθερότητας. Θα πρέπει να αποφεύγουμε μια τέτοια ασυνέπεια.

 
  
MPphoto
 

  Νικόλαος Χουντής (GUE/NGL). - Κύριε Πρόεδρε, θα συμφωνήσω με τους συναδέλφους που είπαν ότι η κρίση δεν έχει περάσει. Η οικονομική κατάσταση σε πολλές χώρες είναι σαφώς αρνητική. Η ανεργία στις περισσότερες χώρες αυξάνει. Τα μέτρα που λαμβάνονται για να αντιμετωπιστούν τα ελλείμματα βαθαίνουν την κρίση.

Κύριε Trichet και κύριε Rehn –και μιλώ θεσμικά– την κρίση δεν τη βλέπατε; Είχατε τα σημάδια! Όταν ξέσπασε η κρίση κρυφτήκατε πίσω από την αντίληψη ότι ο καθένας πρέπει να λύσει μόνος του τα προβλήματά του. Τώρα ερχόσαστε και επαναλαμβάνετε μονότονα «επιτήρηση των ελλειμμάτων», «πειθαρχία στο Σύμφωνο Σταθερότητας».

Κατά την άποψή μου, το πρόβλημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ελλάδα δεν είναι τα υγιή δημοσιονομικά. Γνωρίζετε ότι χώρες όπως η Ελλάδα, προκειμένου να καλύψουν το δανεισμό, είναι βορά στους κερδοσκόπους, αλλά ταυτόχρονα αποκαλύπτονται τα θεσμικά και τα πολιτικά κενά που έχει η ΟΝΕ.

Κατόπιν τούτου, θα σας έλεγα ότι αυτό που χρειάζεται είναι να αλλάξει το Σύμφωνο Σταθερότητας. Η εμμονή στην εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας, ιδιαίτερα σε περίοδο ύφεσης, είναι φανερό ότι θα ανεβάσει και θα αυξήσει τις περιφερειακές και τις κοινωνικές ανισότητες, θα αυξήσει την ανεργία και θα μηδενίσει κάθε αναπτυξιακή προοπτική.

 
  
MPphoto
 

  Bastiaan Belder (EFD).(NL) Κύριε Πρόεδρε, η κατάσταση στην οποία βρέθηκε δικαίως η Ελλάδα και η ευρωζώνη είναι λυπηρή. Η οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα θα πρέπει να προέλθει κυρίως από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Το ΔΝΤ είπε το ίδιο ότι μπορεί κάλλιστα να βοηθήσει την Ελλάδα. Η θέσπιση ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου (ΕΝΤ) φαίνεται να έχει ως κίνητρο πολιτικούς προβληματισμούς, δηλαδή ειδικότερα να σώσει το γόητρο της Ευρώπης σε περίπτωση που η Ελλάδα προσφύγει στο ΔΝΤ. Ωστόσο, ας μην βιαστούμε τόσο να ιδρύσουμε ένα νέο όργανο ως θεραπεία για τη μη συμμόρφωση προς τους υφιστάμενους κανόνες. Η ανάγκη και η επιθυμία της σύστασης ενός ΕΝΤ είναι αμφιλεγόμενες. Οι κυρώσεις που προβλέπει το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης πρέπει να εφαρμόζονται πιο δυναμικά, προκειμένου να επιβληθεί η συμμόρφωση προς τους κανόνες. Τώρα είναι πραγματικά η σειρά του Συμβουλίου να κάνει κάποια κίνηση. Πρέπει να δοθεί στην Eurostat η αρμοδιότητα να εξετάζει με προσοχή τα δημοσιονομικά στοιχεία των κρατών μελών της ευρωζώνης, ελέγχοντας με τον τρόπο αυτόν τη συμμόρφωση προς το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.

 
  
MPphoto
 

  Csanád Szegedi (NI). (HU) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η έκθεση έχει ένα σοβαρό μειονέκτημα: δεν κατονομάζει τους υπευθύνους. Ωστόσο, δεν θα μπορέσουμε να σταματήσουμε την οικονομική κρίση στην Ευρώπη μέχρι να διαπιστωθεί ποιοι είναι οι υπεύθυνοι. Ας πούμε επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους: η κρίση δεν προκλήθηκε από ανθρώπους που ζουν από το ημερομίσθιο ή τον μισθό τους, αλλά από εκείνες τις τράπεζες, τις πολυεθνικές και τις ασφαλιστικές εταιρείες που απομύζησαν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Αυτήν τη στιγμή, αν μια πολυεθνική εταιρεία θέλει να εγκατασταθεί στην Ουγγαρία, θα προχωρήσει ως εξής: θα λάβει δωρεάν οικόπεδο από μια τοπική δημοτική αρχή, θα έχει μείωση φόρων και εισφορών, θα απασχολήσει ανθρώπους με τις ελάχιστες αποδοχές και δεν θα τους επιτρέψει καν να συνδικαλιστούν. Αυτές είναι οι συνθήκες που οδήγησαν σε κρίση αυτούς που ζητούν εργασία στην Ευρώπη. Ζητάμε να συμμετάσχουν οι πολυεθνικές, οι τράπεζες και οι ασφαλιστικές εταιρείες και να επωμιστούν το καθήκον της επίλυσης και του τερματισμού της οικονομικής κρίσης.

 
  
MPphoto
 

  Antolín Sánchez Presedo (S&D). (ES) Κύριε Πρόεδρε, η κρίση που αγωνιζόμαστε να ξεπεράσουμε είναι η χειρότερη εδώ και ογδόντα χρόνια και η σημαντικότερη από τότε που ξεκίνησε το κοινοτικό εγχείρημα.

Άρχισε με την κρίση των ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου στη Βόρεια Αμερική και, μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, βρίσκεται τώρα στην τρίτη φάση της, έχοντας αφήσει την Ευρώπη με μείωση του ΑΕγχΠ κατά 4% το 2009, με παραπάνω από 23 εκατομμύρια ανέργους και με οξεία επιδείνωση της κατάστασης των δημόσιων οικονομικών, όπου το χρέος υπερβαίνει το 80% του ΑΕγχΠ.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της ρευστότητας του συστήματος με τη χρησιμοποίηση μη συμβατικών μηχανισμών για να αντιμετωπίσει τους περιορισμούς πιστώσεων και με στενή συνεργασία με τις κύριες νομισματικές αρχές.

Τώρα που αναμένεται μετριασμένη ανάκαμψη και δεν υπάρχει πληθωριστική πίεση, πρέπει να συνεχίσει να συμβάλλει στην επαναφορά των πιστώσεων και να αποφύγει την υπονόμευση της οικονομικής ανάκαμψης με την πρόωρη ή χωρίς διάκριση ανάκληση των έκτακτων μέτρων.

Η κρίση μας έδειξε ότι ο νομισματικός και ο οικονομικός πυλώνας –η βάση της νομισματικής πολιτικής– χρειάζονται ενίσχυση. Πρέπει να παρακολουθούμε την πρόοδο των τιμών των κύριων χρηματοπιστωτικών περιουσιακών στοιχείων και του ιδιωτικού χρέους, προκειμένου να εξασφαλίσουμε τη σταθερότητα των τιμών και την οικονομία γενικότερα.

Είκοσι κράτη μέλη αντιμετωπίζουν σήμερα υπερβολικά ελλείμματα. Η πραγματική σημασία της εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών –ένα αναπόφευκτο καθήκον που πρέπει να εκτελεστεί συντονισμένα και έξυπνα– είναι η αποκατάσταση της ζήτησης, η προαγωγή των επενδύσεων και η προώθηση μεταρρυθμίσεων που θα επιτρέψουν την αναζωογόνηση της οικονομίας, θα αυξήσουν το δυναμικό για αειφόρο ανάπτυξη και θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Η μεγαλύτερη οικονομική ένωση μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Οι παγκόσμιες ανισορροπίες πρέπει να διορθωθούν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μία από τις πιο ισορροπημένες περιοχές. Αυτό θα μπορούσε να διακυβευθεί αν δεν ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητά της και δεν υπάρξει μεγαλύτερη διεθνής νομισματική συνεργασία. Δεν θα βελτιώσουμε την ανταγωνιστικότητά μας σε παγκόσμιο επίπεδο παρά μόνο αν ενισχύσουμε την εσωτερική οικονομική συνεργασία στους τομείς του ανταγωνισμού και του ισοζυγίου πληρωμών, προκειμένου να διορθωθούν οι ανισορροπίες και οι διαφορές εντός της ευρωζώνης.

Οι προσπάθειες και το θάρρος της Ελλάδας αξίζουν σαφή και αποφασιστική στήριξη. Είναι θέμα κοινού συμφέροντος, και η ανασφάλεια βλάπτει όλους τους Ευρωπαίους. Η επικουρικότητα και η αλληλεγγύη είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: του ευρωπαϊκού νομίσματος. Όπως είπε ο κ. Trichet στα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά, το ευρώ δεν είναι απλώς ένα νόμισμα: είναι το κοινό μας πεπρωμένο.

Το επανέλαβα στα ισπανικά που είναι μία από τις παγκόσμιες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα τελειώσω λέγοντάς το στα ελληνικά, που είναι η γλώσσα που εκφράζει καλύτερα από όλες την παγκόσμια αποστολή μας: Το ευρώ είναι το κοινό μας μέλλον.

 
  
MPphoto
 

  Pat the Cope Gallagher (ALDE).(GA) Κύριε Πρόεδρε, η οικονομική κρίση είχε αρνητικό αντίκτυπο στα κράτη μέλη σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα ποσοστά της ανεργίας αυξήθηκαν δραματικά σε ολόκληρη την Ένωση και εκείνοι που πλήττονται βαρύτερα είναι οι νέοι. Οι δημόσιοι πόροι πολλών κρατών μελών μειώθηκαν συνεπεία αυτής της κρίσης. Η ιρλανδική κυβέρνηση ανέλαβε αποφασιστική δράση κατά το 2008 και το 2009, προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό.

(EN) Ανεξέλεγκτο, το έλλειμμα της Ιρλανδίας πλησίαζε το 14% του ΑΕγχΠ. Οι ενέργειες της κυβέρνησης σταθεροποίησαν το έλλειμμα στο 11,6% του ΑΕγχΠ το 2010. Η δράση που ανέλαβε η κυβέρνηση έτυχε αναγνώρισης στις διεθνείς αγορές. Από τον τελευταίο προϋπολογισμό τον Δεκέμβριο του προηγουμένου έτους, το κόστος του ιρλανδικού δανεισμού σταθεροποιήθηκε σε σχέση με τα σημεία αναφοράς. Μάλιστα, πληροφορήθηκα ότι, κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής αυτήν την εβδομάδα, ο Πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας αναγνώρισε και επαίνεσε τις ενέργειες της ιρλανδικής κυβέρνησης. Η Ιρλανδία προηγείται από πολλές απόψεις έναντι πολλών άλλων χωρών όσον αφορά τη δημοσιονομική της προσαρμογή. Χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ, που έχουν και οι δύο ελλείμματα άνω του 10%, θα πρέπει να προβούν σε σημαντικές προσαρμογές για να αποκαταστήσουν τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών τους.

Μπορώ να πω τελειώνοντας ότι η Ιρλανδία είναι ακόμα ένας καλός τόπος εγκατάστασης επιχειρήσεων, καθώς υπάρχουν οι βάσεις της ιρλανδικής οικονομίας και θα διατηρήσουμε το 12,5% …

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

 
  
MPphoto
 

  Zbigniew Ziobro (ECR). (PL) Κύριε Πρόεδρε, η εξαπλούμενη κρίση στη ζώνη του ευρώ δείχνει τους κινδύνους τους οποίους μπορεί να αντιμετωπίσουν οικονομικά σχέδια που δεν υποστηρίζονται από οικονομικούς υπολογισμούς, αλλά βασίζονται σε ιδεολογικές υποθέσεις, ειδικά όταν η ολοκλήρωση συμπεριλαμβάνει την οικονομική ολοκλήρωση διαφόρων κρατών μελών που βρίσκονται σε διαφορετική οικονομική κατάσταση.

Πρέπει να αναρωτηθούμε αν ορισμένα κράτη έπρεπε να έχουν εισέλθει στη ζώνη του ευρώ τόσο νωρίς. Σε ένα ορισμένο χρονικό σημείο, το σχέδιο του ευρώ έπαψε να είναι πρωτίστως ένα οικονομικό σχέδιο και μετατράπηκε μάλλον σε πολιτικό σχέδιο με στόχο την επιτάχυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Σήμερα, ευρωπαίοι φορολογούμενοι σε πολλές χώρες μπορεί να πληρώσουν ακριβά αυτήν τη βιασύνη. Θα ήταν καλό να μπορέσουμε να συναγάγουμε ορισμένα συμπεράσματα για το μέλλον από το δίδαγμα αυτό. Το ευρώ δεν αποτελεί απάντηση στα διαρθρωτικά προβλήματα επιμέρους οικονομιών, στο υπερβολικό χρέος ή στην έλλειψη δημοσιονομικής πειθαρχίας. Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την κατάσταση των οικονομικών τους και τα προβλήματα αυτά πρέπει να επιλύονται στις χώρες όπου εμφανίζονται.

 
  
MPphoto
 

  Marie-Christine Vergiat (GUE/NGL). (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, διάβασα τις εκθέσεις με κάποια έκπληξη, και οι ομιλίες που άκουσα σήμερα το πρωί δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να ενισχύουν αυτά που πιστεύω.

Με λίγες εξαιρέσεις, το θέμα είναι ακόμα οι δημοσιονομικοί περιορισμοί, ο περιορισμός του πληθωρισμού και το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, παρ’ όλο που 20 από τις 27 χώρες δεν πληρούν πλέον όλα τα κριτήρια.

Είναι αλήθεια ότι πολλοί ζητούν οικονομική διακυβέρνηση. Ωστόσο, θέλουμε μια πολιτική Ευρώπη που θα εξασφαλίζει τον έλεγχο τόσο των οικονομικών όσο και των κοινωνικών της επιλογών και θα μπορεί να παρεμβαίνει όσον αφορά τις νομισματικές επιλογές.

Η κρίση της Ελλάδας μας λέει ότι η Γερμανία είναι αυτή που έχει τον έλεγχο και επιβάλλει τις απαιτήσεις της. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η κεντρική τράπεζα μόλις παρενέβη άμεσα για τη χρηματοδότηση του κρατικού προϋπολογισμού, αγοράζοντας ομόλογα του δημοσίου. Στην Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έσπευσε σε βοήθεια των τραπεζών, αλλά όσον αφορά την Ελλάδα και γενικότερα τις PIGS, αυτοί που υποχρεώνονται να πληρώσουν είναι πάντα οι ίδιοι, δηλαδή εργαζόμενοι, δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι, μολονότι οι χώρες τους υπήρξαν επίσης θύματα χρηματοοικονομικής κερδοσκοπίας.

Αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι μικρής έκτασης μεταρρυθμίσεις, αλλά μια διαφορετική Ευρώπη, μια οικονομική και κοινωνική Ευρώπη προς όφελος της πλειονότητας και όχι λίγων μόνο πολιτών.

 
  
MPphoto
 

  Jaroslav Paška (EFD). (SK) Η έκθεση για την ετήσια διαχείριση της ζώνης του ευρώ και τα δημόσια οικονομικά το 2009 αναλύει διεξοδικά τη διαχείριση της ΕΕ κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης.

Η μείωση της οικονομικής απόδοσης σε διάφορες χώρες της ΕΕ επέφερε δραστική αύξηση της ανεργίας και αύξηση των χρεών των ευρωπαϊκών χωρών. Ο αντίκτυπος της κρίσης ήταν διαφορετικός στις επιμέρους χώρες, και τα μέτρα με τα οποία οι επιμέρους χώρες αντιμετώπισαν την κρίση ήταν, ως εκ τούτου, διαφορετικά. Παρά τις προσπάθειες των οργάνων της ΕΕ να εγκρίνουν συντονισμένα και συλλογικά μέτρα, φάνηκε ότι σε ορισμένες χώρες, λαϊκίστικες κυβερνήσεις χωρίς σωστή αίσθηση ευθύνης για τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών έφεραν την καταστροφή.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση ως σύνολο δυσκολεύτηκε περισσότερο να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κρίσης από άλλα μεγάλα οικονομικά κέντρα όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα, η Ιαπωνία και η Ινδία. Κατέστη φανερό ότι το ευρωπαϊκό οικονομικό περιβάλλον ως σύνολο μπορεί να είναι διαφοροποιημένο και να υπόκειται σε ευρεία κανονιστική ρύθμιση, συγκριτικά όμως με ανταγωνιστικές οικονομίες είναι πολύ δυσκίνητο. Επομένως, στο μέλλον πρέπει, παράλληλα με τις προσπάθειες εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών στην ευρωζώνη, να επιδιώξουμε και την αναδιάρθρωση και τη μεγάλη απλοποίηση των κανόνων του εσωτερικού περιβάλλοντος. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο παραγωγικός τομέας είναι ο μόνος που δημιουργεί τους πόρους από τους οποίους ζει ολόκληρη η κοινωνία.

 
  
MPphoto
 

  Enikő Győri (PPE). (HU) Κυρίες και κύριοι, στη διάρκεια των δραστηριοτήτων της κατά το 2008, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αντιμετώπισε άνευ προηγουμένου προκλήσεις, όταν η παγκόσμια οικονομική κρίση έφθασε στην Ευρώπη τον Σεπτέμβριο του 2008. Η χρηματοπιστωτική κρίση μετατράπηκε σε κρίση της πραγματικής οικονομίας, όταν πάγωσαν οι κεφαλαιαγορές εξαιτίας της δυσπιστίας, και οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί σταμάτησαν να χορηγούν πιστώσεις μεταξύ τους ή προς τις επιχειρήσεις. Η ΕΚΤ αντέδρασε γρήγορα και, κατά την άποψή μου, σωστά σε αυτά τα οικονομικά γεγονότα, όμως κατά την αξιολόγηση των μέτρων για τον μετριασμό της κρίσης δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ένα λυπηρό γεγονός, δηλαδή τη διάκριση σε βάρος των εκτός ευρωζώνης χωρών.

Είμαι πεπεισμένη ότι η ΕΚΤ ενήργησε αντίθετα προς το πνεύμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν, στην κορύφωση της κρίσης τον Οκτώβριο του 2008, δεν θέσπισε ίσους όρους για τις διευκολύνσεις ρευστότητας. Η ΕΚΤ συμφώνησε συναλλαγματικές ισοτιμίες με τις εθνικές τράπεζες της Σουηδίας και της Δανίας για να εξασφαλιστεί η απαιτούμενη ρευστότητα του ευρώ για τα τραπεζικά συστήματα των δύο αυτών χωρών. Αντίθετα, ήταν πρόθυμη να κάνει το ίδιο για τις κεντρικές τράπεζες της Ουγγαρίας και της Πολωνίας μόνο έναντι εγγυήσεων.

Δυστυχώς, αυτές οι ενέργειες της ΕΚΤ συνέβαλαν στην αύξηση της ανασφάλειας στις αγορές, που επιδείνωσε την κατάσταση σε αυτές τις χώρες. Τώρα που βρισκόμαστε στη διαδικασία σχεδιασμού ενός νέου χρηματοπιστωτικού συστήματος, πρέπει να λάβουμε μέτρα για να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα υπάρξουν μελλοντικά παρόμοιες ανισότητες. Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να θεσπίσουμε κανονισμούς που αντιμετωπίζουν ορισμένα τμήματα της Ένωσης λιγότερο ευνοϊκά από άλλα. Θα αναπτύξω περισσότερο αυτήν την ιδέα όταν μιλήσω για τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου την οποία επεξεργαζόμαστε όλοι τώρα. Ο ρόλος της ΕΚΤ στο ζήτημα αυτό θα είναι σημαντικός. Την προεδρία αυτού του συμβουλίου θα ασκεί ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, και θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι οι χώρες της ευρωζώνης –και οι εκτός αυτής, όπως τα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης– θα έχουν ίσα δικαιώματα ψήφου στον νέο οργανισμό.

Εάν δεν υψώσουμε τη φωνή μας κατά της διάκρισης που ήδη βιώσαμε στη διάρκεια της κρίσης, υπάρχει κίνδυνος η ανισότητα να γίνει πρακτική στα νέα όργανα χρηματοπιστωτικής εποπτείας, και αυτό είναι κάτι που πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να χαθεί το ιδανικό της επανένωσης αντικαθιστώντας την προηγούμενη πολιτική διαίρεση με μια οικονομική διαίρεση.

 
  
MPphoto
 

  George Sabin Cutaş (S&D). (RO) Δεν προξενεί έκπληξη το γεγονός ότι τα έκτακτα μέτρα που έπρεπε να υιοθετήσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε μια περίοδο κρίσης βρίσκονται στο επίκεντρο της ετήσιας έκθεσής της.

Σε αυτό το πλαίσιο θεωρώ σωστό να αυξάνει συνεχώς η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τη ρευστότητα που παρέχει σε τράπεζες της ευρωζώνης. Δεν πρέπει, ωστόσο, να ξεχνάμε ότι τα κράτη μέλη εκτός της ευρωζώνης συγκαταλέγονταν επίσης σε εκείνα που επλήγησαν σκληρά από την κρίση και ότι και σε αυτόν τον τομέα απαιτείται παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με τη μορφή μέτρων που αυξάνουν τη ρευστότητα.

Επιπλέον, στα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ παρατηρείται αύξηση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, του δημόσιου χρέους και του ποσοστού της ανεργίας μεταξύ των νέων ηλικίας κάτω των 25 ετών. Το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης περνά κρίση ταυτότητας και χάνει την αξιοπιστία του, πράγμα που καθιστά αδύνατη την αποτελεσματική εφαρμογή των αρχών του.

Θεωρώ ότι απαιτείται μια λιγότερο αυτοματοποιημένη και ενιαία εφαρμογή του συμφώνου και μια προσέγγιση που θα λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε κράτος μέλος, με μεγαλύτερη έμφαση στη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και μικρότερη έμφαση στο δημοσιονομικό έλλειμμα.

Κύριος στόχος του συμφώνου ήταν η πρόληψη. Σκοπός ήταν να προσφέρει πολυμερή εποπτεία των δημοσιονομικών εξελίξεων με τη χρήση ενός συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης. Για τον λόγο αυτόν, σύμφωνα και με το πνεύμα της έκθεσης του κ. Scicluna, θεωρώ απολύτως απαραίτητο να συσταθεί ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου που θα εκπληρώνει τον στόχο της έγκαιρης προειδοποίησης για συστημικούς κινδύνους ή ανισορροπίες που απειλούν τις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Η σημερινή χρηματοπιστωτική κρίση και η γενική πρόσφατη όξυνσή της πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα την άμεση επισήμανση των μηχανισμών στήριξης που είναι διαθέσιμοι σε επίπεδο ΕΕ, ενισχύοντας παράλληλα τα μέσα συντονισμού μεταξύ κρατών μελών για τη στήριξη της κοινής οικονομικής διακυβέρνησης. Ένα από τα κύρια διδάγματα από αυτήν την κρίση είναι ότι απαιτείται μεγαλύτερη δημοσιονομική ευθύνη και συνακόλουθα διαδικασίες οικονομικού ελέγχου για τη διατήρηση της δημοσιονομικής ισορροπίας.

 
  
MPphoto
 

  Roberts Zīle (ECR).(LV) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, κύριοι Επίτροποι, τον περασμένο Δεκέμβριο στο Στρασβούργο, ο κ. Almunia, που ήταν τότε Επίτροπος αρμόδιος για οικονομικά και νομισματικά θέματα, είχε πει ότι, εάν δεν υπάρξουν άλλες σημαντικές εξελίξεις, η Εσθονία θα κληθεί το επόμενο καλοκαίρι να προσχωρήσει στην ευρωζώνη με ισχύ από το 2011. Λοιπόν, υπήρξαν κάποιες σημαντικές εξελίξεις, όχι μόνο για την Εσθονία αλλά και για την ευρωζώνη. Η Εσθονία είναι στην πράξη το μόνο κράτος μέλος της ΕΕ που πληροί σήμερα τα κριτήρια του Μάαστριχτ. Τι είδους μήνυμα θα δοθεί εάν η Εσθονία δεν γίνει δεκτή στην ευρωζώνη σύμφωνα με τους κανόνες; Κατά τη γνώμη μου αυτό θα έδινε στον οικονομικό κόσμο το μήνυμα ότι η δυσπραγία της ευρωζώνης είναι τόσο μεγάλη ώστε να μην είναι σε θέση να δεχτεί μία μικρή, αλλά δημοσιονομικά υπεύθυνη χώρα. Με άλλα λόγια, στην πόρτα της λέσχης της ευρωζώνης θα τοποθετηθεί μια πινακίδα που θα λέει: «Η λέσχη παραμένει κλειστή λόγω μείζονος ανακαίνισης». Όμως τι είδους μήνυμα θα αποτελέσει αυτό για τα νέα κράτη μέλη όπως είναι η πατρίδα μου η Λετονία, που βρίσκεται σε πρόγραμμα του ΔΝΤ και διατηρεί σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία με το ευρώ και, προκειμένου να καθιερώσει το ευρώ, υποβαθμίζει την οικονομία της με διψήφια μείωση του ΑΕγχΠ και εξαιρετικά μεγάλη ανεργία; Το μήνυμα θα ήταν: «γιατί να κάνουμε ό,τι μπορούμε για την καταβολή του ιδιωτικού χρέους με υψηλή συναλλαγματική ισοτιμία για το εθνικό μας νόμισμα όταν αυτό το χρέος εκδόθηκε από τράπεζες της ΕΕ ως δάνειο σε ευρώ έναντι, για παράδειγμα, ακίνητης περιουσίας;» Σας ευχαριστώ.

 
  
MPphoto
 

  David Casa (PPE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, το 2008 ήταν ένα εξαιρετικά σημαντικό έτος για την ευρωπαϊκή, αλλά και για την παγκόσμια οικονομία. Ήταν το έτος που χαρακτηρίστηκε από μεγάλη αβεβαιότητα σχετικά με τις διαστάσεις της κρίσης, που φαινόταν να επιδεινώνεται διαρκώς.

Μεγάλη αβεβαιότητα επικρατούσε επίσης σχετικά με τον χρόνο που θα χρειαζόταν για να ανακάμψουν οι ευρωπαϊκές οικονομίες και τα μέσα που θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε για να δώσουμε ώθηση σε μια τέτοια ανάκαμψη.

Αυτό δεν ήταν εύκολο έτος για την ΕΚΤ που έπρεπε να αντιμετωπίσει ορισμένες προκλήσεις. Το 2008, η ΕΚΤ ασχολήθηκε μαζί με άλλες μεγάλες κεντρικές τράπεζες με την επίτευξη συντονισμένης προσέγγισης, προκειμένου να δοθεί στο τραπεζικό σύστημα μεγάλη βραχυπρόθεσμη ρευστότητα, και αυτή η προσέγγιση της ΕΚΤ αποδείχθηκε εξαιρετικά επιτυχημένη.

Από αυτήν την άποψη πρέπει να υποστηρίξω το συμπέρασμα του συναδέλφου σχετικά με την επίδοση της ΕΚΤ. Συμφωνώ ότι το 2008 υπήρξε καθοριστικό και ότι οι υπεύθυνοι στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Επίσης, συμμερίζομαι ορισμένες από τις ανησυχίες του εισηγητή σχετικά με τη μη μετακύλιση των μειώσεων των επιτοκίων από τις τράπεζες στους καταναλωτές, και πιστεύω ότι αυτό πρέπει να εξεταστεί καλύτερα, οπότε παρακαλώ τον κ. Trichet να το σημειώσει.

Γενικά πιστεύω ότι πρόκειται για μία εξαιρετικά ισορροπημένη έκθεση, μία εξαίρετη εργασία του μαλτέζου συναδέλφου μου Edward Scicluna.

 
  
MPphoto
 

  Pervenche Berès (S&D).(FR) Κύριε Πρόεδρε, δυστυχώς ο Πρόεδρος Juncker δεν θα μπορέσει να είναι όπως συνήθως κοντά μας εξαιτίας μιας άλλης υποχρέωσης. Ασφαλώς λυπάμαι που το ακούω αυτό.

Έχουμε εδώ δύο πολύ καλές εκθέσεις που μας επιτρέπουν να εμβαθύνουμε περισσότερο στη συζήτησή μας σε μια κρίσιμη στιγμή για τη ζώνη του ευρώ.

Η έκθεση του κ. Scicluna μάς επιτρέπει να θέσουμε τα θεμέλια ορισμένων στοιχείων της συζήτησης, ειδικότερα όσον αφορά τις συνθήκες διορισμού του διαδόχου σας, κύριε Trichet. Ο νομισματικός διάλογος είναι ένα σημαντικό στοιχείο όσον αφορά τη δημοκρατία, αλλά και όσον αφορά την ίδια τη λειτουργία και τη διαχείριση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η έκθεση του φίλου μας κ. Giegold θέτει ερωτήματα σε εσάς, κύριε Rehn, που εμπίπτουν στη δική σας αρμοδιότητα και όχι στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε αναφορικά με τη λειτουργία της ζώνης του ευρώ είναι η διάλυση του κοινωνικού μας προτύπου. Όταν ο προκάτοχός σας, ο κ. Almunia, προέβη σε αξιολόγηση των δέκα χρόνων λειτουργίας της ευρωζώνης, ένας παράγοντας ήταν απόλυτα προφανής, συγκεκριμένα η αυξανόμενη απόκλιση μεταξύ των χωρών μελών της ευρωζώνης. Αυτό είναι το σημείο όπου βρισκόμαστε, και αυτό είναι που είχαν υποτιμήσει οι ίδιοι οι συντάκτες της Συνθήκης και οι συντάκτες του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Αυτό είναι που πρέπει να λάβουμε υπόψη.

Οφείλουμε να το λάβουμε υπόψη για δύο λόγους. Πρώτον, για να καταλάβουμε ότι ακόμα και αν η βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών είναι ένα κεντρικό στοιχείο, δεν είναι αρκετό. Αντιμετωπίζοντας εθνικές αρμοδιότητες, τα κράτη μέλη δεν έχουν εκ φύσεως διάθεση για κυρώσεις και, ως εκ τούτου, ο συντονισμός τους, η συνεργασία τους δεν είναι καλή. Αυτό είναι το πνεύμα που πρέπει να ανακαλύψουμε. Αυτή είναι η μαγική συνταγή που χρειαζόμαστε.

Ο δεύτερος πυλώνας που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και που μας είναι απολύτως απαραίτητος είναι το θέμα της φορολογικής εναρμόνισης. Όπως γνωρίζετε, λυπάμαι διότι από την άποψη αυτή η στρατηγική για το 2020 ούτε καν αναφέρει την εν εξελίξει εργασία εναρμόνισης της φορολογικής βάσης για τη φορολόγηση των επιχειρήσεων, την οποία πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσουμε με αποφασιστικότητα.

 
  
MPphoto
 

  Sari Essayah (PPE).(FI) Κύριε Πρόεδρε, μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση το δημόσιο χρέος επιδεινώθηκε γρήγορα, ακόμα και αν σε πολλές χώρες αρχίζει σιγά σιγά η ανάκαμψη. Αφού αντιμετωπίσαμε μια οξεία οικονομική κρίση, πρέπει να εστιαστούμε με μεγάλη προσοχή στη μακροχρόνια και σοβαρή ανισορροπία των δημόσιων οικονομικών.

Είχαμε το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, το πρόβλημα όμως έγκειται στο γεγονός ότι τα κράτη μέλη δεν το τήρησαν και έτσι έχουμε τώρα να αντιμετωπίσουμε σοβαρά ελλείμματα των δημόσιων οικονομικών. Στην περίπτωση της Ελλάδας δόθηκε σημασία σε εσφαλμένες στατιστικές πληροφορίες, όμως ο πυρήνας του προβλήματος είναι η κακή διαχείριση της οικονομικής πολιτικής.

Εμείς οι πολιτικοί είμαστε αντιμέτωποι με πολύ δύσκολες αποφάσεις, εν μέσω μιας αργής ανάπτυξης, με έναν πληθυσμό που γερνάει και μια κατάσταση ως προς την απασχόληση που βελτιώνεται με αργούς ρυθμούς. Υπάρχουν λίγες μόνο λύσεις για τα δημόσια οικονομικά: η αύξηση των φορολογικών εσόδων, η ώθηση της οικονομικής ανάπτυξης ή η περικοπή των δαπανών.

Κατά την αναζήτηση λύσεων, καίριοι δείκτες είναι η βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και το έλλειμμα. Το έλλειμμα ως προς τη βιωσιμότητα αντανακλά το κατά πόσο πρέπει να αυξηθεί ο φορολογικός συντελεστής ή να μειωθεί η αναλογία των δαπανών, προκειμένου να γίνουν μακροπρόθεσμα βιώσιμα τα δημόσια οικονομικά. Για να επιτευχθεί ισορροπία, πρέπει να συνεχίσουμε να αναγνωρίζουμε ότι το συσσωρευμένο χρέος θα αυξηθεί εξαιτίας της διαφοράς μεταξύ επιτοκίων και αύξησης του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, ενώ ο πληθυσμός που γερνάει θα προκαλέσει τα επόμενα χρόνια σημαντική αύξηση των δαπανών στον τομέα των συντάξεων και της περίθαλψης. Για να αυξηθούν τα έσοδα στα δημόσια οικονομικά είναι απολύτως σημαντικό να έχουμε ανάπτυξη και απασχόληση, να αυξηθεί η παραγωγικότητα των δημόσιων υπηρεσιών και να εφαρμοστούν τα διαρθρωτικά μέτρα που μπορούν να εξασφαλίσουν, για παράδειγμα. τη βιωσιμότητα των συνταξιοδοτικών συστημάτων.

Μακροπρόθεσμα, η αύξηση του ρυθμού των γεννήσεων και η προληπτική υγειονομική περίθαλψη θα είναι σημαντικές για την ισορροπία των δημόσιων οικονομικών. Εν μέσω της οικονομικής κρίσης είχαμε ζητήσει καλύτερο συντονισμό των δημόσιων οικονομικών και θα ήθελα να ερωτήσω πώς προτίθεται να το επιτύχει αυτό ο Επίτροπος Rehn. Πιστεύω, ωστόσο, ότι αυτή η οικονομική κρίση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τρόπος για να τεθούν πλαγίως υπό έλεγχο οι οικονομίες των κρατών μελών. Πρέπει απλώς να τηρούμε αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία στα δημόσια οικονομικά.

 
  
MPphoto
 

  Olle Ludvigsson (S&D). (SV) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να δώσω έμφαση σε τρία κύρια σημεία των εκθέσεων επί των οποίων συζητάμε.

Πρώτον, στο πλαίσιο της συζήτησης για τα δημόσια οικονομικά δεν θα πρέπει να ασχοληθούμε μόνο με θέματα που αφορούν τη λιτότητα. Πρέπει να εστιαστούμε και στο τι μπορούμε να κάνουμε για να προωθήσουμε την ανάπτυξη και να καταπολεμήσουμε την ανεργία. Σε πολλές χώρες απαιτούνται περικοπές των δημόσιων δαπανών. Ταυτόχρονα, όμως, είναι επίσης σημαντικό να αυξηθούν τα έσοδα μέσω θετικής ανάπτυξης, με την αύξηση της απασχόλησης και την καταβολή φόρων από περισσότερα άτομα.

Δεύτερον, εκτιμώ το ότι ο κ. Scicluna ασχολείται στην έκθεσή του με το θέμα της αύξησης της διαφάνειας στον δημοσιονομικό τομέα. Έχουμε ακόμα να κάνουμε πολλά από την άποψη αυτή. Η διαφάνεια δεν είναι μόνο ένας εξαιρετικός τρόπος αντιμετώπισης της επιζήμιας συμπεριφοράς ανάληψης κινδύνου στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Η ενίσχυση της διαφάνειας είναι επίσης αναγκαία για να είναι αποτελεσματική η εποπτεία και για να έχουν οι δημόσιοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί την εμπιστοσύνη του κοινού, πράγμα που είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Η ΕΚΤ θα πρέπει να ηγηθεί στον τομέα αυτόν και να λάβει άμεσα μέτρα για να προσδώσει μεγαλύτερη διαφάνεια στο έργο της. Ένα καλό πρώτο βήμα θα ήταν να αρχίσει η δημοσίευση των συνοπτικών πρακτικών των συνεδριάσεων του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ. Ο ανοιχτός χαρακτήρας θα πρέπει να είναι κύρια αρχή και ως προς τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ). Για να έχουν αποτελέσματα οι συστάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, η κατευθυντήρια αρχή θα πρέπει να είναι η δημοσιοποίησή τους.

Τρίτον, χαίρομαι διότι στην έκθεσή του ο κ. Giegold δίνει έμφαση στη σημασία που έχει η διατήρηση μιας σαφούς περιβαλλοντικής και κλιματικής προοπτικής ακόμα και σε καιρούς κρίσης. Δεν πρέπει να αφήσουμε τη χρηματοπιστωτική κρίση να επιβραδύνει τη μετάβαση σε μια πράσινη οικονομία. Αντίθετα, θα πρέπει να προωθήσουμε την οικονομική ανάκαμψη επενδύοντας σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, φιλικά για το περιβάλλον συστήματα μεταφορών και στην ανάπτυξη πράσινης τεχνολογίας. Μόνο με τέτοιου είδους επενδύσεις μπορούμε να δημιουργήσουμε ανάπτυξη που θα είναι μακροπρόθεσμα αειφόρος.

 
  
MPphoto
 

  Frank Engel (PPE). (FR) Κύριε Πρόεδρε, το 2009 ήταν χωρίς αμφιβολία η πιο δύσκολη χρονιά για το ευρώ από την καθιέρωσή του και ύστερα, ήταν όμως και η πιο χρήσιμη. Χωρίς το ευρώ, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα είχε περιπέσει σε έναν πόλεμο ανταγωνιστικών υποτιμήσεων στο πλαίσιο της κρίσης. Το 2009, η νομισματική αστάθεια θα μπορούσε να έχει αποδυναμώσει την πολιτική σταθερότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Χάρη στο ευρώ αποφύγαμε το πρόβλημα μιας διαρκούς ανισορροπίας συναλλαγματικών ισοτιμιών και νομισματικών πολιτικών. Όμως για πόσο ακόμα; Σήμερα ελπίζουμε και προσευχόμαστε να έχουμε καλύτερη διακυβέρνηση ως προς το ευρωπαϊκό νόμισμα – πιο περιοριστική, πιο ορατή διακυβέρνηση με μεγαλύτερη ανταποκριτικότητα.

Το θέμα είναι πως οι απόπειρες ορισμένων χωρών να ανακτήσουν τον έλεγχο των βασικών κανόνων του ευρώ δεν συμβάλλει κατά κανένα τρόπο στη δημιουργία μιας πραγματικής ευρωπαϊκής οικονομικής και νομισματικής διακυβέρνησης. Μόνο η αλληλεγγύη μπορεί να αναχαιτίσει τις κερδοσκοπικές δραστηριότητες των οποίων είναι σήμερα θύμα η Ελλάδα και οι οποίες μπορεί ανά πάσα στιγμή να πλήξουν άλλες χώρες της ευρωζώνης.

Η αλληλεγγύη συμβαδίζει με τη σταθερότητα μέσα στο συναισθηματικά φορτισμένο πλαίσιο των αγορών για το δημόσιο χρέος. Η πολιτική υπεκφυγή των περασμένων εβδομάδων δεν έβλαψε μόνο την Ελλάδα. Κλόνισε σοβαρά την εμπιστοσύνη στο ευρώ. Η απουσία συνδρομής σε χώρες που κινδυνεύουν υπονομεύει τη νομισματική σταθερότητα ολόκληρης της ευρωζώνης.

Πέρα από τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ας δώσουμε επιτέλους στο ευρώ τα μέσα που χρειάζεται. Χρειαζόμαστε μια συντονισμένη ευρωπαϊκή αγορά ομολόγων για να αποφευχθούν στενότητες με υπερβολικά πολλά δημόσια χρέη να φθάνουν στην ημερομηνία λήξης τους ταυτόχρονα σε πάρα πολλές χώρες. Χρειαζόμαστε μια εκπροσώπηση έξω από τη ζώνη του ευρώ σε όλα τα επίπεδα, σε όλα τα όργανα, συμπεριλαμβανομένων των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Γιατί δεν συμμετέχει στη G20 ο Πρόεδρος της Ευρωομάδας;

Επίσης, ας δεχτούμε ότι τα νέα κράτη μέλη θέλουν να προσχωρήσουν στην ευρωζώνη όσο πιο γρήγορα γίνεται. Πρέπει να τα καλωσορίσουμε με ενθουσιασμό και όχι με μικροπρέπεια. Το να σκεφτόμαστε να αποκλείσουμε μέλη της ευρωζώνης σημαίνει την εγκατάλειψη της φιλοδοξίας για μια ισχυρή Ευρώπη στον κόσμο. Η επέκταση της ζώνης του ευρώ πρέπει να συμβαδίζει με τη χρησιμοποίηση των απαιτούμενων μέσων για μια γνήσια οικονομική ένωση: του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών και της εναρμόνισης των οικονομικών και φορολογικών πολιτικών. Αυτό είναι το τίμημα για τη διαρκή επιτυχία του ευρώ.

 
  
MPphoto
 

  Czesław Adam Siekierski (PPE). (PL) Κύριε Πρόεδρε, μια κρίση είναι μια ασθένεια που συνήθως όχι μόνο τελειώνει με ίαση, αλλά και ενισχύει και δημιουργεί μηχανισμούς αντίστασης. Επίσης, μπορεί να οδηγήσει σε αυτό που είναι γνωστό ως επιπλοκή, ακόμα δε και σε ορισμένα είδη μόνιμης σωματικής αναπηρίας. Ας εξετάσουμε πώς προέκυψε αυτή η ασθένεια που ονομάζουμε κρίση.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια ασθένεια είναι αποτέλεσμα των διάφορων τρόπων με τους οποίους παραμελούμε το σώμα μας ή έχει μια εξωτερική αιτία. Η αιτία της κρίσης ήταν μια δραστηριότητα αντίθετη στις αρχές της αγοράς – μια κερδοσκοπική δραστηριότητα. Η ίδια η αγορά δεν είναι σε θέση να αποβάλει, να αντιμετωπίσει ή να περιορίσει αυτούς τους παράγοντες, αν δεν υπάρχει κατάλληλη εποπτεία και έλεγχος της προόδου των διαδικασιών, ιδίως σε καταστάσεις που δεν είναι χαρακτηριστικές για την αγορά. Μέχρι τώρα, οι χρηματοπιστωτικές αγορές ελέγχονταν και εποπτεύονταν κυρίως από κρατικούς και εθνικούς οργανισμούς. Η παγκοσμιοποίηση οδήγησε στην ίδρυση παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών οργανισμών και μιας παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής αγοράς. Ωστόσο, δεν συστάθηκαν οι κατάλληλοι παγκόσμιοι, περιφερειακοί και, στην περίπτωσή μας, ευρωπαϊκοί οργανισμοί εποπτείας και ελέγχου αυτών των αγορών.

Η αγορά δεν κατευθύνεται από αξίες, αλλά πρωτίστως από την ανάγκη επίτευξης κέρδους πάση θυσία. Η κρίση δεν άρχισε το 2008 με την κατάρρευση των χρηματοπιστωτικών αγορών, αλλά το 2007 με την κρίση στις αγορές τροφίμων και την υπονόμευση της ενεργειακής αγοράς που ελέγχεται με πολιτικά μέσα. Η κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το αμάρτημα της μη τήρησης των καθολικά θεσπισμένων και αποδεκτών αρχών του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.

Είναι κρίμα που οι προειδοποιήσεις της Επιτροπής ήταν υπερβολικά ήπιες. Σε ορισμένα κράτη μέλη επιτράπηκαν περισσότερα διότι, τελικά, δεν θα άφηναν κάποια Επιτροπή ή άλλους να τους τα ψάλουν. Ορισμένα κράτη μέλη φέρθηκαν σαν παιδιά, κρύβοντας τις αταξίες τους. Αυτό το είδος συμπεριφοράς δεν μπορεί να είναι η βάση της Κοινότητας ή της ολοκλήρωσής μας. Είναι σημαντικό καθώς βγαίνουμε από την κρίση να αναγνωριστούν τα λάθη που έγιναν, να μιλήσουμε στους πολίτες μας, να απολογηθούμε και να ζητήσουμε την κατανόησή τους και τη συνεργασία τους.

Πρέπει να ενεργήσουμε προκειμένου να μην πληρώσουν για την κρίση οι πιο αδύναμοι και οι πιο φτωχοί. Η αλληλεγγύη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μάς υποχρεώνει επίσης να υποστηρίξουμε τις χώρες που επλήγησαν περισσότερο από την κρίση. Η ανάκαμψη δεν θα έρθει από έξω εάν το σώμα, δηλαδή το κράτος, δεν αγωνιστεί.

 
  
MPphoto
 

  Othmar Karas (PPE). (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κύριε Trichet, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά, όχι μόνο για όσα κάνατε τα τελευταία χρόνια, αλλά και για την προσέγγισή σας τις τελευταίες εβδομάδες. Φανήκατε πολύ ικανός, ανεξάρτητος και σταθερός. Εσείς και οι συνεργάτες σας ασκήσατε κατευναστική επίδραση σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς.

Κύριε Rehn, κάνατε ορισμένες πολύ ενθαρρυντικές δηλώσεις τις τελευταίες ημέρες. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να συνεχίσουμε στον δρόμο που ακολουθήσατε.

Το ευρώ είναι μια σταθεροποιητική δύναμη, ακόμα και σε καιρούς κρίσης. Πρέπει να δώσουμε τέλος στον μύθο ότι το ευρώ και το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης είναι η αιτία των προβλημάτων της Ελλάδας και άλλων χωρών. Την περασμένη εβδομάδα, ο έλληνας πρωθυπουργός είπε πολύ καθαρά εδώ στο Σώμα ότι δεν ευθύνεται το ευρώ. Αντίθετα, αποτελεί μέρος της λύσης. Δεν μπορεί να υπάρξει μεταρρύθμιση χωρίς το ευρώ. Χωρίς το ευρώ δεν είναι δυνατό να υπάρξουν οι κατάλληλοι περιορισμοί ως προς τους στόχους που μπορούμε να θέτουμε. Δεν πρέπει να αποδυναμώσουμε το ευρώ, εφόσον οι χώρες που έχουν πρόβλημα αισθάνονται ότι το ευρώ μάλλον τις προστατεύει παρά τις αποδυναμώνει.

Θα ήθελα επίσης να προσθέσω ότι η Ελλάδα δεν ζητιανεύει χρήματα – εντύπωση που σχηματίζει κανείς συχνά από τον ημερήσιο τύπο. Θα ήταν καλό αν ορισμένα μέλη του Συμβουλίου σταματούσαν να εστιάζονται σε λαϊκές απόψεις του εσωτερικού πολιτικού μετώπου, όταν μιλούν για το θέμα αυτό, και αντί γι’ αυτό να συνεργάζονταν μαζί μας για να βρούμε κοινές ευρωπαϊκές λύσεις. Δεν μπορούν να δοθούν επιδοτήσεις στην Ελλάδα, η οποία όμως θέλει ενίσχυση για να εφαρμόσει το σχέδιο μεταρρυθμίσεων και λιτότητάς της. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Trichet παρουσίασε επίσης πολύ καθαρά σε ένα σχέδιο τριών σταδίων τι είναι δυνατό και πότε μπορούν να ληφθούν μέτρα. Κανείς δεν είπε πως δεν μπορεί να γίνει τίποτα.

Έχουμε μια νομισματική ένωση, δεν έχουμε όμως οικονομική ένωση. Για να επιτύχουμε μια οικονομική ένωση, χρειαζόμαστε την πολιτική βούληση των κρατών μελών και όχι συμβουλές. Η οικονομική ένωση συμπεριλαμβάνει τον συντονισμό της δημοσιονομικής πολιτικής, την εναρμόνιση της φορολογίας και τον συντονισμό της εκπαιδευτικής, οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Αυτό είναι που ζητάμε από τα κράτη μέλη να κάνουν, και περιμένουμε να δείξουν την δέσμευσή τους. Πρέπει να συνεχίσουμε σε αυτήν την κατεύθυνση, προς το συμφέρον του ευρώ.

 
  
MPphoto
 

  Danuta Jazłowiecka (PPE). (PL) Κύριε Πρόεδρε, ο περασμένος χρόνος ήταν εξαιρετικά ταραχώδης για την ευρωζώνη. Άρχισε με την προσχώρηση της Σλοβακίας στην ευρωομάδα και τελείωσε με τεράστια οικονομικά και χρηματοπιστωτικά προβλήματα στην Ελλάδα. Κατά την περίοδο αυτή σημειώθηκε η μεγαλύτερη παγκόσμια οικονομική κρίση εδώ και πολλά χρόνια.

Σήμερα συζητείται το πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις, ποια κατεύθυνση θα πρέπει να πάρει η παγκόσμια οικονομία και ποια θα πρέπει να είναι η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ψήφισμα που εξετάζουμε αυτήν τη στιγμή είναι μέρος αυτής της συζήτησης. Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σε μία πτυχή της.

Κυρίες και κύριοι, η οικονομική κρίση, τα προβλήματα στην Ελλάδα, καθώς και η σημερινή συζήτηση για τη βοήθεια προς την Ελλάδα, δείχνουν ότι ο διαχωρισμός σε νέα και παλαιά Ευρώπη εξακολουθεί να είναι πραγματικότητα. Την περασμένη Παρασκευή, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής José Manuel Barroso αναφέρθηκε στην ιδέα της δημιουργίας ενός μηχανισμού στήριξης για χώρες της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Επιτροπής, οι αρχές και οι όροι που θα διέπουν τη χρήση αυτού του μέσου θα πρέπει να θεσπιστούν μόνο από μέλη της ευρωζώνης.

Θα ήθελα να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία αυτής της συζήτησης για να εκφράσω τη μεγάλη μου υποστήριξη στη θέση του Επιτρόπου που είναι αρμόδιος για τον δημοσιονομικό προγραμματισμό και τον προϋπολογισμό κ. Lewandowski και του πολωνού υπουργού Οικονομίας καθηγητή κ. Jan Rostowski. Θα ήθελα να υποστηρίξω την έκκλησή τους, καθώς και την άποψη πολλών συναδέλφων ότι θα πρέπει όλα τα κράτη μέλη, και τα εκτός ευρωζώνης, να αναλάβουν ήδη τώρα ενεργό ρόλο στη λήψη μέτρων για την ενίσχυση της ευρωζώνης και τη δημιουργία μέσων συνδρομής προς τα μέλη της. Η Πολωνία, που είναι μία από τις εκτός ευρωζώνης χώρες, θα υιοθετήσει σύντομα το κοινό νόμισμα και θα θέλαμε να είμαστε σήμερα υπεύθυνοι για τη μελλοντική μορφή της ευρωομάδας. Επομένως, ας μην αποκλείσουμε από μια τέτοια σημαντική συζήτηση τα νέα κράτη μέλη. Είχαμε το σύνθημα της «Ευρώπης των δύο ταχυτήτων». Ας μην χωρίζουμε την Ευρώπη σε μία Ευρώπη της ευρωζώνης και μία Ευρώπη έξω από αυτή, διότι είμαστε μία ενιαία Ένωση.

Τέλος, θα ήθελα να υποστηρίξω θερμά όλα τα τμήματα του ψηφίσματος που ζητούν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα μέλη της ευρωομάδας να ενισχύσουν τη διαδικασία διεύρυνσης της ευρωζώνης, που θα βασίζεται στα σημερινά κριτήρια. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Trichet για το θετικό έργο του, ειδικά εφέτος που ήταν μία τόσο δύσκολη χρονιά για την Ευρώπη.

 
  
MPphoto
 

  Alajos Mészáros (PPE). (HU) Ευχαριστώ τον Επίτροπο, τον Πρόεδρο της ΕΚΤ και τον εισηγητή διότι ακολούθησαν μια ανοιχτή και άκρως επαγγελματική προσέγγιση ως προς αυτό το πρόβλημα που μας ανησυχεί σοβαρά. Είναι πραγματικά ανησυχητικό το ότι, παρ’ όλες τις προσπάθειές μας, το ποσοστό της ανεργίας και τα επίπεδα του δημόσιου χρέους συνεχίζουν να αυξάνονται σχεδόν σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η χώρα μου, η Σλοβακία, δεν αποτελεί εξαίρεση του κανόνα. Η ανεργία ξεπέρασε το 13%. Η Σλοβακία ήταν η τελευταία χώρα που προσχώρησε στην ευρωζώνη, την 1η Ιανουαρίου 2009, και αυτό είχε θετικό αντίκτυπο τόσο στην οικονομία όσο και στον πολιτικό και κοινωνικό τομέα. Η μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού εξακολουθεί να βλέπει θετικά το ευρώ. Θεωρούμε, επομένως, σημαντικό να διατηρηθεί η ισχύς και το κύρος του ευρώ. Το Κοινοβούλιο πρέπει να υποστηρίξει την Επιτροπή και την ΕΚΤ στις προσπάθειές τους για την αποφυγή της αποτυχίας αυτού του εγχειρήματος. Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι να φθάσει η ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής οικονομίας σε ένα υψηλότερο και βιώσιμο επίπεδο. Αυτό είναι όμως ένα στρατηγικό ζήτημα στο οποίο είναι απολύτως απαραίτητη η θερμή υποστήριξη του Συμβουλίου.

 
  
MPphoto
 

  Zigmantas Balčytis (S&D).(LT) Η έξοδος από την πολύπλοκη οικονομική κρίση δεν ήταν τόσο εύκολη όσο ελπίζαμε. Όταν άρχισε η κρίση, τα προγράμματα υποστήριξης των τραπεζών των κρατών μελών δεν ήταν συντονισμένα με κοινούς όρους θεσπισμένους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και ορισμένες τράπεζες χρησιμοποίησαν πρόσθετους πόρους που διέθεσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να καλύψουν τις απώλειές τους. Επίσης, δεν ήταν συντονισμένη η ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας ιδίως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Ο αντίκτυπος αυτών των ενεργειών είναι σαφής: όταν δεν κατάφεραν να λάβουν έγκαιρα δάνεια από τις τράπεζες, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κατέρρευσαν μαζικά. Για τις χώρες της ευρωζώνης ήταν πιο εύκολο να ξεπεράσουν τις δυσκολίες, διότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τους εξασφάλισε την προσφορά ρευστότητας. Αν πιστεύουμε στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, αν λειτουργούμε σε μια ανοιχτή αγορά με τους ίδιους όρους ανταγωνισμού και αν ο κύριος στόχος είναι να βγούμε το συντομότερο δυνατό από αυτήν την περίπλοκη κατάσταση, θεωρώ ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει και πρέπει να εξασφαλίσει την προσφορά ρευστότητας στα κράτη μέλη εκτός ευρωζώνης που επλήγησαν ιδιαίτερα σκληρά από την κρίση αυτή.

 
  
MPphoto
 

  Andrew Henry William Brons (NI).(EN) Κύριε Πρόεδρε, ο εισηγητής κ. Scicluna είπε ότι η ΕΚΤ προσπάθησε να επεκτείνει τη ρευστότητα, αλλά η ρευστότητα αυτή δεν μετακυλίστηκε από τις τράπεζες στους πελάτες τους. Αυτό ισχύει τόσο εντός ευρωζώνης όσο και έξω από αυτήν.

Το κόμμα μου εκφράζει την ικανοποίησή του που το Ηνωμένο Βασίλειο παραμένει εκτός της ευρωζώνης. Το νόμισμα ενός κράτους πρέπει να αντανακλά την κατάσταση και τις ανάγκες της δικής του οικονομίας και όχι τις μέσες ανάγκες 27 διαφορετικών οικονομιών. Ωστόσο, η διατήρηση του δικού μας νομίσματος είναι μόνο ένα μέρος της απάντησης. Το κεντρικό πρόβλημα είναι ότι η δημιουργία και διανομή πιστώσεων βρίσκεται στα χέρια ιδιωτικών επιχειρήσεων –των εμπορικών τραπεζών– και αυτό ισχύει τόσο εντός όσο και εκτός ευρωζώνης.

Η λειτουργία της δημιουργίας πιστώσεων –στην πραγματικότητα η δημιουργία χρήματος– πρέπει να φύγει από τα χέρια ιδιωτικών εταιρειών. Η μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη, όταν απαιτείται –είτε για τη διανομή υφιστάμενης ή επικείμενης ανάπτυξης είτε για τη χρηματοδότηση μεγάλων έργων υποδομής– πρέπει να δημιουργείται από την κυβέρνηση και να δαπανάται στην κυκλοφορία και όχι να δημιουργείται από τις τράπεζες και να δανείζεται στην κυκλοφορία.

 
  
MPphoto
 

  Petru Constantin Luhan (PPE). (RO) Κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης είχαμε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε ότι οι διακυμάνσεις που οφείλονται στα επιτόκια και τις συναλλαγματικές ισοτιμίες αντιμετώπισαν ένα ενιαίο νόμισμα που προφύλαξε σωστά την ευρωζώνη.

Το ενιαίο νόμισμα δεν προσέφερε λύση σε όλες τις εσωτερικές και εξωτερικές ανισορροπίες που σημειώθηκαν. Όμως, τα οφέλη από το γεγονός ότι δόθηκε σε εθνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα η δυνατότητα πρόσβασης στη ρευστότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και απαλείφθηκε ο κίνδυνος διακυμάνσεων των συναλλαγματικών ισοτιμιών αύξησαν το ενδιαφέρον των κρατών μελών εκτός ευρωζώνης γι’ αυτό.

Οι προσπάθειες που κατέβαλαν αυτά τα κράτη βελτιώνοντας τις οικονομίες τους και τις δημοσιονομικές πολιτικές τους, προκειμένου να υιοθετήσουν το ενιαίο νόμισμα, πρέπει να επικροτηθούν. Απευθύνω έκκληση στην Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να ενθαρρύνουν την επέκταση της ευρωζώνης το ταχύτερο δυνατό, προκειμένου να τους προσφέρουν μεγαλύτερη προστασία από τις επιπτώσεις της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης.

 
  
MPphoto
 

  Karin Kadenbach (S&D). (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Trichet, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για το τμήμα της έκθεσης που προειδοποιεί σχετικά με τις υπέρμετρες περικοπές μισθών με στόχο τη μείωση των ελλειμμάτων, διότι τα χαμηλά εισοδήματα καταλήγουν σε μείωση της οικονομικής ανάπτυξης. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω γι’ αυτήν την παράγραφο επειδή πιστεύω ότι αυτό όχι μόνο επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη και μειώνει την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης, αλλά περιορίζει επίσης της δυνατότητες των ευρωπαίων πολιτών για πλήρη συμμετοχή στην κοινωνία.

Είναι σημαντικό να καταρτίζουμε τους προϋπολογισμούς μας σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές, είναι όμως εξίσου σημαντικό να έχουν τα κράτη μέλη περιθώρια ελιγμών σε ένα οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο. Αν έχουμε μία Ευρώπη όπου δεν υπάρχουν πια επενδύσεις στην εκπαίδευση, την υγεία και την έρευνα, θα έχουμε και μία Ευρώπη ασταθή, που δεν θα μπορεί να ανταγωνιστεί τον υπόλοιπο κόσμο. Οι ομάδες που δεν είναι υπεύθυνες για την κρίση δεν πρέπει να υποχρεωθούν να πληρώσουν γι’ αυτήν. Αν δεν επενδύσουμε στους ανθρώπους, δεν θα έχουμε μέλλον στην Ευρώπη. Για τον λόγο αυτόν ζητώ να δοθεί μελλοντικά έμφαση στην κοινωνική πτυχή.

 
  
MPphoto
 

  Angelika Werthmann (NI). (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η σημερινή οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, που είναι και διαρθρωτική κρίση, μας εξαναγκάζει να επιβάλουμε μακροπρόθεσμους ελέγχους και να παρουσιάσουμε προσεκτικούς προϋπολογισμούς. Η παγκοσμιοποίηση αναγκάζει την ευρωζώνη να διαδραματίσει αποτελεσματικό ρόλο αναφορικά με τη δημοσιονομική πολιτική. Αυτό όμως δεν πρέπει να γίνει σε βάρος των απλών πολιτών, και θα ήθελα να υπενθυμίσω σε όλους ότι απαιτείται προσοχή και υπευθυνότητα.

 
  
MPphoto
 

  Jean-Claude Trichet, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. (FR) Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να πω ότι μιλώ στο Κοινοβούλιο εδώ και εξήμισι χρόνια και αυτή είναι η πρώτη φορά που παρατήρησα τόσες πολλές ομιλίες, τόσες πολλές αναλύσεις, τόσες πολλές προτάσεις και ιδέες.

Με εντυπωσίασε ο πλούτος των όσων μόλις ακούσαμε και με εντυπωσίασε επίσης πολύ η ποικιλία των απόψεων που εκφράστηκαν.

Θα προσπαθήσω, εάν μου επιτρέπετε, να συνοψίσω τα κύρια σημεία μου, αφού άκουσα αυτές τις παρατηρήσεις, οι οποίες ήταν όλες ενδιαφέρουσες και σημαντικές και στις οποίες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ασφαλώς θα δώσει πολύ μεγάλη σημασία.

(EN) Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να πω ότι άκουσα πολλά για τις προκλήσεις που αντιμετώπισε η ΕΚΤ, καθώς και επαίνους για το ότι η ΕΚΤ κατόρθωσε να αντιδράσει σε πραγματικό χρόνο υπό πολύ δύσκολες συνθήκες. Επιτρέψτε μου να σας πω ότι πιστεύω πως οι συνάδελφοί μου και εγώ προσπαθήσαμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε υπό εξαιρετικές συνθήκες: τις χειρότερες από τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, και προφανώς θα ήταν οι χειρότερες από τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο αν δεν είχαμε ενεργήσει άμεσα.

Όλοι αντιμετώπισαν προκλήσεις. Πολλοί από εσάς είπαν ότι τις προκλήσεις τις αντιμετώπισαν και άλλες κεντρικές τράπεζες στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο. Συνεπώς, όλοι είχαμε να αντιμετωπίσουμε τεράστιες ευθύνες, και συμφωνώ απόλυτα με όσους είπαν πως δεν μπορούμε να πούμε ότι πέρασαν οι δύσκολοι καιροί. Δεν έχουμε ξεπεράσει τους δύσκολους καιρούς. Δεν θα επιστρέψουμε στον συνήθη τρόπο λειτουργίας μας. Πρέπει να παραμείνουμε σε εξαιρετική εγρήγορση.

Επίσης, έλαβα το μήνυμα για την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας, που είναι ένα πολύ ισχυρό μήνυμα του Κοινοβουλίου. Συμφωνώ απολύτως με αυτό. Παρέχοντας σταθερότητα, όντας αξιόπιστοι στη μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη παροχή σταθερότητας, πιστεύουμε ότι συμβάλλουμε στην αειφόρο ανάπτυξη και τη βιώσιμη δημιουργία θέσεων εργασίας. Γνωρίζετε όμως ότι το μήνυμά μας είναι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να αυξήσουμε το αναπτυξιακό δυναμικό της Ευρώπης και την ικανότητά της για δημιουργία θέσεων εργασίας είναι απολύτως απαραίτητες.

Ένα σταθερό μήνυμα από την πλευρά σας, το οποίο συμμεριζόμαστε απόλυτα εμείς στην ΕΚΤ, είναι –και δεν θέλω να απαντήσω αντί για τον Επίτροπο– ότι η διακυβέρνηση της Ευρώπης των 27, η διακυβέρνηση των 16 μελών της ευρωζώνης είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό. Ζητάμε το μέγιστο επίπεδο ευθύνης από τις χώρες, είτε ανήκουν στις 27 είτε στις 16, για να ασκήσουν εποπτεία επί των ομοτίμων τους. Χρειαζόμαστε οπωσδήποτε πλήρη και ολοκληρωμένη εφαρμογή του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Η εποπτεία των δημοσιονομικών πολιτικών βρίσκεται στον πυρήνα της ΟΝΕ, και πρέπει να συμπεριλάβω επίσης την εποπτεία των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και της εφαρμογής τους, καθώς και την εποπτεία της εξέλιξης της ανταγωνιστικότητας του κόστους των διαφόρων οικονομιών, ιδίως των μελών της ευρωζώνης. Αυτό αποτελεί καίριο ζήτημα.

Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο σχετικά με την Ελλάδα και τα διάφορα σχετικά ζητήματα. Είχα ήδη την ευκαιρία να απαντήσω σε πολλές ερωτήσεις στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής και ενώπιον του Κοινοβουλίου. Επιτρέψτε μου να πω μόνο ότι η Ελλάδα έχει ένα πρότυπο, και αυτό είναι η Ιρλανδία. Η Ιρλανδία είχε ένα εξαιρετικά δύσκολο πρόβλημα –αυτό το ανέφερε εδώ ένας από τους βουλευτές– και η Ιρλανδία πήρε πολύ σοβαρά το πρόβλημά της εκ των προτέρων, με εξαιρετική αποφασιστικότητα, επαγγελματισμό και ικανότητα, πράγμα που αναγνωρίστηκε από όλους. Θα ήθελα να το υπογραμμίσω αυτό. Ωστόσο, επαναλαμβάνω: η εκτίμηση της ΕΚΤ για τα νέα μέτρα που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση είναι ότι είναι πειστικά και, θα ήθελα να προσθέσω, θαρραλέα.

Δυο λόγια για τη μακροπρόθεσμη κατάσταση εντός της ευρωζώνης: κατά τα επόμενα δέκα ή είκοσι χρόνια θα παράσχουμε σταθερότητα τιμών σύμφωνα με τον ορισμό που είχαμε δώσει από τότε που καθιερώθηκε το ευρώ. Μπορείτε να μας έχετε εμπιστοσύνη. Μπορούμε να το αποδείξουμε αυτό. Δεν πρόκειται για θεωρία. Πρόκειται για γεγονότα, για αριθμούς.

(FR) Και πρέπει να υπογραμμίσω το εξής: όλα τα μέλη της ευρωζώνης γνωρίζουν πως ο μέσος πληθωρισμός στην ευρωζώνη θα είναι μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μικρότερος του 2% ή κοντά στο 2%. Πρέπει να συναγάγουν συμπεράσματα σε εθνικό επίπεδο από αυτό. Έχουν όφελος από τη συμμετοχή τους στην ευρωζώνη. Δεν πρέπει να τοποθετούν τους εαυτούς τους σε ένα εθνικό πλαίσιο, όσον αφορά τον εθνικό πληθωρισμό, εφόσον αυτό δεν έχει σχέση με αυτό που εγγυόμαστε, επειδή μας το ζητήθηκε, επειδή είμαστε πιστοί στην εντολή μας και επειδή αυτό αποτελεί μια συνεισφορά στην ευημερία και τη σταθερότητα της Ευρώπης.

Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω –εάν μπορώ με λίγα λόγια– σχετικά με το θέμα της διαφάνειας. Όπως έχω πει πολλές φορές στους βουλευτές, είμαστε οι διαφανέστεροι στον κόσμο όσον αφορά την άμεση δημοσίευση των μελετών μας, της εισαγωγικής δήλωσης. Είμαστε οι διαφανέστεροι στον κόσμο όσον αφορά τη συνέντευξη Τύπου που ακολουθεί αμέσως μετά το διοικητικό συμβούλιο.

(EN) Ο μόνος τομέας όπου δεν εφαρμόζεται αυτή η απόφαση –και έχουμε σοβαρό λόγο γι’ αυτό– είναι ότι δεν δίνουμε τα ονόματα αυτών που ψηφίζουν υπέρ του ενός ή του άλλου, επειδή θεωρούμε πως το μήνυμά μας είναι ότι δεν είμαστε ένα σύνολο ατόμων. Είμαστε ένα σώμα. Το διοικητικό συμβούλιο είναι η αντίστοιχη οντότητα. Το διοικητικό συμβούλιο είναι αυτό που μετράει.

Είπα ήδη ότι δεν πρόκειται για μια συνήθη κατάσταση, και πρέπει οπωσδήποτε να μεταρρυθμίσουμε ριζικά τις χρηματοπιστωτικές αγορές, προκειμένου να είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα αρχίσει κάποια άλλη κρίση όπως αυτή που υποχρεωθήκαμε να αντιμετωπίσουμε.

Μια τελευταία παρατήρηση για την Πολωνία και την Ουγγαρία: μία βουλευτής ανέφερε την Πολωνία και την Ουγγαρία και μας είπε ότι η ΕΚΤ δεν τις αντιμετώπισε όπως έπρεπε. Νομίζω ότι η εν λόγω βουλευτής δεν είναι καλά ενημερωμένη. Θα της συνιστούσα να πάει στις εθνικές κεντρικές τράπεζες των δύο χωρών και θα της αποδείξουν ότι η ΕΚΤ έχει πολύ στενή συνεργασία με αυτές τις δύο κεντρικές τράπεζες, προς όφελος όλων μας.

 
  
MPphoto
 

  Olli Rehn, Μέλος της Επιτροπής.(EN) Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω τους βουλευτές γι’ αυτήν την πολύ σοβαρή και ουσιαστική συζήτηση. Άκουσα τις απόψεις σας με μεγάλη προσοχή. Από αυτές μπορώ να συμπεράνω ότι υπάρχει έντονη και ευρεία υποστήριξη για αποτελεσματική ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης στην ευρωζώνη και σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κατά την άποψή μου, η σημερινή συζήτηση ήταν πολύ αξιόλογη και πολύτιμη για τη δημιουργία των προϋποθέσεων για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που θα συνεδριάσει σήμερα και αύριο. Επίσης, επικροτώ την ευκαιρία για συνέχιση των συζητήσεων σχετικά με την οικονομική διακυβέρνηση σύντομα, στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, κατά προτίμηση όσο γίνεται πιο σύντομα μετά το Πάσχα. Θα ήθελα να σας συμβουλευτώ και να προχωρήσω σύντομα με συγκεκριμένες προτάσεις.

Υπάρχουν δύο άξονες δράσης για την ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης που είναι εξαιρετικά σημαντικοί. Πρώτα απ’ όλα, ακρογωνιαίος λίθος της θα είναι μια πραγματικά αξιόπιστη και καλύτερη προληπτική φορολογική και δημοσιονομική εποπτεία που θα είναι πιο ισχυρή και πιο αυστηρή, θα καλύπτει και τις μεσοπρόθεσμες δημοσιονομικές πολιτικές και θα χρησιμοποιεί συστάσεις και, εφόσον χρειαστεί, προειδοποιήσεις προς τα κράτη μέλη.

Το δεύτερο συστατικό της θα αποτελείται από πιο αποτελεσματική προληπτική και πιο συστηματική και αυστηρή εποπτεία των μακροοικονομικών ανισορροπιών και αποκλίσεων ως προς την ανταγωνιστικότητα μεταξύ των κρατών μελών της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε συνάρτηση με αυτό θα χρησιμοποιηθούν και δεσμευτικές συστάσεις πολιτικής. Αυτό απαιτείται για την πρόληψη της συσσώρευσης ανισορροπιών. Είναι αυτονόητο ότι, αναμφίβολα, η πιο πιεστική και επείγουσα ανάγκη υπάρχει στις χώρες με μεγάλα ελλείμματα και μικρή ανταγωνιστικότητα –όχι μόνο στην Ελλάδα, φυσικά όμως με πρώτη την Ελλάδα.

Εξίσου αυτονόητο είναι ότι δεν μπορούμε να εννοούμε –και δεν εννοούμε– με αυτό ότι θα αποδυναμωθεί η εξαγωγική επίδοση χωρών που έχουν σήμερα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Με άλλα λόγια, στόχος δεν είναι να κάνουμε την Bayern München να παίξει χειρότερα εναντίον της Olympic Lyon, αλλά να βελτιώσουμε και την εξαγωγική ανταγωνιστικότητα όπου χρειάζεται και την εγχώρια ζήτηση όπου χρειάζεται και είναι δυνατόν, έτσι ώστε να κάνουμε και την Bayern München και την Olympic Lyon να παίζουν καλύτερα, ως ευρωπαϊκή ομάδα, καθιστώντας όλο και πιο ισχυρή και την επιθετική και την αμυντική στρατηγική.

Αυτή είναι η ουσία της ευρωζώνης – και σε τελευταία ανάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
  
MPphoto
 

  Edward Scicluna, εισηγητής.(EN) Κύριε Πρόεδρε, θα κάνω πρώτα μερικές παρατηρήσεις. Θα ήθελα να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία για να ευχαριστήσω την ΕΚΤ για τη συνεργασία της και την προθυμία της να απαντήσει στις διάφορες ερωτήσεις μου. Δεύτερον, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου σκιώδεις εισηγητές για την ομαδική εργασία τους αναφορικά με τη συμφωνία για τις τροπολογίες της έκθεσης που διεύρυνε τη συναίνεση γι’ αυτήν.

Είδαμε ότι η πρόσφατη ύφεση αποδεικνύεται πρόκληση. Ωστόσο, οι εντάσεις στην ευρωζώνη δεν είναι κάτι καινούριο και τις γνωρίζουμε καλά. Γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε ακόμα μια άριστη νομισματική ζώνη. Ωστόσο, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να είμαστε καινοτόμοι. Πρέπει να ακολουθούμε λογικές οικονομικές αρχές και πολιτικές. Φυσικά, αυτές πρέπει να διατυπώνονται σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές αρχές της κοινωνικής συνοχής.

Ορισμένοι παρατηρητές δήλωσαν ότι η ΕΚΤ δεν μπορεί να βοηθήσει την Ελλάδα διότι αυτό απαγορεύεται από τη ρήτρα «no bail-out» του άρθρου 103 της Συνθήκης ΕΕ. Ωστόσο, άλλο είναι να πραγματοποιήσει κανείς μια διάσωση και άλλο, πολύ διαφορετικό είναι να προσφέρει προσωρινή οικονομική ενίσχυση.

Γνωρίζουμε ότι έχουμε μπροστά μας διάφορες δυνατότητες. Μερικές μπορούν να υλοποιηθούν βραχυπρόθεσμα και άλλες μεσοπρόθεσμα. Όπως υπογράμμισαν πριν από εμένα οι συνάδελφοί μου, και ως Ευρωπαίοι, όλοι προσβλέπουμε στο ευρώ και όλοι θέλουμε να επιτύχει. Μπορούμε να το κάνουμε να επιτύχει, και έτσι πρέπει όλοι –το Κοινοβούλιο, η Επιτροπή, το Συμβούλιο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα– να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να βρούμε έναν δρόμο που οδηγεί στην επιτυχία.

Τέλος, πρέπει να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη του κοινού στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα με μέτρα που περιλαμβάνουν μεγαλύτερη διαφάνεια, καλύτερη διαχείριση κινδύνου και την κατάλληλη κανονιστική ρύθμιση. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι δεν θα σημειωθεί ξανά κρίση τέτοιου μεγέθους.

 
  
MPphoto
 

  Sven Giegold, εισηγητής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, μετά από αυτήν τη συζήτηση θα ήθελα να κάνω τρεις σύντομες παρατηρήσεις.

Πρώτον, βλέποντας τις διάφορες απόψεις εδώ στο Σώμα, διαπιστώνω ότι δεν έχουμε την ίδια άποψη για το θέμα των ανισορροπιών. Υπήρξαν διαφορές που ήταν πολύ σαφείς, και πιστεύω ότι πρέπει να φανούμε προσεκτικοί.

Θα ήθελα να απευθυνθώ ειδικά σε εσάς, κύριε Trichet και κύριε Rehn, και να σας ζητήσω να δείτε καθαρά τα πράγματα, διότι το κεντρικό πρόβλημα, για το οποίο καταρχήν είμαστε σύμφωνοι, είναι πως οι δαπάνες θα πρέπει να αυξάνονται ανάλογα με τον στόχο για τον πληθωρισμό συν την παραγωγικότητα. Ορισμένες χώρες είχαν υπερβολικά μεγάλες αυξήσεις δαπανών και είναι καλό που αναλαμβάνετε δράση.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν αρκετές χώρες που χρησιμοποιούν τη φορολογική πολιτική και τις μισθολογικές τους συμφωνίες για να εξασφαλίσουν ότι δεν θα υπερβούν αυτό το όριο. Εάν δεν αναλάβετε δράση εν προκειμένω –και γνωρίζω ότι ορισμένοι στο Ecofin δεν συμφωνούν με την προσέγγιση αυτή– τότε θα βάλουμε φωτιά στην οικονομική βάση της ευρωζώνης, και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Σας ζητώ να δείτε τα πράγματα καθαρά και ζητώ το ίδιο από τους συναδέλφους μου.

Κοιτάξτε την Ελλάδα και το πρόγραμμα σταθερότητας, το οποίο επαινέθηκε. Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι υπάρχει μείζον πρόβλημα, και αναφέρομαι σε όσα έμαθα κατά την επίσκεψή μου στην Ελλάδα την περασμένη εβδομάδα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ελλάδα αισθάνονται ότι τα τελευταία δέκα ή είκοσι χρόνια πολλοί άνθρωποι έγιναν πολύ πλούσιοι υπό συνθήκες που δεν ήταν δίκαιες. Εάν επαινείτε τις προσπάθειες της Ιρλανδίας, δεν μπορείτε να τις συγκρίνετε με την κατάσταση στην Ελλάδα. Οι άνθρωποι στην Ελλάδα αισθάνονται ότι δεν θα πρέπει να υποφέρουν εξαιτίας πραγμάτων που δεν προκάλεσαν οι ίδιοι.

Ως εκ τούτου, σας ζητώ, κύριε Rehn, να ασκήσετε πίεση και στην ελληνική κυβέρνηση να ασχοληθεί σοβαρά με τον παράνομο πλούτο που συσσωρεύτηκε στο παρελθόν. Διαφορετικά το πρόγραμμα δεν θα τύχει αποδοχής και θα αποτύχει και εξαιτίας οικονομικών λόγων. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι το πρόγραμμα είναι κοινωνικά δίκαιο – και δεν είναι ακόμα κοινωνικά δίκαιο.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Cristian Silviu Buşoi (ALDE), γραπτώς.(EN) Υπάρχουν διδάγματα που πρέπει να αντλήσουμε από τη σημερινή κρίση της ευρωζώνης. Η οικονομική κρίση είναι υπεύθυνη και για τις δυσκολίες της ευρωζώνης, πιστεύω όμως ότι υπάρχουν και διαρθρωτικές αδυναμίες της ΟΝΕ που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε, προκειμένου να αποφύγουμε μελλοντικές κρίσεις. Για να μπορεί η ΕΚΤ να αναλαμβάνει αποτελεσματική δράση στηρίζοντας την απασχόληση και την ανάπτυξη, πρέπει να της παράσχουμε τα απαραίτητα εργαλεία. Η ΕΚΤ δεν διαθέτει τα ίδια εργαλεία με την Κεντρική Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν θα μπορούσε να έχει μια ενεργό νομισματική πολιτική που να υποστηρίζει την ανάπτυξη. Η ΕΚΤ δεσμεύεται από τον κύριο στόχο της να εξασφαλίζει τη σταθερότητα των τιμών, που την εμποδίζει να προωθήσει αποτελεσματικά την ανάπτυξη. Πιστεύω επίσης ότι χρειαζόμαστε περισσότερο συντονισμό των οικονομικών και δημοσιονομικών πολιτικών για να μπορούμε να αποφεύγουμε ατυχείς καταστάσεις όπως αυτή της Ελλάδας. Ο καλύτερος συντονισμός θα ενίσχυε τη σταθερότητα της ευρωζώνης. Το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης πρέπει να τηρείται αυστηρά, πιστεύω όμως ότι πρέπει να αναθεωρηθεί. Θα πρέπει να ενισχυθεί το προληπτικό σκέλος. Το σκέλος των κυρώσεων δεν είναι αποτελεσματικό εφόσον η καταβολή προστίμων απλώς αυξάνει τα δημοσιονομικά ελλείμματα και εμποδίζει τη συμμόρφωση προς τους κανόνες. Από την άλλη πλευρά, οι κυρώσεις δεν πρέπει να αποφασίζονται από το Συμβούλιο, διότι τα κράτη μέλη θα διστάζουν πάντα να τιμωρήσουν το ένα το άλλο.

 
  
MPphoto
 
 

  Tunne Kelam (PPE), γραπτώς.(EN) Θα πρέπει να ξεκινήσουμε από ένα κεντρικό γεγονός – στη διάρκεια της σοβαρότερης οικονομικής κρίσης που έχει γνωρίσει η Ευρώπη, το ευρώ ήταν ένα καταφύγιο σταθερότητας και αξιοπιστίας. Χωρίς τη λειτουργία της ευρωζώνης, η υπέρβαση της κρίσης θα ήταν πολύ πιο αργή και ακανόνιστη. Αυτό ισχύει και για τα κράτη μέλη που δεν έχουν προσχωρήσει ακόμα στην ευρωζώνη. Τώρα είναι ιδιαίτερα σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα είναι μια κοινή αξία για την οποία το κάθε μέλος της ευρωζώνης φέρει ατομική ευθύνη. Γενικά συμφωνούμε ότι η οικονομική κρίση ήταν λογικό επακόλουθο μιας ευρείας κρίσης αξιών.

Εκείνοι που προσχώρησαν στην ευρωζώνη αναμένεται να φέρουν μεγαλύτερη ευθύνη για την εξισορρόπηση των δαπανών και των εσόδων τους. Δεν έχει νόημα να παίζουν τον ρόλο υποτιθέμενων θυμάτων χρηματοοικονομικής κερδοσκοπίας ή οικονομικής μαφίας. Σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές οικονομίες παραβίασαν τις αρχές της υγιούς και ισορροπημένης δημοσιονομικής πολιτικής. Πρέπει να πάρουμε το μάθημά μας – χρειαζόμαστε πολύ πιο αυστηρή εποπτεία και καλύτερο συντονισμό των δημοσιονομικών πολιτικών με την ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου. Όμως, πρώτα απ’ όλα, κάθε κράτος μέλος της ευρωζώνης πρέπει να ζει λιγότερο σε βάρος του αύριο.

 
  
MPphoto
 
 

  Jaromír Kohlíček (GUE/NGL), γραπτώς. (CS) Από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι δραστηριότητές της ήταν αντικείμενο διαρκούς κριτικής από την αριστερά, και όχι μόνο στην ΕΕ. Η κύρια αιτία αυτής της δικαιολογημένης κριτικής είναι οι σκοποί της τράπεζας. Εφόσον ο κύριος σκοπός της τράπεζας είναι να εξασφαλίζει ότι ο πληθωρισμός δεν υπερβαίνει το 2% και τα δημοσιονομικά ελλείμματα των κρατών μελών της ΕΕ δεν υπερβαίνουν το 3% του ΑΕγχΠ, όλα είναι καλά σε περιόδους ανάπτυξης, όταν η ανεργία «πέφτει από μόνη της», η ρευστότητα των τραπεζών «διασφαλίζεται από μόνη της» και η ΕΚΤ μπορεί να «πιέζει τις κυβερνήσεις» επιμέρους κρατών μελών να μειώσουν τα χρέη τους. Από τη στιγμή που ξεσπά μια οικονομική κρίση, όμως, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Ο ατυχώς διατυπωμένος σκοπός του κεντρικού χρηματοπιστωτικού οργάνου έχει ως αποτέλεσμα να καθιστά αναγκαίες βασικές αποκλίσεις από τον σκοπό. Η έκθεση, που ασχολείται με την αξιολόγηση της ετήσιας έκθεσης της ΕΚΤ και της επίδοσής της σε σχέση με την επίλυση της χρηματοπιστωτικής κρίσης, εμμένει παρ’ όλα αυτά πεισματικά σε αυτόν τον κακοδιατυπωμένο βασικό στόχο. Η έκθεση υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι είναι αναγκαίο να εγκαταλειφθεί η πολιτική των δεσμών κινήτρων και η εξασφάλιση της ρευστότητας των τραπεζών, που ήταν το κύριο «μη συμβατικό» μέτρο για την υπέρβαση της κρίσης. Η έκθεση δεν ασχολείται καθόλου με την κρίσιμη κατάσταση των οικονομικών τουλάχιστον πέντε κρατών μελών της ΕΕ, και φαίνεται ότι οι συντάκτες της έκθεσης αδιαφορούν επίσης για την κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας. Όλα αυτά απλώς επιβεβαιώνουν πόσο επιβλαβής είναι η σημερινή σύλληψη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ως εκ τούτου, η έκθεση πρέπει να απορριφθεί.

 
  
MPphoto
 
 

  Andreas Mölzer (NI), γραπτώς.(DE) Η κατάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνολικά και της ευρωζώνης ειδικότερα είναι σοβαρότατη. Η Ελλάδα βρίσκεται στο χείλος της χρεοκοπίας, και η Ισπανία και η Πορτογαλία αντιμετωπίζουν επίσης προβλήματα. Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης γίνονται διαρκώς νέες προτάσεις. Αφενός γίνεται λόγος για παραχώρηση ευρέων δικαιωμάτων παρέμβασης στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο. Αφετέρου, ο αρμόδιος για την οικονομική και νομισματική πολιτική Επίτροπος κ. Rehn ζητεί να συμμετέχουν οι Βρυξέλλες στον δημοσιονομικό σχεδιασμό των κρατών μελών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προφανώς θέλει να εκμεταλλευτεί την παρούσα κρίση για να στερήσει από τα κράτη μέλη τη δημοσιονομική αυτονομία τους, που είναι ένας από τους τελευταίους καίριους τομείς εθνικής ανεξαρτησίας που τους έχουν απομείνει. Ωστόσο, άλλο ένα μεγάλο βήμα προς ένα συγκεντρωτικό ευρωπαϊκό υπερκράτος δεν θα λύσει τα υφιστάμενα προβλήματα. Αντίθετα, θα τα επιδεινώσει περισσότερο. Η ανησυχητική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η νομισματική ένωση και το γεγονός ότι το ευρώ έχει γίνει νόμισμα υψηλού κινδύνου είναι αποτέλεσμα της συνένωσης, αφενός, χωρών όπως η Γερμανία, οι Κάτω Χώρες και η Αυστρία με χώρες, αφετέρου, όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ισπανία, με αυθαίρετη περιφρόνηση των υφιστάμενων μεταξύ τους διαφορών αναφορικά με την οικονομική τους ανάπτυξη και το ήθος στο οποίο βασίζεται η δημοσιονομική τους πολιτική. Αυτές οι ιστορικές διαφορές, που δεν σχετίζονται μόνο με την οικονομία, πρέπει να ληφθούν υπόψη, αντί να γίνονται ακόμα αυστηρότεροι οι υφιστάμενοι κεντρικοί περιορισμοί που επιβάλλονται στα ευρωπαϊκά εθνικά κράτη.

 
  
MPphoto
 
 

  Franz Obermayr (NI), γραπτώς.(DE) Σε συνάρτηση με την ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας θα ήθελα να δώσω έμφαση στην ανησυχητική αλλαγή της χρηματοοικονομικής πολιτικής, η οποία κατέληξε στην εκτύπωση υπερβολικά πολλών δολαρίων χωρίς να είναι δυνατό να καλυφθεί έστω και κατά προσέγγιση η αξία τους. Το συνακόλουθο ρεύμα της επικείμενης υποτίμησης του δολαρίου από τις Ηνωμένες Πολιτείες στο πλαίσιο του προγράμματός τους για τη νομισματική μεταρρύθμιση θα έχει σοβαρό αρνητικό αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή αγορά. Για να αποφευχθεί ο κίνδυνος αυτός, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και άλλα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα θα πρέπει να εξετάσουν σοβαρά την εγκατάλειψη του δολαρίου ως κεντρικού νομίσματος. Το ευρώ είναι πολύ πιο ισχυρό, και διάσημοι οικονομολόγοι όπως ο νομπελίστας Joseph Stiglitz έχουν πει ότι ο ηγετικός ρόλος του δολαρίου ήταν το αίτιο πολλών χρηματοπιστωτικών κρίσεων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να σταματήσει να εκθέτει τον εαυτό της εθελοντικά στα προβλήματα της οικονομικής πολιτικής των ΗΠΑ.

 
  
MPphoto
 
 

  Kristiina Ojuland (ALDE), γραπτώς.(ET) Κύριε Πρόεδρε, η κρίση που αφορά το χρέος της Ελλάδας έθεσε ερωτήματα σχετικά με την ικανότητά μας να διατηρήσουμε τη σταθερότητα της ευρωζώνης. Είμαι πεπεισμένη ότι η ισχύς του ενιαίου νομίσματος θα είναι εξασφαλισμένη αν τηρούνται σε κάθε κράτος μέλος οι κανόνες που έχουμε συμφωνήσει. Ειπώθηκε ότι εκτός από την Ελλάδα υπάρχουν και άλλα κράτη μέλη της ΕΕ που μπορούν να αναμένουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Επιπλέον του ραγδαία αυξανόμενου εθνικού χρέους, ορισμένα κράτη μέλη έχουν επίσης φθάσει σε σχεδόν επικίνδυνα επίπεδα κυβερνητικών δαπανών, κάτι που είχε ήδη ανησυχήσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πριν από μερικά χρόνια. Το ευρώ είναι μια άγκυρα με την οποία είναι δεμένες οι οικονομίες των κρατών μελών. Ενέργειες οποιουδήποτε κράτους μέλους οι οποίες αποδυναμώνουν το ευρώ είναι απαράδεκτες. Θεωρώ ουσιαστικό να εκπληρώνει κάθε χώρα τους όρους που έχουν θεσπιστεί για την ευρωζώνη. Ταυτόχρονα υποστηρίζω τη συλλογική προσέγγιση για την αναζήτηση λύσεων, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η δημιουργία μιας δέσμης ενίσχυσης προς την Ελλάδα, η μεγαλύτερη αυστηρότητα των κανονισμών που αφορούν το ενιαίο νόμισμα και η αυστηρότερη εποπτεία. Η ιδέα της πιθανής δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, η οποία διατυπώθηκε συνεπεία της ελληνικής κρίσης, είναι μια προσέγγιση που θα μπορούσε να προλάβει ενδεχόμενα προβλήματα, δεν θα πρέπει όμως να ξεχνάμε τους υπερπόντιους παράγοντες που λειτουργούν σε μια παγκοσμιοποιημένη επενδυτική αγορά και έχουν αναγκαστικά επίδραση στη ζώνη του ευρώ. Ως εκ τούτου, είναι σαφές ότι σε εθνικό επίπεδο θα πρέπει από εδώ και πέρα να εστιαστούμε περισσότερο στη δημιουργία νομοθεσίας που θα προστατεύει το ευρώ από την επίδραση επικίνδυνων παραγόντων που βρίσκονται τόσο εντός όσο και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
Τελευταία ενημέρωση: 9 Ιουνίου 2010Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου