Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2009/2217(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A7-0333/2010

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A7-0333/2010

Συζήτηση :

PV 15/12/2010 - 16
CRE 15/12/2010 - 16

Ψηφοφορία :

PV 16/12/2010 - 6.5
CRE 16/12/2010 - 6.5
Αιτιολογήσεις ψήφου
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2010)0490

Συζητήσεις
Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

16. Μια νέα στρατηγική για το Αφγανιστάν (συζήτηση)
Βίντεο των παρεμβάσεων
PV
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A7-0333/2010) του κ. Arlacchi, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με μία νέα στρατηγική για το Αφγανιστάν (2009/2217(INI)).

 
  
MPphoto
 

  Pino Arlacchi, εισηγητής. (EN) Κυρία Πρόεδρε, η έκθεση που εξετάζουμε σήμερα έχει εγκριθεί σχεδόν ομόφωνα από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων αυτού του Κοινοβουλίου. Είναι αποτέλεσμα εργασίας ενός έτους από μία ομάδα της οποίας ηγήθηκα και η οποία βασίζεται σε εκτεταμένες διαβουλεύσεις στην Καμπούλ και στις Βρυξέλλες.

Η παρούσα έκθεση είναι μια προσπάθεια να εξηγηθεί ένα παράδοξο: γιατί έχουν επιτευχθεί τόσο λίγα στο Αφγανιστάν, παρά τα εννέα χρόνια διεθνούς εμπλοκής; Από το 2001, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στο εσωτερικό αυτής της χώρας έχουν κοστίσει πάνω από 300 δισεκατομμύρια ευρώ και αρκετές χιλιάδες ανθρώπινες ζωές, και τουλάχιστον 40 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον έχουν δαπανηθεί για τους πολίτες: συνολικά, πάνω από 30 φορές το τρέχον αφγανικό ΑΕγχΠ.

Παρά την τεράστια αυτή προσπάθεια, το Αφγανιστάν εξακολουθεί να είναι η πρώτη παραγωγός χώρα ναρκωτικών ουσιών. Εξακολουθεί να είναι μία από τις πιο φτωχές χώρες στον κόσμο, όπου –για την πλειονότητα του αφγανικού πληθυσμού– η ζωή είναι σύντομη, σκληρή και δύσκολη, όπως ήταν στην ήπειρό μας πριν από πέντε αιώνες. Στο Αφγανιστάν η μητρική θνησιμότητα από μόνη της ευθύνεται για περισσότερα θύματα απ’ ό,τι ο πόλεμος: πάνω από 20.000 το χρόνο έναντι 2.300. Η απάντηση σε αυτό το παράδοξο δεν είναι απλή. Το πρόβλημα του οπίου και η δύναμη της επανάστασης πρέπει να ληφθούν υπόψη, καθώς και η πίστη στην ψευδαίσθηση μιας γρήγορης στρατιωτικής νίκης, η οποία κυριαρχούσε στα πρώτα χρόνια της διεθνούς παρουσίας. Επιπλέον, η νομιμότητα της κεντρικής κυβέρνησης έχει υπερεκτιμηθεί, όπως και η αποτελεσματικότητα της διεθνούς βοήθειας στην ανασυγκρότηση της χώρας.

Η παρούσα έκθεση δεν προσπαθεί να απλουστεύσει όλα αυτά τα θέματα. Δέχεται την πρόκληση στην πλήρη διάστασή της, και αυτό το έγγραφο αποτελεί μια προσπάθεια εισήγησης νέων κατευθύνσεων για τις πολιτικές μας. Η έκθεση προσεγγίζει το θέμα από μια ευρωπαϊκή σκοπιά. Αυτό σημαίνει ότι η αφγανική κρίση εξετάζεται από μια οπτική γωνία που δεν αντικατοπτρίζει απλώς την αμερικανική προοπτική σχετικά με αυτή. Οι ευρωπαϊκές αξίες και αρχές είναι σημαντικές. Επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το αφγανικό πρόβλημα από τους ευρωπαίους πολίτες, οι οποίοι δεν πιστεύουν καταρχήν σε μια στρατιωτική λύση, επειδή περισσότερα από 65 χρόνια πριν εγκαταλείψαμε την ιδέα ότι ο πόλεμος και η κατοχή ξένων εδαφών είναι μια καλή λύση.

Η σημερινή ΕΕ είναι οικοδομημένη σε μια αποστροφή στον πόλεμο, και η παρούσα έκθεση αντικατοπτρίζει αυτό το αίσθημα. Σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα του Αφγανιστάν, οι πολίτες της ΕΕ υποστηρίζουν σθεναρά μια πολιτική προσέγγιση ως εναλλακτική λύση στη χρήση ισχύος. Η προσέγγισή μας δεν είναι αφελής· δεν είναι, όπως έχει λεχθεί, η απαλότητα της Αφροδίτης σε αντίθεση με τη δύναμη του Άρη. Αντίθετα είναι η δύναμη της λογικής, της ανθρώπινης αλληλεγγύης, που εφαρμόζεται σε μια κρίση όπως η αφγανική, η οποία δεν πρέπει να προσεγγίζεται με μια υπεραπλουστευτική λύση και νοοτροπία.

Αυτή η έκθεση προτείνει μια στρατηγική που δεν αποκλείει την περιορισμένη χρήση πιεστικών μέσων. Η ασφάλεια του λαού του Αφγανιστάν από τρομοκράτες και εγκληματικές επιθέσεις είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη, και αυτό το Κοινοβούλιο πιστεύει ότι ο συνδυασμός ειρηνευτικών παρεμβάσεων, πολυμερούς διπλωματίας, διαπραγματεύσεων για την εγχώρια ειρήνη, αποτελεσματικών μέτρων για τη μείωση της φτώχειας, η θέσπιση δημοκρατικών θεσμών και η προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών είναι οι πυλώνες μιας νέας, νικηφόρας στρατηγικής στο Αφγανιστάν όπως και αλλού.

Ελπίζω ότι η στρατηγική η οποία σκιαγραφείται εδώ θα εφαρμοστεί προσεκτικά από το νέο σύστημα, και δράττομαι αυτής της ευκαιρίας για να προσκαλέσω τη βαρόνη Ashton να συνταχθεί με το Κοινοβούλιο σε αυτήν την προσπάθεια.

 
  
MPphoto
 

  Catherine Ashton, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπος της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας. (EN) Κυρία Πρόεδρε, θέλω να ξεκινήσω αποτίοντας φόρο τιμής στη μνήμη του Richard Holbrooke, ενός αφοσιωμένου διπλωμάτη, ενός υπέρμαχου της ειρήνης και ενός άντρα που ήμουν περήφανη να αποκαλώ φίλο μου. Θέλω να αποτίσω φόρο τιμής στον αξιότιμο βουλευτή κ. Arlacchi για την ολοκληρωμένη έκθεσή του και για το έργο που γνωρίζω ότι επιτέλεσε και το οποίο προκάλεσε μια σημαντική συζήτηση σε αυτό το Κοινοβούλιο τους τελευταίους μήνες. Από την πλευρά μου, προσμένω με μεγάλη ανυπομονησία να συνεργαστώ μαζί του και με άλλους συναδέλφους στο Κοινοβούλιο τους ερχόμενους μήνες, καθώς θα εισέλθουμε σε μία φάση που θα περιέγραφα ως κρίσιμη στην εμπλοκή μας στο Αφγανιστάν.

Όπως είπε ο κ. Arlacchi, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Αφγανιστάν μας αφορούν κατά μία έννοια όλους. Ο βίαιος εξτρεμισμός επεκτείνεται πέρα από την περιοχή. Τα ναρκωτικά που καλλιεργούνται και παράγονται στο Αφγανιστάν καταλήγουν στους δρόμους της Ευρώπης. Η δέσμευσή μας ωθείται από την ανάγκη να αποτρέψουμε να γίνει το Αφγανιστάν ένα ασφαλές καταφύγιο για τρομοκρατικές και εγκληματικές δραστηριότητες. Αλλά είναι εξίσου σημαντικό να προωθήσουμε ένα καλύτερο, πιο ασφαλές και εύπορο μέλλον για τον λαό του Αφγανιστάν. Χωρίς αυτό, δεν θα υπάρξει λύση.

Ως απάντηση σε αυτές τις προκλήσεις θέλω να αρχίσω λέγοντας, όπως έχω πει πολλές φορές σε άλλα μέρη, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι στο Αφγανιστάν με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Έχουμε ένα πρόγραμμα βοήθειας μέχρι το 2013 –και, είμαι σίγουρη, μετά– και έχουμε αυξήσει τη βασική γραμμή της βοήθειάς σε 200 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, από τα 150 εκατομμύρια ευρώ ετησίως που ήταν προηγουμένως.

Με αυτήν τη χρηματοδότηση είμαστε σε θέση να συνεχίσουμε να στηρίζουμε την υγειονομική και κοινωνική πρόνοια καθώς και τη διακυβέρνηση και το κράτος δικαίου, και παρόλο που οι ανησυχίες της ασφάλειας κυριαρχούν στο μυαλό όλων μας, πιστεύω ότι είχαμε μια αξιοσημείωτη επιτυχία σε βασικούς κοινωνικούς τομείς.

Έχω αναφέρει ήδη σε αυτό το Κοινοβούλιο τον τομέα της υγείας όπου, για παράδειγμα, το 80% της χώρας έχει πλέον κάποια μορφή πρόσβασης στη βασική ιατρική περίθαλψη, σε σύγκριση με λιγότερο από 10% το 2001. Είναι επίσης γεγονός ότι οι δείκτες υγείας στο Αφγανιστάν εξακολουθούν να είναι μεταξύ των χειρότερων στον κόσμο, έχουμε λοιπόν πολύ δρόμο να διανύσουμε ακόμη. Ωστόσο, γνωρίζουμε από τα στοιχεία του ΟΗΕ ότι, σε σύγκριση με το 2001, 40.000 λιγότερα μωρά πεθαίνουν κάθε χρόνο στο Αφγανιστάν, και αυτό οφείλεται σε σημαντικά βελτιωμένη προγεννητική φροντίδα.

Συνεχίζουμε επίσης να διοχετεύουμε όσο το δυνατό μεγαλύτερο μέρος της βοήθειάς μας μέσω των δομών της αφγανικής κυβέρνησης, προκειμένου να διασφαλίσουμε την αφγανική διαχείριση της διαδικασίας μεταρρύθμισης. Περίπου το 50% της βοήθειάς μας διατίθεται είτε μέσω εθνικών προγραμμάτων είτε μέσω καταπιστευματικών ταμείων που στηρίζουν άμεσα την αφγανική κυβέρνηση. Αυτό είναι καλό για τον συντονισμό των χορηγών, καλό για την ανάπτυξη του τοπικού δυναμικού και καλό για την ενίσχυση της αφγανικής κυριότητας. Θέτει ένα καλό παράδειγμα για πολλούς άλλους χορηγούς επίσης.

Όμως υπάρχει πάντα περιθώριο βελτίωσης του διεθνούς συντονισμού. Πρέπει να κάνουμε περισσότερα και πρέπει να τα κάνουμε καλύτερα. Αλλά βλέποντας αυτό που κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, πιστεύω ότι έχουμε επιτελέσει αληθινή πρόοδο, η οποία έχει ενισχυθεί σημαντικά από την άφιξη του νέου ειδικού αντιπροσώπου της ΕΕ και επικεφαλής της αντιπροσωπείας Vygaudas Ušackas, ο οποίος έφτασε στο Αφγανιστάν τον Απρίλιο.

Το πολιτικό μας μήνυμα είναι πιο συνεπές, και ενισχύουμε τον συντονισμό των αναπτυξιακών προσπαθειών μας στο πλαίσιο της ΕΕ μέσω του σχεδίου δράσης για το Αφγανιστάν και το Πακιστάν, το οποίο εγκρίθηκε τον Οκτώβριο του προηγούμενου έτους από το Συμβούλιο Υπουργών.

Το σχέδιο δράσης ευθυγραμμίζει τα μέσα που αναπτύσσονται συλλογικά και από επιμέρους κράτη μέλη με τις πολιτικές μας προτεραιότητες – ιδιαίτερα εκείνες που προέκυψαν από τη Διάσκεψη της Καμπούλ, στην οποία συμμετείχα τον Ιούλιο.

Η ευθυγράμμιση των προσπαθειών μας και της προσέγγισής μας είναι μια βασική πτυχή του σχεδίου. Προσδιορίζει τομείς όπου εμείς ως Ευρωπαϊκή Ένωση πιστεύουμε ότι η δράση μας θα είναι πιο αποτελεσματική. Πράγματι, οι υπουργοί Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό την προεδρία μου συζητούσαν ακριβώς αυτά τα θέματα την προηγούμενη εβδομάδα στις Βρυξέλλες..

Αυτό με φέρνει κατά κάποιον τρόπο στο βασικό μήνυμα που θέλω να στείλω σήμερα, δηλαδή ότι η εφαρμογή των υφιστάμενων στρατηγικών μας πρέπει να είναι προτεραιότητα. Το στρατηγικό πλαίσιο δράσης είναι σε ισχύ τόσο στην στρατιωτική όσο και στην πολιτική σφαίρα.

Μαζί και με τους δύο Προέδρους, συμμετείχα στη διάσκεψη της ISAF στη Λισαβόνα τον περασμένο μήνα, όπου συμφωνήθηκε η μεταβίβαση της ευθύνης της ασφάλειας σύμφωνα με το μεταβατικό σχέδιο του NATO. Συναντήθηκα με τον στρατηγό David Petraeus τρεις φορές τους τελευταίους μήνες και, ενώ μένουν πολλά να γίνουν, έχω την πεποίθηση ότι η παρούσα στρατηγική αρχίζει να έχει αληθινό αντίκτυπο.

Στην πολιτική πλευρά, είχαμε την επιτυχή Διάσκεψη της Καμπούλ. Η αφγανική κυβέρνηση πρέπει να επικροτηθεί για τη διοργάνωση και την εστίαση της διάσκεψης τον Ιούλιο. Δεν ήταν η συνήθης εκφώνηση αιτημάτων και δεσμεύσεων των χορηγών. Αντίθετα, η ημερήσια διάταξη επικεντρώθηκε στο ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να δώσουμε προτεραιότητα στους υφιστάμενους πόρους και στις δεσμεύσεις μας, διοχετεύοντας τις προσπάθειές μας σε συμφωνημένα εθνικά προγράμματα που έχουν αναπτυχθεί από τους ίδιους τους Αφγανούς.

Αυτά τα εθνικά προγράμματα προτεραιότητας άνοιξαν τον δρόμο για τη μετάβαση σε μια σειρά διαφορετικών τομέων και πρέπει τώρα να τα στηρίξουμε, πράγμα που κάνει ακριβώς το σχέδιο δράσης μας. Γνωρίζουμε όλοι ότι δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη στρατιωτική έξοδος από το Αφγανιστάν χωρίς ένα πολιτικό πλαίσιο σταθερότητας που μπορεί να κρατήσει τη χώρα ενωμένη. Πιο αποτελεσματικοί κρατικοί θεσμοί, καλύτερη διακυβέρνηση, πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου είναι τόσο σημαντικά όσο και η ασφάλεια με τη χρήση ισχύος (hard security).

Θα ενισχύσουμε επομένως τις προσπάθειες για την ενδυνάμωση του αφγανικού δυναμικού και θα συνεργαστούμε με την αφγανική κυβέρνηση για να προωθήσουμε αποτελεσματικούς και υπεύθυνους κρατικούς θεσμούς, ιδιαίτερα σε επίπεδο τοπικής διακυβέρνησης. Πράγματι, σε όλους τους τομείς με τους οποίους ασχολούμαστε –αγροτική ανάπτυξη, επιβολή του νόμου, διαχείριση των συνόρων ή αντιμετώπιση του εμπορίου ναρκωτικών– θα εργαστούμε για να αναπτύξουμε τους τοπικούς αφγανικούς θεσμούς, δίνοντας έμφαση στην προώθηση του κράτους δικαίου και της διακυβέρνησης και στην καταπολέμηση της διαφθοράς.

Σχετικά με το θέμα των αφγανικών θεσμών, θέλω να τελειώσω με δυο λόγια σχετικά με τις αφγανικές δεσμεύσεις. Οι προσπάθειές μας για την ανάπτυξη θα γίνουν βιώσιμες μόλις η αφγανική κυβέρνηση μετατραπεί σε μια κυβέρνηση πιο υπεύθυνη και χωρίς αποκλεισμούς. Πρέπει να τους ενθαρρύνουμε να υιοθετήσουν μια ανάλογη μακροπρόθεσμη άποψη. Επί του παρόντος, το μισό ανθρώπινο δυναμικό της χώρας είναι περιθωριοποιημένο, και όμως έχουμε δει από άλλα παραδείγματα στον κόσμο ότι η συμμετοχή των γυναικών στη διακυβέρνηση και στις αναπτυξιακές διαδικασίες είναι θεμελιώδης. Εντυπωσιάστηκα από αυτό το ανεκμετάλλευτο δυναμικό όταν συναντήθηκα με ομάδες γυναικών στην Καμπούλ τον περασμένο Ιούλιο. Αυτή θα συνεχίσει να είναι μία βασική πτυχή της δέσμευσής μας στο Αφγανιστάν, είτε με την παροχή πολιτικής στήριξης σε γυναίκες βουλευτές στο νέο αφγανικό Κοινοβούλιο είτε με τη στήριξή σας για τη συμμετοχή των γυναικών σε τοπικά σχέδια ανάπτυξης όπως το ευρέως αναγνωρισμένο Εθνικό Πρόγραμμα Αλληλεγγύης, το οποίο χρηματοδοτούμε μέσω της Παγκόσμιας Τράπεζας από το 2002.

Κλείνοντας, ευχαριστώ τον αξιότιμο βουλευτή, κ. Arlacchi, που επισήμανε τόσο σημαντικά θέματα σε αυτήν την έκθεση. Πιστεύω ότι έρχεται σε μία πραγματικά κατάλληλη στιγμή όπου διακυβεύονται τόσα πολλά τόσο στις στρατιωτικές όσο και στις πολιτικές δεσμεύσεις μας.

 
  
MPphoto
 

  Charles Goerens, συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Ανάπτυξης.(FR) Κυρία Πρόεδρε, το Αφγανιστάν δεν έχει πλέον πολλές επιλογές.

Καταρχάς, η παρούσα κατάσταση δεν είναι πλέον μια ρεαλιστική επιλογή, καθώς οι δυνάμεις του NATO ανακοινώνουν η μία μετά την άλλη την απόσυρσή τους από το Αφγανιστάν, όμως δεν γνωρίζουμε ακόμη αν η χώρα είναι σε θέση να εγγυηθεί την ασφάλειά της.

Δεύτερον, θα ήταν επιλογή μία επιστροφή στην κατάσταση πριν από το 2000; Επιπλέον, αν δημιουργήσουμε έναν θύλακα για τρομοκρατικά δίκτυα, θα εκθέταμε για άλλη μία φορά τη χώρα σε μια δοκιμασία αντοχής με τις ξένες ένοπλες δυνάμεις.

Τρίτον, πρέπει να εμπιστευτούμε την εξουσία σε μετριοπαθείς Ταλιμπάν; Δεν είμαι σε θέση να πω την άποψή μου γι’ αυτήν την εναλλακτική λύση, καθώς κανείς δεν μπορεί να μας πει τι είναι ένας μετριοπαθής Ταλιμπάν. Ας ρωτήσουμε τις αφγανές γυναίκες που βγήκαν από την κόλαση και μόλις ανακάλυψαν ξανά λίγη ελευθερία.

Τέταρτον, αυτό που μένει είναι να συνεχίσουμε τις προσπάθειες να εδραιωθούν αυτά που έχουν επιτευχθεί και να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για περισσότερη δημοκρατία και μεγαλύτερη ανάπτυξη. Ο Karzai, ο οποίος επιδιώκει να είναι η ενσάρκωση αυτής της επιλογής, έχει συναντήσει ένα σημαντικό εμπόδιο, δηλαδή τον ίδιο του τον εαυτό. Μέχρι να υπάρξει μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση, αυτή είναι η μόνη επιλογή που έχουμε.

 
  
MPphoto
 

  Ιωάννης Κασουλίδης, εξ ονόματος της Ομάδας PPE. (EN) Κυρία Πρόεδρε, η βασική θέση μας σε αυτήν την έκθεση είναι η στρατηγική κατά της εξέγερσης στο σχέδιο δράσης της ΕΕ, και ευχαριστώ τον κ. Arlacchi που το κατανοεί αυτό.

Πρέπει να δοθεί χρόνος σε αυτήν τη στρατηγική για να λειτουργήσει σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που έθεσε ο πρόεδρος Obama, με το 2014 ως τελική προθεσμία για την πλήρη αφγανοποίηση των στρατιωτικών και αστυνομικών επιχειρήσεων. Το τελικό στάδιο θα είναι σίγουρα πολιτικό, με μια συμφωνία που θα επιτευχθεί μέσω διαπραγματεύσεων από όλες τις αφγανικές πλευρές στη σύγκρουση.

Οι επαφές με τους Ταλιμπάν είναι μια αφγανική υπόθεση, αλλά θα πρέπει να ξεκινήσουν όταν οι επαναστάτες πάψουν να νιώθουν ότι βρίσκονται σε θέση ισχύος. Η διανομή της βοήθειας και η χρήση ιδιωτών αναδόχων πρέπει να επανεξεταστεί ούτως ώστε να ωφελήσουν τον τοπικό πληθυσμό – και ασφαλώς χωρίς την πληρωμή χρημάτων προστασίας στους ντόπιους αντάρτες για τους δρόμους εφοδιασμού.

Ίση σημασία θα πρέπει να δοθεί στα ναρκωτικά –παράλληλα με την ασφάλεια– για χάρη της ζωής των ευρωπαίων νέων. Είμαστε κατηγορηματικά κατά της παραγράφου 71, η οποία καταδικάζει τη χρήση τηλεκατευθυνόμενων αεροπλάνων – ένα αναπόσπαστο μέρος της στρατηγικής κατά της εξέγερσης. Τι πρόκειται να σκεφτούν οι ευρωπαίοι στρατιώτες στην περιοχή αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδικάζει ένα τόσο αποτελεσματικό όπλο στον αγώνα τους κατά της εξέγερσης; Παροτρύνω τους συναδέλφους να καταψηφίσουν το τρίτο μέρος της παραγράφου 71.

 
  
MPphoto
 

  Norbert Neuser, εξ ονόματος της Ομάδας S&D.(DE) Κυρία Πρόεδρε, βαρόνη Ashton, η Ευρωπαϊκή Ένωση εμπλέκεται σε μια σειρά αποστολών στο Αφγανιστάν με βάση αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών. Πάρα πολλοί νέοι στρατιώτες από την Ευρώπη έχουν χάσει τις ζωές τους στο Αφγανιστάν. Ένας μεγάλος αριθμός έχουν τραυματιστεί σοβαρά ή υποφέρουν από τις ψυχολογικές διαταραχές που προκαλούνται από τη στρατιωτική υπηρεσία. Χιλιάδες πολίτες που εργάζονται στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας από την Ευρώπη ρισκάρουν τις ζωές τους καθημερινά για να βοηθήσουν να έρθει ένα καλύτερο μέλλον στο Αφγανιστάν. Όλοι τους και όλοι μας έχουμε δικαίωμα να ξέρουμε πώς μπορεί η δέσμευση της Ευρώπης στο Αφγανιστάν να έχει μια επιτυχή και μόνιμη κατάληξη και πόσο καιρό θα συνεχίσουμε να έχουμε στρατιωτική παρουσία στη χώρα.

Τι πρέπει να αλλάξει ή να βελτιωθεί και ποιοι είναι οι στόχοι της νέας στρατηγικής της ΕΕ για το Αφγανιστάν; Πρέπει να καταβάλουμε μεγαλύτερες προσπάθειες στον τομέα της πολιτικής ανοικοδόμησης. Πρέπει να σημειώσουμε επιτέλους πρόοδο στην επανεκπαίδευση της αφγανικής αστυνομίας και του δικαστικού κλάδου. Γνωρίζουμε ότι δεν θα υπάρξει μια στρατιωτική λύση και, επομένως, πρέπει να αυξήσουμε τις προσπάθειές μας για να επιτευχθεί μια πολιτική λύση στη σύγκρουση, μέσω της ΕΕ και μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής.

Πρέπει να δείξουμε αποφασιστικότητα και να προωθήσουμε την εσωτερική διαδικασία συμφιλίωσης στο Αφγανιστάν και να συμπεριλάβουμε μετριοπαθή μέλη των Ταλιμπάν. Πρέπει να εφαρμόσουμε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, ιδιαίτερα σε περιφερειακό επίπεδο, για τη σταθεροποίηση της κατάστασης. Αυτό συνεπάγεται, συγκεκριμένα, αποτελεσματικά μέσα καταπολέμησης της καλλιέργειας και της εμπορίας ναρκωτικών. Η στρατηγική μας περιλαμβάνει καλές προτάσεις. Καλούμε την αφγανική κυβέρνηση να αποδείξει ότι έχει τη βούληση να εφαρμόσει ένα καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης που να είναι απαλλαγμένο από τη διαφθορά.

Ωστόσο, η νέα στρατηγική της ΕΕ μπορεί να είναι επιτυχημένη μόνο αν δεν διαδραματίζει πλέον έναν παθητικό ρόλο, αλλά περιλαμβάνει ενεργά και τις γειτονικές χώρες. Βαρόνη Ashton, εναποθέτουμε τις ελπίδες μας πάνω σας, βασιζόμαστε σ’ εσάς και έχετε την πλήρη στήριξή μας.

 
  
MPphoto
 

  Ivo Vajgl, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. (SL) Κυρία Πρόεδρε, σας ευχαριστούμε που μνημονεύσατε τον πρέσβη Richard Holbrooke. Είναι σωστό να τον θυμόμαστε σήμερα καθώς μιλάμε για το Αφγανιστάν, με ευγνωμοσύνη για όλα όσα έκανε για την προώθηση της ειρήνης.

Για τον κόσμο, για την Ευρωπαϊκή Ένωση και για όλους εμάς, το Αφγανιστάν είναι ένα πρόβλημα που θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε σχετικά γρήγορα και αποτελεσματικά αν ήταν διαφορετικές οι εποχές και οι μέθοδοι. Είναι προφανές σήμερα, καθώς διερευνούμε άλλες μεθόδους, ότι αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να επιλυθεί με στρατιωτικά μέσα. Αυτή η έκθεση, η οποία εκπονήθηκε από τον καθηγητή Pino Arlacchi, έναν διορατικό γνώστη του Αφγανιστάν και της σκοτεινής πλευράς της παγκόσμιας πολιτικής, συμβάλλει να γίνουν αυτές οι άλλες μέθοδοι εφικτές. Παρ’ όλα αυτά, βλέπουμε νέα θύματα, τόσο πολίτες όσο και ένστολους πολεμιστές, να πεθαίνουν καθημερινά.

Η έκθεση παρέχει μια οξυδερκή ματιά σε πληροφορίες για χαμένες ευκαιρίες για επενδύσεις, ατασθαλίες και καταχρήσεις της ανθρωπιστικής βοήθειας, τα κέρδη των διεθνών δικτύων διακίνησης ναρκωτικών και τις ψευδαισθήσεις των στρατιωτικών ηγετών. Σήμερα, είναι σαφές ότι η παρουσία της Αλ Κάιντα στο Αφγανιστάν δεν είναι πλέον το κεντρικό πρόβλημα. Ωστόσο, είναι ένα πρόβλημα το οποίο θα εξαγάγει τον αγώνα κατά της διεθνούς τρομοκρατίας στις γειτονικές χώρες και περιοχές για όσο καιρό συνεχίζεται ο πόλεμος στο Αφγανιστάν.

Η έκθεση προειδοποιεί ότι πραγματικές και μακροπρόθεσμες λύσεις στο Αφγανιστάν, όπως εκείνες που εγείρουν το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη θέση των γυναικών και προοπτικές για τα παιδιά που είναι πιο κοντά στα πρότυπα που μας είναι γνώριμα, θα είναι εφικτές μόνο αν εμπλακούν ενεργά και σταθερά οι αφγανικές αρχές, οι θρησκευτικοί ηγέτες και η κοινωνία των πολιτών. Πρέπει να έχουμε μεγαλύτερη πεποίθηση από πριν ότι είναι σε θέση να οικοδομήσουν μια κοινωνία και ένα κράτος σε βάσεις που είναι κοντά στον δικό τους ορισμό της ελευθερίας και στις δικές τους παραδόσεις και αξίες .

Η παρούσα έκθεση είναι μια αξιόλογη προσπάθεια για τον προσδιορισμό των βασικών προβλημάτων και των πιθανών λύσεων για το Αφγανιστάν. Η έκθεση αποτελεί ένα κίνητρο για μια υπεύθυνη και δημιουργική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Αφγανιστάν.

 
  
MPphoto
 

  Nicole Kiil-Nielsen, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE.(FR) Κυρία Πρόεδρε, κυρία Ashton, επιτρέψτε μου να αδράξω αυτήν την ευκαιρία για να ευχαριστήσω τον κ. Arlacchi για την εποικοδομητική ατμόσφαιρα στην οποία εργαστήκαμε.

Αυτή η έκθεση προσφέρει μια πολύ ειλικρινή, πολύ δίκαιη ανάλυση των αδυναμιών στη διεθνή επέμβαση στο Αφγανιστάν από το 2001. Επιδοκιμάζουμε το βασικό μήνυμά της: δεν θα υπάρξει στρατιωτική λύση. Ο πόλεμος έχει ένα τεράστιο κόστος. Ο πόλεμος κοστίζει ανθρώπινες ζωές τόσο στις τάξεις των στρατιωτών όσο και στις τάξεις του άμαχου πληθυσμού και χρησιμεύει μόνο για να ενισχυθούν οι Ταλιμπάν.

Η μόνη λύση είναι μια πολιτική λύση. Αυτό που περιμένουν οι Αφγανοί είναι αληθινές επενδύσεις για την ανάπτυξη της χώρας, για τη στήριξη της χρηστής διακυβέρνησης, για τη δημιουργία ενός δικαστικού συστήματος. Το πρόβλημα των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ιδιαίτερα των δικαιωμάτων των γυναικών, παραμένει άθικτο.

Η πολύ πρόσφατη έκθεση της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στο Αφγανιστάν καταδεικνύει την ανικανότητα της αφγανικής κυβέρνησης να διασφαλίσει πλήρως τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών. Παραθέτω κατά λέξη: «Όσο οι γυναίκες και τα νέα κορίτσια υφίστανται πρακτικές που τις βλάπτουν, τις μειώνουν και τους στερούν τα δικαιώματά τους, ελάχιστη σημαντική ή διαρκής πρόοδος μπορεί να επιτευχθεί στο Αφγανιστάν».

Προκειμένου να διασφαλίσουμε τα δικαιώματα των αφγανών γυναικών, χρειαζόμαστε όχι μόνο γραπτές νομικές και συνταγματικές εγγυήσεις, αλλά κυρίως την ταχεία και σωστή εφαρμογή τους.

Η Εθνική Συνέλευση έχει ελάχιστη επιρροή στη χώρα, καθώς το μεγάλο μέρος της εξουσίας είναι συγκεντρωμένο στα χέρια του προέδρου Karzai. Αν δεν είναι πολύ αργά, πρέπει να υπάρχει αμέριστη στήριξη, για την ενίσχυση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, από την Ευρωπαϊκή Ένωση στα διάφορα θεσμικά όργανα και, ιδιαίτερα, στο κοινοβούλιο που έχει μόλις εκλεγεί.

 
  
MPphoto
 

  Struan Stevenson, εξ ονόματος της Ομάδας ECR. (EN) Κυρία Πρόεδρε, τον τελευταίο χρόνο έχω υπηρετήσει ως προσωπικός εκπρόσωπος του προεδρεύοντος του ΟΑΣΕ Καζακστάν, εκπονώντας μια λεπτομερή έκθεση σχετικά με τα βασικά περιβαλλοντικά θέματα που αφορούν την κεντρική Ασία. Σας έχω στείλει ένα αντίγραφο της έκθεσής μου, βαρόνη Ashton.

Ένα από τα βασικά θέματα που επηρεάζει όλη την Κεντρική Ασία είναι ασφαλώς το ζήτημα της διασυνοριακής χρήσης των υδάτων. Όπως γνωρίζετε, υπάρχει μεγάλη και συνεχής ένταση μεταξύ των χωρών ανάντη και κατάντη της ροής των υδάτων στην κεντρική Ασία σχετικά με τη χρήση των υδάτων.

Αλλά μία πτυχή αυτού του προβλήματος αναδύθηκε κατά τη διάρκεια της έρευνάς μου που πιστεύω ότι έχει αγνοηθεί από πολλούς αρμόδιους για τη λήψη αποφάσεων στη Δύση. Το κύριο στήριγμα της αφγανικής οικονομίας είναι η γεωργία και οποιαδήποτε ανοικοδόμηση της οικονομίας σε ένα Αφγανιστάν μετά τη σύγκρουση σημαίνει μαζικές επενδύσεις στη γεωργία, ενθάρρυνση των υποδειγματικών γεωργών να αλλάξουν από την καλλιέργεια παπαρούνων ηρωίνης στην καλλιέργεια ροδιών. Αυτό με τη σειρά του συνεπάγεται τεράστια επιπλέον χρήση των ήδη ανεπαρκών υδάτινων πόρων. Με άλλα λόγια, βοηθώντας να επιλυθεί η παρούσα σύγκρουση στο Αφγανιστάν, θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε άθελά μας μια σειρά μίνι-Αφγανιστάν κατάντη της ροής των υδάτων, καθώς οι έντονες ελλείψεις νερού επιδεινώνονται.

Πρέπει να φροντίσουμε να διασφαλίσουμε ότι τυχόν νέα σχέδια άρδευσης είναι σωστά σχεδιασμένα, με τσιμεντένια κανάλια και δεξαμενές, και αρδευτικά συστήματα σταγονιδίων παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιούν οι γεωργοί στην Ισπανία. Επιπλέον, κάθε μεγάλο έργο ενέργειας που περιλαμβάνει υδροηλεκτρικά εργοστάσια ενέργειας πρέπει να σχεδιάζεται και να κατασκευάζεται προσεκτικά, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα δημιουργήσουν κανένα μειονέκτημα για τους χρήστες της ροής υδάτων σε γειτονικές χώρες.

 
  
MPphoto
 

  Joe Higgins, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. (EN) Κυρία Πρόεδρε, ο πόλεμος που κατεύθυναν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το NATO στο Αφγανιστάν είναι μια απόλυτη καταστροφή για τον αφγανικό λαό, από τον οποίο περίπου 30.000 σκοτώθηκαν μόλις πέρυσι. Είναι επίσης μια καταστροφή για τους νέους άντρες και γυναίκες που αναγκάστηκαν να στρατευτούν και να πολεμήσουν εκεί στους στρατούς του NATO και των Ηνωμένων Πολιτειών, από τους οποίους 500 ίσως έχουν σκοτωθεί ήδη φέτος.

Όπως καθιστά απολύτως σαφές η έκθεση Arlacchi, μετά από εννέα χρόνια η οικονομική και κοινωνική κατάσταση στο Αφγανιστάν είναι εξαιρετικά άσχημη. Ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε κατάσταση φτώχειας έχει αυξηθεί δραματικά. Αυτό είναι σκανδαλώδες, δεδομένου ότι 300 δισεκατομμύρια δολάρια έχουν κατασπαταληθεί σε όπλα μαζικής καταστροφής και στον πόλεμο και έχουν χαθεί στη διαφθορά σε αυτό το διάστημα. Η εισβολή των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν έγινε για να προωθήσει όχι τα συμφέροντα του αφγανικού λαού, αλλά τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κεντρική Ασία, που είναι φυσικά πλούσια σε ενέργεια, πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

Οι ξένες ένοπλες δυνάμεις πρέπει να αποσυρθούν και ο πλούτος που υπάρχει στο Αφγανιστάν θα πρέπει να αφαιρεθεί από τον έλεγχο της κυβέρνησης Karzai, τους διεφθαρμένους γαιοκτήμονες και τους πολέμαρχους, και να δοθεί δημοκρατικά στα χέρια οργανώσεων αγροτών, εργαζομένων και των φτωχών, προκειμένου να χρησιμοποιήσουν πραγματικά αυτούς τους πόρους και να τους αναπτύξουν προς όφελος του λαού.

 
  
MPphoto
 

  Bastiaan Belder, εξ ονόματος της Ομάδας EFD. (NL) Κυρία Πρόεδρε, ως εισηγητής υπεύθυνος για τη σύνταξη της θέσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με το Ιράν, επικεντρώθηκα, στο ψήφισμα για το Αφγανιστάν, στον ρόλο της Ισλαμικής Δημοκρατίας στο αφγανικό θέατρο του πολέμου.

Ωστόσο, το ψήφισμα εξετάζει την ενδιαφέρουσα επιρροή του Ιράν μόνο φευγαλέα και επίσης, κατά την άποψή μου, καθόλου ρεαλιστικά. Στο μεταξύ, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: πώς αξιολογεί η Ευρωπαϊκή Ένωση την τωρινή επιρροή του Ιράν στο Αφγανιστάν και τι πολιτικές συνέπειες προβλέπει από αυτήν; Γι’ αυτόν τον λόγο, θα θέσω τρεις ερωτήσεις στην Ύπατη Εκπρόσωπο και θα ήθελα να πιστεύω, κυρία Ashton, ότι θα τις απαντήσετε γραπτώς. Και θα προτιμούσα επίσης να λάβω συγκεκριμένες απαντήσεις.

1. Σε ποιον βαθμό η μαζική απέλαση αφγανών προσφύγων εκ μέρους του Ιράν έχει αποσταθεροποιητικό αντίκτυπο στο δυτικό τμήμα του Αφγανιστάν; Αναφέρομαι εδώ στη Nimruz και τη Herat.

2. Συμμερίζεστε την επίσημη αφγανική άποψη ότι το Ιράν προσπαθεί να περάσει ξένους τρομοκράτες στη χώρα υπό το πρόσχημα αυτών των απελάσεων;

3. Τι είδους βοήθεια παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση στις αφγανικές αρχές από την άποψη της εισδοχής μεγάλων αριθμών προσφύγων από το Ιράν, προκειμένου να εμποδίσει την Τεχεράνη να εκμεταλλευτεί πολιτικά αυτό το ευαίσθητο ανθρωπιστικό θέμα και να το χρησιμοποιήσει για να κάνει την Καμπούλ ανεξάρτητη και να της ασκήσει πολιτική πίεση.

 
  
MPphoto
 

  Nick Griffin (NI). - (EN) Κυρία Πρόεδρε, αυτή η έκθεση καταρρίπτει τα ψέματα της βρετανικής πολιτικής τάξης για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Δεν γνωρίζω τα ονόματα των αθώων αφγανών θυμάτων αυτού του άνομου πολέμου, αλλά γνωρίζω ότι δεν έχει καμία σχέση με τα βρετανικά συμφέροντα. Και γνωρίζω τα ονόματα των 18 γενναίων νέων αντρών από την εκλογική μου περιφέρεια που πλήρωσαν με τις ζωές τους αυτήν την τρέλα τον τελευταίο χρόνο μόνο.

Δεκανέας Simon Hornby, Liverpool· ανθυπασπιστής David Markland, Lancashire· στρατιώτης Sean Dawson, Stalybridge· δεκανέας Harvey Holmes, Hyde· δεκανέας Terry Webster, Chester· υποδεκανέας Andrew Breeze, Manchester· πεζοναύτης Steven Birdsall, Warrington· πεζοναύτης Paul Warren, Preston· λοχίας Steven Darbyshire, Wigan· στρατιώτης Alex Isaac, Wirral· στρατιώτης Douglas Halliday, Wallasey· επιλοχίας Martyn Horton, Runcorn· στρατιώτης Thomas Sephton, Warrington· λοχίας David Monkhouse, Cumbria· σκαπανέας Darren Foster, Carlisle· υποδεκανέας Jordan Bancroft, Burnley· στρατιώτης Darren Deady, Bolton· φρουρός Christopher Davies, St Helens.

Τι εγκληματική σπατάλη γενναίων νέων ζωών!

Δεν είναι, φυσικά, υπόθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης τι πολέμους πρέπει να δίνει ή να μην δίνει η Βρετανία. Αυτό πρέπει να είναι απόφαση του βρετανικού λαού και των εκλεγμένων αντιπροσώπων μας στο Κοινοβούλιό μας στο Ουέστμινστερ, όπως θα είναι δική μας απόφαση να δικάσουμε μια ωραία ημέρα τους κκ. Blair, Brown και Cameron για εγκλήματα πολέμου, επειδή το Αφγανιστάν, ακριβώς όπως το Ιράκ, είναι ένας εγκληματικός πόλεμος.

 
  
MPphoto
 

  Mario Mauro (PPE).(IT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, συμμερίζομαι με τον εισηγητή την άποψη ότι τα τεράστια προβλήματα που εξακολουθούν να υπάρχουν σήμερα στο Αφγανιστάν θα πρέπει να προσεγγιστούν με έναν νέο τρόπο, δηλαδή με έναν διαφορετικό προσδιορισμό των προτεραιοτήτων σε σύγκριση με ό,τι έχει γίνει μέχρι στιγμής.

Συμμερίζομαι την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι ο αφγανός πρόεδρος, κ. Karzai, έχει θέσει τον στόχο του 2014 για την έναρξη της περιόδου στην οποία μόνο οι εθνικές δυνάμεις ασφαλείας του Αφγανιστάν θα εκτελούν στρατιωτικές επιχειρήσεις σε όλες τις επαρχίες και τη δέσμευση της αφγανικής κυβέρνησης για μία σταδιακή άσκηση της πλήρους αρμοδιότητάς της για την ασφάλεια της χώρας.

Ωστόσο, όλα αυτά δεν θα πρέπει να σημαίνουν ότι η διεθνής κοινότητα εγκαταλείπει τον αφγανικό σκοπό. Η εταιρική σχέση με το Αφγανιστάν πρέπει αντίθετα να ενισχυθεί με κάθε τρόπο. Καταρχάς, πρέπει να προωθήσουμε τις επενδύσεις στην οικονομία, επειδή αυτό θα σήμαινε πραγματικά ότι επενδύουμε στη σταθερότητα της χώρας. Αυτό πρέπει να γίνει σωστά, δηλαδή θεσπίζοντας ένα μοντέλο συνεργασίας βασισμένο σε έναν συνολικό διάλογο μεταξύ κοινωνικών οργανώσεων και τοπικών θεσμικών οργάνων.

Ωστόσο, το βασικό θέμα, όπως δηλώνει σωστά η έκθεση, είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει σταθερότητα ούτε ειρήνη στο Αφγανιστάν χωρίς να εγγυηθεί καταρχάς το κράτος την ασφάλεια των πολιτών του με ιδία ευθύνη.

Σχετικά με αυτό το θέμα, καλώ τον εισηγητή, κ. Arlacchi, να αναθεωρήσει, αν είναι δυνατό, ίσως μέσω μιας προφορικής τροπολογίας, το τμήμα σχετικά με τη χρήση τηλεκατευθυνόμενων αεροπλάνων επιτόπου και να το κάνει πιο λειτουργικό. Με άλλα λόγια, άλλο είναι να λέμε «απαγορεύεται η χρήση τηλεκατευθυνόμενων αεροπλάνων» και άλλο να λέμε «θα περιορίσουμε τη χρήση αυτού του τεχνολογικού μέσου όσο το δυνατόν περισσότερο» και μετά να προσθέσουμε ίσως «ούτως ώστε να μην έχει επιπτώσεις στον άμαχο πληθυσμό». Είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να καταλήξουμε σε έναν συμβιβασμό, πιστεύω ότι ο κ. Arlacchi έχει την οξυδέρκεια και τα μέσα να το πετύχει. Θα τον υποστηρίξουμε πρόθυμα σε αυτό το έργο.

 
  
MPphoto
 

  Kristian Vigenin (S&D). - (BG) Κυρία Πρόεδρε, αυτό που συζητάμε σήμερα είναι πιθανότατα μία από τις πιο σημαντικές εκθέσεις σχετικά με την εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας για το 2010. Θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Arlacchi για τις προσπάθειές του και τα αποτελέσματα που πέτυχε. Μπορούμε να κρίνουμε τα αποτελέσματα της τωρινής πολιτικής μας για το Αφγανιστάν από τα σοκαριστικά ποσοστά για την αυξανόμενη θνησιμότητα νηπίων, τη μείωση του προσδόκιμου ζωής και τον αυξανόμενο αναλφαβητισμό και τη φτώχεια. Συγκριτικά, πέντε ημέρες πολέμου κοστίζουν όσο θα κόστιζε η εξάλειψη της φτώχειας, και μία εβδομάδα πολέμου κοστίζει όσο 6.000 σχολεία. Έχω επίγνωση ότι συγκρίσεις αυτού του είδους δεν είναι ακριβείς, αλλά μας δίνουν μια ιδέα του διλήμματος που αντιμετωπίζουμε επί του παρόντος. Ταυτόχρονα, πολυάριθμες εκθέσεις έχουν καταδείξει σοβαρές αδυναμίες, κατάχρηση και διαφθορά στη διανομή της διεθνούς βοήθειας. Από το 2002, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη μόνο έχουν διαθέσει πάνω από 8 δισεκατομμύρια ευρώ χωρίς χειροπιαστό αποτέλεσμα.

Δεν είναι λιγότερο ανησυχητικό το γεγονός ότι η επιλογή και εκπαίδευση των προσληφθέντων για την αφγανική αστυνομική δύναμη δεν πληροί καν τα ελάχιστα πρότυπα: το 90% της αστυνομικής δύναμης αποτελείται από αναλφάβητους πολίτες· και το ένα πέμπτο είναι χρήστες ναρκωτικών. Το αναφέρω αυτό επειδή δεν μπορούμε να μιλάμε για μια νέα στρατηγική για το Αφγανιστάν αν δεν ανοίξουμε τα μάτια μας στα πραγματικά γεγονότα. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις ή συνταγές, αλλά παροτρύνουμε όλους να αντιληφθούν ότι η μόνη λύση είναι μια πολιτική λύση, μια λύση που δίνει έμφαση σε μια ισχυρή δέσμευση με τους αφγανικούς θεσμούς και τους αφγανούς πολίτες στην ανάπτυξη της χώρας τους η οποία θα έχει αποτέλεσμα μακροπρόθεσμα, δημιουργώντας σταθερές προϋποθέσεις για τον τερματισμό της παραγωγής οπίου και την εξάλειψη της φτώχειας.

 
  
MPphoto
 

  Carl Haglund (ALDE).(SV) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω ευχαριστώντας τον κ. Arlacchi, ο οποίος έκανε εξαιρετική δουλειά σε σχέση με αυτήν τη στρατηγική. Πιστεύω ότι αποτελεί εξαιρετική απόδειξη των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε, αλλά και των λαθών που έχουμε κάνει μέχρι στιγμής. Ελπίζω ότι μπορούμε να αντλήσουμε διδάγματα από αυτό το έγγραφο, προκειμένου να βελτιώσουμε τη δράση μας στο Αφγανιστάν.

Υπάρχουν μερικά στοιχεία που αξίζει τον κόπο να εξεταστούν πιο λεπτομερώς. Καταρχάς, υπάρχει η κάπως ριζοσπαστική, αλλά σημαντική ιδέα της διεξαγωγής σοβαρών συνομιλιών με τους λεγόμενους «μετριοπαθείς Ταλιμπάν». Αυτή είναι σίγουρα η μόνη λύση. Ταυτόχρονα, πιστεύω ότι πολλοί από εμάς θα δυσκολεύονταν να προσδιορίσουν τι ακριβώς και ποιος είναι πραγματικά ένας μετριοπαθής Ταλιμπάν. Πιστεύω, επομένως, ότι έχουμε βάσιμους λόγους να διεξαγάγουμε μια συζήτηση σχετικά με αυτό το θέμα, και πιστεύω ότι τα πρόσφατα γεγονότα έχουν δείξει ότι αυτό πραγματικά δεν είναι σαφές για κανέναν από εμάς.

Ένα άλλο θέμα το οποίο θα ήθελα να θίξω είναι το ζήτημα των χρημάτων που παρέχονται σε βοήθεια και το πώς αναπτύσσονται αυτά τα χρήματα. Πιστεύω ότι είναι θετική εξέλιξη το ότι θα έχουμε το θάρρος να τα διοχετεύσουμε μέσω του προϋπολογισμού της αφγανικής κυβέρνησης στο μέλλον. Σε τελική ανάλυση, αυτός είναι πιθανότατα ο μόνος τρόπος να προχωρήσουμε, αν και πιστεύω ότι πρέπει να γίνει με τη δέουσα προσοχή. Έχουμε επίσης λόγους να αποδείξουμε στους εκλογείς μας στα κράτη μέλη μας ότι παρακολουθούμε αυτήν τη διαδικασία και ότι η κατάχρηση της βοήθειας δεν θα είναι πολύ σημαντική.

Τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, πιστεύω ότι είναι καλό που αναφέρεται ο ρόλος του Πακιστάν, διότι αυτό είναι επίσης ζωτικής σημασίας. Πιστεύω ότι όλοι συμφωνούμε ως προς αυτό, και η διεθνής κοινότητα έχει έναν σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει εδώ ασκώντας πίεση στο Πακιστάν για να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει.

Τέλος, θα ήθελα να πω ότι προέρχομαι από μια χώρα όπου, όπως έχουν τα πράγματα αυτήν τη στιγμή, η συζήτηση για το Αφγανιστάν αφορά αποκλειστικά το αν τα φινλανδικά στρατεύματα θα πρέπει να μείνουν εκεί ή όχι, και αυτό δεν είναι ιδιαίτερα εποικοδομητικό. Δεν υπάρχει συζήτηση επί της ουσίας του θέματος, μόνο για το αν τα στρατεύματα πρέπει να είναι εκεί ή όχι. Το ίδιο ισχύει για τη γειτονική μας Σουηδία, για παράδειγμα, και επομένως πρωτοβουλίες όπως αυτή η σοβαρή στρατηγική αποτελούν σημαντική συμβολή για τη μελλοντική συζήτηση.

 
  
MPphoto
 

  Ryszard Czarnecki (ECR).(PL) Κυρία Πρόεδρε, πριν από τέσσερα χρόνια ήμουν παρατηρητής στις εκλογές για την Παλαιστινιακή Αρχή, και εννοώ πραγματικά την Παλαιστινιακή Αρχή. Θυμάμαι την ψευδαίσθηση ενός από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό το άτομο μου είπε: «Μα οι άνθρωποι της Χαμάς είναι βασικά καλοί, πολιτισμένοι, φιλικοί άνθρωποι. Ίσως πρέπει να διαπραγματευτούμε μαζί τους». Σήμερα ακούω το ίδιο πράγμα. Ακούω, σήμερα, ότι ίσως πρέπει να διαπραγματευτούμε με τους μετριοπαθείς Ταλιμπάν. Μόνο που τίθεται το ερώτημα – ποιοι είναι οι μετριοπαθείς Ταλιμπάν, και μήπως αυτή είναι μία υπερβολικά εύπλαστη έννοια; Θα εφιστούσα την προσοχή κατά της υιοθέτησης αυτής της θέσης.

Είναι ξεκάθαρο ότι πάρα πολλοί στρατιώτες σκοτώνονται στο Αφγανιστάν –μεταξύ των οποίων στρατιώτες από τη χώρα μου, την Πολωνία– πάρα πολλοί από αυτούς τους στρατιώτες σκοτώνονται, η στρατηγική μας κοστίζει πάρα πολλά χρήματα, και η στρατηγική του NATO είναι επίσης αμφισβητήσιμη. Ωστόσο, δεν θα πρέπει μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά, και συνιστώ να μην διεξαχθεί διάλογος με ανθρώπους οι οποίοι στην πραγματικότητα έχουν στόχους που είναι εντελώς διαφορετικοί από τους δικούς μας.

 
  
MPphoto
 

  Philippe Juvin (PPE).(FR) Κυρία Πρόεδρε, γνωρίζω ότι ο κ. Arlacchi ξέρει καλά το Αφγανιστάν. Από τους βουλευτές αυτού του Κοινοβουλίου, είναι πιθανότατα ένας από εκείνους που γνωρίζουν καλύτερα αυτήν τη χώρα και την περίπλοκη περιοχή.

Ωστόσο, ας είμαστε ξεκάθαροι, αυτό το κείμενο, στην τωρινή του μορφή, θέτει ένα σοβαρό πρόβλημα. Δεν συμφωνώ με όλους τους συναδέλφους μας που είναι ευχαριστημένοι και αλληλοσυγχαίρονται γι’ αυτό το κείμενο. Θα σας πω γιατί.

Πιστεύω ότι αυτό το κείμενο έχει καταρχάς το σημαντικό μειονέκτημα ότι θέλει με κάθε κόστος να καταστήσει εμάς, τους Δυτικούς, υπεύθυνους για όλα τα δεινά που υφίσταται το Αφγανιστάν. Θα σας δώσω τρία παραδείγματα. Καταρχάς, ο κ. Arlacchi γράφει ότι οι συνθήκες υγείας έχουν επιδεινωθεί, σχεδόν κατά σύμπτωση, από τότε που πήγαμε εκεί. Αυτό είναι παράδοξο. Η κ. Ashton δήλωσε ακριβώς το αντίθετο. Κανείς δεν το πρόσεξε αυτό.

Η δεύτερη ένστασή μου είναι ότι στην αιτιολογική σκέψη B, διαβάστε κυρίες και κύριοι, οι δυτικές δυνάμεις είναι δυνάμεις κατοχής. Εκείνα τα κράτη μέλη σε αυτήν τη Συνέλευση που έχουν βιώσει κατοχές γνωρίζουν τι σημαίνει μια λέξη σαν αυτή.

Το τρίτο σημείο μου, σχετικά με την παράγραφο 71, αφορά το ζήτημα των τηλεκατευθυνόμενων αεροπλάνων: κυρίες και κύριοι, ήμουν αξιωματικός στο Αφγανιστάν πριν από δύο χρόνια, ως στρατιωτικός γιατρός. Φρόντισα γερμανούς, βρετανούς, πολωνούς, ιταλούς, γάλλους, συμμαχικούς αφγανούς στρατιώτες. Φρόντισα ακόμη και τους Ταλιμπάν. Μπορώ να σας πω ότι αν αύριο λέγατε στους στρατιώτες μας: «Δεν μπορείτε να χρησιμοποιείτε τηλεκατευθυνόμενα αεροπλάνα», θα ήταν σαν να τους λέγατε «κάντε επαφή με τον εχθρό, πάρτε ρίσκα». Δεν ξέρω αν έχουμε την ευθύνη ως πολιτικοί να το πούμε αυτό στους στρατιώτες μας.

Δεν υποτιμώ την πολυπλοκότητα της κατάστασης. Ξέρω ότι ο πόλεμος είναι σκληρός, αλλά πιστεύω ότι πρέπει να θέσουμε ένα τέλος σε αυτόν τον αντιμιλιταρισμό, σε αυτόν τον υπεραπλουστευτικό αντιαμερικανισμό, σε αυτήν την αυτομαστίγωση των δυτικών δυνάμεων η οποία τους μετατρέπει στην πηγή όλων των δεινών του Αφγανιστάν.

Πιστεύω, κυρίες και κύριοι, ότι όλα είναι πολύ πιο απλά από αυτό. Ο εχθρός είναι οι Ταλιμπάν, όχι οι Αμερικανοί και όχι οι δυτικές δυνάμεις. Όλα αυτά είναι πολύ περίπλοκα, αλλά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί πώς παρουσιάζουμε τα πράγματα.

 
  
MPphoto
 

  Thijs Berman (S&D). - (EN) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ενώσω τη φωνή μου με τη λαίδη Ashton αποτίοντας φόρο τιμής στον Richard Holbrooke. Τον θαύμασα για τη συμφωνία του Ντέιτον, τον συνάντησα μία φορά σε ένα συναρπαστικό δείπνο στις Βρυξέλλες και εντυπωσιάστηκα πολύ από εκείνον.

(NL) Κυρία Πρόεδρε, καμία στρατηγική που είναι, βασικά, στρατιωτικής φύσεως δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας στον Αφγανιστάν. Ο αριθμός των στρατευμάτων μας έχει αυξηθεί από 20.000 το 2001 σε 150.000 σήμερα, και όμως η έλλειψη ασφάλειας έχει αυξηθεί επίσης.

Βλέπουμε περισσότερες απώλειες αμάχων πολιτών, περισσότερους νεκρούς στρατιώτες και έναν συμμαχικό στρατό τον οποίο, αν ο συνάδελφός μου κ. Juvin θα με συγχωρήσει που το θέτω έτσι, ένας αυξανόμενος αριθμός Αφγανών θεωρεί τώρα στρατό κατοχής.

Η στρατηγική θα πρέπει να εστιαστεί στην ανοικοδόμηση της χώρας, της τοπικής διοίκησης, του δικαστικού σώματος, της εκπαίδευσης, την υγείας και αυτή συμπεριλαμβάνει τις γυναίκες, την αγροτική ανάπτυξη, αλλά χωρίς το όπιο. Η συμμαχία πρέπει να πάρει τις αρχές της σοβαρά. Έχουμε ακούσει πολύ ωραία λόγια για την καταπολέμηση της διαφθοράς, αλλά δεν έχει γίνει τίποτα για τη διαφθορά μέσα και γύρω από το προεδρικό μέγαρο. Αυτό απογοητεύει τους Αφγανούς και πρέπει να αλλάξει.

Οι προσπάθειες της αφγανικής αστυνομίας κατά της διαφθοράς πρέπει να ενισχυθούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία πρέπει να εργαστεί θεσπίζοντας ένα σώμα εισαγγελέων. Το Αφγανιστάν δεν μπορεί να συνεχίσει χωρίς αξιόπιστη κυβέρνηση.

 
  
MPphoto
 

  Zbigniew Ziobro (ECR).(PL) Κυρία Πρόεδρε, δεν θα είναι δυνατό να καταρτιστεί ένα αποτελεσματικό πρόγραμμα βοήθειας για το Αφγανιστάν χωρίς τη σταθεροποίηση της εσωτερικής του κατάστασης. Ο κύριος πυλώνας αυτών των μέτρων πρέπει να είναι η εγγύηση της ασφάλειας και η νίκη στον αγώνα κατά των επαναστατικών δυνάμεων. Για τον σκοπό αυτόν, είναι απαραίτητο να αυξηθεί η δέσμευση των ευρωπαϊκών κρατών στο πλαίσιο της αποστολής του NATO και να ενισχυθούν οι δυνάμεις της Ευρωπόλ οι οποίες, όπως γνωρίζουμε, δεν έχουν φτάσει ακόμη την αριθμητική δύναμη που έχει ανακοινωθεί. Είναι επίσης σημαντικό να αποκοπούν οι δυνάμεις των Ταλιμπάν από τις βάσεις τους στο Πακιστάν και στο Peshawar.

Στις εκθέσεις του, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έχει καταδείξει ότι μια σημαντική πηγή χρηματοδότησης για τις επιχειρήσεις των ανταρτών είναι το εμπόριο ναρκωτικών. Αυτό είναι άλλο ένα πεδίο δράσης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία πρέπει να αυξήσει τα διαθέσιμα κεφάλια για να ενθαρρύνει τους αγρότες να σταματήσουν να καλλιεργούν όπιο. Δεν πιστεύω ότι η ιδέα που περιέχεται στην έκθεση η οποία μιλάει για στήριξη του προγράμματος του στρατηγού Petraeus είναι δικαιολογημένη. Τα κεφάλαια πρέπει να λαμβάνονται σε περιφερειακή βάση, αλλά η αρχή πρέπει να είναι κεντρική. Περαιτέρω τεμαχισμός του Αφγανιστάν ενδέχεται να οδηγήσει σε «σομαλοποίηση» της χώρας και στη διαίρεσή του μεταξύ των αντιπαλόμενων φυλών.

 
  
MPphoto
 

  Μαριέττα Γιαννάκου (PPE). – Κυρία Πρόεδρε, η υπόθεση της κατάστασης στο Αφγανιστάν παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον για τη διεθνή κοινότητα, όχι μόνο γιατί υπάρχουν εκεί στρατιωτικές δυνάμεις αλλά γιατί εκεί αναπτύσσονται και θα αναπτύσσονται στο μέλλον δυνάμεις που θα εξαπολύουν τρομοκρατικές επιθέσεις και θα δημιουργούν προβλήματα στη διεθνή κοινότητα. Η αλήθεια είναι, και πρέπει να το παραδεχθούμε, ότι στο Αφγανιστάν από τον 14ο αιώνα ακόμα υπήρχαν δυνάμεις αυτού του τύπου, φονταμενταλιστικές και τρομοκρατικές.

Πριν από 24 χρόνια, κυρία Ashton, το Κοινοβούλιό μας ψηφίζοντας την έκθεση της Επιτροπής Έρευνας για τα Ναρκωτικά αφιέρωσε ιδιαίτερες σελίδες στο Αφγανιστάν με προβλέψεις για τη σημερινή κατάσταση που δυστυχώς βγήκαν αληθινές. Το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν μπορεί να κατασταλεί με καλλιέργειες. Το πρόγραμμα καλλιεργειών των Ηνωμένων Εθνών στην πραγματικότητα έχει αποτύχει. Το όπιο ακριβώς του Αφγανιστάν, το οποίο θεωρείται και το καλύτερο, όπως αναφέρουν οι ειδικοί, χρηματοδοτεί όλες τις δραστηριότητες και στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν και αλλού.

Επομένως χρειάζεται και καταστολή αλλά κυρίως χρειάζεται αυτό που είπατε εσείς η ίδια, δηλαδή προσπάθεια αναπτυξιακή, προσπάθεια στον τομέα της υγείας, στη μείωση της παιδικής θνησιμότητας, δηλαδή να υποδειχθεί στους ανθρώπους αυτούς ένα μοντέλο που θα το αγαπήσουν, θα το συμπαθήσουν και θα το θέλουν για την ποιότητα ζωής τους εν συνεχεία, για να μπορέσουν να το ενσωματώσουν στην αντίληψή τους. Και φυσικά ένα τέτοιο μοντέλο θα βοηθήσει τις γυναίκες, γιατί είναι μνημειώδης υπόθεση η κατάσταση στην οποία οδήγησαν τις γυναίκες οι Ταλιμπάν. Ήδη στις μουσουλμανικές χώρες οι γυναίκες βρίσκονται υπό φοβερή κατάσταση και υπό φοβερή καταπίεση. Εκεί τα πράγματα θα ήταν ακόμη χειρότερα. Είναι ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να παραμείνει, Βαρόνη Ashton, και οι παρεμβάσεις σας να είναι συνεχείς και να παραμείνει με το ευρωπαϊκό της πρόσωπο, αυτό ακριβώς που αναφέρατε και εσείς η ίδια.

 
  
MPphoto
 

  Ana Gomes (S&D). (PT) Κυρία Πρόεδρε, ο Richard Holbrooke, στον οποίο αποτίω και εγώ επίσης φόρο τιμής, είπε πριν πεθάνει: «Πρέπει να βάλουμε τέλος στον πόλεμο στο Αφγανιστάν». Η αλήθεια είναι ότι αυτή η χώρα είναι ζωτικής σημασίας για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια ασφάλεια, και γι’ αυτόν τον λόγο, όπως περιγράφει πολύ λεπτομερώς η έκθεση του Pino Arlacchi, πρέπει να διορθώσουμε τα τεράστια λάθη που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο της επένδυσης στην «αφγανοποίηση» και να δώσουμε προτεραιότητα στην ανθρώπινη ασφάλεια του αφγανικού λαού, πράγμα που συνεπάγεται μια ευθύνη προστασίας εκ μέρους των ξένων δυνάμεων που είναι παρούσες στην περιοχή.

Ας μην αυταπατόμαστε: το κράτος δικαίου και οι δημοκρατικοί θεσμοί δεν μπορούν να οικοδομηθούν από διεφθαρμένους πολέμαρχους, που έχουν απαξιωθεί στα μάτια του λαού. Ο τερματισμός του πολέμου στο Αφγανιστάν εξαρτάται επίσης από τον έλεγχο που έχει η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση επί της στρατιωτικής εξουσίας του γειτονικού Πακιστάν, μιας πυρηνικής δύναμης στο περιθώριο της Συνθήκης για τη μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT). Με την προϋπόθεση ότι θα σταματήσουν την πολιτική του στρουθοκαμηλισμού τους σε σχέση με αυτά τα βασικά πολιτικά ζητήματα, οι Ευρωπαίοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο NATO μπορεί να είναι σε θέση να βοηθήσουν να τελειώσει ο πόλεμος στο Αφγανιστάν, και επίσης ο κατήφορος που έχει πάρει το Πακιστάν.

 
  
MPphoto
 

  Carlo Fidanza (PPE).(IT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αποτίνω κι εγώ φόρο τιμής στη μνήμη του Richard Holbrooke.

Αν η πολιτική μου ομάδα ήταν υπεύθυνη για την εκπόνηση αυτής της έκθεσης, η προσέγγισή μας θα ήταν αναμφίβολα πολύ διαφορετική από αυτήν που ακολούθησε ο κ. Arlacchi, αν και είμαι ευγνώμων για τον ζήλο με τον οποίο έδωσε συνέχεια στον φάκελο του Αφγανιστάν εδώ και τόσο πολύ καιρό.

Λόγω εν μέρει των πολυάριθμων και κρίσιμων τροπολογιών που κατέθεσε η πολιτική μας ομάδα, αυτή η έκθεση είναι τώρα λιγότερο ιδεολογική και σίγουρα ικανή να αναγνωρίσει τα κρίσιμα σημεία που αντιμετωπίστηκαν αυτήν την περίοδο των εννέα ετών, καθώς και να αναγνωρίσει τα θετικά σημεία και τις πιο αποτελεσματικές γραμμές ανάπτυξης που πρέπει να ακολουθηθούν, προκειμένου να βοηθήσουμε να επιτευχθεί η αποκατάσταση της πλήρους κυριαρχίας των αφγανικών αρχών.

Ενώ είναι αλήθεια ότι μια στρατιωτική απάντηση μόνο δεν είναι επαρκής, πρέπει να επαναλάβουμε σθεναρά για άλλη μία φορά, αφενός, ότι τους τελευταίους μήνες υπήρξαν σημαντικές στρατιωτικές επιτυχίες –αρκεί να σκεφτούμε τις επιχειρήσεις στις περιοχές του Almondo και του Kandahar– και, αφετέρου, ότι η πιο αποφασιστική δράση κατά των ανταρτών είναι επίσης απαραίτητη προϋπόθεση για να ηρεμήσουν οι δυνάμεις των Ταλιμπάν που επιθυμούμε να φέρουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Μόνο υπερήφανοι μπορούμε να είμαστε γι’ αυτήν τη στρατιωτική δέσμευση, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη θυσία χιλιάδων νέων στρατιωτών της Διεθνούς Δύναμης για την Προαγωγή της Ασφάλειας, μεταξύ των οποίων πολλών Ευρωπαίων και πολλών νέων ανθρώπων από τη χώρα μου, επειδή δεν είναι μόνο μια στρατιωτική δέσμευση, αλλά και μια δέσμευση για την ανοικοδόμηση. Κατασκευάζουμε σχολεία, γέφυρες και δημόσια έργα σε αυτούς τους άτυχους τόπους, που θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη των κατεστραμμένων περιοχών.

Παρά τους συμβιβασμούς που επιτεύχθηκαν, πιστεύω ότι υπάρχουν ακόμη ορισμένα κρίσιμα σημεία στην έκθεση, ιδιαίτερα εκείνα που αναφέρθηκαν ήδη σχετικά με τη χρήση των τηλεκατευθυνόμενων αεροπλάνων. Πιστεύω ότι είναι σοβαρό λάθος να στερηθούμε ανεπιφύλακτα τη δυνατότητα χρήσης αυτού του εργαλείου που αποδεικνύεται πολύ χρήσιμο σε ορισμένες περιοχές στα νοτιανατολικά της χώρας, όπου είναι πιο δύσκολο να εκριζωθούν και να ηττηθούν οι δυνάμεις των Ταλιμπάν.

Ελπίζω ότι ο εισηγητής θα κρίνει σκόπιμο να επανεξετάσει αυτό το σημείο, διαφορετικά θα συνταχθώ με την Ομάδα μου καταψηφίζοντας την έκθεση.

 
  
MPphoto
 

  Zoran Thaler (S&D).(SL) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Arlacchi για τη θαρραλέα έκθεσή του.

Σήμερα, όπως πολύ σωστά μνημονεύουμε τον διπλωμάτη κ. Holbrooke και αυτά που έκανε για την ειρήνη, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια, επιτρέψτε μου να παραθέσω τη δήλωσή του σχετικά με τα χρήματα που δαπανώνται για την καταπολέμηση του εμπορίου ναρκωτικών στο Αφγανιστάν (1,61 δισεκατομμύρια δολάρια). Παραθέτω:

(EN) «Το πιο σπάταλο και αναποτελεσματικό πρόγραμμα που έχω δει εντός και εκτός κυβέρνησης».

(SL) Κλείνω την παράθεση.

Αυτό είναι παρόμοιο με όλα όσα έχουν συμβεί αυτά τα ατυχή δέκα χρόνια του πολέμου στο Αφγανιστάν. Δεν έχω χρόνο να υπεισέλθω στους λόγους για τους οποίους πέσαμε στην παγίδα της κυβέρνησης Bush, αλλά είναι δεδομένο ότι οι πολίτες μας περιμένουν από εμάς να βάλουμε ένα τέλος σε αυτήν την τρέλα, η οποία μας έχει κοστίσει πάνω από 300 δισεκατομμύρια ευρώ και αμέτρητες ανθρώπινες ζωές. Ενώ, το 2001, ορισμένοι ήταν υπερβολικά πρόθυμοι να πάμε σε πόλεμο, είναι τώρα καιρός να πάρουμε το δύσκολο ρίσκο της ειρήνης. Οι πολίτες μας το περιμένουν από εμάς. Περιμένουν επίσης μια πολιτική λύση και θέλουν να έχουμε λιγότερη εμπιστοσύνη σε μία στρατιωτική λύση.

 
  
MPphoto
 

  Elena Băsescu (PPE).(RO) Κυρία Πρόεδρε, χαίρομαι που επιτεύχθηκε μια συναίνεση σχετικά με αυτήν την έκθεση από τις πολιτικές ομάδες στο πλαίσιο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων. Το κείμενο που προέκυψε είναι πολύ πιο πειστικό από την αρχική πρόταση.

Η κατάσταση στο Αφγανιστάν εξακολουθεί να απαιτεί σημαντικές βελτιώσεις μετά από εννέα χρόνια διεθνούς επέμβασης. Οι κοινωνικοοικονομικοί δείκτες και η ασφάλεια και δεν έχουν βελτιωθεί ορατά και συχνά έχουν ληφθεί αποφάσεις χωρίς επαρκή αφγανική συμμετοχή. Γι’ αυτόν τον λόγο πιστεύω ότι αυτό που μας λείπει δεν είναι ούτε ένα πλαίσιο ούτε τα μέσα. Στην πραγματικότητα, χρειαζόμαστε ένα στρατηγικό σχέδιο σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει στο Αφγανιστάν. Η ΕΕ πρέπει να αναλάβει από κοινού με το NATO, τον ηγετικό της ρόλο σε μια διεθνή προσπάθεια η οποία θα αποσκοπεί να αντιμετωπίσει το Αφγανιστάν ως ένα κυρίαρχο κράτος. Πρέπει να υπογραμμίσω ότι η μόνη πολιτική και διπλωματική λύση είναι να αυξηθεί η συμμετοχή της αφγανικής κυβέρνησης. Από αυτήν την άποψη, πιστεύω ότι ένα από τα βασικά στοιχεία της έκθεσης είναι η στήριξη που εκφράζεται για τη νέα στρατηγική κατά της εξέγερσης.

Η σύνοδος κορυφής της Λισαβόνας περιέγραψε τις απαραίτητες ενέργειες για να προχωρήσουμε στο μεταβατικό στάδιο, πράγμα που συνεπάγεται τη σταδιακή παράδοση της ευθύνης για την ασφάλεια στις αφγανικές δυνάμεις έως το 2014. Σύμφωνα με τη δέσμευση που ανέλαβε στην αρχή της αποστολής, η χώρα μου δεν θα αποσύρει τα στρατεύματά της μέχρι να είναι η αφγανική επικράτεια απολύτως ασφαλής. Πρέπει επίσης να αναφέρω εδώ τη σημαντική συμβολή της Ρωσίας που συμφώνησε να διέλθουν τα στρατεύματά μας και ο εξοπλισμός μέσα από το έδαφός της.

Επιθυμώ να τελειώσω υπογραμμίζοντας την ανάγκη, μόλις ξεκινήσει η διαδικασία της μετάβασης, τα στρατεύματα της ISAF, τα οποία θα ολοκληρώσουν την επιχείρηση, να μετεγκατασταθούν στις περιοχές όπου η κατάσταση ασφαλείας θα συνεχίσει να είναι αβέβαιη. Αυτό το μέτρο είναι κεφαλαιώδους σημασίας για τα ρουμανικά στρατεύματα που είναι τοποθετημένα στο νότιο Αφγανιστάν. Η αστάθεια θα συνεχίσει να υπάρχει στην περιοχή, παρά τις επιτυχίες που επιτεύχθηκαν στις επιχειρήσεις της ISAF.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ κ. Ρόδης ΚΡΑΤΣΑ-ΤΣΑΓΚΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 

  Cristian Dan Preda (PPE).(RO) Κυρία Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να πω ότι υποστηρίζω την άποψη που παρουσιάστηκε νωρίτερα από τον συνάδελφό μου κ. Juvin, και θα ήθελα να αρχίσω την ομιλία μου αναφέροντας ότι λυπάμαι που η έκθεση δεν περιέχει την «Ευρωπαϊκή Ένωση» στον τίτλο της. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να μιλάμε εξ ονόματος της διεθνούς κοινότητας, αλλά μόνο εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επομένως, προσπάθησα να το επισημάνω και στις τροπολογίες που κατέθεσα. Ασφαλώς αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγνοήσουμε τη συνεργασία με τους συμμάχους μας, ιδιαίτερα, όπως ανέφερε ο συνάδελφός μου κ. Juvin, με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη να εστιαστούμε αυτήν τη στιγμή σε μια εντελώς νέα στρατηγική. Πιστεύω ότι είναι προτιμότερο να εφαρμόσουμε το στρατηγικό όραμα που παρουσιάστηκε κατά τη σύνοδο κορυφής του NATO στο Βουκουρέστι πριν από δύο χρόνια. Από αυτήν την άποψη, δεν πιστεύω ότι το θέμα είναι ο σχεδιασμός μιας νέας στρατηγικής, αλλά να είμαστε συνεπείς σε σχέση με αυτό το στρατηγικό όραμα.

Από την άλλη πλευρά, πρέπει ασφαλώς να αναγνωρίσουμε τα λάθη που έχουν γίνει στο Αφγανιστάν από τη στρατιωτική συμμαχία και να αντλήσουμε διδάγματα από αυτά. Ωστόσο, πρέπει να αποφύγουμε την παγίδα να θεωρούμε καλή την κατάσταση πριν από την παρέμβαση. Όπως έχει ήδη τονιστεί, είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε ότι ένας από τους κύριους στόχους της στρατηγικής μας στο Αφγανιστάν είναι να απαλλάξουμε αυτήν τη χώρα από τις ομάδες των Ταλιμπάν.

Ωστόσο, πρέπει να επισημάνουμε επίσης τις θετικές πτυχές της παρέμβασης, ιδιαίτερα το σχέδιο Petraeus. Σήμερα, το Αφγανιστάν είναι μια χώρα όπου οι γυναίκες έχουν περισσότερα δικαιώματα, περισσότερα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο, περισσότερα εργοστάσια ανοίγουν και κατασκευάζονται περισσότεροι δρόμοι. Αυτό μπορεί να αποδοθεί στον τρόπο δράσης μας σε αυτήν τη χώρα. Η ολοκλήρωση των πολιτικών μέτρων όπως εκπαιδευτικά προγράμματα και προγράμματα για την εξάλειψη της φτώχειας και την ανοικοδόμηση και ανάπτυξη είναι ένα βήμα ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της ειρήνης στο Αφγανιστάν.

Τέλος, θα ήθελα να υπογραμμίσω την ανάγκη για ένα ρεαλιστικό όραμα, όπως προτείνεται από την πολιτική μου ομάδα. Ας μην ξεχνάμε ότι υποβλήθηκαν πάνω από 400 τροπολογίες επί της έκθεσης Arlacchi.

 
  
MPphoto
 

  Marielle De Sarnez (ALDE).(FR) Κυρία Πρόεδρε, επιθυμώ να πω εν συντομία τρία πράγματα.

Καταρχάς, πιστεύω, αντίθετα με ό,τι έχει λεχθεί, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να έχει τη δική της στρατηγική. Στο Αφγανιστάν, έχουμε άντρες, στρατιώτες, στρατεύματα που έχουν εμπλακεί, έχουμε πόρους, σημαντικούς πόρους που έχουμε διαθέσει και πρέπει να έχουμε τη δική μας άποψη για την κατάσταση.

Δεύτερον, πιστεύω ότι είναι απολύτως απαραίτητο τα χρήματα της διεθνούς κοινότητας να ωφελήσουν τους Αφγανούς. Αυτό, δυστυχώς, δεν έχει συμβεί εδώ και δέκα χρόνια, και είναι κάτι που μπορούμε να διαπιστώσουμε σε καθημερινή βάση επιτόπου. Πιστεύω ότι αυτό είναι πιθανότατα εν μέρει ευθύνη των ΜΚΟ και των ανθρωπιστικών οργανώσεων. Ωστόσο, και η έκθεση ενδεχομένως δεν το δηλώνει επαρκώς αυτό, οφείλεται επίσης σε μεγάλο βαθμό, φοβάμαι, στην κυβερνητική διαφθορά και σε μια κυβέρνηση η οποία, πρέπει να ειπωθεί, δεν είναι ούτε πολύ δίκαιη ούτε πολύ αποτελεσματική.

Τρίτον, υπάρχει το θέμα του πολιτικού διαλόγου. Πράγματι, έχουν γίνει προσπάθειες να ξεκινήσει ένας διάλογος με τους Ταλιμπάν εδώ και αρκετά χρόνια. Αυτό δεν είναι κάτι νέο. Προσωπικά πιστεύω ότι ο διάλογος είναι απαραίτητος. Ωστόσο, πιστεύω ότι θα είναι πολύ δύσκολο, διότι η διεξαγωγή ενός διαλόγου σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία είμαστε σε αδύναμη θέση στην περιοχή και η αποχώρηση των στρατευμάτων βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, θα είναι, φυσικά, πολύ περίπλοκη.

 
  
MPphoto
 

  Giovanni Collino (PPE).(IT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τώρα που έχουν εγκριθεί αρκετές τροπολογίες, συμφωνούμε με την έκθεση του κ. Arlacchi και με τις προτεραιότητες που επισημαίνονται στην έκθεση για τη μελλοντική ανάπτυξη του Αφγανιστάν. Συγκεκριμένα ένα διάφανο σύστημα οικονομικής βοήθειας, η εκπαίδευση της τοπικής αστυνομικής δύναμης, η καταπολέμηση του εμπορίου ναρκωτικών και ο συντονισμός της διεθνούς βοήθειας είναι τα κύρια σημεία της πολιτικής και στρατιωτικής στρατηγικής που έχουν ενισχυθεί περαιτέρω.

Είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε ξανά την ανάγκη να διασφαλιστεί ο έλεγχος και η σταθεροποίηση της περιοχής, προκειμένου να αποδυναμωθεί η δράση των δυνάμεων των Ταλιμπάν και να αναζωογονηθεί η ειρηνευτική διαδικασία. Ολοκληρώνω τονίζοντας τη συμβολή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) στην επίτευξη ενός κοινού κειμένου και θα ήθελα επίσης να αποτίσω φόρο τιμής στις προσπάθειες και στη θυσία των στρατιωτών της Διεθνούς Δύναμης για την Προαγωγή της Ασφάλειας για την παρουσία τους στην περιοχή προς υπεράσπιση της ελευθερίας και των τοπικών πληθυσμών.

 
  
MPphoto
 

  Katarína Neveďalová (S&D). – (SK) Κυρία Πρόεδρε, κατά την άποψή μου, οι στρατοί δεν μπορούν να φέρουν ειρήνη και ευημερία, και αυτό ισχύει επίσης για το Αφγανιστάν.

Πρέπει να αναλογιστούμε το γεγονός ότι ενώ ορισμένοι συνάδελφοί μας, κυρίως από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ανησυχούν για το αν θα υποστηρίξουμε ένα συγκεκριμένο είδος αεροσκάφους –δεν είμαι στρατιωτικός ειδικός και δεν έχω ιδέα περί τίνος πρόκειται– πιστεύω ότι πρέπει να επιστήσουμε πολύ περισσότερη προσοχή σε αυτό για το οποίο μιλάει ο κ. Arlacchi στην έκθεση αυτή, καθώς είναι πολύ σημαντικό. Μιλάει για την κατάσταση των γυναικών και των παιδιών σε αυτήν τη χώρα. Πρέπει οπωσδήποτε να εστιαστούμε περισσότερο στη υποστήριξη της εξάλειψης των διακρίσεων κατά των γυναικών και στην καταπολέμηση των διακρίσεων. Πρέπει επίσης να εστιαστούμε στο γεγονός ότι πολλά παιδιά στο Αφγανιστάν δεν έχουν την ευκαιρία να πάνε σχολείο, για παράδειγμα, και πολλά ζούνε κάτω από το όριο της φτώχειας.

Κατά την άποψή μου, αν αποτύχουμε να υποστηρίξουμε έργα για την εκπαίδευση και την υγεία, και αν συνεχίσουμε να επενδύουμε σε στρατιωτικές λύσεις σε αυτήν τη σύγκρουση, δεν θα καταφέρουμε τίποτα.

 
  
MPphoto
 

  Andrew Henry William Brons (NI). - (EN) Κυρία Πρόεδρε, η έκθεση του κ. Arlacchi είναι καλά εμπεριστατωμένη και ενημερωτική. Η μόνη μου κριτική είναι ότι φαίνεται να αποδοκιμάζει το γεγονός ότι το Αφγανιστάν δεν είναι μια φιλελεύθερη δημοκρατία κυβερνούμενη από έναν συνασπισμό Πρασίνων και Φιλελευθέρων Δημοκρατών στο Brighton.

Η ιστορία τρόμου του Αφγανιστάν περιλαμβάνει τους θανάτους 346 βρετανών στρατιωτών, πολλών περισσότερων συμμαχικών στρατιωτών και χιλιάδων αθώων Αφγανών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η θνησιμότητα των νηπίων και η μητρική θνησιμότητα έχουν εκτοξευθεί στα ύψη και το προσδόκιμο ζωής έχει μειωθεί. Μας λέει ότι το 2001 δεν καλλιεργούνταν καθόλου όπιο στο Αφγανιστάν, ενώ τώρα, μετά από εννέα χρόνια συγκρούσεων και επιρροής των συμμαχικών δυνάμεων, το Αφγανιστάν προμηθεύει πάνω από το 90% της ηρωίνης στην Ευρώπη.

Το να επισημαίνουμε ότι υπάρχουν διακρίσεις κατά των γυναικών είναι μια κάπως δυσανάλογη αντιμετώπιση της κατάστασης. Η απάντηση είναι να υποστηρίξουμε τα στρατεύματά μας σταματώντας τον πόλεμο και φέρνοντάς τα πίσω για να προστατέψουν τους δικούς μας λαούς ενάντια σε εγχώριους αλλά εισαγόμενους τρομοκράτες..

 
  
MPphoto
 

  Norica Nicolai (ALDE).(RO) Κυρία Πρόεδρε, ενώ τόσο οι γυναίκες όσο και τα παιδιά είναι αναμφίβολα ένα σημαντικό θέμα, αυτό που είναι σημαντικό, ωστόσο, στην έκθεση του κ. Arlacchi είναι η σαφήνειά της. Εννοώ με αυτό ότι μας παρουσιάζει τη νομιμότητα της διεθνούς παρέμβασης στο Αφγανιστάν και δεν την αμφισβητεί. Ωστόσο, είναι ένα φυσικό και πολιτικά υπεύθυνο βήμα το να συζητήσουμε την αποτελεσματικότητα αυτής της παρέμβασης. Ο λόγος είναι ότι, αφήνοντας κατά μέρος τους συναισθηματισμούς, μια παρέμβαση που διαρκεί δέκα χρόνια μπορεί να αμαυρώσει την αποτελεσματικότητα των πολιτικών αποφάσεων που έχουν ληφθεί σχετικά με αυτό το θέμα. Πιστεύω ότι ο καθένας από μας είναι υπόλογος σ’ εκείνους που μας εξέλεξαν για να βρούμε μία απάντηση σε αυτό το ζήτημα.

Επικροτώ τη σαφήνεια αυτής της έκθεσης επίσης διότι αναφέρει ζητήματα που γενικά αποφεύγουμε να συζητάμε για διάφορους λόγους. Πιστεύω ότι είναι μια έκθεση που αποτελεί απλώς μια αφετηρία. Πρέπει να έχουμε το θάρρος να διενεργούμε τακτική ανάλυση και αξιολόγηση των δράσεών μας, να παραδεχόμαστε πού έχουμε κάνει λάθη και, όταν τα έχουμε κάνει, πρέπει να βρίσκουμε άλλες λύσεις. Αυτή είναι η ουσία της υπεύθυνης και δημοκρατικής δράσης.

 
  
MPphoto
 

  Jaroslav Paška (EFD). – (SK) Κυρία Πρόεδρε, γνωρίζουμε από την εμπειρία ότι η βοήθεια μέσω εξωτερικής παρέμβασης έχει αποτέλεσμα αν η πλειοψηφία του πληθυσμού υποστηρίζει την εν λόγω εξωτερική βοήθεια. Μετά από χρόνια παρέμβασης στο Αφγανιστάν, διαπιστώνουμε ότι οι Αφγανοί δεν μας καταλαβαίνουν, δεν θέλουν τη βοήθειά μας, και δεν καταλαβαίνουν τον πολιτισμό μας ούτε τις πολιτισμικές μας αξίες.

Στη Σλοβακία έχουμε μια παροιμία που λέει ότι «εκείνος που δεν δέχεται συμβουλές δεν μπορεί να βοηθηθεί». Δεν θέλω να πω ότι οι Αφγανοί δεν μπορούν να βοηθηθούν, αλλά δεν μπορώ να ψηφίσω υπέρ μεθόδων που είναι σαφέστατα δραστικές και βίαιες. Πρέπει πάνω απ’ όλα να εστιάσουμε την προσοχή στο πώς θα αλλάξουμε τη βοήθειά μας και πώς θα την διαρθρώσουμε, ούτως ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του αφγανικού λαού.

Πιστεύω ότι είναι πραγματικά απαραίτητο να αποσύρουμε σταδιακά τις ένοπλες δυνάμεις μας και να παραδώσουμε την εξουσία στην τοπική κυβέρνηση και στους τοπικούς πολιτικούς, και μετά να βοηθήσουμε τον λαό του Αφγανιστάν μέσω των τοπικών πολιτικών κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορέσουν να ταυτιστούν με τις αξίες του πολιτισμού μας και να μας κατανοήσουν, και τότε ίσως να είναι πρόθυμοι και σε θέση να δεχτούν τη βοήθειά μας.

 
  
MPphoto
 

  Ioan Mircea Paşcu (S&D). - (EN) Κυρία Πρόεδρε, η δέσμευσή μας για ένα σταθερό αυτόνομο Αφγανιστάν, ικανό να αποτρέψει την επανεγκατάσταση ενός καταφύγιου τρομοκρατών στο έδαφός του, είναι ισχυρή και μακροπρόθεσμη, καθώς έχει επιβεβαιωθεί τόσο από την ΕΕ όσο και από το NATO. Ωστόσο, ακριβώς επειδή η δέσμευσή μας είναι μακροπρόθεσμη, προβλέπω τουλάχιστον τρεις μεγάλες προκλήσεις.

Η πρώτη είναι ότι το είδος του κρατικού μοντέλου που προβλέπουμε για το Αφγανιστάν δεν ταιριάζει στην αφγανική παράδοση. Όπως πρέπει να προσαρμοστούν οι Αφγανοί, πρέπει να προσαρμοστούμε κι εμείς, βοηθώντας τους να επιτύχουν ένα εφικτό κρατικό μοντέλο, συνδυάζοντας τον εκσυγχρονισμό με την αφγανική παράδοση.

Η δεύτερη πρόκληση είναι ότι η κατάσταση της ασφάλειας μπορεί κάλλιστα να συνεχίσει να απαιτεί τη διεθνή στρατιωτική παρέμβαση και μετά το 2014, όταν θα αναλάβουν οι Αφγανοί. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να εξετάσουμε σοβαρά είτε το ενδεχόμενο παράτασης της προθεσμίας είτε να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες.

Τέλος, η τρίτη πρόκληση θα τεθεί από την εξάντληση της υπομονής της κοινής γνώμης, η οποία μπορεί να μας αναγκάσει να επισπεύσουμε το τωρινό μας χρονοδιάγραμμα για να αποφύγουμε την εναλλακτική της απλής διακήρυξης της νίκης και της επιστροφής στο σπίτι. Αυτό θα κατέστρεφε την αξιοπιστία μας.

 
  
MPphoto
 

  Catherine Ashton, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπος της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας. (EN) Κυρία Πρόεδρε, θα κάνω μόνο μερικές τελικές παρατηρήσεις.

Καταρχάς, θα ήθελα να ευχαριστήσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτή ήταν μια ενδιαφέρουσα και ποικίλη συζήτηση, και επικροτώ το συνεχιζόμενο ενδιαφέρον σας και την ενέργεια που αφιερώνετε στη δέσμευσή μας στο Αφγανιστάν. Αυτό αποδείχτηκε σαφέστατα από τη συζήτηση εδώ σήμερα.

Όπως είπα στην αρχή, πιστεύω ότι το Αφγανιστάν είναι σημαντικό για όλους μας και για τους πολίτες μας, και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να παραμείνει δικαιωματικά ένας βασικός πρωταγωνιστής. Ελπίζω ότι παρουσίασα στην αρχή τις προτεραιότητες και τα σχέδια για τη μελλοντική περίοδο, μαζί με την αναγνώριση της ισορροπίας που πρέπει να επιτευχθεί μεταξύ της διοχέτευσης πόρων μέσω της αφγανικής κυβέρνησης και της αναγνώρισης της σημασίας να διασφαλιστεί ότι καταπολεμάμε αποτελεσματικά τη διαφθορά προκειμένου να διαφυλάξουμε τους πόρους που διαθέτουμε.

Συνεχίζουμε να δραστηριοποιούμαστε σε βασικούς τομείς: στην υγεία (όπως έχω περιγράψει), την αστυνομία, τη δικαιοσύνη, την αγροτική ανάπτυξη και τη διακυβέρνηση σε τοπικό επίπεδο – και φυσικά το κράτος δικαίου είναι σημαντικό. Επιπλέον, όπως έχω περιγράψει, ο στόχος όλων αυτών των προγραμμάτων είναι να διασφαλίσουν ότι αναπτύσσουμε το δυναμικό στις τοπικές αφγανικές δομές και ότι οι προτεραιότητες της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της βιομηχανίας ναρκωτικών και τη μείωση της διαφθοράς θα συνεχίσουν να λαμβάνονται πλήρως υπόψη.

Στην ομιλία μου επεσήμανα επίσης τη σημασία της συμμετοχής των γυναικών σε όλα τα επίπεδα της αφγανικής κοινωνίας και, βέβαια, στις πολιτικές δομές. Σημείωσα την αναφορά του κ. Stevenson και συμφωνώ ότι το νερό και η άρδευση, όπως σε τόσα πολλά μέρη του κόσμου, είναι ζήτημα αυξανόμενης σημασίας.

Κύριε Belder, υπόσχομαι ότι θα σας απαντήσω, όπως ζητήσατε ρητά, γραπτώς.

Θα ολοκληρώσω ευχαριστώντας και πάλι τον κ. Arlacchi για την έκθεσή του. Ανυπομονώ για τη συνέχιση της συζήτησης σχετικά με τα βασικά σημεία αυτής της έκθεσης και όχι μόνο. Τελειώνω λέγοντας ότι συμφωνώ με όλα όσα ειπώθηκαν για τον πρέσβη Richard Holbrooke, και το γεγονός ότι τα τελευταία του λόγια καθώς πήγαινε για την τελευταία του χειρουργική επέμβαση ήταν για το Αφγανιστάν. Αυτό είναι τόσο χαρακτηριστικό για κείνον. Θα μου λείψει πολύ.

 
  
MPphoto
 

  Pino Arlacchi, εισηγητής. (EN) Κυρία Πρόεδρε, αυτή ήταν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και έντονη συζήτηση. Θέλω απλώς να κάνω μερικές παρατηρήσεις.

Η πρώτη είναι ότι χαίρομαι πολύ που δεν υπήρχε καμία κριτική από κανέναν για τα τέσσερα κύρια σημεία της έκθεσης. Η έκθεση ζητά την αναδιάρθρωση της διεθνούς βοήθειας, την εξάλειψη της καλλιέργειας οπίου, καλύτερο συντονισμό της αστυνομικής εκπαίδευσης και στήριξη της ειρηνευτικής διαδικασίας. Όλες οι παρατηρήσεις ήταν σχετικά με άλλα θέματα και χαίρομαι που, μετά από έναν χρόνο συζητήσεων στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, οι συνάδελφοι επιβεβαίωσαν την υποστήριξή τους για τη δομή της έκθεσης –η οποία δεν είναι η «έκθεση Arlacchi». Μετά την έγκρισή της από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, αυτή είναι η έκθεση της επιτροπής που εγκρίθηκε σχεδόν ομόφωνα– με 60 ψήφους υπέρ και μία ψήφο κατά. Περιλαμβάνει επίσης αρκετούς συμβιβασμούς που συμφωνήθηκαν από όλες τις πολιτικές ομάδες, είναι πολύ σημαντικό επίσης λοιπόν, να αναφερθώ στο πραγματικό κείμενο της έκθεσης, που είναι το τελικό.

Στον κ. Juvin, θα ήθελα να πω ότι δεν υπάρχει καμία αναφορά για δυνάμεις κατοχής στο Αφγανιστάν. Αυτή η αναφορά υπήρχε στο αρχικό κείμενο. Το τελικό κείμενο λέει «με ένα συνασπισμό διεθνών δυνάμεων» στο Αφγανιστάν. Αυτό το σημείο της έκθεσης έχει αλλάξει με τις τροπολογίες.

Το πιο σημαντικό θέμα είναι τα τηλεκατευθυνόμενα αεροπλάνα. Αυτή δεν είναι μια έκθεση σχετικά με τα τηλεκατευθυνόμενα αεροπλάνα. Υπάρχουν μόνο δύο γραμμές ενός συμβιβασμού μεταξύ των πολιτικών ομάδων σχετικά με το θέμα της χρήσης τηλεκατευθυνόμενων αεροπλάνων. Πιστεύω ότι θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί συντομότερα μια συμφωνία επ’ αυτού, αλλά εμπιστεύομαι τους συνομιλητές μου και όλες τις διαφορετικές θέσεις, και εμπιστεύομαι τον συμβιβασμό στο οποίο καταλήξαμε. Δεν υπάρχει καμία έκκληση στην έκθεση για απαγόρευση της χρήσης τηλεκατευθυνόμενων αεροπλάνων. Υπάρχει μετριοπαθής κριτική της, αλλά πιστεύω ότι μπορεί να εξευρεθεί μια συμφωνία μεταξύ των Ομάδων σε αυτό το θέμα.

Σας ευχαριστώ, και ευχαριστώ επίσης τη βαρόνη Ashton. Ελπίζω ότι θα λάβει πλήρως υπόψη το περιεχόμενο της έκθεσης, η οποία είναι πολύ συγκεκριμένη και ζητά μια στρατηγική εξόδου από το Αφγανιστάν.

 
  
MPphoto
 

  Csanád Szegedi (NI).(HU) Κυρία Πρόεδρε, ζητάω συγγνώμη που μιλάω τώρα, ουσιαστικά, και δεν θέτω την ερώτησή μου στον κ. Arlacchi, αλλά θα ήθελα μόνο να απευθύνω με σεβασμό μια μικρή υπενθύμιση ή ερώτηση στην κ. Πρόεδρο. Είμαι ένας ανεξάρτητος βουλευτής, και έχω ελάχιστες ευκαιρίες να μιλήσω. Σήμερα δεν είχα καν την ευκαιρία να μιλήσω. Ήρθα μία ώρα νωρίτερα γι’ αυτήν τη συζήτηση, κατέβηκα πολύ ευγενικά κάτω, και ενημέρωσα το προσωπικό εκεί ότι θα ήθελα να μιλήσω. Το δέχομαι αυτό, είναι κατανοητό ότι δεν υπήρχε χρόνος γι’ αυτό σήμερα ή σε αυτήν τη συζήτηση, και φυσικά θα υποβάλω την παρέμβασή μου για τη σημερινή συνεδρίαση γραπτώς. Αυτό που θα επικροτούσα και που θα ήθελα να ζητήσω από την κ. Πρόεδρο είναι να δείχνει περισσότερη προσοχή και κατανόηση στους ανεξάρτητους βουλευτές, οι οποίοι δυστυχώς έχουν μόνο ελάχιστες ευκαιρίες να μιλήσουν. Σας ευχαριστώ πολύ, και σας εύχομαι ένα εποικοδομητικό έργο.

 
  
MPphoto
 

  Arnaud Danjean (PPE).(FR) Κυρία Πρόεδρε, για να διορθώσω αυτό που ειπώθηκε, ο κ. Arlacchi έχει απόλυτο δίκιο, το τελικό κείμενο που μας προτείνεται δεν περιέχει πλέον, στην αιτιολογική σκέψη B, τα λόγια «δυνάμεις κατοχής». Πολύ απλά, οι μεταφράσεις, και συγκεκριμένα η γαλλική μετάφραση, δεν ήταν σωστή στην τελευταία εκδοχή, και η γαλλική μετάφραση περιείχε ακόμη, μέχρι αυτό το πρωί, την έκφραση «δυνάμεις κατοχής», εξού και η παρέμβαση του συναδέλφου μου κ. Juvin.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Corina Creţu (S&D), γραπτώς. (RO) Η στρατηγική που παρουσιάστηκε και εγκρίθηκε στη Λισαβόνα συνεπάγεται μια σταδιακή μεταφορά του ελέγχου στην περιοχή, ανά περιφέρεια, από την ευθύνη της Διεθνούς Δύναμης για την Προαγωγή της Ασφάλειας (ISAF) στις αφγανικές ένοπλες δυνάμεις. Η επιτυχία του εξαρτάται από τη δράση που θα αναλάβει το Πακιστάν, το οποίο είναι μέρος του προβλήματος και θα είναι επίσης, αναπόφευκτα, μέρος της λύσης. Επίσης, δεν πιστεύω ότι μπορούμε να αγνοούμε την ολοένα και πιο εμφανή ανάμειξη του Ιράν στο Αφγανιστάν. Τα πρόσφατα γεγονότα που συνδέονται με αυτήν την ανάμειξη αποτελούν αιτία ανησυχίας.

Πιστεύω ότι αυτή η στρατηγική πρέπει να συμβαδίζει με μεγαλύτερα, πιο σημαντικά πολιτικά σχέδια, τα οποία θα στηρίξουν την ανάπτυξη εκείνων των περιοχών όπου η φτώχεια είναι εκτεταμένη και η παρουσία της ISAF και των αμερικανικών δυνάμεων δεν έχει επιφέρει ουσιαστικές αλλαγές. Μετά την αποχώρησή μας, δεν μπορούμε να αφήσουμε πίσω μας τα ίδια προβλήματα τα οποία οδήγησαν στην άνοδο των Ταλιμπάν στην εξουσία κατά τη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας. Ελπίζω ότι αυτή η νέα στρατηγική θα λειτουργήσει και θα επιτρέψει στο Αφγανιστάν να ανακτήσει την ειρήνη και τη σταθερότητα.

 
  
MPphoto
 
 

  Krzysztof Lisek (PPE), γραπτώς.(PL) Η στρατηγική που ακολουθήθηκε μέχρι στιγμής στο Αφγανιστάν δεν έφερε να αναμενόμενα αποτελέσματα. Χάρηκα που έμαθα για τη θέσπιση ενός χρονοδιαγράμματος για την εμπλοκή του NATO στο Αφγανιστάν και την υπογραφή μιας δήλωσης για μακροπρόθεσμη συνεργασία με τη χώρα κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του NATO στη Λισαβόνα. Η ΕΕ, επίσης, παρουσιάζει μια πιο συνεπή και καλύτερα συντονισμένη προσέγγιση στην περιοχή, η οποία λαμβάνει υπόψη τις πολιτικές πτυχές και τη σημασία της περιφερειακής συνεργασίας.

Θα πρέπει να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε μεταρρυθμίσεις που στοχεύουν στην καταπολέμηση της φτώχειας, των διακρίσεων κατά των γυναικών και της παραγωγής οπίου. Οι προσπάθειές μας πρέπει να εστιαστούν στην αύξηση του σεβασμού για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον νόμο και την τάξη, οικοδομώντας ένα κράτος δικαίου και εντάσσοντας πλήρως το Αφγανιστάν στη διεθνή κοινότητα. Θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνουν την ανάπτυξη και μεταρρύθμιση της διοίκησης και των σωμάτων δημόσιων υπηρεσιών μέσω εκπαιδευτικών προγραμμάτων, βοήθεια στην οικοδόμηση και χρήση των υφιστάμενων υποδομών και συμβουλές από την ΕΕ.

Το Αφγανιστάν θα πρέπει να συμμετάσχει στον καθορισμό και την εφαρμογή προτεραιοτήτων που θα βοηθήσουν στην οικοδόμηση της κοινωνίας των πολιτών και θα διασφαλίσουν ότι οι Αφγανοί θα αναλάβουν την ευθύνη της χώρας τους. Ταυτόχρονα, δεν πρέπει να ξεχνάμε να διασφαλίσουμε την ασφάλεια εκείνων που στείλαμε στο Αφγανιστάν – των εκπαιδευτών και μελών των ενόπλων δυνάμεων η δουλειά των οποίων είναι να φροντίσουν για την εφαρμογή αυτών των σχεδίων. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε να σταματήσει η χρήση των τηλεκατευθυνόμενων αεροπλάνων, καθώς αυτό θα μείωνε σημαντικά την ασφάλεια αυτών των ανθρώπων. Η στρατηγική μας θα πρέπει να λάβει υπόψη τόσο την ασφάλεια των πολιτών του Αφγανιστάν όσο και των αντιπροσώπων μας, οι οποίοι εργάζονται για την ανάπτυξη της χώρας.

 
  
MPphoto
 
 

  Helmut Scholz (GUE/NGL), γραπτώς.(DE) Η έκθεση σχετικά με μια νέα στρατηγική για το Αφγανιστάν παρουσιάζει την απολύτως κρίσιμη εικόνα της κατάστασης σε αυτήν τη χώρα. Η έκθεση καθιστά σαφές ότι η στρατηγική του NATO για την επίλυση περίπλοκων πολιτικών και στρατιωτικών προβλημάτων με στρατιωτικά μέσα έχει αποτύχει. Επομένως, ζητά ρητά μια νέα στρατηγική από τη διεθνή κοινότητα η οποία θα εστιάζεται στην πολιτική ανασυγκρότηση. Επικροτώ το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε αντίθεση με πολλά κοινοβούλια στα κράτη μέλη, στέλνει ένα σαφές μήνυμα με αυτήν την έκθεση ότι η σύγκρουση πρέπει να τελειώσει και χρειάζεται μία αλλαγή πολιτικής προκειμένου να επιτευχθεί βιώσιμη πολιτική, οικονομική και δημοκρατική ανάπτυξη στο Αφγανιστάν. Πρέπει να στηρίξουμε το βασικό μήνυμα αυτής της έκθεσης. Ωστόσο, διαφωνώ με την εκτίμηση ότι η στρατηγική για το Αφγανιστάν που παρουσιάστηκε από την πιο πρόσφατη σύνοδο κορυφής του NATO μπορεί να επιφέρει ένα επιτυχές αποτέλεσμα. Ζητώ την απόσυρση των ξένων στρατευμάτων από το Αφγανιστάν. Η Αστυνομική Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUPOL) έχει αποτύχει και δεν πρέπει να παραταθεί ή να αναπτυχθεί περαιτέρω. Οι ονομαστικές ψηφοφορίες στις παραγράφους σχετικά με ορισμένα από αυτά τα θέματα μου επέτρεψαν να εκφράσω τη διαφωνία μου με την έκθεση. Επίσης, εκφράζω τη λύπη μου διότι η έκθεση δεν υιοθετεί μια πιο κριτική προσέγγιση όσον αφορά την τάση να δοθεί μεγαλύτερη προτεραιότητα στις στρατιωτικές στρατηγικές από την πολιτική ανασυγκρότηση και δεν δίνει αρκετή προσοχή στην κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδιαίτερα σε σχέση με τις γυναίκες.

 
Τελευταία ενημέρωση: 3 Μαΐου 2011Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου