Διαδικασία : 2009/2150(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A7-0034/2010

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A7-0034/2010

Συζήτηση :

PV 24/03/2010 - 21
CRE 24/03/2010 - 21

Ψηφοφορία :

PV 25/03/2010 - 8.3
CRE 25/03/2010 - 8.3
Αιτιολογήσεις ψήφου
Αιτιολογήσεις ψήφου
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2010)0089

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 311kWORD 272k
9 Μαρτίου 2010
PE 430.840v02-00 A7-0034/2010

σχετικά με τις συνέπειες της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης για τις αναπτυσσόμενες χώρες και για την αναπτυξιακή συνεργασία

(2009/2150(INI))

Επιτροπή Ανάπτυξης

Εισηγητής: Enrique Guerrero Salom

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου
 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τις συνέπειες της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης για τις αναπτυσσόμενες χώρες και για την αναπτυξιακή συνεργασία

(2009/2150(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–    έχοντας υπόψη τη διάσκεψη κορυφής της G20 που πραγματοποιήθηκε στο Πίτσμπουργκ στις 24-25 Σεπτεμβρίου 2009 και τη διάσκεψη της G20 που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο στις 2 Απριλίου 2009,

–    έχοντας υπόψη τη διάσκεψη κορυφής της G8 που πραγματοποιήθηκε στην L’ Aquila, Ιταλία, στις 8-10 Ιουλίου 2009,

–    έχοντας υπόψη τη δήλωση των Ηνωμένων Εθνών της 8ης Σεπτεμβρίου 2000 για τη Χιλιετία η οποία καθορίζει τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας (ΑΣΧ) ως κριτήρια που θεσπίζονται από κοινού από τη διεθνή κοινότητα, μεταξύ άλλων, για την εξάλειψη της φτώχειας και της πείνας,

–    έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Συναίνεση για την Ανάπτυξη(1) και τον Κώδικα Δεοντολογίας της ΕΕ για τη συμπληρωματικότητα και τον καταμερισμό της εργασίας στις αναπτυξιακές πολιτικές(2),

–    έχοντας υπόψη τη Συναίνεση του Monterrey, που εγκρίθηκε στη Διεθνή Διάσκεψη σχετικά με την Οικονομική Πολιτική για την Ανάπτυξη, που πραγματοποιήθηκε στο Monterrey, Μεξικό, στις 18-22 Μαρτίου 2002,

–    έχοντας υπόψη τη Δήλωση του Παρισιού για την Αποτελεσματικότητα της Βοήθειας και την Ατζέντα της Accra για Δράση,

–    έχοντας υπόψη την έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) με τίτλο "The Implications of the Global Financial Crisis for Low-Income Countries – An Update" που δημοσιεύθηκε το Σεπτέμβριο του 2009,

–    έχοντας υπόψη την έκθεση του ΔΝΤ με τίτλο "'Global Economic Outlook – Sustaining the Recovery" που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2009,

–    έχοντας υπόψη τη έκθεση του ΔΝΤ με τίτλο ‘World Economic Outlook Update’ που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο 2010,

–    έχοντας υπόψη την έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας με τίτλο "Protecting Progress: The Challenge Facing Low-Income Countries in the Global Recession" που δημοσιεύθηκε το Σεπτέμβριο του 2009,

–    έχοντας υπόψη την έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας με τίτλο "'Global Development Finance: Charting a Global Recovery 2009" που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2009,

–    έχοντας υπόψη την έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας με τίτλο ‘Global Economic Prospects – Crisis, Finance and Growth’ που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο 2010,

–    έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Έκθεση για την Ανάπτυξη του 2009 με τίτλο "Overcoming Fragility in Africa – Forging a New European Approach" που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2009,

–    έχοντας υπόψη τη μελέτη που εκπονήθηκε από την εταιρεία παροχής συμβουλών HTSPE με τίτλο "The Aid Effectiveness Agenda: Benefits of a European Approach", που ανατέθηκε από την Επιτροπή και δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2009,

–    έχοντας υπόψη την έκθεση της Ομάδας Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών για τους ΑΣΧ με τίτλο "Strengthening the Global Partnership for Development in a Time of Crisis" που δημοσιεύθηκε το Σεπτέμβριο του 2009,

–    έχοντας υπόψη την έκθεση της ΔΗΕΕΑ με τίτλο ‘Trade and Development Report, 2009’ που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο 2009,

–    έχοντας υπόψη την έκθεση της ΔΗΕΕΑ "The Least Developed Countries Report 2009: The State and Development Governance",

–    έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 26ης Νοεμβρίου 2009 σχετικά με τη διάσκεψη κορυφής της FAO και την επισιτιστική ασφάλεια(3),

–    έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 8ης Οκτωβρίου 2009 σχετικά με τις συνέπειες της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης για τις αναπτυσσόμενες χώρες και για την αναπτυξιακή συνεργασία(4),

–    έχοντας υπόψη τις ακροάσεις του σχετικά με τις συνέπειες της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης για τις αναπτυσσόμενες χώρες και για την αναπτυξιακή συνεργασία, που πραγματοποιήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2009, και ιδιαίτερα τη συμβολή του καθηγητή Guttorm Schjelderup σχετικά με τις παράνομες χρηματικές ροές και τους φορολογικούς παραδείσους,

–    έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 8ης Οκτωβρίου 2009 σχετικά με τη διάσκεψη κορυφής της G20 στο Πίτσμπουργκ της 24ης και 25ης Σεπτεμβρίου 2009(5),

–    έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 25ης Μαρτίου 2009 σχετικά με τις Ετήσιες Εκθέσεις του 2007 της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕ) και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ)(6),

–    έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 16ης Φεβρουαρίου 2006 σχετικά με νέα χρηματοπιστωτικά μέσα για την ανάπτυξη σε συνδυασμό με τους ΑΣΧ(7),

–    έχοντας υπόψη το κοινό ψήφισμα που ενεκρίθη από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ στις 3 Δεκεμβρίου 2009 στην Λουάντα σχετικά με τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στα κράτη ΑΚΕ,

–    έχοντας υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου της 6ης Νοεμβρίου 2008 σχετικά με τη νομική βάση για την απόφαση 2006/1016/ΕΚ(8)

–    έχοντας υπόψη την οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Απριλίου 2009 για τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας(9),

–    έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής της 8ης Απριλίου 2009 με τίτλο "Στήριξη των αναπτυσσομένων χωρών για να αντιμετωπίσουν την κρίση", COM (2009)0160),

–    έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας του προσωπικού της Επιτροπής της 5ης Απριλίου 2005 με τίτλο "Νέες πηγές χρηματοδότησης για την ανάπτυξη: μία ανασκόπηση επιλογών" (SEC(2005)0467),

–    έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων της 18ης και 19ης Μαΐου 2009 σχετικά με την υποστήριξη των αναπτυσσομένων χωρών για την αντιμετώπιση της κρίσης,

–    έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής της 15ης Σεπτεμβρίου 2009 με τίτλο ‘Συνοχή των Αναπτυξιακών Πολιτικών – δημιουργία του πολιτικού πλαισίου για μια προσέγγιση για το σύνολο της Ένωσης’ (COM (2009)0458) και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων της 17ης Νοεμβρίου 2009 σχετικά με τη συνοχή της πολιτικής για την ανάπτυξη και το επιχειρησιακό πλαίσιο της αποτελεσματικότητας της βοήθειας,

–    έχοντας υπόψη τη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Παγκόσμια Χρηματοπιστωτική και Οικονομική Κρίση και τις επιπτώσεις της στην ανάπτυξη, καθώς και τη στήριξη της γενικής συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών της έκβασης της διάσκεψης μέσω του ψηφίσματος 63/303 της 9ης Ιουλίου 2009,

–    έχοντας υπόψη τη Διάσκεψη για τις καινοτόμους χρηματοδοτήσεις η οποία πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στις 28 και 29 Μαΐου 2009 και τη Διεθνή Διάσκεψη για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης η οποία πραγματοποιήθηκε στη Ντόχα από τις 28 Νοεμβρίου έως τις 2 Δεκεμβρίου 2008,

–    έχοντας υπόψη τις συστάσεις της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Προέδρου της γενικής συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις του διεθνούς νομισματικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος, που δημοσιεύθηκε το Μάρτιο του 2009,

–    έχοντας υπόψη το άρθρο 48 του Κανονισμού του,

–    έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Ανάπτυξης και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου και της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής (A7-0034/2010),

A.  εκτιμώντας ότι η μεγέθυνση των αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων οικονομιών αυξήθηκε μόνο κατά 2,1% το 2009 σε σύγκριση με το 6,1% το 2008,

Β.   εκτιμώντας ότι το παγκόσμια εμπόριο αγαθών αναμένεται να σημειώσει πτώση κατά 17% το 2009, ενώ οι επενδύσεις στο εμπόριο και στις υποδομές είναι διστακτικές λόγω του περιορισμού των πιστώσεων, και εκτιμώντας ότι οι λιγότερο αναπτυγμένες χώρες επλήγησαν ιδιαίτερα σκληρά από την κρίση,

Γ.   εκτιμώντας ότι τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα προσπαθούν με κάθε τρόπο να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των αναπτυσσόμενων χωρών και ότι θα αντιμετωπίσουν σοβαρούς δανειοδοτικούς περιορισμούς εκτός εάν εξασφαλίσουν περισσότερα κεφάλαια,

Δ.   εκτιμώντας ότι οι συνέπειες της παγκόσμιας κρίσης στις αναπτυσσόμενες χώρες μέσου εισοδήματος δεν θα πρέπει να παραγνωριστούν,

Ε.   εκτιμώντας ότι τα κενά στους κανονισμούς λειτουργίας, στην εποπτεία και στον έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα, οι αδυναμίες των υφιστάμενων εποπτικών μηχανισμών και μέσων ταχείας αντίδρασης καθώς και ορισμένες πολιτικές διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων έχουν προκαλέσει και επιτάχυναν μια συστημική κρίση παγκοσμίων διαστάσεων, για την αντιμετώπιση της οποίας απαιτείται αναθεώρηση των υφισταμένων δομών, που θα πρέπει να περιλαμβάνει διεθνείς αποζημιώσεις και επιμερισμό βαρών,

ΣΤ. εκτιμώντας ότι οι φορολογικοί παράδεισοι προσφέρουν ένα τόπο για απόκρυψη χρημάτων και παρέχουν κίνητρα για την υπονόμευση της χρηστής διακυβέρνησης, ιδίως σε ότι αφορά τη φορολογία και το κράτος δικαίου· εκτιμώντας ότι οι παράνομες ροές κεφαλαίου από αναπτυσσόμενες χώρες εκτιμώνται σε 641-941 δισεκατομμύρια δολάρια, αποτελώντας έτσι περίπου 10 φορές το σύνολο της παγκόσμιας βοήθειας για την ανάπτυξη,

Ζ.   επισημαίνοντας ότι, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση 2008 της Διεθνούς Διαφάνειας, η διαφθορά σε παγκόσμιο επίπεδο έχει πλέον φθάσει τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια, ήτοι το ήμισυ περίπου της παγκόσμιας Επίσημης Αναπτυξιακής Βοήθειας (ΕΑΒ) και των απαραίτητων επενδύσεων για την επίτευξη των στόχων επί θεμάτων πόσιμου ύδατος και συνθηκών δημόσιας υγιεινής,

Η.  εκτιμώντας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος δωρητής βοήθειας εφόσον το 2008 χορήγησε το 60% περίπου των συνολικών ροών βοήθειας, και ότι η Επιτροπή προβλέπει ότι το 2009 η Επίσημη Αναπτυξιακή Βοήθεια (ΕΑΒ) θα σημειώσει πτώση κατά 22 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ,

Θ.  εκτιμώντας ότι η μείωση της παραγωγής των προηγμένων οικονομιών, η οποία προκλήθηκε από την παγκόσμια κρίση, θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε πτώση του όγκου της ΕΑΒ τη στιγμή που η εξωτερική βοήθεια έχει υπέρτατη σημασία για τις αναπτυσσόμενες χώρες,

Ι.    εκτιμώντας ότι κατ' ουσία όλες οι δεσμεύσεις της ΕΕ (99%) προέρχονται από υφιστάμενες υποχρεώσεις πληρωμών· 8.8 δις ευρώ προκαταβάλλονται, πράγμα που σημαίνει ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος τα προσεχή έτη να υπάρξει λιγότερη βοήθεια για την ανάπτυξη,

ΙΑ. εκτιμώντας ότι μία ευρωπαϊκή προσέγγιση σχετικά με την αποτελεσματικότητα της βοήθειας θα μπορούσε να αποφέρει κέρδη αποδοτικότητας που θα έφθαναν σε 3 - 6 δισεκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2010 έως 2015,

1.   έχει πλήρη συνείδηση ότι τα τελευταία δύο έτη υπήρξε μία διαδοχή παγκόσμιων κρίσεων (επισιτιστική, ενεργειακή, κλιματική, χρηματοπιστωτική, οικονομική και κοινωνική) που έχει μεν σοβαρές επιπτώσεις στις βιομηχανικές και στις αναπτυσσόμενες χώρες αλλά καταστροφικές συνέπειες για τις φτωχές ομάδες του πληθυσμού σε αναπτυσσόμενες χώρες, με πάνω από 200 εκατομμύρια εργαζόμενους να εκτίθενται παγκοσμίως σε έσχατη φτώχεια και πάνω από το 1/6 του παγκόσμιου πληθυσμού να υποφέρει από πείνα·

2.   τονίζει ότι αποτελεί υποχρέωση της ΕΕ να συνδράμει τις αναπτυσσόμενες χώρες στο να αντιμετωπίσουν τις επιβαρύνσεις από την παγκόσμια οικονομική κρίση και την κλιματική αλλαγή για τις οποίες δεν είναι υπεύθυνες· καλεί για αυτόν τον λόγο τα κράτη μέλη να τηρήσουν πλήρως τις δεσμεύσεις τους για παροχή ΕΑΒ στις αναπτυσσόμενες χώρες·

3.   ζητεί την ενίσχυση των δεσμεύσεων για την επίτευξη των ΑΣΧ έως το 2015 και ζητεί μεγαλύτερη συντονιστική δράση ενόψει της αναθεώρησης των ΑΣΧ το 2010, καλεί όλα τα κράτη μέλη να επιδείξουν τη μέγιστη υποστήριξη και να συμφωνήσουν σε μια κοινή θέση στη Διάσκεψη Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για τους ΑΣΧ το 2010·

4.   καλεί τα κράτη μέλη να υλοποιήσουν πλήρως τις δεσμεύσεις τους στο πλαίσιο της ΕΑΒ, τόσο στο διμερές όσο και στο πολυμερές επίπεδο·

5.   ζητεί από τα κράτη μέλη να αυξήσουν τον όγκο της ΕΑΒ προκειμένου να επιτευχθεί ο συλλογικός στόχος του 0,56% ΕΑΒ/ακαθάριστο εθνικό εισόδημα (ΑΕΕ) έως το 2010 και ο στόχος του 0,7% ΕΑΒ/ΑΕΕ έως το 2015· ζητεί περαιτέρω επιτάχυνση των προσπαθειών για βελτίωση της αποτελεσματικότητας της βοήθειας μέσω της υλοποίησης της Δήλωσης του Παρισιού και της Ατζέντας της Accra για Δράση· συντονίζοντας καλύτερα τις δράσεις μεταξύ τους, βελτιώνοντας την προβλεψιμότητα και την βιωσιμότητα των μηχανισμών παροχής βοήθειας, επιταχύνοντας τον ρυθμό της παροχής βοήθειας, συνεχίζοντας την αποδέσμευση της βοήθειας και αυξάνοντας την ικανότητα απορρόφησής της από τους δικαιούχους· υποστηρίζει την νέα διεθνή πρωτοβουλία για την διαφάνεια της βοήθειας, η οποία αποσκοπεί στην βελτίωση της διαθεσιμότητας και της προσπελασιμότητας των σχετικών με την βοήθεια πληροφοριών, επαυξάνοντας έτσι την νομιμότητά της και καθιστώντας δυνατόν να εξασφαλισθεί ότι χρησιμοποιείται με τον αποτελεσματικότερο τρόπο για την καταπολέμηση της φτώχειας· απευθύνει έκκληση σε όλα τα κράτη μέλη που δεν συμμετέχουν ακόμη στην πρωτοβουλία αυτή, να το πράξουν.

6.   τονίζει ότι ενώ η υλοποίηση των δεσμεύσεων της ΕΑΒ είναι επιτακτική δεν επαρκεί για την αντιμετώπιση της έκτακτης ανάγκης σε ότι αφορά την ανάπτυξη και επαναδιατυπώνει το αίτημά του στην Επιτροπή να προωθήσει δραστήρια τα ήδη υφιστάμενα καινοτόμα όργανα χρηματοδότησης της ανάπτυξης και να προσδιοριστούν επειγόντως οι πρόσθετες καινοτόμες πηγές χρηματοδότησης·

7.   παρατηρεί με ανησυχία τη μείωση της επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας για τη δημόσια υγεία - ιδίως όσον αφορά τον τομέα της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας - που είναι κρίσιμης σημασίας για την επίτευξη των ΑΣΧ· επισημαίνει ότι η υγεία και καλή κατάσταση των εργαζομένων συνιστούν προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη·

8.   ζητεί από την Επιτροπή να εντατικοποιήσει τη μεταρρύθμιση της διεθνούς αναπτυξιακής συνεργασίας·

9.   τονίζει ότι η υπό εξέλιξη μεταρρύθμιση της δομής της διεθνούς βοήθειας δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε ανακοπή της πετυχημένης έως τώρα πορείας σε ότι αφορά την ανάπτυξη και δεν πρέπει να καταστεί προπέτασμα καπνού για τα κράτη μέλη που επιδιώκουν να απαρνηθούν τις υποσχέσεις τους·

10. είναι της άποψης ότι ο όγκος της αναπτυξιακής βοήθειας και μόνο δεν επαρκεί για να κρίνεται η αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα των μέτρων αναπτυξιακής βοήθειας της ΕΕ·

11. είναι της άποψης ότι θα πρέπει να συνεχίσει να δίδεται προτεραιότητα στην υπέρβαση της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης·

12. υπογραμμίζει την αναγκαιότητα για συνέχιση της παροχής βοήθειας αλλά και για συνεχή προσαρμογή της στα νέα δεδομένα και τις νέες συνθήκες·

13. τονίζει ότι λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης επιβάλλεται τόσο η ποσοτική όσο και η ποιοτική ενίσχυση της αναπτυξιακής συνεργασίας·

14. υπογραμμίζει ότι η πιστωτική στενότητα, η αβεβαιότητα που προκαλείται από την ύφεση και η μείωση του όγκου των διεθνών εμπορικών συναλλαγών, των επενδύσεων και των εμβασμάτων των μεταναστών σε παγκόσμιο επίπεδο αποτέλεσαν τις διόδους μετάδοσης της κρίσης από τις ανεπτυγμένες προς τις αναπτυσσόμενες χώρες και ότι είναι απαραίτητο η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει πρωτοβουλίες σε όλους αυτούς τους τομείς και να εντατικοποιήσει τη συντονισμένη, ευρεία και συνεκτική παρουσία της στη διεθνή σκηνή·

15. ζητεί εκτός αυτού από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να φροντίζουν, κατά την παρακολούθηση των μέσων και των πολιτικών τους για την αναπτυξιακή συνεργασία, να διατηρούν σε όσο το δυνατόν πιο χαμηλά επίπεδα τις μη επιδιωκόμενες συνέπειες για τις οικονομίες των αναπτυσσομένων χωρών, όπως την αυξανόμενη εξάρτηση από τη χορήγηση αναπτυξιακής βοήθειας που έχει αρνητικές επιπτώσεις για την ανάπτυξη, τους μισθούς και την απασχόληση, και την καθιέρωση δομών επιδίωξης προσόδων και διαφθορά·

16. ζητεί από το Συμβούλιο και από την Επιτροπή να βελτιώσουν τον συντονισμό της διμερούς και πολυμερούς αναπτυξιακής συνεργασίας, καθώς οι αδυναμίες στον τομέα αυτό αποτελούν μια από τις κύριες αιτίες αναποτελεσματικότητας της αναπτυξιακής βοήθειας·

17. αναγνωρίζει ότι τα κενά στους κανονισμούς λειτουργίας, στην εποπτεία και στον έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα, καθώς και ορισμένες πολιτικές διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά για την πρόληψη της κρίσης, επαυξάνοντας αντιθέτως τα αρνητικά της αποτελέσματα· υπογραμμίζει ότι, αντίθετα με ότι συνέβη στις αναπτυγμένες χώρες, αυτοί οι περιορισμοί έχουν περιορίσει σε μεγάλο βαθμό την ικανότητα των αναπτυσσόμενων χωρών να αντιδρούν στην οικονομική επιβράδυνση μέσω της έγκρισης δημοσιονομιών μέτρων για την ανάκαμψη·

18. υπογραμμίζει ότι η απάντηση στην χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση πρέπει να είναι συνολική και ότι κανένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, κανένα τμήμα της αγοράς και καμία περιοχή δικαιοδοσίας δεν μπορεί να εξαιρεθεί από τη ρύθμιση ή την εποπτεία και ότι η διαφάνεια και η υπευθυνότητα όλων των παραγόντων πρέπει να αποτελούν τη βάση του νέου τρόπου διαχείρισης του χρηματοπιστωτικού κόσμου·

19. επιδοκιμάζει τη βελτίωση των συνθηκών δανεισμού των χαμηλού εισοδήματος χωρών, που παρέχονται από τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που αποφάσισαν να χορηγούν μεγαλύτερες πιστώσεις στους φτωχούς, με έμφαση τη μείωση της φτώχειας και με χρηματοδότηση της ανάπτυξης στις αναπτυσσόμενες χώρες· εκφράζει, ωστόσο, τη βαθειά του ανησυχία για τον κίνδυνο και την απειλή αύξησης του χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών και μιας νέας κρίσης της βιωσιμότητα του χρέους· καλεί τις κυβερνήσεις να προβούν το ταχύτερο σε μεταρρυθμίσεις των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων·

20. καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει τη δυνατότητα εφαρμογής της πρότασης της Παγκόσμιας Τράπεζας για την δημιουργία ενός ταμείου για τους πλέον ευάλωτους, με σκοπό την χρηματοδότηση της επισιτιστικής ασφάλειας, της κοινωνικής προστασίας και της ανθρώπινης ανάπτυξης·

21. ζητεί από τους ηγέτες της G20 να ενεργήσουν χωρίς αναβολή, σχετικά με τη δέσμευση που ανέλαβαν στο πλαίσιο της διάσκεψης κορυφής του Σεπτεμβρίου 2009 στο Πίτσμπουργκ και να προβούν σε μεταρρύθμιση της δομής της παγκόσμιας ανάπτυξης μεταφέροντας, στο πλαίσιο αυτό, το 5% τουλάχιστον των ποσοστών συμμετοχής του ΔΝΤ σε αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες χώρες και το 3% τουλάχιστον των μεριδίων ψήφου της Παγκόσμιας Τράπεζας σε αναπτυσσόμενες χώρες και σε χώρες με μεταβατική οικονομία·

22. υπογραμμίζει την ανάγκη για μεταρρύθμιση της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης ώστε να εξασφαλισθεί καλύτερη εκπροσώπηση των αναπτυσσόμενων χωρών στα φόρα λήψεως των αποφάσεων· προτείνει προς τούτο την διεύρυνση του G20 με την συμπερίληψη ενός τουλάχιστον εκπροσώπου των αναπτυσσόμενων χωρών, ο οποίος θα μπορούσε να είναι ο ασκών την προεδρία του G77·

23. καλεί επίσης την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν την πρόταση της Επιτροπής εμπειρογνωμόνων των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την μεταρρύθμιση του διεθνούς νομισματικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος με σκοπό τη δημιουργία ενός παγκόσμιου συμβουλίου για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών·

24. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αποδώσουν όλως ιδιαίτερη προσοχή στην προώθηση και την προστασία της αξιοπρεπούς εργασίας καθώς και στη καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φύλου και της παιδικής εργασίας εφαρμόζοντας επί του θέματος τις συστάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, ο ρόλος της οποίας πρέπει να αναβαθμισθεί·

25. τονίζει την ανάγκη για μετάβαση σε ένα διεθνές σύστημα διακυβέρνησης το οποίο θα προστατεύει τις πιο ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες και χώρες, ιδίως εκείνες που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση και οι οποίες έχουν ανύπαρκτους ή αναποτελεσματικούς μηχανισμούς ασφαλείας·

26. σημειώνει ότι η συμμετοχή στο ΔΝΤ σηματοδοτεί κατανομή ειδικών τραβηχτικών δικαιωμάτων (SDR) ύψους 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ αλλά μόνον τα 18 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ SDR θα πάνε σε αναπτυσσόμενες χώρες· προτρέπει τα κράτη μέλη και τη διεθνή κοινότητα να διερευνήσουν την πρόταση του George Soros οι ευημερούσες χώρες να κατανείμουν τα SDR τους σε ταμείο για δημόσια αγαθά σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και η εξάλειψη της φτώχειας·

27. ζητεί από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να λάβουν μέτρα για την αύξηση της χρηματοδότησης των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών που συμφωνήθηκε στη σύνοδο κορυφής του G20·

28. ζητεί από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να υποστηρίξει μια φιλόδοξη μεταρρύθμιση του ΔΝΤ·

29. ζητεί την ενδυνάμωση της μακροοικονομικής συνεργασίας στο πλαίσιο του G20, την ενίσχυση του ρόλου του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών και τη μεταρρύθμιση των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών ώστε να διασφαλιστεί συντονισμένη απάντηση στην κρίση και τις συνέπειές για τις αναπτυσσόμενες χώρες·

30. εκφράζει τη λύπη του που ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν έχει αντλήσει πλήρως τα διδάγματα της άνευ προηγουμένου κρίσης, παρά το γεγονός ότι έχει επωφεληθεί από τις τεράστιες κρατικές εγγυήσεις· επιδοκιμάζει, εν προκειμένω, τη δέσμευση των ηγετών της G20 στη διάσκεψη κορυφής του Σεπτεμβρίου του 2009 στο Πίτσμπουργκ να εξασφαλιστεί ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας θα αντισταθμίσει τα κόστη της κρίσης που έως τώρα έχουν αναληφθεί από τους φορολογούμενους, άλλους πολίτες και δημόσιες υπηρεσίες τόσο σε προηγμένες οικονομίες όσο και σε αναπτυσσόμενες χώρες·

31. πιστεύει σθεναρά ότι η φορολόγηση του τραπεζικού συστήματος θα αποτελούσε δίκαιη συνεισφορά του χρηματοπιστωτικού τομέα στην παγκόσμια κοινωνική δικαιοσύνη· ζητεί, επίσης, την καθιέρωση την καθιέρωση ενός διεθνούς φόρου για τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές έτσι ώστε να καταστεί δικαιότερο το όλο φορολογικό σύστημα και να δημιουργηθούν πρόσθετοι πόροι για χρηματοδότηση της ανάπτυξης, των δημόσιων αγαθών σε παγκόσμιο επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών μετριασμού και προσαρμογής των αναπτυσσόμενων χωρών στην αλλαγή του κλίματος και στις συνέπειες της ·

32. προτρέπει την Επιτροπή να παρουσιάσει ανακοίνωση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ένας φόρος στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές συναλλαγές μπορεί να συμβάλει, μεταξύ άλλων, στην εκπλήρωση των ΑΣΧ, στη διόρθωση των παγκόσμιων ανισορροπιών και στην προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης σε παγκόσμιο επίπεδο·

33. ζητεί από το ΔΝΤ να προετοιμάσει έκθεση για την επόμενη συνάντηση του G20 σχετικά με τη συμβολή του χρηματοπιστωτικού συστήματος στις επιβαρύνσεις που σχετίζονται με τις ποικίλες παρεμβάσεις των διαφόρων κυβερνήσεων, στην οποία να περιλαμβάνονται όλες οι επιβαρύνσεις, άμεσες και έμμεσες, που δέχονται τα δημόσια οικονομικά και ιδίως ο αντίκτυπός τους στον προϋπολογισμό των αναπτυσσομένων χωρών·

34. σημειώνει με μεγάλη ανησυχία ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες αναμένεται να αντιμετωπίσουν ένα χρηματοπιστωτικό έλλειμμα ύψους 315 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ το 2010 και ότι η ογκούμενη φορολογική δυσπραγία στις περισσότερο ευάλωτες χώρες θέτει σε κίνδυνο 11,6 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για δαπάνες στους τομείς της παιδείας, της υγείας, των υποδομών και της κοινωνικής προστασίας· εισηγείται, επομένως, προσωρινό μορατόριουμ για εξοφλήσεις χρεών, συμπεριλαμβανομένου του κεφαλαίου και των τόκων, και διαγραφή του χρέους για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες για να δοθεί σε αυτές δυνατότητα να εφαρμόσουν αντικυκλικές φορολογικές πολιτικές προκειμένου να αμβλύνουν τις δριμείες συνέπειες της κρίσης· προτείνει την εγκαθίδρυση σε διεθνές επίπεδο ανεξάρτητου και διαφανούς οργανισμού για διακανονισμό χρεών·

35. επιδοκιμάζει τις πρωτοβουλίες των κρατών μελών για την εφαρμογή προαιρετικής φορολόγησης εκπομπών αερίων στις εναέριες και θαλάσσιες μεταφορές με στόχο τη συμβολή στη χρηματοδότηση του κόστους των αναπροσαρμογών για την άμβλυνση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής σε αναπτυσσόμενες χώρες και καλεί όλα τα κράτη μέλη να εξετάσουν την περίπτωση εφαρμογής παρόμοιας φορολογίας·

36. σύμφωνα με το ψήφισμά του της 21ης Οκτωβρίου 2008, καλεί τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να συμφωνήσουν, στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να διαθέσουν το 25% τουλάχιστον των παραγομένων εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων εκπομπών CO2 στη βοήθεια που χορηγείται στις αναπτυσσόμενες χώρες, με δημόσιες επενδύσεις, για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τη κλιματική αλλαγή·

37. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υποστηρίξουν κάθε μέτρο που επιτρέπει την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, της οποίας πρωταρχικά θύματα είναι οι αναπτυσσόμενες χώρες, και, στο πλαίσιο αυτό, να ενισχύσουν τις μεταφορές κατάλληλων τεχνολογιών·

38. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αποδώσουν περαιτέρω προσοχή στη σχέση μεταξύ της περιβαλλοντικής κρίσης και της υπανάπτυξης, και καλεί αυτά να καταστήσουν τη βιώσιμη ανάπτυξη και την "πράσινη ανάπτυξη" στρατηγικές προτεραιότητες της ΕΕ· καλεί την ΕΕ να διαθέσει πρόσθετες πιστώσεις για την εκπλήρωση των δεσμεύσεών της όσον αφορά τη καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος στις αναπτυσσόμενες χώρες, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τον αυξανόμενο αριθμό των περιβαλλοντικών προσφύγων·

39. εκφράζει ικανοποίηση για τη δέσμευση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Οκτωβρίου 2009 να μην υπονομεύσει τους ΑΣΧ όσον αφορά την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής· προτρέπει το Συμβούλιο να συμφωνήσει όσο το δυνατόν συντομότερα, στο πλαίσιο των συμπερασμάτων της συνόδου κορυφής της Κοπεγχάγης και των συμβιβαστικών λύσεων του G20, για τις σταθερές δημοσιονομικές δεσμεύσεις που θα επιτρέψουν στις αναπτυσσόμενες χώρες να αντιμετωπίσουν τις επιδεινούμενες κλιματικές συνθήκες και να εξασφαλίσουν ότι η βοήθεια που χρειάζεται ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης δεν θα οδηγήσει σε υποτροπή όσον αφορά την εξωτερική υπερχρέωση·

40. τονίζει την εξέχουσα σημασία των μεταναστευτικών εμβασμάτων ως ροών κεφαλαίου απευθείας στα χέρια των στοχοθετημένων πληθυσμών σε αναπτυσσόμενες χώρες που μπορούν ταχέως να αξιοποιήσουν αυτούς τους πόρους για την ελάφρυνση πιεστικών αναγκών· ζητεί από τα κράτη μέλη και τις παραλήπτριες χώρες να διευκολύνουν την παράδοση εμβασμάτων και να καταβάλουν προσπάθειες για τη μείωση του σχετικού κόστους·

41. επιδοκιμάζει τη δέσμευση των ηγετών της G8, κατά τη διάσκεψη κορυφής του Ιουλίου του 2009 που πραγματοποιήθηκε στην L’ Aquila, Ιταλία, να μειωθεί το κόστος της μεταφοράς εμβασμάτων από 10% σε 5% σε πέντε έτη· πιστεύει ότι η ενίσχυση του ανταγωνισμού της αγοράς και ένα ευρύτερο ρυθμιστικό πλαίσιο αποτελούν βασικά μέτρα για την ελάφρυνση του κόστους που συνδέεται με τη μεταφορά εμβασμάτων, επιταχύνοντας συγχρόνως την υιοθέτηση νέων τεχνολογιών και προωθώντας τη χρηματοπιστωτική ένταξη των φτωχών στις αναπτυσσόμενες χώρες·

42. υποστηρίζει τη δημιουργία κοινών πρωτοβουλιών δημόσιου - δημόσιου και δημόσιου - ιδιωτικού τομέα για την ανάπτυξη, υπό δημόσια καθοδήγηση και με τη στήριξη δωρητών του ιδιωτικού τομέα και σύμφωνα με τις προτεραιότητες των χωρών εταίρων ως μέσο για την αύξηση των υπεύθυνων και βιώσιμων άμεσων επενδύσεων σε αναπτυσσόμενες χώρες και για τη διευκόλυνση μεταφοράς τεχνολογίας·

43. υπενθυμίζει τον αποφασιστικό ρόλο των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, των τοπικών αρχών και της αποκεντρωμένης συνεργασίας στη διαχείριση των συνεπειών της οικονομικής κρίσης και στην αναπτυξιακή διαδικασία· για τον λόγο αυτό, ζητεί από την Επιτροπή να καταστήσει την αποκέντρωση τομέα οικονομικής συγκέντρωσης της ευρωπαϊκής βοήθειας στις αναπτυσσόμενες χώρες·

44. επιδοκιμάζει την έγκριση του μηχανισμού "ευάλωτος χαρακτήρας FLEX" για τη στήριξη επιλέξιμων χωρών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις κοινωνικές συνέπειες της κρίσης και συνηγορεί υπέρ της ταχείας διάθεσης αυτών των κεφαλαίων· επαναδιατυπώνει, ωστόσο, την ανησυχία του για το πώς η Επιτροπή θα καλύψει το χρηματοδοτικό κενό που θα προκύψει τα προσεχή έτη ως συνέπεια της εκ των προτέρων δημοσιονομικής στήριξης·

45. θεωρεί το εμπόριο ως μια κύρια ατμομηχανή της οικονομικής ανάπτυξης και της μείωσης της φτώχειας σε αναπτυσσόμενες χώρες και καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να ασκήσουν τη διεθνή επιρροή τους ώστε η ανάπτυξη να παραμείνει στο κέντρο των διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ντόχα και να επιτευχθεί μια πετυχημένη, δίκαιη και προσανατολισμένη προς την ανάπτυξη ολοκλήρωση του Γύρου της Ντόχα, ενισχύοντας συγχρόνως την επικέντρωση της ενωσιακής βοήθειας υπέρ των φτωχών στο πλαίσιο της εμπορικής πολιτικής·

46. υπογραμμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 208 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ΕΕ πρέπει να μεριμνά ώστε. αφενός, να καταστήσει πιο συνεκτική τη συνεργασία των πολιτικών εμπορίου, ασφάλειας, μετανάστευσης, γεωργίας και των άλλων πολιτικών της προς όφελος των αναπτυσσόμενων χωρών, και, αφετέρου, ώστε οι πολιτικές αυτές να προωθήσουν ένα δίκαιο διεθνές χρηματοπιστωτικό και εμπορικό σύστημα υπέρ της ανάπτυξης·

47. υπενθυμίζει ότι η αρχή της συνοχής της πολιτικής για την ανάπτυξη (ΣΠΑ), η οποία εδραιώνεται στη Συνθήκη, συνιστά πρωτοποριακή σύλληψη για την επίτευξη των ΑΣΧ· προτρέπει την ΕΕ να αναπτύξει αντίστοιχα εμπορική πολιτική συνεπή και συνεκτική με την επίτευξη των ΑΣΧ· ζητεί την ανάπτυξη στέρεων νομικών μηχανισμών προκειμένου να διασφαλιστεί η λογοδοσία της ΕΕ ως προς τις δεσμεύσεις της σχετικά με τη συνοχή των πολιτικών·

48. ζητεί μεγαλύτερη συνοχή ανάμεσα στην αναπτυξιακή βοήθεια και άλλες πολιτικές της ΕΕ· επισημαίνει για παράδειγμα ότι η εμπορία αγροτικών προϊόντων που επιδοτούνται από την ΕΕ ενδέχεται να αντιβαίνει στη δημιουργία υγιών αγορών για τα προϊόντα των φτωχών τοπικών γεωργών, με αποτέλεσμα να ανατρέπει τις προσπάθειες που γίνονται μέσω των σχεδίων για την ενίσχυση της τοπικής γεωργίας·

49. είναι πεπεισμένο ότι μια ισορροπημένη, δίκαιη και προς την ανάπτυξη προσανατολισμένη ολοκλήρωση του Γύρου της Ντόχα θα επιτάχυνε την οικονομική ανάκαμψη από την κρίση και θα συνεισέφερε στην άμβλυνση της φτώχειας σε αναπτυσσόμενες χώρες, στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης καλής ποιότητας και στη μείωση των τιμών καταναλωτή· ανησυχεί, επομένως, έντονα για την έλλειψη προόδου κατά τις διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ντόχα·

50. επισημαίνει ότι προκειμένου να επιτευχθεί μεγαλύτερη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και καλύτερη λειτουργία του παγκόσμιου εμπορικού συστήματος στο πλαίσιο του ΠΟΕ, είναι αναγκαίο να σημειωθεί πρόοδος στη δημιουργία ενός νέου διεθνούς νομισματικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος που να βασίζεται σε πολυμερείς κανόνες που να ανταποκρίνονται στα ειδικά προβλήματα των αναπτυσσόμενων χωρών και το οποίο να εμπίπτει στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών·

51. υπενθυμίζει ότι η στρατηγική της βοήθειας για το εμπόριο αποσκοπεί σε στήριξη των αναπτυσσόμενων και των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών να διαπραγματεύονται, να εφαρμόζουν και να επωφελούνται από εμπορικές συμφωνίες, να διευρύνουν τις εμπορικές τους συναλλαγές και να επιταχύνουν την εξάλειψη της φτώχειας· ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την καταβολή των σχετικών πιστώσεων που ανέρχονται, σε ενωσιακό επίπεδο, σε 2 δισ. ευρώ ανά έτος έως το 2010· ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει λεπτομερή ενημερωτικά στοιχεία για τις θέσεις του προϋπολογισμού που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση βοήθειας σχετιζόμενης με το εμπόριο, καθώς και για τη Στρατηγική Βοήθεια για το Εμπόριο (παράλληλα με τη θέση του προϋπολογισμού 20 02 03) και για όλη εν γένει τη χρηματοδότηση της βοήθειας για το εμπόριο που προέρχεται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ·

52. επαναβεβαιώνει το γεγονός ότι οι Συμφωνίες Οικονομικής Εταιρικής Σχλεσης (ΣΟΕΣ) θα πρέπει να καταρτίζονται ως εργαλεία που συμβάλλουν στην ανάπτυξη και δεν θα πρέπει να θεωρούνται απλά ως μέσα διεθνούς εμπορίου· προτρέπει την Επιτροπή να καταβάλει προσπάθειες για την ταχεία ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, λαμβάνοντας συγχρόνως υπόψη τους τρόπους με τους οποίους οι διατάξεις των ΣΟΕΣ μπορούν να επηρεάζουν την ικανότητα των χωρών ΑΚΕ να αντιμετωπίζουν την κρίση·

53. λαμβάνει υπόψη ότι η σημαντική μείωση των εσόδων από εξαγωγές σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, και ιδίως στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, έχει περιορίσει τη μεγέθυνση και την ανάπτυξη του Νότου· καλεί την Επιτροπή - κατά τη διαπραγμάτευση και την εφαρμογή εμπορικών συμφωνιών, ιδιαίτερα Συμφωνιών Εταιρικής Οικονομικής Σχέσης - να ενισχύσει τη συνοχή της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ και, μεταξύ άλλων, την προώθηση της αξιοπρεπούς εργασίας, της ευημερίας και της δημιουργίας θέσεων απασχόλησης και να εξασφαλίσει επαρκή ασυμμετρία και μεταβατικές περιόδους στις εμπορικές δεσμεύσεις καθώς και σεβασμό των προτεραιοτήτων κάθε χώρας και επαρκείς διαβουλεύσεις με βασικούς παράγοντες και την κοινωνία των πολιτών·

54. είναι της άποψης ότι τα αναπτυσσόμενα κράτη, που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα κονδύλια της αναπτυξιακής συνεργασίας και που έχουν έντονο εξαγωγικό προσανατολισμό, είναι εκείνα που επλήγησαν μέχρι σήμερα περισσότερο από την κρίση, λόγω της σταδιακής διακοπής των χρηματοπιστωτικών ροών από τον βορρά προς τον νότο, και λόγω του ότι οι εσωτερικές αγορές πολλών αναπτυσσόμενων χωρών δεν είναι αρκετά ισχυρές ώστε να αντισταθμίσουν τη μείωση των εξαγωγών·

55. καλεί την Επιτροπή να προβεί σε αποτίμηση της εξάρτησης των χωρών ΑΚΕ από τις εξαγωγές και της συμβατότητας αυτής της εξάρτησης με τους αναπτυξιακούς στόχους των εγγράφων στρατηγικής ανά χώρα·

56. λαμβάνει υπόψη τη Συμφωνία για το Παγκόσμιο Σύστημα Εμπορικών Προτιμήσεων (ΠΣΕΠ), έναν μηχανισμό που δημιουργήθηκε από 22 αναπτυσσόμενες χώρες για τη μείωση δασμών και άλλων εμποδίων στις εξαγωγές αγαθών που αποτελούν αντικείμενο μεταξύ τους συναλλαγών, σε μια προσπάθεια για να ενισχυθεί το εμπόριο Νότου-Νότου και να καταστεί πιο ανεξάρτητο από τις αναταραχές του παγκόσμιου εμπορίου·

57. πιστεύει ότι ο προστατευτισμός δεν αποτελεί κατάλληλη αντίδραση στην κρίση και καλεί εκ νέου την Ευρωπαϊκή Ένωση να διαδραματίσει το ρόλο της συμβάλλοντας στη μείωση των εμπορικών φραγμών και των επιδοτήσεων, μεταξύ των οποίων και εκείνων της Ένωσης, που συμβάλλουν στη στρέβλωση της αγοράς και που έχουν ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες για τις αναπτυσσόμενες χώρες·

58. είναι της γνώμης ότι η αναπτυξιακή πολιτική της ΕΕ θα πρέπει να σέβεται τα συμφέροντα τόσο της ΕΕ όσο και των αναπτυσσόμενων χωρών και θεωρεί ότι το αμοιβαίο άνοιγμα των αγορών, το οποίο δεν θα πρέπει να επιτευχθεί εις βάρος της οικονομικής σταθερότητας στις αναπτυσσόμενες χώρες, απαιτεί ισοδύναμο εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο· ζητεί από την Επιτροπή, το Συμβούλιο και την ΕΤΕ να καταστήσουν την παροχή μικροπιστώσεων στις ΜΜΕ και στους γεωργούς μικρής κλίμακας προτεραιότητα της αναπτυξιακής συνεργασίας, ενθαρρύνοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τις βιώσιμες περιφερειακές οικονομικές δομές·

59. καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει τη λήψη μέτρων για την επίτευξη των μακροπρόθεσμων αναπτυξιακών στόχων της καθ’ ον χρόνο προετοιμάζεται για τη χορήγηση παρατεταμένης αναπτυξιακής και ανθρωπιστικής βοήθειας για την περίοδο της κρίσης κατά την οποία οι αναπτυσσόμενες χώρες θα επιβαρυνθούν ιδιαίτερα·

60. επισημαίνει ότι οι διαστάσεις, το βάθος και η πολυπολοκότητα της χρηματοπιστωτικής κρίσης αντικατοπτρίζουν την αποσύνδεση της εξέλιξης των οικονομικών από την πραγματική οικονομία, την ύπαρξη αυξανόμενων παγκοσμίων ανισορροπιών και την επιδείνωση των περιβαλλοντικών προβλημάτων του πλανήτη, των οποίων η επίλυση είναι αναγκαία προκειμένου το οικονομικό σύστημα να εισέλθει σε πορεία βιώσιμης παγκόσμιας ανάπτυξης·

61. εκφράζει μεγάλη ανησυχία ότι ο αρνητικός αντίκτυπος των φορολογικών παραδείσων αποτελεί ενδεχομένως ανυπέρβλητο εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη των φτωχών χωρών, παρεμβαίνει στην κυριαρχία άλλων χωρών, βλάπτει την αποδοτικότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών και της κατανομής των πόρων, υπονομεύει τα εθνικά φορολογικά συστήματα και αυξάνει το κόστος της φορολογίας, δημιουργεί κίνητρα για συμμετοχή στο οικονομικό έγκλημα, ασκεί βλαβερή επίδραση στο ιδιωτικό εισόδημα, τη χρηστή διακυβέρνηση και την οικονομική ανάπτυξη και, επομένως, παρεμποδίζει τις αναπτυσσόμενες χώρες να επενδύουν στις δημόσιες υπηρεσίες, στην παιδεία, στην κοινωνική ασφάλεια και στην ευημερία του ανθρώπου·

62. τονίζει ότι οι φορολογικοί παράδεισοι και τα εξωχώρια κέντρα ενθαρρύνουν στρατηγικές φοροαποφυγής (για παράδειγμα με τη απατηλή τιμολόγηση), φοροδιαφυγής και παράνομης φυγής κεφαλαίων· υπογραμμίζει ιδίως, ότι η φορολογική απάτη στις αναπτυσσόμενες χώρες προκαλεί ετήσια απώλεια φορολογικών εσόδων αντίστοιχη προς το 10πλάσιο του ποσού που εισφέρεται ως αναπτυξιακή βοήθεια από τις αναπτυγμένες χώρες· ως εκ τούτου, καλεί τα κράτη μέλη να θέσουν την καταπολέμηση των φορολογικών παραδείσων, της φοροδιαφυγής και της παράνομης φυγής κεφαλαίων από τις αναπτυσσόμενες χώρες ως μία από τις σημαντικότερες προτεραιότητές τους· επαναλαμβάνει σε αυτό το πλαίσιο την πεποίθησή του ότι η αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών θα πρέπει να επεκταθεί σε όλον τον κόσμο και να εφαρμοστεί μέσα σε πολυμερές πλαίσιο·

63. επισημαίνει ότι υπάρχουν δεκάδες φορολογικοί παράδεισοι στον κόσμο οι οποίοι χρησιμοποιούνται ακόμη και από εταιρίες με έδρα στον ΟΟΣΑ, προκειμένου να αποφεύγουν την καταβολή φόρου τόσο στις αναπτυσσόμενες χώρες όπου ασκούν επικερδείς δραστηριότητες όσο και στις χώρες όπου εδρεύουν· ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει έκθεση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επεκταθεί η αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών σε όλον τον κόσμο, τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να επιβληθούν κυρώσεις σε μη συνεργάσιμους φορολογικούς παραδείσους και στους χρήστες τους, και τον τρόπο με τον οποίο η πρακτική της υποβολής εκθέσεων σχετικά με τα κέρδη και τους καταβληθέντες φόρους ανά χώρα μπορεί να γίνει κανόνας για τις διεθνικές εταιρίες στη ΕΕ·

64. αναγνωρίζει ότι οι συμφωνίες ανταλλαγής πληροφοριών στον φορολογικό τομέα δεν εξαλείφουν τις επιβλαβείς δομές προστατευμένων φορολογικών συστημάτων ή την απουσία δημόσιων μητρώων ούτε επιβάλλουν την υποβολή λογαριασμών, τη διενέργεια ελέγχων ή τη διατήρηση δεδομένων· επιδοκιμάζει τις προσπάθειες του G20 και του Οργανισμού Οικονομικής Ανάπτυξης και Συνεργασίας (ΟΟΣΑ) να πάρουν μέτρα κατά των φορολογικών παραδείσων αλλά σημειώνει και εκφράζει τη λύπη του που τα καθορισθέντα κριτήρια, οι συμφωνίες ανταλλαγής πληροφοριών στο φορολογικό τομέα και οι ισχύουσες διαδικασίες δεν θα επαρκέσουν για την αντιμετώπιση του προβλήματος των φορολογικών παραδείσων και των παράνομων χρηματοοικονομικών ροών· ζητεί από τον ΟΟΣΑ, τον G20 και την ΕΕ να υιοθετήσουν αυστηρότερα κριτήρια για τον προσδιορισμό φορολογικών παραδείσων και να εργασθούν για μία δεσμευτική, σε διεθνές επίπεδο, πολυμερή συμφωνία αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών στον φορολογικό τομέα, η οποία θα προβλέπει τη λήψη αντίμετρων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης·

65. καλεί την ΕΕ, τα κράτη μέλη της και τα διεθνή πιστωτικά ιδρύματα να υποστηρίξουν τις αναπτυσσόμενες χώρες στην προσπάθειά τους για ανόρθωση της πλευράς των εσόδων τους και για ενίσχυση της ανάπτυξης ικανοτήτων στον τομέα της φορολογίας·

66. λαμβάνει υπόψη ότι οι μισές από όλες τις παράνομες χρηματοοικονομικές ροές από τις αναπτυσσόμενες χώρες έχουν σχέση με την κακή εκτίμηση του εμπορίου και επιτείνει το αίτημά του για μία νέα, δεσμευτική, σε παγκόσμιο επίπεδο, χρηματοπιστωτική συμφωνία η οποία θα επιβάλει στις διεθνικές εταιρείες, περιλαμβανομένων και των διάφορων θυγατρικών τους, να αποκαλύπτουν αυτομάτως τα κέρδη τους και τους φόρους που έχουν καταβάλει σε κάθε μία χώρα ξεχωριστά, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια για τις πωλήσεις, τα κέρδη και τους φόρους σε κάθε εμπλεκόμενη χώρα όπου είναι εγκατεστημένες·

67. καλεί την Επιτροπή να προωθήσει δραστήρια το θέμα της κοινωνικής και περιβαλλοντικής ευθύνης των επιχειρήσεων (CSR), προκειμένου να καταστεί δυνατός ο ουσιαστικός έλεγχος των κοινωνικών και περιβαλλοντικών επιπτώσεων και του αντίκτυπου όσον αφορά το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις δραστηριότητες των διεθνικών εταιρειών και των θυγατρικών τους στις αναπτυσσόμενες χώρες·

68. εκφράζει την ανησυχία του μήπως η περαιτέρω μείωση της οικονομικής ευημερίας των αναπτυσσόμενων χωρών οδηγήσει σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα ανεργίας και σε αυξημένη οικονομική μετανάστευση· προσθέτει ότι αυτού του είδους η μετανάστευση θα μπορούσε να οδηγήσει σε «διαρροή εγκεφάλων» από τις αναπτυσσόμενες χώρες και να βλάψει την μελλοντική τους οικονομική ανάπτυξη·

69. διαπιστώνει ότι χρειάζεται να υπάρξει πραγματική βελτίωση του τραπεζικού συστήματος στις αναπτυσσόμενες χώρες, ως συγκεκριμένο μέτρο για τη διασφάλιση των επενδύσεων, της ανάπτυξης και της μεγέθυνσης του χρηματοπιστωτικού τομέα, των μεταναστευτικών εμβασμάτων, των εμπορικών και τυχόν άλλων σχετικών συναλλαγών, με στόχο την κοινωνική συνοχή και την πολιτική και οικονομική σταθερότητα·

70. χαιρετίζει την πρωτοβουλία για την Ανάκτηση Κλαπέντων Περιουσιακών Στοιχείων (StAR) της Υπηρεσίας των Ηνωμένων Εθνών κατά των Ναρκωτικών και του Εγκλήματος, και της Παγκόσμιας Τράπεζας με σκοπό την παροχή συνδρομής σε αναπτυσσόμενες χώρες για την καταπολέμηση της διαφθοράς, των εγκληματικών δραστηριοτήτων και της φοροδιαφυγής και ζητεί από τα κράτη μέλη να επικυρώσουν τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της Διαφθοράς·

71. τονίζει τη σπουδαιότητα της στήριξης των αναπτυσσόμενων χωρών για την αύξηση αποτελεσματικών ικανοτήτων, για να ενισχυθεί προς δικό τους συμφέρον, η καταπολέμηση της διαφθοράς και το κράτος δικαίου, η χρηστή διαχείριση και η διαφάνεια των δημοσίων οικονομικών τους, προκειμένου να βελτιωθεί η προβλεψιμότητα, η εκτέλεση και ο έλεγχος του προϋπολογισμού τους· υπογραμμίζει τη σημασία του κοινοβουλευτικού ελέγχου των δημοσίων οικονομικών· επιμένει στην ανάγκη βελτίωσης των διεθνών λογιστικών προτύπων, προκειμένου να αποφεύγεται η φοροαποφυγή και η φοροδιαφυγή, όπως και στην απαίτηση οι διεθνικές επιχειρήσεις να καταρτίζουν οικονομικές εκθέσεις για κάθε χώρα ξεχωριστά·

72. χαιρετίζει το γεγονός ότι η ΕΤΕ επιβάλλει την υφιστάμενη πολιτική της έναντι εξωχώριων χρηματοπιστωτικών κέντρων· ζητεί από την ΕΕ, τα κράτη μέλη και την ΕΤΕ να αναλάβουν πρωτοποριακό ρόλο στην προσπάθεια για την καταπολέμηση των φορολογικών παραδείσων με την έγκριση κανόνων δημόσιων συμβάσεων και διάθεσης δημόσιων κονδυλίων που θα εμποδίζουν οποιαδήποτε εταιρεία, τράπεζα ή άλλο οργανισμό καταχωρημένο σε φορολογικό παράδεισο να επωφελείται από δημόσια κονδύλια· καλεί την ΕΤΕ να εξετάσει, στο πλαίσιο των ενισχυμένων κατευθυντήριων γραμμών της, την ανάγκη υποχρέωσης των εταιριών και των ενδιάμεσων χρηματοπιστωτικών οργανισμών να υποβάλουν εκθέσεις για τις δραστηριότητές τους για κάθε μια χώρα ξεχωριστά·

73. επισημαίνει ότι η ΕΤΕ έχει καταβάλει προσπάθειες για να εξασφαλίσει ότι οι εγγυήσεις και οι επενδύσεις της δεν εκτελούνται μέσω φορολογικών παραδείσων· ζητεί από την ΕΤΕ να λάβει τα αναγκαία πρόσθετα μέτρα για να εξασφαλίζει ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο ούτε με έμμεσο τρόπο· ζητεί από την ΕΤΕ να εκπονεί έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της πολιτικής της σε ό,τι αφορά τα εξωχώρια χρηματοπιστωτικά της κέντρα· ζητεί από την ΕΤΕ να επαγρυπνεί, ιδιαίτερα, όταν θέτει προϋποθέσεις ή κριτήρια εφαρμογής των προϋποθέσεων, έτσι ώστε να ευθυγραμμίζεται με τους στόχους πολιτικής της ΕΕ και με τη γενική αρχή της "αξιοπρεπούς εργασίας" της ΔΟΕ, για να διασφαλισθεί με τον τρόπο αυτό η μεγιστοποίηση της βοήθειας και η συμπερίληψη των επιχειρηματικών μονάδων σε τοπικό επίπεδο και για να ενισχυθεί η καταπολέμηση της διαφθοράς· είναι της άποψης ότι η ΕΤΕ θα πρέπει να επικεντρώσει την πολιτική των προσλήψεων της στην περιβαλλοντική και αναπτυξιακή εμπειρογνωμοσύνη·

74. αναγνωρίζει ότι η τρέχουσα ενδιάμεση ανασκόπηση των δραστηριοτήτων εξωτερικού δανεισμού και των ρυθμίσεων συνεργασίας της ΕΤΕ - η οποία πρόκειται να ολοκληρωθεί το 2010 και στην οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενεργεί ως συνομοθέτης - αποτελεί ευκαιρία μείζονος σημασίας για ενίσχυση του ρόλου της ΕΤΕ στην αναπτυξιακή συνεργασία, με κυρίαρχο στόχο την υλοποίηση των ΑΣΧ έως το 2015· θεωρεί ότι, σε αυτό το πλαίσιο, θα πρέπει να εξασφαλιστεί προτεραιότητα για προγράμματα που αποσκοπούν σε μείωση της φτώχειας·

75. εκφράζει την λύπη του για την πτωτική τάση των επενδύσεων στην γεωργία των αναπτυσσόμενων χωρών από την δεκαετία του ογδόντα και ζητεί επιμόνως από την Επιτροπή να καταστήσει την επισιτιστική ασφάλεια προτεραιότητα στις πολιτικές ανάπτυξης της Ένωσης και, συνεπώς, να ενισχύσει την βοήθεια προς την γεωργία, ειδικότερα αυτήν της παραγωγής τροφίμων, και την ανάπτυξη της υπαίθρου·

76. εκτιμά ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της οικονομικής ανάπτυξης στις αναπτυσσόμενες χώρες έγκειται στην περιορισμένη πρόσβαση των δυνητικών επιχειρηματιών στα δάνεια και την μικροπίστωση· υπογραμμίζει εξάλλου ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν υπάρχουν πιστωτικές εγγυήσεις· καλεί κατά συνέπεια την Επιτροπή και την ΕΤΕ να αναπτύξουν μαζικά προγράμματα πρόσβασης στην πίστωση και την μικροπίστωση·

77. ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν μέτρα για να διευκολύνουν την πρόσβαση αναπτυσσόμενων χωρών σε πιστώσεις, συμπεριλαμβανομένης της ουσιαστικής κεφαλαιοποίησης πολυεθνικών αναπτυξιακών τραπεζών και της δημιουργίας πλαισίου που θα επιτρέπει την παροχή αδειών σε διάφορους παρόχους χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών για την κάλυψη επιτόπου αναγκών των πολιτών·

78. καλεί την Επιτροπή να εξετάσει με κάθε λεπτομέρεια τις συστάσεις που εκφράζονται στην παρούσα έκθεση κατά την εκπόνηση της πρότασης για απόφαση σχετικά με την εντολή εξωτερικού δανεισμού της ΕΤΕ μετά την ενδιάμεση ανασκόπηση·

79. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, τα κράτη μέλη, τις οργανώσεις των Ηνωμένων Εθνών, το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα και τους διοικητές του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας από τα κράτη μέλη της ΕΕ, καθώς και στις χώρες του G20.

(1)

ΕΕ C 46, 24.2.2006, σ.6.

(2)

Συμπεράσματα του Συμβουλίου 9558/07, 15 Μαΐου 2007.

(3)

Κείμενα που εγκρίθηκαν την ίδια ημερομηνία, P7_TA-PROV(2009)0102.

(4)

Κείμενα που εγκρίθηκαν την ίδια ημερομηνία, P7_TA(2009)0029.

(5)

Κείμενα που εγκρίθηκαν την ίδια ημερομηνία, P7_TA(2009)0028.

(6)

Κείμενα που εγκρίθηκαν την ίδια ημερομηνία, P6_TA(2009)0185.

(7)

ΕΕ C 290 E, 29.11.2006, σ.396.

(8)

Υπόθεση C-155/07, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης· ΕΕ L 327, 20.12.2008, σ.3.

(9)

ΕΕ L 140, 5.6.2009,


ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, η οποία ξεκίνησε το 2007, παράγει τις πιο επώδυνες και βαθιές συνέπειες στις αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες χώρες, και ιδίως σε εκείνες με χαμηλότερα εισοδήματα.

Έχει αναστείλει πλήρως τις προόδους που σημειώθηκαν στις εν λόγω χώρες κατά την τελευταία δεκαετία, οι οποίες εκδηλώθηκαν υπό μορφή διαρκούς ανάπτυξης, δημοσιονομικής εξυγίανσης, μείωσης του εξωτερικού χρέους, επέκτασης της οικονομικής τους δραστηριότητας, αύξησης των βασικών προϊόντων και προσέλκυσης μεγαλύτερης αναπτυξιακής βοήθειας. Υπό τις συνθήκες αυτές, έστω και με δυσκολίες και με ανεπαρκή μέσα, ο δρόμος προς την επίτευξη των ΑΣΧ βελτιωνόταν ελαφρά.

Ωστόσο, στα χρόνια πριν από την χρηματοπιστωτική κρίση, οι φτωχές χώρες είχαν ήδη πληγεί από την επισιτιστική κρίση, με την αύξηση της τιμής των βασικών προϊόντων, η οποία έβλαψε την ικανότητα επιβίωσης εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, την ενεργειακή κρίση, η οποία απέσπασε περισσότερους πόρους από τις χώρες που δεν παράγουν πετρέλαιο ή φυσικό αέριο για να μπορέσουν να διατηρήσουν τη δραστηριότητά τους ή την κλιματική κρίση, οι συνέπειες της οποίας εκδηλώνονται εντονότερα στις αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες υφίστανται ζημίες στη συγκομιδή τους και καταστροφή των υποδομών τους.

Η χρηματοπιστωτική κρίση επιδείνωσε δραματικά την κατάσταση, η οποία είχε ήδη αρχίσει να πλήττει τις χώρες με χαμηλότερα εισοδήματα.

Τα πρώτα συμπτώματα της κρίσης έγιναν εμφανή κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2007 και οι συνέπειές της στην πραγματική οικονομία εκδηλώθηκαν κατά τη διάρκεια του 2008. Πριν από λίγο περισσότερο από έναν χρόνο, μετά την πτώχευση της Lehman Brothers, βρισκόμασταν, κατά την άποψη όλων των ειδικών, στα πρόθυρα της χρηματοπιστωτικής καταστροφής και αντιμέτωποι με μια μεγάλη ύφεση.

Από την εξέλιξη της κατάστασης μετά την έναρξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης, μπορούμε να διαπιστώσουμε τα εξής:

1.   Οι αναπτυσσόμενες χώρες δεν ευθύνονται για την κρίση, δεν είναι η αιτία της. Είναι, όμως, αυτές που υφίστανται τις πλέον καταστροφικές συνέπειες. Τα αίτια ανατρέχουν στις αναπτυγμένες χώρες, στη διάδοση σε αυτές συγκεκριμένων αδιαφανών πρακτικών του χρηματοπιστωτικού συστήματος, στην ενθάρρυνση κερδοσκοπικών φουσκών, στην απληστία για την απόκτηση γρήγορων και τεχνητών κερδών σε σχέση με την πραγματική οικονομία, στην ανευθυνότητα πολλών στελεχών συναφών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Και όλα αυτά, στο πλαίσιο μιας αντίληψης της παγκοσμιοποίησης, η οποία αγωνιζόταν για την πλήρη απορρύθμιση και την απόρριψη κάθε μέσου δημόσιας διακυβέρνησης.

2.   Η κατάσταση η οποία χαρακτηρίσθηκε αρχικά ως χρηματοπιστωτική κρίση, και για την οποία ειπώθηκε ή θεωρήθηκε ότι θα επηρέαζε ελάχιστα τις αναπτυσσόμενες χώρες, καθώς αυτές δεν είναι ακόμη ιδιαίτερα ενσωματωμένες στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, εκδηλώνεται ολοένα και περισσότερο ως καταστροφική οικονομική, κοινωνική, αναπτυξιακή και ανθρωπιστική κρίση. Όπως αναφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αφού επηρέασε τις προηγμένες χώρες και τις χώρες της αναδυόμενης οικονομίας, το «τρίτο κύμα» της κρίσης πλήττει με δραματικές συνέπειες τις αναπτυσσόμενες χώρες. Στην περίπτωση αυτή, το «κύμα» τείνει να μετατραπεί σε «τσουνάμι».

3.   Πράγματι, οι αναπτυσσόμενες χώρες υφίστανται την παρούσα κρίση σε όλους τους τομείς δραστηριότητας:

α)  Μείωση της οικονομικής μεγέθυνσης και αύξηση της ανεργίας. Το 2009 η οικονομική μεγέθυνση των αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων χωρών μειώθηκε στο ένα τέταρτο σε σχέση με το 2007 και στο ένα τρίτο σε σχέση με το 2008. Οι προβλέψεις κάνουν λόγο για συνεχιζόμενη αδυναμία τα επόμενα έτη, τουλάχιστον κατά την επόμενη πενταετία. Κατά συνέπεια, ο αριθμός των ανέργων και των φτωχών εργαζομένων αυξάνεται έντονα, κυρίως στις αστικές περιοχές, γεγονός το οποίο μπορεί επίσης να αυξήσει δραματικά τις μεταναστευτικές ροές, στις οποίες προστίθενται εκείνες που οφείλονται στις κλιματικές αλλαγές.

β)  Πτώση των τιμών και των εσόδων από τις πρώτες ύλες τους. Προβλέπεται ότι η τιμή των πρώτων υλών (μη συμπεριλαμβανομένου του πετρελαίου) θα μειωθεί κατά περισσότερο από 20% το 2009.

γ)  Μείωση των εμπορικών συναλλαγών και αύξηση των εμπορικών περιορισμών. Προβλέπεται ότι το 2009 ο παγκόσμιος όγκος εμπορικών συναλλαγών θα μειωθεί σε ποσοστά άνω του 10%, ενώ οι εξαγωγές αγαθών των αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων χωρών θα γνωρίσουν αρνητικά ποσοστά, έως και 17% για την Αφρική, όταν το 2008 ακόμη αναμενόταν θετική αύξηση της τάξεως του 11,3%. Η κατάσταση αυτή θα οδηγήσει σε σημαντική επιδείνωση των ισοζυγίων τρεχουσών συναλλαγών, βλάπτοντας σοβαρά την ικανότητα των χωρών να δανεισθούν και να επενδύσουν.

δ)  Δυσκολότερη πρόσβαση στη διεθνή χρηματοδότηση και μείωση των εξωτερικών επενδύσεων. Μειώθηκαν δραστικά οι εξωτερικές χρηματοπιστωτικές ροές προς τις αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες χώρες, και προβλέπεται ότι οι εξωτερικές χρηματοπιστωτικές ανάγκες των χωρών χαμηλού εισοδήματος για το διάστημα 2009-2010 θα ανέλθουν σε 25 δισεκατομμύρια ετησίως σε σύγκριση με το 2008, εκ των οποίων μόνον το ένα τρίτο κατά μέγιστο θα μπορέσει να ικανοποιηθεί από το ΔΝΤ.

ε)  Προστατευτική αντίδραση των αναπτυγμένων χωρών, η οποία αναστέλλει την εξαγωγική ικανότητα των αναπτυσσόμενων χωρών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπογράμμισε την αναγκαιότητα διατήρησης ανοικτών αγορών για την καταπολέμηση της ύφεσης και την ενθάρρυνση της επανόδου στην ανάπτυξη, πράγμα που θα αποβεί επωφελές τόσο για τις αναπτυγμένες όσο και για τις αναπτυσσόμενες χώρες. Όμως, ταυτόχρονα, διαπίστωσε την αύξηση των προστατευτικών πρακτικών, έκδηλων ή κρυφών, και ζήτησε από τις αναπτυγμένες οικονομίες να διατηρήσουν συνεκτικότητα ανάμεσα στις δημόσιες δηλώσεις και στις πολιτικές τους.

στ) Μείωση των πόρων και των εμβασμάτων των μεταναστών, τα οποία γνώρισαν πτώση της τάξεως του 7% το 2009 σε σχέση με το 2008. Αναμένεται μικρή μόνον αποκατάσταση του επιπέδου τους το 2010 και το 2011, γεγονός που θα επηρεάσει κυρίως τις χώρες με χαμηλότερα εισοδήματα, στις οποίες τα εμβάσματα αντιπροσωπεύουν το 6% του ΑΕγχΠ τους.

ζ)  Μείωση της αναπτυξιακής βοήθειας, ενώ στην πραγματικότητα απαιτούνται τώρα περισσότεροι πρόσθετοι πόροι. Το 2008 η βοήθεια ήταν χαμηλότερη κατά 25 δισεκατομμύρια σε σχέση με τον στόχο που τέθηκε στο Gleneagles για το 2010, και η τάση είναι υποχωρητική. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει ότι οι ροές βοήθειας θα μειωθούν κατά 22 δισεκατομμύρια το 2009.

η)  Αύξηση του χρέους. Το σύνολο του εξωτερικού χρέους των αναδυόμενων και των αναπτυσσόμενων χωρών αυξήθηκε κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕγχΠ σε ένα μόνον έτος.

4.   Αποτέλεσμα όλων αυτών των αρνητικών επιπτώσεων στη ζωή των ανθρώπων είναι ότι, σύμφωνα με υπολογισμούς όπως αυτοί της ΜΚΟ Intermón Oxfam, οι οποίοι τυγχάνουν γενικής αποδοχής, καθώς και σύμφωνα με εκθέσεις διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα, και με τη δήλωση της παγκόσμιας συνόδου κορυφής για την επισιτιστική ασφάλεια (Νοέμβριος 2009), περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι θα προστεθούν στο περισσότερο από 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους που ζουν υπό συνθήκες έσχατης ένδειας· ότι οι θάνατοι παιδιών θα αυξηθούν κατά 30.000 έως 50.000 στην υποσαχάρια Αφρική· ότι θα μειωθούν οι δαπάνες για την εκπαίδευση, την υγεία, τις υποδομές και τα ήδη πολύ επισφαλή δίκτυα κοινωνικής ασφάλισης και προστασίας.

5.   Στο μεταξύ, ενώπιον της κατάστασης κρίσης, οι δημόσιες ενισχύσεις, τα σχέδια φορολογικών κινήτρων, η έκτακτη ρευστότητα διοχετεύθηκαν για την επίλυση των προβλημάτων των πλέον αναπτυγμένων χωρών σε απαράδεκτη αναλογία άνω του 20 προς 1. Από τα νέα δάνεια του ΔΝΤ, μετά τις συνεδριάσεις της Ομάδας G20, μόνον το 1,6% προορίσθηκε για την Αφρική. Από το σύνολο των 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ ειδικών τραβηκτικών δικαιωμάτων που παρασχέθηκαν από την Ομάδα G20, μόνον 17 δισεκατομμύρια προορίσθηκαν για την Αφρική. Από την άλλη πλευρά, τα δάνεια θα αυξήσουν το χρέος των φτωχών χωρών. Τέλος, οι απαιτήσεις δημοσιονομικής εξυγίανσης των αναπτυγμένων χωρών θέτουν σε κίνδυνο τη διατήρηση των δεσμεύσεων της ΕΑΒ.

6.   Είναι προφανές ότι, ενώ η κρίση περιορίζεται στις αναπτυγμένες χώρες, εντείνεται στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ενώ οι προηγμένες χώρες εξέρχονται από την κρίση, εκείνες που χρειάζονται περισσότερο να εξέλθουν από αυτήν εξακολουθούν να βυθίζονται ακόμη περισσότερο.

7.   Για τον αναπτυγμένο κόσμο, η παρούσα κρίση θα είναι μια προσωρινή κακή στιγμή για την ευημερία του, από άποψη τόσο έντασης όσο και διάρκειας. Για πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, κινδυνεύει να γίνει ένα βάραθρο στο οποίο θα χαθεί μια ολόκληρη δεκαετία προσπαθειών καταπολέμησης της φτώχειας και του αποκλεισμού, με αποτέλεσμα σοβαρή βλάβη για μια ολόκληρη γενεά.

8.   Η συνέχιση της κρίσης στις αναπτυσσόμενες χώρες αποτελεί επιπλέον τροχοπέδη για την παγκόσμια ανάπτυξη. Αυτό αναγνωρίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία σημειώνει ότι «η ανάπτυξη των αναπτυσσομένων χωρών θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, την ανάπτυξη και την ευημερία και σε άλλες περιοχές και θα συμβάλει στην παγκόσμια ειρήνη και σταθερότητα». Αυτό αναφέρεται και στη δήλωση των ηγετών της Ομάδας G20 στο Pittsburg, στην οποία βεβαιώνεται ότι «τα μέτρα μείωσης της αναπτυξιακής διαφοράς μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό παράγοντα ώθησης της παγκόσμιας ανάπτυξης».

9.   Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι η διεθνής κοινότητα υπογράμμισε κατ’ επανάληψη ότι η ανάπτυξη είναι αναπόσπαστο μέρος της λύσης της παρούσας παγκόσμιας κρίσης, παρά το γεγονός ότι στις διεθνείς διασκέψεις που πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη, στην Άκρα και στη Ντόχα και στις διασκέψεις της Ομάδας G20 στην Ουάσιγκτον, στο Λονδίνο και στο Pittsburg, και ειδικότερα στη σύνοδο κορυφής της Ομάδας G8 στη L’Aquila, εκδηλώθηκαν αποφασιστικές θέσεις και εγκρίθηκαν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την επίτευξη των ΑΣΧ, τη διατήρηση των στόχων που καθορίσθηκαν για τη βοήθεια, την αύξηση της αποδοτικότητάς της και την ένταξη των αναπτυσσόμενων χωρών στις μεταρρυθμίσεις της παγκόσμιας διακυβέρνησης, το βέβαιο είναι ότι οι πόροι για τους οποίους αναλήφθηκαν δεσμεύσεις δεν έχουν φθάσει ακόμη στις εν λόγω χώρες και δεν έχουν δρομολογηθεί ακόμη οι μεταρρυθμίσεις που ανακοινώθηκαν.

Μπροστά σε αυτήν την πραγματικότητα, ο αναπτυγμένος κόσμος οφείλει να δώσει μια αποφασιστική και γρήγορη απάντηση. Η βοήθεια για τη μείωση της φτώχειας και του αποκλεισμού, τα μέτρα που συμβάλλουν στην ανάπτυξη, τα αναγκαία μέσα για την έξοδο από την κρίση απαιτούνται τώρα, το 2010. Πρέπει να βρεθούν τρόποι ταχείας εκταμίευσης και επίσπευσης της βοήθειας που αναλήφθηκε για τα επόμενα έτη.

Την ταχεία αυτή απόκριση πρέπει να διαδεχθεί μια άλλη πιο μακροπρόθεσμη απόκριση. Η συνέχεια αυτή δεν μπορεί να δοθεί με μεμονωμένα μέτρα, όσο εντυπωσιακά και αν είναι, αλλά μέσω ευρείας δέσμευσης με ένα σύνολο δράσεων καλύτερα συντονισμένων, οι οποίες θα αποτελέσουν αντικείμενο αποτελεσματικότερης και πιο διάφανης διαχείρισης, αναζητώντας ευρείες συμφωνίες μεταξύ κύριων χορηγών βοήθειας, χωρών εταίρων, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και κοινωνίας των πολιτών.

Στη δρομολόγηση της δυναμικής αυτής δράσης, η ΕΕ πρέπει να συνεχίσει να διαδραματίζει ηγετικό ρόλο και να επιδεικνύει μέγιστη αποφασιστικότητα, και για τον σκοπό αυτό πρέπει να ενισχυθεί η δέσμευση όλων των θεσμικών οργάνων της Ένωσης και να ακουσθεί καθαρά η φωνή του Κοινοβουλίου.


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου (23.2.2010)

προς την Επιτροπή Ανάπτυξης

σχετικά με τις συνέπειες της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης για τις αναπτυσσόμενες χώρες και για την αναπτυξιακή συνεργασία

(2009/2150(INI))

Συντάκτρια γνωμοδότησης: María Muñiz De Urquiza

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου καλεί την Επιτροπή Ανάπτυξης, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  λαμβάνει υπόψη ότι η σημαντική μείωση των εσόδων από εξαγωγές σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, και ιδίως στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, έχει περιορίσει τη μεγέθυνση και την ανάπτυξη του Νότου· καλεί την Επιτροπή - κατά τη διαπραγμάτευση και την εφαρμογή εμπορικών συμφωνιών, ιδιαίτερα Συμφωνιών Εταιρικής Οικονομικής Σχέσης - να ενισχύσει τη συνοχή της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ και, μεταξύ άλλων, την προώθηση της αξιοπρεπούς εργασίας, της ευημερίας και της δημιουργίας θέσεων απασχόλησης και να εξασφαλίσει επαρκή ασυμμετρία και μεταβατικές περιόδους στις εμπορικές δεσμεύσεις καθώς και σεβασμό των προτεραιοτήτων κάθε χώρας και επαρκείς διαβουλεύσεις με βασικούς παράγοντες και την κοινωνία των πολιτών·

2.  είναι πεπεισμένο ότι μια ισορροπημένη, δίκαιη και προς την ανάπτυξη προσανατολισμένη ολοκλήρωση του Γύρου της Ντόχα θα επιτάχυνε την οικονομική ανάκαμψη από την κρίση και θα συνεισέφερε στην άμβλυνση της φτώχειας σε αναπτυσσόμενες χώρες, στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης καλής ποιότητας και στη μείωση των τιμών καταναλωτή· ανησυχεί, επομένως, έντονα για την έλλειψη προόδου κατά τις διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ντόχα·

3.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υποστηρίξουν κάθε μέτρο που επιτρέπει την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, της οποίας πρωταρχικά θύματα είναι οι αναπτυσσόμενες χώρες, και, στο πλαίσιο αυτό, να ενισχύσουν τις μεταφορές κατάλληλων τεχνολογιών·

4.  υπενθυμίζει ότι η στρατηγική της βοήθειας για το εμπόριο αποσκοπεί σε στήριξη των αναπτυσσόμενων και των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών να διαπραγματεύονται, να εφαρμόζουν και να επωφελούνται από εμπορικές συμφωνίες, να διευρύνουν τις εμπορικές τους συναλλαγές και να επιταχύνουν την εξάλειψη της φτώχειας· ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την καταβολή των σχετικών πιστώσεων που ανέρχονται, σε ενωσιακό επίπεδο, σε 2 δισ. ευρώ ανά έτος έως το 2010· ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει λεπτομερή ενημερωτικά στοιχεία για τις θέσεις του προϋπολογισμού που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση βοήθειας σχετιζόμενης με το εμπόριο, καθώς και για τη Στρατηγική Βοήθεια για το Εμπόριο (παράλληλα με τη θέση του προϋπολογισμού 20 02 03) και για όλη εν γένει τη χρηματοδότηση της βοήθειας για το εμπόριο που προέρχεται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ·

5.  καλεί την Επιτροπή να προβεί σε αποτίμηση της εξάρτησης των χωρών ΑΚΕ από τις εξαγωγές και της συμβατότητας αυτής της εξάρτησης με τους αναπτυξιακούς στόχους των εγγράφων στρατηγικής ανά χώρα·

6.  ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν μέτρα για να διευκολύνουν την πρόσβαση αναπτυσσόμενων χωρών σε πιστώσεις, συμπεριλαμβανομένης της ουσιαστικής κεφαλαιοποίησης πολυεθνικών αναπτυξιακών τραπεζών και της δημιουργίας πλαισίου που θα επιτρέπει την παροχή αδειών σε διάφορους παρόχους χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών για την κάλυψη επιτόπου αναγκών των πολιτών·

7.  λαμβάνει υπόψη τη Συμφωνία για το Παγκόσμιο Σύστημα Εμπορικών Προτιμήσεων (ΠΣΕΠ), έναν μηχανισμό που δημιουργήθηκε από 22 αναπτυσσόμενες χώρες για τη μείωση δασμών και άλλων εμποδίων στις εξαγωγές αγαθών που αποτελούν αντικείμενο μεταξύ τους συναλλαγών, σε μια προσπάθεια για να ενισχυθεί το εμπόριο Νότου-Νότου και να καταστεί πιο ανεξάρτητο από τις αναταραχές του παγκόσμιου εμπορίου.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

23.2.2010

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

14

0

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

William (The Earl of) Dartmouth, Daniel Caspary, Christofer Fjellner, Joe Higgins, Yannick Jadot, Bernd Lange, David Martin, Emilio Menéndez del Valle, Cristiana Muscardini, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Niccolò Rinaldi, Helmut Scholz, Iuliu Winkler, Jan Zahradil, Pablo Zalba Bidegain, Paweł Zalewski

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Catherine Bearder, José Bové, George Sabin Cutaş, Salvatore Iacolino, Syed Kamall, Elisabeth Köstinger, Jörg Leichtfried, Matteo Salvini, Michael Theurer, Jarosław Leszek Wałęsa

Αναπληρωτές (άρθρο 187, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

María Muñiz De Urquiza, Patrice Tirolien


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής (29.1.2010)

προς την Επιτροπή Ανάπτυξης

σχετικά με τις συνέπειες της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης στις αναπτυσσόμενες χώρες και στην αναπτυξιακή συνεργασία

(2009/2150(INI))

Συντάκτης γνωμοδότησης: Jürgen Klute

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής καλεί την Επιτροπή Ανάπτυξης, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  είναι της άποψης ότι θα πρέπει να συνεχίσει να δίδεται προτεραιότητα στην υπέρβαση της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης

2.  διαπιστώνει εκτός αυτού, ότι κάποιες από τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης είναι θετικές για τη γενική οικονομική κατάσταση των αναπτυσσόμενων χωρών·

3.  υπογραμμίζει την αναγκαιότητα για συνέχιση της παροχής βοήθειας αλλά και για συνεχή προσαρμογή της στα νέα δεδομένα και τις νέες συνθήκες·

4.  τονίζει ότι λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης επιβάλλεται τόσο η ποσοτική όσο και η ποιοτική ενίσχυση της αναπτυξιακής συνεργασίας·

5.   είναι της άποψης ότι ο όγκος της αναπτυξιακής βοήθειας και μόνο δεν επαρκεί για να κρίνεται η αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα των μέτρων αναπτυξιακής βοήθειας της ΕΕ·

6.  τονίζει την ανάγκη για μετάβαση σε ένα διεθνές σύστημα διακυβέρνησης το οποίο θα προστατεύει τις πιο ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες και χώρες, ιδίως εκείνες που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση και οι οποίες έχουν ανύπαρκτους ή αναποτελεσματικούς μηχανισμούς ασφαλείας·

7.  ζητεί από την ΕΕ να υποστηρίξει το ελεύθερο εμπόριο και να καταργήσει όλα τα εμπορικά εμπόδια και τις επιδοτήσεις που στρεβλώνουν το εμπόριο, ιδίως τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις του τομέα της γεωργίας·

8.  ζητεί από την Επιτροπή να εντατικοποιήσει τη μεταρρύθμιση της διεθνούς αναπτυξιακής συνεργασίας·

9.  ζητεί από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να λάβουν μέτρα για την αύξηση της χρηματοδότησης των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών που συμφωνήθηκε στη σύνοδο κορυφής του G20·

10. ζητεί από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να υποστηρίξουν μια φιλόδοξη μεταρρύθμιση του ΔΝΤ·

11. ζητεί από το Συμβούλιο και από την Επιτροπή να βελτιώσουν τον συντονισμό της διμερούς και πολυμερούς αναπτυξιακής συνεργασίας, καθώς αυτή ανήκει στις κύριες αιτίες αναποτελεσματικότητας της αναπτυξιακής βοήθειας

12. προτρέπει την Επιτροπή να παρουσιάσει ανακοίνωση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ένας φόρος στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές συναλλαγές μπορεί να συμβάλει, μεταξύ άλλων, στην εκπλήρωση των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας, στη διόρθωση των παγκόσμιων ανισορροπιών και στην προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης σε παγκόσμιο επίπεδο·

13. ζητεί την ενδυνάμωση της μακροοικονομικής συνεργασίας στο πλαίσιο του G20, την ενίσχυση του ρόλου του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών και τη μεταρρύθμιση των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών ώστε να διασφαλιστεί συντονισμένη απάντηση στην κρίση και τις συνέπειές για τις αναπτυσσόμενες χώρες·

14. τονίζει ότι αποτελεί υποχρέωση της ΕΕ να συνδράμει τις αναπτυσσόμενες χώρες στο να αντιμετωπίσουν τις επιβαρύνσεις από την παγκόσμια οικονομική κρίση και την κλιματική αλλαγή για τις οποίες δεν είναι υπεύθυνες· καλεί για αυτόν τον λόγο τα κράτη μέλη να τηρήσουν πλήρως τις δεσμεύσεις τους για παροχή Επίσημης Αναπτυξιακής Βοήθειας στις αναπτυσσόμενες χώρες και υπενθυμίζει ότι με την εκπλήρωση αυτών των δεσμεύσεων θα εξασφαλίζονταν κονδύλια για τις αναπτυσσόμενες χώρες με ταχύτερο και ευκολότερο τρόπο από ότι με τη δημιουργία κάποιου νέου συστήματος φορολόγησης των οικονομικών συναλλαγών·

15. υπογραμμίζει ότι η απάντηση στην χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση πρέπει να είναι συνολική και ότι κανένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, κανένα τμήμα της αγοράς και καμία περιοχή δικαιοδοσίας δεν μπορεί να εξαιρεθεί από τη ρύθμιση ή την εποπτεία και ότι η διαφάνεια και η υπευθυνότητα όλων των παραγόντων πρέπει να αποτελούν τη βάση του νέου τρόπου διαχείρισης του χρηματοπιστωτικού κόσμου·

16. είναι της άποψης ότι τα αναπτυσσόμενα κράτη, που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα κονδύλια της αναπτυξιακής συνεργασίας και που έχουν έντονο εξαγωγικό προσανατολισμό, είναι εκείνα που επλήγησαν μέχρι σήμερα περισσότερο από την κρίση, λόγω της σταδιακής διακοπής των χρηματοπιστωτικών ροών από τον βορρά προς τον νότο, και λόγω του ότι οι εσωτερικές αγορές πολλών αναπτυσσόμενων χωρών δεν είναι αρκετά ισχυρές ώστε να αντισταθμίσουν τη μείωση των εξαγωγών·

17. επισημαίνει ότι οι διαστάσεις, το βάθος και η πολυπολοκότητα της χρηματοπιστωτικής κρίσης αντικατοπτρίζουν την αποσύνδεση της εξέλιξης των οικονομικών από την πραγματική οικονομία, την ύπαρξη αυξανόμενων παγκοσμίων ανισορροπιών και την επιδείνωση των περιβαλλοντικών προβλημάτων του πλανήτη, των οποίων η επίλυση είναι αναγκαία προκειμένου το οικονομικό σύστημα να εισέλθει σε πορεία βιώσιμης παγκόσμιας ανάπτυξης·

18. υπογραμμίζει ότι η πιστωτική στενότητα, η αβεβαιότητα που προκαλείται από την ύφεση και η μείωση του όγκου των διεθνών εμπορικών συναλλαγών, των επενδύσεων και των εμβασμάτων των μεταναστών σε παγκόσμιο επίπεδο αποτέλεσαν τις διόδους μετάδοσης της κρίσης από τις ανεπτυγμένες προς τις αναπτυσσόμενες χώρες και ότι είναι απαραίτητο η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει πρωτοβουλίες σε όλους αυτούς τους τομείς και να εντατικοποιήσει τη συντονισμένη, ευρεία και συνεκτική παρουσία της στη διεθνή σκηνή·

19. επισημαίνει ότι προκειμένου να επιτευχθεί μεγαλύτερη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και καλύτερη λειτουργία του παγκόσμιου εμπορικού συστήματος στο πλαίσιο του ΠΟΕ, είναι αναγκαίο να σημειωθεί πρόοδος στη δημιουργία ενός νέου διεθνούς νομισματικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος που να βασίζεται σε πολυμερείς κανόνες που να ανταποκρίνονται στα ειδικά προβλήματα των αναπτυσσόμενων χωρών και το οποίο να εμπίπτει στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών·

20. εκφράζει ικανοποίηση για τη δέσμευση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Οκτωβρίου 2009 να μην υπονομεύσει τους ΑΣΧ όσον αφορά την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής· προτρέπει το Συμβούλιο να συμφωνήσει όσο το δυνατόν συντομότερα, στο πλαίσιο των συμπερασμάτων της συνόδου κορυφής της Κοπεγχάγης και των συμβιβαστικών λύσεων του G20, για τις σταθερές δημοσιονομικές δεσμεύσεις που θα επιτρέψουν στις αναπτυσσόμενες χώρες να αντιμετωπίσουν τις επιδεινούμενες κλιματικές συνθήκες και να εξασφαλίσουν ότι η βοήθεια που χρειάζεται ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης δεν θα οδηγήσει σε υποτροπή όσον αφορά την εξωτερική υπερχρέωση·

21. υπενθυμίζει ότι η αρχή της συνοχής της πολιτικής για την ανάπτυξη (ΣΠΑ), η οποία εδραιώνεται στη Συνθήκη, συνιστά πρωτοποριακή σύλληψη για την επίτευξη των ΑΣΧ· προτρέπει την ΕΕ να αναπτύξει αντίστοιχα εμπορική πολιτική συνεπή και συνεκτική με την επίτευξη των ΑΣΧ· ζητεί την ανάπτυξη στέρεων νομικών μηχανισμών προκειμένου να διασφαλιστεί η λογοδοσία της ΕΕ ως προς τις δεσμεύσεις της σχετικά με τη συνοχή των πολιτικών·

22. ζητεί μεγαλύτερη συνοχή ανάμεσα στην αναπτυξιακή βοήθεια και άλλες πολιτικές της ΕΕ· επισημαίνει για παράδειγμα ότι η εμπορία αγροτικών προϊόντων που επιδοτούνται από την ΕΕ ενδέχεται να αντιβαίνει στη δημιουργία υγιών αγορών για τα προϊόντα των φτωχών τοπικών γεωργών, με αποτέλεσμα να ανατρέπει τις προσπάθειες που γίνονται μέσω των σχεδίων για την ενίσχυση της τοπικής γεωργίας·

23. παρατηρεί με ανησυχία τη μείωση της επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας για τη δημόσια υγεία - ιδίως όσον αφορά τον τομέα της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας - που είναι κρίσιμης σημασίας για την επίτευξη των ΑΣΧ· επισημαίνει ότι η υγεία και καλή κατάσταση των εργαζομένων συνιστούν προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη·

24. είναι της γνώμης ότι η αναπτυξιακή πολιτική της ΕΕ θα πρέπει να σέβεται τα συμφέροντα τόσο της ΕΕ όσο και των αναπτυσσόμενων χωρών και θεωρεί ότι το αμοιβαίο άνοιγμα των αγορών, το οποίο δεν θα πρέπει να επιτευχθεί εις βάρος της οικονομικής σταθερότητας στις αναπτυσσόμενες χώρες, απαιτεί ισοδύναμο εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο· ζητεί από την Επιτροπή, το Συμβούλιο και την ΕΤΕ να καταστήσουν την παροχή μικροπιστώσεων στις ΜΜΕ και στους γεωργούς μικρής κλίμακας προτεραιότητα της αναπτυξιακής συνεργασίας, ενθαρρύνοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τις βιώσιμες περιφερειακές οικονομικές δομές·

25. επισημαίνει ότι διάφορες εταιρίες κατέχουν ήδη εκατοντάδες χιλιάδες εκτάρια γης σε ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες για την παραγωγή βιοκαυσίμων για τις αγορές της ΕΕ· ζητεί να καταπολεμηθεί η απόκτηση γης για αυτόν τον σκοπό με την εισαγωγή κριτηρίων με σαφή όρια όσον αφορά τον όγκο των επιτρεπόμενων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τη διάρκεια ολόκληρου του κύκλου ζωής της παραγωγής βιοκαυσίμων, όπως και κριτηρίων που να καθιστούν δυσμενή τη χρήση γης κατάλληλης για την παραγωγή τροφίμων για αυτόν τον σκοπό·

26. τονίζει ότι οι φορολογικοί παράδεισοι και τα εξωχώρια κέντρα ενθαρρύνουν στρατηγικές φοροαποφυγής (για παράδειγμα με τη απατηλή τιμολόγηση), φοροδιαφυγής και παράνομης φυγής κεφαλαίων· υπογραμμίζει ιδίως, ότι η φορολογική απάτη στις αναπτυσσόμενες χώρες προκαλεί ετήσια απώλεια φορολογικών εσόδων αντίστοιχη προς το 10πλάσιο του ποσού που εισφέρεται ως αναπτυξιακή βοήθεια από τις αναπτυγμένες χώρες· ως εκ τούτου, καλεί τα κράτη μέλη να θέσουν την καταπολέμηση των φορολογικών παραδείσων, της φοροδιαφυγής και της παράνομης φυγής κεφαλαίων από τις αναπτυσσόμενες χώρες ως μία από τις σημαντικότερες προτεραιότητές τους· επαναλαμβάνει σε αυτό το πλαίσιο την πεποίθησή του ότι η αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών θα πρέπει να επεκταθεί σε όλον τον κόσμο και να εφαρμοστεί μέσα σε πολυμερές πλαίσιο·

27. ζητεί, προκειμένου να επιτευχθούν καλύτερα αποτελέσματα στην αναπτυξιακή συνεργασία, ενισχυμένη συνεργασία, παρακολούθηση και αξιολόγηση κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού και της εφαρμογής των σχεδίων αναπτυξιακής συνεργασίας στα οποία εμπλέκεται η ΕΕ· ζητεί από τη νέα Υπάτη Εκπρόσωπο για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής να εξετάσει την ίδρυση χωριστών μονάδων σε κάθε μία από τις χώρες αποδέκτες για την παρακολούθηση και αξιολόγηση αυτών των σχεδίων σε συνεχή βάση·

28. επισημαίνει ότι η παρακολούθηση και αξιολόγηση θα μπορούσε να ενισχυθεί με τη χρήση καταλλήλων προγραμμάτων πληροφορικής, όπως εκείνο που αναπτύσσει ο OLAF ή εκείνα που δημιουργούνται με τη στήριξη της ΕΕ, όπως για παράδειγμα το ODAmoz, με τη βοήθεια των οποίων θα μπορούν να απαριθμούνται, να κατηγοριοποιούνται, να αναλύονται και να παρακολουθούνται όλα τα σχέδια ανάπτυξης, όπως και να παρακολουθείται αν επιτυγχάνουν τους στόχους τους·

29. επισημαίνει ότι τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την ενισχυμένη συνεργασία μέσα στο πλαίσιο των μονάδων αξιολόγησης και παρακολούθησης της ΕΕ, αποστέλλοντας για παράδειγμα προσωπικό τους σε αυτές τις μονάδες προκειμένου να παρακολουθήσουν και να αξιολογήσουν τα σχέδια που χρηματοδοτούνται από το κάθε μεμονωμένο κράτος μέλος· επισημαίνει ότι η συνεργασία και από κοινού χρήση της υποδομής μπορεί να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμη για τα κράτη μέλη με σχετικά πρόσφατες δομές αναπτυξιακής συνεργασίας, ιδίως εάν η κατάρτιση του προσωπικού μπορεί να συνδεθεί με τις προαναφερθείσες μονάδες· επισημαίνει ότι η συνεργασία αυτή θα ενίσχυε την αναγκαία διαφάνεια, τη χρήση βέλτιστων πρακτικών, όπως και την αποδοχή στις χώρες χορηγούς αυξήσεων του προϋπολογισμού για την ανάπτυξη·

30. ζητεί εκτός αυτού από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να φροντίζουν, κατά την παρακολούθηση των μέσων και των πολιτικών τους για την αναπτυξιακή συνεργασία, να διατηρούν σε όσο το δυνατόν πιο χαμηλά επίπεδα τις μη επιδιωκόμενες συνέπειες για τις οικονομίες των αναπτυσσομένων χωρών, όπως την αυξανόμενη εξάρτηση από τη χορήγηση αναπτυξιακής βοήθειας που έχει αρνητικές επιπτώσεις για την ανάπτυξη, τους μισθούς και την απασχόληση, και την καθιέρωση δομών επιδίωξης προσόδων και διαφθορά·

31. τονίζει τη σπουδαιότητα της στήριξης των αναπτυσσόμενων χωρών για την αύξηση αποτελεσματικών ικανοτήτων, για να ενισχυθεί προς δικό τους συμφέρον, η καταπολέμηση της διαφθοράς και το κράτος δικαίου, η χρηστή διαχείριση και η διαφάνεια των δημοσίων οικονομικών τους, προκειμένου να βελτιωθεί η προβλεψιμότητα, η εκτέλεση και ο έλεγχος του προϋπολογισμού τους· υπογραμμίζει τη σημασία του κοινοβουλευτικού ελέγχου των δημοσίων οικονομικών· επιμένει στην ανάγκη βελτίωσης των διεθνών λογιστικών προτύπων, προκειμένου να αποφεύγεται η φοροαποφυγή και η φοροδιαφυγή, όπως και στην απαίτηση οι διεθνικές επιχειρήσεις να καταρτίζουν οικονομικές εκθέσεις για κάθε χώρα ξεχωριστά·

32. επισημαίνει ότι υπάρχουν δεκάδες φορολογικοί παράδεισοι στον κόσμο οι οποίοι χρησιμοποιούνται ακόμη και από εταιρίες με έδρα στον ΟΟΣΑ, προκειμένου να αποφεύγουν την καταβολή φόρου τόσο στις αναπτυσσόμενες χώρες όπου ασκούν επικερδείς δραστηριότητες όσο και στις χώρες όπου εδρεύουν· ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει έκθεση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επεκταθεί η αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών σε όλον τον κόσμο, τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να επιβληθούν κυρώσεις σε μη συνεργάσιμους φορολογικούς παραδείσους και στους χρήστες τους, και τον τρόπο με τον οποίο η πρακτική της υποβολής εκθέσεων σχετικά με τα κέρδη και τους καταβληθέντες φόρους ανά χώρα μπορεί να γίνει κανόνας για τις διεθνικές εταιρίες στη ΕΕ·

33. εκφράζει την ανησυχία του μήπως η περαιτέρω μείωση της οικονομικής ευημερίας των αναπτυσσόμενων χωρών οδηγήσει σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα ανεργίας και σε αυξημένη οικονομική μετανάστευση· προσθέτει ότι αυτού του είδους η μετανάστευση θα μπορούσε να οδηγήσει σε «διαρροή εγκεφάλων» από τις αναπτυσσόμενες χώρες και να βλάψει την μελλοντική τους οικονομική ανάπτυξη·

34. επισημαίνει ότι η ΕΤΕ έχει καταβάλει προσπάθειες για να εξασφαλίσει ότι οι εγγυήσεις και οι επενδύσεις της δεν εκτελούνται μέσω φορολογικών παραδείσων· ζητεί από την ΕΤΕ να λάβει τα αναγκαία πρόσθετα μέτρα για να εξασφαλίζει ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο ούτε με έμμεσο τρόπο· ζητεί από την ΕΤΕ να εκπονεί έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της πολιτικής της σε ό,τι αφορά τα εξωχώρια χρηματοπιστωτικά της κέντρα· ζητεί από την ΕΤΕ να επαγρυπνεί, ιδιαίτερα, όταν θέτει προϋποθέσεις ή κριτήρια εφαρμογής των προϋποθέσεων, έτσι ώστε να ευθυγραμμίζεται με τους στόχους πολιτικής της ΕΕ και με τη γενική αρχή της "αξιοπρεπούς εργασίας" της ΔΟΕ, για να διασφαλισθεί με τον τρόπο αυτό η μεγιστοποίηση της βοήθειας και η συμπερίληψη των επιχειρηματικών μονάδων σε τοπικό επίπεδο και για να ενισχυθεί η καταπολέμηση της διαφθοράς· είναι της άποψης ότι η ΕΤΕ θα πρέπει να επικεντρώσει την πολιτική των προσλήψεων της στην περιβαλλοντική και αναπτυξιακή εμπειρογνωμοσύνη·

35. ζητεί από το ΔΝΤ να προετοιμάσει έκθεση για την επόμενη συνάντηση του G20 σχετικά με τη συμβολή του χρηματοπιστωτικού συστήματος στις επιβαρύνσεις που σχετίζονται με τις ποικίλες παρεμβάσεις των διαφόρων κυβερνήσεων, στην οποία να περιλαμβάνονται όλες οι επιβαρύνσεις, άμεσες και έμμεσες, που δέχονται τα δημόσια οικονομικά και ιδίως ο αντίκτυπός τους στον προϋπολογισμό των αναπτυσσομένων χωρών·

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

27.1.2010

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

39

0

2

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Burkhard Balz, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Pascal Canfin, George Sabin Cutaş, Rachida Dati, Leonardo Domenici, Derk Jan Eppink, Markus Ferber, Elisa Ferreira, Vicky Ford, José Manuel García-Margallo y Marfil, Jean-Paul Gauzès, Sven Giegold, Enikő Győri, Liem Hoang Ngoc, Othmar Karas, Wolf Klinz, Jürgen Klute, Werner Langen, Astrid Lulling, Arlene McCarthy, Íñigo Méndez de Vigo, Ivari Padar, Alfredo Pallone, Antolín Sánchez Presedo, Olle Schmidt, Edward Scicluna, Peter Simon, Peter Skinner, Theodor Dumitru Stolojan, Ivo Strejček, Kay Swinburne, Marianne Thyssen, Ramon Tremosa i Balcells, Άννυ Ποδηματά, Νικόλαος Χουντής

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Sophie Briard Auconie, Danuta Jazłowiecka, Arturs Krišjānis Kariņš, Philippe Lamberts


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

1.3.2010

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

19

3

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Thijs Berman, Michael Cashman, Nirj Deva, Leonidas Donskis, Charles Goerens, Catherine Greze, Enrique Guerrero Salom, Eva Joly, Franziska Keller, Gay Mitchell, Norbert Neuser, Bill Newton Dunn, Maurice Ponga, Birgit Schnieber-Jastram, Ivo Vajgl, Anna Záborská, Iva Zanicchi

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Miguel Angel Martínez Martínez, Cristian Dan Preda, Judith Sargentini

Αναπληρωτές (άρθρο 187, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Rosario Crocetta, Róża, Gräfin von Thun Und Hohenstein

Τελευταία ενημέρωση: 15 Μαρτίου 2010Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου