Procedura : 2009/0051(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A7-0260/2010

Teksty złożone :

A7-0260/2010

Debaty :

PV 18/10/2010 - 16
CRE 18/10/2010 - 16

Głosowanie :

PV 19/10/2010 - 8.6
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P7_TA(2010)0363

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 368kWORD 352k
30 września 2010
PE 428.009v03-00 A7-0260/2010

w sprawie wniosku w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego system kontroli i egzekwowania przepisów na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku

(COM(2009)0151 – C7-0009/2009 – 2009/0051(COD))

Komisja Rybołówstwa

Sprawozdawczyni: Carmen Fraga Estévez

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego system kontroli i egzekwowania przepisów na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku

(COM(2009)0151 – C7-00009/2009 – 2009/0051(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2009)0151),

–   uwzględniając art. 37 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0009/2009),

–   uwzględniając skierowany do Parlamentu i Rady komunikat Komisji pt. „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” (COM(2009)0665),

–   uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 17 marca 2010 r.(1),

–   uwzględniając art. 55 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A7-0260/2010),

1.  przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej;

2.  zatwierdza wspólne oświadczenia Parlamentu, Rady i Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

3.  zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem;

4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.

STANOWISKO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

W PIERWSZYM CZYTANIU(2)*

---------------------------------------------------------

do wniosku Komisji w sprawie

ROZPORZĄDZENIE

PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) nr …/2010

ustanawiające system kontroli i egzekwowania przepisów na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(3),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą(4),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)    Konwencja o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, zwana dalej „konwencją NEAFC”, została zatwierdzona decyzją 81/608/EWG(5) i weszła w życie z dniem 17 marca 1982 r.

(2)    Konwencja NEAFC stanowi właściwe ramy dla wielostronnej współpracy w zakresie racjonalnej ochrony i gospodarowania zasobami rybnymi na obszarze określonym przez konwencję.

(3)    Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku na sesji rocznej w dniu 15 listopada 2006 r. przyjęła zalecenie ustanawiające system kontroli i egzekwowania przepisów (zwany dalej „systemem”) obowiązujący statki rybackie działające na obszarach znajdujących się poza granicami krajowej jurysdykcji umawiających się stron na obszarze objętym konwencją. System zmieniono kilkoma zaleceniami na rocznych sesjach w listopadzie 2007 r. i 2008 r.

(4)    Na mocy art. 12 i 15 konwencji NEAFC zalecenia te weszły w życie odpowiednio z dniem 1 maja 2007 r., 9 lutego 2008 r. oraz 6 i 8 stycznia 2009 r.

(5)    System przewiduje środki kontrolne obowiązujące statki rybackie pływające pod banderą umawiających się stron, które działają na obszarze NEAFC, oraz uregulowania w zakresie inspekcji na morzu obejmujące procedury inspekcji i nadzoru, a także procedury stosowane w przypadku naruszenia przepisów, które muszą być wdrożone przez umawiające się strony.

(6)    System przewiduje wprowadzenie nowego systemu kontroli przeprowadzanej przez państwo portu, który w praktyce uniemożliwi wyładunek i przeładunek w europejskich portach mrożonych ryb, których połów nie został potwierdzony jako zgodny z prawem przez państwo bandery statków rybackich pływających pod banderą innej umawiającej się strony.

(7)    Niektóre przepisy przyjęte przez NEAFC zostały wprowadzone do prawa wspólnotowego poprzez coroczne rozporządzenia dotyczące całkowitego dopuszczalnego połowu (TAC) i kwot, ostatnio poprzez rozporządzenie Rady (WE) nr 43/2009 ustalające uprawnienia do połowów na 2009 rok i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe(6). Ze względu na jasność prawną przepisy tego rodzaju, które nie mają tymczasowego charakteru, należy przenieść do nowego rozporządzenia.

(8)    System zawiera również przepisy wspierające przestrzeganie środków ochrony i egzekwowania przepisów przez statki krajów niebędących umawiającymi się stronami, tak aby zapewnić pełne przestrzeganie środków ochrony i zarządzania przyjętych przez NEAFC. NEAFC zaleciła, aby ponownie umieścić pewną liczbę statków w wykazie statków, które – jak potwierdzono – dokonywały nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów. Należy zapewnić wprowadzenie tych zaleceń do wspólnotowego porządku prawnego.

(9)    Artykuł 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. stanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (7) stanowi, że państwa członkowskie kontrolują dostęp do wód i zasobów oraz działalność prowadzoną poza wodami wspólnotowymi przez wspólnotowe statki rybackie pływające pod ich banderą. Należy zatem ustanowić przepis, zgodnie z którym państwa członkowskie, których statki rybackie posiadają zezwolenie na połowy w obszarze podlegającym regulacji NEAFC, wyznaczają inspektorów działających w ramach systemu, odpowiedzialnych za monitorowanie i nadzór, oraz przeznaczają na inspekcję odpowiednie środki.

(10)  W celu zapewnienia monitorowania działań połowowych na obszarze objętym konwencją NEAFC, konieczne jest, aby państwa członkowskie współpracowały zarówno między sobą, jak i z Komisją oraz z organem wyznaczonym przez nią do wdrożenia systemu.

(11)  Do obowiązków państw członkowskich należy dopilnowanie, by ich inspektorzy przestrzegali procedur inspekcji ustanowionych przez NEAFC.

(12)  Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących wykazów zasobów rybnych podlegających zgłaszaniu, procedur zawiadamiania i anulowania wcześniejszego zawiadomienia o wejściu do portu, jak również zezwolenia na wyładunek lub przeładunek. Szczególnie ważne jest to, aby Komisja podczas prac przygotowawczych prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym na szczeblu ekspertów.

(13)  Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia należy przyjąć w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 Traktatu. Na mocy tego artykułu przepisy i ogólne zasady dotyczące mechanizmów kontroli wykonywania uprawnień wykonawczych Komisji sprawowanej przez państwa członkowskie ustanawiane są z wyprzedzeniem w drodze rozporządzenia przyjmowanego zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Do czasu przyjęcia tego nowego rozporządzenia nadal zastosowanie ma decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji(8), za wyjątkiem procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, która nie ma zastosowania.

(13a) Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do włączenia do prawa UE przyszłych zmian tych środków systemu kontroli i egzekwowania przepisów NEAFC , które stanowią przedmiot niektórych wyraźnie zdefiniowanych elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, a które stają się wiążące dla Unii Europejskiej zgodnie z postanowieniami Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku (konwencji NEAFC). Szczególnie ważne jest to, aby Komisja podczas prac przygotowawczych prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym na szczeblu ekspertów.

(14)  Z uwagi na fakt, iż na mocy niniejszego rozporządzenia ustanowione zostaną nowe przepisy dotyczące kontroli i egzekwowania przepisów na obszarze objętym konwencją NEAFC, należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 2791/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiające określone środki kontrolne obowiązujące na obszarze objętym Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

Postanowienia ogólne

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie określa ogólne zasady i warunki dotyczące wdrożenia przez Unię systemu kontroli i egzekwowania przepisów (zwanego dalej „systemem”) przyjętego przez Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku.

Artykuł 2

Zakres zastosowania

O ile nie określono inaczej, niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich statków UE wykorzystywanych lub przeznaczonych do działalności połowowej prowadzonej na zasobach rybnych na obszarze regulowanym Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

(1)    „konwencja” oznacza zmienioną Konwencję o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku;

(2)    „obszar objęty konwencją” oznacza wody obszaru objętego konwencją, zgodnie z definicją w art. 1 ust. 1 konwencji;

(3)    „obszar podlegający regulacji” oznacza wody obszaru objętego konwencją, które w zakresie rybołówstwa nie podlegają jurysdykcji umawiających się stron konwencji;

(4)    „umawiające się strony” oznaczają umawiające się strony konwencji;

(5)    „NEAFC” oznacza Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku;

(6)    „działalność połowowa” oznacza połowy, w tym wspólne operacje połowowe, przetwórstwo ryb, przeładunek lub wyładunek ryb lub produktów rybnych oraz wszelkie inne działania handlowe związane z połowami lub przygotowaniami do nich;

(7)    „zasoby rybne” są to zasoby, o których mowa w art. 1 ust. 2 konwencji;

(8)    „regulowane zasoby” są to zasoby rybne, które podlegają zaleceniom na mocy konwencji i które są wymienione w załączniku;

(9)    „statek rybacki” oznacza każdy statek wykorzystywany lub przeznaczony do eksploatacji zasobów rybnych w celach handlowych, w tym statki- przetwórnie i statki uczestniczące w przeładunkach;

(10)  „statek kraju niebędącego umawiającą się stroną” oznacza każdy statek, który nie pływa pod banderą jednej z umawiających się stron NEAFC, w tym statki w stosunku do których istnieją uzasadnione podejrzenia, że nie posiadają przynależności;

(11)  „wspólna operacja połowowa” oznacza wszelkie czynności prowadzone wspólnie przez dwa statki lub więcej, podczas których połów jest przenoszony z narzędzi połowowych jednego statku rybackiego do drugiego;

(12)  „operacja przeładunku” oznacza przeładowanie całości lub części produktów rybołówstwa z jednego statku rybackiego na drugi;

(13)  „port” oznacza każde miejsce wykorzystywane do wyładunku lub miejsce w pobliżu brzegu wyznaczone przez umawiającą się stronę do przeładunku zasobów rybnych.

Artykuł 4

Punkty kontaktowe

1.      Państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ, który służy jako punkt kontaktowy do celów przyjmowania sprawozdań z działalności w zakresie nadzoru i inspekcji zgodnie z art. 12, 19, 20 i 27 oraz do celów przyjmowania zawiadomień i wydawania zezwoleń zgodnie z art. 24 i 25.

2.      Punkty kontaktowe do celów przyjmowania zawiadomień i wydawania zezwoleń zgodnie z art. 24 i 25 są dostępne 24 godziny na dobę.

3.      Państwa członkowskie przesyłają Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi oraz Sekretarzowi NEAFC numer telefonu, e-mail oraz numer faksu wyznaczonego punktu kontaktowego.

4.      Wszelkie późniejsze zmiany w informacjach dotyczących punktów kontaktowych, o których mowa w ust. 1 i 3, są zgłaszane Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi oraz Sekretarzowi NEAFC co najmniej piętnaście dni przed wejściem w życie danej zmiany.

5       Format przekazu informacji, o których mowa w ust. 1 i 3, uzgadnia się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

ROZDZIAŁ II

Środki monitorowania

Artykuł 5

Udział Unii

1.      Państwa członkowskie przesyłają Komisji, w formie danych komputerowych, wykaz wszystkich statków pływających pod ich banderą i zarejestrowanych w |Unii, które posiadają zezwolenie na połowy na obszarze podlegającym regulacji, w szczególności statków posiadających zezwolenie na bezpośrednie połowy jednego lub więcej zasobów regulowanych, wraz ze wszystkimi zmianami do tego wykazu. Informacje te przesyła się nie później niż 15 grudnia każdego roku lub co najmniej 5 dni przed wpłynięciem statku na obszar podlegający regulacji. Komisja bezzwłocznie przekazuje te informacje Sekretarzowi NEAFC.

2.      Format przekazu wykazu, o którym mowa w ust. 2, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 6

Oznaczanie narzędzi

1.      Państwa członkowskie zapewniają oznaczenie narzędzi wykorzystywanych przez ich statki rybackie na obszarze podlegającym regulacji zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 356/2005 z dnia 1 marca 2005 r. określającym szczegółowe zasady oznakowania i identyfikacji biernego sprzętu połowowego i włoków ramowych(9).

2.      Państwa członkowskie mają prawo usunięcia i zniszczenia narzędzi umocowanych na stałe, łącznie z rybami znajdującymi się w tych narzędziach, w przypadku gdy nie są one oznaczone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 356/2005 lub gdy są one z jakichkolwiek innych względów niezgodne z zaleceniami przyjętymi przez NEAFC.

Artykuł 7

Odzyskiwanie utraconych narzędzi

4.      Właściwy organ państwa członkowskiego bandery bezzwłocznie przesyła do Sekretariatu NEAFC informacje przekazane zgodnie z art. 48 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, a także sygnał wywoławczy statku.

5.      Państwa członkowskie regularnie podejmują próby odzyskania utraconych narzędzi, które należą do statków pływających pod ich banderą. ▌

Artykuł 8

Zapis połowów ▌

1.      Oprócz informacji określonych w art. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa(10), kapitanowie ▌statków rybackich UE wpisują w oprawionym dzienniku połowowym z ponumerowanym stronami albo w postaci elektronicznej następujące informacje:

         (a)    każde wpłynięcie na obszar podlegający regulacji i każde jego opuszczenie;

         (b)    codziennie lub dla każdego zaciągu szacowaną wielkość łącznych połowów zatrzymanych na pokładzie od ostatniego wpłynięcia na obszar podlegający regulacji;

         (c)    codziennie lub dla każdego zaciągu ilość odrzuconych ryb

         (ca)  po każdym powiadomieniu na mocy art. 9 do dziennika połowowego należy bezzwłocznie wprowadzić następujące dane szczegółowe:

                  -       datę i godzinę przekazania raportu (wg uniwersalnego czasu koordynowanego UTC), chyba że jest to zapisane w formie elektronicznej

                  -       w przypadku transmisji drogą radiową – nazwę radiostacji, za pomocą której raport jest przekazywany;

         (cb)  głębokość połowu (w stosownych przypadkach).

2.      Do obowiązków kapitanów ▌ statków rybackich UE, które prowadzą działalność połowową na regulowanych zasobach i które przetwarzają lub zamrażają połowy, należy:

         (a)    zapisywanie całkowitej produkcji w podziale na gatunki i na rodzaje produktów w dzienniku produkcyjnym, oraz

         (b)    przechowywanie w ładowni całego przetworzonego połowu w sposób umożliwiający lokalizację każdego gatunku na podstawie planu sztauerskiego prowadzonego na pokładzie statku rybackiego.

3.      W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mają prawo zniesienia obowiązku prowadzenia dziennika połowowego w odniesieniu do statku prowadzącego działalność przeładunkową, który dokonuje załadunku na pokład. Statki korzystające z tego odstępstwa określają w planie sztauerskim, gdzie w ładowni znajdują się zamrożone ryby, o których mowa w art. 14 ust. 1, i zapisują w dzienniku produkcyjnym następujące informacje:

         (a)    datę i godzinę transmisji raportu, o którym mowa w art. 9, według uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC);

         (b)    w przypadku transmisji drogą radiową, nazwę radiostacji, za pomocą której raport jest przesyłany;

         (c)    datę i godzinę (UTC) czynności przeładunkowych;

         (d)    lokalizację (długość i szerokość geograficzną) czynności przeładunkowych;

         (e)    ilość każdego gatunku, jaką załadowano na pokład;

         (f)     nazwę i międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku rybackiego, którego połów został rozładowany.

4.      Szczegółowe zasady w celu wprowadzenia w życie niniejszego artykułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 9

Zgłaszanie połowów regulowanych zasobów

1.      Kapitanowie ▌ statków rybackich UE, które prowadzą działalność połowową na regulowanych zasobach, drogą elektroniczną przekazują swojemu ośrodkowi monitorowania rybołówstwa raporty połowowe. Dane te udostępniane są na wniosek Komisji. Raporty zawierają następujące informacje:

         (a)    raporty dotyczące ilości przechowywanych na pokładzie w momencie wpłynięcia na obszar podlegający regulacji. Raporty te są przekazywane nie wcześniej niż 12 godzin i nie później niż 2 godziny przed każdorazowym wpłynięciem na obszar podlegający regulacji;

         (b)    raporty dotyczące połowów tygodniowych. Raporty te są przekazywane po raz pierwszy nie później niż na koniec siódmego dnia następującego po wpłynięciu statku na obszar podlegający regulacji lub, gdy rejsy połowowe trwają dłużej niż siedem dni, najpóźniej w poniedziałek w południe dla połowów, które miały miejsce na obszarze podlegającym regulacji podczas poprzedniego tygodnia kończącego się o północy w niedzielę. Raport ten zawiera liczbę dni połowowych od rozpoczęcia połowu lub od ostatniego raportu połowowego;

         (c)    raporty dotyczące połowów na pokładzie w momencie opuszczenia obszaru podlegającego regulacji. Raporty te są przekazywane nie wcześniej niż 8 godzin i nie później niż 2 godziny przed każdorazowym opuszczeniem obszaru podlegającego regulacji. Obejmują one, w stosownych przypadkach, liczbę dni połowowych i połowy złowione na obszarze podlegającym regulacji od rozpoczęcia połowu lub od ostatniego raportu połowowego;

         (d)    raporty dotyczące ilości ▌ryb podczas przebywania statku na obszarze podlegającym regulacji. Statek, z którego dokonuje się przeładunku, sporządza ten raport nie później niż 24 godziny przed przeładunkiem, a statki, na które dokonuje się przeładunku, sporządzają ten raport nie później niż godzinę po przeładunku. Raport ten zawiera datę, godzinę, położenie geograficzne planowanego przeładunku i zaokrągloną całkowitą wagę w podziale na gatunki, która ma zostać wyładowana lub która została załadowana, podaną w kilogramach, oraz sygnały wywoławcze statków uczestniczących w przeładunku. Bez uszczerbku dla rozdziału IV statek, na który dokonuje się przeładunku, zgłasza całkowity połów znajdujący się na pokładzie, całkowitą wagę przeznaczoną do wyładunku, nazwę portu oraz datę i godzinę wyładunku co najmniej 24 godziny przed każdym wyładunkiem.

2.      Dane w raportach dotyczących połowów, o których mowa w niniejszym artykule, podaje się w kilogramach (zaokrąglonych do najbliższych stu kilogramów) łącznej zaokrąglonej wagi w podziale na gatunki przy użyciu kodów FAO. Łączna ilość gatunków, dla których łączna zaokrąglona waga w podziale na gatunki wynosi poniżej jednej tony, może być przekazana według kodu 3-alfa MZZ (ryba morska nieokreślona).

3.      Państwa członkowskie zapisują dane zawarte w raportach połowowych w bazie danych, o której mowa w art. 109 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

4.      Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu, w szczególności format i ustalenia dotyczące przekazywania danych, określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 10

Składanie całościowych sprawozdań dotyczących połowów i nakładu połowowego

1.      Do piętnastego dnia każdego miesiąca państwa członkowskie informują Komisję drogą elektroniczną o ilościach zasobów rybnych złowionych przez statki pływające pod ich banderą na obszarze podlegającym regulacji i wyładowanych lub przeładowanych podczas poprzedniego miesiąca.

2.      Nie naruszając przepisów art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 również do piętnastego dnia każdego miesiąca państwa członkowskie informują Komisję drogą elektroniczną o ilościach zasobów regulowanych złowionych na obszarach podlegających w zakresie rybołówstwa jurysdykcji krajowej krajów trzecich oraz na wodach UE obszarów objętych konwencją przez statki pływające pod ich banderą i wyładowanych lub przeładowanych podczas poprzedniego miesiąca.

3.      ▌Format przekazu danych zgodnie z ust. 1 i 2 przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

         Wykaz zasobów, o których mowa w ust. 1, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 46 – 46c.

4.      Komisja zbiera dane, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich i przekazuje je Sekretarzowi NEAFC w ciągu 30 dni od końca miesiąca kalendarzowego, w którym dokonano wyładunku lub przeładunku połowów.

Artykuł 11

Państwa członkowskie zapewniają automatyczne przekazywanie Sekretarzowi NEAFC drogą elektroniczną informacji uzyskanych przez system monitorowania statków (ang.

Vessel Monitoring System, VMS), dotyczących statków rybackich pływających pod ich banderą, które dokonują połowów na obszarze podlegającym regulacji, w formacie i przy zachowaniu ustaleń przyjętych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 12

Przekazywanie informacji

1.      Państwa członkowskie bezzwłocznie przekazują Sekretarzowi NEAFC raporty i informacje, o których mowa w art. 9 i 11. Jednakże w przypadku awarii technicznej raporty i informacje przekazuje się Sekretarzowi NEAFC w ciągu 24 godzin od ich otrzymania. Państwa członkowskie dopilnowują, by wszystkie przekazywane przez nie raporty i wiadomości były kolejno ponumerowane.

2.      Państwa członkowskie dopilnowują, by raporty i informacje przekazywane Sekretarzowi NEAFC były zgodne z formatami i protokołami wymiany danych określonymi zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 13

Przeładunek i wspólne operacje połowowe

1.      ▌ Statki rybackie UE podejmują działania przeładunkowe na obszarze podlegającym regulacji tylko wtedy, kiedy otrzymają wcześniejsze zezwolenie od właściwych organów państwa członkowskiego bandery.

2.      ▌ Statki rybackie UE mogą podejmować operacje przeładunku lub wspólne operacje połowowe tylko ze statkami pływającymi pod banderą umawiającej się strony lub ze statkami kraju niebędącego umawiającą się stroną, któremu NEAFC przyznała status kraju współpracującego niebędącego umawiającą się stroną.

3.      ▌ Statki rybackie UE prowadzące operacje przeładunku, które dokonują załadunku na pokład, nie prowadzą podczas tego samego rejsu innej działalności połowowej, w tym wspólnych operacji połowowych, za wyjątkiem przetwórstwa ryb i wyładunków.

Artykuł 14

Oddzielne sztauowanie

1.      ▌ Statki rybackie UE, które przewożą na pokładzie zamrożone zasoby rybne złowione przez więcej niż jeden statek rybacki na obszarze objętym konwencją, mogą sztauować ryby pochodzące z każdego z tych statków w różnych częściach ładowni, ale muszą je wyraźnie oddzielić – na przykład za pomocą plastiku, sklejki lub tkaniny sieciowej – od ryb złowionych przez inne statki.

2.      Wszelkie połowy dokonane na obszarze objętym konwencją powinny być oddzielone przy sztauowaniu od wszystkich połowów dokonanych poza tym obszarem.

Artykuł 15

Etykietowanie mrożonych ryb

Po zamrożeniu wszystkie ryby złowione na obszarze objętym konwencją są wyraźnie oznaczane czytelną etykietą lub pieczęcią. Na etykiecie lub pieczęci, którą umieszcza się na każdej skrzyni lub bloku mrożonych ryb podczas sztauowania, podaje się gatunek, datę produkcji, podobszar ICES i rejon, na którym dokonano połowu, oraz nazwę statku, który dokonał połowu.

ROZDZIAŁ III

Inspekcje na morzu

Artykuł 16

Inspektorzy NEAFC

1.      Państwa członkowskie, których statki rybackie posiadają zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze podlegającym regulacji, wyznaczają inspektorów działających w ramach systemu, którzy przeprowadzają działania nadzorcze i inspekcje. Państwa członkowskie wydają każdemu inspektorowi specjalny dokument tożsamości.

2.      Państwa członkowskie wydają każdemu inspektorowi specjalny dokument tożsamości. Format tego dokumentu określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

3.      Każdy inspektor nosi przy sobie specjalny dokument tożsamości i przedstawia go przy wchodzeniu na pokład statku rybackiego.

Artykuł 17

Zasady ogólne dotyczące inspekcji i nadzoru

1. Komisja lub wyznaczony przez nią organ koordynuje w imieniu Unii działalność w zakresie nadzoru i inspekcji, a także opracowuje co roku, wspólnie z zainteresowanymi państwami członkowskimi, wspólny plan rozmieszczenia dotyczący uczestnictwa Unii w systemie w kolejnym roku. Ten plan rozmieszczenia określa między innymi liczbę przeprowadzanych inspekcji.

         Jeżeli w jakimkolwiek momencie więcej niż 10 ▌ statków rybackich UE prowadzi działalność połowową prowadzoną na zasobach regulowanych na obszarze podlegającym regulacji, Komisja lub wyznaczony przez nią organ dopilnowuje, by na obszarze tym obecny był w tym czasie statek inspekcyjny z państwa członkowskiego lub by zawarte zostało porozumienie z inną umawiającą się stroną, które gwarantuje obecność statku inspekcyjnego.

2.      Państwa członkowskie dopilnowują, by inspekcje przeprowadzane przez ich inspektorów były przeprowadzane w sposób niedyskryminacyjny i zgodny z systemem. Liczbę inspekcji określa się w oparciu o wielkość floty ▌ przy uwzględnieniu czasu spędzonego przez statki rybackie ▌ na obszarze podlegającym regulacji.

3.      Komisja lub wyznaczony przez nią organ dąży – poprzez równomierne rozłożenie inspekcji – do zapewnienia równego traktowania wszystkich umawiających się stron, których statki prowadzą działalność na obszarze podlegającym regulacji.

5.      Państwa członkowskie podejmują kroki w celu zapewnienia inspektorom NEAFC z kraju będącego inną umawiającą się stroną możliwości przeprowadzania inspekcji na pokładach statków rybackich pływających pod ich banderą.

6.      Inspektorzy unikają stosowania siły, z wyjątkiem sytuacji obrony koniecznej. Podczas dokonywania inspekcji na pokładzie statków rybackich inspektorzy nie mają przy sobie broni palnej. Środki te nie naruszają krajowych przepisów dotyczących zakazu użycia siły.

7.      Inspektorzy unikają powodowania zakłóceń lub utrudnień dla statku rybackiego, jego działalności oraz połowu zachowanego na pokładzie, chyba że jest to konieczne w stopniu niezbędnym do wykonania ich mandatów.

Artykuł 18

Środki inspekcji

1.      Państwa członkowskie udostępniają swoim inspektorom odpowiednie środki w celu umożliwienia im wypełniania zadań w zakresie nadzoru i inspekcji. W tym celu przeznaczają one na potrzeby systemu statki i samoloty inspekcyjne.

2.      Do dnia 1 stycznia każdego roku Komisja lub wyznaczony przez nią organ przesyła Sekretarzowi NEAC szczegółowe informacje na temat planu, nazwiska inspektorów NEAFC oraz nazwy specjalnych statków inspekcyjnych, a także rodzaje samolotów wraz ich danymi identyfikacyjnymi (numer rejestracyjny, nazwa, radiowy sygnał wywoławczy), które państwa członkowskie przeznaczają w danym roku na potrzeby systemu. W stosownych przypadkach informacje te uzyskuje się z wykazu, o którym mowa w art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Państwa członkowskie przesyłają informacje dotyczące zmian w wykazie Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, który przesyła je następnie Sekretarzowi NEAFC i innym państwom członkowskim na miesiąc przed ich wejściem w życie.

3.      Każdy statek przeznaczony na potrzeby systemu i przewożący inspektorów NEAFC, a także wszystkie używane przez niego łodzie służące do wchodzenia na pokład, nadają specjalny sygnał inspekcji NEAFC, który oznacza, że zgodnie z systemem, przebywający na pokładzie inspektorzy mają prawo do przeprowadzenia inspekcji. Samoloty przeznaczone na potrzeby systemu w wyraźny sposób nadają międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy. Formę specjalnego sygnału określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

4.      Komisja lub wyznaczony przez nią organ prowadzi rejestr dat i godzin rozpoczęcia i zakończenia zadań wykonanych w ramach systemu przez przeznaczone do tego celu ▌ statki i samoloty inspekcyjne UE, w formie określonej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2. ▌

Artykuł 19

Procedura nadzoru

1.      Nadzór polega na obserwowaniu statków rybackich przez inspektorów NEAFC ze statku lub samolotu przeznaczonego na potrzeby systemu. Inspektorzy NEAFC bezzwłocznie przekazują drogą elektroniczną kopię każdego sprawozdania z obserwacji danego statku – w formie określonej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2 – państwu bandery danego statku, Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi oraz Sekretarzowi NEAFC. Na wniosek państwa bandery danego statku przekazuje się temu państwu papierową wersję każdego sprawozdania z obserwacji i wszystkie zdjęcia.

2.      Inspektorzy NEAFC dokumentują obserwacje w sprawozdaniu z nadzoru w formie określonej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 20

Procedura inspekcji

1.      Inspektorzy nie wchodzą na pokład bez wcześniejszego powiadomienia statku rybackiego drogą radiową lub bez wysłania statkowi rybackiemu odpowiedniego sygnału przy użyciu międzynarodowego kodu sygnałowego, zawierającego dane identyfikacyjne statku inspekcyjnego, bez względu na to, czy potwierdzono odbiór powiadomienia, czy nie.

2.      Inspektorzy są upoważnieni do kontroli wszystkich odpowiednich obszarów, pokładów i pomieszczeń statków rybackich, połowów (przetworzonych lub nie), sieci i innych narzędzi, sprzętu oraz wszelkich innych istotnych dokumentów, które uważają za niezbędne do zweryfikowania zgodności działań ze środkami ustanowionymi przez NEAFC; są także upoważnieni do zadawania pytań kapitanowi statku lub wyznaczonej przez niego osobie.

3.      Statek, na który mają wejść inspektorzy, nie musi się zatrzymywać ani wykonywać manewrów, jeśli jest w trakcie łowienia, zarzucania narzędzi połowowych lub ich wybierania. Inspektorzy mogą zażądać przerwania lub opóźnienia zarzucania narzędzi połowowych do momentu wejścia przez nich na pokład statku rybackiego, ale w żadnym przypadku nie może to nastąpić później niż 30 minut od otrzymania sygnału, o którym mowa w ust. 1.

4.      Kapitanowie statków inspekcyjnych manewrują w bezpiecznej odległości od statków rybackich zgodnie z zasadami dobrej praktyki morskiej.

5.      Inspektorzy mogą nakazać statkowi rybackiemu opóźnienie wejścia na obszar podlegający regulacji lub opuszczenia go o okres wynoszący maksymalnie 6 godzin od przekazania przez statek rybacki raportów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a) i c).

6.      Inspekcja nie przekracza 4 godzin lub trwa do momentu wciągnięcia sieci i przeprowadzenia inspekcji sieci i połowu, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy. W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów inspektorzy mogą pozostać na pokładzie przez okres niezbędny do zakończenia stosowania środków określonych w art. 29 ust. 1 lit. b).

7.      W wyjątkowych okolicznościach związanych z wielkością statku rybackiego i ilością ryb przechowywanych na pokładzie, czas trwania inspekcji może przekroczyć okresy określone w ust. 6. W takiej sytuacji inspektorzy w żadnym wypadku nie pozostają na pokładzie statku rybackiego dłużej niż jest to konieczne do zakończenia inspekcji. Powody przekroczenia maksymalnego czasu trwania inspekcji określonego w ust. 6 odnotowuje się w sprawozdaniu z inspekcji, o którym mowa w ust. 9.

8.      Na pokład statku rybackiego innej umawiającej się strony nie wchodzi więcej niż dwóch inspektorów wyznaczonych przez państwa członkowskie. Podczas przeprowadzania inspekcji inspektorzy mogą zwrócić się do kapitana o niezbędną pomoc. Inspektorzy nie utrudniają kapitanowi kontaktu z organami państwa bandery podczas wchodzenia na pokład i podczas inspekcji.

9.      Każdą inspekcję dokumentuje się za pomocą sprawozdania z inspekcji w formacie określonym zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2. Kapitan może wnieść uwagi do sprawozdania z inspekcji, które musi zostać podpisane przez inspektorów po zakończeniu inspekcji. Kapitan statku rybackiego otrzymuje kopię sprawozdania z inspekcji. Kopię każdego sprawozdania z inspekcji przekazuje się bezzwłocznie państwu bandery statku objętego inspekcją oraz Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazuje ją ▌ Sekretarzowi NEAFC. Na wniosek państwa bandery statku objętego inspekcją przekazuje mu się oryginał lub potwierdzoną kopię każdego sprawozdania z inspekcji.

Artykuł 21

Obowiązki kapitana statku podczas procedury inspekcji

Kapitan statku rybackiego:

(a)    ułatwia szybkie i bezpieczne wchodzenie na pokład i schodzenie z pokładu z zachowaniem ustaleń przyjętych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2;

(b)    współpracuje i pomaga w kontroli statku rybackiego przeprowadzanej zgodnie z procedurami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu i nie utrudnia inspektorom wykonywania zadań, nie zastrasza ich ani nie ingeruje w ich działalność, zapewniając im przy tym bezpieczeństwo;

(c)    zezwala inspektorom na kontakt z organami państwa bandery i państwa dokonującego inspekcji;

(d)    zapewnia dostęp do wszystkich obszarów, pokładów i pomieszczeń na statku rybackim, połowów (przetworzonych lub nie), sieci lub innych narzędzi, sprzętu oraz do wszelkich stosownych informacji lub dokumentów, które inspektor uzna za niezbędne zgodnie z art. 20 ust. 2;

(e)    dostarcza kopie dokumentów na wniosek inspektora; oraz

(f)     zapewnia inspektorom odpowiednie udogodnienia, w tym, w stosownych przypadkach, żywność i zakwaterowanie w sytuacji gdy pozostają oni na pokładzie statku zgodnie z art. 32 ust. 3.

ROZDZIAŁ IV

Kontrola statków rybackich pływających pod banderą innej umawiającej się strony przeprowadzana przez państwo portu

Artykuł 22

Zakres zastosowania

Nie naruszając przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1224/2009 oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania („rozporządzenia w sprawie połowów NNN”) (11), przepisy ustanowione w niniejszym rozdziale stosuje się do wykonywanych w portach państw członkowskich wyładunków i przeładunków mrożonych zasobów rybnych złowionych na obszarze objętym konwencją przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony.

Artykuł 23

Wyznaczone porty

Państwa członkowskie wyznaczają porty lub miejsca w pobliżu brzegu, gdzie zezwala się na operacje wyładunku lub przeładunku zasobów rybnych zamrożonych po złowieniu na obszarze objętym konwencją przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony. Komisja powiadamia Sekretarza NEAFC o tych miejscach i o wszelkich zmianach w wykazie wyznaczonych portów co najmniej piętnaście dni przed wejściem zmiany w życie.

Wyładunek i przeładunek mrożonych ryb złowionych na obszarze objętym konwencją przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony dozwolony jest tylko w wyznaczonych portach.

Artykuł 24

Wcześniejsze zawiadomienie o wejściu do portu

1.      Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 kapitanowie wszystkich statków rybackich, na których znajdują się ryby, o których mowa w art. 22 niniejszego rozporządzenia, zamierzający wpłynąć do portu w celu dokonania wyładunku lub przeładunku, lub ich przedstawiciel, zawiadamiają właściwe organy państwa członkowskiego, z którego portu zamierzają skorzystać, co najmniej trzy dni robocze przed przewidywaną godziną przybycia do portu.

         Państwo członkowskie może jednak ustanowić inny okres wcześniejszego zawiadomienia, uwzględniając zwłaszcza odległość między łowiskami a jego portami. W takim przypadku państwo członkowskie bezzwłocznie powiadamia Komisję lub wyznaczony przez nią organ oraz Sekretarza NEAFC.

2.      Kapitanowie lub ich przedstawiciel mogą anulować wcześniejsze zawiadomienie poprzez powiadomienie właściwych organów portu, z którego zamierzają skorzystać, w terminie nie później niż 24 godziny przed zgłoszonym przewidywanym czasem przybycia.

         Państwo członkowskie może jednak ustanowić inny okres wcześniejszego zawiadomienia o anulowaniu. W takim przypadku państwo członkowskie bezzwłocznie powiadamia Komisję lub wyznaczony przez nią organ oraz Sekretarza NEAFC. Do zawiadomienia dołącza się kopię pierwszego zawiadomienia z naniesioną na środku adnotacją „CANCELLED”.

3.      W przypadku gdy statek prowadził operacje przeładunku, właściwe organy państwa członkowskiego portu bezzwłocznie przekazują kopię zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, państwu bandery statku rybackiego oraz państwu (państwom) bandery statków przekazujących. Kopię zawiadomienia, o którym mowa w ust. ▌ 2, przekazuje się również ▌bezzwłocznie ▌Sekretarzowi NEAFC.

5.      ▌ Format i ustalenia dotyczące zawiadomienia ║ określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

         W miarę potrzeby dodatkowe szczegółowe przepisy dotyczące procedur zawiadamiania i anulowania na mocy niniejszego artykułu, wraz z odnośnymi okresami, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 46 – 46c.

Artykuł 25

Zezwolenie na wyładunek lub przeładunek

1.      Państwo bandery statku rybackiego zamierzającego dokonać wyładunku lub przeładunku bądź, w przypadku gdy statek prowadził operacje przeładunku poza wodami terytorialnymi Unii, państwo lub państwa bandery statków przekazujących, poprzez zwrot właściwym organom państwa członkowskiego portu kopii wcześniejszego zawiadomienia, o którym mowa w art. 24, potwierdzają, że:

         (a)    statki rybackie, które zadeklarowały połów ryb, posiadały wystarczającą kwotę w odniesieniu do zadeklarowanych gatunków;

         (b)    ilości ryb na pokładzie zostały odpowiednio zgłoszone i uwzględnione przy obliczeniu wszelkich ograniczeń połowowych lub ograniczeń nakładu, które mogą mieć zastosowanie;

         (c)    statki rybackie, które zadeklarowały połów ryb, posiadały upoważnienie do połowów w zadeklarowanych obszarach;

         (d)    obecność statków w zadeklarowanym obszarze połowów zweryfikowano zgodnie z danymi VMS.

2.      Operacje wyładunku lub przeładunku można rozpocząć wyłącznie po wydaniu zezwolenia przez właściwe organy państwa członkowskiego portu. Zezwolenie takie wydaje się wyłącznie po otrzymaniu od państwa bandery potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1.

3.      W drodze odstępstwa od ust. 2 właściwe organy państwa członkowskiego portu mogą zezwolić na całość lub część wyładunku w przypadku braku potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1, lecz w takich przypadkach przechowują odnośne ryby pod swoją kontrolą. Ryby te zostają zwrócone w celu sprzedaży, przekazania lub transportu wyłącznie po otrzymaniu potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1. Jeżeli w ciągu 14 dni od wyładunku nie otrzymano potwierdzenia, właściwe organy państwa członkowskiego portu mogą skonfiskować i zbyć ryby zgodnie z przepisami krajowymi.

4.      Właściwe organy państwa członkowskiego portu bezzwłocznie informują kapitana o decyzji dotyczącej wydania lub niewydania zezwolenia na wyładunek lub przeładunek i powiadamiają o tym ▌ Sekretarza NEAFC.

5.      Szczegółowe zasady dotyczące zezwolenia na wyładunek lub przeładunek na mocy niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46 – 46c.

Artykuł 26

Inspekcje w portach

1.      Państwa członkowskie przeprowadzają inspekcje co najmniej 15 % wyładunków lub przeładunków dokonanych w ich portach w każdym roku sprawozdawczym.

2.      Inspekcje obejmują monitorowanie całego rozładunku lub przeładunku oraz kontrolę krzyżową ilości podanych we wcześniejszym zawiadomieniu o wyładunku w podziale na gatunki oraz ilości wyładowanych lub przeładowanych w podziale na gatunki. Kiedy wyładunek lub przeładunek jest zakończony, inspektor weryfikuje i odnotowuje – w podziale na gatunki – ilości ryb, które zostały na pokładzie.

3.      Inspektorzy krajowi podejmują wszelkie możliwe starania w celu uniknięcia niepotrzebnego opóźnienia statku i gwarantują minimalny stopień ingerencji i utrudnień na statku, a także dbają o to, by nie nastąpiło pogorszenie jakości ryb.

4.      Państwo członkowskie portu może zaprosić inspektorów innych umawiających się stron, by wraz z jego inspektorami wzięli udział, w charakterze obserwatorów, w inspekcji operacji wyładunku lub przeładunku zasobów rybnych złowionych przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony.

Artykuł 27

Sprawozdania z inspekcji

1.      Każdą inspekcję dokumentuje się za pomocą sprawozdania z inspekcji w formie określonej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

2.      Kapitan może wnieść uwagi do sprawozdania z inspekcji, które musi zostać podpisane przez inspektora i kapitana po zakończeniu inspekcji. Kapitan statku rybackiego otrzymuje kopię sprawozdania z inspekcji.

3.      Kopia każdego sprawozdania z inspekcji jest bezzwłocznie przekazywana państwu bandery statku objętego inspekcją i państwu lub państwom bandery statków przekazujących, jeśli statek prowadził operacje przeładunku, oraz Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, a także Sekretarzowi NEAFC. Na wniosek państwa bandery statku objętego inspekcją przekazuje mu się oryginał lub potwierdzoną kopię każdego sprawozdania z inspekcji.

ROZDZIAŁ V

Naruszenia

Artykuł 28

Zakres zastosowania

Nie naruszając przepisów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 przepisy ustanowione w niniejszym rozdziale stosuje się do unijnych statków rybackich i do statków rybackich pływających pod banderą innej umawiającej się strony wykorzystywanych lub przeznaczonych do działalności połowowej prowadzonej na zasobach rybnych na obszarze podlegającym regulacji.

Artykuł 29

Postępowanie w przypadku naruszenia przepisów

1.      W przypadku gdy inspektorzy uznają, że istnieją wyraźne podstawy do stwierdzenia, że statek rybacki prowadził jakiekolwiek działania sprzeczne ze środkami przyjętymi przez NEAFC, podejmują oni następujące działania:

         (a)    odnotowują naruszenie w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 19 ust. 2, art. 20 ust. 8 lub art. 27;

         (b)    podejmują wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa i trwałości dowodów. Jeśli inspektor uważa, że narzędzie połowowe zostało użyte z naruszeniem stosownych środków, może on mocno przytwierdzić do jego dowolnej części znak identyfikacyjny;

         (c)    natychmiast próbują skontaktować się z inspektorem lub wyznaczonymi organami państwa bandery statku rybackiego poddanego inspekcji;

         (d)    bezzwłocznie przekazują sprawozdanie z inspekcji Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi.

2.      Państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję przekazuje na piśmie szczegółowe informacje na temat naruszenia wyznaczonym organom państwa bandery statku poddanego inspekcji oraz Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi ▌ w dniu roboczym następującym po rozpoczęciu inspekcji, kiedy tylko to jest możliwe.

3.      Państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję bezzwłocznie przesyła oryginał sprawozdania z działalności nadzorczej lub sprawozdania z inspekcji wraz z wszelkimi dokumentami uzupełniającymi właściwym organom państwa bandery statku rybackiego poddanego inspekcji, a kopię Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, który przekazuje ją Sekretarzowi NEAFC.

Artykuł 30

Dalsze postępowanie w przypadku naruszenia przepisów

1.      W przypadku gdy państwo członkowskie jest powiadomione przez inną umawiającą się stronę lub inne państwo członkowskie o naruszeniu popełnionym przez statek rybacki pływający pod jego banderą, podejmuje ono bezzwłocznie działania zgodne z jego prawem krajowym w celu odbioru i zbadania dowodów naruszenia oraz przeprowadza dodatkowe dochodzenie konieczne do podjęcia dalszego postępowania związanego z naruszeniem, oraz, kiedy jest to możliwe, dokonuje kontroli odnośnego statku.

2.      Państwa członkowskie wyznaczają odpowiednie organy odpowiedzialne za odbiór dowodów naruszenia i przekazują Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi ich adres oraz powiadamiają go o wszelkich zmianach dotyczących tych informacji. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazuje następnie te informacje Sekretarzowi NEAFC.

Artykuł 31

Poważne naruszenia

Do celów niniejszego rozporządzenia za poważne uznaje się następujące naruszenia:

(a)    prowadzenie połowów bez ważnego zezwolenia wydanego przez państwo bandery;

(b)    prowadzenie połowów bez kwoty lub po jej wykorzystaniu;

(c)    wykorzystywanie zakazanych narzędzi połowowych;

(d)    poważne błędy przy rejestracji połowów;

(e)    wielokrotne naruszenie przepisów art. 9 i 11;

(f)     wyładunek lub przeładunek w porcie, który nie został wyznaczony zgodnie z przepisami art. 23;

(g)    naruszenie przepisów art. 24;

(h)    wyładunek lub przeładunek bez zezwolenia od państwa portu, o którym mowa w art. 25;

(i)     uniemożliwianie inspektorowi wykonywania obowiązków;

(j)     ukierunkowane połowy zasobów, które podlegają moratorium lub których poławianie jest zakazane;

(k)    fałszowanie lub ukrywanie oznaczeń, nazwy lub rejestracji statku rybackiego;

(l)     ukrywanie dowodów dotyczących dochodzenia, manipulowanie nimi lub usuwanie ich;

(m)   wielokrotne naruszenia, które stanowią poważne zlekceważenie środków ochronnych i środków zarządzania;

(n)    prowadzenie operacji przeładunku lub wspólnych operacji połowowych ze statkami kraju niebędącego stroną umawiającą się, któremu NEAFC nie przyznała statusu kraju współpracującego niebędącego stroną umawiającą się.

(o)    dostarczanie zapasów, paliwa lub innych usług statkom figurującym w wykazach, o których mowa w art. 44.

Artykuł 32

Dalsze postępowanie w przypadku poważnych naruszeń

1.      W przypadku gdy inspektor NEAFC uzna, że istnieją wyraźne powody, by stwierdzić, że statek rybacki popełnił poważne naruszenie zgodnie z art. 31, bezzwłocznie powiadamia on o tym naruszeniu Komisję lub wyznaczony przez nią organ, właściwe organy państwa bandery statku rybackiego poddanego inspekcji oraz państwo lub państwa bandery statków przekazujących, jeśli statek poddany inspekcji prowadził operacje przeładunku, zgodnie z art. 29 ust. 3, oraz przekazuje kopię tego powiadomienia Sekretarzowi NEAFC.

2.      W celu ochrony dowodów inspektor podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa i trwałości dowodów, ograniczając przy tym do minimum ingerencję w działania danego statku i związane z nią niedogodności.

3.      Inspektor może pozostawać na pokładzie statku rybackiego przez okres niezbędny do tego, aby przekazać należycie upoważnionemu inspektorowi, o którym mowa w art. 33, informacje dotyczące naruszenia, lub do momentu otrzymania odpowiedzi z państwa bandery z prośbą, by opuścił on statek rybacki.

Artykuł 33

Dalsze postępowanie w przypadku poważnych naruszeń popełnionych przez ▌ statek rybacki UE

1.      Państwa członkowskie bandery bezzwłocznie odpowiadają na zawiadomienie, o którym mowa w art. 32 ust 1, oraz w ciągu 72 godzin zapewniają inspekcję odnośnego statku rybackiego, którą przeprowadza inspektor należycie upoważniony w odniesieniu do popełnionego naruszenia. Należycie uprawniony inspektor wchodzi na pokład odnośnego statku rybackiego i bada dowody dotyczące podejrzewanego naruszenia, stwierdzonego przez inspektora NEAFC, oraz jak najszybciej przekazuje wyniki badania właściwym organom w państwie członkowskim bandery i Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi.

2.      Jeśli dowody uzasadniają podjęcie takiego działania, po otrzymaniu wyników państwo członkowskie bandery zwraca się do statku rybackiego, aby w trybie natychmiastowym, a najpóźniej w ciągu 24 godzin, wpłynął do portu wyznaczonego przez to państwo członkowskie bandery i poddał się dokładnej inspekcji pod nadzorem tego państwa.

3.      Państwo członkowskie bandery może zezwolić państwu przeprowadzającemu inspekcję na bezzwłoczne wprowadzenie statku rybackiego do portu wyznaczonego przez państwo członkowskie bandery.

4.      Jeśli statek rybacki nie jest wezwany do portu, państwa członkowskie bandery muszą bezzwłocznie przedstawić Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi oraz państwu przeprowadzającemu inspekcję stosowne uzasadnienie. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazuje to uzasadnienie Sekretarzowi NEAFC.

5.      Jeśli statek rybacki wezwano do portu w celu przeprowadzenia szczegółowej kontroli zgodnie ust. 2 lub 3, inspektor NEAFC z innej umawiającej się strony może, za zgodą państwa członkowskiego bandery statku rybackiego, wejść na pokład tego statku rybackiego i pozostać na nim w czasie, gdy statek płynie do portu, oraz może być obecny w przy inspekcji statku rybackiego w porcie.

6.      Państwa członkowskie bandery bezzwłocznie informują Komisję lub wyznaczony przez nią organ o wynikach dokładnej inspekcji i o środkach, które przyjęto w wyniku danego naruszenia.

7.      Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu określa się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 34

Sprawozdawczość i dalsze postępowanie w przypadku naruszeń

1.      Do dnia 15 lutego każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi sprawozdanie na temat stanu zaawansowania postępowań dotyczących naruszeń środków NEAFC popełnionych w ubiegłym roku kalendarzowym. Naruszenia uwzględnia się w każdym kolejnym sprawozdaniu do czasu zakończenia postępowania zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazuje sprawozdania Sekretarzowi NEAFC do dnia 1 marca.

2.      Sprawozdanie wymagane na mocy ust. 1 zawiera informacje na temat bieżącego stanu zaawansowania postępowań, zwłaszcza dotyczące tego, czy sprawa jest w toku, czy toczy się w związku z nią postępowanie odwoławcze lub czy nadal prowadzone są w związku z nią czynności wyjaśniające. Sprawozdanie zawiera informacje na temat konkretnych nałożonych sankcji, dotyczące zwłaszcza wysokości grzywien, wartości skonfiskowanych ryb lub narzędzi i wszelkich ostrzeżeń pisemnych oraz zawiera wyjaśnienie w przypadku, kiedy nie podjęto żadnych działań.

Artykuł 35

Postępowanie dotyczące sprawozdań z inspekcji

Oprócz art. 77 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 państwa członkowskie współpracują między sobą oraz z ▌ umawiającymi się stronami w celu ułatwienia postępowań sądowych lub innych postępowań wynikających ze sprawozdania przedłożonego przez inspektora w ramach systemu, z zastrzeżeniem zasad dopuszczalności dowodów w systemach krajowych, sądowych lub innych.

Artykuł 36

Sprawozdania dotyczące działań w zakresie inspekcji i nadzoru

1.      Do dnia 15 lutego każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi sprawozdanie obejmujące ubiegły rok kalendarzowy i zawierające następujące informacje:

         (a)    liczby inspekcji, jakie przeprowadziły one zgodnie z art. 19, 20 i 26, określając liczbę inspekcji na statkach każdej umawiającej się strony oraz, w przypadku gdy popełniono naruszenie, datę i miejsce inspekcji odnośnego statku oraz charakter naruszenia;

         (b)    liczbę godzin spędzonych w powietrzu i liczbę dni spędzonych na morzu przez jednostki patrolowe NEAFC, liczbę obserwacji, zarówno statków stron umawiających się, jak i statków stron nieumawiających się, oraz wykaz poszczególnych statków, w odniesieniu do których przygotowano sprawozdanie w zakresie nadzoru.

2.      Na podstawie sprawozdań państw członkowskich Komisja lub wyznaczony przez nią organ sporządza sprawozdanie wspólnotowe. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przesyła sprawozdanie wspólnotowe Sekretarzowi NEAFC do dnia 1 marca każdego roku.

ROZDZIAŁ VI

Środki służące wspieraniu przestrzegania przepisów przez statki rybackie krajów niebędących umawiającymi się stronami

Artykuł 37

Zakres zastosowania

1.      Niniejszy rozdział stosuje się do statków rybackich krajów niebędących umawiającymi się stronami, wykorzystywanych lub przeznaczonych do działalności połowowej prowadzonej na zasobach rybnych na obszarze objętym konwencją.

2.      Przepisy niniejszego rozdziału nie naruszają przepisów rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 oraz rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

Artykuł 38

Przypadki zauważenia i identyfikacji statków krajów niebędących stronami umawiającymi się

1.      Państwa członkowskie bezzwłocznie przekazują Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi wszelkie informacje dotyczące statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, które zauważono lub w inny sposób zidentyfikowano w trakcie prowadzenia działalności połowowej na obszarze objętym konwencją. Komisja lub wyznaczony przez nią organ bezzwłocznie informuje Sekretarza NEAFC i wszystkie państwa członkowskie o każdym otrzymanym sprawozdaniu z obserwacji.

2.      Państwo członkowskie, które zauważyło statek kraju niebędącego stroną umawiającą się, bezzwłocznie podejmuje próbę poinformowania tego statku, iż został on zauważony lub w inny sposób zidentyfikowany w trakcie prowadzenia działalności połowowej na obszarze objętym konwencją, oraz że o ile NEAFC nie nadała jego państwu bandery statusu kraju współpracującego niebędącego stroną umawiającą się, zakłada się, że narusza on zalecenia NEAFC w zakresie ochrony ustanowione w ramach konwencji.

3.      W przypadku statku kraju niebędącego stroną umawiającą się, który został zauważony lub w inny sposób zidentyfikowany w trakcie prowadzenia działań przeładunkowych, założenie, że podważono skuteczność środków ochrony i egzekwowania przepisów, dotyczy wszystkich innych statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, co do których stwierdzono, że uczestniczyły w tych działaniach razem z tym statkiem.

Artykuł 39

Inspekcje na morzu

1.      Inspektorzy NEAFC zwracają się o pozwolenie na wejście na pokład i inspekcję statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, które strona umawiająca się zauważyła lub w inny sposób zidentyfikowała w trakcie prowadzenia działalności połowowej na obszarze objętym konwencją. Jeśli statek zezwoli na wejście na pokład, inspekcję dokumentuje się poprzez sporządzenie sprawozdania z inspekcji, o którym mowa w art. 20 ust. 9.

2.      Inspektorzy NEAFC bezzwłocznie przekazują kopię sprawozdania z inspekcji Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, Sekretarzowi NEAFC oraz kapitanowi statku kraju niebędącego umawiającą się stroną. Jeśli dowody uzasadniają podjęcie takiego działania, państwo członkowskie może podjąć stosowne kroki zgodnie z prawem międzynarodowym. Zachęca się państwa członkowskie do przeanalizowania stosowności korzystania ze środków krajowych do celów sprawowania jurysdykcji nad takimi statkami.

3.      Jeśli kapitan nie zgadza się na wejście na pokład i inspekcję jego statku lub jeśli nie wypełnił któregokolwiek z zobowiązań określonych w art. 21 ust. 1–4, zakłada się, że statek prowadził działania NNN. Inspektor NEAFC bezzwłocznie informuje o tym Komisję lub wyznaczony przez nią organ, który natychmiast przekazuję tę informację Sekretarzowi NEAFC.

Artykuł 40

Wejście do portu

1.      Kapitan statku kraju niebędącego umawiającą się stroną może wpłynąć wyłącznie do portu wyznaczonego zgodnie z art. 23. Kapitan zamierzający wpłynąć do portu państwa członkowskiego zawiadamia właściwe organy państwa członkowskiego portu zgodnie z przepisami art. 24. Państwo członkowskie portu bezzwłocznie przekazuje tę informację państwu bandery statku oraz Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, który następnie przekazuje ją Sekretarzowi NEAFC.

2.      Państwo członkowskie portu zabrania wstępu do swych portów statkom, które nie złożyły wymaganego wcześniejszego zawiadomienia o wejściu do portu, o którym mowa w art. 24.

Artykuł 41

Inspekcje w porcie

1.      Państwa członkowskie zapewniają inspekcję wszystkich statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, które wpływają do ich portów. Statek nie może wyładowywać ani przeładowywać żadnych ryb do czasu zakończenia tej inspekcji. Każdą inspekcję dokumentuje się za pomocą sprawozdania z inspekcji, zgodnie z przepisami art. 27. Jeśli kapitan statku nie wypełnił któregokolwiek z zobowiązań określonych w art. 21 ust. 1–4, zakłada się, że statek prowadził działania NNN.

2.      Informacje dotyczące wyników wszystkich inspekcji statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, przeprowadzonych w portach państw członkowskich, oraz dotyczące wszelkich podjętych w związku z nimi działań przekazuje się w trybie natychmiastowym Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, który przekazuje je Sekretarzowi NEAFC.

Artykuł 42

Wyładunek i przeładunek ▌

1.      Wyładunek lub przeładunek można rozpocząć wyłącznie po otrzymaniu zezwolenia od właściwych organów państwa portu.

2.      W portach lub na wodach terytorialnych państw członkowskich zabrania się wyładunku lub przeładunku wszystkich produktów rybnych ze statku kraju niebędącego stroną umawiającą się, który poddano inspekcji na mocy art. 41, jeśli w wyniku tej inspekcji stwierdzono, że na pokładzie statku znajdują się gatunki objęte zaleceniami ustanowionymi w ramach konwencji, chyba że kapitan statku przedstawi właściwym organom przekonujące dowody, że połowu odnośnych ryb dokonano poza obszarem podlegającym regulacji lub zgodnie ze wszystkimi stosownymi zaleceniami ustanowionymi w ramach konwencji.

3.      Statek nie otrzymuje zezwolenia na wyładunek lub udział w działaniach przeładunkowych, jeśli państwo bandery statku bądź, w przypadku gdy statek prowadził działania przeładunkowe, państwo lub państwa bandery statków przekazujących, nie przedstawi potwierdzenia, o którym mowa w art. 25.

4.      Ponadto zabrania się wyładunku i przeładunku, jeśli kapitan statku nie wypełnił któregokolwiek z zobowiązań określonych w art. 21 ust. 1–4.

Artykuł 43

Sprawozdania z działalności krajów niebędących umawiającymi się stronami

1.      Do dnia 15 lutego każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi sprawozdanie obejmujące ubiegły rok kalendarzowy i zawierające następujące informacje:

         (a)    liczbę inspekcji statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, które państwa członkowskie przeprowadziły na morzu lub w swoich portach, nazwy i bandery statków, które poddano inspekcji, daty przeprowadzenia inspekcji oraz, w stosownych przypadkach, porty, w których je przeprowadzono , a także wyniki tych inspekcji; oraz

         (b)    w przypadkach, kiedy ryby zostały wyładowane lub przeładowane po przeprowadzeniu inspekcji w ramach systemu, sprawozdanie zawiera również dowody przedstawione zgodnie z art. 42.

2.      Oprócz sprawozdania z nadzoru i informacji dotyczących inspekcji, państwa członkowskie mogą w dowolnym momencie przedstawić Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi wszelkie dodatkowe informacje mogące mieć znaczenie dla identyfikacji statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, które prawdopodobnie prowadzą połowy NNN na obszarze objętym konwencją.

3.      W oparciu o te informacje Komisja lub wyznaczony przez nią organ przesyła Sekretarzowi NEAFC do dnia 1 marca każdego roku całościowe sprawozdanie na temat działalności krajów niebędących umawiającymi się stronami.

Artykuł 44

Statki dokonujące nielegalnych, nieudokumentowanych i nieuregulowanych połowów

1.      Państwa członkowskie dopilnowują, by statki umieszczone w tymczasowym wykazie statków dokonujących połowów NNN, sporządzonym przez NEAFC (wykaz „A”):

         (a)    były poddawane inspekcjom zgodnie z przepisami art. 41 przy wejściu do portów tych państw;

         (b)    nie otrzymywały pozwoleń na wyładunek lub rozładunek w portach tych państw lub na wodach pod ich jurysdykcją;

         (c)    nie otrzymywały pomocy od statków rybackich, statków pomocniczych, statków zaopatrujących inne statki w paliwo, statków-baz i statków towarowych pływających pod banderą tych państw, ani nie otrzymywały pozwoleń na udział w operacjach przeładunkowych lub wspólnych operacjach połowowych razem z takimi statkami;

         (d)    nie otrzymywały zapasów, paliwa lub innych usług.

2.      Przepisy, o których mowa w ust. 1 lit. (b) i (d), nie mają zastosowania do statków umieszczonych w wykazie „A” , których wykreślenie z tego wykazu zostało zalecone NEAFC.

ROZDZIAŁ VII

Przepisy końcowe

Artykuł 45

Poufność

1.      Oprócz zobowiązań ustanowionych w art. 112 i 113 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 państwa członkowskie zapewniają zachowanie poufności w zakresie elektronicznych raportów i komunikatów przekazywanych do Sekretariatu NEAFC i stamtąd otrzymanych, zgodnie z art. 9 ust. 2, art. 11, art. 12 i art. 19 ust. 1.

2.      Szczegółowe przepisy dotyczące wykonywania niniejszego artykułu są określane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 47 ust. 2.

Artykuł 46

Przekazanie uprawnień

1.      Komisja może przyjąć, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 46a oraz z zastrzeżeniem warunków art. 46b i 46c, szczegółowe zasady stosowania art. 25, jak również wykaz zasobów, o których mowa w art. 10 ust. 1 i szczegółowe przepisy dotyczące procedur zawiadamiania i anulowania, w tym okresów, o których mowa w drugim akapicie art. 24 ust. 5.

2.      Przyjmując takie akty delegowane, Komisja działa zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 46a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.      Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 46, powierza się Komisji na okres trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Najpóźniej 6 miesięcy przed upływem tego trzyletniego okresu Komisja sporządza sprawozdanie na temat przekazanych uprawnień. Delegacja uprawnień jest automatycznie przedłużana na jednakowe okresy, chyba że Parlament Europejski i Rada uchylą ją zgodnie z art. 46b.

2.      Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja Europejska informuje o nim jednocześnie Parlament Europejski i Radę.

3.      Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji na warunkach określonych w art. 46b i 46c.

Artykuł 46b

Odwołanie przekazania uprawnień

1.      Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 46, może w dowolnym momencie zostać odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę.

2.      Instytucja, która wszczęła procedurę wewnętrzną mającą na celu podjęcie decyzji o ewentualnym odwołaniu oddelegowanych uprawnień, dokłada starań, aby powiadomić drugą instytucję i Komisję w rozsądnym czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, określając, które oddelegowane uprawnienia mogłyby zostać odwołane, i wskazując ewentualne przyczyny odwołania.

3.      Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Wchodzi ona w życie bezzwłocznie lub z dniem w niej określonym. Nie narusza ona ważności już obowiązujących aktów delegowanych. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 46c

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1.      Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia o tym akcie.

         Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten wydłuża się o dwa miesiące.

2.      Jeśli ani Parlament Europejski ani Rada nie wyrażą w tym terminie sprzeciwu wobec aktu delegowanego, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wchodzi w życie z dniem podanym w tym akcie.

         Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają wyrazić sprzeciwu.

3.      Jeżeli Parlament Europejski lub Rada wniosą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.

Artykuł 47

Wykonanie

1.      Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Rybołówstwa i Akwakultury (zwany dalej „komitetem”).

2.      W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE. Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.

Artykuł 48

Procedura wprowadzania zmian

W miarę konieczności, w celu dokonania transpozycji do prawa UE zmian dotychczasowych przepisów systemu, które stają się obowiązujące dla Unii, Komisja może – za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 46a oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 46b i 46c – zmienić postanowienia niniejszego rozporządzenia dotyczące:

-       udziału umawiających się stron w połowach na obszarze podlegającym regulacji, określonym w art. 5;

-       usuwania i niszczenia narzędzi umocowanych na stałe oraz odzyskiwania utraconych narzędzi, jak określono w art. 6 i 7;

-       korzystania z systemu monitorowania statków (VMS), określonego w art. 11;

-       współpracy i przekazywania informacji Sekretarzowi NEAFC, jak określono w art. 12;

-       wymogów dotyczących oddzielnego sztauowania i etykietowania mrożonych zasobów rybnych określonych w art. 14 i 15;

-       powoływania inspektorów NEAFC określonych w art. 16;

-       środków na rzecz przestrzegania przepisów przez statki rybackie krajów niebędących umawiającą się stroną określonych w rozdziale VI;

-       wykazu zasobów regulowanych określonych w dodatku.

Przyjmując takie akty delegowane, Komisja działa zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 49

Uchylenie

Niniejszym uchyla się rozporządzenie (WE) nr 2791/1999 ▌.

Artykuł 50

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w ║ dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego                                                                  W imieniu Rady

Przewodniczący                                                                 Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Regulowane zasoby

A)     Gatunki pelagiczne i oceaniczne

Stado (nazwa zwyczajowa)

Kod FAO

Nazwa naukowa

Podobszary i rejony ICES

Karmazyn

REB

Sebastes mentella

I, II, V, XII, XIV

Śledź atlantycki

HER

Clupea harengus

I, II

Błękitek

WHB

Micromesistius poutassou

IIa, IVa, Vb, VI, VII, XII, XIV

Makrela

MAC

Scomber scombrus

IIa, IV, V, VI, VII, XII

Plamiak

HAD

Melanogrammus aeglefinus

VIb

B)     Gatunki głębinowe

Stado (nazwa zwyczajowa)

Kod FAO

Nazwa naukowa

Podobszary ICES

Alepocefal

ALC

Alepocehalus bairdii

I do XIV

Brak polskiej nazwy

PHO

Alepocephalus rostratus

I do XIV

Antymora

ANT

Antimora rostrata

I do XIV

Pałasz czarny

BSF

Aphanopus carbo

I do XIV

Brak polskiej nazwy

API

Apristuris spp

I do XIV

Argentyna wielka

ARG

Argentina silus

I do XIV

Beryksy

ALF

Beryx spp.

I do XIV

Brosma

USK

Brosme brosme

I do XIV

Kewaczo

GUP

Centrophorus granulosus

I do XIV

Koleń czerwony

GUQ

Centrophorus squamosus

I do XIV

Rekinek czarny

CFB

Centroscyllium fabricii

I do XIV

Koleń iberyjski

CYO

Centroscymnus coelolepis

I do XIV

Koleń długonosy

CYP

Centroscymnus crepidater

I do XIV

Brak polskiej nazwy

KEF

Chaceon (Geryon) affinis

I do XIV

Przeraza

CMO

Chimaera monstrosa

I do XIV

Chlamida

HXC

Chlamydoselachus anguineus

I do XIV

Konger

COE

Conger conger

I do XIV

Buławik czarny

RNG

Coryphaenoides rupestris

I do XIV

Liksa

SCK

Dalatias licha

I do XIV

Koleń kolcobrody

DCA

Deania calceus

I do XIV

Gonustel

EPI

Epigonus telescopus

I do XIV

Koleń długopłetwy

SHL

Etmopterus princeps

I do XIV

Kolczak czarny

SHL

Etmopterus spinax

I do XIV

Piłogon

SHO

Galeus melastomus

I do XIV

Stado (nazwa zwyczajowa)

Kod FAO

Nazwa naukowa

Podobszary ICES

Brak polskiej nazwy

GAM

Galeus murinus

I do XIV

Sebdak

BRF

Helicolenus dactylopterus

I do XIV

Sześciopar

SBL

Hexanchus griseus

I do XIV

Gardłosz atlantycki

ORY

Hoplostethus atlanticus

I do XIV

Gardłosz

HPR

Hoplostethus mediterraneus

I do XIV

Brak polskiej nazwy

CYH

Hydrolagus mirabilis

I do XIV

Pałasz ogoniasty

SFS

Lepidopus caudatus

I do XIV

Węgorzyca

ELP

Lycodes esmarkii

I do XIV

Buławik siwy

RHG

Marcrourus berglax

I do XIV

Molwa niebieska

BLI

Molva dypterigia

I do XIV

Molwa

LIN

Molva molva

I do XIV

Mora atlantycka

RIB

Mora moro

I do XIV

Kolcoskór

OXN

Oxynotus paradoxus

I do XIV

Morlesz bogar

SBR

Pagellus bogaraveo

I do XIV

Widlaki

GFB

Phycis spp.

I do XIV

Wrakoń

WRF

Polyprion americanus

I do XIV

Raja listnik

RJY

Raja fyllae

I do XIV

Raja polarna

RJG

Raja hyperborea

I do XIV

Raja czarnobrzucha

JAD

Raja nidarosiensus

I do XIV

Halibut niebieski

GHL

Rheinhardtius hippoglossoides

I do XIV

Brak polskiej nazwy

RCT

Rhinochimaera atlantica

I do XIV

Brak polskiej nazwy

SYR

Scymnodon ringens

I do XIV

Karmazyn

SFV

Sebastes viviparus

I do XIV

Rekin polarny

GSK

Somniosus microcephalus

I do XIV

Brak polskiej nazwy

TJX

Trachyscorpia cristulata

I do XIV

Dodatek

Oświadczenia w sprawie art. 48

Parlament Europejski, Rada i Komisja odnotowują, że żadne przepisy niewykazujące istotnych cech podstawowego aktu prawnego, które obecnie są wymienione w art. 48 rozporządzenia (przekazanie uprawnień) nie mogą stać się w dowolnym momencie w przyszłości istotnym elementem obowiązującego systemu kontroli NEAFC z politycznego punktu widzenia, w którym to przypadku Parlament Europejski, Rada i Komisja przypominają, że zarówno obaj prawodawcy – Rada lub Parlament Europejski – mogą natychmiast skorzystać z prawa do sprzeciwu wobec przedstawionego przez Komisję projektu aktu delegowanego albo z prawa do odwołania przekazanych uprawnień, jak przewidziano na mocy art. 46 pkt. b – c omawianego rozporządzenia.” 

Rada i Parlament uzgadniają, że włączenie jakiegokolwiek przepisu rozporządzenia w sprawie systemu kontroli NEAFC jako inny niż istotny element, obecnie podanego w art. 48, nie oznacza samo przez się, że taki przepis zostanie automatycznie uznany przez prawodawców za niewykazujący istotnych cech w żadnych przyszłych rozporządzeniach z wyjątkiem niniejszego.”

Parlament Europejski, Rada i Komisja oświadczają, że przepisy niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie bez uszczerbku dla jakichkolwiek przyszłych stanowisk tych instytucji w zakresie wdrażania art. 290 TFUE czy poszczególnych aktów prawnych zawierających takie przepisy.”

(1)

Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(2)

* Poprawki: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony kursywą i wytłuszczonym drukiem; skreślenia są zaznaczone symbolem ▌.

(3)

       Opinia z dnia 17 marca 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym)

(4)

       Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia … października 2010 r.

(5)

       Dz.U. L 227 z 12.8.1981, s. 21.

(6)

       Dz.U. L 22 z 26.1.2009. s. 1.

(7)

      Dz.U. L 343 z 1.12.2009, s. 1

(8)

      Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

(9)

       Dz.U L 56 z 2.3.2005, s. 8.

(10)

      Dz.U. L 261 z 1.12.2009, s. 1

(11)

     Dz.U. L 286 z 29.10.08, s. 1.


UZASADNIENIE

1.        Kontekst wniosku

Konwencja o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, której stroną jest UE, została zatwierdzona decyzją Rady 81/608/EWG i weszła w życie z dniem 17 marca 1982 r.

Aby czuwać nad stosowaniem tej konwencji oraz zaleceń przyjętych przez Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (dalej zwaną „konwencją NEAFC”), należy przyjąć środki dotyczące kontroli i egzekwowania przepisów mające zastosowanie do wszystkich statków rybackich wykorzystywanych lub przeznaczonych do działalności połowowej prowadzonej na zasobach rybnych na obszarze objętym konwencją.

Niniejszy wniosek ma na celu uaktualnienie prawodawstwa UE transponującego system kontroli i egzekwowania przepisów przyjęty przez NEAFC. W celu umożliwienia wdrożenia nowego systemu przyjętego przez NEAFC w 2006 r. niniejszy wniosek przewiduje uchylenie rozporządzenia Rady (WE) nr 2791/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r., który przewidywał wdrożenie systemu przyjętego przez NEAFC w 1998 r.

Na 25. rocznej sesji w 2006 r. NEAFC przyjęła nowy system mający na celu kontrolę i wykonywanie jej zaleceń. Główną zmianą jest połączenie poprzedniego systemu z programem mającym na celu zachęcanie do przestrzegania zaleceń NEAFC przez statki krajów niebędących umawiającymi się stronami. Kolejną zmianą jest wprowadzenie nowego systemu kontroli przeprowadzanej przez państwo portu, który w praktyce uniemożliwia wyładunek w europejskich portach mrożonych ryb, których połów nie został potwierdzony jako zgodny z prawem przez państwo bandery obcego statku. System wprowadza nowe środki kontroli statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (połowy NNN). Następnie system kilkakrotnie zmieniano zaleceniami NEAFC przyjmowanymi na rocznych sesjach w 2007, 2008 i 2009 r.

Zalecenia te weszły w życie odpowiednio z dniem 1 maja 2007 r., 9 lutego 2008 r., 6 i 8 stycznia 2009 r. oraz 6 lutego 2010 r. Zgodnie z tekstem konwencji NEAFC zalecenia te obowiązują wszystkie umawiające się strony. Wspólnota jako umawiająca się strona jest zobowiązana do ich stosowania.

Rozporządzenie (WE) nr 1005/2008 ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania („rozporządzenie w sprawie połowów NNN”) weszło w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. Rozporządzenie (WE) nr 1006/2008 dotyczące upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty nakłada na statki rybackie UE obowiązek posiadania upoważnień do prowadzenia działalności połowowej poza wodami UE. Ponadto dnia 20 listopada 2009 r. zostało przyjęte rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.

Po wejściu w życie Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFEU) z dniem 1 grudnia 2009 r. niniejszy wniosek został przeniesiony do zakresu zwykłej procedury ustawodawczej. Dlatego też konieczne stało się odpowiednie dostosowanie wniosku Komisji, włącznie z dostosowaniem przepisów w zakresie procedury komitetowej do postanowień art. 290 i 291 TFEU dotyczących odpowiednio uprawnień delegowanych i uprawnień wykonawczych.

Niektóre przepisy przyjęte przez NEAFC zostały włączone do prawodawstwa UE poprzez coroczne rozporządzenia dotyczące całkowitego dopuszczalnego połowu (TAC) i kwot. Ze względu na jasność prawną te przepisy, które nie mają tymczasowego charakteru, należy przenieść do nowego rozporządzenia.

2.        Stanowisko sprawozdawczyni

Zalecenia te przyjęto w ramach NEAFC przy pełnym poparciu UE. Parlament Europejski podkreślał wielokrotnie, że należy potraktować wysoce priorytetowo środki mające na celu zwalczanie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów, wdrożone przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa (RFMO). Dlatego też sprawozdawczyni uważa, że system kontroli i egzekwowania przepisów przyjęty przez NEAFC musi zostać jak najszybciej transponowany do prawodawstwa UE.

W tej kwestii sprawozdawczyni zmuszona jest wyrazić sprzeciw wobec wielokrotnie stosowanej w przeszłości przez Komisję metody, polegającej na transpozycji zaleceń RFMO za pomocą rozporządzeń w sprawie TAC i kwot. Ponadto ta technika prawodawcza nie może być stosowna w taki sposób w ramach TFEU, gdyż środki związane z realizacją celów WPRyb wchodzą w zakres wspólnych uprawnień współprawodawców zgodnie z art. 43 ust. 2 TFEU.

W niniejszym przypadku NEAFC przyjęła wymienione środki w 2006 r. i próby usprawiedliwienia tych opóźnień przez Komisję, powołującej się na brak zasobów ludzkich, są już nie do przyjęcia. Transpozycja zaleceń RFMO jest niezwykle ważnym instrumentem zarówno w zwalczaniu nielegalnych połowów, jak i w celu uniknięcia luk prawnych w zakresie flot UE i takie opóźnienia, pomimo ich tymczasowego włączenia za pomocą innych rozporządzeń, sprawiają, że przepisy stają się niejasne i szkodzą wiarygodności Unii Europejskiej.

Dlatego też Komisja musi jak najszybciej przeznaczyć dostateczne zasoby na prace związane z RFMO.

W tym przypadku dodatkowe opóźnienie zostało spowodowane tym, że wniosek Komisji przedłożono po wejściu w życie nowego traktatu, lecz wciąż w ramach procedury konsultacji. Konieczne zatem było jego dostosowanie. Negocjacje były skomplikowane, gdyż wniosek zawierał wiele postanowień dotyczących starej procedury komitetowej oraz jedno dotyczące transpozycji do prawa wspólnotowego za pośrednictwem tej procedury wszystkich przyszłych zaleceń NEAFC.

Poddana pod głosowanie w Komisji Rybołówstwa poprawka skonsolidowana jest wynikiem ogólnego kompromisu osiągniętego w trakcie rozmów trójstronnych, które odbyły się 15 września 2010 w celu zapewnienia porozumienia na etapie pierwszego czytania.

Sprawozdawczyni jest zdania, że uzgodniony tekst chroni nowe prerogatywy Parlamentu w zakresie zwykłej procedury ustawodawczej, i uważa, że zawiera on niezbędne dostosowania wynikające z art. 290 i 291 TFEU dotyczących aktów delegowanych i aktów wykonawczych, a także szereg technicznych zmian zmierzających do zaktualizowania i doprecyzowania wniosku Komisji.

Jeżeli chodzi o transpozycję do prawa wspólnotowego jakichkolwiek przyszłych zmian w systemie kontroli i egzekwowania NEAFC, konieczne będzie porównanie obecnie stosowanych rozwiązań kompromisowych z praktycznymi wymogami procedury transpozycji i dokonanie ewentualnych dostosowań, jeżeli okażą się w przyszłości niezbędne, które zostaną uznane za właściwe i dozwolone w ramach traktatu.

Sprawozdawczyni pragnie również ponownie podkreślić, że Parlament musi być w pełni i w odpowiednim czasie informowany na temat wszystkich etapów procesu negocjacyjnego dotyczącego decyzji podejmowanych przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa (włącznie z określeniem mandatu negocjacyjnego), oraz pragnie podkreślić znaczenie udziału przedstawicieli Parlamentu jako obserwatorów w tych negocjacjach. Jest to niezbędny warunek szybkiej i efektywnej transpozycji tych zaleceń do prawa wspólnotowego niezagrażającej prerogatywom wpółprawodawców lub równowadze instytucyjnej w ramach traktatu.


PROCEDURA

Tytuł

System kontroli i egzekwowania przepisów na obszarze objętym Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku

Odsyłacze

COM(2009)0151 – C7-0009/2009 – 2009/0051(COD)

Data przedstawienia w PE

2.4.2009

Komisja przedmiotowo właściwa

Data ogłoszenia na posiedzeniu

PECH

14.7.2009

Sprawozdawca(y)

Data powołania

Carmen Fraga Estévez

1.9.2009

 

 

Rozpatrzenie w komisji

21.7.2009

1.9.2009

3.11.2009

1.12.2009

Data przyjęcia

29.9.2010

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

20

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Antonello Antinoro, Kriton Arsenis, Alain Cadec, Marek Józef Gróbarczyk, Iliana Malinova Iotova, Isabella Lövin, Guido Milana, Maria do Céu Patrão Neves, Britta Reimers, Crescenzio Rivellini, Ulrike Rodust, Struan Stevenson, Catherine Trautmann, Jarosław Leszek Wałęsa

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Jean-Paul Besset, Ole Christensen, Chris Davies

Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Pilar Ayuso, Elisabetta Gardini, Potito Salatto

Data złożenia

30.9.2010

Ostatnia aktualizacja: 8 października 2010Informacja prawna